Saturday, April 3, 2010

Youth Computer's Interview

ကိုေဇာှလင္းတို့ရဲ့ Youth Computer က Online ICT Reader အေမးအေျဖ ကဏဿဍအတြက္ ေမးခြန္းေလးေတြ ပို့လာလို့ ေျဖျဖစ္တယ္။ ဒီအထဲပာတဲ့ အေျဖေတြက က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ ပုဂဿဂလိက အျမင္သက္သက္ပာပဲ။ အဲဒီအတြက္ သူမ်ားေတြနဲ့ တူခ်င္မွ တူပာလိမ့္မယ္။


၁။ ဆရာရဲ႕ အမည္ႏွင့္ ရာထူးကိုေဖာ္ျပေပးပါ။
က်ြန္ေတာှ့နာမည္ ညီလင္းဆက္ပာ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘယ္ကုမဿပဏီမွာမွ အလုပ္ မလုပ္ျဖစ္ေသးဘဲ ကိုယ့္ပေရာဂ်တ္ ေတြကိုပဲ ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေနပာတယ္။ ျမန္မာနိုင္ငံ ကြန္ပ်ူတာပညာရွင္မ်ား အသင္းမွာေတာ့ အလုပ္အမွုေဆာင္ အျဖစ္ ျပန္ျကားေရးပိုင္းနဲ့ အခ်ို့ေသာ ျပိုင္ပြဲေတြ အခမ္းအနားေတြကို တာဝန္ယူ ထားပာတယ္။

၂။ ဆရာရဲ႕ Profile -
အသက္ (DoB) ၂၉.၀၄.၁၉၈၀
မိဘအမည္ ဦးမ်ိုးသန့္+ေဒာှျဖူျဖူ
ဇာတိ ရန္ကုန္

၃။ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပံုႏွင့္အခ်ိန္ကာလ
ကြန္ပ်ူတာကို ၁၉၉၆ မွာ စသင္ခဲ့ပာတယ္။ ေနာက္ ေရေျကာင္းသိပဿပံ တက္တဲ့အခာ Apple ကြန္ပ်ူတာေတြနဲ့ ဒီဇိုင္းပိုင္းဆိုင္ရာ အေျခခံေတြ ေလ့လာလုပ္ကိုင္ ျဖစ္ခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီေနာက္ ကြန္ပ်ူတာ တကဿကသိုလ္တက္ေတာ့ ၂၀၀၃ မွာ ကြန္ပ်ူတာသိပဿပံဘြဲ့ ရခဲ့ပာတယ္။ ၂၀၀၄ စကဿငာပူမွာ Video Art သြားတက္ျဖစ္ေတာ့ ဒီေလာကနဲ့ ကင္းကြာသြားပာတယ္။ အဲဒီကေန ျပန္လာျဖစ္တဲ့ ၂၀၀၆ ခုနစ္ေလာက္မွာမွ Knowledge Sharing, Digitization, E Library, Natural Language Processing ကိစဿစေတြနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ဒီေလာကထဲ ျပန္ေရာက္လာတာပာ။

၄။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာကကို ၀င္ေရာက္လာရသလဲ၊
ဘယ္လိုလုပ္ ေရာက္လာတာလဲဆိုတာ ေသခ်ာစဉ္းစားျကည့္ရင္ေတာင္ သိပ္မသဲကြဲဘူး။ ေလာေလာဆယ္ အေနနဲ့ကေတာ့ က်ြန္ေတာှ လုပ္နိုင္တဲ့ အရာတခ်ို့ကို လုပ္ခ်င္လို့ ရွိေနတာပာ။ ျပီးေတာ့ က်ြန္ေတာှ လုပ္ခ်င္တဲ့ လုပ္ေနတဲ့ ကိစဿစေတြကလည္း အိုင္တီနဲ့ ေတာှေတာှေလး ပတ္သက္ေနလို့ပာ။

၅။ ဒီေလာကထဲမွာပဲ အၿမဲရပ္တည္သြားမွာလား
အိုင္တီေလာကထဲမွာ အျမဲရွိေနဖို့ မေသခ်ာပာဘူး။ က်ြန္ေတာှက အိုင္တီကို အျခားေသာ နယ္ပယ္ကဏဿဍေတြမွာ အက်ိုးရွိရွိ အသံုးခ်ခ်င္တဲ့သူပဲ ျဖစ္ခ်င္တာပာ။

၆။ အခုလို ဘ၀အထိေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားျဖတ္သန္းခဲ့ရပံု
ကြန္ပ်ူတာကို စေတြ့ဖူးကတည္းက က်ြန္ေတာှ အရမ္းနွစ္သက္ခဲ့ပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ကြန္ပ်ူတာတကဿကသိုလ္ တက္တဲ့ အခ်ိန္မွ ကြန္ပ်ူတာတစ္လံုးကို အိမ္က ဝယ္ေပးခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ Programming ေလာက္ပဲ လုပ္ျဖစ္ပာတယ္။ နိုင္ငံျခားေရာက္မွ အင္တာနက္ ျပည့္ျပည့္ဝဝ အသံုးခ်ခြင့္ ရခဲ့လို့ ကြန္ပ်ူတာနဲ့ အင္တာနက္ရဲ့ အသံုးဝင္မွုကို ထဲထဲဝင္ဝင္ သိလာခဲ့ရပာတယ္။ ၂၀၀၄ ခုနစ္ေလာက္က အင္တာနက္ေပာှမွာ ျမန္မာနဲ့ ပတ္သက္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ စာတမ္းစာေစာင္ေတြ၊ ျမန္မာစာနဲ့ ေရးထားတဲ့ စာမ်က္နွာေတြ အလြန္ပဲ ရွားပားပာတယ္။ နိုင္ငံတကာမွာက Resource and Knowledge Sharing ကို အက်ယ္တဝင့္ လုပ္ေနျကသလို လူေတြ အားလံုးကလည္း ဒီဟာရဲ့ အေရးပာမွုကို သိနားလည္ျပီး ပူးေပာင္းပာဝင္ေနျကပာျပီ။

က်ြန္ေတာှတို့ဆီက ပညာရပ္ တစ္ခုခုဆို လ်ွိုထားတတ္ျကတယ္။ ဝမ္းစာေတာ့ ေပးေကာင္းေပးမယ္ ကြန္ခ်က္ကို မျပဘူး။ အဲဒီအရိုးစြဲေနတဲ့ အရာျကီးကို ေျပာင္းလဲနိုင္ဖို့ ကိုယ့္မွာ ရွိတဲ့ သတင္း၊ အခ်က္အလက္၊ နည္းပညာ၊ အသိပညာေတြကို အင္တာနက္ကေန ေ၀မ်ွရင္း Knowledge Sharing ဆိုတာကို စတင္ လုပ္ေဆာင္ျဖစ္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့ ျမန္မာစာေတြ အင္တာနက္ေပာှမွာ ရွိလာဖို့ က်ြန္ေတာှ တတ္နိုင္သေလာက္ ကူညီ ပံ့ပိုး အားထုတ္ခဲ့ပာတယ္။ ဝီကီပီးဒီးယားကို အသံုးျပုမိေတာ့ သူ့ရဲ့ စနစ္ကို အရမ္းနွစ္သက္သြားျပီး ျမန္မာဝီကီပီးဒီးယား တစ္ခု လုပ္နိုင္ဖို့ က်ြန္ေတာှ ျကိုးစားခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီကာလက က်ြန္ေတာှ ၁ရက္မွာ နာရီ ၂၀ေလာက္ ကြန္ပ်ူတာသံုး အင္တာနက္ အသံုးျပုျပီး အလုပ္လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပာတယ္။ အဲဒာနဲ့ ပတ္သက္တဲ့ လိုအပ္မယ့္ စနစ္ေတြ အားလံုးကိုပာ ထဲထဲဝင္ဝင္ ေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီအခာ ေက်ာင္းတုန္းက သင္ျကားခဲ့ရဖူးတဲ့ ပညာရပ္ေတြက ျပန္အက်ိုးျပုလာပာတယ္။ ျမန္မာစာ အခ်က္အလက္ေတြကို ကြန္ပ်ူတာစနစ္ေပာှမွာ အလုပ္လုပ္ခ်င္တဲ့အတြက္ ျမန္မာစာကို အေျခခံကစျပီး ထဲထဲဝင္ဝင္ စနစ္တက် ျပန္ေလ့လာခဲ့ပာတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဒာေတြ လုပ္ဖို့ရာ Resource ေတြ မျဖစ္မေန လိုလာတဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာခဲ့ပာတယ္။ စာအုပ္စာတမ္းမ်ားစြာ ကိုယ့္အိတ္စိုက္ထုတ္ ၀ယ္ခဲ့ရတယ္။ တခ်ို့ဟာေတြဆို အခ်ိန္မ်ားစြာေပးျပီး ရွာေဖြခဲ့ရပာတယ္။ အခ်ိန္အမ်ားျကီးေပးျပီး ဖတ္မွတ္စဉ္းစားခဲ့ရပာတယ္။

ဒီလုပ္ငန္း စလုပ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ကစျပီး ဒီေန့အထိ လမ္းေလ်ွာက္ေနရင္ေတာင္ အဲဒာေတြနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္လို လုပ္ရမယ္၊ ဘယ္လို စနစ္ကို အသံုးျပုမယ္၊ ျပသဿသနာေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းမယ္ ဆိုတာေတြက ေခာင္းထဲ အျမဲ ေရာက္ေနျပီး စဉ္းစား အေျဖထုတ္ေနမိပာတယ္။ အဆင္မေျပခဲ့တဲ့ကာလ ခက္ခဲတဲ့ကာလ စိတ္ဓာတ္က်စရာ စိတ္ညစ္ရတာ အမ်ားျကီး ျကံုခဲ့ဖူးပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ဒာကို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္က ေတာှေတာှ စြဲျမဲေနတာမို့ အခုထက္ထိ လက္ေနျဖစ္တာပာ။

၂၀၀၇ ခုနွစ္မွာ ျမန္မာနိုင္ငံအတြက္ ပထမဆံုး Machine Translation စနစ္ တစ္ခု တည္ေဆာက္နိုင္ဖို့ စာတမ္းတစ္ေစာင္ေရးျပီး ဆက္သြယ္ေရးဝန္ျကီးဌာနကို တင္ျပ အေကာင္အထည္ ေဖာှခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီဟာအတြက္ ၄ လေလာက္ နိုင္ငံတကာက ေရးသားထားတဲ့ စာတမ္းေတြဖတ္၊ သူတို့ သံုးေနတဲ့ စနစ္ေတြကို စမ္းသပ္၊ ျမန္မာစာအတြက္ ျဖစ္နိုင္မယ့္ နည္းလမ္းေတြ အခ်က္အလက္ေတြကို ရွာေဖြခဲ့ရပာတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း MCPA မွာ EC အေနနဲ့ Myanmar Search Engine Contest, Barcamp စတဲ့ ပြဲေတြကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္နိုင္ခဲ့ပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ္ပိုင္ လုပ္ေနတဲ့ ပေရာဂ်တ္ အေနနဲ့ကေတာ့ ၄ ခု ရွိပာတယ္။ လုပ္ေနတာလည္း ေတာှေတာှေလး ျကာေနပာျပီ။ ပိုက္ဆံ အခက္အခဲေျကာင့္ အခ်ိန္ျကန့္ျကာ ေနခဲ့ရတာပာ။ နိုင္ငံျခားမွာေတာ့ ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ထူးျခားတဲ့ Communnity အတြက္ အက်ိုးရွိတဲ့ Project မ်ိုးဆို Funding လုပ္တဲ့ အဖြဲ့အစည္းေတြ အမ်ားျကီး ရွိပာတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ဒီမွာေတာ့ အဲဒာေတြ မရွိတာမို့ ဟိုး အေျခခံ မီးပ်က္တဲ့ ကိစဿစကအစ ကိုယ့္ဘာသာ ေတာှေတာှ ေျဖရွင္း ယူရပာတယ္။ ဒီနွစ္ထဲမွာေတာ့ တခ်ို့ဟာေတြကို အစမ္းသေဘာ Beta ဗားရွင္း အေနနဲ့ ထုတ္နိုင္ေအာင္ ျကိုးစားမယ္လို့ ဆံုးျဖတ္ထားပာတယ္။

၇။ ငယ္ဘ၀
က်ြန္ေတာှ ငယ္ဘဝက ေတာှေတာှ လြတ္လပ္တယ္လို့ ေျပာလို့ ရပာတယ္။ မိဘက ဝန္ထမ္းမို့ နယ္ေပာင္းစံု ေနခဲ့ရလို့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း အမ်ားျကီး ရခဲ့တယ္။ စာက်က္ ပ်င္းပာတယ္။ အလြတ္က်က္ရတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြမွာ က်ြန္ေတာှ အားနည္းပာတယ္။ စာဖတ္တာကေတာ့ ငယ္ငယ္ေလးထဲက ဝာသနာ ပာတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းစာေတြကို ဖတ္လိုက္ရင္ အဓိက အခ်က္အလက္ေတြကို မွတ္မိေနပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ဒာက အမွတ္ေပးစည္းမ်ဉ္းထဲကလို လံုးေစ့ပတ္ေစ့ ျပန္ေရးနိုင္တာမ်ိုး မရွိတဲ့အတြက္ စာေမးပြဲေတြမွာ အမွတ္ေလ်ာ့ပာတယ္။ စဉ္းစားျပီး အခ်ိန္ယူ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္မ်ိုးေတြ ျပိုင္ပြဲေတြမွာ အားသန္ပာတယ္။ သူငယ္တန္းကေန ၉ တန္းေလာက္အထိ အဆင့္ ၁-၃ ရရွိခဲ့ပာတယ္။ ၁၀တန္းမွာ ၃ဘာသာ ဂုဏ္ထူးနဲ့ ေအာင္ပာတယ္။ ျမန္မာစာေပကို အားသန္တဲ့အတြက္ ငယ္ငယ္က စာစီစာကံုး ျပိုင္ပြဲ ကဗ်ာျပိုင္ပြဲေတြမွာ ျမို့နယ္အဆင့္ တိုင္းအဆင့္ အထိ ဆုေတြရခဲ့ပာတယ္။ ျမန္မာနိုင္ငံ အာဆီယံထဲ စဝင္တဲ့ နွစ္မွာ က်င္းပျပုလုပ္ခဲ့တဲ့ အာဆီယံ ဉာဏ္စမ္းပေဟဠိ ျပိုင္ပြဲမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္ ပထမ ရခဲ့ပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ မိဘေတြက ပညာေရးကို အားေပးသူေတြ ျဖစ္တာမို့ ေက်ာင္းစာနဲ့ ပတ္သက္ရင္ တင္းက်ပ္ပာတယ္။ ေက်ာင္းက ျပန္လာတဲ့အခာ အိမ္စာလုပ္ျပီးမွ တျခားကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ရတယ္။ စာက်က္ျပီးတဲ့အခာ အေဖ၊အေမ ဒာမွမဟုတ္ အကိုအမေတြဆီမွာ စာျပန္ရပာတယ္။ လက္ေရးလက္သား မလွပရင္ ဒဏ္ေပး ခံရပာတယ္။ စာအုပ္ေတြကို သန့္သန့္ျပန့္ျပန့္ ကိုင္တြယ္တတ္ေအာင္ ငယ္ငယ္ကတည္းက သင္ျကားခံခဲ့ရပာတယ္။ အတန္း တစ္တန္းျပီးလို့ ေနြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္တဲ့အခာ ေနာက္တစ္တန္းရဲ့ စာေတြကို ျကိုဖတ္ ျကိုက်က္ ရပာတယ္။ ၉တန္းအထိ က်ူရွင္ မတတ္ခဲ့ရဖူးပာဘူး။ စာရတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သူတို့ က်ြန္ေတာှ့ကို လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္အဝ ေပးပာတယ္။ ဒာေျကာင့္လည္း ကေလးဘဝကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာှေပ်ာှပားပား သူငယ္ခ်င္း မ်ားစြာနဲ့ ကစားရင္း ျဖတ္သန္းခဲ့ရပာတယ္။

၈။ လက္ရွိမိသားစုအေၾကာင္း
က်ြန္ေတာှ့ မိဘေတြက နယ္မွာပာ။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ သူတို့နဲ့ ခြဲခြာျပီး ဒီမွာ တစ္ေယာက္တည္း အလုပ္လာလုပ္ျဖစ္ေနတာ ေတာှေတာှျကာပာျပီ။ အားလပ္တဲ့ အခာေတာ့ မိဘေတြဆီ ျပန္ပာတယ္။

၉။ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ICT ေလာကအေျခအေန
က်ြန္ေတာှ့ ပုဂဿဂလိက အျမင္နဲ့ ေျပာရရင္ ျမန္မာ ICT ေလာကက ေလာေလာဆယ္ ထူးျခားတဲ့ စြဲေဆာင္မွု မရွိပာဘူး။ လူဦးေရ သန္း၆၀ နိုင္ငံမွာ IT အသံုးျပုေနတာက ၁၀%ေတာင္ မရွိပာဘူး။ ကုမဿပဏီေတြ အေနနဲ့လည္း လူေတြ ထူးထူးျခားျခား စြဲမက္ေစတဲ့ ဒာမွမဟုတ္ အသံုးဝင္တဲ့ Application ေတြ Software ေတြ Website ေတြ အမ်ားအျပား ထြက္မလာပာဘူး။ နည္းပညာျပပြဲေတြ ဆိုတာကလည္း ေဈးေရာင္းပြဲေတြ ပာပဲ။ ေဈးေရာင္းပြဲ ဆိုရာမွာေတာင္ ထူးထူးျခားျခား နိုင္ငံရပ္ျခားကလို ေဈးေလ်ွာ့ခ် ေရာင္းခ်တာမ်ိုး မရွိေသးပာဘူး။ လူငယ္ေတြထဲကလည္း နိုင္ငံတကာ အဆင့္မီတဲ့ ပညာရွင္ေတြ ထြက္လာတာ လက္ခ်ိုးေရလို့ ရပာတယ္။ ဒီလို ထြက္လာနိုင္ဖို့ ပံ့ပိုးတဲ့ အဖြဲ့အစည္းေတြ R&D Center ေတြလည္း မရွိေသးပာဘူး။ ရွိတဲ့ ေတာှတဲ့ လူေတြလည္း နိုင္ငံရပ္ျခားကို ေတာှေတာှေလး ထြက္ကုန္ျကပာျပီ။ ထြက္ကုန္တယ္ ဆိုရာမွာလည္း ဒီမွာက သူတို့ အသစ္အဆန္း Challenge လုပ္မယ့္ စနစ္ေတြ နည္းပညာေတြ နည္းပားတာရယ္၊ အဲဒီ စနစ္ နည္းပညာေတြကို သင္ျကားတဲ့ ေနရာေတြ နည္းပားတာရယ္၊ အင္တာနက္ကေန သင္ယူမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ အသံုးျပုဖို့ အခက္အခဲ အမ်ားျကီး ရွိေနေသးတာရယ္ ကိုယ္ရင္းနွီးခဲ့သေလာက္ ထိုက္တန္တဲ့ အက်ိုးရလဒ္ မခံစားရတာရယ္ စတဲ့ အခ်က္ေတြ အမ်ားျကီးပာပဲ။ ဒီလို လူငယ္ေတြကို ဆံုးရွံုးရတာ နိုင္ငံအတြက္ အမ်ားျကီး နစ္နာပာတယ္။ ဉာဏ္ေဖာက္စားသူေတြလည္း မ်ားပာတယ္။ သူမ်ား အျကံဉာဏ္ကို ယူသံုးရင္ေတာင္ Credit ေပးတဲ့ ယဉ္ေက်းမွု ဒီမွာ မတြင္က်ယ္ေသးပာဘူး။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ အတတ္ပညာေတြ ေတာှေနပာေစ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာနိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးလည္း ရွားပားေနဆဲမို့ ပိုက္ဆံရွိတဲ့သူေတြသာ အဆင္ေျပတဲ့ အေျခအေနလို့ ျမင္ပာတယ္။


၁၀။ ေနာင္ကိုျဖစ္ေပၚလာမည့္ ICT ေလာကအေျခအေန
ေနာင္ဆိုတာ ဘယ္နွစ္နွစ္ကို ဆိုလိုတာလဲေတာ့ မသိဘူး။ တစ္ခုခုကို အေကာင္အထည္ ေဖာှတဲ့အခာ အစပထမ အနစ္နာခံျပီး ဒီေလာက ဖြံ့ျဖိုးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ျကမယ့္ ကုမဿပဏီေတြ၊ ပညာရွင္ေတြ လိုအပ္ပာတယ္။ ဒီလူေတြကေန တျခား အိုင္တီနယ္ပယ္က မဟုတ္တဲ့ သန္း၆၀ေသာ လူေတြကို အိုင္တီရဲ့ အစြမ္းထက္ျမက္မွု၊ ေနရာတိုင္းမွာ အိုင္တီကို အက်ိုးရွိရွိ အသံုးျပုနိုင္မွု၊ အိုင္တီကို အသံုးျပုျပီး စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြ ဘယ္လို ပိုျပီး ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္နိုင္မွု စတဲ့ အခ်က္ေတြကို က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ ေျပာျပ ေျကာှျငာျပီး လူေတြရဲ့ စိတ္ဝင္စားမွုကို ရရွိေအာင္ လုပ္ဖို့ လိုပာမယ္။ အခုနက က်ြန္ေတာှ ေျပာတဲ့ အနစ္နာခံတဲ့ သူေတြ ဆိုတာက ျမန္မာနိုင္ငံသားတိုင္း ကိုယ့္ဝင္ေငြနဲ့ အခ်ိုးခ်ရင္ လက္လွမ္းမီတဲ့ ေဈးနဲ့ ဝယ္နိုင္မယ့္ ပစဿစည္း(ေကာင္း) ေတြ ေရာင္းေပးမယ့္ သူေတြ။ ပညာရွင္ေတြကို ထိုက္သင့္တဲ့ လစာ ေပးမယ့္သူေတြ။ ပိုက္ဆံကိုခ်ည္း မရည္ရြယ္ဘဲ ျပည္သူျပည္သားေတြ စိတ္ဝင္စားေအာင္ စြဲေဆာင္မယ့္ အခမဲ့ ဆားဗစ္ေတြ နည္းပညာေတြ ျဖန့္ျဖူးမယ့္သူေတြ။ လူတကာ လြယ္လြယ္ကူကူ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေဈးေပာေပာ အသံုးျပုနိုင္မယ့္ အင္တာနက္ စနစ္ေတြ လိုအပ္ပာတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဲဒီဟာေတြ မေတြ့မိေသးတဲ့အတြက္ ေနာက္ ၃ နွစ္ေလာက္အထိ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မျမင္မိပာဘူးခင္ဗ်ာ။ ဒာေပမယ့္ အင္တာနက္ဟာ ဒာေတြ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားကို ေက်ာှလြွားနိုင္မယ့္ Bridge တစ္ခုလို့ ျမင္ပာတယ္။ အင္တာနက္ကို လူတိုင္း လြယ္လြယ္ကူကူ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေဈးေပာေပာ သံုးနိုင္မယ္ ဆိုရင္ေပာ့ေလ။ ဒာေပမယ့္ အဲဒာေတြ အားလံုး ပြင့္သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ထူးျခားတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ အမ်ားျကီး ျဖစ္လာမယ္လို့ ယံုျကည္ပာတယ္။ ေနာင္တခ်ိန္ ICT ကဏဿဍ ဖြင့္ျဖိုးလာမယ့္ အခ်ိန္က်ရင္ Community Base Project ေတြ Community Development Project ေတြ Rural Development Project ေတြ ေအာင္ျမင္မယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ထင္ပာတယ္။


၁၁။ လက္ရွိ ICT ေစ်းကြက္အေပၚဆရာ့ရဲ႕ အျမင္ေလးေျပာျပပါ။
လူေတြက ICT အေပာှမွာ ICT ပစဿစည္းေတြ အေပာှမွာ အမ်ားျကီး သေဘာက်လာျကတာ ေတြ့ရပာတယ္။ Laptop ေဈးကြက္ ေအာင္ျမင္လာသလိုမ်ိုးပာ။ ဒာေပမယ့္ ေဈးနွုန္းေျကာင့္ လူတိုင္း ထိေတြ့နိုင္စြမ္း မရွိေသးပာဘူး။ က်ြန္ေတာှတို့ နိုင္ငံ အေနအထားနဲ့ဆို ေဈးျကီးေနပာေသးတယ္။ IT ကို IT သမားေတြခ်ည္းပဲ လုပ္လို့ မရပာဘူး။ Business People ေတြက အိုင္တီကို စိတ္ဝင္စားမွ ဒီေလာကက အျပိုင္အဆိုင္ေတြနဲ့ ေအာင္ျမင္ဖို့ ရွိပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ ေျပာတဲ့ Business People ဆိုတာက ေလာေလာဆယ္ အိုင္တီလုပ္ငန္းေတြကို သူတို့ လုပ္ငန္းေတြမွာ အသံုးမခ်ေသးတဲ့၊ အသံုးခ်ရေကာင္းမွန္း မသိေသးတဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ရွင္ေတြကို ဆိုလိုတာပာ။ သူတို့တေတြ အိုင္တီရဲ့ အသံုးခ်နိုင္မွု အသံုးဝင္မွု အေျကာင္းေတြကို သိမွ ICT လုပ္ငန္း ေဈးကြက္ ေအာင္ျမင္မယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ယံုျကည္ပာတယ္။ စားသံုးသူ အေနနဲ့ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကုမဿပဏီေတြ၊ ထုတ္လုပ္သူေတြ အေနနဲ့ စားသံုးသူေတြျဖစ္တဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြ ဝင္ေငြနဲ့ သူတို့ ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်ေနတဲ့ ပစဿစည္း အခ်ိုးညီမွ လူတိုင္း က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ အသံုးျပုနိုင္လာမွာပာ။ ေျပာရရင္ အိုင္တီနဲ့ ဆက္နြယ္တဲ့ ပစဿစည္းေတြ နည္းပညာေတြ ဆိုတာ တစ္ခာသံုးမိရင္ ေနာက္ထပ္ ဆက္ျပီး လိုခ်င္တဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပာှေစနိုင္ပာတယ္။ ဆိုေတာ့ လူေတြကို ဆြဲေဆာင္တဲ့ ေနရာမွာ ပထမအဆင့္ အသက္သာဆံုး နွုန္းထားနဲ့ လူေတြလက္ထဲကို ေရာက္သြားမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ပိုင္း လူေတြက ဒာနဲ့ ဆက္နြယ္တဲ့ ပစဿစည္းေတြကို မျဖစ္မေန ဝယ္ခ်င္လာ၊ ဝယ္ယူလာျကမွာပာပဲ။ အဲဒီအခာ သာမန္ ျပည္သူေတြလည္း အိုင္တီနဲ့ ပတ္သက္တဲ့ အရာေတြကို သက္သက္သာသာ ထိေတြ့ခြင့္ ရသလို အိုင္တီ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြလည္း စားသံုးသူ မ်ားမ်ား ရွိေနတဲ့အတြက္ ေရရွည္မွာ အဆင္ေျပမယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ အဲဒီ ပထမ အဆင့္ေလး က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ လုပ္နိုင္မယ့္ သူေတြကို က်ြန္ေတာှ ေမ်ွာှလင့္မိပာတယ္။

၁၂။ လူငယ္ေတြကိုဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါလဲ။
အလုပ္တစ္ခုကို စိတ္ပ်က္စရာေတြ အခက္အခဲေတြ ဘယ္ေလာက္ျကံုျကံု တစိုက္မက္မက္ စူးစူးနစ္နစ္ လုပ္ရင္ ေအာင္ျမင္မွု ရရွိနိုင္ပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္တစ္ခုထဲ မဟုတ္ဘဲ အဲဒာနဲ့ ဆက္နြယ္ေနတဲ့ အရာမွန္သမ်ွကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ သိဖို့ရာ ေလ့လာအားထုတ္မွု ျပုရပာမယ္။ အဲဒီအတြက္ အခ်ိန္ေပးရပာတယ္။ အဲဒီအတြက္ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားတယ္ ဆိုရင္လည္း နွေျမာစရာ မဟုတ္ပာဘူး။ ပိုက္ဆံ ရင္းနွီး ျမွုပ္နွံမွု မျပုနိုင္ေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ လုပ္အားနဲ့ အခ်ိန္ကို ရင္းနွီး ျမွုပ္နွံျခင္းက အေကာင္းဆံုးပာပဲ။ ျပီးေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ Team Work လုပ္တာ အားနည္းတာ ေတြ့ရပာတယ္။ Responsibilities ဆိုတာကိုလည္း သိပ္ ဂရုမစိုက္ေသးပာဘူး။ အဲဒီအတြက္ လုပ္တဲ့ ကိစဿစေတာှေတာှမ်ားမ်ားမွာ အခက္အခဲေတြ ေတြ့ခဲ့ရပာတယ္။ နိုင္ငံျခားမွာ ပညာသြားသင္တဲ့အခာ အလုပ္သြားလုပ္တဲ့အခာ အနည္းဆံုးေတာ့ အဲဒီအရာေတြကို အက်ြမ္းတဝင္ ရွိလာနိုင္ပာတယ္။ အဲဒီအတြက္ နိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ပညာသြားသင္တာကို အားေပးခ်င္ပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ နိုင္ငံျခားမွာ ပညာသြားသင္ အလုပ္သြားလုပ္ျပီးရင္ ကိုယ့္နိုင္ငံမွာ ျပန္လာလုပ္ဖို့ဆိုတာ ျဖစ္နိုင္ေျခ အရမ္း နည္းသြားပာလိမ့္မယ္။ လူငယ္ဟာ အနာဂာတ္ရဲ့ ေခာင္းေဆာင္ေတြလို့ ေျပာစကား ရွိခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ပညာ မတတ္က်ြမ္းရင္ အဲဒီစကား မမွန္နိုင္ပာဘူး။ မရေသးတာေတြ မျဖစ္ေသးတာေတြကို စိတ္ပ်က္ အားေလ်ာ့ျပီး ဘာမွမလုပ္ဘဲ ညည္းတြားေနတာမ်ိုးထက္ အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ ကိုယ္လုပ္နိုင္သမ်ွ အစြမ္းကုန္ ျကိုးစား ေလ့လာ လုပ္ထားမယ္ဆိုရင္ ေနာင္တခ်ိန္ အခြင့္အလမ္းေတြ ပြင့္လာတဲ့အခာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္လို့ က်ြန္ေတာှ့အေနနဲ့ ယံုျကည္မိပာတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။


Orginal Post in Online ICT Reader

3 Responses to “Youth Computer's Interview”

ေျပာသြားတာေတြထဲက မွတ္သားစရာေတြပါသလို သေဘာက်တာေတြလည္းပါတယ္ ကိုညီေရ၊ :)

အင္တာနက္ကို ေစ်းေပါေပါနဲ႕ခပ္ျမန္ျမန္ေလးသာ သံုးခြင့္ေတြရၾကမယ္ဆိုရင္ တိုးတက္ေအာင္ျမင္လုိက္မဲ့ ျဖစ္ျခင္း...

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
ZaunG

Steve Evergreen said...

ေရးတာေလး ေကာင္းတယ္ ျမန္မာျပည္မွာ ေနေတာ့ အခ်ိန္ေတြပိုျပီး ပို ေရးႏိုင္တာေပါ့ ေကာင္းပါတယ္

phyu said...

I do like this post very must, I'd really want to be like with you.

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz