Wednesday, January 25, 2006

Min Thu Won and Pe Maung Tin

က်ြန္ေတာှဟာ ဒီဘက္ေခတ္ ျမန္မာစာေပမွာ ဆရာျကီး မင္းသုဝဏ္ နဲ့ ဆရာျကီး ဦးေဖေမာင္တင္ တို့ကို အရမ္းျကည္ညို ေလးစား မိပါတယ္။ ဆရာျကီး မင္းသုဝဏ္ ရဲ့ ေမာင္ေခြး ဖို့ ကဗ်ာမ်ားဟာ အခုထက္တိုင္ေအာင္ နွလံုးသားထဲမွာ စြဲေနတုန္းပါ။ ဆရာျကီး ေဖေမာင္တင္ ကိုေတာ့ သူ့ရဲ့ ျမန္မာ စာေပအေပါှ အေလးထားမွုနဲ့ ဘာသာေရး မခြဲျခားပဲ ဆရာပီသလို့ ပညာရွင္ ပီသလို့ ေလးစားမိတာပါ။ သူ့တို့ေတြ အရင္ေခတ္ကေတာ့ ေယာမင္းျကီး ဦးဘိုးလွိုင္ပါပဲ။ ေယာမင္းျကီးဟာ အေနာက္တိုင္း ရီေနဆန့္ ေခတ္မွာ ေပါှခဲ့တဲ့ စြယ္စံု ပညာရွင္ လီယိုနာဒိုနာဗင္ခ်ီ လိုပါပဲ။ မေန့ညက တစ္ညလံုး ေယာမင္းျကီးရဲ့ ရာဇဓမ သဂဿငဟ ဆိုတဲ့ က်မ္း နဲ့ မင္းသုဝဏ္ရဲ့ ျမန္မာစာ ျမန္မာမွု ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ေတာှေတာှေလး စူးစူးစိုက္စိုက္ ဖတ္မိတဲ့အခါ ပိုလို့ေတာင္ ေလးစား အားက် မိပါေတာ့တယ္။ ေယာမင္းျကီးရဲ့ ဥတုေဘာဇန သဂဿငဟ က်မ္းကို ၊ ပုဂလ ပညတ္ လို့ေခါှတဲ့ ဓါတ္ေတြ အေျကာင္းေရးထားတဲ့ က်မ္းမ်ားနဲ့ ဖတ္ျကည့္မယ္ ဆိုရင္လည္း သူ့ရဲ့ နွံ့စပ္မွုကို အံ့မခန္း ျမင္ရမွာပါ။ ဒီလိုသိပ္ထက္ျမက္တဲ့ ပညာရွင္တစ္ေယာက္ ဗမာျပည္မွာ လူျဖစ္ခဲ့ရတာဟာ ေတာှေတာှ ကံမေကာင္းတဲ့ ကိတ္စပါ။ နို့မိုဆို သူ ကမာ ေက်ာှေလာက္ ပါရဲ့။

Tags : Min Thu Won , Pe Maung Tin , Ebook , Essay , Idea

No comments: