Saturday, February 18, 2012

တိုတိုထြာထြာသမိုင္း

ရန္ကုန္ အိမ္ေတာှရာဘုရားဆိုတာ သာယာဝတီမင္း ရန္ကုန္ေရာက္တဲ့အခာ ေခတဿတေနထိုင္တဲ့ ေျမေပာှမွာ သားေတာ္ျဖစ္တဲ့ ပုဂံမင္းက တည္ထားခဲ့တဲ့ ဘုရားေပာ့၊ အခု ျမို့မေက်ာင္းလမ္း အိုရီယမ္တယ္ေဟာက္ နားမွာ ရွိတာ။ ၂၂ ေမ ၁၉၁၃ မွာမွ ထီးတင္ပြဲ က်င္းပခဲ့တယ္လို့ သိရတယ္။ ပုဂံမင္းကေတာ့ ထီးမတင္ဘဲ ထားမွာ မဟုတ္ပာဘူး။ အေျကာင္းအမ်ိုးမ်ိုးေျကာင့္ ထီးေတာှအသစ္ တင္တာ ျဖစ္ပာလိမ့္မယ္။ မနဿတေလး အိမ္ေတာှရာ ဘုရားမွာေတာ့ ၄ ေအာက္တိုဘာ ၁၉၁၉ ဘုရားပြဲ က်င္းပေနတဲ့အခ်ိန္ မနဿတေလး ရာဇဝတ္ဝန္ ဘေလာ့ဟင္ (Bloxhin) ဘုရားထဲ ဖိနပ္စီးဝင္လို့ ရဟန္းေတာှတစ္ပားက ဓားနဲ့ခုတ္သတဲ့။ ဦးဘကေလးရဲ့ ကာတြန္းေျကာင့္ ဘုရားေပာှမွာ ဖိနပ္မစီးေရး တိုက္ပြဲေတြ ျပင္းထန္ သတင္းစာေတြကေန တားျမစ္ ေျကညာခ်က္ေတြ ထုတ္ျပန္လို့ အုန္းအုန္းက်ြက္က်ြက္ ျဖစ္ေနျကခ်ိန္မွာ၊ အဂဿငလိပ္အစိုးရကေတာင္ သတင္းစာဆရာေတြဆီကို ဘုရားပုထိုးေစတီ ဥပစာအတြင္းမွာ ဥေရာပတိုက္သားေတြ ဖိနပ္စီးတက္တာနဲ့ ပတ္သက္ျပီး သတင္းစာေတြမွာ ေဝဖန္ခ်က္ေတြ မေရးသားဖို့ တားျမစ္ေနရခ်ိန္မ်ိုးျကီးမွာမွ သြားယားတဲ့ ဘေလာ့ဟင္ အခုတ္ခံရတာ နဲေတာင္ နဲေသးတယ္ ဆိုရမယ္ထင္ရဲ့။ ဒီဘုရားဟာ ဟိုးရန္ကုန္ျမို့ေဟာင္း အတြင္းမွာ ပာတယ္။ အရင္ကေတာ့ သူ့ေနာက္မွာ ျမို့ရိုးတပိုင္းတစကို ျမင္ရေသးတယ္လို့ ဆိုပာတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာ ခ်င္းအမ်ိုးသား ေတာှလွန္ေရးေခာင္းေဆာင္ ျကြမ္ဘိ(စ္) ဆိုတာ သင္ရတယ္။ သူနာမည္ကို အဂဿငလိပ္က မွတ္ေတာ့ ဆြန္ပက္ ျဖစ္သြားေရာ။ ရန္ကုန္ျမို့လယ္က ဗိုလ္ဆြန္ပက္လမ္းဟာ ျကြမ္ဘိ(စ္)ကို ဂုဏ္ျပုထားတဲ့ လမ္းေပာ့။ ဖလမ္းနယ္က ျကြမ္ဘိ(စ္)နဲ့ ဆြန္ပက္ ဆိုတာ တစ္ေယာက္တည္းပဲဆိုတာ မသိျကတဲ့ သူေတြ အမ်ားျကီးျဖစ္မယ္ ထင္မိတယ္။ ၁၁ ဧျပီ ၁၉၁၀ မွာ သူကြယ္လြန္တယ္။ အရင္တုန္းက အဲဒီလမ္းက စစ္ကဲေမာင္ေထာှေလးလမ္းဆိုျပီး နာမည္ေပးထားတာ။ စစ္ကဲျကီးေမာင္ေထာှေလးက အဂဿငလိပ္အစိုးရကို အက်ိုးျပုခဲ့သူမို့ ေနာင္ လြတ္လပ္ေရး ရခ်ိန္မွာ သူ့အစား ဗိုလ္ဆြန္ပက္ကို ဂုဏ္ျပုခဲ့ပံုရတယ္။

ေတာပုန္းျကီးစံဖဲကို ေမာင္းမဆည္ရြာအနီးမွာ ငွက္ဖ်ားနဲ့ လဲေနတုန္း ဖမ္းမိတယ္လို့ဆိုေတာ့ ဘယ္က ေမာင္းမဆည္ရြာ လည္းမသိ၊ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ ျမို့ရြာအဘိဓာန္ထဲ ရွာျကည့္ေတာ့ ေမာင္းမဆည္ရြာ နာမည္ တစ္ခုပဲ ေတြ့ရတယ္။ အခု မနဿတေလးတိုင္း၊ မိတဿထီလာခရိုင္၊ သာစည္ျမို့နယ္၊ ကန္ရွည္ေက်းရြာစုထဲ ပာတဲ့ ေမာင္းမဆည္ရြာ။ ဗိုလ္စံဖဲ ၁၁ ဧျပီ ၁၉၂၈ မွာ ျမင္းျခံေထာင္ထဲ ျကိုးေပးခံရတယ္။

ဟိုးအရင္တုန္းက ရန္ကုန္တိရိစဿဆာန္ဥယ်ာဉ္က အခု ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းမွာ ရွိသတဲ့။ ဒာကို ၁၉၀၄ မွ အခု ကန္ေတာှေလးေနရာကို ေျပာင္းခဲ့တာ။ နာမည္က ဝိတိုရိယဘုရင္မ အထိမ္းအမွတ္ဥယ်ာဉ္တဲ့။ အဲဒီဥယ်ာဉ္ အေနာက္ေျမာက္ေထာင့္ အခုေက်ာက္တံုးျကီး လုပ္ထားတဲ့ဘက္မွာ ဟိုးတုန္းက အဂဿငလိပ္သခဿင်ိုင္းရွိတယ္။

ကန္ေတာှေလး အခု ေအာင္ဆန္းကြင္းေနရာနဲ့၊ ဖဆပလ ေနရာျကီးမွာ အရင္တုန္းက ေရအိုင္ျကီး နွစ္အိုင္ ရွိခဲ့တယ္။ ေျမာက္ဘက္ ဖဆပလ ရပ္ကြက္ျကီးေနရာက အိုင္ကို ကန္ေတာှကေလးအိုင္ (Kandawgalay Tank) လို့ ေခာှျပီး ေတာင္ဘက္အိုင္ကို ဒိုဘီလိုင္းသစ္အိုင္ (New Dobie Tank) လို့ ေခာှတယ္။ အရင္တုန္းက ဒိုဘီ ကုလားေတြ အဝတ္ေလ်ွာှျကတဲ့ ေနရာတဲ့။ ကန္ေတာှျကီးပတ္လမ္းနဲ့ အထက္ပန္းဆိုးတန္းလမ္းေထာင့္ အခု ဆက္မေဆာက္ေတာ့တဲ့ တိုက္ျကီးနွစ္လံုး ေနရာက Chinese Market Garden နာမည္နဲ့ ဥယ်ာဉ္ျကီးပဲ။ ေရြွတိဂံုဘုရား အေရွ့ေျမာက္မုခ္က ေသြးေဆးကန္ကိုေတာ့ ဆင္ကန္လို့ ေခာှျကတဲ့။

ေသပန္းပြင့္တာ လွတဲ့ အထဲမွာ တူသာသင္း ဂိုဏ္းက ဦးဘတူကို ဘယ္သူမွ မီမယ္ မထင္ဘူး။ ၃၀ ဇန္နဝါရီ ၁၉၃၃ ဘုရင္ခံအိမ္ေတာှ အစည္းအေဝး က်င္းပေနတဲ့အခ်ိန္ ရုတ္တရက္ ေလျဖတ္လဲက်ျပီး ဘုရင္ခံရဲ့ အိပ္ယာကုတင္မွာ တင္ထားခ်ိန္က်မွ ကြယ္လြန္ခဲ့ပာသတဲ့။ ဘုရင္ခံ မျဖစ္လိုက္ေပမယ့္ ဘုရင္ခံရဲ့ ကုတင္မွာ ကြယ္လြန္သူျကီးေပာ့။ အဲဒီအခ်ိန္ ျမန္မာျပည္ ဘုရင္ခံက ဆာဟူး(ဂ်္)လင္းစေဒါင္း စတီဖင္ဆင္ (Sir Hugh Lansdown Stephenson) ၂၃ ဒီဇင္ဘာ ၁၉၃၂ မွာမွ ဘုရင္ခံျဖစ္လာခဲ့တဲ့သူ။ ထီေပာက္သြားတယ္ ဆိုရမွာေပာ့။ တူသာသင္း အသင္း ဆိုတာက ဦးဘတူ၊ ဆာဘိုးသာ၊ ဝတ္လံုေတာှရဦးသင္း တို့ တည္ေထာင္ထားတာ။ ဦးဘတူ ဆိုတာကလည္း ေျပာရရင္ အစဉ္အလာနဲ့ လူပာပဲ။ ဦးဘတူဟာ နွစ္ေပာင္းမ်ားစြာ အစိုးရအမွုထမ္းခဲ့၊ အျငိမ္းစားယူခဲ့ျပီးေနာက္မွာေတာင္ လက္ရွိ ဘုရင္ခံရဲ့ မင္းတိုင္ပင္အမတ္ ျဖစ္ေနပာေသးတယ္။ ေက်ာင္းျပဋဿဌာန္းစာေတြမွာ အစိုးရအေပာှ ျကည္ညိုစိတ္ ပိုလာေအာင္ ထည့္သြင္းေရး ဘုတ္အဖြဲ့မွာလည္း ဥကဿကဋဿဌ လုပ္ခဲ့ဖူးပာတယ္။ ေနာက္ဆံုး အထက္ျမန္မာျပည္ကို အဂဿငလိပ္တို့သိမ္းေတာ့ ေညာင္ရမ္းမင္းသား ပာလာတယ္ဆိုျပီး အဂဿငလိပ္တို့ ေလွဦးမွာ တင္ေခာှလာခဲ့တဲ့သူက ဦးဘတူရဲ့ ညီ ဦးဘသန္း ျဖစ္တယ္လို့လည္း ဆိုျကပာတယ္။

အလံနီကြန္ျမူနစ္ပာတီ ဌာနခ်ုပ္က အခု စမ္းေခ်ာင္း မဂဿငလာလမ္း အမွတ္ ၁၁။ သခင္စိုးဟာ ဦးသိန္းေဖ(ျမင့္) တို့နဲ့ သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္လို့ ၉ မတ္ ၁၉၄၆ မွာ အျခားအေပာင္းအပာ ၆ ဦးနဲ့အတူ ကြန္ျမူနစ္ပာတီကေန နွုတ္ထြက္ျပီး ကြန္ျမူနစ္ပာတီ (ဗမာျပည္) ဆိုျပီး ပာတီသစ္ ခြဲထူေထာင္တယ္။ အဲဒာပာတီက ေနာက္ပိုင္း အလံနီကြန္ျမူနစ္ပာတီဆိုျပီး ျဖစ္လာတယ္။ အဲလိုကြဲျပီး တစ္ဂိုဏ္းနဲ့ တစ္ဂိုဏ္း အျပစ္ေတြ ဖို့ျကတယ္။ အဲလို ကြဲတာကို ျပည္သူ့လြတ္လပ္ေရး (ဆိုရွယ္လစ္) ပာတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမွူး ဦးဗေဆြက ကြန္ျမူနစ္ပာတီ နွစ္ျခမ္းကြဲျခင္းဟာ အေခ်ာင္သမားဂိုဏ္းနဲ့ အယူသည္းဂိုဏ္း ဗိုလ္လုလို့ ကြဲတာျဖစ္တယ္လို့ သေဘာထား တစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဦးသိန္းေဖကို ဘေရာဒာဝာဒီသမား၊ အေခ်ာင္သမားရယ္လို့ သမုတ္ျကျပီး၊ သခင္စိုးကိုေတာ့ ကြန္ျမူနစ္အယူသည္း သမားလို့ မွတ္ယူျကပံုပဲ။ မွတ္သားစရာပဲ။

စာေတြဖတ္ရင္း ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းကို မနွစ္သက္တဲ့ လူမ်ိုးေတြကိုလည္း ေတြ့လာရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းကို ဂ်ပန္ေခတ္က သထံုခရိုင္၊ ေပာင္ျမို့နယ္၊ သဲျဖူကုန္းရြာ ရြာသူျကီး အဗဿဗဒူရာရွစ္ဇ္ကို သတ္မွုနဲ့ ဖမ္းဆီးဖို့ရာ လက္ေထာက္ခ်တဲ့သူက သခင္ထြန္းအုပ္။ သခင္ထြန္းအုပ္လိုပဲ ဂဠုန္ဦးေစာကလည္း ဘုရင္ခံ ဆာေဒာှမန္စမစ္ကို ဘာလို့ ေအာင္ဆန္းကို မဖမ္းေသးတာလဲဆိုျပီး ေမးခြန္း ထုတ္ခဲ့ေသးတယ္။ ဒာေပမယ့္ ဘုရင္ခံဆာေဒာှမန္စမစ္က ပားနပ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းကို ဖမ္းရင္ ျမန္မာတစ္နိုင္ငံလံုး ဆူပူလွုပ္ရွားလာနိုင္လို့ ဖမ္းဆီးမည့္ကိစဿစကို သေဘာမတူေျကာင္း ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း အဲဒီသူျကီးရဲ့ မိန္းမ မအမာ ဆိုသူက သူ့ေယာက္်ား အသတ္ခံရတာကို မေက်နပ္လို့ ျမန္မာနိုင္ငံ ဘုရင္ခံ၏ေကာင္စီ အတြင္းေရးမွူးဆီ တိုင္စာပို့တဲ့ ကိစဿစမွာ အဲဒီလူေတြရဲ့ ပေယာဂ မကင္းဘူးလို့ ထင္မိတယ္။ ၂၄ ေမ ၁၉၄၆ ဗိုလ္ခ်ုပ္က ဘုရင္ခံကို သြားေတြ့ေတာ့ စကားစျမည္ ေျပာရင္း ဘုရင္ခံက အဲဒီကိစဿစကို ေမးတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ုပ္ကလည္း သူလုပ္ခဲ့တဲ့အေျကာင္း ေျဗာင္ေျပာတယ္။ ဘုရင္ခံကလည္း ေခသူေတာ့မဟုတ္ အဲဒီ ဦးေစာေရာ သခင္ထြန္းအုပ္ေရာကို ဘုရင္ခံအမွုေဆာင္ေကာင္စီမွာ ဝန္ျကီးရာထူးေတြ ေပးျပီးေမြးထားလိုက္တယ္။ ေဒာက္တာဘေမာှကလည္း ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းကို သိပ္သေဘာက်ပံုေတာ့ မရဘူး။ သူေရးတဲ့ Break Through In Burma ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုဖတ္ေတာ့ ရဲေဘာှသံုးက်ိပ္ထဲမယ္ အားလံုးထက္ ဗိုလ္ရန္နိုင္ကို ခ်ီးမြမ္းခန္း အေတာှဖြင့္ထားတာ ေတြ့ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ ဗိုလ္ရန္နိုင္က သူ့ကိုယ္ရံေတာှ လုပ္ခဲ့တဲ့သူျဖစ္မွန္း သိရေတာ့တယ္။ သိပ္ေတာှလြန္းလို့ ထင္ပာရဲ့ သူ့သမီးနဲ့ေတာင္ ေပးစားျပီး သားမက္ေတာှခဲ့တယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မယ္ေတာ့ အဲဒီစာရင္းထဲ ဗိုလ္ခ်ုပ္မွူးျကီးသန္းေရြွကို ထည့္ရမယ္ ထင္တယ္။ သူ့လက္ထက္မွာပဲ ပိုက္ဆံေတြလည္း ပံုေျပာင္းကုန္တယ္။ အခန္းထဲက ပံုေတြလည္း ျဖုတ္ျကရတယ္။

ကြန္ျမူနစ္ေတြ ဆင္စြယ္ရြာ လူသတ္ပြဲဆိုတာ ဘာဟုတ္ေသးလဲ။ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ေမာှလျမိုင္ ကုလားကုန္းရြာ မဟာမိတ္ေလထီးစစ္သားေတြကို အကူအညီေပးလို့ဆိုျပီး ၈ ဇူလိုင္ ၁၉၄၅ မွာ အစုလိုက္အျပံုလိုက္ အသတ္ခံရတာက ပိုဆိုးတာေပာ့။ အဲဒီရြာမွာ အိမ္ေျခ ၁၃၀ နဲ့ လူဦးေရ ၇၀၀ ေလာက္ ရွိသတဲ့။ ၆၃၇ ဦး သတ္ျဖတ္ မီးရွို့ ခံရတယ္။ အမိန့္ေပးတဲ့သူက ဗိုလ္မွူး အိခ်ိကာဝ၊ အေကာင္အထည္ ေဖာှတဲ့သူက ဗိုလ္ျကီးဆကာမာကိ။

အဂၤလိပ္ေခတ္က ဆာဘြဲရတဲ့ ျမန္မာေတြ ဘယ္နွစ္ေယာက္ရွိတယ္ အတိအက် မသိဘူး။ မွတ္သားမိသေလာက္ေတာ့ ဆာဘိုးသာ (သူေဌး)၊ ဆာစံစီဖိုး (ဆရာဝန္)၊ ဆာေဂ်ေအေမာင္ျကီး (ေခတၱဘုရင္ခံ)၊ ဆာေပၚထြန္း (ျပည္ထဲေရးနွင့္ တရားေရးဌာန)၊ ဆာထြန္းေအာင္ေက်ာ္ (ဘ႑ာေရးနွင့္ အခြန္ေတာ္ဌာန)၊ ဆာဘဦး (ေဒါက္တာဘဦး၊ သမဿၼတ)၊ ဆာေမာင္ဘ၊ ဆာေမာင္ခင္၊ ဆာေစာခ်ယ္ (သီေပါေစာ္ဘြားၾကီး)၊ ဆာစ၀္ေမာင္(ေစာေမာင္)၊ ဆာဦးသြင္၊ ဆာျမဘူး (တရားေရးဝန္ႀကီး)၊ ဆာရီအလိမ္(သစ္ေတာဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ၁၉၂၆)


Last Updated: 27.04.2012

2 Responses to “တိုတိုထြာထြာသမိုင္း”

CNK said...

ဖတ္လို႕ေကာင္းတဲ႔တိုတိုထြာထြာသမိုင္းပါဘဲ။ ရွည္ရွည္လ်ားလ်ားသမိုင္းေတြဖတ္မွတ္ရေအာင္ ေနာင္ မ်ားမွာ link ရွိရင္ ထဲ႔ေပးပါဦး။

Mary Grace said...

Hi Impressive blogs, visit us back too:
http://motors.com.mm/?utm_campaign=mot_mm_lb_blog_mgesc&utm_source=mot_lb_blog&utm_medium=lb_blog

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz