Sunday, December 5, 2010

Scenario

Scenario 15
ဟိုတေလာက ျမန္မာျပည္ အင္တာနက္ေတြကို DDOS စနစ္နဲ့ အျပတ္တိုက္ခိုက္ ခံရတယ္။ လူ ၉၀% က ဒာဟာ ေရြးေကာက္ပြဲကာလမို့ အင္တာနက္ေတြကို ပိတ္ခ်င္လို့ ဆင္တဲ့ အကြက္ျကီးလို့ ထင္ျကတယ္။ ေျပာရရင္ ဒီလို အတိုက္ခံရျပီးမွ ထင္ျကတာ မဟုတ္ဘူးေနာှ။ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ အင္တာနက္ျကီး တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး လူတိုင္းက ျကိုသိေနျကတာ။ တိုက္ဆိုင္လိုက္တာမ်ားဗ်ာ အဲဒီကာလျကီး အဲလိုကိစဿစ ျဖစ္သြားေတာ့ ကဲငာမေျပာဘူးလား ဆိုျပီး အားလံုးရဲ့ အထင္ေတြက အမွန္လို ျဖစ္သြားေရာ။ တကယ္ေတာ့ တကယ္ကို  အတိုက္ခံရတာပာ။ အဲဒီအတြက္ တာဝန္ရွိသူေတြလည္း အလုပ္ရွုပ္၊ လုပ္ငန္းခြင္ေတြလည္း ေနွာင့္ေနွး။ ကာကြယ္ေရးစနစ္အတြက္ တိုင္းျပည္ဘဏဿဍာေတြ ထပ္ကုန္တာေပာ့ဗ်ာ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေျကာင့္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြအေနနဲ့ သိန္း ၂၀၀ နီးပား ဆံုးရွံုးခဲ့ရတယ္ဆိုလား သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ အမွတ္တမဲ့ ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း ဘာတတ္နိုင္မွာလဲ။ ရတဲ့အခာသံုး မရေတာ့လည္း ရမယ့္အခ်ိန္ေလး ေစာင့္ရတာေပာ့။ ဝမ္းနည္းမိတာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ တိုက္တဲ့ေကာင္က ျမန္မာျပည္ တစ္ခုလံုးရဲ့ စုစုေပာင္း Bandwidth ထက္ကို ပိုျပီး တစ္ရက္ကို 15GB ေလာက္နဲ့ ကစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေလးပာပဲ။ ရင္ထဲမယ္ မေကာင္းဘူး။ National Bandwidth ထက္ကိုမ်ား တိုက္တဲ့သူက ပိုမ်ားမ်ား သံုးနိုင္ရတယ္လို့ဗ်ာ။

Scenario 16
စက္မွု၂က ထုတ္တဲ့ MSW ဆိုတဲ့ ကားတစ္စီးကို အိမ္က ဝယ္ပာတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီကားက Prado TX ဆိုတဲ့ကားကို ပံုနဲနဲေလး ေျပာင္းထားတာပာ။ ဒာနဲ့ Prado နဲ့ အခြံခ်ိန္းလို့ ရမရ လိုက္စံုစမ္းေတာ့ မရပာဘူးတဲ့။ ကားလိုင္စင္ေတြ သြားဝင္ေတာ့ အဲဒီလိုကားမ်ိုးကို Prado TX တစ္စီးနဲ့ အခြံလဲျပီး လိုင္စင္ လာဝင္တာ ေတြ့ရပာတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့သူ ခြင့္ျပုခ်က္ေပးတဲ့သူေတြနဲ့ အဲဒီ လိုင္စင္လာဝင္တဲ့သူက ပလဲနံပ အေတာှသင့္ပံုရတယ္။ ရယ္လို့ေမာလို့ အကိုျကီး ညီေလးနဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဲဒီကား ေအာင္ျမင္သြားတယ္ေပာ့ဗ်ာ။ ဘယ္လိုေတြ လုပ္သလဲေတာ့ က်ြန္ေတာှ့ကို မေမးပာနဲ့။ က်ြန္ေတာှလည္း မသိဘူး။ လုပ္တတ္ရင္ အိမ္ကကားလည္း MSW အမည္ခံ ပရာဒိုကား ျဖစ္ေနတာ ျကာျပီေပာ့။

Scenario 17
ဝယ္ထားတဲ့ကားက စက္က ဂ်ပန္အင္ဂ်င္ စကဿကန္းဟန္း ျဖစ္ပာတယ္။ ကားေဘာှဒီနဲ့ တပ္ဆင္တာေတြက စက္မွု၂က လုပ္ပာတယ္။ အထဲက ဆိုဖာေတြ အျခားတန္ဆာပလာေတြက တရုတ္လား မိတ္အင္ ျမန္မာလားေတာင္ မကြဲျပားေတာ့ပာဘူး။ ကားဝယ္တဲ့ေန့မွာပဲ ကားထဲ ဆီ ၂ပုလင္းလားမသိဘူး ထည့္ထားေပးတယ္။ ဒာနဲ့ ဆီဆိုင္သြားျပီး ဆီဝယ္ထည့္ရပာတယ္။ အဲဒီညေနမွာပဲ ကားတံခားတစ္ဖက္ ပ်က္တယ္။ လိုင္နာနွစ္ဖက္ ပ်က္ပာတယ္။ တံခားမူလီေတြအားလံုး ေခ်ာင္ေနလို့ ဝက္ေရွာ့မွာ သြားျကပ္ရပာတယ္။ အလိုင္းမင္း မညီလို့ အလိုင္းမင္း သြားခ်ိန္ရျပန္တယ္။ အိမ္က ေအာက္ခင္းကို ပလတ္စတစ္ ခင္းပာဆိုလို့ ခံုေတြျဖုတ္ျပီး ပလတ္စတစ္ ခင္းပာတယ္။ ေအာှရဂ်င္နယ္ ခံုေတြကို ျဖုတ္ျပီး ဘယ္က ခံုေတြမွန္းမသိ လာတပ္ထားေတာ့ နဂိုရွိတဲ့ အထိုင္မူလီေပာက္ေတြနဲ့ မတည့္တာမို့ ဒင္းတို့က အေပာက္သစ္ေတြ ေဖာက္ထားတာကို ေတြ့လိုက္ရပာတယ္။ ဒာနဲ့ ခံုေတြျဖုတ္ေတာ့ ဝက္အူေတြက ျဖုတ္မရဘူး။ ဘုရားစူး သပ္ရိုက္သလို ရိုက္ထည့္ထားတာမ်ိုး ျဖစ္ေနတာမို့ ျဖုတ္တဲ့အခ်ိန္ မူလီေရာ အထိုင္ေပာက္ပာ အရစ္ေတြ ျပုန္းကုန္ျပီး ျပန္တပ္တဲ့အခာ မူလီေတြ တပ္မရ ျဖစ္ပာေတာ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ ကားက က်ြိက်ြိက်ြိက်ြိနဲ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ဒုကဿခေပးေတာ့တယ္။ ဒာကို ေျပလည္ခ်င္ရင္ ကားေဘာှဒီ မူလအေပာက္ကို တြင္ခံုသြားျပီး ထပ္ခ်ဲ့ရပာမယ္တဲ့။ ဒာနဲ့ တစ္ရက္ေတာ့ ရန္ကုန္-ေနျပည္ေတာှ အျမန္လမ္းမျကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ ျမန္ျမန္ ေမာင္းလို့ရသလဲ စမ္းျကည့္ပာတယ္။ အိုေကတယ္ ၁၄၀ ေလာက္အထိ ေမာင္းလို့ရတယ္ဗ်ား။ တစ္ခုပဲ ကီလို ၁၀၀ ေရာက္ျပီဆိုတာနဲ့ တဝီဝီနဲ့ ဘာသံျကီးမွန္း မသိဘူး ထြက္လာတယ္။ ကားျကီးက တုန္လာေသးတယ္။ ၁၂၀ အထိ တင္မွ အဲဒာ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ကံသီေပလို့ေပာ့ဗ်ာ။ ဒီလိုကားမ်ိုးကိုမ်ား ျပည္သူလူထုကို ေဈးအမ်ားျကီးတင္ျပီး ေရာင္းေသးတယ္ဗ်ာ။ ဘုရားစူး ျဖစ္နိုင္ရင္ ျပန္ေတာင္ အမ္းလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ 

Scenario 18
နိုဝင္ဘာ ၇ ရက္ မဲေတြ ေပးျကတုန္းကေပာ့ခင္ဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ့သူငယ္ခ်င္း တစ္ေကာင္က ေရြွေတာင္ျကား သံလြင္လမ္းထဲ ေနပာတယ္။ သူတို့ မိသားစုလည္း ျကံုခဲလွတဲ့ပြဲ မဲေပးမဟဲ့ ဆိုျပီး မဲရံုကို ခ်ီတက္သြားျကတယ္။ ဟိုလည္း ေရာက္ေရာ သူတို့နာမည္ မဲေပးရမယ့္ စာရင္းထဲ မပာဘူးတဲ့ဗ်ာ။ တစ္သက္လံုး အဲဒီလမ္းထဲ ကိုယ္ပိုင္သန္းေခာင္စာရင္းနဲ့ ေနလာခဲ့ျကတာကို ဘယ္ကဘယ္လို စာရင္းေပ်ာက္သြားတယ္ မသိပာဘူး။ ဘီလိုေတြ ျဖစ္တယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း နားမလည္ေတာ့ဘူး။ ဒာနဲ့ သူတို့က ျပသဿသနာရွာေတာ့ အဲဒီက လူျကီးေတြက ေခ်ာ့ေမာ့ျပီး အိမ္ျပန္လြွတ္လိုက္ပာတယ္တဲ့။ ေကာင္းေရာ။

Scenario 19
ရန္ကုန္-ေနျပည္ေတာှ အျမန္လမ္းျကီးကို အခာေပာင္းမ်ားစြာ က်ြန္ေတာှ ကားေမာင္းဖူးတယ္။ အခုတေလာ အဲဒီလမ္းမွာ ယာဉ္တိုက္မွုေတြ လူေသမွုေတြ ဝမ္းနည္းစရာ ျဖစ္ရပ္ေတြ အမ်ားျကီး ျကားရပာတယ္။ လမ္းျကီးက ကြန္ကရစ္နဲ့ အခိုင္အမာ ေဖာက္ထားတာေတာ့ မွန္တယ္။ လမ္းေကာင္းေတာ့ ကားေတြ ကီလို ၁၀၀ ေက်ာှ ေမာင္းျကတာလည္း ဟုတ္တယ္။ စည္းကမ္းမလိုက္နာျကဘူး ဆိုတာလည္း မွန္တယ္။ ဒာေပမယ့္ ခ်ြင္းခ်က္ အခ်ို့လည္း ရွိေနပာတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ လမ္းအေကြ့အေကာက္ေတြဟာ စနစ္ မက်ဘူး ဆိုတာကိုလည္း ထည့္ေျပာမွ ျပည့္စံုမယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ အေဝးေျပး ကားလမ္းေတြမွာ လမ္းက ဘယ္ဘက္ကို ေကြ့တယ္ဆိုရင္ လမ္းညာဘက္ကို တေစာင္း ျမွင့္ထားရမယ္။ လမ္းညာဘက္ကို ေကြ့တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ဘက္ကို ျမွင့္ထားရမွာေပာ့။ ဒီလမ္းမွာက အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး။ ဖလတ္ျကီး။ တကယ့္ကို အျပန့္ျကီးေတြ။ အဲဒီအတြက္ အရွိန္နဲ့ ေကြ့တဲ့အခာ အေတာှ ဒုကဿခေရာက္တတ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ပိုဆိုးတာက ကုန္းလိုမ်ိုး ေနရာေတြမွာ အေကြ့ေတြ ျဖစ္ေနတာ။ ဒာမ်ိုးက ညဖက္ေမာင္းရင္ ပိုဆိုးတယ္။ ကိုယ္က အရွိန္နဲ့ ေမာင္းလာ။ ကုန္းထိပ္လည္း ေရာက္ေရာ ရုတ္တရက္ အေကြ့ျကီး။ ဘာလုပ္လို့ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိျဖစ္ကုန္ေရာ။ ေျမျပန့္လို့ ေနရာမ်ိုးမွာ ေကြ့တာက ေရွ့ကို လွမ္းျမင္ရတာမို့ ခန့္မွန္းလို့ ရတယ္ေလ။ ေနာက္တစ္ခုက လမ္းေဘးအနားသတ္ကို မသိရတာ။ ကြန္ကရစ္လမ္း အေရာင္နဲ့ လမ္းေဘး ေျမျကီး အေရာင္က တစ္ခာတေလ ေရာသြားတာမို့ လမ္းအနားသတ္ကို မသိဘဲ ညာဘက္ ကပ္ေမာင္းမိတဲ့အခာ တစ္ေပေလာက္ အထူရွိတဲ့ လမ္းေပာှကေန ျပုတ္က်ျပီး ေမွာက္ဖို့ဆိုတာ မခက္ျပန္ဘူး။ တကယ္ဆို လမ္းေဘး အနားသတ္ေတြကို အဝာေရာင္လိုင္းေတြျဖစ္ျဖစ္ တားေပးထားသင့္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့ ကြန္ကရစ္လမ္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကားတာယာ အရမ္းစားတယ္။ ကားတာယာ သိပ္မေကာင္းတဲ့ကား အရွိန္နဲ့ေမာင္းရင္ ဘီးကြဲဖို့ မ်ားပာတယ္။ ျပီးေတာ့ အရွိန္နဲ့ ျကာျကာေမာင္းတဲ့အခာ ဘီးက ပူလာတယ္။ ေလကို ခပ္တင္းတင္း ထိုးထားမိရင္ ပူတဲ့အခာ ေလက ပြလာတာမို့ ဒာကလည္း ဘီးကြဲနိုင္ပာတယ္။ ျဖစ္နိုင္ရင္ေတာ့ ဒီလမ္းမျကီးကို အေပာှကေန ကတဿတရာ ၂လက္မထုေလာက္ အေခ်ာခင္းလိုက္မယ္ ဆိုရင္ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္ေတြ အမ်ားျကီး ေလ်ာ့ျကသြားမယ္လို့ ထင္မိပာတယ္။ 

Scenario 20
မွုခင္းကင္းစင္နယ္ေျမ၊ မွုခင္းကင္းစင္ ရက္သတဿတပာတ္ စတဲ့ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြ ေျကညာခ်က္ေတြ ခဏခဏ ေတြ့ေနရတယ္။ အဟုတ္ဗ်ား အဲဒီရက္ေတြ ကာလေတြဆို အဲဒီနယ္ေျမမွာ ဘာမွုခင္းမွကို တက္မလာဘူး။ အဲဒီေတာ့ စီမံခ်က္ ေအာင္ျမင္တယ္ေပာ့။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ေပာက္ေပာက္ရွာရွာ ေလ်ွာက္စဉ္းစားမိပာတယ္။ ဒီစီမံခ်က္ကာလ အဲဒီရပ္ကြက္မွာ အမွုတစ္ခုျဖစ္လို့ အမွုသြားတိုင္တဲ့အခာ စီမံခ်က္ကာလမို့လို့ အမွုကို အဲဒီရပ္ကြက္က လက္မခံဘဲ တစ္ျခား ရပ္ကြက္ကို လြွဲေပးလိုက္ရင္လည္း ဒီရပ္ကြက္ ဒီကာလမွ ဘာမွုခင္းမွ အထက္ကို တက္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူးေပာ့။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ 

Scenario 21
ကားေမာင္းတဲ့သူတိုင္း ကားစီးတဲ့သူတိုင္း ဒီလထဲမွာ ထူးထူးျခားျခား သတိထားမိျကမွာက ကားေတြ အရမ္းျကပ္လာတာကိုပာ။ အရင္တုန္းကေတာ့ လွည္းတန္းမီးပြိုင့္၊ တာေမြမီးပြိုင့္၊ ျမို့တြင္းေလာက္သာ ကားျကပ္တာ။ အခုကေတာ့ ေနရာအနွံ့မွာ ကားေတြပိတ္လို့။ ကားေတြ ပိတ္တဲ့အျပင္ ကားေတြ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ပိုျဖစ္လာတယ္။ အတင္းေက်ာှတယ္။ အတင္းဝင္တယ္။ သူမ်ားလိုင္းကို ဝင္လုတယ္။ ကပ္ဆြဲတယ္။ ပိတ္ရပ္တယ္။ စံုေနတာပဲ။ ယာဉ္ထိန္းရဲေတြလည္း ဘာမွ မလုပ္နိုင္ဘူး။ ဘာမွ မလုပ္နိုင္တာက အေျကာင္းရွိတယ္။ သူတို့က အဲဒီလို ေနရာေတြမွာ အင္အားအလံုအေလာက္ မရွိဘဲ လူရွင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ ကားေလးရပ္ ေခ်ာင္ေလးခို တန္ပိုတင္ယာဉ္ေတြကိုဖမ္း၊ လက္ဖက္ရည္ဖိုးေလးရွာ၊ ေျကာက္တတ္တဲ့ ျပည္သူေတြကို ေဟာက္စားလုပ္ေနျကတာကိုး။ တကယ္ဆို လမ္းပိတ္ဆို့တဲ့ အေျကာင္းရင္းေတြထဲမွာ လမ္းေဘးေဈးသည္ေတြ၊ လမ္းေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ့ယာဉ္ေတြ၊ ေျကာက္ေပာက္ေနတဲ့ လမ္းေတြ၊ လမ္းေဘးမွာ ရွိေနတဲ့ ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြ၊ သဲျကီးမဲျကီး အတင္းတိုးေဝွ့ ေမာင္းေနျကတဲ့ လိုင္းကားေတြေျကာင့္လည္း အမ်ားျကီး ပာပာတယ္။ ဒာေတြကို အဓိကထား ေျဖရွင္းေပးနိုင္ရင္ အဲဒီ အခက္အခဲေတြ အမ်ားျကီး သက္သာသြားမယ္။ ကိုယ့္ဝင္ေငြေတာ့ အေတာှေလး ေလ်ာ့က်သြားမွာေပာ့ကြယ္။

Scenario 22
နာဂစ္ကာလက က်ြန္ေတာှတို့ သြားေရာက္ကူညီတဲ့ ေဒသမွာ ဗိုလ္မွူးျကီးတစ္ေယာက္ ထိုင္တယ္။ အဲဒီမွာ သြားေရာက္ကူညီတဲ့သူေတြကို ဖမ္းတယ္ ဆီးတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ပာဘူး။ ဒာက က်ြန္ေတာှတို့ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ့ပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ ဒီေနရာမွာ က်ြန္ေတာှတို့ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ ဘယ္သူ ျဖစ္ေနပာေစ တင္ျပျပီး နည္းလမ္းတက် လုပ္ခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္မွူးျကီးဟာ က်ြန္ေတာှတို့လို ငခ်ြတ္ေလးေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံတယ္။ လုပ္မယ့္ဟာေတြ အစီအစဉ္ေတြကိုသာ သူ့ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ တင္ျပရင္ ျပီးေရာ။ က်ြန္ေတာှတို့နဲ့တင္ မဟုတ္ဘူး တျခားသူေတြနဲ့လည္း သူနဲ့ အဆင္ေျပျကပာတယ္။ ထူးျခားတာက ညပိုင္း တစ္ခာတစ္ေလ ဘီယာဆိုင္ေလး ထိုင္ျဖစ္တဲ့အခာ အဲဒီဗိုလ္မွူးျကီးကို ေတြ့ရတတ္တာပာပဲ။ စြပ္က်ယ္နဲ့ ပုဆိုးတိုတိုဝတ္ျပီး ပုဆိုးျကား ေသနတ္ ခားထိုးလို့ သူတစ္ေယာက္တည္း ဆိုင္လာထိုင္တတ္တယ္။ ဘယ္သူနဲ့မွ သိပ္အဖြဲ့မက်ပာဘူး။ သူ့ပံုစံက အဲလိုမို့လို့ တခ်ို့လူေတြ အျမင္မွာ ဆန္းေနေပမယ့္ သူနဲ့ အလုပ္တြင္က်ယ္တာမို့ သူ့ကို ခ်စ္ျကပာတယ္။ သို့ေသာှလည္း သိပ္မျကာပာဘူး။ အဲဒလို မူးေနလို့ ဆိုလား မသိဘူး သူ့ေနရာ အျခားသူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ သူကေတာ့ ျပုတ္သြားတာလား၊ အေဝးေရာက္မင္းျကီး ျဖစ္သြားတာလားေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ ေသခ်ာမသိခဲ့ရဘူး။ ေနာက္ေရာက္လာတဲ့ သူကလည္း ကူညီပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ စာအုပ္ျကီးအတိုင္း လုပ္တတ္တာမို့ က်ြန္ေတာှတို့လို အဖြဲ့ငယ္ေလးေတြ အေတာှ ကသီလင္တ ျဖစ္ျကရတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ဆက္ဆံခဲ့ရတဲ့ အဲဒီနွစ္ေယာက္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ ပထမ ဗိုလ္မွူးျကီးကို ပိုျပီး အမွတ္တရ ျဖစ္ေနမိျကတယ္။

Scenario 23
တစ္ခာတုန္းက သူငယ္ခ်င္း ဝန္ျကီးသမီးတစ္ေယာက္က ေမးပာတယ္။ (ေမးတယ္ဆိုေပမယ့္ သူ့အာေဘာှလို့လည္း ထင္ပာတယ္)။ ဘာလို့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္တဲ့အခာ ျမန္မာျပည္ေဟ့ ဆိုလို့ရွိရင္ ဆင္းရဲမြဲေတတဲ့သူေတြ၊ ေတာသူေတာင္သားေတြ၊ ေခာင္းရြက္ဗ်က္ထိုးေဈးသည္ေတြ၊ အမွိုက္ပံုေတြ၊ မိဘမဲ့ကေလးေတြ ဒာေတြကိုပဲ ရိုက္ရိုက္ျပေနျကတာလဲတဲ့။ ဒာမွမရိုက္ရင္ ဓာတ္ပံုဆရာေတြ သတင္းဓာတ္ပံု ရိုက္လို့မရျကေတာ့ဘူးလား ဆိုတဲ့ Agenda ကို တင္သြင္းလာပာတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အဲဒီဟာေတြကလြဲလို့ အျခားအထင္ကရ ေနရာေတြတိုင္း ဓာတ္ပံုမ်ား ရိုက္မိရင္ ျပသဿသနာ တက္ရင္တက္ မတက္ရင္ ေနရာတိုင္း ကင္မရာခြန္ဆိုျပီး ေခတ္မမီေတာ့တဲ့ အခြန္ျကီးကို ေဆာင္ခိုင္းတာေျကာင့္မ်ား ျပသဿသနာမတက္ အခြန္မေဆာင္ရတဲ့ အဲဒီလိုပံုေတြ ရိုက္ေနျကတာလား မသိပာဘူးဗ်ာလို့ အဲဒီအခ်ိန္ သူေမးတုန္းက မေျပာျဖစ္လိုက္တာ အခုမွ သတိရတယ္။

Scenario 24
တခ်ို့ကိစဿစေတြက ဒီမိုကေရစီသာ ေျပာေနျကတယ္ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အဲဒီဟာနဲ့ အလြမ္းမသင့္ေသးဘူးလို့ ထင္မိတယ္။ အခုဆို ဆီဆိုင္ေတြမွာ ဓာတ္ဆီတန္းစီေနတဲ့ ကားတန္းျကီးဟာ ေျကာက္ခမန္းလိလိ ေနရာအနွံ့မွာပာပဲ။ ဟိုတေလာတုန္းက ဓာတ္ဆီေရာ ဒီဇယ္ပာ ျကိုက္သေလာက္ဝယ္ က်သေလာက္ေပး လုပ္ခဲ့စဉ္က လူေတြ အဆင္ေျပျကသလို ေမွာင္ခိုအေရာင္းသမားေတြလည္း အေတာှျကီး ေလ်ာ့နည္းသြားတယ္။ တရားဝင္ ဆီဆိုင္က ထုတ္တဲ့အတြက္ ကိုယ္ထုတ္သေလာက္ (အျပည့္နီးပား) ရသလို ဆီကလည္း အေရာအေနွာ မရွိတဲ့အတြက္ ကားေတြလည္း ဒုကဿခမေရာက္ဘူး။ ေမွာင္ခိုဆိုင္ေတြမွာေတာ့ ၆ဂာလံဝယ္ရင္ ေလးဂာလံေလာက္ပဲ ရတဲ့အျပင္ ဆီက ဘာေတြ ေရာမွန္းမသိ စိတ္မခ်ရပာဘူး။ အဲဒီလို ဖရီးေပးဝယ္တဲ့ ကာလတုန္းက အရမ္းကို စိတ္ခ်မ္းသာပာတယ္။ အဲ သိပ္မျကာဘူး ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကို ၂၄ နာရီ ေရာင္းခ်ခြင့္ ေပးထားရာကေန ည ၈ နာရီ အထိပဲ ေရာင္းခြင့္လည္း ေပးလိုက္ေရာ ေမွာင္ခိုဆီဆိုင္ေတြ အစီအရီ ျပန္ေပာှလာျကေတာ့တယ္။ အခုလို ဓာတ္ဆီကို အရင္ကလို အကန့္အသတ္နဲ့လည္း ဝယ္ခိုင္းေရာ သူတို့ ေခာင္းပာ ေထာင္လာျကေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမွာင္ခိုလို့သာ ေျပာေနတာ အေမွာင္ခိုျပီး ခိုးေျကာင္ခိုးဝွက္ ေရာင္းေနျကတာေတာ့ မဟုတ္ပာဘူး။ လမ္းေဘး လူျမင္ကြင္းမွာ ထင္းထင္းျကီး ေရာင္းေနျကတာပာပဲ။ လာလာေကာက္တဲ့ ဆက္ေျကးေတာ့ ေပးျကရတယ္ ထင္မိတယ္။ အလကားေတာ့ ဘယ္ရမလဲ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ ထားေတာ့ ဒာက ေရာင္းတဲ့ဘက္က။ က်ြန္ေတာှ ေျပာခ်င္တာက ဝယ္တဲ့ဘက္က အေနနဲ့ ေျပာခ်င္တာပာ။ အဲဒီလို တေမ်ွာှတေခာှျကီး တန္းစီေနတဲ့ ကားေတြထဲမွာ ဆိုင္ကဆီကိုထုတ္၊ ေမွာင္ခိုမွာ ျပန္ေရာင္းစား၊ တစ္ရက္ကို အျမတ္ ေသာင္းဂဏန္း ရတယ္ဆိုျပီး အကြက္ခ် လုပ္စားေနတဲ့သူေတြ အမ်ားျကီးပာပဲ။ အမ်ားျကီးမွ ေလးပံုသံုးပံုလို့ေတာင့္ က်ြန္ေတာှက ထင္မိေသးတယ္။ သူတို့ ဒီလို လုပ္တဲ့အတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သူေတြအတြက္ ရနိုင္မယ့္ ခြဲတမ္း ေလ်ာ့က်သြားသလို၊ ေမွာင္ခိုသမားေတြကိုလည္း အားေပးရာ ေရာက္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့ လမ္းေတြ မဟားတရား ပိတ္ဆို့ကုန္တယ္။ တကယ္လိုတဲ့သူေတြ အခ်ိန္အမ်ားျကီး ကုန္ျကရတယ္။ 

Scenario 25
တစ္ရက္က မနဿတေလးအက္(ဖ္)အမ္လား စီးတီးအက္(ဖ္)အမ္လား မသိဘူး ကားေမာင္းရင္း နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ ပံုျပင္ေျပာေနတာပာ။ ေျပာေနတဲ့ပံုက ဆရာကာျပန္အာေခာင္လွံစူးတဲ့ ဇာတ္လမ္း။ ဒီဇာတ္လမ္းကလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက က်ြန္ေတာှတို့နဲ့ အက်ြမ္းဝင္ျပီးသား။ နြားေက်ာင္းသားေလးက နြားေက်ာင္းရင္း ဗ်ိုင္းတစ္ေကာင္ ငားစားေနတဲ့ပံုကို ေတြ့ျပီး အထပ္ထပ္ ေလ့က်င့္ရာက လွံကို ေျမွာက္ျပီး ျပန္က်လာရင္ ပားစပ္နဲ့ ဖမ္းတဲ့ စတန့္ကြက္ကို က်ြမ္းက်င္လာတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဘုရင္က သူ့ကို ဆရာဘယ္သူလဲလို့ ေမးတဲ့အခာ သူ့ဆရာ ဗ်ိုင္းပာလို့ ေျပာရမွာ ရွက္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္ဘာသာ တတ္က်ြမ္းလာတဲ့ ပညာပာလို့ ဆိုလိုက္တာနဲ့ ေနာက္တစ္ခာ စတန့္ျပျပီး လွံကို ပားစပ္နဲ့ ဖမ္းတဲ့အခာ မမိေတာ့ဘဲ အာေခာင္လွံစူးတယ္ေပာ့။ တူတူမေလးတို့ေတြလည္း ဒာမ်ိုး မလုပ္ျကနဲ့ေပာ့။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဒာမ်ိုး စဉ္းစားမိတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းမွာ နြားေက်ာင္းသား အျပစ္တစ္ခုမွ မရွိဘူးလို့။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒီလိုမ်ိုး ဗ်ိုင္းငားဖမ္းစားတာကို လူအေတာှမ်ားမ်ား ျမင္ဖူးျကတယ္။ ျမင္ဖူးတိုင္း လိုက္ေလ့က်င့္ဖူးျကလို့လား။ အဲဒီ နြားေက်ာင္းသားကေတာ့ အမွတ္တမဲ့ အရာေလးကို ဉာဏ္ကစားျပီး သူနဲ့လိုက္ဖက္တဲ့ ပညာျဖစ္ေအာင္ လိုက္ေလ့က်င့္တယ္။ တီထြင္တယ္။ ေလ့က်င့္မွု အမ်ားျကီးလုပ္တယ္။ ဒာေတြ မပာဘဲနဲ့ ဒီပညာကို ဘယ္လိုမွ လြယ္လြယ္ မတတ္နိုင္ဘူး။ သို့ေသာှလည္း ဒီလို အကြက္မ်ိုး ဆိုတာက အသက္အနဿတရာယ္ ရွိနိုင္တယ္။ အခန့္မသင့္ရင္ ဆိုတဲ့ အရာက နာမည္ေက်ာှ ဆပ္ကပ္ဆရာေတြမွာေတာင္ ျဖစ္တတ္ေသးတာပဲ။ ဒာဟာ တကယ့္ကို အက္ဆီးဒင့္ ျဖစ္သြားတာ ေနမွာပဲ။ ဒာေျကာင့္ပဲ သူေသသြားတယ္။ ဒာကို ဘာလို့ ဆရာအာခံကို အာေခာင္လွံစူးတယ္ဆိုျပီး လူေတြက သမုတ္ျကတယ္ မသိဘူး။ ကတ္သပ္ ေျပာေျကးသာဆိုရင္ ဒင္းက အာေခာင္လွံစူးေတာ့ တန္းေသမွာပဲ။ ဒင္းမေျပာဘဲနဲ့ ဒင္းဆရာ ဗ်ိုင္းပာလို့ ဘယ္သူက ဘယ္လိုလုပ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ မသိဘူး။ ဒာမ်ိုး အေျခအျမစ္ မရွိတဲ့ ပညာေပး ပံုျပင္ေတြ လူေတြျကားမွာ အတည္လို ေျပာေနျကတာ နားခားေနမိတယ္။

Scenario 26
ေနာက္တစ္ခုက ဘာသာေရးထဲက ဂုတဿတိလေစာင္းဆရာျကီး ဇာတ္ပာ။ ဇာတ္လမ္းက ဆရာျကီးက တပည့္ကို ေစာင္းပညာသင္ေပးတယ္။ တပည့္ကလည္း ေတာ္ေတာ့ သူ့ေျခရာ နင္းလာနိုင္တယ္။ ဒီလိုနဲ့ ဆရာျကီး အသက္ျကီးလာေတာ့ သူ့ေနရာကို ဆက္ခံခ်င္တာမို့ တပည့္က ဆရာျကီးနဲ့ ေစာင္းျပိုင္တီးတယ္။ ေစာင္းျပိုင္ပြဲမွာ တပည့္ရွံုးျပီး ေနာက္ဆံုး ေသြးအန္ ေသတယ္ေပာ့။ ဒာလည္း ဆရာကို အန္တုလို့ ေနာက္ဆံုး အရွံုးနဲ့ပဲ ရင္ဆိုင္ရတယ္ဆိုျပီး ပညာေပးျပန္တယ္။ သမရိုးက် ေစာင္းျပိုင္တီးလို့ ရွံုးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီဇာတ္ကို ေဝဖန္စရာ အေျကာင္းမရွိပာဘူး။ ဒာေပမယ့္ ဒီဇာတ္လမ္းမွာက အပင္းေလးေတြ ပာေနတယ္။ ပင္းတဲ့သူက သိျကားမင္း။ အမွန္က ဆရာျကီးက အသက္ျကီးလာလို့ ဆက္ေတာင္ မတီးနိုင္ေတာ့ဘဲ ရွံုးလုလု ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သိျကားမင္းက ဘုရားေလာင္း ဆရာျကီးဘက္ကေန တစ္ဖက္သက္ ဝင္ပင္းတာ။ ေနာက္ဆံုး သိျကားမင္း အစြမ္းနဲ့ ဆရာျကီးက ျကိုးေတြျဖတ္တီးေတာ့ေတာင္ ဘာျကိုးမွ မပာဘဲ ေစာင္းရိုးသက္သက္ကေန ထြက္လာတဲ့ အသံက အံ့မခန္း ျဖစ္ေရာ ဆိုပာေတာ့။ ဒီေတာ့ တပည့္လည္း အရွက္ရျပီး ေသရရွာတယ္ေပာ့။ တကယ္ေတာ့ တရားသျဖင့္ ျပိုင္ေနတဲ့ ျပိုင္ပြဲမွာ သိျကားမင္း ဝင္ရွုပ္လို့ ပြဲက တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္သြားခဲ့ရတာ။ တပည့္ဟာ သူ့ဆရာရဲ့ ေနရာကို လိုခ်င္တာ ဆန္းသလား။ သူက ဘာအေကာက္ဉာဏ္မွ မပာဘဲ သူတတ္က်ြမ္းရာ ပညာနဲ့ ဆရာကို ျပိုင္တာပဲ မဟုတ္ဘူးလား။ ဆရာျကီးကေရာ အသက္ျကီးေနတာေတာင္ ဘာလို့ မုဒိတာပြားျပီး တပည့္ကို ေနရာ မေပးခ်င္ရတာလဲ။ သူ့ေနရာကို သူ့တပည့္အရင္းျကီးက ရမယ့္ဟာပဲ။ တပည့္က အမွန္ဆို နိုင္ေတာ့မယ့္ဟာမွာ ဘာျဖစ္လို့ သိျကားမင္းက မတရား ဘက္လိုက္ျပီး ကူညီရသလဲ။ စဉ္းစားျကည့္ရင္ပဲ ဒာျကီးက တရားမ်ွတတဲ့ ျပိုင္ပြဲ မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ သိနိုင္ပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ အေတြးထဲမွာ ျမင္ေနတယ္။ ဆရာျကီး ေျခကုန္လက္ပမ္း က်လာျပီး တပည့္ကို အရွံုးေပးရခာနီးလာတာ၊ လူေတြကလည္း တပည့္ေတာ့ ေသခ်ာေပာက္ နိုင္ျပီလို့ အေျခအေနျကည့္ျပီး တြက္လိုက္ျကမွာ၊ ေနာက္ဆံုးမေတာ့ သိျကားပင္းလို့ အေျဖေျပာင္းသြားတာ။ အဲလို ဇာတ္ကြက္ေတြကို ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္။ မနက္မိုးလင္းခာနီးအထိ အားလံုး ထင္ေနျကတာက တစ္မ်ိုး၊ ေနာက္ဆံုး အေျဖထုတ္ေတာ့ ျကိုတင္မဲနဲ့ အနိုင္ရသြားသလိုေပာ့။ 


Read Scenarios 1 to 14 HERE


--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

2010 ေရြးေကာက္ပြဲမွ ထိပ္တန္းနာမည္ စာလံုးေပာင္း ၁၀၀

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲနိုင္တဲ့ လူေတြရဲ့ နာမည္ေတြကို Analyze လုပ္ျကည့္ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူ့လြွတ္ေတာှ၊ အမ်ိုးသားလြွတ္ေတာှနဲ့ တိုင္းေဒသျကီး(သို့) ျပည္နယ္လြွတ္ေတာှ ကိုယ္စားလွယ္ စုစုေပာင္း ၁၀၉၇ ဦး (၁၁-၂၀.၁၂.၂၀၁၀ သတင္းစာ မွတ္တမ္းမ်ားအရ) ေရြးခ်ယ္ခံျကရတယ္။ DVB ကလုပ္ထားတဲ့ www.burma2010election.com မွာေတာ့ လြွတ္ေတာှ သံုးရပ္ စုစုေပာင္း ၁၁၄၂ ဦးလို့ ျပတယ္။ http://www.myanmarelection2010.info မွာေတာ့ ျပည္သူ့လြွတ္ေတာှ (၃၃၀)ဦး၊ အမ်ိုးသားလြွတ္ေတာှ (၁၆၈)ဦးလို့ ျပတယ္။ သတင္းစာကေန ယူထားတဲ့ က်ြန္ေတာှ့စာရင္း အရကေတာ့ ၁၀၉၇ ဦး အတိအက်ပာပဲ။ ျပည္သူ့လြွတ္ေတာှ (၃၁၃)ဦး၊ အမ်ိုးသားလြွတ္ေတာှ (၁၆၀)ဦး နဲ့ တိုင္းေဒသျကီး(သို့) ျပည္နယ္လြွတ္ေတာှ (၆၂၄)ဦး ျဖစ္ပာတယ္။ သူတို့ ေဒတာေတြမွာ ပိုေနသူေတြက ဘယ္စာရင္းကေန ရတယ္ေတာ့ မသိပာဘူး။ က်ြန္ေတာှ့မွာ ကိုးကားစရာက သတင္းစာပဲ ရွိတာမို့ သတင္းစာကေနပဲ ယူရပာတယ္။ သတင္းစာထဲ မထည့္တဲ့ ေဒတာေတြ ရွိရင္ေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း မသိေတာ့ဘူး။

  1. ဦး (1094) (26.74%)
  2. ေအာင္ (154) (3.76%)
  3. ေမာင္ (148) (3.62%)
  4. ျမင့္ (147) (3.59%)
  5. ဝင္း (142) (3.47%)
  6. ေက်ာှ (106) (2.59%)
  7. ထြန္း (103) (2.52%)
  8. သိန္း (77) (1.88%)
  9. စိုး (73) (1.78%)
  10. စိုင္း (72) (1.76%)
  11. တင္ (69) (1.69%)
  12. တာ (68) (1.66%)
  13. ခင္ (66) (1.61%)
  14. ေဒါက္ (64) (1.56%)
  15. ခ (54) (1.32%)
  16. သန္း (54) (1.32%)
  17. လွ (52) (1.27%)
  18. နိုင္ (45) (1.1%)
  19. ေစာ (44) (1.08%)
  20. ေဒါှ (41) (1.0%)
  21. ေအး (40) (0.98%)
  22. ေဇာှ (36) (0.88%)
  23. လြင္ (33) (0.81%)
  24. ေဌး (32) (0.78%)
  25. မင္း (32) (0.78%)
  26. ကို (32) (0.78%)
  27. စိန္ (28) (0.68%)
  28. ျကည္ (28) (0.68%)
  29. ျမ (27) (0.66%)
  30. ေဆြ (25) (0.61%)
  31. မ်ိုး (24) (0.59%)
  32. ညြန့္ (24) (0.59%)
  33. လွိုင္ (22) (0.54%)
  34. လင္း (20) (0.49%)
  35. ေရြွ (20) (0.49%)
  36. ဆန္း (15) (0.37%)
  37. သူ (15) (0.37%)
  38. ေသာင္း (14) (0.34%)
  39. မိုး (14) (0.34%)
  40. နန္း (14) (0.34%)
  41. ရယ္ (13) (0.32%)
  42. ေဖ (13) (0.32%)
  43. စန္း (13) (0.32%)
  44. ခြန္ (12) (0.29%)
  45. သာ (12) (0.29%)
  46. တင့္ (12) (0.29%)
  47. ရဲ (12) (0.29%)
  48. ဘ (11) (0.27%)
  49. ဟန္ (11) (0.27%)
  50. ျမတ္ (11) (0.27%)
  51. အုန္း (11) (0.27%)
  52. စံ (11) (0.27%)
  53. ခမ္း (10) (0.24%)
  54. ထိန္ (9) (0.22%)
  55. ျကီး (8) (0.2%)
  56. ရ (8) (0.2%)
  57. ခိုင္ (8) (0.2%)
  58. ရီ (8) (0.2%)
  59. ညို (8) (0.2%)
  60. ညီ (8) (0.2%)
  61. ေလး (8) (0.2%)
  62. ေငြ (8) (0.2%)
  63. ျငိမ္း (8) (0.2%)
  64. သက္ (8) (0.2%)
  65. ေန (7) (0.17%)
  66. မန္း (7) (0.17%)
  67. သိမ္း (7) (0.17%)
  68. ဇင္ (7) (0.17%)
  69. နြယ္ (7) (0.17%)
  70. ဉာဏ္ (6) (0.15%)
  71. ရွိန္ (6) (0.15%)
  72. ေမာှ (6) (0.15%)
  73. ထန္း (6) (0.15%)
  74. ခ်စ္ (6) (0.15%)
  75. ဖိုး (5) (0.12%)
  76. အင္ (5) (0.12%)
  77. သန့္ (5) (0.12%)
  78. စ (5) (0.12%)
  79. ေယာ (5) (0.12%)
  80. ရန္ (5) (0.12%)
  81. ခ်ို (5) (0.12%)
  82. ဆန္ (5) (0.12%)
  83. အိုက္ (4) (0.1%)
  84. ဇာ (4) (0.1%)
  85. ယိန္း (4) (0.1%)
  86. ဖုန္ (4) (0.1%)
  87. သီ (4) (0.1%)
  88. ထိုက္ (4) (0.1%)
  89. လြန္း (4) (0.1%)
  90. ထြဋ္ (4) (0.1%)
  91. ထင္ (4) (0.1%)
  92. တိုး (4) (0.1%)
  93. ေထြး (4) (0.1%)
  94. ျပံုး (4) (0.1%)
  95. ျကိုင္ (4) (0.1%)
  96. နီ (4) (0.1%)
  97. ခ်မ္း (4) (0.1%)
  98. ဒီ (4) (0.1%)
  99. ဆိုင္ (4) (0.1%)
  100. ေပါှ (4) (0.1%)
  101. ေဝ (4) (0.1%)
  102. ရည္ (4) (0.1%)
  103. ကံ (4) (0.1%)
  104. ဗိုလ္ (4) (0.1%)
  105. မာ (4) (0.1%)
  106. ေကာှ (3) (0.07%)
  107. ေမာင္း (3) (0.07%)
  108. နန္ (3) (0.07%)
  109. ရင္ (3) (0.07%)
  110. ပါ (3) (0.07%)

ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ့ လူ ၁၀၉၇ ဦးရဲ့ နာမည္ေတြကို Analyze လုပ္တဲ့အခာ လူသံုးအမ်ားဆံုး ထိပ္တန္း စာလံုးေပာင္း ၁၀၀ ကို ေရြးထုတ္ထားပာတယ္။ ဘံုအေနနဲ့ သံုးတတ္တဲ့ ဦး၊ေဒာှ၊ စိုင္း စတဲ့ စာလံုးေတြကို ဖယ္ျပီး က်န္စာလံုးေပာင္း ေတြကိုပဲ ယူမယ္ဆိုရင္ ေအာင္၊ ေမာင္၊ ျမင့္၊ ဝင္း၊ ေက်ာှ၊ ထြန္း၊ သိန္း၊ စိုး၊ တင္၊ ခင္ စတဲ့ စာလံုး ဆယ္လံုးကေတာ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ နာမည္မွာ အမ်ားဆံုး ေတြ့ရတဲ့ ထိပ္တန္း စာလံုးေပာင္း ဆယ္လံုးပဲ ျဖစ္ပာတယ္။ ဘာရယ္ မဟုတ္ပာဘူး။ ေနာက္ပိုင္း ဒီလို ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မယ္လို့ ျကိုျကံထားတာမ်ား ရွိခဲ့ရင္ ဒီလို နာမည္မ်ိုးေတြ ေပးထားတဲ့ လူေတြကျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ခံရဖို့ Possibility မ်ားေနတာမို့ နာမည္ေတြ ဘာေတြ ျကိုေျပာင္းရင္ ေျပာင္းနိုင္ျကေအာင္လို့ပာ။ 

-- 
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)
 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz