Sunday, December 5, 2010

Scenario

Scenario 15
ဟိုတေလာက ျမန္မာျပည္ အင္တာနက္ေတြကို DDOS စနစ္နဲ့ အျပတ္တိုက္ခိုက္ ခံရတယ္။ လူ ၉၀% က ဒာဟာ ေရြးေကာက္ပြဲကာလမို့ အင္တာနက္ေတြကို ပိတ္ခ်င္လို့ ဆင္တဲ့ အကြက္ျကီးလို့ ထင္ျကတယ္။ ေျပာရရင္ ဒီလို အတိုက္ခံရျပီးမွ ထင္ျကတာ မဟုတ္ဘူးေနာှ။ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ အင္တာနက္ျကီး တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး လူတိုင္းက ျကိုသိေနျကတာ။ တိုက္ဆိုင္လိုက္တာမ်ားဗ်ာ အဲဒီကာလျကီး အဲလိုကိစဿစ ျဖစ္သြားေတာ့ ကဲငာမေျပာဘူးလား ဆိုျပီး အားလံုးရဲ့ အထင္ေတြက အမွန္လို ျဖစ္သြားေရာ။ တကယ္ေတာ့ တကယ္ကို  အတိုက္ခံရတာပာ။ အဲဒီအတြက္ တာဝန္ရွိသူေတြလည္း အလုပ္ရွုပ္၊ လုပ္ငန္းခြင္ေတြလည္း ေနွာင့္ေနွး။ ကာကြယ္ေရးစနစ္အတြက္ တိုင္းျပည္ဘဏဿဍာေတြ ထပ္ကုန္တာေပာ့ဗ်ာ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေျကာင့္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြအေနနဲ့ သိန္း ၂၀၀ နီးပား ဆံုးရွံုးခဲ့ရတယ္ဆိုလား သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ အမွတ္တမဲ့ ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း ဘာတတ္နိုင္မွာလဲ။ ရတဲ့အခာသံုး မရေတာ့လည္း ရမယ့္အခ်ိန္ေလး ေစာင့္ရတာေပာ့။ ဝမ္းနည္းမိတာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ တိုက္တဲ့ေကာင္က ျမန္မာျပည္ တစ္ခုလံုးရဲ့ စုစုေပာင္း Bandwidth ထက္ကို ပိုျပီး တစ္ရက္ကို 15GB ေလာက္နဲ့ ကစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေလးပာပဲ။ ရင္ထဲမယ္ မေကာင္းဘူး။ National Bandwidth ထက္ကိုမ်ား တိုက္တဲ့သူက ပိုမ်ားမ်ား သံုးနိုင္ရတယ္လို့ဗ်ာ။

Scenario 16
စက္မွု၂က ထုတ္တဲ့ MSW ဆိုတဲ့ ကားတစ္စီးကို အိမ္က ဝယ္ပာတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီကားက Prado TX ဆိုတဲ့ကားကို ပံုနဲနဲေလး ေျပာင္းထားတာပာ။ ဒာနဲ့ Prado နဲ့ အခြံခ်ိန္းလို့ ရမရ လိုက္စံုစမ္းေတာ့ မရပာဘူးတဲ့။ ကားလိုင္စင္ေတြ သြားဝင္ေတာ့ အဲဒီလိုကားမ်ိုးကို Prado TX တစ္စီးနဲ့ အခြံလဲျပီး လိုင္စင္ လာဝင္တာ ေတြ့ရပာတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့သူ ခြင့္ျပုခ်က္ေပးတဲ့သူေတြနဲ့ အဲဒီ လိုင္စင္လာဝင္တဲ့သူက ပလဲနံပ အေတာှသင့္ပံုရတယ္။ ရယ္လို့ေမာလို့ အကိုျကီး ညီေလးနဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဲဒီကား ေအာင္ျမင္သြားတယ္ေပာ့ဗ်ာ။ ဘယ္လိုေတြ လုပ္သလဲေတာ့ က်ြန္ေတာှ့ကို မေမးပာနဲ့။ က်ြန္ေတာှလည္း မသိဘူး။ လုပ္တတ္ရင္ အိမ္ကကားလည္း MSW အမည္ခံ ပရာဒိုကား ျဖစ္ေနတာ ျကာျပီေပာ့။

Scenario 17
ဝယ္ထားတဲ့ကားက စက္က ဂ်ပန္အင္ဂ်င္ စကဿကန္းဟန္း ျဖစ္ပာတယ္။ ကားေဘာှဒီနဲ့ တပ္ဆင္တာေတြက စက္မွု၂က လုပ္ပာတယ္။ အထဲက ဆိုဖာေတြ အျခားတန္ဆာပလာေတြက တရုတ္လား မိတ္အင္ ျမန္မာလားေတာင္ မကြဲျပားေတာ့ပာဘူး။ ကားဝယ္တဲ့ေန့မွာပဲ ကားထဲ ဆီ ၂ပုလင္းလားမသိဘူး ထည့္ထားေပးတယ္။ ဒာနဲ့ ဆီဆိုင္သြားျပီး ဆီဝယ္ထည့္ရပာတယ္။ အဲဒီညေနမွာပဲ ကားတံခားတစ္ဖက္ ပ်က္တယ္။ လိုင္နာနွစ္ဖက္ ပ်က္ပာတယ္။ တံခားမူလီေတြအားလံုး ေခ်ာင္ေနလို့ ဝက္ေရွာ့မွာ သြားျကပ္ရပာတယ္။ အလိုင္းမင္း မညီလို့ အလိုင္းမင္း သြားခ်ိန္ရျပန္တယ္။ အိမ္က ေအာက္ခင္းကို ပလတ္စတစ္ ခင္းပာဆိုလို့ ခံုေတြျဖုတ္ျပီး ပလတ္စတစ္ ခင္းပာတယ္။ ေအာှရဂ်င္နယ္ ခံုေတြကို ျဖုတ္ျပီး ဘယ္က ခံုေတြမွန္းမသိ လာတပ္ထားေတာ့ နဂိုရွိတဲ့ အထိုင္မူလီေပာက္ေတြနဲ့ မတည့္တာမို့ ဒင္းတို့က အေပာက္သစ္ေတြ ေဖာက္ထားတာကို ေတြ့လိုက္ရပာတယ္။ ဒာနဲ့ ခံုေတြျဖုတ္ေတာ့ ဝက္အူေတြက ျဖုတ္မရဘူး။ ဘုရားစူး သပ္ရိုက္သလို ရိုက္ထည့္ထားတာမ်ိုး ျဖစ္ေနတာမို့ ျဖုတ္တဲ့အခ်ိန္ မူလီေရာ အထိုင္ေပာက္ပာ အရစ္ေတြ ျပုန္းကုန္ျပီး ျပန္တပ္တဲ့အခာ မူလီေတြ တပ္မရ ျဖစ္ပာေတာ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ ကားက က်ြိက်ြိက်ြိက်ြိနဲ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ဒုကဿခေပးေတာ့တယ္။ ဒာကို ေျပလည္ခ်င္ရင္ ကားေဘာှဒီ မူလအေပာက္ကို တြင္ခံုသြားျပီး ထပ္ခ်ဲ့ရပာမယ္တဲ့။ ဒာနဲ့ တစ္ရက္ေတာ့ ရန္ကုန္-ေနျပည္ေတာှ အျမန္လမ္းမျကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ ျမန္ျမန္ ေမာင္းလို့ရသလဲ စမ္းျကည့္ပာတယ္။ အိုေကတယ္ ၁၄၀ ေလာက္အထိ ေမာင္းလို့ရတယ္ဗ်ား။ တစ္ခုပဲ ကီလို ၁၀၀ ေရာက္ျပီဆိုတာနဲ့ တဝီဝီနဲ့ ဘာသံျကီးမွန္း မသိဘူး ထြက္လာတယ္။ ကားျကီးက တုန္လာေသးတယ္။ ၁၂၀ အထိ တင္မွ အဲဒာ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ကံသီေပလို့ေပာ့ဗ်ာ။ ဒီလိုကားမ်ိုးကိုမ်ား ျပည္သူလူထုကို ေဈးအမ်ားျကီးတင္ျပီး ေရာင္းေသးတယ္ဗ်ာ။ ဘုရားစူး ျဖစ္နိုင္ရင္ ျပန္ေတာင္ အမ္းလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ 

Scenario 18
နိုဝင္ဘာ ၇ ရက္ မဲေတြ ေပးျကတုန္းကေပာ့ခင္ဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ့သူငယ္ခ်င္း တစ္ေကာင္က ေရြွေတာင္ျကား သံလြင္လမ္းထဲ ေနပာတယ္။ သူတို့ မိသားစုလည္း ျကံုခဲလွတဲ့ပြဲ မဲေပးမဟဲ့ ဆိုျပီး မဲရံုကို ခ်ီတက္သြားျကတယ္။ ဟိုလည္း ေရာက္ေရာ သူတို့နာမည္ မဲေပးရမယ့္ စာရင္းထဲ မပာဘူးတဲ့ဗ်ာ။ တစ္သက္လံုး အဲဒီလမ္းထဲ ကိုယ္ပိုင္သန္းေခာင္စာရင္းနဲ့ ေနလာခဲ့ျကတာကို ဘယ္ကဘယ္လို စာရင္းေပ်ာက္သြားတယ္ မသိပာဘူး။ ဘီလိုေတြ ျဖစ္တယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း နားမလည္ေတာ့ဘူး။ ဒာနဲ့ သူတို့က ျပသဿသနာရွာေတာ့ အဲဒီက လူျကီးေတြက ေခ်ာ့ေမာ့ျပီး အိမ္ျပန္လြွတ္လိုက္ပာတယ္တဲ့။ ေကာင္းေရာ။

Scenario 19
ရန္ကုန္-ေနျပည္ေတာှ အျမန္လမ္းျကီးကို အခာေပာင္းမ်ားစြာ က်ြန္ေတာှ ကားေမာင္းဖူးတယ္။ အခုတေလာ အဲဒီလမ္းမွာ ယာဉ္တိုက္မွုေတြ လူေသမွုေတြ ဝမ္းနည္းစရာ ျဖစ္ရပ္ေတြ အမ်ားျကီး ျကားရပာတယ္။ လမ္းျကီးက ကြန္ကရစ္နဲ့ အခိုင္အမာ ေဖာက္ထားတာေတာ့ မွန္တယ္။ လမ္းေကာင္းေတာ့ ကားေတြ ကီလို ၁၀၀ ေက်ာှ ေမာင္းျကတာလည္း ဟုတ္တယ္။ စည္းကမ္းမလိုက္နာျကဘူး ဆိုတာလည္း မွန္တယ္။ ဒာေပမယ့္ ခ်ြင္းခ်က္ အခ်ို့လည္း ရွိေနပာတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ လမ္းအေကြ့အေကာက္ေတြဟာ စနစ္ မက်ဘူး ဆိုတာကိုလည္း ထည့္ေျပာမွ ျပည့္စံုမယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ အေဝးေျပး ကားလမ္းေတြမွာ လမ္းက ဘယ္ဘက္ကို ေကြ့တယ္ဆိုရင္ လမ္းညာဘက္ကို တေစာင္း ျမွင့္ထားရမယ္။ လမ္းညာဘက္ကို ေကြ့တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ဘက္ကို ျမွင့္ထားရမွာေပာ့။ ဒီလမ္းမွာက အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး။ ဖလတ္ျကီး။ တကယ့္ကို အျပန့္ျကီးေတြ။ အဲဒီအတြက္ အရွိန္နဲ့ ေကြ့တဲ့အခာ အေတာှ ဒုကဿခေရာက္တတ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ပိုဆိုးတာက ကုန္းလိုမ်ိုး ေနရာေတြမွာ အေကြ့ေတြ ျဖစ္ေနတာ။ ဒာမ်ိုးက ညဖက္ေမာင္းရင္ ပိုဆိုးတယ္။ ကိုယ္က အရွိန္နဲ့ ေမာင္းလာ။ ကုန္းထိပ္လည္း ေရာက္ေရာ ရုတ္တရက္ အေကြ့ျကီး။ ဘာလုပ္လို့ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိျဖစ္ကုန္ေရာ။ ေျမျပန့္လို့ ေနရာမ်ိုးမွာ ေကြ့တာက ေရွ့ကို လွမ္းျမင္ရတာမို့ ခန့္မွန္းလို့ ရတယ္ေလ။ ေနာက္တစ္ခုက လမ္းေဘးအနားသတ္ကို မသိရတာ။ ကြန္ကရစ္လမ္း အေရာင္နဲ့ လမ္းေဘး ေျမျကီး အေရာင္က တစ္ခာတေလ ေရာသြားတာမို့ လမ္းအနားသတ္ကို မသိဘဲ ညာဘက္ ကပ္ေမာင္းမိတဲ့အခာ တစ္ေပေလာက္ အထူရွိတဲ့ လမ္းေပာှကေန ျပုတ္က်ျပီး ေမွာက္ဖို့ဆိုတာ မခက္ျပန္ဘူး။ တကယ္ဆို လမ္းေဘး အနားသတ္ေတြကို အဝာေရာင္လိုင္းေတြျဖစ္ျဖစ္ တားေပးထားသင့္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့ ကြန္ကရစ္လမ္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကားတာယာ အရမ္းစားတယ္။ ကားတာယာ သိပ္မေကာင္းတဲ့ကား အရွိန္နဲ့ေမာင္းရင္ ဘီးကြဲဖို့ မ်ားပာတယ္။ ျပီးေတာ့ အရွိန္နဲ့ ျကာျကာေမာင္းတဲ့အခာ ဘီးက ပူလာတယ္။ ေလကို ခပ္တင္းတင္း ထိုးထားမိရင္ ပူတဲ့အခာ ေလက ပြလာတာမို့ ဒာကလည္း ဘီးကြဲနိုင္ပာတယ္။ ျဖစ္နိုင္ရင္ေတာ့ ဒီလမ္းမျကီးကို အေပာှကေန ကတဿတရာ ၂လက္မထုေလာက္ အေခ်ာခင္းလိုက္မယ္ ဆိုရင္ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္ေတြ အမ်ားျကီး ေလ်ာ့ျကသြားမယ္လို့ ထင္မိပာတယ္။ 

Scenario 20
မွုခင္းကင္းစင္နယ္ေျမ၊ မွုခင္းကင္းစင္ ရက္သတဿတပာတ္ စတဲ့ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြ ေျကညာခ်က္ေတြ ခဏခဏ ေတြ့ေနရတယ္။ အဟုတ္ဗ်ား အဲဒီရက္ေတြ ကာလေတြဆို အဲဒီနယ္ေျမမွာ ဘာမွုခင္းမွကို တက္မလာဘူး။ အဲဒီေတာ့ စီမံခ်က္ ေအာင္ျမင္တယ္ေပာ့။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ေပာက္ေပာက္ရွာရွာ ေလ်ွာက္စဉ္းစားမိပာတယ္။ ဒီစီမံခ်က္ကာလ အဲဒီရပ္ကြက္မွာ အမွုတစ္ခုျဖစ္လို့ အမွုသြားတိုင္တဲ့အခာ စီမံခ်က္ကာလမို့လို့ အမွုကို အဲဒီရပ္ကြက္က လက္မခံဘဲ တစ္ျခား ရပ္ကြက္ကို လြွဲေပးလိုက္ရင္လည္း ဒီရပ္ကြက္ ဒီကာလမွ ဘာမွုခင္းမွ အထက္ကို တက္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူးေပာ့။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ 

Scenario 21
ကားေမာင္းတဲ့သူတိုင္း ကားစီးတဲ့သူတိုင္း ဒီလထဲမွာ ထူးထူးျခားျခား သတိထားမိျကမွာက ကားေတြ အရမ္းျကပ္လာတာကိုပာ။ အရင္တုန္းကေတာ့ လွည္းတန္းမီးပြိုင့္၊ တာေမြမီးပြိုင့္၊ ျမို့တြင္းေလာက္သာ ကားျကပ္တာ။ အခုကေတာ့ ေနရာအနွံ့မွာ ကားေတြပိတ္လို့။ ကားေတြ ပိတ္တဲ့အျပင္ ကားေတြ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ပိုျဖစ္လာတယ္။ အတင္းေက်ာှတယ္။ အတင္းဝင္တယ္။ သူမ်ားလိုင္းကို ဝင္လုတယ္။ ကပ္ဆြဲတယ္။ ပိတ္ရပ္တယ္။ စံုေနတာပဲ။ ယာဉ္ထိန္းရဲေတြလည္း ဘာမွ မလုပ္နိုင္ဘူး။ ဘာမွ မလုပ္နိုင္တာက အေျကာင္းရွိတယ္။ သူတို့က အဲဒီလို ေနရာေတြမွာ အင္အားအလံုအေလာက္ မရွိဘဲ လူရွင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ ကားေလးရပ္ ေခ်ာင္ေလးခို တန္ပိုတင္ယာဉ္ေတြကိုဖမ္း၊ လက္ဖက္ရည္ဖိုးေလးရွာ၊ ေျကာက္တတ္တဲ့ ျပည္သူေတြကို ေဟာက္စားလုပ္ေနျကတာကိုး။ တကယ္ဆို လမ္းပိတ္ဆို့တဲ့ အေျကာင္းရင္းေတြထဲမွာ လမ္းေဘးေဈးသည္ေတြ၊ လမ္းေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ့ယာဉ္ေတြ၊ ေျကာက္ေပာက္ေနတဲ့ လမ္းေတြ၊ လမ္းေဘးမွာ ရွိေနတဲ့ ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြ၊ သဲျကီးမဲျကီး အတင္းတိုးေဝွ့ ေမာင္းေနျကတဲ့ လိုင္းကားေတြေျကာင့္လည္း အမ်ားျကီး ပာပာတယ္။ ဒာေတြကို အဓိကထား ေျဖရွင္းေပးနိုင္ရင္ အဲဒီ အခက္အခဲေတြ အမ်ားျကီး သက္သာသြားမယ္။ ကိုယ့္ဝင္ေငြေတာ့ အေတာှေလး ေလ်ာ့က်သြားမွာေပာ့ကြယ္။

Scenario 22
နာဂစ္ကာလက က်ြန္ေတာှတို့ သြားေရာက္ကူညီတဲ့ ေဒသမွာ ဗိုလ္မွူးျကီးတစ္ေယာက္ ထိုင္တယ္။ အဲဒီမွာ သြားေရာက္ကူညီတဲ့သူေတြကို ဖမ္းတယ္ ဆီးတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ပာဘူး။ ဒာက က်ြန္ေတာှတို့ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ့ပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ ဒီေနရာမွာ က်ြန္ေတာှတို့ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ ဘယ္သူ ျဖစ္ေနပာေစ တင္ျပျပီး နည္းလမ္းတက် လုပ္ခဲ့ပာတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္မွူးျကီးဟာ က်ြန္ေတာှတို့လို ငခ်ြတ္ေလးေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံတယ္။ လုပ္မယ့္ဟာေတြ အစီအစဉ္ေတြကိုသာ သူ့ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ တင္ျပရင္ ျပီးေရာ။ က်ြန္ေတာှတို့နဲ့တင္ မဟုတ္ဘူး တျခားသူေတြနဲ့လည္း သူနဲ့ အဆင္ေျပျကပာတယ္။ ထူးျခားတာက ညပိုင္း တစ္ခာတစ္ေလ ဘီယာဆိုင္ေလး ထိုင္ျဖစ္တဲ့အခာ အဲဒီဗိုလ္မွူးျကီးကို ေတြ့ရတတ္တာပာပဲ။ စြပ္က်ယ္နဲ့ ပုဆိုးတိုတိုဝတ္ျပီး ပုဆိုးျကား ေသနတ္ ခားထိုးလို့ သူတစ္ေယာက္တည္း ဆိုင္လာထိုင္တတ္တယ္။ ဘယ္သူနဲ့မွ သိပ္အဖြဲ့မက်ပာဘူး။ သူ့ပံုစံက အဲလိုမို့လို့ တခ်ို့လူေတြ အျမင္မွာ ဆန္းေနေပမယ့္ သူနဲ့ အလုပ္တြင္က်ယ္တာမို့ သူ့ကို ခ်စ္ျကပာတယ္။ သို့ေသာှလည္း သိပ္မျကာပာဘူး။ အဲဒလို မူးေနလို့ ဆိုလား မသိဘူး သူ့ေနရာ အျခားသူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ သူကေတာ့ ျပုတ္သြားတာလား၊ အေဝးေရာက္မင္းျကီး ျဖစ္သြားတာလားေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ ေသခ်ာမသိခဲ့ရဘူး။ ေနာက္ေရာက္လာတဲ့ သူကလည္း ကူညီပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ စာအုပ္ျကီးအတိုင္း လုပ္တတ္တာမို့ က်ြန္ေတာှတို့လို အဖြဲ့ငယ္ေလးေတြ အေတာှ ကသီလင္တ ျဖစ္ျကရတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ဆက္ဆံခဲ့ရတဲ့ အဲဒီနွစ္ေယာက္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ ပထမ ဗိုလ္မွူးျကီးကို ပိုျပီး အမွတ္တရ ျဖစ္ေနမိျကတယ္။

Scenario 23
တစ္ခာတုန္းက သူငယ္ခ်င္း ဝန္ျကီးသမီးတစ္ေယာက္က ေမးပာတယ္။ (ေမးတယ္ဆိုေပမယ့္ သူ့အာေဘာှလို့လည္း ထင္ပာတယ္)။ ဘာလို့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္တဲ့အခာ ျမန္မာျပည္ေဟ့ ဆိုလို့ရွိရင္ ဆင္းရဲမြဲေတတဲ့သူေတြ၊ ေတာသူေတာင္သားေတြ၊ ေခာင္းရြက္ဗ်က္ထိုးေဈးသည္ေတြ၊ အမွိုက္ပံုေတြ၊ မိဘမဲ့ကေလးေတြ ဒာေတြကိုပဲ ရိုက္ရိုက္ျပေနျကတာလဲတဲ့။ ဒာမွမရိုက္ရင္ ဓာတ္ပံုဆရာေတြ သတင္းဓာတ္ပံု ရိုက္လို့မရျကေတာ့ဘူးလား ဆိုတဲ့ Agenda ကို တင္သြင္းလာပာတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အဲဒီဟာေတြကလြဲလို့ အျခားအထင္ကရ ေနရာေတြတိုင္း ဓာတ္ပံုမ်ား ရိုက္မိရင္ ျပသဿသနာ တက္ရင္တက္ မတက္ရင္ ေနရာတိုင္း ကင္မရာခြန္ဆိုျပီး ေခတ္မမီေတာ့တဲ့ အခြန္ျကီးကို ေဆာင္ခိုင္းတာေျကာင့္မ်ား ျပသဿသနာမတက္ အခြန္မေဆာင္ရတဲ့ အဲဒီလိုပံုေတြ ရိုက္ေနျကတာလား မသိပာဘူးဗ်ာလို့ အဲဒီအခ်ိန္ သူေမးတုန္းက မေျပာျဖစ္လိုက္တာ အခုမွ သတိရတယ္။

Scenario 24
တခ်ို့ကိစဿစေတြက ဒီမိုကေရစီသာ ေျပာေနျကတယ္ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အဲဒီဟာနဲ့ အလြမ္းမသင့္ေသးဘူးလို့ ထင္မိတယ္။ အခုဆို ဆီဆိုင္ေတြမွာ ဓာတ္ဆီတန္းစီေနတဲ့ ကားတန္းျကီးဟာ ေျကာက္ခမန္းလိလိ ေနရာအနွံ့မွာပာပဲ။ ဟိုတေလာတုန္းက ဓာတ္ဆီေရာ ဒီဇယ္ပာ ျကိုက္သေလာက္ဝယ္ က်သေလာက္ေပး လုပ္ခဲ့စဉ္က လူေတြ အဆင္ေျပျကသလို ေမွာင္ခိုအေရာင္းသမားေတြလည္း အေတာှျကီး ေလ်ာ့နည္းသြားတယ္။ တရားဝင္ ဆီဆိုင္က ထုတ္တဲ့အတြက္ ကိုယ္ထုတ္သေလာက္ (အျပည့္နီးပား) ရသလို ဆီကလည္း အေရာအေနွာ မရွိတဲ့အတြက္ ကားေတြလည္း ဒုကဿခမေရာက္ဘူး။ ေမွာင္ခိုဆိုင္ေတြမွာေတာ့ ၆ဂာလံဝယ္ရင္ ေလးဂာလံေလာက္ပဲ ရတဲ့အျပင္ ဆီက ဘာေတြ ေရာမွန္းမသိ စိတ္မခ်ရပာဘူး။ အဲဒီလို ဖရီးေပးဝယ္တဲ့ ကာလတုန္းက အရမ္းကို စိတ္ခ်မ္းသာပာတယ္။ အဲ သိပ္မျကာဘူး ဓာတ္ဆီဆိုင္ေတြကို ၂၄ နာရီ ေရာင္းခ်ခြင့္ ေပးထားရာကေန ည ၈ နာရီ အထိပဲ ေရာင္းခြင့္လည္း ေပးလိုက္ေရာ ေမွာင္ခိုဆီဆိုင္ေတြ အစီအရီ ျပန္ေပာှလာျကေတာ့တယ္။ အခုလို ဓာတ္ဆီကို အရင္ကလို အကန့္အသတ္နဲ့လည္း ဝယ္ခိုင္းေရာ သူတို့ ေခာင္းပာ ေထာင္လာျကေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမွာင္ခိုလို့သာ ေျပာေနတာ အေမွာင္ခိုျပီး ခိုးေျကာင္ခိုးဝွက္ ေရာင္းေနျကတာေတာ့ မဟုတ္ပာဘူး။ လမ္းေဘး လူျမင္ကြင္းမွာ ထင္းထင္းျကီး ေရာင္းေနျကတာပာပဲ။ လာလာေကာက္တဲ့ ဆက္ေျကးေတာ့ ေပးျကရတယ္ ထင္မိတယ္။ အလကားေတာ့ ဘယ္ရမလဲ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ ထားေတာ့ ဒာက ေရာင္းတဲ့ဘက္က။ က်ြန္ေတာှ ေျပာခ်င္တာက ဝယ္တဲ့ဘက္က အေနနဲ့ ေျပာခ်င္တာပာ။ အဲဒီလို တေမ်ွာှတေခာှျကီး တန္းစီေနတဲ့ ကားေတြထဲမွာ ဆိုင္ကဆီကိုထုတ္၊ ေမွာင္ခိုမွာ ျပန္ေရာင္းစား၊ တစ္ရက္ကို အျမတ္ ေသာင္းဂဏန္း ရတယ္ဆိုျပီး အကြက္ခ် လုပ္စားေနတဲ့သူေတြ အမ်ားျကီးပာပဲ။ အမ်ားျကီးမွ ေလးပံုသံုးပံုလို့ေတာင့္ က်ြန္ေတာှက ထင္မိေသးတယ္။ သူတို့ ဒီလို လုပ္တဲ့အတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သူေတြအတြက္ ရနိုင္မယ့္ ခြဲတမ္း ေလ်ာ့က်သြားသလို၊ ေမွာင္ခိုသမားေတြကိုလည္း အားေပးရာ ေရာက္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့ လမ္းေတြ မဟားတရား ပိတ္ဆို့ကုန္တယ္။ တကယ္လိုတဲ့သူေတြ အခ်ိန္အမ်ားျကီး ကုန္ျကရတယ္။ 

Scenario 25
တစ္ရက္က မနဿတေလးအက္(ဖ္)အမ္လား စီးတီးအက္(ဖ္)အမ္လား မသိဘူး ကားေမာင္းရင္း နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ ပံုျပင္ေျပာေနတာပာ။ ေျပာေနတဲ့ပံုက ဆရာကာျပန္အာေခာင္လွံစူးတဲ့ ဇာတ္လမ္း။ ဒီဇာတ္လမ္းကလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက က်ြန္ေတာှတို့နဲ့ အက်ြမ္းဝင္ျပီးသား။ နြားေက်ာင္းသားေလးက နြားေက်ာင္းရင္း ဗ်ိုင္းတစ္ေကာင္ ငားစားေနတဲ့ပံုကို ေတြ့ျပီး အထပ္ထပ္ ေလ့က်င့္ရာက လွံကို ေျမွာက္ျပီး ျပန္က်လာရင္ ပားစပ္နဲ့ ဖမ္းတဲ့ စတန့္ကြက္ကို က်ြမ္းက်င္လာတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဘုရင္က သူ့ကို ဆရာဘယ္သူလဲလို့ ေမးတဲ့အခာ သူ့ဆရာ ဗ်ိုင္းပာလို့ ေျပာရမွာ ရွက္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္ဘာသာ တတ္က်ြမ္းလာတဲ့ ပညာပာလို့ ဆိုလိုက္တာနဲ့ ေနာက္တစ္ခာ စတန့္ျပျပီး လွံကို ပားစပ္နဲ့ ဖမ္းတဲ့အခာ မမိေတာ့ဘဲ အာေခာင္လွံစူးတယ္ေပာ့။ တူတူမေလးတို့ေတြလည္း ဒာမ်ိုး မလုပ္ျကနဲ့ေပာ့။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဒာမ်ိုး စဉ္းစားမိတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းမွာ နြားေက်ာင္းသား အျပစ္တစ္ခုမွ မရွိဘူးလို့။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒီလိုမ်ိုး ဗ်ိုင္းငားဖမ္းစားတာကို လူအေတာှမ်ားမ်ား ျမင္ဖူးျကတယ္။ ျမင္ဖူးတိုင္း လိုက္ေလ့က်င့္ဖူးျကလို့လား။ အဲဒီ နြားေက်ာင္းသားကေတာ့ အမွတ္တမဲ့ အရာေလးကို ဉာဏ္ကစားျပီး သူနဲ့လိုက္ဖက္တဲ့ ပညာျဖစ္ေအာင္ လိုက္ေလ့က်င့္တယ္။ တီထြင္တယ္။ ေလ့က်င့္မွု အမ်ားျကီးလုပ္တယ္။ ဒာေတြ မပာဘဲနဲ့ ဒီပညာကို ဘယ္လိုမွ လြယ္လြယ္ မတတ္နိုင္ဘူး။ သို့ေသာှလည္း ဒီလို အကြက္မ်ိုး ဆိုတာက အသက္အနဿတရာယ္ ရွိနိုင္တယ္။ အခန့္မသင့္ရင္ ဆိုတဲ့ အရာက နာမည္ေက်ာှ ဆပ္ကပ္ဆရာေတြမွာေတာင္ ျဖစ္တတ္ေသးတာပဲ။ ဒာဟာ တကယ့္ကို အက္ဆီးဒင့္ ျဖစ္သြားတာ ေနမွာပဲ။ ဒာေျကာင့္ပဲ သူေသသြားတယ္။ ဒာကို ဘာလို့ ဆရာအာခံကို အာေခာင္လွံစူးတယ္ဆိုျပီး လူေတြက သမုတ္ျကတယ္ မသိဘူး။ ကတ္သပ္ ေျပာေျကးသာဆိုရင္ ဒင္းက အာေခာင္လွံစူးေတာ့ တန္းေသမွာပဲ။ ဒင္းမေျပာဘဲနဲ့ ဒင္းဆရာ ဗ်ိုင္းပာလို့ ဘယ္သူက ဘယ္လိုလုပ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ မသိဘူး။ ဒာမ်ိုး အေျခအျမစ္ မရွိတဲ့ ပညာေပး ပံုျပင္ေတြ လူေတြျကားမွာ အတည္လို ေျပာေနျကတာ နားခားေနမိတယ္။

Scenario 26
ေနာက္တစ္ခုက ဘာသာေရးထဲက ဂုတဿတိလေစာင္းဆရာျကီး ဇာတ္ပာ။ ဇာတ္လမ္းက ဆရာျကီးက တပည့္ကို ေစာင္းပညာသင္ေပးတယ္။ တပည့္ကလည္း ေတာ္ေတာ့ သူ့ေျခရာ နင္းလာနိုင္တယ္။ ဒီလိုနဲ့ ဆရာျကီး အသက္ျကီးလာေတာ့ သူ့ေနရာကို ဆက္ခံခ်င္တာမို့ တပည့္က ဆရာျကီးနဲ့ ေစာင္းျပိုင္တီးတယ္။ ေစာင္းျပိုင္ပြဲမွာ တပည့္ရွံုးျပီး ေနာက္ဆံုး ေသြးအန္ ေသတယ္ေပာ့။ ဒာလည္း ဆရာကို အန္တုလို့ ေနာက္ဆံုး အရွံုးနဲ့ပဲ ရင္ဆိုင္ရတယ္ဆိုျပီး ပညာေပးျပန္တယ္။ သမရိုးက် ေစာင္းျပိုင္တီးလို့ ရွံုးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီဇာတ္ကို ေဝဖန္စရာ အေျကာင္းမရွိပာဘူး။ ဒာေပမယ့္ ဒီဇာတ္လမ္းမွာက အပင္းေလးေတြ ပာေနတယ္။ ပင္းတဲ့သူက သိျကားမင္း။ အမွန္က ဆရာျကီးက အသက္ျကီးလာလို့ ဆက္ေတာင္ မတီးနိုင္ေတာ့ဘဲ ရွံုးလုလု ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သိျကားမင္းက ဘုရားေလာင္း ဆရာျကီးဘက္ကေန တစ္ဖက္သက္ ဝင္ပင္းတာ။ ေနာက္ဆံုး သိျကားမင္း အစြမ္းနဲ့ ဆရာျကီးက ျကိုးေတြျဖတ္တီးေတာ့ေတာင္ ဘာျကိုးမွ မပာဘဲ ေစာင္းရိုးသက္သက္ကေန ထြက္လာတဲ့ အသံက အံ့မခန္း ျဖစ္ေရာ ဆိုပာေတာ့။ ဒီေတာ့ တပည့္လည္း အရွက္ရျပီး ေသရရွာတယ္ေပာ့။ တကယ္ေတာ့ တရားသျဖင့္ ျပိုင္ေနတဲ့ ျပိုင္ပြဲမွာ သိျကားမင္း ဝင္ရွုပ္လို့ ပြဲက တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္သြားခဲ့ရတာ။ တပည့္ဟာ သူ့ဆရာရဲ့ ေနရာကို လိုခ်င္တာ ဆန္းသလား။ သူက ဘာအေကာက္ဉာဏ္မွ မပာဘဲ သူတတ္က်ြမ္းရာ ပညာနဲ့ ဆရာကို ျပိုင္တာပဲ မဟုတ္ဘူးလား။ ဆရာျကီးကေရာ အသက္ျကီးေနတာေတာင္ ဘာလို့ မုဒိတာပြားျပီး တပည့္ကို ေနရာ မေပးခ်င္ရတာလဲ။ သူ့ေနရာကို သူ့တပည့္အရင္းျကီးက ရမယ့္ဟာပဲ။ တပည့္က အမွန္ဆို နိုင္ေတာ့မယ့္ဟာမွာ ဘာျဖစ္လို့ သိျကားမင္းက မတရား ဘက္လိုက္ျပီး ကူညီရသလဲ။ စဉ္းစားျကည့္ရင္ပဲ ဒာျကီးက တရားမ်ွတတဲ့ ျပိုင္ပြဲ မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ သိနိုင္ပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ အေတြးထဲမွာ ျမင္ေနတယ္။ ဆရာျကီး ေျခကုန္လက္ပမ္း က်လာျပီး တပည့္ကို အရွံုးေပးရခာနီးလာတာ၊ လူေတြကလည္း တပည့္ေတာ့ ေသခ်ာေပာက္ နိုင္ျပီလို့ အေျခအေနျကည့္ျပီး တြက္လိုက္ျကမွာ၊ ေနာက္ဆံုးမေတာ့ သိျကားပင္းလို့ အေျဖေျပာင္းသြားတာ။ အဲလို ဇာတ္ကြက္ေတြကို ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္။ မနက္မိုးလင္းခာနီးအထိ အားလံုး ထင္ေနျကတာက တစ္မ်ိုး၊ ေနာက္ဆံုး အေျဖထုတ္ေတာ့ ျကိုတင္မဲနဲ့ အနိုင္ရသြားသလိုေပာ့။ 


Read Scenarios 1 to 14 HERE


--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

2010 ေရြးေကာက္ပြဲမွ ထိပ္တန္းနာမည္ စာလံုးေပာင္း ၁၀၀

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲနိုင္တဲ့ လူေတြရဲ့ နာမည္ေတြကို Analyze လုပ္ျကည့္ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူ့လြွတ္ေတာှ၊ အမ်ိုးသားလြွတ္ေတာှနဲ့ တိုင္းေဒသျကီး(သို့) ျပည္နယ္လြွတ္ေတာှ ကိုယ္စားလွယ္ စုစုေပာင္း ၁၀၉၇ ဦး (၁၁-၂၀.၁၂.၂၀၁၀ သတင္းစာ မွတ္တမ္းမ်ားအရ) ေရြးခ်ယ္ခံျကရတယ္။ DVB ကလုပ္ထားတဲ့ www.burma2010election.com မွာေတာ့ လြွတ္ေတာှ သံုးရပ္ စုစုေပာင္း ၁၁၄၂ ဦးလို့ ျပတယ္။ http://www.myanmarelection2010.info မွာေတာ့ ျပည္သူ့လြွတ္ေတာှ (၃၃၀)ဦး၊ အမ်ိုးသားလြွတ္ေတာှ (၁၆၈)ဦးလို့ ျပတယ္။ သတင္းစာကေန ယူထားတဲ့ က်ြန္ေတာှ့စာရင္း အရကေတာ့ ၁၀၉၇ ဦး အတိအက်ပာပဲ။ ျပည္သူ့လြွတ္ေတာှ (၃၁၃)ဦး၊ အမ်ိုးသားလြွတ္ေတာှ (၁၆၀)ဦး နဲ့ တိုင္းေဒသျကီး(သို့) ျပည္နယ္လြွတ္ေတာှ (၆၂၄)ဦး ျဖစ္ပာတယ္။ သူတို့ ေဒတာေတြမွာ ပိုေနသူေတြက ဘယ္စာရင္းကေန ရတယ္ေတာ့ မသိပာဘူး။ က်ြန္ေတာှ့မွာ ကိုးကားစရာက သတင္းစာပဲ ရွိတာမို့ သတင္းစာကေနပဲ ယူရပာတယ္။ သတင္းစာထဲ မထည့္တဲ့ ေဒတာေတြ ရွိရင္ေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း မသိေတာ့ဘူး။

  1. ဦး (1094) (26.74%)
  2. ေအာင္ (154) (3.76%)
  3. ေမာင္ (148) (3.62%)
  4. ျမင့္ (147) (3.59%)
  5. ဝင္း (142) (3.47%)
  6. ေက်ာှ (106) (2.59%)
  7. ထြန္း (103) (2.52%)
  8. သိန္း (77) (1.88%)
  9. စိုး (73) (1.78%)
  10. စိုင္း (72) (1.76%)
  11. တင္ (69) (1.69%)
  12. တာ (68) (1.66%)
  13. ခင္ (66) (1.61%)
  14. ေဒါက္ (64) (1.56%)
  15. ခ (54) (1.32%)
  16. သန္း (54) (1.32%)
  17. လွ (52) (1.27%)
  18. နိုင္ (45) (1.1%)
  19. ေစာ (44) (1.08%)
  20. ေဒါှ (41) (1.0%)
  21. ေအး (40) (0.98%)
  22. ေဇာှ (36) (0.88%)
  23. လြင္ (33) (0.81%)
  24. ေဌး (32) (0.78%)
  25. မင္း (32) (0.78%)
  26. ကို (32) (0.78%)
  27. စိန္ (28) (0.68%)
  28. ျကည္ (28) (0.68%)
  29. ျမ (27) (0.66%)
  30. ေဆြ (25) (0.61%)
  31. မ်ိုး (24) (0.59%)
  32. ညြန့္ (24) (0.59%)
  33. လွိုင္ (22) (0.54%)
  34. လင္း (20) (0.49%)
  35. ေရြွ (20) (0.49%)
  36. ဆန္း (15) (0.37%)
  37. သူ (15) (0.37%)
  38. ေသာင္း (14) (0.34%)
  39. မိုး (14) (0.34%)
  40. နန္း (14) (0.34%)
  41. ရယ္ (13) (0.32%)
  42. ေဖ (13) (0.32%)
  43. စန္း (13) (0.32%)
  44. ခြန္ (12) (0.29%)
  45. သာ (12) (0.29%)
  46. တင့္ (12) (0.29%)
  47. ရဲ (12) (0.29%)
  48. ဘ (11) (0.27%)
  49. ဟန္ (11) (0.27%)
  50. ျမတ္ (11) (0.27%)
  51. အုန္း (11) (0.27%)
  52. စံ (11) (0.27%)
  53. ခမ္း (10) (0.24%)
  54. ထိန္ (9) (0.22%)
  55. ျကီး (8) (0.2%)
  56. ရ (8) (0.2%)
  57. ခိုင္ (8) (0.2%)
  58. ရီ (8) (0.2%)
  59. ညို (8) (0.2%)
  60. ညီ (8) (0.2%)
  61. ေလး (8) (0.2%)
  62. ေငြ (8) (0.2%)
  63. ျငိမ္း (8) (0.2%)
  64. သက္ (8) (0.2%)
  65. ေန (7) (0.17%)
  66. မန္း (7) (0.17%)
  67. သိမ္း (7) (0.17%)
  68. ဇင္ (7) (0.17%)
  69. နြယ္ (7) (0.17%)
  70. ဉာဏ္ (6) (0.15%)
  71. ရွိန္ (6) (0.15%)
  72. ေမာှ (6) (0.15%)
  73. ထန္း (6) (0.15%)
  74. ခ်စ္ (6) (0.15%)
  75. ဖိုး (5) (0.12%)
  76. အင္ (5) (0.12%)
  77. သန့္ (5) (0.12%)
  78. စ (5) (0.12%)
  79. ေယာ (5) (0.12%)
  80. ရန္ (5) (0.12%)
  81. ခ်ို (5) (0.12%)
  82. ဆန္ (5) (0.12%)
  83. အိုက္ (4) (0.1%)
  84. ဇာ (4) (0.1%)
  85. ယိန္း (4) (0.1%)
  86. ဖုန္ (4) (0.1%)
  87. သီ (4) (0.1%)
  88. ထိုက္ (4) (0.1%)
  89. လြန္း (4) (0.1%)
  90. ထြဋ္ (4) (0.1%)
  91. ထင္ (4) (0.1%)
  92. တိုး (4) (0.1%)
  93. ေထြး (4) (0.1%)
  94. ျပံုး (4) (0.1%)
  95. ျကိုင္ (4) (0.1%)
  96. နီ (4) (0.1%)
  97. ခ်မ္း (4) (0.1%)
  98. ဒီ (4) (0.1%)
  99. ဆိုင္ (4) (0.1%)
  100. ေပါှ (4) (0.1%)
  101. ေဝ (4) (0.1%)
  102. ရည္ (4) (0.1%)
  103. ကံ (4) (0.1%)
  104. ဗိုလ္ (4) (0.1%)
  105. မာ (4) (0.1%)
  106. ေကာှ (3) (0.07%)
  107. ေမာင္း (3) (0.07%)
  108. နန္ (3) (0.07%)
  109. ရင္ (3) (0.07%)
  110. ပါ (3) (0.07%)

ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ့ လူ ၁၀၉၇ ဦးရဲ့ နာမည္ေတြကို Analyze လုပ္တဲ့အခာ လူသံုးအမ်ားဆံုး ထိပ္တန္း စာလံုးေပာင္း ၁၀၀ ကို ေရြးထုတ္ထားပာတယ္။ ဘံုအေနနဲ့ သံုးတတ္တဲ့ ဦး၊ေဒာှ၊ စိုင္း စတဲ့ စာလံုးေတြကို ဖယ္ျပီး က်န္စာလံုးေပာင္း ေတြကိုပဲ ယူမယ္ဆိုရင္ ေအာင္၊ ေမာင္၊ ျမင့္၊ ဝင္း၊ ေက်ာှ၊ ထြန္း၊ သိန္း၊ စိုး၊ တင္၊ ခင္ စတဲ့ စာလံုး ဆယ္လံုးကေတာ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ နာမည္မွာ အမ်ားဆံုး ေတြ့ရတဲ့ ထိပ္တန္း စာလံုးေပာင္း ဆယ္လံုးပဲ ျဖစ္ပာတယ္။ ဘာရယ္ မဟုတ္ပာဘူး။ ေနာက္ပိုင္း ဒီလို ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မယ္လို့ ျကိုျကံထားတာမ်ား ရွိခဲ့ရင္ ဒီလို နာမည္မ်ိုးေတြ ေပးထားတဲ့ လူေတြကျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ခံရဖို့ Possibility မ်ားေနတာမို့ နာမည္ေတြ ဘာေတြ ျကိုေျပာင္းရင္ ေျပာင္းနိုင္ျကေအာင္လို့ပာ။ 

-- 
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Friday, October 22, 2010

Cyclone 04B.Giri

ဆိုက္ကလံုး ျဖတ္သန္းေနတာေျကာင့္ ဓာတ္အားလိုင္းေတြ က်ိုးပ်က္ျပီး လ်ွပ္စစ္အနဿတရာယ္ မျဖစ္ရေအာင္ မနက္ျဖန္မနက္ သံုးနာရီေလာက္မွာ တစ္နိုင္ငံလံုး မဟာဓာတ္အားလိုင္းျကီးကို ျဖတ္ေတာက္ထားမယ္လို့ သိရပာတယ္။ မီးေတြျပတ္မသြားခင္ ေရတင္စရာရွိတာ ျကိုတင္၊ လုပ္စရာရွိတာ ျကိုလုပ္ နိုင္ေအာင္လို့ပာ။ အင္တာနက္လိုင္းေတြလည္း ျပတ္သြားမယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ 

2010-10-22_124323.jpg
2010-10-22_124755.jpg
2010-10-22_125359.jpg
2010-10-22_125533.jpg

Read and fetch the latest weather news there


--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Wednesday, October 13, 2010

Scenarios

ဘာရယ္ မဟုတ္ပာဘူး။ ေန့စဉ္ျကံုေတြ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြထဲက အနည္းအက်ဉ္း မွတ္မိတာေလးေတြနဲ စဉ္းစားမိတာေလးေတြပာ။ ဒီေန့ အလုပ္လုပ္စရာ ရွိေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ လုပ္လို့မရေအာင္ စိတ္နဲ့လူနဲ့ မကပ္တာမို့ ေပာှလာတာေလးေတြ ခ်ေရးလိုက္တယ္။


Scenario (1)
အေျခခံလူတန္းစားထဲက လူတစ္ေယာက္ ရွိတဲ့ ဝတ္ေကာင္းစားလွေလး ဝတ္ျပီးေတာ့ ဧည့္ခံပြဲတစ္ခုကို လမ္းေလ်ွာက္သြားတယ္။ ကားတစ္စင္းက အတင္းျဖတ္ေမာင္းတယ္။ လမ္းမွာ တင္ေနတဲ့ ေရက အဲဒီလူရဲ့ အဝတ္အစား အားလံုးမွာ စိုရြွဲကုန္တယ္။ အဲဒီလူဟာ ေဒာသတျကီးနဲ့ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြကို ေကာှဆဲပစ္လိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ့ ဆင္းရဲသားနဲ့ လူခ်မ္းသာေတြျကားမွာ အာဃာတေတြ ျကီးထြားလာျကတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒာဟာ အျဖစ္အပ်က္ မ်ားစြာထဲက တစ္ခုထဲရွိပာေသးတယ္။ တကယ္လို့သာ လမ္းကို ေရမတင္ေအာင္၊ ခ်ိုင့္မရွိေအာင္ ခင္းေပးထားလို့ရွိရင္ ဒာမ်ိုးေတြ ေလ်ာ့က်သြားမွာပဲလို့ တတိယလူ အေနနဲ့ ေတြးမိတယ္။

Scenario (2)
နယ္စပ္ျမို့ေလး တစ္ျမို့မွာ ကားေတြကို ဝစ္ေသာက္ကေန လိုင္စင္ေပးဝင္ေတာ့ ေအာက္ဆံုးက ခဲျခစ္တဲ့ အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ ကားတစ္စီးစီက ရတာက ဘတ္တစ္ေထာင္တဲ့။ တစ္ရက္ကို ကားဆယ္စီးေလာက္ပဲ လိုင္စင္ဝင္ဦးေတာ့ သူရတာက ဘတ္တစ္ေသာင္း။ ျမန္မာေငြ သံုးသိန္း။ တစ္လကို သိန္းကိုးဆယ္။ ဘဝရဲ့ သံုးပံုတစ္ပံု ပညာေတြ နင္းကန္သင္ျပီး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ပညာတတ္ေတြ ပိုက္ဆံဘယ္လို ရွာေနရသလဲ။ ဒီနိုင္ငံဟာ အနွစ္မဲ့တဲ့ တိုင္းျပည္မဟုတ္ေပမယ့္ အနွစ္မဲ့တဲ့သူေတြ စားသာတဲ့ တိုင္းျပည္လို့ သိလာတယ္။

Scenario (3)
ရန္ကုန္ျမို့မွာ ကားေတြ တအားျကပ္လာတယ္။ ယာဉ္ေျကာေတြ ေကာင္းမြန္ေအာင္ အရင္မလုပ္ဘဲနဲ့ ကားေတြ ေပးသြင္းလိုက္ေတာ့ ပိုက္ဆံရွိတဲ့လူေတြသာ ကားရသြားတယ္။ ဆင္းရဲသားေတြ ပိုဒုကဿခေရာက္ျကတယ္။ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ ယာဉ္လိုင္းေပာင္းစံုက မီးခိုးတလူလူ ထြက္ေနတဲ့ ညစ္ပတ္ေနတဲ့ ကားေတြကို တိုးေဝွ့စီးရင္း ကိုယ့္ခရီးစဉ္ကို အျကာျကီး စီးေနရေတာ့တယ္။ ဆက္စဉ္းစားျကည့္ရင္ ဒီလိုအေျခအေနနဲ့ ရံုးေရာက္လာတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုမွ စိတ္ထားမျကည္လင္ဘူး။ မရြွင္လန္းနိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ သူလုပ္သမ်ွ အလုပ္ေတြမွာလည္း ရလဒ္ မေကာင္းနိုင္ဘူး။ အိမ္ျပန္ေတာ့လည္း ဒီလိုပာပဲ။ ညစ္ေထးေနတဲ့စိတ္ဟာ အဆင္မေျပတာေလး တစ္ခုျဖစ္တဲ့အခာ မိသားစုျကားမွာ ျပသဿသနာ အျကီးျကီး ျဖစ္သြားရျပန္တယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့လူနဲ့ ဆင္းရဲတဲ့လူ ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္ဟာ ပိုမ်ားသလဲ။ 

Scenario (4)
တစ္ခာတစ္ေလ အစိုးရဟာ သနားဖို့ေကာင္းတယ္လို့ ျမင္မိတယ္။ သူတို့ကို ဘယ္သူကမွ မျကိုက္ဘူး။ မေပာင္းခ်င္ျကဘူး။ အစိုးရနဲ့ ေပာင္းတဲ့ လူေတြကလည္း အျမတ္ထုတ္ဖို့နဲ့ ကိုယ္က်ိုးရွာတဲ့လူေတြ မ်ားတယ္။ အဲဒီလိုလူေတြ လိမ္တင္သမ်ွကို မသိတာက ပိုသနားဖို့ ေကာင္းတယ္လို့ ျမင္မိတယ္။ အဲဒီလူေတြ ရသြားတဲ့ ပေရာဂ်တ္ေတြက ပိုက္ဆံေတြက ျပည္သူေတြရဲ့ ပိုက္ဆံေတြမို့ ျပည္သူေတြဟာ ပိုပိုျပီးေတာ့ သနားဖို့ ေကာင္းေနျပန္တယ္။ 

Scenario (5)
တစ္ခာတုန္းက ညြွန္မွူးတစ္ေယာက္ ကားေရာင္းျပီး အစိုးရဘဏ္မွာ ပိုက္ဆံသြားအပ္တယ္။ သူ့မိန္းမက သူလုပ္လိုက္မယ္ ေျပာတာကို လက္မခံဘူး။ သူကိုယ္တိုင္ အပ္တယ္။ ေစာင့္ေန ေစာင့္ေန ေစာင့္ေနလိုက္တာ နွစ္နာရီေလာက္သာ ျကာသြားတယ္။ သူ့အလွည့္ ေရာက္မလာဘူး။ ဒာနဲ့ ေဒာသေတြ ထြက္လာျပီး ဆဲဆိုလို့ ကားဆီ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သူ့မိန္းမက ဆင္းသြားျပီး သြားလုပ္လိုက္တာ ၁၅မိနစ္ေလာက္ပဲ ျကာတယ္။ ျပီးသြားေရာ။ ဘဏ္မွာ ေငြအပ္ဖို့ဆိုရင္ ကိုယ့္ေငြ ေရတြက္ေစခ်င္တဲ့အခာ ပိုက္ဆံေပးရသဗ်ာ။ သိန္း ဆယ္ဂဏန္းဆိုရင္ သံုးေထာင္ေလာက္၊ ရာဂဏန္းဆိုရင္ေတာ့ ငားေထာင္ေလာက္တဲ့။ မလုပ္ေပးတာ မဟုတ္ဘူးေနာှ။ အဲဒာမေပးရင္ ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္မလာေတာ့ဘူးေလ။ ေပးထားတဲ့ လူေတြရဲ့ဟာကို အရင္လုပ္ေနရလို့။

Scenario (6)
ကိုယ္က လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ကိစဿစကို အလြန္ရြံမုန္းပာတယ္။ ဒီလိုနဲ့ တစ္ခာေတာ့ ပတ္(စ္)ပို့ သက္တမ္းတိုး့ဖို့ ျကံုလာတယ္။ ကိုယ္တိုင္ တန္းစီတယ္။ ကိုယ္တိုင္ စာရြက္စာတမ္း လုပ္တယ္။ ပြဲစားခ နွေျမာလို့ မဟုတ္ပာဘူး။ ေပးကို မေပးခ်င္တာ။ ျပသဿသနာေပာင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ့ အဆင္မေျပျဖစ္တဲ့အခာ အရပ္ကူပာ လူဝိုင္းပာ လုပ္ရေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိုေကသြားတယ္ ဆိုပာေတာ့။ ဘာလာဘ္မွ မေပးလိုက္ရပာဘူး။ တစ္ခုပဲ အလွူခံ ေငြဖလားျကီးေတြ ေရွ့ခ်ျပီး ေစတနာရွိသေလာက္ အလွူေငြေလး ထည့္သြားပာဦး ေျပာတဲ့အခာ နည္းနည္း ထည့္ရင္ ငာ့ကို ဆက္ရစ္ဦးေလမလား၊ နည္းနည္းေလး ထည့္ရင္ျဖင့္ ငာ့ဟာ အဆင္မွ ေျပပာ့မလား ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ့ ေဖာေဖာသီသီ ထည့္လိုက္ရတာမို့ ပြဲစားခေလာက္နီးပား ေျပာင္သြားေျကာင္းပာ။ ျပီးေတာ့ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ ေစတနာ လံုးဝ မရွိပာဘူး။ ေစတနာမရွိဘဲ ေပးလိုက္ရတဲ့ ပိုက္ဆံမို့ ကုသိုလ္လည္း မလိုခ်င္ပာ။

Scenario (7)
က်ြန္ေတာှ ငယ္ငယ္ကတည္းက ျကီးတဲ့အထိ ေက်ာင္းသြားတဲ့အခာ မိဘလိုက္ပို့တာ အေတာှရွားပာတယ္။ ေက်ာင္းဘယ္ေလာက္ေဝးေဝး ေျခလ်င္သြားတယ္၊ စက္ဘီးနဲ့သြားတယ္။ အခုေခတ္ ကေလးေတြကို လိုက္ပို့ေနလိုက္ျကတာ ျမင္ရေတာ့ ေပ်ာှပြဲစား ထြက္တဲ့ အတိုင္းပဲ။ က်ဉ္းေျမာင္းတဲ့ ရန္ကုန္ရဲ့ လမ္းေတြဟာ ေက်ာင္းတက္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေတြဆို တျခားကားေတြေတာင္ သြားလို့ မရေတာ့ပာဘူး။ ယာဉ္ထိန္းရဲေတြလည္း ဘာမွ မလုပ္နိုင္သလို ဘာမွလည္း မလုပ္ျကပာဘူး။ ဒီအတိုင္း ျကည့္ေနရတာပဲ။ ကေလးေတြဟာ ေနာင္တစ္ေခတ္ရဲ့ ေခာင္းေဆာင္ေတြဆိုျပီး ျမန္မာေတြက ပင့္ထားေလေတာ့ ကေလးေတြကလည္း ကားေတြ ဘယ္လိုပိတ္ပိတ္ ဂရုမစိုက္ပာဘူး။ ကူးခ်င္ရာကူးတယ္။ ကူးခ်င္သလိုကူးတယ္။ မိဘေတြကလည္း သူတို့ကေလး အဆင္ေျပဖို့ပဲ ျကည့္ေတာ့တယ္။ တကယ္တမ္းေတာ့ ကေလးေတြဆိုတာ ဘာမွ မဟုတ္ေသးဘူး။ သူတို့ေတြေျကာင့္ အခ်ိန္အမ်ားျကီးေပးျပီး ကားပိတ္ခံေနရတဲ့ လူျကီးေပာင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ဘက္ကိုလည္း တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ ငဲ့ျကည့္သင့္တယ္လို့ ထင္လာမိတယ္။

Scenario (8)
တစ္ခာတုန္းက အရာရွိျကီး တစ္ေယာက္ရဲ့ အခန္းကို သြားပာတယ္။ ေအာက္က ေစာင့္ေနတဲ့ လံုျခံုေရးအေစာင့္က တျခားသူေတြနဲ့ စကားေျပာေနတယ္။ အမ်ိုးသမီးတစ္သိုက္ မ်က္နွာငယ္ေလးေတြနဲ့ ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းေတာ့ မသိပာဘူး။ ဒာနဲ့ က်ြန္ေတာှလည္း ကိုယ့္ဘာကိုယ္ပဲ အထဲ ဝင္သြားလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့မွ လွမ္းျမင္ျပီး ေဟ့ေရာင္ လာဦး၊ ဘယ္သြားမလို့လဲ၊ သတင္းပို့ရမယ္ဆိုတာ မသိဘူးလား ဘာညာနဲ့ အတည္ျကီး ေဟာက္ပာေတာ့တယ္။ က်ြန္ေတာှ အေတာှ စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ စမတ္က်က် ဝတ္စားထားတာပာ။ ကိုယ့္ကို ေဟာက္ေနတဲ့သူက တပ္ျကပ္အဆင့္ေလာက္။ ျပီးေတာ့ ခ်ိုခ်ိုသာသာေလး ေဟးညီေလး ဘယ္သြားမယ္ဆိုတာ ဒီကို သတင္းပို့ခဲ့ပာဦးလို့ ေျပာလိုက္ရင္ နွစ္ဦးနွစ္ဖက္ အဆင္ေျပမယ့္ဟာကို ဘလိုင္းျကီး မရွိမဲ့ ရွိမဲ့ အာဏာ လာျပေနေလေတာ့ ျပည္သူေတြ မခ်စ္ျကတာလည္း မဆန္းေပဘူးလို့ ေတြးမိပာတယ္။ 

Scenario (9)
ရန္ကုန္ရဲ့ ျမို့နယ္ တစ္ခုမွာပာ။ ရပ္ကြက္ေထာက္ခံစာ သြားေတာင္းေတာ့ ဥကဿကဋဿဌ မအားဘူးတဲ့၊ အစည္းအေဝး တက္ေနတယ္တဲ့၊ အလုပ္ေတြ ရွုပ္ေနတယ္တဲ့၊ မလုပ္ေသးနိုင္ဘူးတဲ့၊ ဘယ္အခ်ိန္မွ ျပန္လာခဲ့ပာတဲ့။ ျပန္ခ်ိန္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြကလည္း ဆယ္နာရီ ဆယ့္တစ္နာရီ။ ထပ္သြားျပန္ေတာ့လည္း ထပ္ခ်ိန္းျပန္ေရာ။ ေျပာတဲ့ မ်က္နွာထားက ရွစ္ေခာက္ခ်ိုး။ ျကာေတာ့ အဲဒီလူဟာ ရပ္ကြက္ရံုးဆို အသံေတာင္ မျကားခ်င္ေတာ့ဘူး။ 

Scenario (10)
နာဂစ္တုန္းက ကိစဿစေလး တစ္ခုပာ။ ျမို့တစ္ျမို့မွာေပာ့။ ကိုယ္ေတြက အဲဒီမွာ ေနရလြန္းလို့ မ်က္စိမွိတ္ျပီးေတာင္ လမ္းသြားလို့ ရေနျပီ။ တစ္ရက္ ရြာကိုသြားဖို့ ဖန္လာေတာ့ မနက္ ၉နာရီ ေလွဆိပ္မွာ လူေတြက ရွုပ္လို့၊ အယိုင္အနဲ့ ေဈးဆိုင္ေလးေတြကလည္း တန္းစီလို့၊ ေမွာင္ခိုဆီေရာင္းေနတဲ့ ဆိုင္ေတြလည္း ျပည့္လို့၊ ပုစြန္သားငား ေရာင္းေနတဲ့ ေဈးတန္းေလးကလည္း ရွိေသး။ လမ္းကလည္း ရြွံ့ေတြဗြက္ေတြ ဒင္းျကမ္းနဲ့။ ဒီျမင္ကြင္းက ေန့တဓူဝ ျမင္ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္း။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း အဲဒီအနား ေကာှဖီေသာက္ျပီး ရြာဘက္ ထြက္လာျကတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ျပန္လာေတာ့ ညဆယ္နာရီ။ အရင္တက္ေနျက ေလွဆိပ္ကေလးကပဲ တက္လာတယ္။ အိမ္ျပန္တယ္။ အိပ္တယ္။ ေနာက္တစ္ေန့မနက္ ေလွဆိပ္ဆင္းေတာ့ မ်က္စိေတာင္ လည္သြားတယ္။ အဲဒာေတြ တစ္ခုမွ မရွိေတာ့ဘူး။ အစုတ္အပ်က္ေတြ ေနရာမွာ ရြက္ဖ်င္တဲ အသစ္ေတြ ေနရာယူထားျကတာ။ အဲဒီရြက္ဖ်င္တဲေတြထဲ ဆန္အိတ္ေတြက အျပည့္။ ကိုယ့္ေလွဆီေတာင္ ဘယ္လိုသြားရမယ္ မသိေတာ့ဘူး။ ဟ ဘယ္လို ျဖစ္တာလည္း ဆိုျပီး ေမးျကည့္ေတာ့ အဲဒီေန့ ပုဂဿဂိုလ္ျကီးတစ္ေယာက္ လာမွာမို့လို့တဲ့ဗ်ား။ တစ္ရက္အတြင္းမွာ ေျပာင္းလဲသြားတာ။ လူျကီးလာေတာ့ ဒီလို စီမံထားတာေတြ ေတြ့ျပီး သေဘာတက်က်နဲ့ လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာျကားျပီး ျပန္သြားေလသတည္းေပာ့။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့လည္း အရင္လို ျပန္ျဖစ္သြားေတာ့တာပာပဲ။ အဲ က်န္ေသးတယ္။ အဲဒီေန့က လာတဲ့အထဲမွာ ပာလာတဲ့ နိုင္ငံျခားသား သံတမန္တစ္ေယာက္ ထင္ပာရဲ့။ All tents are so clean ဆိုျပီး ျပံုးျပီး ေျပာသြားသတဲ့။ အင္းေပာ့ေလ ဒီေလာက္ မိုးေတြရြာ ဗြက္ေတြထူတဲ့ ေဒသမွာ တန့္အသစ္ျကီးေတြနဲ့ အထဲက ဆန္အိတ္ေတြကလည္း သန့္ျပန့္လို့ ဖိနပ္မစီးတဲ့ အလုပ္သမားေတြရဲ့ ေျခရာလက္ရာေတြလည္း မေတြ့ရဆိုေတာ့ သူသေဘာက်သြားတာ ေနမွာေပာ့ေလ။ 

Scenario (11)
နိုင္ငံတကာမွ ဖုန္းေျပာရင္ ဟဲလို ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးကို တစ္ခြန္းကိုပဲ အမ်ားဆံုး သံုးျကတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ဟဲလို ျကားရလား ျကားရလား လို့ သံုးပာဒ သံုးရတယ္ခင္ဗ်။ ခက္တာက ျကားရလားကို ေမးတာကို ျကားရတယ္ဗ်။ ျကားရလားရဲ့ေနာက္က စကားေတြကိုေတာ့ မျကားရေတာ့ျပန္ဘူး။ 

Scenario (12)
အမ်ိုးသမီးတစ္ေယာက္ ေခြးကိုက္ခံရတယ္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ကို အကိုက္ခံရတာ။ ကိုက္တဲ့ေခြးက အိမ္ထဲကေန ထြက္လာျပီး အျပင္ကလူကို ကိုက္တာ။ ဒီလိုကိုက္ခံရတဲ့ လူေပာင္းလည္း မနည္းေတာ့ဘူး။ အဲလိုျဖစ္တိုင္း အဲဒီအိမ္က ပိုက္ဆံေပးေလ်ွာှသတဲ့။ အဲဒီအိမ္က ေက်ာက္မ်က္လုပ္ငန္း လုပ္ေနတဲ့ နာမည္ျကီး ကခ်င္လူကံုထံ အိမ္တစ္အိမ္ ဆိုပာေတာ့။ အဲဒီလို ေခြးကိုက္တာကိုေတြ့ေတာ့ လမ္းထဲက လူေတြကဝိုင္းလာျပီး ေခြးကို ေမာင္းထုတ္၊ အိမ္ရွင္ကို ထြက္လာဖို့ ေျပာတယ္။ ေတာင္းပန္ဖို့ေဝးစြ ဘယ္သူမွ ထြက္မလာဘူး။ ပိုက္ဆံအေလ်ွာှလိုခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမွု မရွိတာကို ေျပာတာ။ ဒီေတာ့ ျမို့နယ္ရဲစခန္းမွာ တရားစြဲတယ္။ ဘာမွ မေတာင္းဆိုဘူး။ ေခြးကို ေမြးတယ္ဆိုရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ည္ျပီးေမြး ဆိုတာရယ္၊ အိမ္ရွင္က လာေတာင္းပန္ဖို့ရယ္။ ဒီေလာက္ပဲ။ ဒီလိုနဲ့ တိုင္ခ်က္ ဖြင့္လိုက္တယ္။ တစ္လလည္း အေျကာင္းမထူး၊ နွစ္လလည္း အေျကာင္းမထူး။ ေနာက္ဆံုး တာဝန္ယူထားတဲ့ ရဲအရာရွိကို ေမးေတာ့ တိုးတိုးေလး ေျဖရွာပာတယ္။ သူတို့လည္း ဆင့္ေခာှပာတယ္တဲ့။ အဲဒီ အိမ္ကိုလည္း သြားကို ေခာှပာသတဲ့။ ေနာက္ဆံုး အဲဒီအိမ္က ရွင္တို့ ဒီလို လုပ္ေနတာက သူတို့နာမည္ ပ်က္သတဲ့၊ ဆက္လုပ္ေနရင္ အထက္ကို တိုင္မယ္ဆိုျပီး ေဟာက္တာမို့ ျမို့နယ္ရဲစခန္းက အဲဒီအမွုကို ကိုယ့္သေဘာနဲ့ကိုယ္ ခံရတဲ့သူေတြ ေမ့သည္အထိ ဆြဲဆန့္ထားလိုက္တာ ခုအထိပာပဲ။ အဲဒီအတြက္ တရားဥပေဒသည္ ျပည့္သူ့အတြက္ ဆိုတဲ့စကားဟာ ျပည္သူေတြျကားမွာ အလကားလို ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္။ 

Scenario (13)
တစ္ခာတုန္းကပာ လူျကီးတစ္ေယာက္က အထက္ျမန္မာျပည္ တစ္ေနရာက သူ့လုပ္ငန္း တစ္ခုရဲ့ နာမည္ကို အဂဿငလိပ္လို ေပာင္းထားတာ သံုးေလးမ်ိုး ျဖစ္ေနတာ ေတြ့ရတာမို့ ဘယ္ဟာ အမွန္လဲလို့ ေအာက္လက္ငယ္သားေတြကို ေမးတယ္ခင္ဗ်။ အားလံုးက က်ြန္ေတာှတို့ဟာ အမွန္ပာလို့ ေျဖျကတယ္။ အမွန္က အဲဒီနာမည္ျကီးက အမွားျကီးဗ်။ သို့ေပသိ စကတည္းက မွားေနေလေတာ့ အဲဒာျကီးက အတည္ကို ျဖစ္လို့။ ပိုခက္တာက အဲဒီလိုေပာင္းတာ မွားတယ္ဆိုတာကို သူတို့ကိုယ္တိုင္လည္း မသိျကတာပာပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ဟာ အမွန္ပာပဲ လုပ္ေနျကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကိုယ္က အနားမွာ ရွိေနပာတယ္။ ေျပာခ်င္လိုက္တာမ်ား ပားစပ္ကို ယားလို့။ ျမန္မာစာကို အဂဿငလိပ္မွု ျပုတဲ့အခာ ေရးထံုးကို မျကည့္ဘဲ အသံထြက္ကို လိုက္ျပီး ေရးရတယ္ခင္ဗ်။

Scenario (14)
ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာှလမ္းနား ေရာက္တိုင္း သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေျပာတာ သတိရမိတယ္။ သူက တရုတ္။ ဝန္ျကီးမ်ားရံုးကို က်ြန္ေတာှက ဒီရံုးျကီးအေျကာင္း သိလားဆိုေတာ့ သိဘူးတဲ့။ ဒာနဲ့ ဒီရံုးျကီးက တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းတို့ အာဇာနည္ျကီးေတြ လုပ္ျကံခံရတဲ့ ေနရာျကီးေပာ့လို့ ေျပာေတာ့ ဟာ ဒာျကီးကို ဘာလို့ ဆက္သံုးေနတာလဲတဲ့၊ ငာတို့ဆီမွာဆိုရင္ သမိုင္းဝင္ေနရာဆိုျပီး ျပတိုက္လုပ္လိုက္မွာတဲ့။ ကမ္ေဘာဒီးယားက ခမာအက်ဉ္းေထာင္ေဟာင္းေတြ ျပတိုက္လုပ္ထားျပီး ျပစားေတာ့ ကမဿဘာလွည့္ ခရီးသည္ေတြဆီက ပိုက္ဆံရ၊ နိုင္ငံသားေတြက်ေတာ့ မ်ိုးခ်စ္စိတ္ေတြ တိုးတက္လာ။ အေကာင္းနဲ့ အဆိုးကို ခြဲျခားသိလာ။ တရုတ္ေတာင္သိတယ္ဗ်ာ။

--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Tuesday, October 12, 2010

ရထားက ျကယ္ေတြဆီ ခုတ္ေမာင္းသြားျပီ

ရထားက ျကယ္ေတြဆီ ခုတ္ေမာင္းသြားျပီ (၁)


သူ ဘူတာေလးမွာ ထိုင္ေနတယ္။ ရထားရဲ့ ထြက္ခြာခာနီး အခ်က္ေပးသံေတြ ဆူညံလာတယ္။ သူဘူတာေလးမွာ ထိုင္ေနတယ္။ လူေတြလည္း လွုပ္ရွားေနျကျပီ။ ေဈးသည္ေတြလည္း ရထားကေန ခြာစျပုျပီ။ ရထားရဲ့ ဘီးလံုးေတြ စလိမ့္ေနျပီ။ ေျဖးေျဖးေလး။ ဂ်ံုးဂ်ံုးဂ်က္ဂ်က္။ ရထားဟာရုန္းတယ္။ တြန္းထိုးလွုပ္ရွားတယ္။ မသြားခ်င္ သြားခ်င္ဟန္နဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘူတာကေန ထြက္ခြာသြားေတာ့တယ္။ သူ ဘူတာေလးမွာ ထိုင္ေနဆဲပဲ။ ရထားစက္ေခာင္းက မီးခိုးအမ်ွင္တန္းေတြဟာ ျငိမ္သက္သြားတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေမ်ာလြင့္လို့။ ဘူတာမွာ လူတစ္ေယာက္ဆို တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့ဘူး။ သူထိုင္ေနတယ္။ သူဆက္ထိုင္ေနဆဲပဲ။ သူထိုင္ေနတယ္ ဆိုတာထက္ သူဟာ ထြက္ခြာသြားတဲ့ ရထားကို ေငးျကည့္ေနတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္ ထင္ပာရဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရထားဟာ တေျဖးေျဖးနဲ့ သူ့ျမင္ကြင္းထဲကေန လံုးဝကို ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ သူဟာ ခရီးသြား တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒာေပမယ့္ သူဘယ္သြားေနလဲဆိုတာလည္း သူမသိခဲ့ဘူး။ သူ့လက္ထဲမွာ စာေလးတစ္ေစာင္ ရွိေနတယ္။ စာထဲမွာ ထြက္ခြာသြားတဲ့သူနဲ့ က်န္ေနရစ္ခဲ့သူ နွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္သူက ပိုဝမ္းနည္းဖို့ ေကာင္းသလဲလို့ ေရးထားတယ္။ သူဟာ ဒီစာကို ေငးျကည့္ေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီစာေလးကို အျကိမ္ေပာင္းမ်ားစြာ ဖတ္ျပီးခဲ့ျပီ။ ဒီစာကို ဖတ္ခဲ့ျပီးတဲ့ အခ်ိန္ကစလို့လည္း သူခရီးေတြ သြားခဲ့တယ္။ ခရီးေတြ ဆိုရာမွာ ရထားနဲ့ ခရီးသြားတာ အမ်ားဆံုးပဲ။ အဲဒီလို သြားတိုင္းလည္း သူ့စိတ္ေတြ မြန္းျကပ္လာတဲ့အခာတိုင္း လမ္းဘူတာမွာ ဆင္းျပီး ဒီလို ရထားထြက္သြားတာကို ေငးျကည့္မိျပန္တာပဲ။ သူသိခ်င္တယ္။ ထြက္ခြာသြားတဲ့သူနဲ့ က်န္ေနရစ္ခဲ့သူ နွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္သူက ပိုဝမ္းနည္းဖို့ ေကာင္းသလဲ။ အဲဒီအရာကို သူသိခ်င္ေနတယ္။ ထြက္ခြာသြားသူဟာ ရထားျဖစ္ျပီးေတာ့ က်န္ေနရစ္သူက သူေပာ့။ ဒီလို ေတြးေတြးျပီး ဘူတာေတြမွာ ထိုင္ေနျဖစ္ခဲ့တာ အျကိမ္ေပာင္းမ်ားစြာ။ အခုရထားလည္း ထြက္ခြာသြားျပီပဲ။ ငာ ဝမ္းနည္းေနလားလို့ သူစဉ္းစားေနမိတယ္။ 

ရထားဟာ ထြက္ခြာသြားခဲ့ျပီ။ သူ့ရဲ့ ေျခရာေတြ မက်န္ခဲ့ဘူးလား။ သူေတြးေနတယ္။ ဥဩဆြဲသံေတြ၊ မီးခိုးေငြ့ေတြ၊ လူေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ။ ရထားရွိေနစဉ္က လွုပ္လွုပ္ရွားရွား ရွိေနသမ်ွ အရာအားလံုး အခုဆို ျငိမ္သက္လို့။ ရထားထြက္ခြာခာနီး အခ်က္ျပဥဩသံေတြ ျကားတုန္းက သူဘာျဖစ္လို့ လိုက္မသြားခဲ့မိတာလဲလို့ ေတြးမိျပန္တယ္။ တကယ္ဆို သူကိုယ္တိုင္က ဆင္းေနရစ္ခဲ့တာ။ ဒာကိုလည္း သူေမ့မထားပာဘူး။ လူေပာင္းမ်ားစြာကို တင္ေဆာင္ထားတဲ့ ရထားဟာ သူက်န္ေနရစ္ခဲ့တာကိုေရာ သိရဲ့လား။ သူ့ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကေရာ သိရဲ့လား။ သူမရွိေတာ့ ေနရာပိုက်ယ္က်ယ္ ထိုင္ရတယ္ဆိုျပီး သူတို့ ေပ်ာ္ရင္ေပ်ာှေနျကမွာေပာ့။ သူ့အတြက္ေတာ့ ရထားထြက္သြားတာဟာ လြမ္းဆြတ္စရာ ေကာင္းတယ္။ အဲဒီထက္ ရထားထြက္သြားတာကို ျကည့္ေနရတာကိုက ပိုျပီး လြမ္းဆြတ္စရာ ေကာင္းတယ္။ 

ညို့မွိုင္းေနတဲ့ မိုးသားတိမ္ပုပ္ေတြကေန မိုးစက္ေတြ ခပ္ဖြဲဖြဲ က်လာတယ္။ မိုးစက္တခ်ို့က မလံုတဲ့ ဘူတာေခာင္မိုးကေန သူ့အေပာှကို ခုန္ဆင္းလို့ေနတယ္။ သူ မေရွာင္ဖယ္ပာဘူး။ အဲဒီလို မိုးစက္ေလးေတြ မ်က္နွာကို လာလာထိတဲ့ ခံစားခ်က္ကို သူသေဘာက်တယ္။ အျပင္က ရာသီဥတုဟာ မိုးေျကာင့္ ေအးစက္ေနတယ္။ အလင္းေရာင္ကလည္း တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္လို့ လာေနတယ္။ အလင္းကုန္ရင္ အေမွာင္ေတြ ေရာက္လာေတာ့မယ္။ သူ့အတြက္ေတာ့ အေမွာင္ဆိုတာ ေျကာက္စရာ ေကာင္းမေနဘူး။ အဲဒီထက္ တိတိက်က် ဆိုရရင္ ခ်စ္တယ္။ အေမွာင္ ဆိုတာကို သတဿတဝာေတြ အေတာှမ်ားမ်ားက ေျကာက္ျကေတာ့ အေမွာင္လာတာနဲ့ အဲဒီ အေမွာင္ကို စြန့္ခြာသြားျကတယ္။ အဲဒီအတြက္ အေမွာင္ဟာ လူသူကင္းမဲ့ျပီး တိတ္ဆိတ္လို့ ေနတတ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီလို လူသူ မရွုပ္ဘဲ တိတ္ဆိတ္ ေနတာကိုကပဲ သူ့အတြက္ကေတာ့ ျကီးမားတဲ့ ဆုလာဘ္တစ္ခု ျဖစ္လို့ေနတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ သစ္ပင္ေတြ စကားေျပာျကတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ သစ္ပင္ေတြ အသက္ရွူျကတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ တိတ္ဆိတ္ျခင္း အသံကို ျကားရတတ္တယ္။ ေအးစက္ေနတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ့ ရာသီဥတုကေတာ့ သူ့ကို အနည္းငယ္ ဒုကဿခေပးလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို့လည္းဆိုေတာ့ သူ့မွာ အေနြးထည္ရယ္လို့ တသီးတျခား ပာမလာခဲ့ဘူး။ ျပီးေတာ့ သူသိပ္ေနမေကာင္းဘူး။ 

မိုးစက္ေတြနဲ့အတူ ေရခဲလက္ေခ်ာင္းလို ေအးစက္တဲ့ ေလစီးေျကာင္းေတြကလည္း သူထိုင္ေနတဲ့ ေနရာေလးကို ဝင္ဝင္လာေသးတယ္။ မိုးနဲ့ေလရဲ့ အသံဟာ ညရဲ့ တိတ္ဆိတ္မွုကို ျဖိုခြင္းပစ္လိုက္တယ္။ သူ့ ခရီးေဆာင္ အိတ္ထဲကေန မွန္အိမ္ေလး တစ္လံုးကို တယုတယ ထုတ္ယူလိုက္တယ္။ ဒီမွန္အိမ္ေလးကို မွန္အိမ္ေလးဆိုတဲ့ သီခ်င္း နားေထာင္ျပီးျပီးခ်င္းမွာပဲ သူဝယ္ယူခဲ့တာ။ ျမို့ေတာှျကီးရဲ့ လမ္းေဘးက အေဟာင္းဆိုင္ေလး တစ္ခုကေန ေဈးျကီးေပးျပီး ဝယ္ခဲ့ရတယ္။ သူဒာကို ဝယ္လာတုန္းက သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ရယ္ေမာျကတာေပာ့။ မွန္အိမ္အေဟာင္းျကီး ဘာလုပ္မလို့လဲ ဆိုျပီးေတာ့။ ေျပာေသးတယ္ မီးပ်က္ရင္ ထြန္းဖို့လားတဲ့။ သူဘာမွ ျပန္မေျဖခဲ့ဘူး။ မွန္အိမ္ေလးေတြဟာ ကြဲရွလြယ္တယ္ ဆိုတာကို သူတို့ ေမ့ေနျကတယ္။ မွန္အိမ္ဆိုတာ မီးထြန္းဖို့ေလာက္ပဲ သူတို့ စဉ္းစားမိျကတယ္ ထင္ပာရဲ့။ ဒီအတြက္ သူတို့နဲ့ ျငင္းခုန္ဖို့ မလိုပာဘူး။ က်ြန္ေတာှ့အေနနဲ့သာ ဒီလို ကြဲလြယ္ရွလြယ္ ပစဿစည္းေလးကို ဘယ္ေလာက္ထိ ထိန္းသိမ္းနိုင္မလဲဆိုတာ သိခ်င္မိတာ။ ဒီဘူတာေလးမွာ မီးလည္း မရွိဘူး။ 


to be continued
--
Posted via Email

Saturday, August 28, 2010

Who's Who in Burma (3)

Who's Who in Burma (3)

401. Thin, Chow Soon (Sole Proprietor, Burmese Curio Depot)
402. Thin, U Po, K.S.M., A.T.M., (retired Extra Assistant Conservator of Forests, Member of the Legislative Council for Katha)
403. Tirumalai, T. Mudaliar, (Raw Bahadur, Treasurer, Currency Office, Rangoon)
404. Trutwein, Frederick Alexander Charles (Advocate, Bassein)
405. Thit, U (Broker)
406. Than, U Po (Land Owner)
407. Thornton, Hugh Aylmer, C.I.E., B.A., I.C.S., (Commissioner, Sagaing)
408. Taggart, William Qayle, M.C., B.A.
409. Tun, U Paw, A.T.M., (Member of the Legislative Council, Barrister at Law, Deputy President of the Burma Legislative Council)
410. Thu, U Hla Baw, A.T.M., (Retired District Superintendent of Police)
411. Tin, U Ba, (Barrister at Law)
412. Trench, Desmond Patrick, (Field’s Agent, Finlay Fleming & Co., Yenangyaung)
413. Trutwein, Percy Wallace (District and Session Judge, Tharrawaddy)
414. Tsain, U, M.R.A.S., F.T.S., (Barrister at Law of Middle Temple, Lendon, E.C.)
415. Tun, U (Land Owner, Money Lender, and General Merchant, Pyapon)
416. Tun, Dr. Aung, B.A. (Cal.), M.B., ch.B. (Edin), Captain, Civil Surgeon, Pegu
417. Tun, U Mra (Member of the Legislative Council, Akyab)
418. Tun, U Saw Ba, B.A., (Headquarters Assistant, and Special Power Magistrate, Mergui)
419. Tin, U Maung, K.S.M., A.T.M., (Extra Assistant Commissioner)
420. U, Maung Ba (Member of the Burma Legislative Council, Twinzayo, and Pleader, Yenangyaung)
421. U, U Kyaw Zan (Rice Miller)
422. Umedchand, Jamnadas (Jeweller, Mandalay)
423. U, U Mya, F.R.C.S., M.R.A.S., Bar at Law (Sagaing)
424. U, U San Tun (Akyab)
425. U, U Tha Zan, B.A., B.L., A.T.M., (District and Sessions Judge, Akyab)
426. Vakharia, Jehangir Rustanji (Barrister at Law)
427. Venkataswamy, Dommely (Member of the Legislative Council, Merchant and Contractor, Rangoon)
428. Veerappa, M. A. L., Chettyar (Banker and Money Lender, Hony, Secretary Nattukotta Chettyars Association, Burma)
429. Villa, Ernest Andrea (Rangoon)
430. #The British Plumbing & Sanitary Engineering Co., Ltd. (70, Lewis Street, Rangoon)
431. #Deacon Clark & Co.
432. Wa, San (Barrister at Law, Mandalay)
433. We, Maung Tun (Timber Merchant, Kotaungbo, Shwebo District)
434. Watt, James MacGaurin (Proprietor, Rubber Planter, Mine Owner, and Cattle Dealer, Tavoy)
435. Watson, Hugh, Wesley, Allen (Chief Conservator of Forest, Rangoon)
436. Whitcombe, Charles Edward (Executive Engineer, Public Works Department, Akyab)
437. Wright, John Moncrieff, C.B.E., B.A., I.C.S. (Deputy Commissioner, Insein)
438. Wellborne, Major Cyril de Montfort, O.B.E., I.A
439. Wroughton, Francis Harold (Siamese Consul, Rangoon. Manager, Bombay Burma Trading Corporation, Ltd)
440. Wellington, Leo Henry (Member of the Legislative Council, Tavoy)
441. Win, U Ba (Burma Excise Service, Rangoon)
442. Ya, U Gaw (Government Prosecutor, Monywa and Minbu District)
443. Yan, Lim Kyee (Proprietor, Tavoy Electric Supplies, and Mine Owner, Tavoy)
444. Ya, U Tun, K.S.M., A.T.M.,(Deputy Commissioner, Myaungmya)
445. Yaitt, G. Shwe (Rubber Estate Owner, General Merchant, B.I.S.N. Agent, Pearler, and Mill Owner, Mergui)
446. Yin, The Honorable U Ba, M.B., ch. B., (Edin.), (Minister for Education, Local Government, and Public Health, Rangoon)
447. Yain, The Honorable Mr. Lee Ah, K.I.H., (Minister for Forests and Agriculture, Rangoon)
448. Yo, U Sein (Officiating Deputy Commissioner, Kyaukse)
449. Ywe, Saya, T.P.S. (Twinzayo, Yenangyaung)
450. Yonei, Toraichiro (Merchant, Mergui)
451. Yun, Maung Shwe (Mohamed Ayoob), M.B.E., (Member of the Legislative Council, Advocate, and Public Prosecutor, Mergui)
452. Zan, U Tha, M.L.C. (Sagaing)
453. Ibrahim, Babu (Contractor, Pegu)
454. Zan, U Kyaw, B.A., (Headmaster, Government High School, Minbu)
455. Ram, Rai Bahadur Sita (Retired Deputy Superintendent of Police, Rangoon)
456. Tut, U Tin, M.A. (Cantab), I.C.S., Barrister at Law, (Joint Registrar of Co-operative Societies, Government of Burma, Rangoon)
457. Kyaw, Maung, B.A., (Secretariat to the Government of Burma, in the Judicial Department, Rangoon)
458. Nyo, U (Pazaundaung, Rangoon)
459. Fearnley-Whittingstall, Francis Herbert (Private Secretary to H.E. Sir Harcourt Butler, Rangoon)
460. Wali Mohamed, Khan Saheb (Contractor and Mill Owner, Henzada)
461. Hlaing, U Ba, B.A., (1st Assistant Assessor of the Corporation, Rangoon)
462. Cohen, Abraham Jacob (A. J. Cohen & Co., Rangoon)
463. #Messrs. R. D. TaTa & Co., Ltd.


End

Who's Who in Burma (1)
Who's Who in Burma (2)

Tuesday, August 17, 2010

၈မိုင္လမ္းဆံုက ဘိုးေတာှ့ ျခေသဿင့ျကီး

၈မိုင္လမ္းဆံုက ဘိုးေတာှ့ ျခေသဿင့ျကီး

Photobucket
၈မိုင္ မီးပြိုင့္လည္း ျဖတ္ေရာ ကားျကီးက အဲလို ေထာင္ပာေလေရာ။ ကင္မရာက ကားထဲမွာ အဆင္သင့္ ရွိေနေပမယ့္ ကားေမာင္းေနရင္း တစ္ဖက္နဲ့မို့ ရိုက္ရတာက အဆင္မေျပ

Photobucket
ဒာနဲ့ ကားကို တစ္ပာတ္ ျပန္ေကြ့ျပီး မီးပြိုင့္ကို ထပ္ျဖတ္။ ေျဖးေျဖးျပန္ေမာင္း။ တစ္ကြက္ခ်င္းရိုက္

Photobucket
သစ္ေတြ မတန္တဆ တင္လာတာကိုး။ ကားသမားကေတာ့ ရုတ္တရက္ နတ္ျပည္ေရာက္သြားတယ္ ထင္မွာပဲ

Photobucket
ေနာက္မွာသာ ဆလြန္းလိုကား ကပ္ပာလာရင္ အားလံုးပြဲခ်င္းျပီးမွာ အေသအခ်ာ

Photobucket
ေမာ့ေနတဲ့ကားေခာင္းကို ဘယ္လို ျပန္ခ်မလဲ သိခ်င္ပာဘိ

Photobucket
ျမင္းမ်ား ပတပ္ရပ္လိုက္သလိုထင္ရ။ ဘိုးေတာှဘုရားရဲ့ တစ္ဖက္ကမ္းကူးမယ့္ ျခေသဿင့ျကီးေတြေတာင္ သြားသတိရမိေသး။

ဘုရားစူး ဒီကား ေခာင္းေထာင္မယ္ဆိုတာ က်ြန္ေတာှ ျကိုမသိပာဘူး။ (သျကဿငန္ကိစဿစတုန္းကလို စြပ္စြဲျကမစိုးလို့ ျကိုကာထားရတယ္) ဒာေပမယ့္ က်ြန္ေတာှကလည္း ကိုယ့္ေရွ့မွာ အဲဒာမ်ိုးေတြ ခဏခဏျကံုရတတ္ပာတယ္ ကိုမ်ိုးသာထက္ကေတာ့ Luck ရွိတယ္ သတင္းေထာက္ လုပ္ပာလားလို့ ပို့သဗ် :D။ ဒာေပမယ့္ အဲဒီလို ျဖစ္တိုင္းလည္း ဒီလိုပံုရမယ္လို့ တြက္ထားလို့ မရျပန္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ ကိုယ္က အျမဲတမ္း အသင့္ျပင္ထားရပာတယ္။ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ့ကိုယ္ ကင္မရာ ဝယ္ထားရတယ္။ အားအျမဲသြင္းထားရတယ္။ သြားေလရာ သယ္ရတယ္။ ပံုေကာင္းလိုခ်င္ရင္ အခ်ိန္ထပ္ေပးတန္ေပး အားထုတ္တန္ထုတ္ရ လုပ္ရတယ္။ အရိပ္သံုးပားလည္း နားလည္ရတယ္။ W ေျခာက္လံုး မဟုတ္ေတာင္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာျဖစ္တယ္ ဘာေျကာင့္ ဘယ္လို ေလာက္ေတာ့ ပာေအာင္ ျကိုးစားရိုက္ရပာတယ္။ ျပီးေတာ့ ဓာတ္ပံုေကာင္းဖို့ အတြက္ဆိုရင္ အျမင္လည္း ရွိဖို့ လိုအပ္မယ္ ထင္တယ္။

ျကက္ကန္းတိုးျပီး ရိုက္လာတဲ့ ရလာတဲ့ ဓာတ္ပံုမ်ိုး မဟုတ္ပာဘူး။ ဒာမ်ိုးေတြျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးကို အရင္ေတြးထားျပီးမွ ျဖစ္လာတဲ့အခာ တစ္ျပိုင္နက္ မွတ္တမ္းတင္နိုင္ေအာင္ အခ်ိန္ယူ ျပင္ဆင္ျပီး ျဖစ္လာတာကို တကူးတက ရိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုပာ။ မိုးေတြကရြာ၊ ကားေတြက ပိတ္၊ ကားေမာင္းရင္းတစ္ဖက္၊ ကိုယ္ခ်ိန္းထားတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ၁ဝမိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်ခံျပီး ရိုက္ယူတာပာ။ သျကဿငန္ပံုတို့၊ ျကြက္ကိစဿစတို့တုန္းက ပံုေတြဆိုရင္ ဒီထက္ပိုျပီး ရင္းနွီး အားထည့္ ရပာေသးတယ္။

ဒီလိုေနရာကို ဒီကားက ဘယ္လိုေရာက္လာသလဲ။ လမ္းေတြမွာ ဘဲဥေတြ ဖမ္းေနလိုက္တာဆိုမွ နည္းတာ မဟုတ္တဲ့ျကားက သူဘယ္လို လြတ္လာသလဲ။ အနဿတရာယ္မ်ားတဲ့ ပစဿစည္းေတြကို ဘာေျကာင့္ စနစ္တက် ခ်ည္ေနွာင္တုတ္စည္း မလာသလဲ။ ဘာေျကာင့္ ခံနိုင္ဝန္အားထက္ ပိုတင္လာသလဲ။ ျပီးရင္ ဒီအမွုက ဘယ္လို ဆက္ျဖစ္မလဲ စတဲ့စတဲ့ ကိစဿစေတြဟာ စိတ္ဝင္စားစရာ မေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။ တကယ္လို့မ်ား အဲဒီကားေနာက္ကသာ မိသားစုစီးလာတဲ့ ကားတစ္စီးစီးသာ ကပ္ပာလာခဲ့ရင္ ေသခ်ာေပာက္ ပြဲခ်င္းျပီးဇာတ္လမ္း ျဖစ္မွာပာ။ အခန့္မသင့္ရင္ လမ္းသြားလမ္းလာ ခရီးသြားေတြလည္း ထိခိုက္မိနိုင္ေသးတယ္။ အေတာှ့ကို ေျကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပာ။

က်ြန္ေတာှ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာကလည္း CJ အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပာတယ္။ အဓိကက ဒီသတင္းဓာတ္ပံုကို ဒီထက္ေစာျပီး ဘယ္ဂ်ာနယ္မွာမွ မျမင္ေတြ့နိုင္ဘူး ဆိုတာ ျပခ်င္တာပာ။ အဲဒာဟာ CJ ရဲ့ Power တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပာတယ္။

ေနရာ။ ၈ မိုင္ မီးပြိုင့္
အခ်ိန္။ ညေန ေလးနာရီဝန္းက်င္
ေန့ရက္။ ၁၇.၀၈.၂၀၁၀

Monday, August 16, 2010

Ning breaks my Heart


We have tried hard to build some successful social networks for society. At first, Ning was free and later they changed their mind to turn it as commercial service. That's really stupid idea I think. Why did they set it free at start, and why did they change plan after getting too many users. They think only for their survive none for us. Fuck off Ning. I'll never ever use yours again and I'll try to start it again from very begining. I do really sorry for these two networks; Myanmar Blogger Society and Myanmar Books Catalogue


5 DAYS LEFT TO CHOOSE A PLAN
Friday is the final day for free Ning Networks


On 8/11/2008, a new social network popped up on the Internet. Yours.

http://myanmarbloggersociety.ning.com

Your network has grown up a bit since you started the ball rolling. You have grown to 1626 members who have collectively helped you add 1162 photos, some interesting videos, and 416 spirited discussions. Well done! We'd like to see you continue. We're contacting you today to remind you that you still have time to choose a new Ning plan. But, time is running out. If you do not choose a new plan by this Friday, August 20, 2010, the community you built will ultimately be lost.



--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Aware your online security by yourself first


အီးေမးလ္ေတြ ပ်က္တယ္၊ ကိုယ့္လ်ွို့ဝွက္ေဒတာေတြ ေပ်ာက္တယ္၊ ခရက္ဒစ္ကဒ္ေတြ အခိုးခံရတယ္ စတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြမွာ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္က 80% ေလာက္ကို ပာပာတယ္။ ကိုယ့္အီးေမးလ္ကို ဖ်က္ပစ္ေတာ့မယ္ ဘာညာနဲ့ ျခိမ္းလားေျခာက္လား ေမးလ္ပို့ျပီး မဖ်က္ေစခ်င္ရင္ Activate လုပ္ဆိုျပီး ပို့လာတဲ့ ေမးလ္ေတြကိုက တကယ္ေတာ့ သူခိုးေတြပဲ။ သူတို့ဟာ Gmail Team က ပို့ေနသလိုလို၊ ေစတနာေကာင္း သလိုလိုနဲ့ ကိုယ့္ဆီက အခ်က္အလက္ေတြကို နွိုက္ယူေနတာပာ။ တကယ့္ကို ဧဓားျပ တိုက္တာပာပဲ။ ဒာကို မသိဘဲ အစိုးရိမ္ျကီး စိုးရိမ္လို့ ကိုယ္က ဒာေတြ သြားေပးမိရင္ ကိုယ့္ဒုကဿခ ကိုယ္ရွာတာနဲ့ အတူတူပာပဲ။ ေအာက္ကစာက ခုနေျပာသလို ကိုယ့္ဆီကေန ဘလိုင္းျကီး လာနွိုက္တဲ့ သူခိုးစာပာပဲ။ ပံုစံအမ်ိုးမ်ိုး၊ အသြင္အျပင္ အမ်ိုးမ်ိုးနဲ့ ရွိနိုင္ေပမယ့္ ဒီသေဘာအတိုင္းပာပဲ။ ေယဘုယ် မွတ္ထားရမွာက အီးေမးလ္ကေန ကိုယ့္အခ်က္အလက္ေတြ လာေတာင္းေနတဲ့ ေမးလ္ေတြ့ရင္ စိတ္ခ်လက္ခ်သာ ဖ်က္ပစ္လိုက္ပာ။ စိုးရိမ္မေနပာနဲ့။ ဘာစာမွကို ျပန္မေနပာနဲ့။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ဖြင့္ကို ဖတ္မေနပာနဲ့။

Due to congestion in our database system, We have come to realize that your account information on our database system are out of date, as a result of that we require you to verify your Information. Failure to verify your information will result in account suspension. If you are still interested in using our email service, Please click the reply button and fill the below spaces as requested.

Full Name:
Password:
D.O.B:
Residential City:

Warning!!! Account owner that refuses to update his or her account within Seven days of receiving this warning will lose his or her account permanently.
Thank you for using Gmail !

The Gmail Team

Sunday, August 15, 2010

ျမန္မာဝန္တစ္ရာ

rimg0002m.jpg

ျမန္မာဝန္တစ္ရာ
တင္နိုင္တိုး
ပထမအျကိမ္
နွစ္ကာလမ်ားစာအုပ္တိုက္
ျသဂုတ္၊ ၂ဝ၁ဝ
၄ဝ၁ဝ၆၃ဝ၉ဝ၉
၂၅ဝဝက်ပ္


  1. ကသည္းဝန္
  2. ကသည္းျမင္းဝန္
  3. ကုလားဝန္
  4. ကင္းဝန္
  5. ေကာင္ဟန္ဝန္
  6. က်ီဝန္
  7. ေက်ာက္ခြန္ဝန္
  8. က်ံုးဝန္
  9. ေျကးတိုက္ဝန္
  10. ေျကးနန္းဝန္
  11. ခင္မမင္းဝန္ (နန္းမေတာ္ဝန္)
  12. ငါးစို့ဝန္
  13. ေငြခြန္ဝန္
  14. စားေတာ္ဝန္
  15. စီးေတာ္ျမင္းဝန္
  16. စက္ဝန္
  17. (စို့ေလးဆယ္) ဒိုင္းဝန္
  18. ဆရာဝန္ (ပညာဝန္)
  19. ဆင္ဝန္
  20. ဆင္မင္းဝန္
  21. ဆဒၵန္ဆင္မင္းဝန္
  22. ဆတၱာဝန္
  23. တရုတ္ဝန္
  24. တံဆိပ္ဝန္
  25. ေတာင္ဘက္ (ကိုးသင္း) ျမင္းဝန္
  26. ေဒးဝန္းအေကာက္ဝန္
  27. ဓနက္ပလာဆင္ဝန္
  28. ေနရာခ်ဝန္
  29. ေနာက္ေတာ္ပါျမင္းဝန္
  30. ေနာက္ဝန္းက်င္ဝန္
  31. နန္းကံေကၽြးဝန္
  32. နန္းဦးမဂၤလာျမင္းဝန္
  33. ပင္းယေသနတ္ဝန္
  34. ပန္းတဥ္းဝန္
  35. ပန္းထိမ္ဝန္
  36. ပန္းပဲဝန္
  37. ပုဏၰားဝန္
  38. ျပည္ျကီးဝန္
  39. ေဖာင္ဝန္
  40. ဖန္ခ်က္ဝန္
  41. ဘ႑ာဝန္
  42. မဟာဒါန္ဝန္
  43. (မဂၤလာ) ရဲညြန့္ျမင္းဝန္
  44. ေျမစြန္းဝန္
  45. ေျမတိုင္းဝန္
  46. ေျမနန္း (ေသနတ္) ဝန္
  47. ျမိဳ့ဝန္
  48. ျမိဳ့လပ္ဝန္
  49. ေျမာက္ဘက္ (ကိုးသင္း) ျမင္းဝန္
  50. ျမင္းဝန္
  51. ျမင္းစုျကီးဝန္
  52. ျမင္းသစ္ျမင္းဝန္
  53. ယိုးဒယားဝန္
  54. ယြန္းစုဝန္
  55. ယြန္းစုေကာင္းဟန္ဝန္
  56. ယမ္းဝန္
  57. ရခိုင္ဝန္
  58. ေရကင္းဝန္
  59. ေရျကည္ဝန္
  60. ရဲဘက္ျမင္းဝန္
  61. ရဲေလွ (တိုက္) ဝန္
  62. ရွင္မိဖုရားဝန္
  63. ေရႊတိုက္ဝန္
  64. ေရႊဝန္
  65. ေရႊနန္းရိုးလမိုင္းဝန္
  66. ေရႊျပည္ဝန္
  67. ေရႊျပည္ရန္ေအာင္ျမင္းဝန္
  68. လမိုင္းဝန္
  69. လက္နက္တိုက္ဝန္
  70. လင္းဇင္းေသနတ္ဝန္
  71. လယ္ဝန္
  72. ေလွဝန္
  73. ေလွသင္းဝန္
  74. ဝင္းေကာင္ဟန္ဝန္
  75. ဝန္းက်င္ဝန္
  76. ဝတ္ေျမဝန္
  77. သဘင္ဝန္
  78. သမီးေတာ္ဝန္
  79. သားေတာ္မ်ားဆိုင္ရာဝန္
  80. သူရဲဝန္
  81. ေသနတ္ဝန္
  82. သံခ်က္ဝန္
  83. သစ္ေတာဝန္
  84. ေသြးေသာက္ဝန္
  85. အေကာက္ဝန္
  86. အခ်ီေတာ္ဝန္
  87. အခ်ဳပ္ဝန္
  88. အခြန္ဝန္
  89. အေနာက္ဝန္
  90. အေမြဝန္
  91. အရြတ္ဝန္
  92. အေဝးက်ီဝန္
  93. အသည္ဝန္
  94. အေျမာက္ဝန္
  95. အကၠပတ္ျမင္းဝန္
  96. ေအာက္မားဝန္
  97. ေအာင္ပင္လယ္လမိုင္းဝန္
  98. အုတ္ဝန္
  99. အိမ္ေရွ့ဝန္
  100. အိမ္ေရွ့ဘ႑ာဝန္


Posted Via Email
Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

ဇင္ပံုျပင္မ်ား (၃)

ဇင္ပံုျပင္မ်ား (၃)

ဝမ္းသာမွုရဲ့အသံ (The Voice of Happiness)

ဘုန္းေတာှျကီး ဘန္ခဲအိ ပ်ံလြန္ေတာှမူျပီးတဲ့ေနာက္ မ်က္မျမင္ တစ္ေယာက္က သူ့မိတ္ေဆြေတြကို ဒီလို ေျပာတယ္။ ငာ မ်က္စိကြယ္တဲ့ အခ်ိန္ကစလို့ ဘယ္သူ့ မ်က္နွာကိုမွ မျမင္နိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒာေျကာင့္ လူတစ္ေယာက္အေျကာင္းကို သူ့ရဲ့ စကားသံေတြကို နားဆင္ျပီးေတာ့ပဲ ဆံုးျဖတ္ရေတာ့တယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ အျခားလူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေအာင္ျမင္မွု ေပ်ာှရြွင္မွုေတြအေပာှမွာ ခ်ီးက်ူးစကား ေျပာေနျပီဆိုရင္ ငာက တျခားတစ္ဖက္ကေန အဲဒီလူရဲ့ မနာလိုမွုေတြကိုလည္း ငာခံစားရင္း ျကားေနမိတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ ကံမေကာင္းမွု ဆံုးရွံုးမွုေတြအတြက္ ဝမ္းနည္းစကား ဆိုေနရင္လည္း တစ္ဖက္မွာ အဲဒီဆံုးရွံုးသြားသူဆီကေန တစ္ခုခု ရလိုက္သလိုမ်ိုး ေပ်ာှရြွင္မွု၊ ေက်နပ္အားရမွုေတြကို ျကားလာရတယ္။ ဒာေပမယ့္ ငာျကံုခဲ့ရသမ်ွထဲမွာေတာ့ ဘုန္းေတာှျကီး ဘန္ခဲအိ တစ္ပားထဲသာ တသမတ္ထဲပဲ။ သူဝမ္းသာေျကာင္း ေျပာတဲ့အခာ ဝမ္းသာမွုမွတပား အျခားအသံကို ငာမခံစားမိဘူး။ ဒီလိုပဲ သူဝမ္းနည္းေျကာင္း ဆိုလာရင္လည္း သူ့အသံမွာ ဝမ္းနည္းမွု တစ္မ်ိုးထဲကိုပဲ ငာခံစားရတယ္။


မရွိျခင္းတရား (Flower Shower)

ဘုန္းေတာှျကီး သုေဗာဓိဟာ ျမတ္ဗုဒဿဓရဲ့ သားေတာှ ရဟန္းတစ္ပား ျဖစ္ပာတယ္။ အရာရာဟာ မတည္ျမဲဘဲ ျဖစ္ျခင္းနဲ့ ပ်က္ျခင္း နွစ္ပားကသာ အရာရာကို ျကိုးကိုင္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အနတဿထတရားရဲ့ ရွု့ေထာင့္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ မရွိျခင္းတရားကို ေကာင္းစြာ နားလည္က်ြမ္းက်င္သူ တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္တယ္။ တစ္ေန့မွာေတာ့ သူဟာ သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္မွာ အဲဒီတရားသေဘာကို ဆင္ျခင္ေနတဲ့ အခိုက္မွာ သူ့အေပာှကို ပန္းေတြ ေျကြက်လာပာတယ္။ မရွိျခင္းတရားသေဘာကို ဆင္ျခင္က်င့္ျကံတဲ့အတြက္ က်ြန္ုပ္တို့က ဂုဏ္ျပုတာပာ ဆိုျပီးေတာ့ နတ္ေဒဝတာေတြက ေျပာသံကိုလည္း ျကားလိုက္တယ္။ အဲဒီအခာ ဘုန္းေတာှျကီးက အလို ငာလည္း သင္တို့ကို အဲဒီအေျကာင္း မေျပာျပရပာလားလို့ ဆိုသတဲ့။ အဲဒီအခာ နတ္ေတြက အရွင္ဘုရားက မရွိျခင္းတရားကို မေျပာသလို တပည့္ေတာှတို့လည္း မျကားရပာဘူး ဘုရား။ ဒီအရာကပဲ တကယ့္ မရွိျခင္း တရားသာ ျဖစ္ပာတယ္လို့ ေလ်ွာက္ထားျပီး ပန္းမိုးေတြ ထပ္မံ ရြာခ်လိုက္ပာသတဲ့။


ဂုဏ္ (Calling Card)

မီဂ်ီေခတ္၊ က်ိုတိုျမို့ေတာှက တိုဖုကုေက်ာင္းတိုက္က ဘုန္းေတာှျကီး ခိအိခ်ုဟာ နာမည္ေက်ာှ ဇင္ပညာရွိျကီး တစ္ဦး ျဖစ္ပာတယ္။ တစ္ရက္မွာေတာ့ က်ိုတိုျမို့ေတာှဝန္က ဘုန္းေတာှျကီးကို ေတြ့ခြင့္ရဖို့ စာလြွာေပးပို့ခိုင္းပာတယ္။ စာေအာက္မွာ ကိတာဂကီ၊ က်ိုတိုျမို့ေတာှဝန္ ဆိုျပီးေတာ့ ေရးထားတယ္။ ဘုန္းေတာှျကီးဟာ စာဖတ္ျပီးတဲ့ ေနာက္မွာ ငာ့မွာ ဒီလိုလူနဲ့ ေတြ့ဆံုဖို့ အေျကာင္းကိစဿစ မရွိတာမို့ အဲဒီလူကို ေက်ာင္းဝန္းထဲကေန ထြက္သြားဖို့ ေျပာလိုက္ေတာ့လို့ ဆိုျပီး စာကို ျပန္ေပးလိုက္တယ္။ ဘုန္းျကီးရဲ့ တပည့္သာဝကေတြက စာကို ျမို့ေတာှဝန္ကို ျပန္ေပးျပီး အက်ိုးအေျကာင္း ေျပာျပတဲ့အခာ ျမို့ေတာှဝန္ဟာ ဒာတပည့္ေတာှ အမွားပာ ဆိုျပီးေတာ့ စာထဲမွာပာတဲ့ က်ိုတိုျမို့ေတာှဝန္ ဆိုတဲ့ စာသားကို ဖ်က္ထုတ္လိုက္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဘုန္းေတာှျကီးကို ထပ္မံ ေလ်ွာက္ထားေစပာသတဲ့။ ဒုတိယအျကိမ္မွာ ဘုန္းေတာှျကီးက စာကို ဖတ္ျပီး ေအာှ ကိတာဂကီလား သူ့ကိုျဖင့္ ငာေတြ့ခ်င္ေနတာ ဆိုျပီးေတာ့ ေျပာလိုက္ပာတယ္။


အမွီအတြယ္ (No Water, No Moon)

သီလရွင္ ခ်ိယြန္နိုဟာ ဇင္တရားကို ေလ့လာသင္ျကားေနေပမယ့္ ကာလအတန္ျကာတဲ့အထိ တရားမေပာက္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ လသာတဲ့ ညတစ္ညမွာေတာ့ သူဟာ နွီးေတြနဲ့ ကြပ္ထားတဲ့ ေရပံုး အေဟာင္းမွာ ေရကို ထည့္လို့ သယ္လာခဲ့တယ္။ လမ္းမွာပဲ ပတ္ထားတဲ့ နွီးေတြဟာ က်ိုးျပတ္ျပီး ေရပံုးဖင္ဟာ ပြင့္ထြက္သြားေတာ့တယ္။ အဲဒီကာလေလးမွာပဲ ခ်ိယြန္နိုဟာ ဉာဏ္အလင္းပြင့္သြားခဲ့ပာသတဲ့။ သူမဟာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့တယ္။

ျပတ္ထြက္ခာနီး နွီးေတြနဲ့ခ်ည္ထားတာမို့
ေရပံုးေဟာင္းကို ထိန္းဖို့ ျကိုးစားရင္း ငာလွမ္းခဲ့တယ္
ေနာက္ဆံုး ေရပံုး ပြင့္ထြက္မသြားခင္ အခ်ိန္အထိေပာ့
ေရပံုးထဲမွာ ေရတစ္စက္မွ မရွိေတာ့တဲ့အခာ
လဆိုတာလည္း ေရထဲမွာ မရွိေတာ့


တိတ္ဆိတ္ျခင္းတရား (The Silent Temple)

ရွိုအိခ်ိဟာ မ်က္စိတစ္ဖက္သာ ရွိျပီး ဉာဏ္အလင္းေပာက္ေနသူအျဖစ္ ထင္ရွားတဲ့ ဇင္ပညာရွင္ျကီး ျဖစ္ပာတယ္။ သူဟာ က်ိုတိုမွာရွိတဲ့ တိုဖူကု ေက်ာင္းမွာ တပည့္ေတြကို သင္ျကားျပသတယ္။ ဒာေပမယ့္ ေန့ေန့ညည သူတို့ ဘုရားေက်ာင္းဟာ တိတ္ဆိတ္လို့ ေနပာတယ္။ ဘာသံမွကို မျကားရပာဘူး။ ဆရာကိုယ္တိုင္က သုတဿတန္ေတြကိုေတာင္မွ မရြတ္ဖတ္ေလေတာ့ တပည့္ေတြလည္း တရားထိုင္ရံုမွတပား အျခား ဘာမွ မလုပ္ျကရပာဘူး။ တစ္ရက္မွာေတာ့ သူတို့ ေက်ာင္းကေန ေခာင္းေလာင္းထိုးသံနဲ့ တပည့္ေတြရဲ့ သုတဿတန္ရြတ္ဖတ္သံေတြကို အိမ္နီးခ်င္း အမ်ိုးသမီးက ျကားရပာသတဲ့။ ျကားျကားခ်င္းမွာပဲ ဆရာေတာှ ရွိုအိခ်ိ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပီလို့ သူမ နားလည္လိုက္ပာတယ္တဲ့။


လွိုင္ေခာင္း (The Tunnel)

ဆာမူရိုင္း တစ္ဦးရဲ့ သားျဖစ္တဲ့ ဇန္ကိုင္းအိဟာ အဲဒိုးအရပ္ကို ခရီးထြက္ခြာလာခဲ့ျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ အရာရွိျကီး တစ္ဦးရဲ့ အမွုထမ္း ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူဟာ အဲဒီအရာရွိျကီးရဲ့ ဇနီးျဖစ္သူနဲ့ ခ်စ္ျကိုက္မိပာသတဲ့။ အဲဒီျဖစ္ရပ္ ေပာှေပာက္သြားတဲ့အခာ ျပသဿသနာျဖစ္ျကရင္းက သူဟာ ခုခံရင္းနဲ့ အရာရွိျကီးကို သတ္လိုက္မိတယ္။ ျပီးေတာ့ သူဟာ မိန္းမကို ေခာှေဆာင္ျပီးေတာ့ ထြက္ေျပးသြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူတို့ နွစ္ေယာက္စလံုး သူခိုးေတြ ျဖစ္လာျကပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ မိန္းမျဖစ္သူဟာ သိပ္ျပီး ေဒာသေလာဘ ျကီးလြန္းသူ ျဖစ္တာမို့ ျကာလာေတာ့ သူစိတ္ပ်က္လာတယ္။ ဒာနဲ့ သူဟာ သူမကို ထားခဲ့ျပီး အေဝးျကီးမွာရွိတဲ့ ဘူဇန္ဆိုတဲ့ ေဒသကို ထြက္ခြာခဲ့ျပန္ပာတယ္။ အဲဒီမွာ သူဟာ သူေတာင္းစား ျဖစ္လာတယ္။ သူဟာ သူ့အတိတ္က အျပစ္ေျကြးေတြကို ဆပ္နိုင္ဖို့ ဘဝမွာ ေကာင္းမွုတစ္ခုခုကို ျပုခ်င္လာသတဲ့။ အဲဒီအနားမွာ ေတာင္ကမ္းပား တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒီကို ျဖတ္သန္းသြားတဲ့ လူအေတာှမ်ားမ်ား ထိခိုက္ဒဏ္ရာရ၊ ေသဆံုးတတ္ျကတာကို သူေတြ့လာေတာ့ ေဘးကင္းကင္းနဲ့ လိုရာေရာက္နိုင္ဖို့ ေတာင္ျကီးကို ေဖာက္ျပီး လွိုဏ္ေခာင္း တစ္ခု တူးဖို့ သူအျကံရလာပာတယ္။ ဒာနဲ့ သူဟာ ေန့ခင္းဘက္မွာ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ျပီး ညဘက္မွာ လွိုဏ္ေခာင္းကို စတူးပာေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ့ နွစ္ေပာင္း သံုးဆယ္ ျကာလာတဲ့အခာ သူ့လွိုင္ေခာင္းဟာ ေပ ၂၀ အျမင့္၊ ေပ ၃၀ အက်ယ္နဲ့၊ ေပ ၂၂၈၀ အရွည္ ရွိလာခဲ့တယ္။ လွိုဏ္ေခာင္းေပာက္ဖို့ နွစ္နွစ္ေလာက္ အလိုမွာေတာ့ ဟိုးနွစ္ေပာင္းမ်ားစြာက သူသတ္ခဲ့တဲ့ အရာရွိျကီးရဲ့သားဟာ ဓားသမား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနျပီး သူ့ကို လက္စားေခ်ဖို့ လိုက္ရွာေနရာက ရွာေဖြ ေတြ့ရွိသြားတယ္။ ငာ့အသက္ကို လိုလိုလားလား မင္းကို ေပးမွာပာ၊ ဒာေပမယ့္ ဒီအလုပ္ေလးကိုေတာ့ ငာ့ကို ျပီးဆံုးေအာင္ လုပ္ခြင့္ေပးပာ၊ ျပီးတဲ့ေန့မွာပဲ မင္းငာ့ကို သတ္လို့ရျပီလို့ သူက ေတာင္းပန္ပာတယ္။ ဒာနဲ့ လက္စားေခ်မယ့္သူကလည္း ေစာင့္ဖို့ သေဘာတူတယ္။ ဒီလိုနဲ့ လေပာင္းမ်ားစြာ ဇန္ကိုင္းအိဟာ လွိုဏ္ေခာင္းကို ဆက္တူးေနခဲ့တယ္။ ျကာလာေတာ့ ဘာမွမလုပ္ရလို့ ပ်င္းလာတဲ့ ဓားသမားဟာ လွိုဏ္ေခာင္းတူးေဖာှေရးမွာ ကူျပီး တူးေပးပာသတဲ့။ ၁နွစ္ေက်ာှျကာ ကူညီတူးေဖာှလာျပီးတဲ့ေနာက္ ဓားသမားဟာ ဇန္ကိုင္းအိရဲ့ ျပင္းထန္တဲ့ ဆနဿဒနဲ့ လုပ္ရပ္အေပာှမွာ ေလးစားလာပာသတဲ့။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေန့မွာေတာ့ လွိုဏ္ေခာင္းဟာ ဟိုဖက္ဒီဖက္ ေပာက္သြားျပီး ခရီးသြားလူအမ်ားလည္း လြယ္ကူလံုျခံုစြာ သြားနိုင္လာပာတယ္။ ဇန္ကိုင္းအိက ကဲ ငာ့အလုပ္ျပီးသြားျပီ၊ မင္းငာ့ကို သတ္ပာေတာ့လို့ လိုလိုလားလား ေျပာပာတယ္။ အဲဒီအခာ ဓားသမားဟာ မ်က္ရည္ေတြအျပည့္နဲ့ ငာ့ဆရာရဲ့ ေခာင္းကို ငာဘယ္လို ျဖတ္ရက္ပာေတာ့မလဲလို့ ေျပာလိုက္ပာတယ္တဲ့။


က်ြန္ေတာှရေသာ သင္ခန္းစာ

  1. တသမတ္ထဲ ခံစားခ်က္ ထားနိုင္မလား ??
  2. မရွိျခင္းတရားကို ရွာလို့မရနိုင္ဘူး။ မရွိျခင္းတရားဟာ ေနရာအနွံ့မွာ ရွိေနတာကိုး။
  3. လူကိုပဲ တန္ဖိုးထားရမယ္။ တျခားအရာေတြဟာ အကာအရံေတြ။
  4. ေလာကျကီးမွာ ခ်ည္ေနွာင္ထားတဲ့အရာေတြဟာ ေျကာက္စရာ အေကာင္းဆံုးပဲ။
  5. တိတ္ဆိတ္ျခင္းဟာ နွစ္သက္ျမတ္နိုးစရာ တရားတစ္ခု ျဖစ္တယ္။
  6. အျပစ္တစ္ခု က်ူးလြန္မိတဲ့အခာ အဲဒာကို ေခ်ဖ်က္ခ်င္ရင္ နွစ္ေပာင္းမ်ားစြာ ျပန္ေပးဆပ္ရမယ္။


ဇင္ပံုျပင္မ်ား (၁)
ဇင္ပံုျပင္မ်ား (၂)

Source: http://www.ashidakim.com/zenkoans/zenindex.html
Post via Email
Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Friday, August 13, 2010

Fix some Zawgyi Font Problems

If your Chrome is crashed when you type Myanmarsar with Zawgyi, fix it as follow:

  1. Go Chrome's Option
  2. Choose> Under the Hood
  3. Choose> Change Font and Language Setting under Web Content
  4. Choose> Zawgyi in Font & Choose Unicode (UTF-8) in Encoding
  5. Go> Language and Uncheck the Check Spelling Box!!!
  6. Finito!


If you cant see Zawgyi in IE and Chrome

  1. Copy following code in notepad, and save it as ie.txt. Then later change its extension from .txt to .css
  2. Place this ie.css file in C:\
  3. Open Control Pannel
  4. Open Internet Options
  5. Choose> General Tab
  6. Choose> Font and Choose> Zawgyi-One in Webpage Font (OK)
  7. Choose> Accessibility
  8. Check> Ignore font styles specified on webpages
  9. Locate> ie.css (C:\ie.css) in User style sheet

Code to make ie.css

body
{
font-family:Zawgyi-one;
}

input, select , textarea
{
font-family:Zawgyi-one;
}




Uploaded with ImageShack.us
@ Credit goes to SaturnGod!!


If you cant see myanmar texts well on my blog,

  1. Do remember that I am using Zawgyi 2009 font, not usual Zawgyi-One font.
  2. I am not abusing Myanmarsar by creating unappropriate characters combination.
  3. I do not recommand you yet for installing that font even I am using.
  4. You also can use that font as well but remember others will see yours texts as you see mine.
  5. What I can tell is it will be a kinda future Zawgyi font development!!!



Post via Gmail
--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Saturday, July 24, 2010

Workshop on Myanmar Machine Translation and Natural Language Processing, 2010


ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းႏွင့္ e-National Task Force တို႔ဧ။္ ၾကီးၾကပ္မွဳ ျဖင့္ Workshop on Myanmar Machine Translation and Natural Language Processing, 2010 ကုိ ၾသဂုတ္လ (၁)ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ မနက္ (၉)နာရီမွ ညေန (၅) နာရီအထိ Myanmar Info-Tech ၊ Conference Hall တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္မည္ျဖစ္သည္။

Myanmar Natural Language Processing ႏွင့္ Machine Translation တုိ႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ နည္းပညာဗဟုသုတမ်ား ဖလွယ္ႏုိင္ေစရန္ ၊အျခားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ အေတြ႕အၾကံဳမ်ား ေဆြးေႏြး၍ အတူပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေစရန္၊ နယ္ပယ္အသီးသီးတြင္ အသံုးျပဳေနေသာ Computer Application မ်ား၌ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ အသံုးျပဳႏုိင္ေစရန္ စသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသည္။

တက္ေရာက္ရန္ စိတ္ပါဝင္စားသူမ်ားအေနျဖင့္ faq@mptngw.net.mmnlp.researchlab@gmail.com သုိ႔ ေမးလ္ပုိ႔၍ ျဖစ္ေစ၊ ဖုန္း ၀၁-၂၁၄၅၈၅ သုိ႔ျဖစ္ေစ ဇူလုိင္လ (၂၆)ရက္ ေနာက္ဆံုးထား ဆက္သြယ္စာရင္းေပးႏုိင္ေၾကာင္း သိရသည္။

ပါဝင္ေဆြးေႏြးလုိသူမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတုိ႔ တင္ျပေဆြးေႏြးလုိေသာ အေၾကာင္းအရာကုိ အထက္ပါ mail addresses (or) Myanmar Natural Language Processing Research Center, IT Department, ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္း(ရံုးခ်ဳပ္) ၊ အလုံ သို႔ ဇူလုိင္လ (၂၆) ရက္ ေနာက္ဆံုးထား၍ မပ်က္မကြက္ ဆက္သြယ္ေပးပုိ႔ရမည္ ျဖစ္သည္။

--
NYI LYNN SECK

http://blog.nyilynnseck.com
http://www.google.com/profiles/lynnseck
http://www.linkedin.com/in/nyilynnseck
http://www.facebook.com/nyilynnseck
http://picasaweb.google.com/lynnseck
http://twitter.com/lynnseck

Every secret of a writer's soul, every experience of his life, every quality of his mind is written large in his works. (Virginia Woolf)

Tuesday, June 29, 2010

ေနျပည္ေတာှ-ရန္ကုန္ ကားလမ္းေပာှက ျကြက္အုပ္ျကီး


ဒီေန့ အေတာှဖ်ားေနတယ္။ အဓိကကေတာ့ ခရီးပန္းလို့ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ မန္းေလးမွာ ျဆာေဂ်၊ ျဆာလွတို့နဲ့ တစ္လီတာ ဆြဲမိတဲ့ အျပစ္ရယ္ (အမွန္က မဆြဲခင္ကတည္းက သိပ္ေနမေကာင္းဘူးရယ္) ေဟာှတယ္မွာ ဘတ္တပ္ထဲ အေတာှျကာ စိမ္မိတဲ့ အျဖစ္ရယ္။ အျပင္က ေခ်ြးတလံုးလံုးနဲ့ ျပန္လာျပီး အခန္းမွာ အဲကြန္းမိျပီး ေခ်ြးတိတ္သြားတာရယ္။ ကားေပာှက အဲကြန္းဒဏ္ေျကာင့္ရယ္ ဒာေတြလည္း ပာမယ္ ထင္ပာရဲ့။ တေန့ကုန္ ေဆးေသာက္ျပီး အိပ္ေနရတယ္။ ညေန အေတာှေလး ေကာင္းလာေတာ့ မေန့က ကိစဿစက ေခာင္းထဲ ဝင္လာတယ္။

ေနျပည္ေတာှ-ရန္ကုန္ အေဝးေျပးလမ္းသစ္ျကီးမွာ ၂၈ ရက္ေန့ည ရွစ္နာရီေလာက္က ျကြက္ေတြ အုပ္လိုက္ျကီး အုပ္လိုက္ျကီး ေနရာေရြွ့ေနျကတာ။ လမ္းေပာှမွာ ေနရာလြတ္ေတာင္ မရွိဘူး။ လမ္းေဘးမွာလည္း အျပည့္ပဲ။ လံုးေထြးေနျကတယ္။ ကားေတြဆိုတာ ရပ္ေတာင္ မရပ္ရဲျကဘူး။ ျကြက္ေတြကလည္း ကားမီးေတြထိုး၊ ကားေတြ တရျကမ္း ျဖတ္ေနတာေတာင္ မေျကာက္ျကဘူး။ ကားတက္ျကိတ္လို့ တဗ်ိဗ်ိ ျမည္ေနသံေတြက ေျကာက္ဖို့ေတာင္ ေကာင္းတယ္။ လမ္းေတြဆိုတာ ျကြက္ေသြးေတြနဲ့ ရဲရဲေတာက္လို့။ ျကြက္ေသေတြကို ျကြက္ရွင္ေတြက စားေသာက္ေနလိုက္ျကတာ ျမင္မေကာင္းဘူး။ တကယ့္ကို တစ္မိုင္ေလာက္ လမ္းမျကီးတေလ်ာက္ ျကြက္ေတြနဲ့ အျပည့္။ ရုပ္ရွင္ကားထဲမွာပဲ အဲဒီလို ျမင္ဖူးခဲ့တာ။ ကိုယ့္မွာ မွတ္တမ္းတင္စရာ ပစဿစည္းေတြက အဆင္သင့္ မရွိလို့ အဲဒီ အခြင့္အေရးကို လက္လြွတ္လိုက္ရတယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို မိတ္ေဆြ တစ္ဦးကလည္း ကိုယ္ေတြ့ျကံုခဲ့ရေျကာင္း ထပ္ေထာက္ခံတယ္။ ဒာနဲ့ ဖ်ားတာကလည္း သက္သာလာလို့ ဒီေန့ ထပ္ျကံုရမလား ဆိုျပီး မွတ္တမ္းတင္ဖို့ စိတ္ကူးရမိတယ္။ ျကည့္လိုက္ေတာ့ ခုနစ္နာရီ ခြဲေနျပီ။ ကားကလည္း အဆင္သင့္ မရွိဘူး။ အဲဒီမိတ္ေဆြကပဲ သူ့ကား ယူသြားလို့ရတယ္ ဆိုျပီး ကူညီတယ္။ အေရးဆိုရင္ ကင္မရာက အဆင္မေျပ။ မီးေတြက မျပည့္စံု။ ကမ္ေကာှဒာေလး တစ္ခုေလာက္ ရွိခဲ့ရင္ အေတာှေကာင္းမွာလို့ မေက်မနပ္ ျဖစ္မိတယ္။ အျမဲမလိုအပ္ေပမယ့္ လိုအပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အဆင္သင့္ရွိဖို့ အေရးအျကီးဆံုးပဲ။

မေန့က ျကံုရတာက မိုင္တိုင္ ၄၆-၄၅ မွာ။ ျမို့ထဲကေနဆိုရင္ တစ္နာရီခြဲေလာက္ သြားရမယ္။ ဒာနဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ို့ကို အေဖာှစပ္ေတာ့ မွင္စာရယ္ စံုျကီးရယ္ ဥကဿကာရယ္ သူတို့လည္း စိတ္ဝင္စားျပီး လိုက္လာျကတယ္။ ေျပာရရင္ ဒီေကာင္ေတြ အရက္ေသာက္ ေနတာကို အတင္းသြား ေခာှလာတာ။ တစ္ေယာက္တည္း သြားဖို့ရာကလည္း ဒီလမ္းခရီးျကီးမွာ မျဖစ္ဘူး။ သြားသာသြားရတယ္ အခ်ိန္က ေနာက္ကက်ေနျပီ။ မေန့ကလိုမ်ိုး ဒီေန့ ထပ္ေတြ့ရမယ္လို့လည္း ဘယ္သူကမွ အာမမခံဘူး။ ဒာေပမယ့္ သြားခ်င္ေနတဲ့ စိတ္က လွံု့ေဆာှတာမို့ အေနြးထည္ဝတ္ ေဆးေသာက္ျပီး ခ်ီတက္သြားလိုက္တယ္။ အားလံုး ေလးေယာက္။

အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့ ညဆယ္နာရီခြဲျပီ။ မေန့ကလို ျကြက္အုပ္ျကီး မေတြ့ရေတာ့ဘူး။ ဒာေပမယ့္ လက္က်န္ျကြက္ေတြ ျဖတ္ကူးေနျကတုန္းပဲ။ မေန့က တျပံုျကီး ေတြ့ခဲ့ရတဲ့ ေနရာမွာ သိပ္မရွိေတာ့ဘဲ ရန္ကုန္နဲ့ ပိုနီးတဲ့ မိုင္တိုင္အမွတ္ ၄၂-၄၃ ေနရာမွာ အမ်ားအျပား ေတြ့ရတယ္။ လမ္းေပာှမွာ ကားပိလို့ ျပားေနတဲ့ အေသေကာင္ေတြကေတာ့ ဒင္းျကမ္းပဲ။ ဒာေတာင္ မိုးရြာသြားလို့။ အခုေသေနတဲ့ ေကာင္ေတြက လတ္ဆတ္ေသးတာမို့ မေန့က ကားျကိတ္မိတဲ့ဟာေတြ မဟုတ္ဘူး။ မေန့ကဆို လမ္းမအျပည့္။ ဒီေန့လည္း က်ြန္ေတာှတို့ ေရာက္သြားတာ ေနာက္က်တာမို့ အုပ္စုလိုက္ ျဖတ္ကူးတာကို မမီလိုက္တာ ျဖစ္နိုင္တယ္။ လမ္းေဘးက ေရေျမာင္းတေလ်ာက္ ျကြက္ေတြ တန္းစီ သြားေနပံုကေတာ့ ျကက္သီးထစရာပဲ။ မွတ္တမ္းတင္မယ္ ဆိုေတာ့မွ ဒီေန့ျကြက္ေတြက ကားမီးထိုးတာနဲ့ လစ္ေျပးျကတယ္။ ေဘးက ေျမသားေတြကလည္း ေရနစ္ျပီး အိေနတာမို့ လမ္းေဘးဆင္းရိုက္ ရတာကလည္း မလြယ္ကူဘူး။ ဒာနဲ့ ရိုက္လို့ ရသမ်ွကိုသာ ရိုက္ယူလိုက္ရတယ္။














ဒီလို ေျမတြင္းေအာင္းတဲ့ သတဿတဝာေတြ အခုလို အျကီးအက်ယ္ ေနရာေရြွ့ျကတာ ေကာင္းတဲ့ လကဿခဏာ မဟုတ္ဘူးလို့ ဆိုျကတယ္။ တခ်ို့က သဘာဝေဘးအနဿတရာယ္ တစ္ခုခု က်လာနိုင္လို့ သူတို့ေရြွ့ျကတာလို့ ဆိုတယ္။ တရုတ္ျပည္မွာ ငလ်င္အျကီးအက်ယ္ မလွုပ္ခင္က ဖားေတြ အုပ္စုလိုက္ ေနရာ ေရြွ့ေျပာင္းျကတယ္လို့ ဆိုတယ္။ အခုေနရာကေတာ့ ပဲခူးရိုးမတြင္းမွာဆိုေတာ့ ငလ်င္ေျကာေတာ့ ငလ်င္ေျကာပဲ။ ျပီးေတာ့ ဒီေဒသက မိုးျကီးရင္ ေရျမုပ္တတ္တဲ့ ေဒသမို့ ေရေဘး အနဿတရာယ္လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒာကေတာ့ ခန့္မွန္းခ်က္ေတြမ်ွသာပာ။ ဒာေပမယ့္ ေတာှရံုနဲ့ေတာ့ ဘယ္တိရစဿဆာန္မွ အခုလို အုပ္စုလိုက္ အျကီးအက်ယ္ မေရြွ့ေျပာင္းတတ္ျကဘူးလို့ ထင္မိတယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ။ ျကြက္ေတြက ေျမျကြက္ဝမ္းျဖူေတြ အမ်ားဆံုး ေတြ့ရတယ္။ ျကြက္ေသေတြကို ျကြက္ရွင္ေတြက အခ်င္းခ်င္း စားေသာက္ရင္း ေရာဂာဘယေတြ ျဖစ္လာနိုင္လားလို့လည္း ေတြးမိတယ္။ (ေနျပည္ေတာှမွာ ပလိတ္ေရာဂာပိုး ေတြ့တယ္လို့ သတင္းျကားရတယ္) ဒီတစ္ပာတ္ေတာ့ ဘာေတြထူးျခားမလဲ ေစာင့္ျကည့္ရမယ္ ထင္ပာရဲ့။ အျပန္က်ေတာ့ ေလစိမ္းေတြမိျပီး ျပန္ဖ်ားေနတယ္။ ကိုယ္ေတြလက္ေတြ ကိုက္ခဲေနတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညတစ္နာရီ။ မ်က္စိေတြပူစပ္ျပီး နွာရည္ေတြက်၊ ပူသလိုလို ေအးသလိုလိုေတြ ျဖစ္ေနတယ္။

ဒီေန့ျကြက္ေတြက အေတာှေလး နည္းပားသြားေပမယ့္ သက္ေသခံ ျကြက္ေသတခ်ို့ကို မွတ္တမ္းတင္ လိုက္နိုင္လို့ အေတာှဝမ္းသာပာတယ္။ မေန့ကအထိ ေတြ့ေနရတဲ့ ေျကာက္စရာ ျကြက္အုပ္ျကီးကို မရိုက္လိုက္ နိုင္တာကိုေတာ့ မေက်မခ်မ္း ျဖစ္ေနမိတယ္။ ၂၆ရက္ေန့က ခရီးသြားခဲ့သူ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကလည္း သူခရီးသြားတုန္း အဲဒီလို ျကြက္အုပ္ျကီး ျဖတ္ကူးေနတာကို ေတြ့ခဲ့ရေျကာင္း လာေျပာလို့ ၂၆ရက္ေန့ကတည္းက ဒီကိစဿစျကီး ျဖစ္ေနျပီလို့ သံုးသပ္မိပာတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ျဖင့္ မိုက္ဂေရးရွင္း လုပ္တဲ့ ျကြက္ေကာင္ေရ မနည္းဘူး။ သိန္းခ်ီသန္းခ်ီမယ္လို့ ထင္မိတယ္။ မွင္စာကေတာ့ ဒီျကြက္ေတြ ဖမ္းျပီး နိုင္ငံျခား ပို့လိုက္ရရင္ ေထာျပီဆိုျပီး ေတာက္တေခာက္ေခာက္ ျဖစ္ေနေလရဲ့။

စာျကြင္း။ လမ္းအသံုးျပုခ အသြားအျပန္ ၆၈၀၀ က်ပ္။ ကားေလာင္စာဆီ သံုးဂာလံစာ ၉၀၀၀ က်ပ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ရိကဿခာေထာက္ ၅၀၀၀ က်ပ္ ကုန္က်ခဲ့ျပီး သကာလ အိတ္ထဲတြင္ ျမန္မာေငြ ၁၀၀ က်ပ္ တိတိ က်န္ေလသည္။ မနက္ ကားစီးရန္ မွင္စာမွ ၁၀၀၀ က်ပ္တိတိ ေက်းဇူးျပုသည္။ သာဓု သာဓု သာဓု။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လိုက္ရတာမို့ ပင္ပန္းေသာှလည္း ေက်နပ္ပီတိ ျဖစ္ေနသည္။ စတုတဿထမဏဿဍိုင္ မဟုတ္ပာ။

မွတ္ခ်က္။ ဒီကိစဿစနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ျကံုရသမ်ွ ေရးပာတယ္။ မည္သည့္ အင္တာဗ်ူးမွ ေျဖဆိုရန္ ဆနဿဒမရွိ။ ထပ္ျပန္ေျပာျပဖို့လည္း ဆနဿဒမရွိပာ။ ေက်းဇူးတင္ပာတယ္။

Wednesday, May 26, 2010

ထက္ထက္မိုးဦး တကယ္ပဲ မလြန္ဘူးလား


မဂဿငလာေဈး မီးေလာင္လိုက္ေတာ့ ထက္ထက္မိုးဦး ပားရိုက္တဲ့ကိစဿစ အေတာှ ျငိမ္သြားတယ္လို့ ေျပာရမယ္။ တကယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာှ့ အေနနဲ့ ထက္ထက္မိုးဦးကို ျကိုက္လည္း မျကိုက္ပာဘူး။ ျပီးေတာ့ ဘယ္သရုပ္ေဆာင္ရဲ့ အေျကာင္းကိုမွလည္း စိတ္မဝင္စားဘူး။ ဒာေပမယ့္ ဒီကိစဿစက မီဒီယာ ပရိုက္ေဗဆီ ကိစဿစနဲ့ ပတ္သက္ေနတာမို့ ကိုယ္လည္း မီဒီယာနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ခံရတာ မ်ားေနသူမို့ ေရးျဖစ္သြားတာပာ။ ငာသာဆိုရင္ ဘယ္လို ခံစားရမလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးကို ေတြးမိလို့ ဒာေတြ ေရးျဖစ္သြားတာပာ။ ထားပာေတာ့ ဒီေတာ့ရာ ဒီသတင္း ဖြတဲ့အထဲ က်ြန္ေတာှလည္း ပာတယ္ ဆိုျကပာစို့။

က်ြန္ေတာှ ပထမ ေရးခဲ့တဲ့ ဘယ္သူ့အလြန္လဲ ဆိုတဲ့ ပိုစ့္မွာ နွစ္ဦးစလံုး လြန္တယ္ ဆိုတဲ့ အဆိုကို က်ြန္ေတာှ ခံစားမိတဲ့အတိုင္း အတိအလင္း ေရးသားခဲ့ပာတယ္။ နွစ္ဦးစလံုးမွာမွ လက္ပာတဲ့ ထက္ထက္မိုးဦး ပိုလြန္တယ္ လို့လည္း ဆိုခဲ့ပာတယ္။ ဒီေနရာမွာ မွားတယ္ ဆိုတဲ့ စကားကိုေတာင္ မသံုးပာဘူး။ လြန္တယ္လို့ပဲ သံုးတယ္။ ဒီကိစဿစနဲ့ ပတ္သက္ျပီး အမ်ားအျပားက သူတို့ ထင္ျမင္ခ်က္ ခံယူခ်က္ေတြ ေပးလာျကတယ္။ လူတစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ အယူအဆ မတူျကပာဘူး။ ဒာဟာ ကြဲျပားတဲ့ အျမင္ပဲ လိုက္ညီေနစရာ မလိုပာဘူး။ Eleven Media က သူတို့ ဂ်ာနယ္ထဲ မထည့္ရေတာ့ အြန္လိုင္းဝဘ္ဆိုဒ္မွာ တင္ပာတယ္။ တင္တာက မတူညီတဲ့ အယူအဆေတြကို မျပဘဲနဲ့ တစ္ဖက္သက္ ဆန္တယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ထင္မိတယ္။ လူထုစိန္ဝင္း၊ ေမာင္ဝံသ တို့ကအစ စာနယ္ဇင္းထိ မခ်ိေအာင္နာ တစ္ဖက္သက္ျကီး ေျပာျကတယ္။ ျပီးေတာ့ ဝာဒမတူတဲ့ ကြန္မန့္ေတြ အေတာှမ်ားမ်ားကို ေမာှဒေရတာက ဖ်က္ပစ္တယ္ဆိုတဲ့ Complain အေတာှမ်ားမ်ားလည္း ေတြ့ရတယ္။ သူ့ဝဘ္ဆိုဒ္ သူ့စည္းမ်ဉ္းနဲ့သူမို့ ဖ်က္တာကို မေျပာလိုပာ။ ဒာေပမယ့္ ဒီလို မတူညီတဲ့ အယူအဆေတြ ျပည္သူေတြမွာ ရွိေနျကတယ္ ဆိုတာကို သူတို့ ဘာလို့ မ်က္ကြယ္ျပုရတာလဲ။ ေနာက္ဆံုး သူတို့က တင္ထားတဲ့ ပိုစ့္ကိုပာ ဖ်က္ပစ္လိုက္ပာတယ္။ သူတို့ ဖ်က္တာမွာလည္း အက်ိုးအေျကာင္းေတာ့ ရွိမွာပာ။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မွတ္ခ်က္ လာေရးသူေတြ ေရးထားသမ်ွကေတာ့ အလကား ျဖစ္ကုန္တယ္။ ဒာဟာ တစ္ဖက္သက္ ဝာဒပဲ ျဖစ္ပာတယ္။ ဒာေျကာင့္ တိတိက်က် ျဖစ္ေစခ်င္လို့ Vote ေကာက္ျကည့္တဲ့အခာ မဲေပာင္း ၉၆၇ ခုကေန ထူးျခားတဲ့ ရလာဒ္ေတြ ထြက္လာပာတယ္။ [http://www.addpoll.com/results?50948]

  • သတင္းေထာက္အလြန္ - ၄၆၀ (၄၈%)
  • ထက္ထက္မိုးဦးအလြန္- ၁၂၁ (၁၂%)
  • နွစ္ဦးစလံုးအလြန္ - ၃၈၆ (၄၀%)
Remark: Vote result at 09:20 pm, 26.05.2010

ဒီကိစဿစမွာ ထက္ထက္မိုးဦး အလြန္ ဆိုတဲ့ အျမင္ ရွိတဲ့သူက အနည္းဆံုး ျဖစ္ေနတာ ေတြ့ရတယ္။ ျပီးေတာ့ သတင္းေထာက္ အလြန္လို့ ထင္တဲ့သူက အမ်ားဆံုးပဲ။ က်ြန္ေတာှ အပာအဝင္ နွစ္ေယာက္စလံုး အလြန္လို့ ထင္တဲ့ အေရအတြက္ကေတာင္ မယွဉ္နိုင္ဘူး။ ဒာနဲ့ ပတ္သက္ျပီး အမ်ိုးမ်ိုးေသာ ထင္ျမင္ခ်က္၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ မွတ္ခ်က္၊ အျကံေပးခ်က္ ေတြကိုလည္း ျကားရပာတယ္။ ဒာဟာ ထူးျခားပာတယ္။ တခ်ို့က လာေမးျကတယ္ ကိုယ့္အလုပ္ မဟုတ္ဘဲနဲ့ အားအားယားယား ဘာလို့ သူမ်ားကိစဿစမွာ မဲလိုက္ေကာက္တာလဲတဲ့။ ကိုမင္းဒင္ျကီးကေတာ့ ေျပာရွာတယ္ ဘယ္သူမွ မမွားဘူး မင္းအမွားတဲ့။ ဒီကိစဿစဟာ က်ြန္ေတာှနဲ့ ဆိုင္သလို က်ြန္ေတာှ့ အလုပ္နဲ့လည္း ပတ္သက္တယ္။ က်ြန္ေတာှ့အလုပ္က အင္တာနက္က လူေတြနဲ့ အဓိက ပတ္သက္တဲ့ အလုပ္ျဖစ္ေနတာမို့ ဒီလူေတြနဲ့ အျပင္ကလူေတြရဲ့ မတူညီတဲ့ အျမင္ေတြ အေတြးအေခာှေတြကို က်ြန္ေတာှ အျမဲေလ့လာရပာတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ တစ္ခုခု ေျပာျကေဟ့ ဆိုျကေဟ့ဆိုရင္ ဘာအေထာက္အထားမွ မရွိဘူး။ သက္ေသျပစရာ မရွိဘူး။ ထက္ထက္မိုးဦး အေျကာင္း၊ မင္းသားမင္းသမီးေတြ အေျကာင္း ပရိသတ္က သိပ္စိတ္ဝင္စားတယ္ ဆိုရာမွာလည္း ဘယ္ Statistic Data ကို လက္ကိုင္ထားျပီး ေျပာလဲဆိုတာ သိခ်င္ပာေသးတယ္။ အဲဒီအတြက္ ဒီဟာကို လုပ္ျဖစ္တာပာ။

ဒာဆိုရင္ မဲရလဒ္ေတြက ျဖစ္ရပ္တစ္ခုရဲ့ အမွန္လား အမွားကို ဆံုးျဖတ္နိုင္လား ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို က်ြန္ေတာှ သံုးသပ္ျကည့္ပာမယ္။ ထက္ထက္မိုးဦးဟာ နိုင္ငံေက်ာှ၊ ျပည္သူ့အခ်စ္ေတာှ ေရြွမင္းသမီးေလး ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေယာက္်ား ထည္လဲ ယူေနတာေတာင္ ပရိသတ္က ေတာှရံု အျပစ္မေျပာျကဘူး။ အဲဒာေတြကို ေမ့ထားတယ္ ဆိုပာေတာ့။ ေနာက္ ထံုးစံအတိုင္း သူ့မွာ နွလံုးေရာဂာ ရွိပာတယ္ ဆိုျပီး ေျကညာ ထားေလေတာ့ ပိုသနားျကျပန္တယ္။ (ဒီေနရာမွာ တခ်ို့ကလည္း နွလံုးေရာဂာ ရွိေပလို့ ေတာှေတာ့တယ္။ ယူလိုက္ရင္ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ထြားထြားက်ိုင္းက်ိုင္း သူ့ထက္ အငယ္ေလးေတြလို့ သကဿငာမကင္း ဆိုတတ္ျကတဲ့ အခ်က္ကို ခဏ ေမ့ထားပာမယ္။ သူက အေမာလံုေဆးေတြ ဘာေတြ ေျကာှျငာရိုက္ခဲ့ဖူးလား မသိပာ) ျပီးေတာ့ သတင္းေထာက္က အထူအပား အေျခအေနကို နားမလည္ဘဲ လူေရွ့သူေရွ့ သူ့အားနည္းခ်က္နဲ့ ပုဂဿဂိုလ္ေရး ကိစဿစေတြကို သြားေမးတဲ့ အင္တာဗ်ူးကို ဖတ္ျကရေတာ့ ထက္ထက္မိုးဦး တုန့္ျပန္တာဟာ မလြန္ဘူးဆိုျပီး သူ့မဲက မ်ားသြားတယ္လို့ ထင္မိတယ္။ ကိုေပာတို့လို အမာခံ ပရိသတ္ ေတြကလည္း ဒာကို အျပည့္အဝ ေထာက္ခံျကျပန္တယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ မေန့ကေတာင္ ေျပာျဖစ္ျကေသးတယ္။ ရြန္နီ လူတစ္ေယာက္ကို လက္သီးနဲ့ ထိုးလို့ ေထာင္က်ရင္လည္း သူ့ပရိသတ္က သူ့ကို ေထာက္ခံျကဦးမွာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ သူတို့က ရြန္နီကို သိတယ္ေလ။ အထိုးခံရတဲ့ သူကိုမွ မသိတာ။ ျပီးေတာ့ သူတို့က ရြန္နီရဲ့ ေဘာလံုးပညာကို အားေပးတာေလ။ ထိုးတာမထိုးတာက သူ့ပာဆင္နယ္ ကိစဿစပဲ။ ရြန္နီက ကြင္းထဲကေန ပရိတ္သတ္ဘက္ကို လွည့္ျပီး အားလံုးကို -ပဲ လုပ္ရင္ေတာ့ ဒီေကာင္ ကြိသြားမွာေပာ့။ ထက္ထက္မိုးဦးလည္း ဒီအတြက္နဲ့တင္ ပရိသတ္ဆီက မဲအေတာှ ရလိုက္တယ္လို့ ထင္မိတယ္။

လူထုစိန္ဝင္းတို့ ေမာင္ဝံသတို့လို ပုဂဿဂိုလ္မ်ိုးေတြနဲ့ မီဒီယာ အသိုင္းအဝိုင္းက လူေတာှေတာှ မ်ားမ်ားကေတာ့ သတင္းေထာက္ဘက္က ရပ္တည္တယ္။ ဒီေနရာမွာ Eleven က ေဖာှျပထားတဲ့ လူထုစိန္ဝင္းနဲ့ ေမာင္ဝံသတို့ရဲ့ သေဘာထားေတြကို က်ြန္ေတာှ အျပည့္အဝ သေဘာမတူပာဘူး။ ဒီနိုင္ငံမွာ ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစား၊ ေက်းဇူးစကား အေတာှေျပာျကတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ဟာ ကိုယ္ဝာသနာပာလို့ ဆိုတဲ့ ရိုးရွင္းတဲ့ အယူအဆပဲ ျဖစ္သင့္ပာတယ္။ ဆရာဝန္လုပ္တာ လူနာ အသက္ကယ္ခ်င္လို့ မွန္တယ္၊ ဒာေပမယ့္ ဆရာဝန္လုပ္တာ သူ့ဝာသနာနဲ့ သူ့အရည္အခ်င္းေျကာင့္ပာ။ ဆရာဝန္လုပ္ရင္ ေဆးကုရမယ္ အသက္ကယ္ရမယ္ ဒာက သူ့အလုပ္ပာ။ ေက်းဇူးရွင္လို့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံပာ။ ေက်ာင္းဆရာ အလုပ္လည္း ဒီလိုပာပဲ။ စာသင္တာ ထိန္းေက်ာင္းတာ လမ္းညြွန္ျပတာ ဝာသနာပာလို့ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္တယ္။ သူ့အလုပ္က စာသင္ရမယ္၊ တပည့္ေတြကို မွန္ကန္တာ သင္ေပးရမယ္။ ဒာက ဆရာတစ္ေယာက္ အလုပ္ပာ။ ဒာကို ေက်းဇူးတရားေတြနဲ့ ဖံုးလြွမ္းေနျကတာ က်ြန္ေတာှကေတာ့ လက္မခံပာဘူး။ ဒီအတြက္ ဆရာေတြ ေက်းဇူးကိုကို ေစာှကားတဲ့ေကာင္လို့ ေျပာရင္လည္း ခံပာတယ္။ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ သူ့အလုပ္သူလုပ္ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ျကရမယ့္ ကိစဿစပဲ ျဖစ္ပာတယ္။

ဒီေတာ့ သတင္းေထာက္၊ သတင္းသမား ဆိုတာလည္း အမွန္တရားကို ေဖာှထုတ္မယ္၊ တိုင္းျပည္ရဲ့ စတုတဿထမဏဿဍိုင္ စတာေတြ ေျပာမယ့္အစား ဒာကို ကိုယ္ဝာသနာပာလို့ လုပ္တာ၊ သူ့အလုပ္က ဒာမို့ ဒာေတြ လုပ္ရတယ္လို့ပဲ က်ြန္ေတာှက ခံယူတယ္။ ဒီလိုပဲ အနုပညာရွင္လည္း အနုပညာ ဝာသနာပာလို့ လုပ္တာလို့ပဲ ခံယူပာတယ္။ ပရိသတ္ျကီးအတြက္၊ ပရိသတ္ျကီးက တို့အတြက္ အေရးအျကီးဆံုးပာ စတဲ့ စကားေတြ ေျပာတဲ့ အနုပညာရွင္ကို လံုးဝကို အထင္မျကီးပာဘူး။ Celebrity တစ္ေယာက္ျဖစ္ရင္ အခြင့္အေရး အမ်ားျကီး ရတာမွန္ေပမယ့္ သူတို့ဟာ ျပည္သူေတြအတြက္ Ideal ေတြ မဟုတ္ျကပာဘူး။ အနုပညာ ေလာကမွာ အပုပ္နံ့သင္းေနတဲ့ ကိစဿစေတြ၊ လူေတြ အမ်ားျကီးပာ။ သူတို့ အသိုင္းအဝန္းေလးက က်ဉ္းလို့ အျပင္ သိပ္မထြက္ျကတာ။ အခု လူမွုေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ့ ျပည္သူခ်စ္ေနတဲ့ မင္းသားျကီးတစ္ေယာက္ တခ်ိန္တုန္းက ဘာကိစဿစနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ေဆးရံုေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုတာ သိတဲ့လူေတြ သိပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ရယ္စရာလို့ပဲ သေဘာထားျပီး ျပီးသြားခဲ့တယ္။ ဒာက ပရိသတ္နဲ့ မင္းသားမင္းသမီး ဆက္ဆံေရး။ အဲဒီေနရာမွာ ဂ်ာနယ္က အဲဒီကိစဿစကို သတင္းယူတယ္ ဆိုရင္လည္း လူထု ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္ပာဘူး။ Initiator အေနအထားပဲ ျဖစ္ပာတယ္။ လူေရွ့သူေရွ့သြားျပီး ခင္ဗ်ား အဲဒီကိစဿစေျကာင့္ ေဆးရံုတက္ရတယ္လို့ ပရိသတ္က ေျပာေနျကတယ္၊ အဲဒာေလး ပရိသတ္သိေအာင္ ေျပာျပစမ္းပာဦး ဆိုျပီး ပရိသတ္ နာမည္တပ္လို့ ေမးျမန္းရင္ ဒာဟာ ေမးျမန္းတာ မဟုတ္ဘဲ ပရိသတ္ နာမည္တပ္လို့ လူလယ္ေခာင္ အထုပ္ေျဖတာလို့ က်ြန္ေတာှ ခံယူပာတယ္။ အဲလိုမ်ိုး ကိစဿစက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဝာသနာပာလို့ ေနာက္ကြယ္မွာ မရမက စံုစမ္းျပီး ဖြင့္ခ်တာမ်ိုးနဲ့ မတူပာဘူး။ အရွက္ခြဲတာမ်ိုးနဲ့ သြားတူပာတယ္။

လူထုစိန္ဝင္း ေျပာသလို ဒီလို အရွက္တကြဲ အက်ိုးအနည္း ကိစဿစေတြကို လူသိမခံခ်င္ရင္ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ အထည့္ မခံခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဘက္က သန့္ရွင္း စင္ျကယ္ေအာင္ ေနပာ ဆိုတဲ့ စကားျကီးက မီဒီယာ လက္နက္နဲ့ ျခိမ္းေျခာက္တဲ့ ကိစဿစလို့ ထင္ပာတယ္။ ဂ်ာနယ္ဆိုတာ လ်ွို့ဝွက္အပ္တဲ့ အရာေတြကို လိုက္ေဖာှေနထုတ္ေနတဲ့ သေဘာမ်ိုးလည္း သက္ေရာက္ သြားေစပာတယ္။ ဆရာျကီးက အနာဂတ္ ျမန္မာျပည္ျကီးအတြက္ ဂ်ာနယ္လစ္ လက္သစ္ေတြကို အားထားလြန္းလို့ ဒီလိုမ်ိုး တစ္ဖက္သက္ ေျပာလိုက္တယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ယူဆမိတယ္။ ဆရာျကီးကို People Media Voice က ေဟာဒီ အင္တာဗ်ူးေလး ဖတ္ေစခ်င္ေသးတယ္။ အဲဒီ ဂ်ာနယ္လစ္ အယ္ဒီတာျကီး တစ္ေယာက္ရဲ့ ဗဟုသုတ ျကီးမားပံုနဲ့ ဆင္ျခင္တံုတရား ေကာင္းမြန္မွုေတြကို ဆရာျကီး ဘယ္လို အားထားမယ္ဆိုတာ သိခ်င္စမ္းပာဘိ။ ဒီအယ္ဒီတာရဲ့ အေျဖစကား ေတာှေတာှမ်ားမ်ားကိုလည္း က်ြန္ေတာှ့ အေနနဲ့ဆို လက္ခံနိုင္စြမ္း မရွိပာဘူး။

ဒာေပမယ့္ အခုျဖစ္ေနတာက မီဒီယာေတြဘက္က သတင္းေထာက္ဖက္က ရပ္တည္တယ္။ စစ္တမ္းအရ လူအမ်ားစုက သတင္းေထာက္လြန္တယ္လို့ ယူဆတယ္။ အဲဒီ နွစ္ခုျကားထဲက က်ြန္ေတာှတို့လို နွစ္ဦးနွစ္ဖက္ လြန္တယ္လို့ ဆံုးျဖတ္သူေတြက မဲနည္းေနရတယ္။ ဘာျဖစ္လို့ နွစ္ေယာက္စလံုး လြန္တယ္ဆိုတာကို လူမ်ားစု လက္မခံနိုင္ဘဲ အစြန္းနွစ္ဖက္မွာ အားမ်ားေနရလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ စိတ္ဝင္စားဖို့ ေကာင္းျပန္ပာတယ္။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားက သတင္းေထာက္ ဒာေမးလို့ ထက္ထက္မိုးဦးက ဒာမ်ိုး လုပ္တာမို့ ဒာဟာ သတင္းေထာက္အလြန္၊ ထက္ထက္မိုးဦး လုပ္ရပ္က မလြန္ဘူးဆိုတဲ့ ဘက္ကို မဲေပးျကတယ္။

လူထုစိန္ဝင္းတို့၊ ေမာင္ဝံသတို့၊ အထက္က အယ္ဒီတာျကီးတို့ ေျပာသလိုမ်ိုး ဂ်ာနယ္လစ္ေတြဟာ ေမးခ်င္ရာေမးလို့တယ္၊ မေမးရတဲ့ ေမးခြန္း မရွိဘူး၊ ေစာှကားတဲ့ စကားပာလည္း မတတ္နိုင္ပာ၊ စတဲ့ စကားေတြဟာ အမွန္ေတြလား။ ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ဟာ တကယ္ကို ဒီလိုျကီးလား ဆိုတာကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ေလ့လာမွ ျဖစ္ပာေတာ့မယ္။ ဒီလိုသာ ဆိုရင္ျဖင့္ ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ Private Life အတြက္ သိပ္ေျကာက္ဖို့ ေကာင္းေနပာျပီ။ ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္ဟာ ဘယ္ေလာက္ ရိုးသားမွုရွိရွိ ဘက္လိုက္မွုလည္း ရွိနိုင္ပာတယ္။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ သူ့ကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ဒာမမဟုတ္ ရည္ရြယ္ခ်က္တူတဲ့ လူတစ္စုက ပိုင္ဆိုင္တာ မို့လို့ပာ။ အယ္ဒီတာေတြနဲ့လည္း အမ်ားျကီး သက္ဆိုင္ပာတယ္။ ဒာေျကာင့္ အေတာှမ်ားမ်ား ကိုယ္အားသန္တဲ့ဘက္၊ ကိုယ္အားေပးတဲ့ဘက္ကို ေစာင္းနင္း ေရးျကတာပဲ မဟုတ္ဘူးလား။ တစ္ဖက္က ျကည့္ရင္လည္း ဒီလို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ျပုမူမွုအတြက္ တရားဥပေဒဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူးလား စတဲ့ အျမင္ေတြ ျဖစ္လာပာတယ္။ သတင္းေထာက္ အေနနဲ့ ဒီကိစဿစနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ေနာက္ဆို ရပ္တည္ဖို့ အေတာှ ခက္ခဲသြားနိုင္သလို အနုပညာရွင္ေတြ အားလံုးကလည္း ဒီတစ္ခုမွာ ဘာမွမျဖစ္ရင္ သတင္းေထာက္ေတြကို ရိုင္းရိုင္းျပျပ ဆက္ဆံ လာနိုင္ပာတယ္။

ဒီအေျကာင္းနဲ့ အင္တာဗ်ူးကို စဖတ္ရစဉ္က က်ြန္ေတာှ အေတာှေလး အံ့အားသင့္ခဲ့တယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ 7Day က Pop Journal မဟုတ္ပာဘူး။ ဘာလို့ ဒီေမးခြန္းေတြ ပာလာရသလဲဆိုျပီး အံအားသင့္ခဲ့ရတယ္။ က်ြန္ေတာှ ပထမေရးတဲ့ ပိုစ့္နဲ့ ပတ္သက္ျပီး သတင္းေထာက္ကို ထိခိုက္မွု ရွိနိုင္တယ္လို့ ေထာက္ျပသူေတြကလည္း ေထာက္ျပျကတယ္။ အဓိကကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိဘဲနဲ့ Voice ကိုပဲ ကိုးကားျပီး က်ြန္ေတာှ ေရးမိလို့ ဆိုပာေတာ့။ အဲဒီအတြက္ေတာ့ က်ြန္ေတာှ စိတ္မေကာင္းပာဘူး။ Voice ကလည္း အထင္ကရ သတင္းစာ တစ္ေစာင္မို့၊ ျပီးေတာ့ အသံဖိုင္အတိုင္း တင္ျပထားတယ္ ဆိုလို့ အဲဒာကို ကိုးကား ခံစားျပီး ေရးခဲ့ျဖစ္တာ။ ေျပာရရင္ 7Day ဂ်ာနယ္က အေတာှမ်ားမ်ားကို က်ြန္ေတာှ ရင္းနွီးပာတယ္။ ဒီလို ေရးမိတဲ့အတြက္ သူတို့လည္း က်ြန္ေတာှကို စိတ္ခုရင္ ခုပာလိမ့္မယ္။ ဒီ Risk ကို ယူျပီး စာဖတ္သူ တစ္ေယာက္ရဲ့ အျမင္၊ သံုးသပ္ခ်က္ကို တင္ျပျဖစ္တာပာ။ ဒာေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ သူ့တစ္ေယာက္တည္းကို တစ္ဖက္သက္ မေျပာခဲ့ပာဘူး။ သူ့ရဲ့ အင္တာဗ်ူး ေမးခြန္းကိုပဲ သံုးသပ္ျပီး ေျပာခဲ့တာပာ။ ဒီ အင္တာဗ်ူးကို ဖတ္မိတဲ့သူတိုင္း က်ြန္ေတာှ့လိုပဲ ခံစားျကရမယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ဒီတစ္ပာတ္ အဲဒီ သတင္းေထာက္ သရုပ္ေဆာင္ ရဲတိုက္ကို သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ေမးထားတာေလးေတြ ဖတ္ျကည့္ေတာ့လည္း သူမဟုတ္သလိုပဲ။ ထက္ထက္မိုးဦး မို့လို့ ဒာမ်ိုးေတြ သူေမးခဲ့တာလားလို့ သံုးသပ္ရမလို ျဖစ္ေနတယ္။ သူ့အေနနဲ့ ကာလ၊ ေဒသ၊ အေျခအေနနဲ့ မညီညြတ္တဲ့ ေမးခြန္းမ်ိုးကို သြားေမးမိလို့ ဒီလို ျဖစ္ကုန္တာပာ။ က်ည္ကြယ္ မ်က္ကြယ္ နွစ္ေယာက္ထဲ ရွိခ်ိန္ ေမးမယ္ဆိုရင္ ဒီေလာက္ ဆိုးရြားသြားမယ္လို့ မထင္မိဘူး။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ထက္ထက္မိုးဦး အေနနဲ့ ဒာကို လက္မပာဘဲ ေျဖရွင္းလို့ရတာမ်ိုးကို လက္ပာျပီး ရိုင္းရိုင္းျပျပ ေျဖရွင္းတဲ့အတြက္ ခြင့္လြွတ္နိုင္စရာ အေျကာင္း မရွိပာဘူး။ ဒာေျကာင့္လည္း နွစ္ေယာက္စလံုး လြန္တယ္၊ အဲဒီမွာမွ ထက္ထက္မိုးဦး ပိုလြန္သြားတယ္လို့ က်ြန္ေတာှက သံုးသပ္ခဲ့တာပာ။ ျမန္မာ့ ယဉ္ေက်းမွု အရဆိုရင္ ဆံပင္ဆြဲျပီး ပားရိုက္တယ္ဆိုတာ အေတာှကို ေအာက္တန္းက် အက်ည္းတန္တဲ့ လုပ္ရပ္ပာပဲ။

ဧရာဝတီမွာ ထက္ထက္မိုးဦး ေျဖထားတဲ့ အင္တာဗ်ူးကို ဖတ္ရေတာ့လည္း ထက္ထက္မိုးဦးမွာ ပိုျပီး အျပစ္ရွိလာတယ္လို့ ခံစားလာရတယ္။ သူက လူတစ္ဖက္သားကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ရိုင္းရိုင္းျပျပ လုပ္ခဲ့ျပီးတာေတာင္ ေနာင္တ မရေသးဘူး။ သူအမွန္ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ့ ခပ္မာမာ ျပန္ေျပာထားတယ္။ အိုေက မွန္တယ္ဆိုရင္လည္း ျဖစ္လာသမ်ွ ျပသဿသနာကို ရွင္းမယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံလည္း မရွိဘူး။ တရားစြဲထားတာကို မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတယ္။ သူ့ပံုစံက ရိုက္ျပီး ျပီးသြားျပီ ဆိုတဲ့ ပံုစံ ျဖစ္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့ လူျကီးေတြကို ေျပာထားတယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို သံုးသြားတယ္။ ဘယ္လူျကီးလဲ။ ဘယ္လူျကီးကို ဘာေျကာင့္ သူက အဲဒီေလာက္ ပိုင္ေနရတာလဲ။ ထူးဆန္းစရာပာပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒီသတင္းဟာ စာေပစိစစ္ေရးက ခြင့္ျပုျပီးသား သတင္းလို့ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ သတင္းကိုလည္း ျကားရပာတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦးဟာ People Media ကို အျမင္လြဲမွားျပီး ျပသဿသနာ တက္ခဲ့ဖူးတာ ရွိတယ္၊ ဒာေျကာင့္ 7Day က သတင္းေထာက္ကို ပတ္သက္ ဆက္နြယ္မွုေတြအရ အာဃာတနဲ့ ျပန္လုပ္လိုက္တာလို့ တခ်ို့ေတြက သံုးသပ္ပာတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦး ပိတ္ခိုင္းလို့ ဂ်ာနယ္ေတြကို ပိတ္ရတယ္တယ္ဆိုတာမ်ိုးလည္း ျကားရတယ္။ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ မွန္လည္းဆိုတာ ဒီရပ္ဝန္းကလူေတြ သိျကမွာပာပဲ။ ျပီးေတာ့ ထက္ထက္မိုးဦးဟာ ျမန္မာျပည္က ဒီအေျကာင္းနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ျမန္မာျပည္တြင္းက ဘယ္ဂ်ာနယ္ကိုမွ လက္ခံေျဖျကားျခင္း မရွိဘဲနဲ့ ဧရာဝတီရဲ့ အင္တာဗ်ူးကို ေျဖျကားတာကလည္း သိပ္ျပီး ထူးဆန္းပာတယ္။

သတင္းေထာက္က ဒီလိုေမးလို့ ထက္ထက္မိုးဦး ပားရိုက္တာကို ေထာက္ခံတယ္ ဆိုတာမ်ိုးကေတာ့ ေျပာရရင္ အျကမ္းဖက္မွုကို ေထာက္ခံသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနမလားလို့ ထင္မိတယ္။ လက္ေရာက္မွုဟာ ပားစပ္နဲ့ ေစာှကားမွုထက္ ပိုျပီး အျပစ္ျကီးပာတယ္။ ကိုယ့္ကို ပားစပ္နဲ့ လာေစာှကားရင္ ဒီလို လက္ပာေျခပာ ျပန္လုပ္တာ မွန္တယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆျကီးသာ လူေတြ စိတ္ထဲ အေသမွတ္သြားရင္ အျကမ္းဖက္မွုေတြ တိုးပြားလာနိုင္တယ္။ သူမ်ားေစာှကားတာကို ျငိမ္ခံေနရမယ္ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပာဘူး။ စိတ္ခံစားမွုကို အေျခခံတဲ့ ဆံုးျဖတ္တာေတြ၊ လုပ္ရပ္ေတြ က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ သိပ္မ်ားပာတယ္။ ဒာေျကာင့္လည္း ျပသဿသနာေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ျကတာပာ။ က်ြန္ေတာှတို့က ဒီမိုကေရစီ ေျပာေနေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီမွာ ဥပေဒေတြက ပိုျပီး တင္းက်ပ္မွု ရွိသလို လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ Rights ကလည္း ပိုျပီး က်ယ္ျပန့္လာမွာမို့ ကိုယ့္ရပိုင္ခြင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ဥပေဒေတြကိုလည္း နားလည္ထားဖို့ လိုအပ္ေနပာျပီ။ ဒာဆိုရင္ လက္ေရာက္ ေျဖရွင္းမွုေတြထက္ ဥပေဒအရ ေျဖရွင္းမွုေတြ ပိုမ်ားလာပာလိမ့္မယ္။

သူလည္းေလ ေလာကီသားေပမို့ ေဒာသကို ခ်ြန္းမအုပ္နိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ဒာမ်ိုး လက္ပာသြားတာလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒာေပမယ့္ ဒာဟာ မွားယြင္းတဲ့ လုပ္ရပ္လို့ သူ့ကိုယ္သူ လက္မခံသေရြ့ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ထက္ထက္မိုးဦးဘက္က မရပ္တည္နိုင္ပာဘူး။ သတင္းေထာက္ အေနနဲ့လည္း သူေမးခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ျပန္သံုးသပ္ သင့္ပာတယ္။ အမွုေတြဖြင့္ တရားစြဲျပီး တရားတေဘာင္ ရင္ဆိုင္ျကတာထက္ ရွဉ့္လည္းေလ်ာက္သာ ပ်ားလည္းစြဲသာမယ့္ နည္းလမ္းကို ေရြးခ်ယ္သင့္တယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ ရုပ္ရွင္ အစည္းအရံုး အေနနဲ့ ထက္ထက္မိုးဦးကို အေရးယူတာမ်ိုး၊ စာနယ္ဇင္း ဘက္ကလည္း သတင္းေထာက္ကို တစ္ခုခု အေရးယူတာမ်ိုးက ပိုျပီး သင့္ေတာှတယ္လို့ ထင္ပာတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦးက မင္းသမီးမို့လို့ ဟိုလူျကီးပိုင္လို့ ဒီလူျကီးပိုင္လို့ ဆိုျပီး ဒီလို လက္ေရာက္ က်ူးလြန္မွုကို မ်က္ကြယ္ ျပုလိုက္မယ္ ဆိုရင္လည္း ရွက္ဖို့ေတာင္ ေကာင္းပာတယ္။ စာနယ္ဇင္းေတြ အေနနဲ့လည္း တိုက္တိုင္း တိုက္တိုင္းမွာ Code of Ethic ေတြ ခ်မွတ္ျပီး ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လို့ ျမင္ပာတယ္။ သတင္းေထာက္တိုင္း ဘာေမးေမး ဘာလုပ္လုပ္ မွန္တယ္ ဆိုတဲ့ သိပ္ျပီး ဖရိုဖရဲနိုင္တဲ့ အဆိုကိုေတာ့ လက္မခံနိုင္ပာဘူး။ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ လြတ္လပ္မွုေတြကိုလည္း မထိပားေစခ်င္ပာဘူး။ ေနာက္ပိုင္း မီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ပိုမ်ားလာတဲ့အခာ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အမ်ားအျပား ထပ္ေတြ့ရေတာ့မယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ထင္ပာတယ္။ သတင္းေထာက္တိုင္း မမွန္ကန္နိုင္သလို လူတိုင္းကလည္း အမွားနဲ့ မကင္းနိုင္ပာဘူး။ ဒီအတြက္ ပိုျပီး စနစ္က်တဲ့ စည္းကမ္း ျပဋဿဌာန္းခ်က္ေတြကို က်ြန္ေတာှကေတာ့ ေတာင့္တမိတာ အမွန္ပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ အေနနဲ့ကေတာ့ ဒီကိစဿစကို ဒီပိုစ့္မွာပဲ နိတဿထိတံ လိုက္ပာျပီ။

PS: Eleven Media က သတင္းတခ်ို့ကို တင္လိုက္ ဖ်က္ခ်င္တဲ့အခာ ဖ်က္လိုက္ လုပ္ေနတာမ်ိုးကေတာ့ အေတာှ အရုပ္ဆိုးပာတယ္။ တင္ျပီးမွ တက္လာတဲ့ ျပသဿသနာေတြကို ရင္မဆိုင္ရဲရင္ မတင္တာက ပိုေကာင္းပာလိမ့္မယ္။ ဒီလိုလုပ္တာျကီးကေတာ့ ရွံု့ခ်ည္နွပ္ခ်ည္ လုပ္တာနဲ့ အတူတူပာပဲ။


Reference:

  • ျမန္မာေသြး (http://www.myanmarthway.co.cc/2010/05/blog-post_6599.html)
  • http://peoplemediavoice.com/interviews/interviews-with-local-media-for-htet-htet-moe-oo.html
  • http://kopaw07.blogspot.com/2010/05/blog-post_24.html
  • http://www.weeklyeleven.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3172:celebrity-&catid=61:local&Itemid=133
  • http://www.first-11.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3203:2010-05-25-21-15-48&catid=61:local&Itemid=133

Tuesday, May 25, 2010

Fire rages at Mingalar Bazaar


Click Image for Larger 1280pix


ဘယ္လိုမွ ျငွိမ္းမနိုင္ ျဖစ္ေနရာက ည ၁၁ ခြဲေလာက္မွာ မိုးျကီး ရုတ္ခ်ည္း ရြာခ်လိုက္လို့ မီးစြယ္က်ိုး သြားပာတယ္။ မီးသတ္ေတြလည္း အေတာှေလး ပင္ပင္ပန္းပန္း ျကိုးပမ္းခဲ့ျကတာ ေတြ့ရပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ ျမန္မာျပည္မွာ မီးကို ေအာင္နိုင္ဖို့ဆိုရင္ အခုထက္ပိုျပီး ေခတ္မီ အဆင့္ျမင့္တဲ့ မီးသတ္ကားေတြ ေရစနစ္ေတြ လိုေနေသးတယ္လို့ ျမင္မိတယ္။ အခု နံနက္ ၃နာရီ ၃၀ မိနစ္မွာ မီးခိုးေတြသာ တလူလူ ေတြ့ရျပီး အတြင္းဘက္ေတြကို ဆက္ျငွိမ္းသတ္ေနဆဲလို့ ထင္မိပာတယ္။





မနက္ ငားနာရီမွာ မီးျပန္ေလာင္တယ္ ထင္တယ္။ ဒီတစ္ခာလည္း ကံေကာင္းတာပဲ။ တိမ္တိုက္ျကီး တစ္ခုက ရွိေနေတာ့ သိပ္မျကာခင္ဘဲ မိုးရြာခ်တယ္။ ဒီလိုနဲ့ မီးညြန့္ ျပန္ေပ်ာက္သြားတယ္။ မိုးကယ္ေနေပလို့။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ မလြယ္လွဘူး။



Saturday, May 22, 2010

ဘယ္သူ့အလြန္လဲ

ျပည္သူ့အခ်စ္ေတာှ ေရြွမင္းသမီးေဟာင္း ထက္ထက္မိုးဦးက 7Days သတင္းေထာက္ တစ္ေယာက္ကို ဆံပင္ဆြဲ ပားရိုက္တဲ့ကိစဿစ ေတာှေတာှေလး ဂယက္ ရိုက္သြားတယ္။ မီဒီယာေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆတ္ဆတ္ခာ နာသြားသလဲဆိုရင္ နာမည္တပ္ျပီး ေရးတဲ့အထိ ျဖစ္ကုန္တယ္။ အရင္ကဆို အဲလို နာမည္ေတြ မတပ္ျကဘူး။ မသိမသာ ေရးျကတယ္။ အခုဟာမွာေတာ့ မီဒီယာေတြက သတင္းေထာက္ကို ထိတဲ့အတြက္ စည္းစည္းလံုးလံုး ပူးေပာင္း ျကိုးပမ္းျကမယ့္ အေနအထားကို ေတြ့ရပာတယ္။ (က်ုပ္တို့လည္း ဘေလာ့က ပံုေတြ စာေတြကို ဂ်ာနယ္ေတြက ခိုးခိုးသံုးေနတဲ့ ကိစဿစ ပူးေပာင္း ကာကြယ္ျကရေအာင္။ ဥပမာ- Myanmar Newsweek Journal က က်ြန္ေတာှ့ပံုေတြ ခိုးသံုးျပီး သူခိုးကလူဟစ္ သူတို့ သတင္းေထာက္ ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြလို့ ေစာက္ရွက္မရွိ ေျပာတဲ့ Case လိုမ်ိုး etc...)

သာမန္ အေနနဲ့ ျကည့္ရင္ သတင္းေထာက္ တစ္ေယာက္ကို အနုပညာရွင္ တစ္ေယာက္က ရိုင္းရိုင္းျပျပ ပားရိုက္တယ္ ဆိုေတာ့ကာ အင္မတန္မွ ေအာ့နွလံုးနာစရာ ကိစဿစျကီး တစ္ခုပဲ။ ဒာေပမယ့္ သတင္းေထာက္နဲ့ ထက္ထက္မိုးဦးရဲ့ အေမးအေျဖကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္ရွုျကည့္မယ္ဆိုရင္ ျပသဿသနာ ျဖစ္ပြားရျခင္းရဲ့ အရင္းခံ အေျကာင္းကို သိလာ ျမင္လာမယ္လို့ ထင္မိတယ္။

အြန္လိုင္းမွာလည္း အဲဒီအေျကာင္းက ပြစာတက္ေနတယ္။ ထူးျခားတာက အြန္လိုင္းကလူ အေတာှမ်ားမ်ားက ဒီကိစဿစမွာ သတင္းေထာက္ကလည္း လြန္တယ္ဆိုတဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြ ထြက္လာတာပာပဲ။ ဒီအင္တာဗ်ူးမွာ သတင္းေထာက္က အနွစ္သာရ မရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးတယ္လို့ ထင္မိတယ္။ ဒာကလည္း သူမွ မဟုတ္ပာဘူး။ ဒီေနာက္ပိုင္း မင္းသားမင္းသမီး အင္တာဗ်ူးေတြမွာ ဘယ္အင္တာဗ်ူးကမ်ား အနွစ္သာရ ရွိတာ ဖတ္ျကရလို့လဲ။

ေမး၁။ ဟိုတေလာက နွလံုးနဲ့ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ အနားယူေနတယ္လို့ ေျပာတယ္။
ေျဖ၁။ ဟုတ္တယ္။ အခု သက္သာသြားျပီ။

ေမး၂။ ပထမဆံုး အေနနဲ့ အစ္မရဲ့ အခုလက္ရွိ ဘဝေလးကို အစ္မ ဘယ္လို ျဖတ္သန္းေနပာသလဲ။
ေျဖ၂။ ဒီအတိုင္းပဲ ေကာင္းပာတယ္။

ေမး၃။ အစ္မ နည္းနည္း အဆင္ေျပေျပေလး ေျဖေပးပာေနာှ။ အင္တာဗ်ူး ေကာင္းေကာင္းေလး ထည့္ခ်င္လို့ပာ။
ေျဖ၃။ ဟုတ္။ အဆင္ေျပေျပ ေျဖေပးဆို ေမးတဲ့အတိုင္းပဲ ထက္ထက္က ေျဖေနရတာေလ။

ေမး၄။ အစ္မရဲ့ က်န္းမာေရး အေျခအေနအရ ေနာက္ထပ္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ဖို့ အဆင္ေျပပာ့မလား။
ေျဖ၄။ ဟုတ္။ ေျပပာတယ္။

ေမး၅။ အဲဒာ ဘယ္ေတာ့ေလာက္လဲ မသိဘူး။
ေျဖ၅။ အဲဒာ မသိေသးပာဘူး။

ေမး၆။ ဟိုတေလာက အဲလိုမ်ိုး ျဖစ္သြားတာ အစ္မ ဘယ္လိုမ်ိုး ခံစားရသလဲ။
ေျဖ၆။ အဲဒီေမးခြန္းက ေမးဖို့ေတာင္ မသင့္ပာဘူး။

ေမး၇။ အစ္မ အမ်ိုးသားနဲ့ အစ္မ ဘယ္မွာ ေတြ့ခဲ့ျကတာလဲ။
ေျဖ၇။ ဒီကိစဿစ အေသးအမြွားေလးေတြေတာ့ ထက္ထက္ မေျဖခ်င္ဘူး။ ဒာေတြက အင္တာဗ်ူးထဲမွာ ထည့္တာေတာ့ ထည့္လို့ရတယ္။ ထည့္လို့မရလို့ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒာေတြက ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ တျခားေမးခြန္းေလးေတြ ေမးပာလားလို့ .. ေနာှ။

ေမး၈။ ပရိသတ္ေတြက ေျပာျကတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦး ဘဝကို ခဏခဏ ျပန္စေနရတယ္။ အဲဒီေဝဖန္မွုေတြကို အစ္မ ဘယ္လို ခံစားရလဲ။
ေျဖ၈။ သြားလိုက္ေတာ့ နင္သြားလိုက္ေတာ့ (အဲလို ေျပာလိုက္လို့ အဆိုပာ သတင္းေထာက္က ေတာင္းပန္ျပီး ခန္းမအျပင္ကို ထြက္ခဲ့တာမွာ ထက္ထက္မိုးဦးက လိုက္လာျပီး ဆံပင္ဆြဲ ပားရိုက္တာ ျဖစ္ပာသတဲ့)


က်ြန္ေတာှတို့ သူတို့ အင္တာဗ်ူးကို သံုးသပ္ျကည့္ရေအာင္။ ေမးခြန္း ၁နဲ့၂ မွာ သတင္းေထာက္ ေမးတဲ့ ေမးခြန္းပံုစံကို က်ြန္ေတာှတို့က Close Question လို့ေခာှတယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ အဲလို ေမးခြန္းမ်ိုးက အေျဖ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရတတ္တဲ့ ေမးခြန္းမ်ိုး မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ ထက္ထက္မိုးဦးက တိုတိုတုတ္တုတ္ ေျဖေလေတာ့ သူ အခက္ေတြ့ သြားပံု ရတယ္။ ေမးခြန္း ၃မွာ အဆင္ေျပေျပေလး ေျဖေပးပာလို့ ေတာင္းပန္ရတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း သူေျပာတာက ထက္ထက္မိုးဦးက ကိုးလိုးကန့္လန့္ ေျဖေနလို့ အဆင္ေျပေျပ ေျဖေပးပာလို့ ေတာင္းဆိုရတဲ့ အနက္ သက္ေရာက္သြားတယ္။ (စာလံုး တစ္လံုးျခင္းက အစ ျမန္မာစကားရဲ့ အနက္သက္ေရာက္ပံု ေလ့လာရာမွာ က်ြန္ေတာှ့ထက္ ပိုက်ြမ္းက်င္တဲ့ သူေတြ ရွိတယ္ ေမးျကပာကုန္) ဒီေမးခြန္းမွာတင္ က်ြန္ေတာှသာဆို ဖုေနေလာက္ျပီ။

ေမးခြန္း၄မွာလည္း ထိုနည္းအတူ အပိတ္ေမးခြန္းကို ေမးျပန္တယ္။ ထက္ထက္မိုးဦး သိပ္ေျဖခ်င္ပံု မရတဲ့အတြက္ တိုတိုျပတ္ျပတ္ ေျဖတာကို ေတြ့ရတယ္။ ေမးခြန္း၅မွာေတာ့ ကိုယ္ဝန္ဘယ္ေတာ့ ယူမလဲ ေမးတာကို ေတြ့ရတယ္။ ဒီေမးခြန္းက Personal ျဖစ္လာျပီ။ ရွင္တို့ ဟိုဒင္း ဘယ္ေတာ့ လုပ္မွာလဲ ေမးတာနဲ့ သိပ္မကြာဘူး။ အဲဒာေတာ့ မသိေသးဘူးလို့ ဟိုက ေရွာင္ထြက္သြားတယ္။ ေမးခြန္း၆မွာ အဲဒီ ကိုယ္ဝန္ကိစဿစ ထပ္ေမးျပန္တယ္။ ဒီတစ္ခာ ေမးခြန္းက ပိုျပီး Sensitive ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ဝန္ပ်က္က်တာ ဘယ္လို ခံစားရလဲ ဆိုတာဟာ အင္တာဗ်ူး ေမးခြန္း ျဖစ္သင့္ရဲ့လား။ ေမးတဲ့သူက မိန္းမ၊ ေျဖတဲ့သူက မိန္းမ ပိုလို့ေတာင္ ရွင္းေသးတယ္။ က်ုပ္သာ ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ျကံုဖူးတဲ့အခာ သိလာလိမ့္မယ္လို့ ေျဖလိုက္မယ္။ ဒီလိုနဲ့ ေမးခြန္း၇ မွာပာဆင္နယ္ကို ထပ္ေမးျပန္တယ္။ အခုေယာက္်ားနဲ့ ဘယ္မွာေတြ့လဲ ဆိုတဲ့ေမးခြန္းက ရဲစစ္ခ်က္ ထုတ္ေနတဲ့ အတိုင္းပဲ။ ကလပ္မွာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ေတာထဲမွာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ရြာမွာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ လမ္းေဘးမွာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဘာျဖစ္တုန္း။ ဒာက သူ့ကိစဿစပဲ။ ဒီေမးခြန္း ေမးေတာ့ ထက္ထက္မိုးဦး အေျဖမွာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္လာတာကို ေတြ့ရပာတယ္။ မွန္တယ္။ ဒာဟာ ဘာမွ အေရးမျကီးတဲ့ လူတစ္ဦးခ်င္းနဲ့ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစဿစ။ အေသးအမြွား။ ဒာကို သိရလို့ ဘာမွလည္း ထူးျခားစြာ လူသားထုကို အက်ိုးမျပုဘူး။ ဒာမ်ိုးေတြ မေမးဘဲ တျခားဟာေတြ ေမးပာလားလို့ သူေျပေျပလည္လည္ ေတာင္းဆိုလိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီမွာ သတင္းေထာက္က အကင္းမပားဘဲ ပရိသတ္ျကီးက ေျပာေနျကတယ္ ထက္ထက္မိုးဦး ဘဝကို ခဏခဏ ျပန္စေနရတယ္။ အဲလို ေဝဖန္မွုေတြကို ဘယ္လို ခံစားရသလဲ သြားေမးေတာ့ ကြိုင္ေတြ တက္ကုန္ျကေတာ့ တာပာပဲ။

ထက္ထက္မိုးဦး ေယာက္်ားမ်ားတာ လူတိုင္းသိတယ္။ ဒာေတာင္ နွလံုးေရာဂာ ရွိေနလို့။ ေနာက္ဆံုး ေမးခြန္းက ဘာလို့ ေယာက္်ား ခဏခဏ ယူေနရတာလဲ ဆိုတဲ့ အဓိပဿပာယ္နဲ့ သိပ္မထူးပာဘူး။ ဒာေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ သတင္းေထာက္က ပရိသတ္ျကီးက ေျပာေနျကတယ္ (ေဝဖန္မွုေတြကို) ဆိုတဲ့ စကားကို သံုးစြဲသြားတာ ေတြ့ရပာတယ္။ ဒာဟာ အေရးျကီးတဲ့ အခ်က္လို့ ျမင္တယ္။ က်ြန္ေတာှလည္း စာနယ္ဇင္း ပရိသတ္ တစ္ေယာက္ပဲ။ ဒာေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ ဒာကို မသိခ်င္ဘူး။ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ျကားမွာေတာင္ တခုတ္တရ အေရးလုပ္ျပီး ေျပာျဖစ္တဲ့ ကိစဿစ မဟုတ္ဘူး။ ဒာဟာ သူ့ပာဆင္နယ္ ကိစဿစပဲ။ သြားေမးရမယ့္ ကိစဿစမွ မဟုတ္တာ။

ဒီေတာ့ သံုးသပ္ရရင္ သတင္းေထာက္ဟာ အေရးမပာတဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစဿစေတြကို ေမးတဲ့အတြက္ သူပထမဆံုး စမွားတယ္။ ဟိုက စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျဖစကားေတြ ရတာေတာင္ မရပ္ဘဲနဲ့ ဆက္ေမးတဲ့အတြက္ သူဟာ အကင္းမပားသူလို့ ဆိုနိုင္တယ္။ ေမးခြန္းေတြဟာ အပိတ္ေမးခြန္းေတြ ျဖစ္တာ ေတြ့ရတဲ့ အတြက္ အင္တာဗ်ူး က်ြမ္းက်င္သူ မဟုတ္ ဆိုတဲ့ အေျဖလည္း ရပာတယ္။ ဒာက သူ့အမွားေတြ။ အဲဒီအတြက္ တရားစြဲတာ အသာထား ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ သူေတာင္းပန္သင့္ပာတယ္။ ျပီးေတာ့ အင္တာဗ်ူး နည္းစနစ္ေတြကို ဒီထက္ပိုျပီး ေလ့လာသင့္တယ္။

ထက္ထက္မိုးဦး အေနနဲ့ လူေရွ့သူေရွ့ အထုတ္ ေျဖခံလိုက္ရသလို ျဖစ္သြားလို့ မင္းသမီး ဆိုတာကို ေမ့သြားျပီး ေပာက္ကြဲသြားတာကို လက္ခံနိုင္ေပမယ့္ သတင္းေထာက္ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာှကားတာ ကေတာ့ ထက္ထက္မိုးဦး အလြန္လို့ ထင္တယ္။ သူ့အေနနဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို ထိပားလို့ ထိန္းမနိုင္ ျဖစ္သြားတာကို အထက္က အေမးအေျဖေတြ ျကည့္ရင္ သိနိုင္ပာတယ္။ တကယ္ဆို သူဘာမွ ဆက္မလုပ္ဘဲ ေနာင္ ဒီသတင္းေထာက္ သို့ ဒီဂ်ာနယ္ နဲ့ အဆက္အဆံ မလုပ္ေတာ့ဘူး ဆိုရင္ ျပီးသြားမယ့္ ကိစဿစပာ။ ဒာေပမယ့္ သူ့ေဒာသက အဲဒီမွာ မရပ္ဘဲ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ျဖစ္သြားတာက သူ့အမွားကေန ကိုယ့္အမွား ျဖစ္သြားေစခဲ့တယ္။ ဒီကိစဿစဟာ သူတစ္သက္လံုး လုပ္လာခဲ့တဲ့ အနုပညာပံုရိပ္မွာ အျကီးအက်ယ္ အမည္းစက္ စြန္းထင္းသြား ပာလိမ့္မယ္။ သိကဿခာလည္း က်ေစပာတယ္။ မိုက္ရိုင္းတဲ့ အျပုအမူလည္း ျဖစ္ပာတယ္။ ဒီအတြက္ သူ့အေနနဲ့ ခံရတဲ့ သူကိုေရာ၊ ပရိသတ္ေတြကိုပာ ေလးေလးနက္နက္ ေတာင္းပန္ဖို့ လိုပာလိမ့္မယ္။

မီဒီယာေတြက မင္းသား မင္းသမီးေတြရဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ အေျကာင္းအရာ အေတာှမ်ားမ်ားကို ဖုံးကြယ္ခဲ့တာ အမ်ားျကီးပာ။ ဥပမာ အနီးစပ္ဆံုး ေျပာရရင္ မိုးေဟကို၊ မ်ိုးေက်ာ့ျမိုင္ စတဲ့သူေတြရဲ့ ေဖာှခ်ြတ္ ဗီဒီယိုေတြ ကိစဿစ လံုးဝကို မဖြခဲ့ျကဘူး။ အခုဟာကေတာ့ မီဒီယာနယ္ပယ္က သတင္းေထာက္ တစ္ေယာက္ ခံရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မီဒီယာသမားေတြ အေစာှကား မခံရေရး တို့အေရးဆိုျပီး ထက္ထက္မိုးဦး နာမည္တပ္လို့ တခမ္းတနား ဝိုင္းဝန္း ေရးသားျကတာကို ေတြ့ရပာတယ္။ စာေပစိစစ္ေရးကလည္း ခြင့္ျပုေပးတာ ေတြ့ရပာတယ္။ The Outsider ဝတဿထုထဲကလိုပာပဲ လုပ္ရပ္ တစ္ခု ျဖစ္လာေအာင္ လွံု့ေဆာှတဲ့ အရာေတြ အမ်ားျကီး ရွိတာကို ဘယ္သူမွ ထည့္မတြက္ျကဘူး။ လုပ္ရပ္ အေပာှမွာပဲ လူေတြက လြယ္လြယ္ မွတ္ခ်က္ ျပုျကတယ္။

ဆရာဦးဝင္းျငိမ္းတို့၊ ဟိန္းလတ္ တို့ရဲ့ အင္တာဗ်ူးေတြ သတိရမိတယ္။ သူတို့က တစ္ခုခုကို ဗ်ူးေတာ့မယ္ဆို ေသခ်ာ ေလ့လာျပီးမွ ဗ်ူးတာ။ ပာဆင္နယ္ေတြ မတို့ထိဘူး။ ကိုယ္ေမးမယ့္ ေမးခြန္းကို တစ္ဖက္သား အမ်ားျကီး ေျဖရေအာင္ ဖြင့္ေမးတယ္။ အေမးခံရသူေတြရဲ့ အေတြးအျမင္ ခံယူခ်က္ေတြကို ေပာှလာေအာင္ လွည့္ေမးတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ စာနယ္ဇင္း ေလာကမွာ ဒာမ်ိုး အင္တာဗ်ူးေတြ မဖတ္ရတာ အေတာှျကာပာျပီ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ အနွစ္သာရ မရွိတဲ့ အင္တာဗ်ူးေတြကေန အနွစ္သာရ ရွိရွိ အင္တာဗ်ူးေတြ ျဖစ္လာဖို့ ဖန္လာတဲ့ အေျကာင္းအရာ တစ္ခုလို့ ထင္မိတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦးနဲ့ သတင္းေထာက္ကေတာ့ ဓားစာခံ ျဖစ္သြားတာေပာ့။ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္ျကမယ္ ဆိုတာကေတာ့ ေစာင့္ျကည့္ရံုေပာ့ဗ်ာ။ ဂ်ာနယ္ေတြ ေရာင္းအား တက္ဦးမွာေပာ့။

အက်ဉ္းခ်ုပ္ရရင္ က်ြန္ေတာှကေတာ့ နွစ္ေယာက္စလံုး အမွားလို့ ယူဆတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦး လက္ပာတဲ့အတြက္ ပိုမွားတယ္လို့ ခံယူတယ္။ ခင္ဗ်ားတို့လည္း ဘယ္လို ျမင္ျကတယ္ ဆိုတာကို Vote လုပ္သြားျကပာဦး။ ကိုယ့္အယူအဆနဲ့ကိုယ္ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲလို့ ရပာတယ္။

ပထမ Poll Application က Result ျကည့္ရာမွာ အဲရာ တက္တက္ေနတာ ေတြ့ရလို့ အသစ္နဲ့ အစားထိုး လိုက္ပာတယ္။ ဒီအတြက္ ခြင့္လြွတ္ျကပာ။ ပထမဟာမွာ မဲေပးသူ 156 ေယာက္ ရွိခဲ့ျပီး။ ရလဒ္ေတြက

  • သတင္းေထာက္အလြန္- ၅၆
  • ထက္ထက္မိုးဦးအလြန္- ၁၆
  • နွစ္ေယာက္စလံုးအလြန္- ၈၃

ျဖစ္ပာတယ္။ ဒီစာရင္းကို မွတ္ထားလိုက္ပာမယ္။ ေနာက္လူမ်ား အသစ္မွာ Vote ျကပာကုန္။

















ကိုးကား။
The Voice Weekly, Vol.6 / No.28, p.8
Facebook Messages
 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz