Tuesday, October 7, 2008

သူတို့ဆီက အတြင္းေရးမ်ား

သူတို့ဆီက အတြင္းေရးမ်ား


က်ြန္ေတာှတို့ နာဂစ္အတြက္ လပြတဿတာဘက္က ရြာေတြ သြားေနျကတုန္းက အဲဒီက လူေတြနဲ့ ေတာှေတာှျကီး ရင္းရင္းနွီးနွီး ေပါင္းျဖစ္ခဲ့ျကပါတယ္။ ညစ္ပတ္တာ သန့္ရွင္းတာေတြ ဂရုမထားနိုင္ဘဲ သူတို့ခ်က္ေက်ြးတာစား၊ သူတို့နဲ့အတူ တစ္ခြက္ထဲ အရက္ေသာက္ေပါ့။ အရက္က ဓာတ္ဆီပံုးျကီးနဲ့ ထည့္ထားတာ။ ေလွေပါှမွာ ဖြက္ထားတတ္ျကတယ္။ အစကေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ကို အားနာလို့နဲ့ တူတယ္ မထုတ္လာျကဘူး။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ က်ြန္ေတာှ့တို့ ျမစ္ထဲမွာ ေလေတြမိုးေတြ မိျပီး အရမ္းခ်မ္းလာေတာ့ တစ္ခြက္တစ္ဖလားေလာက္ ေသာက္ရရင္ ေကာင္းမွာပဲလို့ ညည္းတြားလိုက္ေတာ့မွ ဟာ.. ရွိတာေပါ့ဆိုျပီး ထုတ္လာေပးတယ္။

နာဂစ္ဒဏ္ခံျပီး ပထမဆံုး ျပန္လည္ပတ္တဲ့ဆိုင္က ဘာဆိုင္လဲလို့ ေမးရင္ အရက္ဆိုင္လို့ ေျပာရမလားမသိဘူး။ အထဲမယ္ ဖားျပုတ္ေတြပါလား၊ ဖိနပ္ေတြပါလားေတာ့ မသိပါဘူး။ အရမ္းခ်မ္းလြန္းေတာ့ ေသာက္ရတာပဲ။ အျမည္းေလးရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲဆိုေတာ့ ေလွေလးကို ကမ္းနားထိုး ေရထဲကိုဆင္း ဟိုနွိုက္ဒီနွိုက္ လုပ္လိုက္ေတာ့ ပုဇြန္ေတြ ရလာတယ္။ ေလွေလးထဲက သံပုရာသီးေလး ခြဲျပီး အဲဒီ ပုဇြန္ေတြကို ျဖန္းလိုက္ေတာ့ အရသာရွိတဲ့ ပုဇြန္အစိမ္းသုပ္ လို ျဖစ္သြားပါေလေရာ။ ဒီလို ျမည္းျကရတယ္။ ေသာက္ျကတဲ့ ခြက္က ေရသန့္ဗူးကို ဓားနဲ့ျဖတ္ထားတဲ့ လက္ျဖစ္ပလတ္စတစ္ခြက္ေပါ့။ တစ္ရက္တစ္ရက္ ေလွက အမုန္းစီးရတာေလ။ အသြား နွစ္နာရီခြဲ အျပန္ နွစ္နာရီခြဲေလာက္ ေလနဲ့မိုးနဲ့ သြားျကရတာ။ ပထမေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က သူတို့ အျကိုက္ မသိဘူး။ တစ္ေန့တာ လုပ္ငန္းခြင္ ျပီးသြားရင္ စားဖို့ေသာက္ဖို့ ေကာှဖီေတြ၊ မုန့္ေတြ ယူလာေပးတယ္။ သိပ္လည္း မစားျကဘူး။ သိပ္လည္း ရင္းရင္းနွီးနွီး မရွိလွဘူး။ အဲ.. ေနာက္ပိုင္းက်မွ ရြာလူျကီးက ထုတ္ေျပာတယ္။ အရက္တိုက္ရတယ္တဲ့။ ဟုတ္ပါ့ဗ်ား။ စည္ကားလိုက္တဲ့ အရက္ဝိုင္း။ ငါးေျကာှေလးေတြနဲ့၊ လက္ဖက္သုပ္နဲ့၊ ေဆးေပါ့လိပ္ေလးနဲ့ ရြာထဲက ဆိုးေပေတြလည္း ပါရဲ့။ ေရဒီယိုကေန က်ြန္ေတာှတို့ သူတို့ရြာ ေရာက္ေနတယ္ျကားေတာ့ သူတို့ ေပ်ာှေနျကတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့အဖြဲ့ကို သူတို့ေတြက ခရုမ်က္မည္း အဖြဲ့လို့ ေခါှျကတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ လိုဂို လက္မည္းျကီးက ဘယ္ဘက္ ရင္အံုကေန ကူညီဖို့ ထြက္လာတာပါလို့ သူတို့ မျမင္ဘူး။ ခရုနဲ့ တူလို့တဲ့။ မ်က္မည္းကေတာ့ ေယာသားျကီးကိုျကည့္ျပီး ေခါှတယ္ ထင္ပါရဲ့။ ရြာကို ေလွဆိုက္ျပီ ဆိုရင္ ကေလးေတြက ခရုမ်က္မည္းေတြလာျပီလို့ ေအာှျကသတဲ့။ ေျပာရရင္ က်ြန္ေတာှတို့ ရြာဝင္တာ ဂ်ပန္ဝင္သလို ဝင္ရတာမ်ိုးပါ။ အိမ္ေဆာက္ဖို့ လူေတြကို မလာလာေအာင္ ေခါှရတယ္။ တခ်ို့က သိပ္အေခ်ာင္ခိုတယ္။ ဟိုေရွာင္ဒီေရွာင္ လုပ္ေနတတ္တယ္။ မိုးေလး ရြာျပီဆို တသုတ္ျပီး တသုတ္ ေပ်ာက္ကုန္ျကတယ္။ မိုးရြာထဲမွာ က်ြန္ေတာှတို့ လုပ္ျပမွ သူတို့ ျပန္ထြက္လာတတ္ျကတာ။

ေနာက္ပိုင္း ခ်က္အရက္ဝိုင္းေလးေတြနဲ့ သူတို့နဲ့ ေတာှေတာှရင္းနွီးလာမွ ေျပာရဆိုရ လုပ္ရကိုင္ရ ေကာင္းလာတာ။ ရြာထဲမွာ ဘယ္သူကဘယ္သူ၊ ဘယ္သူ့မိန္းမက ဘယ္သူ့ေယာက္်ားနဲ့ ျဖစ္တယ္၊ ဥကဿကဌက ဘယ္လို ျဖတ္ရိတ္တာ၊ ဘုန္းျကီးက ဘယ္လို ေမာင္ပိုင္စီးတာ စတဲ့ အတြင္းေရးေတြ သိလာရတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့က သူတို့ကို ကူညီနိုင္ဖို့ ေဒတာေလးေတြလည္း ေကာက္ျဖစ္တာမို့ တရြာလံုးကို နာမည္ေတြေတာင္ အလြတ္ရတယ္။ ရြာေတြမွာ ေတာှေတာှငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ့ အိမ္ေထာင္က်ျကတယ္။ လ်ွို့ဝွက္ စစ္တမ္းအရ ရြာသားေတြအတြက္ အလိုအပ္ဆံုးဟာ လယ္ထြန္စက္ မဟုတ္ဘူး၊ ေရသန့္စက္ မဟုတ္ဘူး၊ ဆီမဟုတ္ဘူး၊ ဆန္မဟုတ္ဘူး။ မိန္းမပါတဲ့ဗ်ား။ သနားဖို့ ေကာင္းသလို ရယ္လည္း ရယ္ရတယ္။ တခ်ို့ရြာေတြမွာ မိန္းမငယ္ေတြ အကုန္ေသကုန္တယ္။ က်န္ခဲ့တဲ့ ၅ေယာက္က အသက္ငါးဆယ္ေက်ာှ ျဖစ္ေနေတာ့ ရြာသားေတြ မဲေပါက္မွာ စိုးရိမ္ေနျကသတဲ့။ ဒါနဲ့ ဆရာမေလး နွစ္ေယာက္ စာသင္ဖို့ဆိုျပီး ေရာက္လာတယ္၊ ဘယ္လိုေတြ ပ်ူပ်ူငွာငွာ ဧည့္ခံလိုက္ျကတယ္ မသိဘူး။ မသင္ရဲဘူးဆိုျပီး ျပန္လစ္သြားပါသတဲ့။ တခ်ို့ရြာက်ေတာ့လည္း ဘဲအုပ္က တစ္ရာနွစ္ရာ မေဗဒါက တစ္ပင္တည္း ျဖစ္ေနတယ္။

ရြာတစ္ရြာကေန ေနာက္တစ္ရြာသြားရင္ နာရီဝက္ေလာက္ လမ္းေလ်ွာက္ရတယ္။ လမ္းေလ်ွာက္ရင္း က်ြန္ေတာှတို့က အတြင္းေရးေလးေတြ ေမးျကတယ္။ သူတို့ လူပ်ိုဘဝ၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ဘာညာကြိကြေပါ့။ က်ြန္ေတာှတို့ သိခ်င္တာက ဘာလို့ အဲဒီေဒသေတြမွာ ေစာေစာ အိမ္ေထာင္က်ျကတာလဲ၊ လိင္ကိစဿစအျမင္ ဘယ္လိုရွိတယ္ ဆိုတာေတြေပါ့။ ထူးျခားတဲ့ အခ်က္ေတြကို က်ြန္ေတာှ သြားေတြ့ပါတယ္။ ရြာကအိမ္ေတြဟာ အခန္းသီးသန့္ေတြ မရွိပါဘူး။ ဒီလိုပဲ အကန့္ေလးေတြလုပ္ျပီး ေနျကရတာ။ တခ်ို့ဆို မိသားစုက ဂေယာက္။ မိဘဘိုးဘြားေတြေရာ၊ သားသမီးေတြေရာ အစံု။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္မိန္းမနဲ့ အတူအိပ္ျဖစ္သလဲလို့ က်ြန္ေတာှတို့ေမးေတာ့ တခ်ို့က တေရးနိုးတဲ့၊ တခ်ို့က အားလံုး အိပ္သြားတဲ့ အခ်ိန္တဲ့၊ တခ်ို့က လယ္ထဲမွာပဲတဲ့၊ တခ်ို့က အိမ္ကလူေတြ အျပင္ထြက္တဲ့အခ်ိန္တဲ့။ တခ်ို့က ငါးဖမ္းထြက္ရင္း ေလွေပါှမွာတဲ့။ တျခားလူေတြ မသိဘူးလားဆိုေတာ့ မသိပါဘူးတဲ့၊ သူတို့ အိပ္ေနျကျပီေလတဲ့၊ ျခင္ေထာင္ခ်ထားတယ္တဲ့ စံုေနတာပဲ။ တကယ္တမ္း စဉ္းစားျကည့္ဗ်ာ ဝါးျကမ္းခင္းထားတဲ့ ေလးတိုင္စင္ အိမ္ေလးမွာ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ တိုးေဝွ့ အိပ္ေနျကရတာ မသိဘဲ ရွိပါ့မလား။ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကာယကံရွင္ေတြကသာ ဘယ္သူမွ မသိေလာက္ဘူး ထင္ျကတာ ေနမွာေပါ့ေလ။ ဒီေတာ့ ဒီမိသားစုထဲက ကေလးေတြ ငယ္ငယ္နဲ့ အိမ္ေထာင္က်ကုန္ျကတာ၊ ကေလးေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ေမြးျကတာေတြဟာ ဒီအက်ိုးဆက္ေတြ ျဖစ္နိုင္တယ္လို့ ထင္မိတယ္။ ဒါေတြဟာ ေကာင္းတာလား၊ မေကာင္းဘူးလား၊ တိုးတက္တာလား၊ ဆုတ္ယုတ္တာလား ဆိုတဲ့ ကိစဿစေတြကေတာ့ က်ြန္ေတာှ ဉာဏ္မမီတာမို့ သံုးသပ္ခ်က္ေတာင္ မခ်နိုင္ဘူး ျဖစ္ခဲ့မိပါတယ္။

No response to “သူတို့ဆီက အတြင္းေရးမ်ား”

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz