Wednesday, March 18, 2009

လပြတဿတာခရီးစဉ္


က်ြန္ေတာှတို့ လပြတဿတာကို သြားမယ္ဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း မိတ္ေဆြေဟာင္းျကီး စြမ္းအားရွင္ကားကိုပဲ စီးျကရတယ္။ တစ္ေယာက္ကို ခုနစ္ေထာင္။ ကားေတြကလည္း အရင္ကလို စုတ္စုတ္ပဲ့ပဲ့ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းတာက အခုေနာက္ပိုင္း လူသိပ္မက်ပ္ေတာ့ဘူး။ ဖိုးသူေတာှဆို ေဘးနားကလူ ထသြားလို့ ေစာေစာစီးစီး ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ ေနရရွာတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ အိမ္မဲေလာက္ေရာက္မွ ေနာက္ခံုေတြ လူလြတ္သြားတာနဲ့ ေရြွ့ထိုင္ျကတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ ေနာက္ေက်ာက ဒဏ္ရာရွိတာမို့ အျကာျကီးထိုင္ျပီး သြားရတဲ့ ခရီးမ်ိုးဆို အဆင္မေျပဘူး။ ဟိုးတုန္းကဆို လပြတဿတာမွာ ျကိုက္သေလာက္ အလုပ္လုပ္ အပင္ပန္း ခံနိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္နဲ့ လပြတဿတာ ကားစီးရမယ္ဆိုရင္ ငရဲျပည္ သြားရသလို ေအာင့္ေမ့တယ္။ ညေန ရနာရီေလာက္က ခံရတဲ့ဒုကဿခ မနက္ ၆နာရီထိုးမွ ေပ်ာက္သြားတာကိုး။ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ အားတက္ေနရယ္၊ အသစ္လို ျပန္ျဖစ္ေနလို့ရယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုစုေဝးေဝး ပါလာတာရယ္ေျကာင့္ သိပ္မသိသာလိုက္ဘူး။ 

က်ြန္ေတာှတို့ ကားဂိတ္က စထြက္ေတာ့ ညခုနစ္နာရီခြဲေလာက္ ျဖစ္ေနျပီ။ ၉နာရီေက်ာှေက်ာှ ေလာက္က်ေတာ့ ေညာင္တုန္းကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီအထိ လမ္းက အိုေကတယ္။ ေက်ာင္းကုန္း-အိမ္မဲ လမ္းကေတာ့ ေတာှေတာှဆိုးေနဆဲပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကားလမ္းေဘးက ျမင္ကြင္းေလးကို က်ြန္ေတာှ အရမ္းသေဘာက်တယ္။ လကလည္း ေတာှေတာှသာတယ္။ လယ္ကြင္းေတြက မ်က္စိတဆံုး။ တခါတခါ လယ္ကြက္ေတြ ျကားထဲမွာ အုတ္ဂူေလးေတြကို ေတြ့ရတယ္။ မီးဖိုေလးေတြနဲ့ ထိုင္ေနသူေတြ ေတြ့ရတယ္။ ကားလမ္းနဲ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ရြာေလးေတြကေန မီးေရာင္ပ်ပ်ေလးေတြလည္း ျမင္ေနရတယ္။ က်ြန္ေတာှ တစ္လမ္းလံုး မအိပ္ဘဲ ဒီျမင္ကြင္းေလးေတြကို ထိုင္ခံစားေနမိတယ္။ ဝတဿထုေလး တစ္ပုဒ္ ေရးခ်င္တဲ့အတြက္ ဇာတ္လမ္းေက်ာရိုးကို စဉ္းစားေနခဲ့တာ ဟိုးနာဂစ္ကာလ ကတည္းက။ ဒီေန့ေတာ့ လေရာင္နဲ့ စိတ္လက္ေပါ့ပါးစြာ ရွိတာမို့ ဉာဏ္ေလးက ကြန့္ျမူးေနတာေပါ့။ ကားလမ္းက အခုလို ေနြရာသီ ဆိုေတာ့ ဖံုေတြက တေထာင္းေထာင္း ထေနတယ္။ အဲယားကြန္းဘတ္စ္လို့ အမည္တပ္ထားတဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ ကားျကီးဟာ ဖံုေတြနဲ့ ေလကို တေသာျကီး အထဲကို ဆြဲဆြဲယူလာျပီး ခရီးသည္ေတြရဲ့ နွာေခါင္းေတြ ပါးစပ္ေတြနဲ့ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ အသက္ေတာင္ မနည္းရွူေနရတဲ့ ဘဝ။

က်ြန္ေတာှတို့ လပြတဿတာေရာက္ေတာ့ မနက္ ငါးနာရီေလာက္ဆိုေတာ့ အရမ္းကို ေစာေနေသးတယ္။ လူေတြကေတာ့ ေတာှေတာှ ပင္ပမ္းေနျကျပီ။ ဒါနဲ့ကားဂိတ္နားမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ တီးဆိုင္ေလး ထိုင္ျပီး မနက္စာ စားျကတယ္။ က်ြန္ေတာှရယ္ ကိုမ်က္လံုးရယ္က ျမို့ကို ပတ္ျကည့္တယ္။ စိုးျကီးက ေလွသြားရွာတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ တစ္ခါတည္း ရြာကို ဆင္းျကမယ္။ ကံေတြရဲ့ ဆံုခ်က္က အံ့အားသင့္ဖို့ေကာင္းတယ္။ ေလွဆိပ္မွာ ကုကဿကိုရြာက က်ြန္ေတာှတို့ ေရာင္းရင္းျကီး ကိုမ်ိုးနိုင္နဲ့ ေတြ့တယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ကို ဝမ္းပန္းတသာ နွုတ္ဆက္ရွာတယ္။ ကုကဿကိုမွာလည္း အိမ္ေလးေတြ အဆင္ေျပေနေသးတဲ့အေျကာင္း ေျပာျပတယ္။ ရြာကို ဖ်က္ျပီးေျပာင္းဖို့ အမိန့္ေပးထားတယ္လို့လည္း သိရတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ ရြာကို မဖ်က္ေသးခင္ ေနရာအသစ္မွာ ကိုယ္ေနဖို့အိမ္ေတြ အသင့္ရွိျပီလားဆိုတာ အရင္စစ္ေဆးဦးလို့ အျကံေပးခဲ့တယ္။ မဟုတ္ရင္ သူတို့ ဘယ္လို အိမ္ျပန္ေဆာက္မွာလဲ။ သူက ကုကဿကိုကို လာဖို့ ေခါှေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုကဿကိုကို သြားတဲ့ဘက္က ဆန့္က်င္ဘက္အရပ္ ျဖစ္ေနတာမို့ ဆိပ္ကေလးဘက္ကိုပဲ သြားျကဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အခ်ိန္လည္း မမီဘူး။ ေလွငွားေတာ့လည္း မိတ္ေဆြေဟာင္းျကီး ကိုကတံုးနဲ့ ျပန္ေတြ့ျပန္တယ္။ သူက ေတာှေတာှအဆင္ေျပေနျပီ။ နာဂစ္တုန္းက ေလွတစ္စင္းကလြဲျပီး ရွိသမ်ွအားလံုး ဆံုးရွံုးသြားတဲ့သူ။ အခုေတာ့ ေလွနွစ္စင္းပိုင္ျပီး ရန္ကုန္မွာ ကားဝယ္ဖို့ေတာင္ စဉ္းစားေနသတဲ့။ ဒီလူက တကယ္ကို ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အလုပ္လုပ္တဲ့သူ။ သူစပ္ေပးတဲ့ ေလွသမား တစ္ေယာက္နဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ ခ်ီတက္ျကတယ္။

ဆိပ္ကေလး သြားလမ္း တေလ်ာက္မွာေတာ့ ပင္ပန္းလြန္းလို့ အိပ္ေပ်ာှသြားတယ္။ ေလွပ်က္ေနတာလည္း က်ြန္ေတာှ မသိလိုက္ဘူး။ ရြာေရာက္ခါနီးေလာက္မွ နိုးလာတယ္။ ရြာကို လွမ္းျမင္ေတာ့ ေတာှေတာှေပ်ာှသြားတယ္။ တရြာလံုး ျပာေနေသးတာကိုး။ ရြာထိပ္မွာက ကင္းစင္နဲ့ဘာနဲ့။ ရြာက ေလးေထာင့္စပ္စပ္ အကြက္က်က် ျဖစ္ေနျပီ။ လမ္းေတြ၊ ေျမာင္းေတြ၊ မီးတား မီးကပ္ေတြနဲ့ ဟုတ္လို့။ ဒါနဲ့ ရြာလူျကီးအိမ္ကို သြားျကတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ေန့လည္စာ စားျကတာေပါ့။ အရင္တုန္းကတည္းက သူတို့အိမ္မွာ စားေနက်။ စားရင္းေသာက္ရင္း စကားေျပာျဖစ္ေတာ့မွ ရြာဆရာေတာှက အရင္ရြာတည္ေနပံုက မေကာင္းဘူးဆိုျပီး ျပင္ခိုင္းလို့ အိမ္ေတြကို အလံုးလိုက္မျပီး ေရြွ့ထားျကတာတဲ့။ က်ြန္ေတာှ သေဘာ ေတာှေတာှ က်သြားတယ္။ ရြာေတြမွာ ဘုန္းျကီးေတြရဲ့ ဩဇာဟာ ထက္ေနဆဲပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ လုပ္တုန္းက ဒီလိုလုပ္ပါ ဒီလိုလုပ္ပါလို့ အခါတစ္သန္း ေျပာတာေတာင္ ေဂ်းမ်ားေနတဲ့သူေတြ အခုေတာ့ ဘုန္းျကီးစကား တစ္ခြန္းနဲ့ ျပီးသြားေရာ။ ေကာင္းတယ္။ သူတို့ ရြာေလး စနစ္တက် ျဖစ္ေနတာ ျမင္ရေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ ဦးဘိုနီအိမ္မွာ က်ြန္ေတာှတို့အားလံုး ထမင္းစား ေက်ာဆန့္ လုပ္ခဲ့ျကေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ ရြာလူျကီးအသစ္ ဦးေအာင္ျမင့္ ေရာက္လာတယ္။ သူကလည္း ဇနဲ့။ ရြာမွာ ဦးေအာင္ျမင့္ဆို ေတာှေတာှ ေျကာက္ျကတယ္။ လက္စြမ္းကလည္း ထက္သလားေတာ့ မေမးနဲ့။ က်ြန္ေတာှတို့နဲ့ကေတာ့ ပလဲနံပ သင့္ပါတယ္။ သူေရာက္လာေတာ့ အခက္အခဲေတြကို ေျပာျပတယ္။ 

ျပသဿသနာက ေပးတာေတြကေတာ့ ေပးျကတယ္ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ့ နဲနဲလြဲေနသတဲ့။ ဥပမာ သူတို့ေဒသသံုးတာက ၁လက္မပိုက္ဆိုရင္ ရတာက ၂လက္မပိုက္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ေလွဆိုရင္လည္း ဘယ္လိုေျပာရမလဲ လြဲေနတယ္ေပါ့။ ဒီေတာ့ သူတို့ေတြ ဘာလုပ္ျကရသလဲဆိုေတာ့ အဲဒါေတြကို ယူျပီး ျပန္ေရာင္းစား၊ ရတဲ့ေငြေလးကိုစု တျခားဟာေတြနဲ့ေပါင္းျပီး ကိုယ္လိုအပ္တာကို ဝယ္ရတယ္ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ရြာသားအခ်င္းခ်င္း ေခါင္းပံုျဖတ္တာေတြက ရွိေသးတယ္။ အစိုးရက ပစဿစည္းေတြ ခ်ေပးတဲ့အခါ ရြာသားေတြ ေလ်ွာက္ခ်င္ရင္ ရပ္ကြက္ ဥကဿကဋဿဌေတြဆီမွာ ေထာက္ခံခ်က္ လက္မွတ္ထိုးရတယ္။ ရပ္ကြက္ဥကဿကဋဿဌက လက္မွတ္တစ္ခါထိုး နွစ္ေထာင္ အနည္းဆံုး ေတာင္းတယ္။ ဒါက အခုမွ မဟုတ္ဘူး က်ြန္ေတာှတို့ ရွိကတည္းက အဲဒီအတိုင္းပဲ။ အဲဒီလို ေခါင္းပံုျဖတ္တာေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား နွိပ္ကြပ္ပစ္သင့္တယ္။ အားလံုးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားက အဲဒီအတိုင္း ျဖစ္ေနတယ္။ စဉ္းစားျကည့္ေတာ့ သူလည္း ဒုကဿခခံရတဲ့ ရြာသား တစ္ေယာက္ပဲ။ အဲဒါကို အခ်င္းခ်င္း ေခါင္းပံုျဖတ္တာ။ ဒါမ်ိုးေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က ရြံတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ပစဿစည္း သြားေလ်ွာက္ေတာ့ ရက္ခ်ိန္းေတြ မ်ားလြန္းတာ။ မနက္ျဖန္မွ လာခဲ့ဆိုျပီး ခ်ိန္းလြန္းေတာ့ သူတို့ေတြ ျမို့ကို သြားလာေနထိုင္ရတဲ့ စရိတ္နဲ့တင္ ေတာှေတာှေလး ထိျကတယ္လို့ ေျပာျပျကတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက လာလွူမယ္ေျပာျပီး မလာျကတဲ့ အဖြဲ့ေတြကိစဿစ။ ရြာသားေတြကေတာ့ လာမယ္ဆိုလို့ ေမ်ွာှေနျကတယ္။ သူတို့ကေတာ့ ေပါှမလာဘူးတဲ့။ အလွူရွင္ေတြအေနနဲ့ ဘယ္ေန့ဆို ဘယ္ေန့၊ ဘယ္ရြာဆိုဘယ္ရြာ ေသခ်ာမွ ေျပာသင့္တယ္။ မဟုတ္ရင္ အိပ္မက္ေပးသလို ျဖစ္ေနေရာ။ လိုအပ္တာေတြကို မွာစားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ ျပင္ကနုကုန္းကို ကူးျကဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီကေန မထြက္ခင္ ရြာအဝင္က သစ္ပင္ျကီးမွာ ေအးရိပ္ဆာယာ ခိုလွံုျပီး အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရိုက္ျကေသးတယ္။ ဦးေပါက္ေဖာှျကီးက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ မင္းတို့ဟာက ရြာ့ျပင္ထုတ္ ခံထားရသလို ျဖစ္ေနျပီတဲ့။ အဲဒါျပီးေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ ထြက္ခဲ့ျကတယ္။ သူတို့က ရြာမွာ ညအိပ္ဖို့ ေျပာေနေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ကေတာ့ ျမို့ကိုပဲျပန္ဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ 

ေလွသမားကို ယံုစားျပီး လိုက္ခဲ့ျကတဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ဟာ ေကာင္းေကာင္းျကီး ဒုကဿခေရာက္ပါေတာ့တယ္။ စိုးျကီးကေတာ့ေျပာသား။ ေလွဆရာ လမ္းမွားေနျပီနဲ့တူတယ္ ဆိုေတာ့ ဟိုေရေက်ာှက ျဖတ္လမ္းရွိတယ္ ဘာညာနဲ့ ေျပာျပီး ေမာင္းလိုက္တာ ၂နာရီေလာက္အျကာ သတိရလို့ ပတ္ဝန္းက်င္ ျကည့္မိေတာ့ ျမင္ဖူးသလိုလို ရြာေလးတစ္ရြာ ျဖစ္ေနေရာ။ မသကဿငာလို့ ေမးျကည့္ေတာ့ ဒရယ္ျဖူ ျဖစ္ေနပါေလေရာဗ်ာ။ တကယ္ဆို အဲဒီရြာက ဆိပ္ကေလးကေနသြားရင္ မိနစ္၂ဝဆို ေရာက္ျပီ။ အဲဒါကို ေလွသမားဗ်ာ ဂငယ္ေကြ့ျကီး ေမာင္းေနလိုက္တာ နွစ္နာရီေက်ာှ။ အခ်ိန္ကုန္၊ ဆီကုန္၊ လူပမ္း ေတာှေတာှေလး စိတ္ပ်က္သြားတယ္။ ဒရယ္ျဖူမွာလည္း က်ြန္ေတာှတို့ ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေလးေတြ ရွိတယ္ေလ။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ့ ေလွေပါှကေနပဲ ျကည့္လိုက္ေတာ့တယ္။ ဒါနဲ့ မထူးေတာ့ဘူးဆိုျပီး ဆက္သြားျကေတာ့ ေရက်ခ်ိန္နဲ့ တိုးသြားျပီေလ။ ေလွက ေရေက်ာှေခ်ာင္းမွာ ေသာင္တင္သြားပါေလေရာ။ ဒါနဲ့ ေခ်ာင္းထဲဆင္း ေလွကို ေရြွ့ျကရျပန္တယ္။ ေရျပန္တက္ခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနရတာဗ်ာ ေတာှေတာှျကာတယ္။ ေနကလည္းပူ စားစရာကလည္း မရွိ။ ျဖတ္သြားတဲ့ ေလွကေလးေတြေတြ့ရင္ ငါးပါလား ဖားပါလားနဲ့ ေမးေနရတယ္ (ဖိုးသူေတာှ)။ အပ်င္းေျပ ပါလာတဲ့ ဖဲထုပ္ေလးေျဖျပီး ဖဲရိုက္လိုက္ျကတာ သတိေတာင္ ေမ့သြားတယ္။ ၆နာရီေက်ာှမွ ေရတက္တယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ရြာေရာက္ေတာ့ ရနာရီ ထိုးေတာ့မယ္။ 

က်ြန္ေတာှတို့ေလွ ကပ္လာတာျမင္ေတာ့ လူေတြ ထြက္လာျကတယ္။ ပိုင္စိုး ဦးေလးေတြ အေဖေတြ အဖိုးေတြက ဝမ္းပန္းတသာ ျကိုဆိုတယ္။ ခ်က္ခ်င္းကို ထမင္းေက်ြးေတာ့တာပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း ဗိုက္ဆာလြန္းလို့ ေခါင္းမေဖာှတမ္း စားပစ္လိုက္ျကတယ္။ အိမ္ေတြကေန ဟင္းေတြ လာပို့ျကတယ္။ စားလို့ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ။ မွတ္မွတ္ယယ သူတို့နဲ့ပဲ ပထမဆံုးအျကိမ္ ျပင္ေထာင္တြင္းရြာ ဆင္းေတာ့လည္း နာဂစ္လြတ္ ျကက္ကေလးကို ဆီျပန္ခ်က္ျပီး အုန္းဖူးနဲ့ ခ်က္ေက်ြးတဲ့ ေန့လည္စာေလးကို အရမ္းသတိရမိတယ္။ အခုေခါက္လည္း စားလို့ ေကာင္းျပန္ေရာ။ ပိုင္စိုး အေဖေရာ အဘေရာက အိမ္ေထာင္ျပုလိုက္ျကျပီ။ ဟိုေကာင္ကေတာ့ လူငယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါကို ရွက္လို့တဲ့ အိမ္ကို မကပ္ေတာ့ဘူး။ ငယ္ေသးတာကိုး အရွက္နဲ့ လိုအပ္ခ်က္ကို ခြဲျခား မသိေသးဘူး။ ထမင္းစားျပီးတဲ့ေနာက္ ေကာှဖီေလးေသာက္ျပီး က်ြန္ေတာှတို့ စကားေျပာျကတယ္။ သူတို့မွာ ေရအခက္အခဲ ေတာှေတာှ ျဖစ္ေနတာ ေတြ့ရတယ္။ ရြာကေတာ့ ေတာှေတာှေလး စိုျပည္ေနျပီ။ ဆိပ္ကေလးနဲ့ေတာင္ မတူဘူး။ ျဖစ္ကာစက တစ္ရြာလံုး ျပုန္းသြားခဲ့တာ အခုဆို ေတာှေတာှ နာလံထူလာျပီလို့ ေျပာလို့ရတယ္။ ပိုင္စိုးအဘိုးက က်ြန္ေတာှ့ကို လက္ဆြဲေခါှျပီး သူယူထားတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ့ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ ဒါဒို့ရြာကို ပထမဆံုး အိမ္ေဆာက္ေပးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ေတြတဲ့။ က်ြန္ေတာှ အဲဒါျကားရေတာ့ ေတာှေတာှေလး စို့နင့္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ျပန္ခါနီးမွာ အဲဒီရြာက စာသင္ေက်ာင္းအတြက္ က်ြန္ေတာှတို့ အလွူေငြ ထည့္ခဲ့တယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ျပန္ေတာ့ ညဂနာရီ ေက်ာှေနျပီေလ။

အျပန္လမ္း တေလ်ာက္လံုး ေဖာင္စီးရင္းေရငတ္ဆိုတဲ့ စကားကို စဉ္းစားေနမိတယ္။ ေရေတြေတာ့ ပတ္လည္ ဝိုင္းေနတာပဲ ေသာက္စရာေရ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနတာေလ။ ဘယ္လို ကူညီနိုင္မလဲလို့ စဉ္းစားျကည့္ေတာ့ ဒါဟာ လြယ္ကူတဲ့ကိစဿစ မဟုတ္ဘူးလို့ အေျဖရတယ္။ ကိုယ္မတတ္နိုင္တဲ့ အရာေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနလို့ ဘာမွ မထူးလာပါဘူးေလ။ စိတ္မေကာင္းတာကေန ေျပာဆိုေနတာကေန ဘာမွ ထြက္မလာဘူး။ ကိုယ္တတ္နိုင္တာေလး တစ္ခုခုနဲ့ အက်ိုးျပုနိုင္ဖို့ စဉ္းစားျကည့္ ျကတာေပါ့။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ခ်စ္ခင္ပါ။ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားပါ။


PS: ဒီေန့ညေန ကိစဿစတစ္ခုနဲ့ က်ြန္ေတာှ ေနျပည္ေတာှ ခဏ သြားပါမယ္။ တစ္ပတ္ေလာက္ စာေရးျဖစ္ဦးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ 


Valkyrie


ခုတေလာ ဘာမွ ေရးခ်င္စိတ္ မရွိပါဘူး။ စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတာေတြေတာ့ အမ်ားျကီးပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေရးမထြက္ဘူး။ စာအုပ္ေတြ အမ်ားျကီး ဖတ္ျဖစ္တယ္။ မျကည့္တာ ျကာျပီးျဖစ္တဲ့ ဗြီဒီယိုေတြလည္း အခ်ိန္ေပးျပီး ထိုင္ျကည့္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအထဲက ထူးထူးျခားျခား စိတ္ထဲကို တိုးဝင္သြားတဲ့ ဇာတ္ကားေလးေတြအေျကာင္း ေရးခ်င္လာတယ္။


Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ပထမကားက တြမ္ခရု ပါဝင္သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ Valkyrie ဆိုတဲ့ကား။ ဒုတိယ ကမဿဘာစစ္ကာလက နာဇီစစ္ဗိုလ္ခ်ုပ္ တစ္စုက အာဏာရွင္ ဟစ္တလာကို လုပ္ျကံဖို့ ျကိုးစားတဲ့ ဇာတ္ကား။ တြမ္ခရုက ဗိုလ္မွူးျကီး စတပ္ဖန္ဘက္ အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တယ္။ ဒီကားကို စရိုက္ကတည္းက ဂ်ာမဏီမွာ အခက္အခဲေတြ ျကံုရတယ္၊ အမ်ိုးမ်ိုးေသာ ကန့္သတ္ခ်က္ေတြနဲ့ ျကံုရတယ္ဆိုတာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေကာင္းတယ္ ဆိုးတယ္ဆိုတာကို ျမင္တဲ့လူတန္းစာက နွစ္မ်ိုးနွစ္စား ကြဲျပားေနေလေတာ့ ေတာှေတာှ အက်ပ္အတည္းျကားက ရိုက္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒါဟာ တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ကို အေျခခံျပီး ရိုက္ကူးထားတဲ့ ကားတစ္ကား ျဖစ္တာေျကာင့္ ေတာှေတာှေလး သတိထားခဲ့ရ ပါလိမ့္မယ္။

အာဏာရွင္ ဟစ္တလာေျကာင့္ ဂ်ာမဏီဟာ ဥေရာပနဲ့သာမက တစ္ကမဿဘာလံုးနဲ့ပါ ရန္ဘက္ ျဖစ္ေနျပီး ကိုယ့္ျပည္သူ ျပည္သားေတြသာ အမ်ားဆံုး အထိနာေနတယ္ ဆိုတာကို ေတြ့ျကံု ခံစားေနျကတဲ့ နာဇီတပ္တြင္းက တပ္မွူးျကီးေတြဟာ ဟစ္တလာကို လုပ္ျကံျပီး သူ့ရဲ့ SS ပါတီကို အရံတပ္မေတာှနဲ့ အစားထိုးဖို့ Valkyrie ဆိုတဲ့ စစ္ေရးစီမံကိန္း တစ္ခုကို ေဖာှေဆာင္ျကတယ္။ SS ဆိုတာ ဂ်ာမန္လို Schutzstaffel (ရြွတ္စတာဖဲလ္) ကာကြယ္ေရးတပ္ေတာှ (Protective Squadron) ကို ဆိုလိုပါတယ္။ အစီအစဉ္အရ တြမ္ခရုဟာ ဟစ္တလာကို အနီးကပ္ လုပ္ျကံဖို့ တာဝန္ယူရသူ ျဖစ္တယ္။ တြမ္ခရု သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ဇာတ္ရုပ္ ဗိုလ္မွူးျကီး စတပ္ဖန္ဘဂ္ဟာ ဒီဇာတ္လမ္းမွာ အခရာ ပါပဲ။

ဟစ္တလာကို အရင္က ဘယ္ေလာက္ေျကာက္ရတယ္ ဆိုတာ ဒီဇာတ္ကား ျကည့္ရင္ သိနိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူေျပာတဲ့စကား "I m untouchable" ဆိုတာကို တခ်ို့က ေတာှေတာှေလး ယံုျကည္ျကတယ္။ ယံုရေလာက္ေအာင္လည္း ဟစ္တလာ ကံေကာင္းခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့တာကိုး။ ဒီအျဖစ္အပ်က္မွာလည္း ေသေသခ်ာခ်ာျကီး အစည္းအေဝးခန္းမွာ ေပါက္ကြဲသြားခဲ့ပါလ်က္နဲ့ ဟစ္တလာဟာ ေသေဘးကေန လြတ္ခဲ့ျပန္တယ္။ ျဖစ္နိုင္တာက အဲဒီ ေဖာင္တိန္ကေန ေဖာက္ခြဲတဲ့ဗံုးဟာ အလံုပိတ္ အခန္းျဖစ္ေနဖို့ လိုတယ္လို့ Colonel Mertz von Quirnheim က ေျပာခဲ့ေပမယ့္ တကယ္ အစည္းအေဝး လုပ္ျကတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဟစ္တလာဟာ ျပူတင္းေပါက္ ပတ္လည္ရွိေနတဲ့ အခန္းတစ္ခုထဲမွာ လုပ္ခဲ့တာေျကာင့္ ေပါက္ကြဲအား နည္းသြားတယ္လို့ ထင္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေလာက္နဲ့တင္ ဟစ္တလာ ေသသြားျပီလို့ ထင္ခဲ့တဲ့ စတပ္ဖန္ဘဂ္တို့ အဖြဲ့ဟာ SS တပ္မေတာှ ဆီကေန အာဏာသိမ္းဖို့ အမိန့္ေတြထုတ္ျပီး ျကိုးပမ္းခဲ့ျကတယ္။ လုပ္ျကံသူ စတပ္ဖန္ဘဂ္ ကိုယ္တိုင္ကေတာင္ ဟစ္တလာ ေသသြားျပီလို့ပဲ ယံုျကည္ခဲ့ေပမယ့္ ဟစ္တလာဟာ လြတ္ေျမာက္သြားခဲ့တယ္။ လြတ္ေျမာက္ရံုတင္မက သူက ဖုန္းဆက္ျပီး လွမ္းအမိန့္ေပး လိုက္တာနဲ့ စတပ္ဖန္ဘဂ္တို့ရဲ့ အေျခအေနဟာ ခ်က္ခ်င္းကို ေျပာင္းလဲသြားေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြ အားလံုး ေသနတ္နဲ့ ပစ္သတ္ခံရတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဘာကို ေတြ့ရသလဲဆိုေတာ့ တကယ္လို့သာ အားလံုးက ဟစ္တလာကို မေျကာက္ရြံ့ဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုးျဖတ္လိုက္မယ္ ဆိုရင္ အဲဒီလုပ္ျကံမွုကေန ဟစ္တလာဟာ ျပုတ္က်သြားနိုင္တယ္။ နာဇီစနစ္ဟာ ေစာေစာစီးစီး အျမစ္ျပုတ္သြားနိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလို ဟစ္တလာဘက္က လူေတြ ရွိေနေသးတာမို့ သူတို့အျကံဟာ မေအာင္ျမင္ခဲ့ရတာပါ။

အားလံုးျခံုျပီး ေျပာရရင္ေတာ့ နာဇီစနစ္ဆိုးေအာက္က မေကာင္းတဲ့သူေတြ အာဏာ မက္ေမာသူေတြ ျကားထဲမွာ ျပည္သူလူထု အက်ိုးကို ျကည့္သူေတြလည္း ရွိနိုင္ေသးတာပဲလို့ ဒီဇာတ္ကားေလးက ေျပာသြားတယ္။ ဒီလုပ္ျကံမွု မေအာင္ျမင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ကိုးလ ျကာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဟစ္တလာဟာ မဟာမိတ္ေတြရဲ့ ထိုးစစ္ကို မခံနိုင္ေတာ့ဘဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသသြားခဲ့တယ္။


Free Image Hosting at www.ImageShack.us

သူတို့ဆီက ဇာတ္ကားတစ္ကားကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဂရုစိုက္သလဲဆိုရင္ ဇာတ္လမ္းမွာ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ မင္းသား တြမ္ခရုဟာ အျပင္က တကယ့္ စတပ္ဖန္ဘဂ္နဲ့ ေတာှေတာှေလး ပံုတူပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ခံအသံ။ ျကည့္ေနရင္းနဲ့ ရင္တထိတ္ထိတ္ ျဖစ္လာေအာင္ကို အဲဒီအသံက ဆြဲေဆာင္သြားနိုင္တယ္။ စပါယ္ရွယ္အဖက္ေတြ မိုးမြွန္ေအာင္ မ်ားျပားေနတဲ့ အက္ရွင္ဇာတ္ကားေတြထဲမွာ ဒီဇာတ္ကားကေတာ့ ေတာှေတာှ နည္းတယ္လို့ ေျပာလို့ရတယ္။ ဇာတ္လမ္းအားျဖင့္ ေျပာရရင္ေတာ့ ရိုးရွင္းတယ္ သိပ္မရွုပ္ေထြးဘူး။ လုပ္ျကံတယ္ မေအာင္ျမင္ဘူး ေနာက္ဆံုး ေသသြားတယ္ ဒီေလာက္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဘာမွ မရွိတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးက တေလ်ာက္လံုး ဆြဲေခါှသြားတာကို ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ့ ျကည့္ေနရတာကိုက ဒီဇာတ္ကားရဲ့ အသက္ပါပဲ။ ဒီဇာတ္ကားကို ျကည့္ေနရင္းနဲ့ ကမဿဘာေက်ာှ ရွင္းဒလားလစ္ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို သြားသတိရတယ္။ (အဲဒီစာအုပ္ေလးလည္း ဘယ္ေကာင္ ဘတ္သြားတယ္ မသိဘူး။ ရွာလို့ကို မေတြ့ေတာ့ဘူး)


Tuesday, March 17, 2009

လပြတဿတာသို့ အလည္တစ္ေခါက္


လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပါတ္က က်ြန္ေတာှတို့ လပြတဿတာကို ျပန္သြားခဲ့ျကတယ္။ က်ြန္ေတာှရယ္၊ ကိုမ်က္လံုးရယ္၊ ဇိုးဇီယ်ရယ္၊ ဖိုးသူေတာှရယ္၊ ေက်ာှေဇယ်ရယ္။ ဒီလိုသြားဖို့ကိုလည္း ေတာှေတာှ ျကိုးစားခဲ့ရတာပါ။ အဓိက ဦးတည္ခ်က္က က်ြန္ေတာှတို့ ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အိမ္ေလးေတြ အခုထက္ထိ ခိုင္မခိုင္ သိခ်င္တာရယ္၊ ျပီးေတာ့ အဲဒီရြာသားေတြ လက္ရွိ အေျခအေနရယ္ကို သိခ်င္တာရယ္ေျကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ အသြားအျပန္ စုစုေပါင္း ေလးရက္ ျကာတယ္။ လပြတဿတာက မိတ္ေဟာင္း ေဆြေဟာင္းေတြကလည္း ဝမ္းပန္းတသာ နွုတ္ဆက္ျကတယ္။ လပြတဿတာေတာင္ က်ြန္ေတာှတို့ ရွိစဉ္ကနဲ့ ပံုစံ သိပ္မတူေတာ့ဘူး နဲနဲေျပာင္းသြားျပီ။ ေျပာင္းသြားတယ္ ဆိုတာက တိုးတက္လာတာကို ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အရင္တုန္းက NGO ေတြနဲ့၊ အလွူရွင္ေတြနဲ့၊ လာကူညီသူေတြနဲ့ တရံုးရံုး ကာလတုန္းက ဆိုင္ေတြလည္း အားျကီးေပါမွေပါ။ ည ၁၁နာရီ ဆိုရင္ေတာင္ ျမို့က မအိပ္ခ်င္ေသးဘူး။ အခုေတာ့လည္း ထံုးစံအတိုင္း ျငိမ္သက္သြားျပီေပါ့။

က်ြန္ေတာှတို့ သူငယ္ခ်င္း ငါးေယာက္ တည္းခိုခန္းေလး တစ္ခုမွာ တည္းျဖစ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ရြာေတြဆင္းတယ္။ ပိုက္ဆံ အေျခအေနအရ ဆိပ္ကေလးနဲ့ ျပင္ကနုကုန္း နွစ္ရြာပဲ သြားနိုင္တယ္။ ဒရယ္ျဖူကိုေတာ့ ေလွေပါှကေနပဲ ျကည့္နိုင္ခဲ့တယ္။ မေမ အလွူအတန္း လုပ္ဖို့ ေပးလိုက္တဲ့ ေငြတစ္သိန္းကိုေတာ့ အဲဒီနွစ္ရြာက စာသင္ေက်ာင္းနဲ့ ဘုန္းျကီးေက်ာင္းကို လွူခဲ့တယ္။ ရြာလူျကီးေတြကို လက္ေဆာင္ေပးတယ္။ ကေလးေတြကို မုန့္ေဝတယ္။ အလွူလုပ္ခ်င္ေပမယ့္ ဘုန္းျကီးေတြ ရြာမွာ မရွိတာမို့ ဒီေလာက္နဲ့ပဲ ေက်နပ္လိုက္တယ္။

အိမ္ကေလးေတြ ေတာင့္တင္း ခိုင္မာေနဆဲပါ။ က်ြန္ေတာှတို့ တတြတ္တြတ္နဲ့ ေလးေထာင့္စပ္စပ္ တည္ပါလို့ ေျပာခဲ့တာ မရတဲ့ရြာ၊ အခုေတာ့ ရြာဘုန္းျကီး အမိန့္ေပးလို့ စီစီရီရီနဲ့ စနစ္တက်ေလး ျဖစ္ေနျပီ။ အပူဒဏ္ကိုေတာ့ တာေပါှလင္စေတြက မတားနိုင္ဘူး။ ကံေကာင္းသြားတာက ပတ္ပတ္လည္ကိုပါ တာေပါှလင္ ကာထားေတာ့ သူတို့ အိမ္နံရံေတြကို ျကိုက္သလို ဖြင့္လို့ ရေနတာမို့ ေလေလး တေအးေအးနဲ့ အမ်ားျကီး သက္သာသြားတယ္။ ထရံက တာေပါှလင္မိုး အိမ္ေတြေတာ့ နဲနဲဒုကဿခေရာက္ရွာျကတယ္။

ရြာသားေတြက ဝမ္းပန္းတသာ ျကိုဆိုျကတဲ့အခါ၊ ထမင္းဟင္း ခ်က္ေက်ြးျကတဲ့အခါ၊ ကိုယ္ေဆာက္ထားခဲ့တဲ့ အိမ္ေလးေတြ အခုထိ ခိုင္ခံ့ေနေသးတာ ေတြ့ရတဲ့အခါ၊ အဲဒီအိမ္ေတြမွာပဲ အခုထက္ထိ ေနေနျကေသးတာ ေတြ့ရတဲ့အခါ က်ြန္ေတာှ ပီတိဆိုတာကို လွိုက္လွိုက္လွဲလွဲ ခံစားရတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က လုပ္အားစိုက္ျပီး ပီတိကို စားခဲ့တာပါ။ ဒါကို လွူခဲ့တဲ့ အလွူရွင္ေတြလည္း က်ြန္ေတာှတို့ လိုပဲ ဒီလိုေလးေတြ ျမင္ရတဲ့အခါ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ျကလိမ့္မယ္လို့ ထင္မိပါတယ္။ ျပင္ကနုမွာ စားခဲ့ရတဲ့ ညေနစာ ငါးသေလာက္ဟင္းေလးကို သတိရမိတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ထမင္းစားေနတုန္း ေဘးနားက ဗြီဒီယိုဆိုင္က တစ္ရြာလံုးျကားေအာင္ ဖြင့္ေနတဲ့ ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ့ ေရာ့ေျခမစုပ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး ျကားမိေတာ့လည္း ရင္ေမာစြာနဲ့ ျပံုးမိခဲ့တယ္။ ဘဝေတြ။
Image Hosted by ImageShack.us
လပြတဿတာ ဆိပ္ကမ္းမွာ

Image Hosted by ImageShack.us
ဆိပ္ကေလးရြာကို လွမ္းျမင္ရျပီ

Image Hosted by ImageShack.us
က်ြန္ေတာှတို့ ရာထားတဲ့ လမ္းေပါှမွာ အသစ္ေဖာက္ထားတဲ့လမ္း

Image Hosted by ImageShack.us
စည္းရိုးေလးေတြနဲ့ သပ္သပ္ရပ္ရပ္

Image Hosted by ImageShack.us
စီစီရီရီ တဲအိမ္ေလးေတြ အခုထက္ထိ ေကာင္းေနဆဲပါ

Image Hosted by ImageShack.us
ရြာလည္း အကြက္တက် ျဖစ္ေအာင္ ျပန္လုပ္ထားျကျပီ

Image Hosted by ImageShack.us
ရြာေသာက္ေရကန္ အခုထက္ထိ အငန္မေျပေသးလို့ ေရဝယ္ေသာက္ေနရ

Image Hosted by ImageShack.us
ကေလးေတြကို မုန့္ေက်ြးတာ

Image Hosted by ImageShack.us
ရြာထိပ္က ကင္းစင္

Image Hosted by ImageShack.us
ျပင္ကနုကုန္းကိုေရာက္ေတာ့ ေနဝင္ေနျပီ

Image Hosted by ImageShack.us
က်ြန္ေတာှတို့ကို စားစရာေတြ အျမဲရွာေက်ြးတတ္တဲ့ ဦးေပါက္ေဖာှ

Image Hosted by ImageShack.us
က်ြန္ေတာှတို့ ရွိတုန္းက ရြာလူျကီးေဟာင္း အဘဦးဘိုနီ

Image Hosted by ImageShack.us
ေရက်နဲ့တိုးျပီး ေလွေသာင္တင္လို့ ရြွံ့ထဲဆင္းျပီး ေလွကို ေရြွ့ရတယ္

Image Hosted by ImageShack.us
နာဂစ္အမွတ္တရ အုန္းပင္ဖ်ားမွာ တက္စိုက္ေနတဲ့ သံျပား

Image Hosted by ImageShack.us
ကိုမ်က္လံုး၊ ဖိုးသူေတာှ၊ ေက်ာှေဇယ်

Image Hosted by ImageShack.us
ျပင္ကနုကုန္းကို ေလွေပါှကေန ဒီလိုျမင္ရတယ္

Image Hosted by ImageShack.us
ျပင္ကနု အဝင္လမ္းေလး

Image Hosted by ImageShack.us
ရြာထဲေလ်ွာက္ျကည့္

Image Hosted by ImageShack.us
အန္ဂ်ီအိုတစ္ခ်ို့ ေဆာက္ေပးထားတဲ့ အိမ္ေလးေတြ။

Friday, March 13, 2009

Research for Myanmar Search Engine


Image Hosted by ImageShack.us

အထက္ကဟာက ၂ဝဝဂမွာ အင္တာနက္ Search Engine ေတြ အသံုးခ်မွုဇယား။ နာမည္ျကီး Google ကေတာ့ ထိပ္ဆံုးက ဦးေဆာင္လ်က္ပဲ။ ဒီ Stat ေလးေတြကို က်ြန္ေတာှ သိပ္သေဘာက်တယ္။ နိုင္ငံျခားမွာ ISP ေတြကေန ဒါမွမဟုတ္ သီးျခား အဖြဲ့ေလးေတြကေန အဲဒီလို ဆာေဗးေလးေတြကို စနစ္တက် ေကာက္ျကတယ္။ ဘာအက်ိုးထူးလဲဆိုေတာ့ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ဟာကို ဘယ္ေလာက္ အားေပးတယ္ ဆိုတာ သိလာရတယ္။ လူသံုးမ်ားတယ္ဆိုတာ သူ့စြမ္းေဆာင္ရည္ ေကာင္းလို့လို့ ၈၀% ေလာက္ အတိအက် ေျပာလို့ရတယ္။ ဒါမ်ိုးေတြမွာ ဆိုရင္ေတာ့ သူသံုးထားတဲ့ နည္းပညာ၊ သူ့ရဲ့ Algorithm ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းတယ္ဆိုတာ မွန္းဆလို့ ရမယ္။ နွိုင္းယွဉ္ ေလ့လာလို့ ရမယ္။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာေရာ?။ ဆက္သြယ္ေရးက အခ်က္အလက္ တခ်ို့နဲ့ က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ တြက္ခ်က္မွုအရ ျမန္မာျပည္မွာ ၂၀၀၈ အတြင္း အင္တာနက္ အသံုးျပုသူေပါင္း သံုးသိန္းအထက္ မရွိပါဘူး။ ဒါဟာ လူဦးေရ သန္းငါးဆယ္ရွိတဲ့ ျမန္မာျပည္ အတြက္ဆိုရင္ တစ္ရာခိုင္းနွုန္းေတာင္ မရွိေသးတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ေနာက္ပိုင္း တိုးပြားလာဦးမွာပဲ။ အဲဒီအခါ ျမန္မာ Search Engine ေတြဘာေတြ ေပါှလာေတာ့မယ္။ ျမန္မာ ယူနီကုဒ္ Range ေလးတစ္ခု ေပးျပီးေတာ့ေတာ့ Search Engine တစ္ခု ေဆာက္လို့ မျဖစ္နိုင္ဘူး။ ဘာေတြ လိုမလဲ။ ဒါကေတာ့ လ်ွို့ဝွက္။ Hint အေနနဲ့ ေျပာရရင္ Myanmar Data Set ေတြဆိုပါေတာ့။ တခါတုန္းက အခ်ို့အခ်ို့ေသာ လူပုဂဿဂိုလ္ေတြ၊ ဆရာေတာှေတြ လုပ္ခဲ့ျကတဲ့ စာအုပ္ အေဟာင္းေလးေတြ ရွိတယ္။ ရွားလည္းရွားတယ္ ျပန္လည္း မထြက္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါေတြကေန အရမ္းေကာင္းတဲ့ အျကံေတြ ရခဲ့တယ္။ လြယ္လြယ္ကူကူ ရခဲ့တာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ တန္ဖိုးထားပါတယ္။ 



Image Hosted by ImageShack.us

ဒါေလးကလည္း သိပ္ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေလးေတြပါပဲ။ Search Engine မွာ လူေတြ ဘယ္လို စကားလံုးေတြ ရွာျကသလဲဆိုတာ ေလ့လာထားတာ။ စကားလံုး တစ္လံုးထဲက ၂၁ ရာခိုင္နွုန္း ရွိတယ္။ နွစ္လံုးက ၂၄ ရာခိုင္နွုန္း ရွိတယ္။ သံုးလံုးကလည္း ၂ဝေက်ာှ ရွိတယ္။ ဒါက ဘာကို ျပသလဲဆိုေတာ့ စကားလံုး အတြဲေတြ အတြက္ပါ Search Indexing ဘယ္ေလာက္လုပ္ဖို့ လိုမယ္ဆိုတာကို ျပတယ္။ အဲဒီမွာ Algorithm ဆိုတာ အရမ္းအရမ္း အေရးျကီးလာေရာ။ ျမန္မာစာက စေပ့(စ္) Space မရွိဘူး။ ဘယ္လိုမ်ိုး အထိကို စကားလံုးတြဲလို့ သတ္မွတ္မွာလဲ ဆိုတာေတြကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလာျပန္ေရာ။ ဝင္ေငြမေကာင္းေပမယ့္ စိတ္ေပ်ာှစရာေကာင္းတဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါပဲ။ အခုေတာ့ အလုပ္ျဖစ္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေနာင္ ၅နွစ္ေပါ့။ :)




တိုတိုေလးနဲ့ တိုးတိုးေလး


တိုတိုေလးနဲ့ တိုးတိုးေလး


ေခြေခြေလးေနရင္း ေခြးျဖစ္သြားတဲ့သူေတြ
ေျပေျပေျပာရင္ ေျပးရတတ္တဲ့ အျဖစ္မ်ား
ေဝေဝဝါးဝါးနဲ့ ေဝးသြားတဲ့ကိစဿစေတြကလည္း အမ်ားျကီးပါ
ေတြေတြေလးျကည့္ရင္း ေတြးေနမိတယ္
ေစြေစြေလးျကည့္ရင္း ေဆြးေနမိတယ္
ခိုခိုကတ္ကတ္နဲ့ ခိုးဝွက္ေနတဲ့လူေတြျကားမွာ
ေလေလေနတဲ့စိတ္ဟာ ေလးလံလာ
ျပာျပာသလဲ လုပ္ရလြန္းတဲ့ကိုယ္လည္း တျဖည္းျဖည္း ျပားလာခဲ့
အေမြွေတြ ေမြွးတဲ့မီးကေလာင္တယ္
ေတာှေတာ့ေတာှ ျကတယ္
ေဆာှေဆာ့ေဆာှ ျကတယ္
ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္တိုင္းလည္း မျပီးျပတ္တာေတြ အမ်ားျကီး
စီစီစဉ္စဉ္ လုပ္တိုင္းလည္း အစီးမကပ္တာေတြက အမ်ားျကီး
အလန္ေတြသာ လန္းလာခဲ့
အျကံေတြလည္း ျကမ္းလာခဲ
ေျမြတစ္ေကာင္ကိုမွ ေမြးခ်င္မိတဲ့က်ြန္ေတာှ
ဆန္ရင္းစုန္ရင္း အဆံုးမွာ အဆန္းျပားဆံုးအရာ ေတြ့မလားရွာမိေတာ့
မွန္တိုင္းလည္း မွန္းသေလာက္ေတာ့ မျဖစ္တာသိျပီ
ခံရလြန္းလို့ ဦးေနွာက္ေတြလည္း ခန္းလာျပီ
မုန္တိုင္းေတြလည္း မုန္းတတ္ခဲ့ျပီ
ပါတာမ်ားေတာ့ ပါးလာျပီး
ယိုယြင္းေနေသာ ရိုးသားျခင္းမ်ားမွာ
ျပင္ရတာေတြမ်ားလြန္းလို့ ပ်င္းလာတဲ့အခါ
နာနာက်င္က်င္နဲ့ နားနားေနေနသာ ေနခ်င္ပါေတာ့တယ္
ေခြေခြေလးေနရင္ ေခြးျဖစ္တတ္တဲ့အေျကာင္း ေတြးရင္းေပါ့။


လင္းဆက္
13.03.2009 (Friday)
00:20 am

PS: ျမန္မာစာ မ်ိုးတူစုေတြခြဲရင္း စိတ္ကူးေပါက္လာလို့ ေရးမိတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ စိုင္းဝင္းျမင့္ ေျပာသလို မ်ားမ်ား ျမန္ျမန္ေလး ေရးလိုက္မိတယ္။ သိပ္ေတာ့ မရွည္ဘူး။ တိုတိုေလးနဲ့ တိုးတိုးေလးပါ။

Fixed date 2009 instead of 2008. Thanks Guest!
Fixed ပီပီျပင္ျပင္ instead of ျပီျပီျပင္ျပင္. Thanks Ma May! :)


Thursday, March 12, 2009

Diary 12.03.2009





မန္ယူ အင္တာ ေဘာပြဲျကည့္အျပီး အင္တာနက္ေလး တက္သံုးမိေတာ့ အရမ္းအရမ္း အူထဲ ကလိကလိ ျဖစ္လာရေလာက္ေအာင္ ရယ္ခ်င္တာေလး တစ္ခု ဖတ္လိုက္မိလို့ တကူးတကကို ဒီအထဲ ေရးထည့္ထား လိုက္တယ္။ အခုေျပာေနရင္းနဲ့ကို ရယ္ေနမိေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှ အင္တာနက္ စသံုးတာ ၂၀၀၄ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ့အင္တာနက္ ေလာကျကီးကို ေရွ့မီေနာက္မီ ေတာှေတာှေလး မွီလိုက္ေသးတယ္လို့ ေျပာရမယ္။ MIRC တို့ ခ်တ္ရြမ္းတို့၊ ဖိုရမ္တို့ဆိုတာ အခုဘာဟုတ္ေသးလဲ.. တခ်ိန္တုန္းက ဆိုရင္ေပါ့။ အင္းအင္း။ ေနာင္တခ်ိန္ေတာ့ အြန္လိုင္းေပါှက ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းမ်ားဆိုျပီး ေရးဦးမယ္။ ေစာင့္ဖတ္ဗ်ာ။ အခုေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ ေနာင္ အနွစ္ ၂ဝေလာက္ က်ရင္ေပါ့။ ေအာှ ဟုတ္ကဲ့ က်ြန္ေတာှ ေရးရင္ေတာ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြကို နာမည္ေလးေတြနဲ့ တိတိက်က် ေရးမွာပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိန္တုန္းက သူတို့ သူတို့ သူတို့ေတြ အြန္လိုင္းမွာ ဒါေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေနာက္လူေတြသိေအာင္ က်ြန္ေတာှက မွတ္တမ္းေလး တင္ခဲ့ခ်င္တာပါ။ အကုန္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ြန္ေတာှ သိသေလာက္ေပါ့ေလ။ အခုေတာ့ အူတက္ေတာ့မယ္။ ေတာှျပီ အိပ္ျပီဗ်ာ။ 


PS: ဘာလဲလို့ လာမေမးနဲ့ဗ်ိုး၊ ေမးလည္း က်ြန္ေတာှက ေျပာမွာမဟုတ္၊ ေျပာလည္း ခင္ဗ်ားတို့ သိမွာမဟုတ္။

ေဘာလံုးပြဲက

မန္ယူ ၂-၀ အင္တာ
အာဆင္နယ္ ၇-၆ ရိုးမား
ဘာစီလိုနာ ၅-၂ လိုင္ယြန္
ေပါှတို ၀-၀ အတလက္တီကို

Wednesday, March 11, 2009

ေအာက္ျပည္က ဗန္ပိုင္းယား




ေအာက္ျပည္က ဗန္ပိုင္းယား


ဗန္ပိုင္းယားဆိုလိုက္ရင္မွျဖင့္
လွန္တိုင္း ကိုက္တတ္တယ္ဗ်လို့ မထင္ျကပါနဲ့ (အကဿင်ီလက္)
ျဖူျဖူဥဥ
လည္ပင္းနုနုေလးေတြကိုမွ ေရြးတတ္တယ္
ေခ်းအထပ္ထပ္နဲ့ ဆိုလည္း ေရွာင္တယ္
ေပြးအကြက္အကြက္နဲ့ ဆိုလည္း ေရွာင္မယ္
ေအာင္မယ္..ဟိုေခ်ာင္က ေကာင္မေလးက
ကိုက္ပါကြယ္ ကိုက္ပါကြယ္နဲ့
အတင္းလိုက္လာဆြယ္လည္း
မမိုက္ပါတယ္ ရုပ္ရယ္ေျကာင့္
ဆုတ္ဖယ္ကာ ေျပးခဲ့တယ္
ကိုေဂ်ျကီးလက္စြဲ
အသားမဲေလး ျကျပန္ေတာ့
ရုပ္ေလးက လွေပမယ့္
ေသြးက ေပါ့စတစ္ျပ
ညည ထထ စတတ္တာဆိုးတယ္
ဒီလိုနဲ့
မိုးရယ္ကရြာခ်
ပဲခူးနယ္မွာ အရမ္းသမေနတဲ့
ကိုလတရနဲ့ ေတြ့ရန္ရြယ္
အေတြ့ရယ္မခံဘဲ ေရွာင္ကာပုန္း
အဲဒီက ေဟာှတယ္ေတြလည္း သူ့ဆို မုန္းလွျပီ
သံုးမရျပီ ဒီလူမ်ား
အေဝးမွာထားခဲ့ျပီး
ဗန္ပိုင္းယား ညစာစားရဖို့အေရး
အထက္တက္ျပီး ေရြးလိုက္မယ္
ေရြွမန္းသူ အပ်ိုမ
ေရြွေျခက်င္းေလး အသာမလို့
ျပ..
...
...
လည္ပင္း။ (ေပြးညွင္းကင္းေစ)


ေနာင္...ေနာင္... ေနာင္...ေပ....ေနာင္.... (ဗိန္းေဗာင္းသံဆင့္ေစ)

PS: ၂၀၀၆ ေလာက္တုန္းကေရးတဲ့ ရယ္စရာ ေမာစရာ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ အခုခ်ိန္ ျပန္ေရးခိုင္းေတာင္ ေရးနိုင္ေတာ့မယ္ မထင္ဘူး။ ဪ အထက္ကလို ခ်စ္စရာ ဗန္ပိုင္းယားေလး လုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီေနရာမွာ ျပထားတဲ့အတိုင္း လုပ္နိုင္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးထားတဲ့ အေကာင္ေလးပါ။ [Cute Monkey Vampire Tutorial]

ကိုကယ္လ္ဗင္+မနွင္းဆီ လက္ဖြဲ့

ကိုကယ္လ္ဗင္+မနွင္းဆီ လက္ဖြဲ့


မန္းေျမမွာဘီးေထာင္တဲ့
ျမီးေကာင္ေပါက္ ကိုကယ္လ္ဗင္
အပ်ိုေလးကိုျမင္
ဘီးေထာင္ရင္း ေနာက္ျပန္ျကည့္
အရွိန္လြန္တိုက္မိ
ေဖာက္စ္က်ိုးျပီး သူလဲတာ
ပုဆိုးမပါေတာ့ပါ
ေဘးနားက အပ်ိုမ်ား
၃ ရက္ေလာက္ ဖ်ားတယ္ဗ်ား။ (ေသြးရဲရဲ သံရဲရဲ ဒဏ္ရာျပင္းထန္တာ ျမင္လိုက္ရလို့)


ကိုရင္လက္ဆင္း

PS: မျကာေသးမီကမွ မဂဿငလာေဆာင္သြားေသာ ျခေသဿင့က်ြန္းျကီးမွ ကိုကယ္လဗ်င္နဲ့ မနွင္းဆီ အမွတ္တရ။ :D

ေခတ္သစ္သုဘဒဿဒါ ဇာတ္ထုတ္

ေခတ္သစ္သုဘဒဿဒါ ဇာတ္ထုတ္


ဪ...ဒီတစ္သက္ေတာ့
ဒီဇာတ္ ျပန္မကရေတာ့ဘူး ထင္ေနတာ
အျဖစ္ေလးရယ္က မသက္သာ
ဝဋ္ေျကြးရယ္ပါတာေျကာင့္
သတင္းျကီးတဲ့ မင္းသမီးဇာတ္
နာခ်က္ကေတာ့ ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး
ကဲပါေလ အေျပာရယ္ရပ္ျပီး
အေတာရယ္ မသတ္ရေအာင္
ရမ္းရြာစား ကုလားဘုရားလိုလွည့္။ (ဒံု ခ်ပ္ ခ်ပ္. ဒံု ခ်ပ္ ခ်ပ္ )

ေတာင္ရပ္ခြင္ ေျမာက္ရပ္ခြင္
ရနံ့ေတြ တျမူးျမူး
ပန္းေတြေတာင္ ပြင့္ဖူးေနပါေပါ့လား
အဟင့္ဟင့္ .. ေတြးမိရင္ျဖင့္ ငိုခ်င္တယ္
ပိုတယ္လို့ မေျပာနဲ့ ကိုကိုရယ္
ဂ်ီ့စိတ္ထဲမယ္ နာလွတယ္။

တစ္ခါက တစ္ဘဝ
လက္ပံေတြ ပြင့္ခ်ိန္တုန္းကေပါ့
ေမာင္မယ္ရြွင္ျမူး
ကိုကိုက လက္ပံပြင့္ေလးေတြ ခူးေပးတယ္
ျပီတီတီ မ်က္နွာေလးနဲ့ျကည့္
မယ္ေနွာင္းနဲ့ ဂ်ီဂ်ီ့ကို
တအီအီလည္း ေခ်ာ့တတ္တယ္

တစ္ရက္ေတာ့
မေမာ့နဲ့ကြယ္ ဒီအေရေတြကိုဆိုျပီး ေျပာထားလ်က္နဲ့
ေတာအရက္ေတြ နင္းကန္ေသာက္
ရြာေျမာက္ဘက္ သခဿင်ိုင္းမွာ
ေမွာက္ေနတဲ့ ကိုကို့ကို
သရဲက ေျခာက္လိုက္ေတာ့
အလြန္တရာေျကာက္ျပီး ေျပးလာ
အေျခာက္ျကီးဆီက ခိုးထားတဲ့ ပုဆိုးရယ္ကမပါ
အားကိုးရာရွာျပီး နီးရာ အရပ္
ဂ်ီ့ အိမ္ေပါှသို့ ေျပးကာတက္
အဲဒိမွာ စတဲ့ဇာတ္။

အေဖအေမတို့ျမင္
ဘယ္လို ထင္မတုန္းေတာ့
ကိုယ္ဗလာ အခ်ည္းနွီးနဲ့
ရြာတစ္ရိုး လံုးတီး ဒိုးေနတဲ့ ရွင့္ကို
ဘယ္လို ျကည္ျဖူမလဲ
က်ြန္မအရွက္ကိုခြဲ
ဒါသက္သက္ လုပ္တာပဲလို့ ေျပာမိေတာ့
ေခါင္းေလးကို ငိုက္စိုက္ခ်ျပီး
အျပီးထြက္သြားလိုက္တာ
ေနာက္ေန့မွာ ရြာက ေပ်ာက္သြားတယ္။

အသည္းနာတယ္ရွင္
ရာဇဝင္ေျကြးဆိုတာ မေျကေရးပဲ
ဂ်ီအသည္းကို ကစား ျပီးမွ သူထားသြားတာေလ
ဘယ္ရမလဲ အိပ္ယာထဲ လဲျပလိုက္ေတာ့
ေဆးဆရာ ဘဘဝိ
ယျတာေပးလိုက္၏
ရြာက လူမိုက္ ေမာင္ဗိုဒ္ကေလးကို အသာေခါှ
ျကိမ္နဲ့ အျပတ္သာ ေဆာှခဲ့ဖို့ မွာတယ္ေလး။

(နွဲကို ေပ်ာ့ေပ်ာ့ မွုတ္တတ္တဲ့ ရြာစား လက္တဆစ္ေလ်ွာ့ ... ဒီတစ္ခါေတာ့ အလြမ္းေတးသံေလးနဲ့ ေခ်ာ့)

လူမိုက္ ေမာင္ဗိုဒ္
ေစာင္ကို ပိုက္၍
ေတာရပ္ ေတာရြာ
လိုက္ရွာပါလည္း
ေရသာမ်ား၍ ငါးမေတြ့
ေသနာမ်ားလို့ ဆဲသေဟ့။

(စည္တို ကယ္လ္ဗင္ ေရခင္းသံေလး အရင္ဝင္၊ ျပီးရင္ ဒစ္စကိုေျပာင္းျပီး အရက္သမား တီးလံုးေလးနဲ့ နွက္)

နွစ္ေပါင္းရယ္ျကာ
အခ်စ္ေဟာင္းကိုလည္း မေမ့နိုင္ပါဘူး
ရင္မွာတေျမ့ေျမ့ တေငြ့ေငြ့ ျဖစ္ေနဆဲမွာေလ
ရြာလမ္းတေလ်ွာက္ ထန္းေခါက္ဖာေလး ထမ္းလို့လာ
ေမာင္ဗိုဒ္ကေလး ျဖစ္ေနရွာ
ေရာ့ ဒီမွာ သက္ေသဆိုျပီး
မ်က္ရည္ေတြနဲ့ ထုတ္ကာျပ
သရဲေျခာက္တုန္းက က်ြတ္ခါက်
စုတ္ကာမြေနတဲ့ပုဆိုး
သူမ်ားဆီက မနဲ ျပန္ခိုးခဲ့ရသတဲ့ေလ

(ပတ္ဆရာေဂ် မ်က္ရည္ေတြ ေဝေစဖို့အေရး ေဗ်ာသံေလးနဲ့ ညွင္းညွင္းသြင္း)

ပုဆိုးေလးေတြ့ေတာ့မွ
အဲဒီေန့က အျဖစ္ေတြ တစ္လံုးမက်န္ျပန္သတိရ
အပူလံုးလည္းျကြ
ယူျကံုးမရလည္း ျဖစ္လာ
ဪ ဂ်ီပါမမ တရားသံေဝဂရ
တရားတေဘာင္နဲ့ မ်ွေအာင္ ေနေတာ့မဟဲ့ဆိုျပီး
တဘက္ေလးပတ္ျပီး အေဝးကိုမွန္း
ျမိုင္ရပ္ကိုထြက္ဖို့ စေျခလွမ္း။

(ကားဆြဲ ကိုဝွိုက္ အိပ္ငိုက္မေနနဲ့၊ မဂ်ီပါ ျပန္မနွိပ္ခင္ ၊ ကားလိပ္ကို အျမန္ပိတ္ေစ)



ေခတ္သစ္ သုဘဒဿဒါ ဇာတ္ထုတ္ ျပီး၏။

(အမျကီးမ်ားကန္ေတာ့၊ လ်ွာရွည္ျပီး ပါစပ္နဲ့လက္ ေဆာ့မိတာ၊ မျငူစူခြင့္လြွတ္၊ အျပစ္ရယ္က လြတ္ေစဖို့၊ အရမ္းသြက္တဲ့ ေမာင္လင္းဆက္ရဲ့ ေတာင္းဆု ပနဿနက္)

ဒီကဗ်ာေလးကလည္း ေန့တစ္မွာ ကဗ်ာေတြ ေရးျကတုန္းက စပ္ထားတာေလးပါ။ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ အေခ်အတင္ ေရးျက ခုတ္ျက နွက္ျက ျငင္းျကရင္း ဒီကဗ်ာေလး ျဖစ္လာတာ။ ဇာတ္ေကာင္ေတြက အျပင္မွာ အလြန္ခင္မင္စရာ ေကာင္းသူေတြပါ။ သို့ေပမယ့္လည္း ကဗ်ာထဲမေတာ့ ရတုန္းအခ်ိန္ေလး နွက္မိသေပါ့။ ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့။ :D ေန့တစ္ဖိုရမ္မွ မိတ္ေဆြမ်ား အမွတ္တရ။ Dedicated to..
  • ေမာင္ရင္ရမ္း
  • သတို့သား တစ္လနြမ္းျကီး ကိုကယ္လဗ်င္အလက္ဇန္းဒါး
  • အမျကီး မရွင္ေနွာင္း
  • အမျကီး မဂ်ီပါ (နာမည္ေက်ာှ စာေရးဆရာမ တစ္ဦး)
  • မန္းကနက္က ဂီတဖခင္ျကီး ျဆာေဂ် (ေအေမာင္ျကီးမပါ)
  • ကိုဗိုဒ္ကေလး
  • ေဒါက္တာေမာင္ဝွိုက္
  • Let it Rock

Tuesday, March 10, 2009

The Overtures by Oboist Sein Mya Po

Oboist Sein Mya Po

The Overtures
Oboist Sein Mya Po (နွဲစိန္ျမပို)

  1. ထူးမျခားနား
  2. မဂဿငလာေအးေရခင္း
  3. အလွူမဂဿငလာေဗ်ာ
  4. ေဝလာ
  5. စည္ေတာှသံ
  6. ဗံုျကီးသံ
  7. ေလွေလွာှသံ
  8. ေလးခင္း
  9. ယိုးဒယား တပင္တိုင္
  10. ျမန္မာအိုးစည္
  11. ဒိုးပတ္သံ
  12. ျမန္မာဆိုင္းဝိုင္း တကိုယ္ေတာှ လက္စြမ္းျပ

Rar | 80Mb | 256Kb
Download

Monday, March 9, 2009

ရာသီေတာှဦး

Yar Thi Daw Oo (3)

ရာသီေတာှဦး
ေစာင္းလွိုင္ဝင္းေမာင္
 
  1. ရာသီေတာှဦး
  2. ေနြဦးေတးသံ
  3. မိုးေဒဝါ
  4. ေဆာင္းအမီ
  5. နွင္းေပ်ာက္တဲ့ေနြ
  6. ျမညွင္းေလျပည္
  7. မိုးသက္ေလနွင္
  8. ေဆာင္းရယ္ နွင္းရယ္ ကိုယ့္ခ်စ္သူရယ္

Rar | 75Mb | 256K
Download

PS: See more mirror links in Comment. Thanks everyone for helping.

ရတနာပံု


Yadanarbon

ရတနာပံု
လဝန္းအိမ္ (မနဿတေလး)

  1. ျမူေမွာင္ေဝကင္း
  2. နွစ္ကိုယ္တူခ်စ္သမ်ွ
  3. ပ်ို့ဆုေတာင္း
  4. စံုေတာျမိုင္
  5. ဆီမလူးတဲ့ေပဖူးလြွာ
  6. နွစ္ကံျပိုင္ဖူးစာ
  7. ရတနာပံု
  8. မဂဿငလာဆုေတာင္း

Rar | 91Mb | 256Kb
Download

PS: See more mirror links in Comment. Thanks everyone for helping.

Sunday, March 8, 2009

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၃)

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၃)

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၃)
ေစာင္းလွိုင္ဝင္းေမာင္

ငွက္ေမာင္နွံ
ခ်စ္ေရာင္ျခည္
ေလွကေလး
ေမတဿတာအရင္းခံ
ေတာဓေလ့
စံုေတာျမိုင္
ေဟဝန္နန္း
ျမျကာယံ
က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္

Rar | 96Mb | 256Kb
Download

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၁)
က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၂)

PS: See more mirror links in Comment. Thanks everyone for helping.

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၂)


Image Hosted by ImageShack.us

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၂)
ေစာင္းလွိုင္ဝင္းေမာင္

  1. မိုး
  2. တိမ္တမန္
  3. သဲေငြေသာင္
  4. ျမန္မာ့စိတ္ရင္း ျမန္မာ့ရွုခင္း
  5. ေရြွမန္းဆီသို့
  6. စစ္ကိုင္းေတာင္
  7. ဇာတိနြယ္
  8. ဆုေတာင္းပဏဿဏာ
  9. က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ေစာင္း

Rar | 107Mb | 256Kb
Download

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၁)
က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၃)

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၁)


Image Hosted by ImageShack.us

က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္ (၁)
ေစာင္းလွိုင္ဝင္းေမာင္
  1. ေတးထပ္
  2. ေတာင္ေတာသာယာ
  3. ေဟမန္ညခ်မ္း
  4. ေက်းငွက္ျမူးတဲ့ စိမ္းလဲ့ကန္
  5. အရုဏ္ဦး
  6. က်ူးဧျငိမ့္ျငိမ့္
  7. တိမ္ယံကြန့္ျမူး
  8. ျမိုင္ျကီးေဟမာ

Rar | 82Mb | 256Kb |

အင္တာနက္ေပါှ ေမြွရင္းေနွာက္ရင္း အဖိုးတန္တဲ့ ျမန္မာတီးလံုးေခြေလးေတြ ေတြ့လို့ ထပ္ဆင့္ ေဝမ်ွ လိုက္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ ပုဂံသြားတုန္းကဆို အဲဒီ သီခ်င္းေလးေတြနဲ့ေပါ့ဗ်ာ။ ျငိမ့္ျငိမ့္ေညာင္းေညာင္း အင္မတန္မွ နားဝင္ခ်ိုပါတယ္။ သီခ်င္းနာမည္နဲ့ လိုက္ဖက္ပါတယ္။ နိုင္ငံတကာေရာက္ ျမန္မာေတြ အေနနဲ့လည္း ဒီသီခ်င္းေလးေတြ ျကားရတဲ့အခါ ငါျမန္မာပါလားဆိုျပီး ဂုဏ္မယူနိုင္ရင္ေတာင္မွ သတိတရ လြမ္းဆြတ္မိျကမွာ အမွန္ပါ။ သီခ်င္းေတြက အတီးသက္သက္ Instrumental ေလးေတြပါ။ ကံဆိုးတာက က်ြန္ေတာှေတြ့တာလည္း Rapidshare လင့္ခ္ေတြပဲ ရွိတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း အိမ္က ကြန္နက္ရွင္နဲ့ ေဒါင္းလုဒ္ေတာင္ မလုပ္နိုင္ပါဘူး။ အဆင္ေျပတဲ့သူေတြ အျခားတစ္ေနရာမွာ တင္ေပးရင္ေတာ့ Rapid မသံုးတတ္တဲ့သူေတြ အဆင္ေျပမွာ အမွန္ပဲ။ သီခ်င္းစာသား ေတြကိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ရရင္ က်ြန္ေတာှ ရွာျပီး တင္ေပးပါဦးမယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာှ ခရီးသြားေနတယ္။ အဲဒီကာလမွာ ဒီကို ေရာက္လာသူေတြ အသစ္ေတြ့ရေအာင္ အလိုအေလ်ာက္ ပိုစ့္ေတြ တက္ေအာင္ လုပ္ထားခဲ့ပါတယ္။ ေပ်ာှရြွင္ပါေစ။



PS: See more mirror links in Comment. Thanks everyone for helping.

Saturday, March 7, 2009

ဟမ္းဖုန္းျကီးနဲ့ လည္ကတံုးနဲ့

ဟမ္းဖုန္းျကီးနဲ့ လည္ကတံုးနဲ့
၂၁ရာစု ျကက္ဆူစိုက္သမားျကီးမ်ား ေတးသံ



ခ်စ္တဲ့သူငယ္ေလ
သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေယာက္ဖတို့ေရ
တို့မန္းေျမမွာ ေရေတြျကီးရင္
ေလွေတြစီးျပီး သြားျကသတဲ့
တညွိုးငယ္မွ ယမ္းယမ္း
နွမေလးသူ့ကိုလြမ္းရင္
ဇီးျပားေလးစားလို့ ရည္းစားေလး ထားမိပါတယ္တဲ့
ပလိုင္းေပါက္နဲ့ဖားေကာက္
မ်က္နွာမွာ ဘယ္လို ေက်ာက္ေတြေပါက္လည္း 
ခ်စ္တာပဲတဲ့
တစ္အိတ္ကယ္မွခ်ဲ့ခ်ဲ့
ပါးစပ္ေလးရြဲ့လို့ တဖြဲ့တနြဲ့လည္း ေျပာတတ္တယ္
အသစ္ကယ္မွ စက္စက္
ပိုးခ်ည္မ်ွင္ တရဘက္နဲ့ 
အေရာင္တဝင္းဝင္း
ေရြွေျခက်င္း ထင္းထင္းျကီးကို 
ဗရုတ္ကယ္မွဗရက္
သလံုးသားအထက္မွာတင္ကာ
အိထြားျဖူေဖြး
အနွီ မန္းသူေလးသည္
ပုလိပ္ကယ္မွလိုက္လိုက္
ထိုထိုေသာအခိုက္တြင္
နွုတ္ခမ္းေလး အသာကိုက္လို့
ဆိုင္ကယ္ကိုေျပာင္းျပန္စီး
က်ံုးပတ္ျပီးလည္း ေျပးဖူးတာေပါ့ေတာှတဲ့
တလြဲရယ္မွ ေခ်ာှေခ်ာှ
နွမေလး ေဝးကေမ်ွာှသည္
ဟမ္းဖုန္းျကီးနဲ့ လည္ကတံုးနဲ့။



ကိုရင္လက္ဆင္း

ဒီကဗ်ာေလးက ေန့တစ္ျမန္မာ ဖိုရမ္မွာ အေတာှျကီး စည္ပင္ခဲ့စဉ္ ကာလက မနဿတေလးက သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ့ အျပန္အလွန္ စာေတြေရးျပီး စပ္ခဲ့တဲ့ အိုင္ပ်က္ေလးပါ။ အခု နဲနဲျပင္ျပီး ျပန္တင္လိုက္တယ္။ ဒါေလးကို မနည္း ျပန္ရွာထားရတာ။ မနဿတေလးက သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အမွတ္တရေပါ့။ က်ြန္ေတာှက ကဗ်ာေတြ အားလံုးထဲမွာ အိုင္ခ်င္းကို သိပ္ျကိုက္တယ္။ အျကိုက္ဆံုးပါပဲ။ သူမ်ားေတြကေျပာတယ္ အိုင္ေတြ့ရင္ ေျခေဆးခ်င္သတဲ့။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ စာအုပ္ထဲ ေရးကူးထားခ်င္သူပါ အဟုတ္ :D

ေန့တစ္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အျပန္အလွန္ စခဲ့ေနာက္ခဲ့ စာခ်ိုးခဲ့တာေတြကို ဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီေနရာကို ရဲရဲျကီး နွိပ္လိုက္ပါ [လက္တန္းကဗ်ာစပ္ရေအာင္]

Friday, March 6, 2009

Do you know with Ma Kay Thi Oo?


က်ြန္ေတာှ့ဆီကို ဒီေန့ ေရာက္လာတဲ့ ေဖာှဝါဒ္ေမးလ္ တစ္ေစာင္ပါ။ စာရြက္စာတမ္းေတြ ေကာက္ရထားလို့တဲ့ ပိုင္ရွင္ကို လိုက္ရွာေနတာ။ စကဿငာပူကဆိုေတာ့ သိတဲ့သူရွိရင္ လက္တို့လိုက္ျကပါဗ်ာ။ ဖုန္းနံပါတ္ လိုအပ္တယ္ဆိုရင္ ေျပာျပေပးပါမယ္။ 

Hello,


I found  Ma Kay Thi Oo's educational certificates at singapore food court and could not able  to get her direct contact. I found there is a recommendation letter from Asia World Port management. So, I am wondering you may know her contact address at Yangon. If you know her contact in Ygn, could you please inform this info to her. I will keep her certificates for the time being.

Name: Ma Kay Thi Oo (Father- U Phone Myint)
Job Title: Senior Accountant from 1Oct 2003 to July 2007 at Asia world.
Recommendation signed by U Sein Than.


Thanks,
Thant Cin Kyaw
ph: 902664**


အဆက္အသြယ္ ရသြားပါျပီတဲ့။ 


Thursday, March 5, 2009

Copy & Paste

ေတာှေတာှျကာပါျပီ ရင္ထဲကို ေရာက္ေနခဲ့တဲ့ ကိစဿစေလးတစ္ခု။ ေယဘုယ်ကေတာ့ ကိုယ့္ေရးတဲ့စာကို နွစ္သက္ သေဘာက်လို့ ကူးယူတယ္ တျခား ဘေလာ့ဂ္မွာ၊ ဝဘ္ဆိုဒ္္ေတြမွာ ေဖာှျပတယ္ ဆိုတာ ေက်းဇူးတင္ဖို့ ေကာင္းတဲ့ ကိစဿစပါ။ ဒါေပမယ့္ ေက်းဇူးတင္ျခင္း မတင္ျခင္းနဲ့ မသက္ဆိုင္တဲ့ အျခား Technical & Ethical ကိစဿစေလးေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီလိုမ်ိုး လုပ္တာဟာ ေက်းဇူးေတာ့ တင္ခ်င္စရာ ေကာင္းပါရဲ့ ဒါေပမယ့္ ဒါကို လုပ္သင့္လား မလုပ္သင့္ဘူးလား ဆိုတာေလးေပါ့။ သိေနျပီးသား ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေပမယ့္ ပညာရွိ သတိမမူမိဘဲ လစ္ကြက္ေလးေတြ က်န္ေနသလားလို့ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားမိတာေလးေတြ ေျပာျပတာပါ။


ေရးတဲ့သူဟာ အခ်ိန္၊ ပိုက္ဆံ၊ ခံစားခ်က္၊ အေတြ့အျကံု အမ်ားျကီး ရင္းနွီးျပီး စာတစ္ပုဒ္ကို ေရးထားတယ္။ ကိုယ္က Copy & Paste ေလးလုပ္တာဟာ ျမန္ျမန္နဲ့ အလြန္လြယ္ကူစြာ လုပ္နိုင္တယ္ ဆိုေပမယ့္ မူလေရးသူ ကုန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ၊ အားထုတ္မွုေတြကို စာနာ ေလးစားဖို့ လိုပါတယ္။

စာတစ္ေျကာင္း (သို့) စာတစ္ပိုဒ္ ကူးယူ ေဖာှျပတာဟာ ကိုးကားတာ၊ ရည္ညြွန္းတာလို့ နာမည္တပ္လို့ ရေပမယ့္ တစ္ပုဒ္လံုးကို ကူးယူတာဟာ Plagiarism သေဘာမ်ိုး သက္ေရာက္ပါတယ္။ ဒါက ေလ်ာ့ေလ်ာ့ေပါ့ေပါ့ ေျပာတာပါ။ အင္တာနက္ေပါှမွာ Content Stolen လို့ ေျပာပါတယ္။

တူညီတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ထဲကို ေနရာမ်ိုးစံုမွာ ေတြ့ရတဲ့အတြက္ Search Engine မွာ Rank က်ေစပါတယ္။ မူရင္းပိုစ့္ အေနနဲ့ ရသင့္တဲ့ Rank ကို မရေတာ့လို့ အင္တာနက္ေပါှမွာ တန္ဖိုးက်သလို ထပ္မံကူးယူေဖာှျပတဲ့ ဆိုဒ္ေတြ အေနနဲ့လည္း က်ပါတယ္။ နွစ္ဦးနွစ္ဖက္လံုးအတြက္ မေကာင္းပါ

အင္တာနက္မွာ Content ဟာ အေရးပါပါတယ္။ အဲဒီ Content ျဖစ္ေအာင္ စာေရးသူေတြဟာ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ဖန္တီးျကရပါတယ္။ အဲဒါကို ကိုယ္က အလြယ္တကူ ယူျပီး ကိုယ့္ ဘေလာ့ (သို့) ဝဘ္ဆိုဒ္မွာ ျဖည့္တာဟာ တရားလား မတရားလား စဉ္းစားသင့္ပါတယ္။

သူမ်ားစာကိုကူးယူျပီး ကိုယ့္နာမည္တပ္ ေဖာှျပသည္ မ်ားကိုေတာ့ ဘာမွ မေျပာလိုပါ။ ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရး သူ့သမိုင္းသူေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တာေလး တစ္ခုက ျကိုက္တာ မျကိုက္တာ တင္တာ မတင္တာ ေစာှကားတာ ခ်ီးက်ူးတာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလို Duplicate တင္တာေတြဟာ Content ကို ထိခိုက္ေစတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေလးကို အေလးအနက္ထား ေစခ်င္တာပါပဲ။

ျမင္သာေအာင္ ဥပမာ တစ္ခုေလာက္ က်ြန္ေတာှ ေပးခ်င္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှက ရတနာနတ္မယ္ အေျကာင္းကို ေတာှေတာှေလး အပင္ပမ္းခံ ေမြွေနွာက္ရွာေဖြျပီး ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဓာတ္ပံုေတြဆို ကာယကံရွင္ေတာင္ အံ့အားသင့္ခဲ့ ရတာပါ။ သူေတာင္ က်ြန္ေတာှျပမွ အဲဒီပံုေတြ ျပန္ေတြ့ခဲ့ရတာ။ ထားပါေတာ့။ ဂူဂယ္မွာ ရတနာနတ္မယ္ လို့ စာရိုက္ျပီး ရွာလိုက္ရင္ Search Engine က အျခားေသာ အခ်က္အလက္ေပါင္း မ်ားစြာကို အေျကာင္းျပုျပီး ကိုယ့္ မူရင္းပိုစ့္ကို Priority မေပးဘဲ ကူးယူထားတဲ့ ဆိုဒ္တခ်ို့ကို ေရွ့တန္းတင္ ေဖာှျပပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ဆီကေတာ့ အြန္လိုင္းကေန ဘာစီးပြားေရးမွ လုပ္လို့ရေသးတဲ့ အေျခအေန မရွိတာမို့ ေအာင့္သက္သက္ ျဖစ္ရံုကလြဲျပီး ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ နိုင္ငံျခားမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုမ်ိုးကို အျပတ္ ရွံု့ခ်ျကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို့လည္းဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ေရာက္လာနိုင္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြဟာ အရင္ေတြ့တဲ့ဆီကို ေရာက္သြားတားကိုး။ ေတာှေတာှ ေျကာက္ဖို့ ေကာင္းသလို ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစဿစေတြပါပဲ။


ဒီေတာ့ ဒါေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းသင့္သလဲ။ ကိုယ္က အျခားသူတစ္ေယာက္ ေရးထားတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ကို ေတြ့တယ္ဆိုရင္ တစ္ပိုဒ္ တစ္ပါဒမ်ွ ကူးယူျပီး ဘယ္လိုေျကာင့္ ဘာေျကာင့္ ျကိုက္တယ္၊ အျခားသူေတြလည္း ဖတ္သင့္တယ္ ဆိုျပီး ညြွန္းဆိုရင္ျဖင့္ ကိုယ့္အထဲမွာလည္း မူရင္းစာကို Index လုပ္ျပီးသား ျဖစ္သလို မူရင္းစာေရးသူကိုလည္း Credit အျပည့္အဝေပးရာ ေရာက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အားလံုးကို ကူးယူမေဖာှျပတဲ့အတြက္ အင္တာနက္ေပါှမွာ Content Duplicate ျဖစ္ျခင္းကို ကာကြယ္နိုင္ ပါတယ္။ တခါတေလ အမွတ္တရ အေနနဲ့ ကူးျပီး ေဖာှျပခ်င္ရင္ေတာင္ နဲနဲေလာက္ ေျပာင္းလဲျပီးမွ ေဖာှျပသင့္ပါတယ္။Copy Paste နဲ့ စာတစ္ပုဒ္လံုး ကူးျပီး တျခားေနရာမွာ ထပ္တင္တာမ်ိုးဟာ ခ်ီးက်ူးတယ္ ထင္ရသလိုလိုနဲ့ တကယ္တမ္းမွာ ဒုကဿခေပးျခင္း တစ္မ်ိုး ပါပဲ။


မွတ္ခ်က္။

က်ြန္ေတာှ့ ပိုစ့္ေတြကို အျခားေနရာေတြမွာ ေဖာှျပေပးတဲ့သူေတြ အားလံုးကို အလြန္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ မွန္ကန္တဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း တစ္ခုလို့ေတာ့ က်ြန္ေတာှ မယူဆမိပါဘူး။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ္တိုင္လည္း မသိခင္က တစ္ခါ လုပ္ခဲ့မိပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း က်ြန္ေတာှ မျဖစ္ေအာင္ ေရွာင္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ့ အေနနဲ့ကေတာ့ ဘာဖီလင္မွ သိပ္မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အထက္က အခ်က္ေလးေတြကို သတိမမူမိဘဲ ဆက္လုပ္ေနျကရင္ ျကာရင္ အားလံုးအတြက္ မေကာင္းတာမို့ ဒါကို ေရးပါတယ္။ စကားမစပ္ က်ြန္ေတာှ့ဘေလာ့ ညာဘက္ေအာက္ေျခမွာ ထားထားတဲ့ CC-NC-SA ဆိုတဲ့ လိုင္စင္နဲ့ ဒီပိုစ့္က အေျကာင္းအရာဟာ မပတ္သက္ပါဘူး။ ဒါနဲ့ ပတ္သက္လို့ စာဖတ္သူေတြဆီက အျမင္ကိုလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပေျပလည္လည္ေပါ့။



ကိုးကား

http://en.wikipedia.org/wiki/Plagiarism
http://www.usatoday.com/tech/news/2006-07-31-net-plagiarism_x.htm?POE=TECISVA
http://news.cnet.com/Please-dont-steal-this-Web-content/2100-1024_3-6200283.html
http://www.webpronews.com/topnews/2005/08/30/copyscape-searches-for-scraped-content

Wednesday, March 4, 2009

Two Blasts in Yangon


မေန့ည ၁ဝနာရီခန့္က ရန္ကုန္ျမို့ ေျမနီကုန္း ပန္းျခံမွာ ေပါက္ကြဲမွု တစ္ခု ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္လို့ သိရတယ္။ ေပါက္ကြဲမွုေျကာင့္ ဒဏ္ရာရရွိသူ၊ ေသဆံုးသူ မရွိဘူးလို့ ဆိုေပမယ့္ ဒီေပါက္ကြဲမွုဟာ စမ္းေခ်ာင္း ျမို့နယ္က တိုက္ေတြကို တုန္သြားတယ္လို့ ထင္ရေလာက္ေအာင္ကို ျပင္းထန္တယ္လို့ ေဒသခံ ေနထိုင္သူေတြက ေျပာပါတယ္။ ေနာက္တစ္နာရီအျကာ ည၁၁နာရီ ခန့္မွာေတာ့ ေျမနီကုန္းမွာ အလုပ္ရွုပ္ေနတဲ့ ရဲ၊ စစ္သားေတြနဲ့ တာဝန္ရွိသူေတြဟာ လွည္းတန္း မီးပြိုင့္ကို ေျပးျကရ ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီမွာလည္း ေနာက္ထပ္ ေပါက္ကြဲမွုတစ္ခု ထပ္ျဖစ္လို့ပါ။  အဲဒီနားမွာ ေနထိုင္သူ တစ္ဦးရဲ့ ေျပာျကားခ်က္အရ အဲဒီက ေပါက္ကြဲမွုဟာ မျပင္းထန္ေပမယ့္ အသံအေတာှျကီး က်ယ္ေလာင္တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ေပါက္ကြဲတဲ့ အနားမွာ ရပ္ေနသူေတြ ရွိေပမယ့္ မထိခိုက္ခဲ့ဘူးလို့လည္း ဆိုပါတယ္။ ဒီေပါက္ကြဲမွုေတြေျကာင့္ လံုျခံုေရးကို တိုးျမွင့္တဲ့ အေနနဲ့ DJ Bar Club ကိုေတာင္ မနက္ တစ္နာရီမွာ ပိတ္ခဲ့တယ္လို့ အဲဒီကို သြားေရာက္ခဲ့သူတစ္ေယာက္ ေျပာတာကိုလည္း သိခဲ့ရပါတယ္။ 




Singapore Merlion damaged by Lightning


Singapore Merlion
Photo: CNA

Singapore စကဿငာပူနိုင္ငံရဲ့ အထိန္းအမွတ္ Merlion ရုပ္တုျကီးကို ေဖေဖာှဝါရီ ၂၈ ရက္ေန့က မိုးျကိုးပစ္ခံရလို့ အခုအခါ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္မွု လုပ္ေနေျကာင္း သိရပါတယ္။ မိုးျကိုးဒဏ္ေျကာင့္ ရုပ္တုမွာ ေဘာလံုး တစ္လံုး အရြယ္အစား အေပါက္ျကီး ျဖစ္သြားခဲ့ရျပီး ဦးေခါင္းပိုင္းက အခ်ို့အစိတ္အပိုင္းေတြလည္း ေျမေပါှပဲ့ထြက္ ကုန္တယ္လို့ သိရပါတယ္။ ျဖစ္ပြားခ်ိန္ဟာ ညေန ၄နာရီ နဲ့ ၅နာရီ ျကားမို့ လာေရာက္လည္ပတ္သူေတြ သိပ္မရွိေသးခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို့သာ ညေန ၆နာရီ ေနာက္ပိုင္း ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆို လူအခ်ို့ အနဿတရာယ္ ရွိနိုင္ပါတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ မွာေတာ့ အဲဒီေနရာကို လည္ပတ္ခြင့္ ပိတ္ပင္ထားျပီး ျပုျပင္မွုေတြ လုပ္ေနတယ္လို့ သိရပါတယ္။ (အတိတ္နိမိတ္ ယံုျကည္သူေတြကေတာ့ ဒါဟာ စကဿငာပူရဲ့ အနာဂတ္ကို သတိေပးေနတာလို့ ေျပာျကပါတယ္။ ဖန္းေရြွ ဆရာတစ္ေယာက္က ဒါဟာ စကဿငာပူ ေတာင္ပိုင္းမွာ ျပသဿသနာ တစ္ခုခု ျဖစ္နိုင္တဲ့ အတိတ္နိမိတ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ို့ကေတာ့ ဒါဟာ စကဿငာပူအေနနဲ့ ဒီနွစ္ထဲမွာ ပိုမို ျကီးပြား တိုးတက္မယ့္ လကဿခဏာလို့ ဆိုေနျကေလရဲ့။)


Tuesday, March 3, 2009

လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန့္ထုတ္ နိုင္ေတာ့ျပီ


လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန့္ထုတ္ နိုင္ေတာ့ျပီ



နက္ျဖန္ခါကို ငါတို့ဘယ္လိုပိုင္မလဲ
လြွသြားမ်ား သစ္ပင္ကိုျဖတ္တယ္
လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန့္ထုတ္ နိုင္ေတာ့ျပီ
ပန္းေတြလည္း မပြင့္နိုင္ေတာ့ 
ဝတ္မွုန္ေတြလည္း မကူးေတာ့
ေက်းငွက္ေတြ ေတးမဆိုေတာ့
ျမက္ခင္းေတြ မစိမ္းလန္းေတာ့
လူေတြဟာ အရပ္ပုလာ
အေျကာေရာဂါနဲ့ ေခါင္းေတြဟာ တဆတ္ဆတ္ညိမ့္တတ္လာ
လြမ္းတဲ့အခါ သတိရစရာ မိုနာလီဇာမရွိ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ နားရြက္ျဖတ္မယ့္ ဗင္းဆင့္လည္း မရွိ
မီးကိုခိုးယူေပးသူ ပရိုမီးသီးယပ္မရွိ
ပရိုမီးသီးယပ္ကို ကယ္တင္သူ ဟာက်ူလီမရွိ
ပုခံုးနဲ့ထမ္းေပးမယ့္ အက္တလတ္မရွိ
လက္တစ္ခ်က္လွုပ္တိုင္း လူေတြကို ရင္သပ္ရွုေမာေစတဲ့ တိုက္ဂါးဝုဒ္လည္းမရွိ
ရင္ကိုေကာ့ေပးရဲသူ ဦးဖိုးလွိုင္မရွိ
က်ြဲရဲ့ေက်ာေပါှက မွက္ရဲျကီး ဆိုကေရးတီးလည္း မရွိ
မယ္စျကာဝဠာမရွိ
အိုင္းစတိုင္းမရွိ
ခ်ိုက္ေကာစကီးလည္းမရွိ
အေမွာင္ေျကာက္တဲ့ အက္ဒီဆင္မရွိ
ေတာပုန္းျကီး ေရာှဘင္ဟုမရွိ
ဒီလူေတြ မရွိတာ ျကာခဲ့ျပီပဲ
ဘယ္နွနွစ္ေတာင္ ရွိသြားျပီလဲ...?
ဘယ္နွနွစ္ေတာင္ ရွိသြားျပီလဲ...?
ဘယ္နွနွစ္ေတာင္ ရွိသြားျပီလဲ...?
လတ္ဆတ္ျခင္းကို သစ္ရြက္မ်ား မစြန့္ထုတ္ နိုင္ေတာ့ျပီ။



N. လက္ဆင္း
03 March, 2009

Monday, March 2, 2009

Myanmar Blog Directory Update 02.03.2009


အခ်ိန္ရတုန္းေလး ေျပးျပီး Myanmar Blog Directory ကို Update လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး Update လုပ္ထားတဲ့ ေန့ကစလို့ အသစ္သြင္းထားတဲ့ လင့္ေတြက

http://captmyonyunt-kokomgmgaye.blogspot.com
http://www.khinmarlaraung.blogspot.com
http://www.lkphyu.blogspot.com
http://nay-lin.blogspot.com
http://kokomgmgaye.blogspot.com
http://www.naungmon.co.cc
http://hriatzauna.blogspot.com
http://myanmarinmalaysia.blogspot.com
http://mydaydream.iblogger.org
http://zox-netmaze.iblogger.org
http://mnawthar.blogspot.com
http://www.myanmar2day.com
http://www.nyanlinnhtoo-norman.blogspot.com
http://shwekhutdaung-eng.blogspot.com
http://www.guysfrommawlamyine.co.cc
http://www.chaweimahn-mandalay.co.cc
http://paysubthu.blogspot.com
http://myantoons.blogspot.com
http://www.mgwaiyan.blogspot.com


လင့္ေတြ စနစ္တက်မေပးဘဲ ပရိုဖိုင္ေတြပဲ လာထည့္ထားတဲ့ သူေတြကိုေတာ့ က်ြန္ေတာှ ခ်န္ထားခဲ့ရပါတယ္။ လိုက္မစစ္နိုင္လို့ပါ။ မိမိတို့ရဲ့ ဘေလာ့(ဂ္)ကို ထည့္သြင္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီေနရာမွာ မေပးပါနဲ့။ Myanmar Blog Directory မွာသြားျပီး ေပးျကပါလို့။

ျမန္မာစာလံုးဖြဲ့စည္းပံု


Myanmar Character Combination


Description

C=Consonant
MC=1st Level Medial of Consonant
VC=1st Level Vowel of Consonant
KC=1st Level Killer of Consonant
VMC= 2nd Level Vowel of MC
KMC= 2nd Level Killer of MC
DMC= 2nd Level Diacritic of MC
KVC= 2nd Level Killer of VC
DVC= 2nd Level Diacritic of VC
DKC= 2nd Level Diacritic of KC
KVMC= 3rd Level Killer of VMC
DVMC= 3rd Level Diacritic of VMC
DKMC= 3rd Level Diacritic of KMC
DKVC= 3rd Level Diacritic of KVC 
DKVMC= 4th Level Diacritic of KVMC 


C=a;
M=b;
V=c;
K=d;
D=e;

Sorting

a
ab
abc
abcd
abcde
abd
abde
abe
ac
acd
acde
ace
ad
ade



လူျပိန္းေတြး ေတြးမိတာေလးေတြပါ။ ကင္းစီးေတြ၊ အထပ္ေတြ၊ Inde Vowel ေတြအေျကာင္း မပါေသးဘူး။(မပါေသးဘူးဆိုတာ မေရးခ်င္ေသးလို့ပါ နဲနဲဆက္စမ္းလိုက္ဦးမယ္:)) ဒီလိုဆိုရင္ ဘာျပီးရင္ ဘာလာမယ္ ဆိုတာကို ကြန္ပ်ူတာကို ေလ့က်င့္ေပးထားရံုနဲ့ Priority အမ်ားဆံုး ေကာင္ေတြ တက္လာမယ္။ Frequency ကိုတြက္ျပီး ျဖစ္နိုင္ေခ် အမ်ားဆံုးေကာင္ေတြကို စီေပးနိုင္မယ္။ တိုးပြားလာမယ့္ စကားလံုးေတြကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုေရာက္ရင္ လက္ခံနိုင္မယ္။ Next Character ဘာျဖစ္နိုင္လဲ ဆိုတာကို တြက္ေပးနိုင္မယ္ (See Burglish Algorithm) Regular Expression မွာထည့္ရင္ Searching မွာ ပိုျမန္လာမယ္။ Syllabel Break အလိုလို ျပီးနိုင္တယ္။ Longest Matching ကို တြက္ဆလို့ ရလာမယ္။ လုပ္ေနတဲ့ သူေတြကေတာ့ သိျပီးသားေတြ ျဖစ္မွာပါ။ သူတို့အတြက္ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ ကိုယ္ေတြးမိတာေလး ခ်ေရးမိတဲ့ သေဘာပါ။ 

Sunday, March 1, 2009

Diary 29.02.2009


က်ြန္ေတာှ ေတာှေတာှေလး စိတ္ပ်က္ေနပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ရပ္ကြက္မွာ မီးမလာတာ အရမ္းျကာေနျပီ။ ဒါေတာင္ တိုက္က ကိုယ့္မီးစက္နဲ့ကိုယ္ ညေန ၆နာရီကေန ၁၁နာရီအထိ ေပးထားလို့ မီးေလး ေတြ့ေတြ့ေနရတာ။ လ်ွပ္စစ္က လူေတြကလည္း တကယ္လည္တယ္။ တစ္ရက္လံုး မီးပ်က္ေနတယ္ မျဖစ္ေအာင္ေတာ့ လာရမယ့္ အခ်ိန္ဆို ၁ဝမိနစ္ ၁၅မိနစ္ေလာက္ ခဏ လြွတ္ေပးလိုက္တယ္။ ျပီးရင္ ပ်က္ကေရာ။ တကယ္ကို ၁ဝမိနစ္ ၁၅မိနစ္ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေန့စဉ္ရက္ဆက္ မီးပ်က္တယ္ဆိုတာ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ည ၁၁နာရီဆိုတာ တကယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့လို လူေတြ အလုပ္လုပ္စလုပ္တဲ့ အခ်ိန္ပါ။ အခုေတာ့ ဘာမွ မတတ္နိုင္ဘူး။ အိပ္ယာထဲ ဝင္ရတာပဲ။ ျကာလာေတာ့ လူမမာ တစ္ေယာက္လို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ စိတ္ပ်က္လာတယ္။ မအိပ္ခ်င္ဘဲ အိပ္ေနရတဲ့ဘဝ။ ဘာမွထူးျခားမလာတဲ့ အရာေတြကိုလည္း ေျပာမေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ မေျပာခ်င္ဘူးဆိုတာက ေျပာခ်င္စိတ္ကို ကုန္သြားတာ။ မီးပ်က္ေတာ့ ဖုန္းအိပ္ခ်ိန္းေတြပါ လိုက္ပ်က္တယ္။ ဖုန္းအိပ္ခ်ိန္းပ်က္ေတာ့ အင္တာနက္လိုင္းပါ သံုးမရေတာ့ဘူး။ ကဲက်ြန္ေတာှ ဘာလုပ္ရမလဲ။ အဲဒီေနရာမွာ ဒီအျဖစ္မ်ိုးေတြကို မခံစားဖူးရင္ ဒါမ်ိုး က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ စိတ္ပ်က္မွုနဲ့ ဒုကဿခေတြကို ဘယ္လိုမွ နားလည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ 

က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ VIP လိုင္းေတြ ဆိုတာရွိတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မီးမပ်က္ဘူး။ အဲဒီ VIP မေျပာနဲ့။ လက္ေဝခံ ေရြွေတာင္ျကားထဲေတာင္ မီးမပ်က္ဘူး။ ေရြွေတာင္ျကားဆိုတာက ေရွးတုန္းက VIP ရပ္ကြက္ေပါ့။ အခုေတာ့ အဲဒီလူေတြဆီကေန အခု ပိုက္ဆံရွိသူေတြက ဝယ္ေနျကေတာ့ သူတို့ကေတာ့ VIP မဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္ VIP အေမြ လက္က်န္ေလး ရလိုက္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဘယ္ေတာ့မွ မီးမပ်က္သေလာက္ပါပဲ။ ပ်က္ရင္လည္း မိနစ္ပိုင္းေလာက္။ ဒီေလာက္ပ်က္ရင္ေတာင္ အဲဒီအထဲကလူေတြ တျဖစ္ေတာက္ေတာက္နဲ့။ ေျပာခ်င္တာက စိန္နားကပ္ မေျပာနဲ့.. ပါးကေတာင္ ေျပာင္ထြက္ေနတာကိုပါ။ ဘဝေတြ ကြာျခားပါဘိ။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလူေတြဟာ သူတို့ဆီမွာ မီးအျမဲ လာေနေတာ့ မီးပ်က္ျခင္းရဲ့ဒုကဿခကို က်ြန္ေတာှ ခံစားေနရသေလာက္ သူတို့ကေတာ့ ထိန္ထိန္းျငီးျငီး အိမ္ျကီးထဲမွာ ေနရင္း ဘယ္လိုမွကို သိနိုင္မွာ မဟုတ္သလို ခံစားလည္း ေပးျကမွာ မဟုတ္ဘူးလို့ ေတြးေနမိပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီလူေတြနဲ့ ေတြ့တဲ့အခါ ငါတို့ေတြက သူမ်ားေတြလို အေမွာင္ထဲ မေနဘူး၊ မင္းတို့မ်ား ကံဆိုးလိုက္ေလကြာ ဆိုျပီးေတာ့မ်ား ျကံဖန္ ဘဝင္ျမင့္ ေျပာဆိုတာမ်ိုး ခံရေလမလား။ (ကံဆိုတာ လူကလုပ္တာ ဆိုတဲ့စကား သိပ္မွန္တယ္လို့ တလြဲေျပာရင္ ေျပာေနဦးမွာ။ သူေျပာတဲ့ လူဆိုတာက တျခားလူကို ေျပာတာေနမွာ)။ ထားပါေတာ့ေလ (ထားလိုက္ရတာေတြလည္း မ်ားေနပါျပီ)။ လူဆိုတာ ကိုယ္ခံစားရမွ နာတတ္ျကတာမ်ိုးကိုး။ စိတ္နာသူ မွတ္တမ္းထဲမွာ က်ြန္ေတာှဟာ ဇာတ္လိုက္ပါပဲ။

ေတာှျပီဗ်ာ။ အိပ္ေတာ့မယ္။ လပ္ေတာ့ေလး အားမကုန္ခင္ ေရးလိုက္ျဖစ္တဲ့ စာပါ။ မီးပ်က္ျပီး ဖုန္းလိုင္းပါ ပ်က္ေနလို့ အဆင္ေျပတဲ့ ေန့မွပဲ တင္ေတာ့မယ္။ စိတ္ေလတယ္။ 

Review on Myanmar Unicode 5.1 & Suggestion

Review on Myanmar Unicode 5.1
& Suggestion


Myanmar Unicode 5.1 Review



အသတ္ နွင့္ ေရွ့ထိုးကိစဿစ

ယူနီကုဒ္ ၅.၁ အထိ အသတ္နဲ့ ေရွ့ထိုးကို တန္ဖိုးအတူတူ ေပးထားတာ ေတြ့ရပါတယ္။ အသတ္နဲ့ ေရွ့ထိုးဟာ အခုမွသာ ခပ္ဆင္ဆင္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ တကယ္က မတူပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ အသံုးျပုမွုျခင္းလည္း မတူပါဘူး။ အသတ္ဟာ ဗ်ည္းတစ္လံုးရဲ့ အသံကို သတ္ပစ္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗ်ည္းမွာ တြဲကပ္တဲ့ သရအသံကို သတ္ပစ္လိုက္တာ လို့လည္း ေျပာလို့ရတယ္။ ေရွ့ထိုးကေတာ့ အသံရွည္ ဆြဲရာမွာ အသံုးျပုတာပါ။ ေရွ့ထိုးဟာ သီးျခား တစ္လံုးထဲ မရပ္တည္နိုင္ပါဘူး။ တကယ္တမ္း သူက (ေ-ာှ) ေအာှသရပါ။ (ေ-ာ) သရမွာ သံရွည္ကို ျပခ်င္တဲ့အခါ သံေျပာင္းျပျဖစ္တဲ့ ဝစဿစနွစ္လံုးေပါက္ (:) ကပ္မလိုက္နိုင္တဲ့ အတြက္ ေရွ့ထိုးနဲ့ ျပတယ္လို့ ယူဆရပါတယ္။ ေရွ့ထိုးလို့ နာမည္ တပ္လိုက္တာကလည္း အသတ္နဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ေျပာခ်င္လို့ ျဖစ္ပါတယ္။



သဿသ (U+103F) နဲ့ (ဋဿဌ)

သဿသ (သျကီး) ဟာ (သ္+သ) ေပါင္းထားတဲ့ အကဿခရာပါ။ ေယဘုယ်အေနနဲ့ ပံုစံတူ အကဿခရာ နွစ္လံုး အဲဒီလို ေရွ့ေနာက္ တြဲဆက္လာရင္ အထပ္ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ (ဥကဿကဋဿဌ)။ သဿသကို ဒီေန့ေခတ္မွာလည္း အသံုးျပုေနဆဲမို့ ယူနီကုဒ္မွာ ထည့္သြင္းတာကို ဘာမွ မေျပာလိုေပမယ့္ သဿသ ကို ထည့္ထားျပီးေတာ့ (ဋဿဌ) ဆိုတာကိုေတာ့ ထည့္ထားတာ မေတြ့ရပါဘူး။ ဒီ (ဋဿဌ)ဟာလည္း အခုနက သဿသျကီးလိုပဲ ခ်ံု့ထားတဲ့ စာလံုးပါ။ ဋ္+ဌ=ဋဿဌ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ျဖုတ္မယ္ဆိုရင္ နွစ္ခုစလံုးျဖုတ္၊ ထည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ဒါကိုေတာ့ ခ်န္ခဲ့တာ အဓိပဿပာယ္ မရွိပါဘူး။



ေသးေသးတင္

ေသးေသးတင္ကို ဒီယူနီကုဒ္မွာ Various Sign ထဲထည့္ထားတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ပညာေရး ဝန္ျကီးဌာနက ထုတ္ေဝတဲ့ ျမန္မာသဒဿဒါစာအုပ္ စာမ်က္နွာ ၂မွာ ေသးေသးတင္ကို သင္ရိုးသရနဲ့ သရသေကဿငတထဲ ထည့္ထားပါတယ္။ အေျခခံ သရထဲေတာ့ ထည့္မထားျပန္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ဆံုးထုတ္ ျမန္မာအဘိဓာန္စာအုပ္ထဲမွာေတာ့ အံ (ေသးေသးတင္)ကို သရထဲ ထည့္ပါတယ္။ (စာ-ထ၊ ၅၀) အဲဒီမွာ အေျခခံသရကို အ၊ အာ၊ အိ၊ အီ၊ အု၊ အူ၊ ေအ၊ အဲ၊ ေအာ၊ ေအာှ၊ အံ၊ အို ဆိုျပီး သရ ၁၂လံုး ျပပါတယ္။ အဲဒီ အေျခခံ သရ ၁၂လံုးကိုမွ မူတည္ျပီး Tone Mark ေအာက္ျမစ္နဲ့၊ ဝိသဇဿဇနီ (း) ပြားျပီးလည္းေကာင္း၊ အသတ္ဗ်ည္းမ်ားနဲ့ အေရးပြား၍လည္းေကာင္း လိုအပ္သလို ခ်ဲ့ထြင္ အသံုးျပုနိုင္တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေသးေသးတင္ဟာ (အံ)သရ သာ ျဖစ္ရပါမယ္။ Various Sign ထဲထည့္ျပီး တျခား Tone Mark လို မထားသင့္ပါဘူး။ (ေသးေသးတင္ကို (မ္)နဲ့ သြားသြား တူခိုင္းေနတဲ့ ကိစဿစကလည္း ျမန္စာစာေပမွာ အျပတ္ရွင္းရွင္းလင္းလင္း လုပ္သင့္တဲ့ ကိစဿစတစ္ခုပါ) ကြန္ပ်ူတာစနစ္ကို တက္လွမ္းမယ္ဆိုရင္ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုေတြ လုပ္လို့မရပါဘူး။ အံု (အ ေသးေသးတင္ တစ္ေခ်ာင္းငင္) ဟာ အုမ္ (အ တစ္ေခ်ာင္းငင္ မသတ္) နဲ့ ကြဲျပားတာ ေတြ့နိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ျမန္မာစာလံုး တစ္လံုးတိုင္းရဲ့ အဆံုးစြန္ဟာ Diacritic (Tone Mark) လို့ ေျပာလို့ရပါတယ္။ တကယ္လို့ ေသးေသးတင္ကို Tone Mark လိုလို လုပ္မယ္ဆိုရင္ ေသးေသးတင္ တစ္ေခ်ာင္းငင္ဆိုတာ အဓိပဿပာယ္ မဲ့ပါလိမယ့္မယ္။ (ဟိုးတုန္းက နိဂဿဂဟိတ္ ( - ံ) ကို ဗ်ည္းထဲမွာ ထည့္ျကတယ္။ အဲဒီလို ဗ်ည္းထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့အတြက္ သူ့ကို သရထဲမွာ ထည့္မတြက္ဘူး။ အဲဒါကို ဗ်ည္းကေန ထုတ္လိုက္တဲ့ေနာက္ပိုင္း အေျခခံ သရအေနနဲ့ သတ္မွတ္ခဲ့ျကတာ ျကာလွပါျပီ)





ျမန္မာ ယူနီကုဒ္မွာ (၎)ကို (၎) တစ္လံုးထဲ ခြဲေရးထားတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ဒီ ၎ ျပသဿသနာဟာလည္း ဆရာျကီး ဦးေဖေမာင္တင္တို့ ေခတ္ကတည္းက အေတာှရွင္းယူခဲ့ရတဲ့ ျပသဿသနာ တစ္ခုပါ။ လည္းေကာင္းကို ခ်ံု့ေရးျကရာက အဲဒီ ၎ ျပသဿသနာ စလာတာပါပဲ။ ယူနီကုဒ္မွာ (၎)ဆိုတာကို (၎) နဲ့ (င္း) ဆိုျပီး ခြဲထားတာကေတာ့ လံုးဝ အဓိပဿပာယ္ မရွိဘူး ထင္ပါတယ္။ ဒါဆို (၎) အဲဒီ တစ္လံုးထဲကို ဘယ္လို အသံထြက္ရမလဲ ဆိုတာ ရွိလာပါျပီ။ ငသတ္ ဝစဿစေပါက္ မပါတဲ့အတြက္ (လည္းေကာ)လို့ ထြက္ရမွာလား။ ငသတ္ ဝစဿစေပါက္ ထည့္ပါမွ လည္းေကာင္းလို့ အသံျပည့္ ထြက္မွာလား။ (ေလးဂဏန္း) ဆိုရင္လည္း အသစ္သြင္းစရာ မလိုဘူး ထင္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာကေတာ့ အဲဒီ (၎) ကို (သဿသ)လို သီျခားအေရးရွိတဲ့ စာလံုးအေနနဲ့ ျပသင့္ပါတယ္။ (Unicode 4.1 မွာတုန္းက အခုလို မခြဲဘဲ တစ္လံုး အေနနဲ့ ထားရာက အခုက်မွ ခြဲထုတ္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္)

Myanmar Vowel Sign E Above

ဒီစာလံုးကို ယူနီကုဒ္မွာ (1035) Myanmar Vowel Sign E Above ဆိုျပီး ျပထားတယ္။ အဲဒီ စာလံုးကို သကဿကတဘာသာနဲ့ ေရးထားတဲ့ ရာဇမတဿတဏ္က်မ္းမွာ က်ြန္ေတာှ အမ်ားအျပား ေတြ့ဖူးပါတယ္။ အနီးစပ္ဆံုး ရွာျကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ျမန္မာအဘိဓာန္ စာမ်က္နွာ (ထ) ဠ္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ျကည့္နိုင္ပါတယ္။ ျပုဗဿဗာသာဠ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ့ မူရင္း သကဿကတစာကို အဲဒီ သေဝထိုး အေပါှတင္ျပီး ေရးပါတယ္။ အဲဒါဟာ ျမန္မာစာလံုး မဟုတ္ပါဘူး။ သရဆိုေတာ့ သရအသစ္မ်ားလားဆိုျပီး မ်က္စိေတာင္ လည္သြားပါတယ္။ (ေရွ့ထိုး)ကို ေျပာခ်င္တာလားလို့လည္း ေတြးမိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ တစ္ခ်ိန္က ရွိခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ေနာက္ပိုင္း လံုးဝမသံုးေတာ့တဲ့ အရာျကီးပါ။ ဘာျဖစ္လို့ ျမန္မာသရထဲ အတင္းထည့္ထားတယ္ ဆိုတာကို နားမလည္နိုင္ပါဘူး။ တကယ္လို့ အသံုးလိုတိုင္း ယူနီကုဒ္မွာ လိုက္ထည့္ေနမယ္ ဆိုရင္လည္း တျခားထည့္စရာေတြ အမ်ားျကီး တိုးလာပါလိမ့္မယ္။ 




ဦ ဆိုတဲ့ သရကို ယူနီကုဒ္တန္ဖိုး 1026 သီးျခားေပးထားတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ့ေအာက္မွာ ဒါဟာ (ဥ)+(- ီ) နဲ့ အတူတူပါပဲလို့လည္း ေျပာထားေသးတယ္။ ဦဟာ သူ့တစ္လံုးထဲ သီးျခားရွိတဲ့ အျမင္ပံုစံပါ။ လံုးျကီးတင္ဆန္ခတ္နဲ့ ေပါင္းထားတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ (Normalization လုပ္ခ်င္လို့ အတူတူပဲလို့ သတ္မွတ္ထားတာလားလို့လည္း ေတြးမိပါေသးတယ္) အသံထြက္တဲ့အခါ အူ ဆိုတဲ့ အသံကို ထြက္ပါတယ္။ 




ဒီသရကေတာ့ မကာရေလာပအေက်ာှ ခင္ျကီးေဖ်ာှ တီထြင္လိုက္လို့ ျဖစ္လာတာပါ။ ဒီတစ္လံုးထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ (အို) သရကိုလည္း သူပဲ စတီထြင္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ့သရဟာ ၁၁လံုးပဲ ရွိတယ္။ ဘာျဖစ္လို့လဲ ဆိုေတာ့ (- ံ)ကို ဗ်ည္းထဲ သြားထည့္ထားလို့ပါ။ တကယ္ေတာ့ ဩသရကို (ေ-ာှ) ကပ္တယ္ဆိုတာ အဓိပဿပာယ္ကို မရွိပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို့လည္းဆိုေတာ့ ဩ ကိုယ္နွိုက္က မွီခိုကင္းတဲ့သရ ျဖစ္ေနလို့ပါပဲ။ ျဖစ္နိုင္တာက ခင္ျကီးေဖ်ာှဟာ အသံထြက္အတြက္ (ေအာှ) သရကို ထည့္သြင္းခ်င္လို့ ဩ မွာ အနက္ထင္ေအာင္ ပူးျပလိုက္ပံု ရပါတယ္။ ဪ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာမွုျပုရင္ ေအာှ နဲ့ အတူတူပါပဲ။ အထက္က (ဦ)မွာတုန္းက (ဥ)နဲ့(- ီ) ေပါင္းတာနဲ့ အတူတူပဲလို့ ျပေပမယ့္ ဒီ ဪက်ေတာ့ ဘာမွမေတြ့ရျပန္ဘူး။ အထက္ကလို သေဝထိုး+ဩ+ေရးခ်+ေရွ့ထိုး လာရင္ေရာ အတူတူပဲလို့ သတ္မွတ္မွာလား။ သ+ရရစ္ ဆိုရင္လည္း ဩနဲ့ အတူတူပဲလို့ သတ္မွတ္မွာလား။

တကယ္ဆို အဲဒီ သရေတြကို တစ္လံုးခ်င္းစီ အေနနဲ့ မျမင္သင့္ပါဘူး။ က+(ေအာသရ)=ေကာ၊ ခ+(ေအာသရ)=ေခါ ျဖစ္ပါတယ္။ သေဝထိုး+ဗ်ည္း+ေရးခ် လို့က်ြန္ေတာှ့ အျမင္အရဆို မသတ္မွတ္ခ်င္ပါဘူး။ တကယ္လို့ အထက္ကလို (ေ-ာ)(ေ-ာှ) ( -ို) (- ံု) အတြဲအေနနဲ့ ထားလိုက္မယ္ဆိုရင္ ျမန္မာအကဿခရာေတြဟာ ပိုလို့ အဓိပဿပာယ္ ရွိလာမယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ပိုျပီးလည္း လြယ္ကူလာပါလိမ့္မယ္။ 



အျကံျပုခ်က္

ေနာက္ဆံုး အျကံျပုခ်က္ကို ေရးခ်င္ပါတယ္။ ကုဒ္ေတြကို မွန္ကန္ပါတယ္ဆိုျပီး ပညာရွင္ေတြ လြယ္လြယ္နဲ့ လက္မွတ္ မထိုးသင့္ပါဘူး။ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ စစ္ေဆးျပီးမွ လက္ခံသင့္ပါတယ္။ ျမန္မာယူနီကုဒ္ ၃နဲ့ ပတ္သက္ျပီး ေဒတာေတြ အမ်ားအျပား မရွိေသးပါဘူး။ ရွိရင္လည္း အလြယ္တကူ Convert လုပ္နိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ရွိပါတယ္။ တခ်ို့ မွားေနတာေတြကို သိသိျကီးနဲ့ ပစ္မထားသင့္ပါဘူး။ လုပ္ျပီးသားျကီး ျဖစ္ေနလို့လည္း မျပင္ဘဲ မေနသင့္ပါဘူး။ ဒါဟာ တမ်ိုးသားလံုးနဲ့ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစဿစပါ။ ေနာင္ကာလျကာရွည္ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အသံုးျပုျကရမယ့္ဟာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ကို အေရးျကီးပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အထက္ကပံုမွာလို ယူနီကုဒ္ဇယားဟာ အကဿခရာေတြဟာ ေရာေနပါတယ္။ ယူနီကုဒ္ စစလုပ္ခ်င္းတုန္းက ခ်န္ထားတဲ့ အကြက္ေတြကို လိုက္ျဖည့္ရင္း ေရာေထြးကုန္တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဗမာ အကဿခရာေတြထဲ မြန္ေတြ၊ ရွမ္းေတြ၊ ကရင္ေတြ ေရာက္ေနတယ္။ တကယ္ဆို စနစ္တက် သူ့အစုနဲ့သူ ရွိသင့္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္မို့ အခ်ိန္မေနွာင္းခင္ လုပ္နိုင္တဲ့သူေတြ လုပ္နိုင္ျကေစဖို့ က်ြန္ေတာှအေနနဲ့ သိထားသမ်ွ၊ သံသယ ရွိေနတာ မွန္သမ်ွကို အျပုသေဘာနဲ့ အျကံျပု ေရးသားပါတယ္။ (ျမန္မာယူနီကုဒ္နဲ့ ဗမာစာေရာ၊ တိုင္းရင္းသားစာေတြနဲ့ပါ ေဒတာ အမ်ားျကီး မရွိေသးခင္မွာ စနစ္တက် သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္လည္ စီသင့္တယ္လို့ အေလးအနက္ တိုက္တြန္းပါတယ္)။ 

ကြန္ပ်ူတာသမားဟာ ဘယ္ေလာက္ ကြန္ပ်ူတာမွာ ေတာှေတာှ ျမန္မာစာကို သမရိုးက် သိရံုေလာက္နဲ့ ဒါကို လုပ္လို့ မရပါဘူး။ ျမန္မာစာ ပညာရွင္ အေနနဲ့လည္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ျမန္မာစာကို ထံုးလိုေခ် ေရလိုေနွာက္ ကြန္ပ်ူတာရဲ့ လည္ပတ္ပံု၊ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ပံု သေဘာတရားေတြကို မသိရင္ ဒါကို လုပ္လို့ မရျပန္ဘူး။ အဲဒီနွစ္ခုကို ညီညီမ်ွမ်ွ ေပါင္းနိုင္မွ ကြန္ပ်ူတာမွာ ျမန္မာစာစနစ္ကို အက်ယ္တဝင့္ စနစ္က်က် အသံုးျပုနိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဘာသာေဗဒ ပညာရွင္ေတြလည္း အေရးပါတဲ့ ကဏဿဍကေန ပါလာရပါဦးမယ္။ အေရးအျကီးဆံုး တစ္ခ်က္ပဲ ရွိတယ္။ အခ်င္းခ်င္းျကား ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ့ လိုအပ္တာကို နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပနိုင္ဖို့ အတြက္ကေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က ဝမ္းစာျပည့္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားဖို့ လိုပါလိမ့္မယ္။ ကြန္ပ်ူတာေခတ္ပဲ ျမန္မာစာက နည္းပညာကို လိုက္နာရမွာေပါ့ ဆိုတဲ့ အိုင္ဒီယာမ်ိုး ေတြကိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ ရဲရဲျကီး ဆန့္က်င္ပစ္ရပါလိမ့္မယ္။ 



ေလးစားစြာ


ညီလင္းဆက္
01 March 2009



မွတ္ခ်က္။ ဒီသံုးသပ္ခ်က္ထဲမွာ ဗမာစာ သီးသန့္ အပိုင္းကိုပဲ ထုတ္နွုတ္ေဝဖန္ အျကံျပုပါတယ္။ အျခားတိုင္းရင္းသား အကဿခရာေတြ မပါေသးပါဘူး။ အျကမ္းထြက္တဲ့ ယူနီကုဒ္ ၅.၂ မူျကမ္းမွာလည္း ထူျခားတဲ့ ျပင္ဆင္မွုေတြကို မေတြ့မိေသးပါဘူး။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ယူနီကုဒ္ ၅.၁ စနစ္ တစ္ခုတည္း အေပါှမွာ အေျခခံထားတယ္ ဆိုတဲ့ ျမန္မာသရီး၊ မိုင္ျမန္မာ၊ ပရပိုဒ္၊ ပိေတာက္ စတာေတြဟာ တစ္ခုနဲ့ တစ္ခု ေျပာင္းရာမွာ တူေနရမယ့္အစား Rendering မတူတာေျကာင့္ တလြဲေတြ ထြက္လာတတ္တာကိုလည္း စနစ္တက် ျဖစ္ေစခ်င္ပါေသးတယ္။ သိပ္မျကာခင္မွာ ေဇာှဂ်ီ အသံုးျပုရျခင္းရဲ့ အားနည္းခ်က္ ေတြကိုလည္း သံုးသပ္ျကည့္ ပါဦးမယ္။ 

အထက္က ကိစဿစေတြမွာ က်ြန္ေတာှ့အယူအဆ မွားတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုမွားတယ္ ဆိုတာကို တတ္က်ြမ္းသူ ဆရာမ်ားက အမွန္ျပင္ေပးပါလို့ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။ 


Download: This Article

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz