Wednesday, March 29, 2006

သျကဿငန္မတိုင္ခင္ အေတြးမ်ား


မ်ိုးေက်ာ့ျမိုင္ရဲ့ သျကဿငန္ရီမစ္ေလး နားေထာင္ျပီး လြမ္းလိုက္တာ။ ဪ သျကဿငန္မက်ျဖစ္တာ ၃ နွစ္ ရွိျပီ။ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ဒီနွစ္ မဏဿဍပ္ လုပ္ျဖစ္ဦးမလား မသိဘူး။ ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပဲ။ ေပ်ာှရာမွာ မေနရ ေတာှရာမွ ေနျကရတယ္။ အသက္ေတြလည္း တစ္နွစ္ထက္ တစ္နွစ္ ျကီးလာေပါ့။ ေတာှပါေသးတယ္ ျမန္မာအမ္ပီသရီး ကေန အဲဒီသီခ်င္းေတြ အကုန္ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ထားမိလို့ အပ်င္းေျပ နားေထာင္ခြင့္ ရေနေသးတာ။ ကုလားသျကဿငန္ကေတာ့ အေရာင္ေတြ နဲ့လိုက္သုတ္ျကတယ္။ Holi Festival လို့ေခါှျကတယ္။ ယိုးဒယား သျကဿငန္လည္း မေရာက္ဖူးေသးဘူး။ တစ္ေန့က်ရင္ေတာ့ တစ္ကမဿဘာလံုး ခရီးထြက္နိုင္ရပါေစ။ တူးစရာ ေရြွတြင္း ေငြတြင္းကလည္း မရွိ။ သူမ်ားဝန္ထမ္း အလုပ္ကိုလည္း မလုပ္ခ်င္။ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းလည္း မတည္ေထာင္နိုင္။ ပညာတတ္ ဉာဉ္ကေလးနဲ့ မာန္ကေလးကလည္းရွိ။ ရပါလိမ့္ဦးမယ္ ပိုက္ဆံ။ ကိုယ့္ကံကို ေကာင္းလိမ့္မယ္လို့ သိပ္မယံုလို့ ထီေတာင္ မထိုးဘူး။ ထိုးတာလည္း မေပါက္ဘူး။ ေတာေက်ာင္းေလးေတြမွာ ဆရာသြားလုပ္မယ္လို့ ေျပာရင္ အိမ္က ပိုက္ဆံအကုန္ခံျပီး သင္ေပးထားတဲ့ ပညာေတြအတြက္ နွေျမာစရာ။ ဘုန္းျကီး သြားဝတ္ျပန္ရင္ ဒီေကာင္ေပါ့ လူ့ေဘာင္မွာ အသံုးမက်လို့ ရဟန္းေဘာင္ ေျပာင္းျပီး ဒုကဿခေပးဦးမယ္ ဆိုျပီး ေျပာျကဦးမယ္။ ငါကေတာ့ ဘယ္သူ့စကားမွ ဂရုမစိုက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါ့မွာ ေမာင္နွမေတြနဲ့ မိသားစု ရွိတယ္။ ငါ့အေပါှေကာင္းျကတဲ့ ငါ့မိဘေတြ ရွိတယ္။ ငါ့အတြက္နဲ့ ငါ့မိဘေတြ စိတ္မညစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဒီေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး သူတို့ေဘး ေနတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ေလ။ လူ့ေပါှေျကာ့ေပါ့။ ဆိုခ်င္က ဆိုေစေတာ့။ စိုင္းဝင္းျမင့္ရဲ့ မိသားစု ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး ဖတ္ျပီး ဝမ္းနည္းမိသလိုလို။ ဪ ဘဝဘဝ။ ဇယားရွုပ္လိုက္တာေနာှ။


Tags : NLS , Diary

No comments: