Sunday, May 18, 2008

Laputta



ပ်ဉ္ေထာင္ေလးရြာ ေလွဆိပ္မွာလည္း လက္မွာ သားေရကြင္းေလးေတြနဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္



က်ြန္ေတာှတို့ ပစဿစည္းကားျကီး သိုေလွာင္ရာကို ေရာက္လာေတာ့



ပစဿစည္းခ်ေပးသူ ဒုကဿခသည္ ၁၆ဦးအတြက္ ပထမဆံုး အလွူ



အနံ့ဟာ မခံနိုင္ေအာင္ ဆိုးလြန္းတယ္၊ အသက္ရွူမရေလာက္ေအာင္ပဲ

ပံုေတြကို ဒီမွာျကည့္လို့ရတယ္။ [Picasa-Laputta]


က်ြန္ေတာှ လပြတဿတာက ဒီေန့ပဲ ျပန္ေရာက္တယ္။ အေရးျကီးကိစဿစ တစ္ခု ရွိလို့ပါ။ က်ြန္ေတာှတို့ အဖြဲ့သား သံုးေယာက္ က်န္ခဲ့တယ္။ လူအေယာက္ ၅ဝဝစာ ပစဿစည္းေတြ မေန့က ကုန္တင္ကားျကီးနဲ့ ေရာက္ပါတယ္။ အေျခအေနကို နဲနဲ ရွင္းျပခ်င္တယ္။ အားလံုးက ဒုကဿခသည္ေတြအတြက္ ေစတနာထားျပီး လွူျကတာ မွန္တယ္။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း အားလံုး အပူတျပင္း ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ သူတို့ကို ကူညီနိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခက္အခဲေတြ ရွိပါတယ္။ တခ်ို့ကိစဿစေတြလည္း ဒီအေပါှကေန ေျပာလို့ မေကာင္းလို့ မေျပာေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေယဘုယ် ျကံုေတြ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ေျပာျပပါမယ္။


ေနေရးထိုင္ေရး

လပြတဿတာျမို့မွာ ေနစရာ သိပ္ရွားပါတယ္။ အဖြဲ့အစည္းျကီးေတြက အဲဒီမွာရွိတဲ့ တည္းခိုခန္းေတြ၊ အိမ္ေကာင္းေတြကို အကုန္ လျပတ္ နွစ္ခ်ုပ္နဲ့ ငွားထားျပီးသြားျပီ။ က်ြန္ေတာှတို့ မငွားနိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ေက်ာခ်လို့ရမယ့္ ေနရာကို ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ ရွာရတယ္။ ေတြ့တယ္။ ေအာက္ထပ္မွာ ယမကာဆိုင္၊ အေပါှမွာ တည္းခိုခန္းလိုလို ဘာလိုလို မိန္းမတသိုက္နဲ့၊ အခန္းတစ္ခုမွာ ေက်ာခင္းစရာ နွစ္ေပခြဲေလာက္ရွိတဲ့ ကုတင္ေလးနွစ္လံုး ရွိတယ္။ ညဘက္ဆို ဆူညံေနတယ္။ ျခင္ေထာင္ေထာင္လို့ မရဘူး ျခင္က ပလူပ်ံသလိုပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေနရတာပါပဲ။ ဒီေနရာမွ မေနရင္ ေနစရာ မရွိဘူး။


ပစဿစည္းထားသိုစရာေနရာ

ပစဿစည္းေတြ လပြတဿတာကို ေရာက္လာတယ္။ မက္စ္ေတာင္မွ ေဘာလံုးကြင္း တစ္ကြင္းလံုး သူတို့ပစဿစည္းေတြနဲ့ ျပည့္က်ပ္ေနတယ္။ အိမ္ေတြအကုန္လံုး အမိုးေတြ လန္ေနတယ္။ ဘယ္မွာ သြားထားရမလဲ။ ဒီကိစဿစကိုလည္း ျဖစ္သလို ေျဖရွင္းရတယ္။ လူေတြကို လိုက္အကူအညီ ေတာင္းရတယ္။ ကံေကာင္းလို့ မိုးလံုေလလံု တစ္ေနရာကို ရခဲ့တယ္။ ဒါေတာင္ အခု ကားတစ္စီးစာပဲ ဆန့္တယ္။


ပစဿစည္းသယ္ယူျခင္း

ခင္ဗ်ားတို့အားလံုးက တိုက္ရိုက္လွူခ်င္တယ္။ ဒါေျကာင့္ အလွူေငြေတြ ပစဿစည္းေတြ လွူတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့က ဒါေတြ မလွူနိုင္လို့ လုပ္အားလွူတယ္။ အဝတ္ထုတ္ေတြ အမ်ားျကီး အိမ္ကို ေရာက္လာတယ္။ ပထမဆံုး အိမ္ေပါှကို ကိုယ္တိုင္ ထမ္းတင္ရတယ္။ သူမ်ားက လာမပို့နိုင္ရင္ သြားယူရတယ္။ အဲဒါေတြျပီးရင္ ကုန္ခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ တြက္ရတယ္။ တြက္ျပီးသြားရင္ အဲဒီပစဿစည္းေတြ လပြတဿတာပို့ဖို့ လုပ္ရတယ္။ လြယ္လြယ္နဲ့ ပို့လို့ရတယ္ မထင္ပါနဲ့။ ဒီလိုသာ လြယ္ေျကးဆိုရင္ လူတိုင္းသြားလွူ ေနေတာ့မွာေပါ့။ လပြတဿတာကို ရန္ကုန္ကေန ၁၂နာရီေက်ာှ ေမာင္းရတယ္။ ကုန္နဲ့ကား စုစုေပါင္း ၁ဝတန္ထက္ ပိုလို့လည္း မရဘူး။ လမ္းမွာ စစ္ေဆးေမးျမန္းမွုေတြ ရွိတယ္။ ထားပါေတာ့။ အဲဒီပစဿစည္းေတြ လပြတဿတာကို ေရာက္လာတယ္။ ေနရာတစ္ခုမွာ သိုေလွာင္ထားတယ္။ ျဖန့္ေဝမယ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ျကရင္ အဲဒီပစဿစည္းေတြကို သယ္ဖို့ ကားရွာရျပန္တယ္။ ရြာဆိုရင္ စက္ေလွရွာျကရတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ထမ္းရတယ္။ ရန္ကုန္ကပစဿစည္း ဒီကို ေရာက္ဖို့ေတာင္ ေတာှေတာှ ခက္ခက္ခဲခဲ သယ္ျကရတာပါ။ လမ္းေတြကလည္း ဆိုးေနတာ ပါတယ္။


ဒုကဿခသည္မ်ား

ဒုကဿခသည္ေတြ မ်ိုးစံုရွိတယ္။ ဒုကဿခသည္ဆိုတိုင္း ဒုကဿခေရာက္ေနျကတာ မဟုတ္သလို ဒုကဿခသည္ စခန္းမွာ မရွိေပမယ့္ ဒုကဿခေရာက္ေနျကသူေတြ တျပံုျကီးပဲ။ အစိုးရရဲ့ ရိကဿခာခြဲတမ္းကို အျမဲရတယ္။ နည္းတာမ်ားတာေတာ့ က်ြန္ေတာှ မသိဘူး။ ဒုကဿခသည္စခန္း တစ္ခုမွာ ဒုကဿခသည္ေပါင္း ၁၀၀၀ အနည္းဆံုး ရွိတယ္။ အားလံုးက မုန့္ေလးတစ္ခ်ပ္ ေရေလးတစ္ခြက္ကိုေတာင္ လိုခ်င္ေနျကသူခ်ည္းပဲ။ ၁ဝဝဝကို ေဝမယ္ဆိုရင္ သူတို့ တန္းစီရတာ ပင္ပန္းသေလာက္ ရတာနည္းတယ္။ လူ၅ဝဝပဲရျပီး က်န္တဲ့သူေတြ မရရင္လည္း အနဿတရာယ္က ရွိေသးတယ္။ ဒါကိုလည္း ထည့္တြက္ျကရတယ္။ အမ်ားစုက မိန္းမေတြပဲ။ ရြာလံုးက်ြတ္ ျပုတ္ကုန္လို့ လာေနျကတာ မ်ားတယ္။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားက သူတို့ရြာကိုသူတို့ ျပန္ခ်င္ေနျကျပီ။ ရြာမွာ အိမ္ေလး ၁ဝလံုးေလာက္ မခိုင့္တခိုင္ က်န္ခဲ့ရင္ ေပကပ္ျပီး က်န္ေနရစ္ခဲ့သူေတြ ရွိတယ္။ သူတို့ေတြဟာ တကယ္ ဒုကဿခေရာက္ေနျကတယ္။ အစိုးရက ရြာတိုင္းကို ေန့တိုင္းသြားျပီး မေထာက္ပံ့နိုင္ဘူး။ သူတို့လည္း ျမို့ေပါှမွာတင္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနတာ ေတြ့ရတယ္။ အဲဒီရြာေတြကို သြားဖို့ စက္ေလွေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ စက္သံုးဆီ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ ရွိတဲ့ စက္ေလွေလးနဲ့ ျဖစ္သလို ရွာျကံ သြားေနရတယ္။


က်ြန္ေတာှတို့ အဖြဲ့


က်ြန္ေတာှတို့ အဖြဲ့ေလးကို Handy Myanmar Youths လို့ နာမည္ေပးထားတယ္။ ဒါကလည္း ေနရာတကာ ေမးတာ ခံရလြန္းလို့။ ေလာေလာဆယ္ အဖြဲ့သား ငါးေယာက္ရွိတယ္။ က်ြန္ေတာှ၊ စိုးေဇယ်ထြန္း၊ မ်က္လံုး၊ ေက်ာှေဆြဝင္း၊ မင္းရဲေက်ာှ ဒီငါးေယာက္ပါပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့မွာ လူမ်ားမ်ား မေခါှထားဘူး။ သူတို့အတြက္ ေနရာထိုင္ခင္း မစီစဉ္ေပးနိုင္ေသးသလို ခရီးစဉ္က အရမ္းပင္ပန္းလို့။ စရိတ္စက အကုန္အက် မခံနိုင္တာေျကာင့္လည္း ပါတယ္။ အခု က်ြန္ေတာှ ဒီကို ျပန္လာတယ္။ ဟိုမွာ က်န္တဲ့ေလးေယာက္ ရွိေနတယ္။ တစ္ေယာက္က ျမို့ေပါှမွာ ရွိေနမယ္။ က်န္တဲ့သံုးေယာက္က ပင္လယ္စပ္မွာရွိတဲ့ ျပင္ကနုဆိုတဲ့ ရြာေလးကို သြားေနျကတယ္။ ဒီေန့ည သူတို့ အဲဒီမွာ တဲထိုးျပီး အိပ္ျကလိမ့္မယ္။


ပစဿစည္းေဝျခမ္းမွု

ေလာေလာဆယ္ ေရာက္ေနတဲ့ ပစဿစည္း လူ၅ဝဝစာကို တခ်ို့တဝက္ ေဝေပးျပီးပါျပီ။ လူအားလံုးကို တျပိုင္နက္ မေဝနိုင္တာေျကာင့္ ခြဲခြဲျပီး ေဝေပးေနပါတယ္။ ရြာေတြကို က်ြန္ေတာှတို့ အဖြဲ့သားေတြ သြားေနျပီး ပစဿစည္းေတြ လိုက္ေပးေနပါတယ္။ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့သူေတြ ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာ က်ြန္ေတာှတို့ မ်က္စိနဲ့ ျမင္ေနရတာပါ။ ဘာေတြ လိုအပ္ေနတယ္ဆိုတာလည္း ေဒသခံေတြ၊ ဒုကဿခသည္ေတြနဲ့ ေမးျမန္းျပီး လွူဒါန္းေနတာပါ။ ဒီအေျခအေနေတြကို အဲဒီမွာ တကယ္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ဘယ္သူကိုမဆို ေမးျကည့္နိုင္တယ္။


က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ အခက္အခဲ

လူေတြ၊ အစုအဖြဲ့ေတြကေန ပိုက္ဆံေတြ လွူျကတယ္။ တခ်ို့က တစ္သိန္းလွူတယ္၊ တစ္ခ်ို့က ၁ဝသိန္းလွူတယ္။ တစ္ခ်ို့က သိန္း သံုးဆယ္၊ သိန္း ခုနွစ္ဆယ္ လွူျကတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့က တစ္ဦးခ်င္း၊ တစ္စုခ်င္းအတြက္ ပစဿစည္းဝယ္ သယ္ေပးလို့ မရပါဘူး။ ကားခကတင္ ၅သိန္းခန့္ ရွိတာမို့ အမ်ားျကီး ခ်င့္ခ်ိန္ရပါတယ္။ ဝယ္တဲ့ဝန္နဲ့ သယ္တဲ့ကားကိုလည္း ခ်ိန္ဆရတယ္။ အေျခအေနအရ ကားနွစ္စီး သံုးစီးစာေလာက္ ပစဿစည္းရမွ က်ြန္ေတာှတို့ ရန္ကုန္ကေန တစ္ခါ ထြက္နိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဒီလို လက္ေတြ့ လွူဒါန္းပါတယ္ဆိုတာကို အေထာက္အထား ဓာတ္ပံုေတြ အလ်ွင္အျမန္ တင္ခိုင္းျကတယ္။ ဒီလို ျပသဿသနာမ်ိုး၊ ေဘးဒုကဿခမ်ိုးဟာ ခ်က္ခ်င္းခ်က္ခ်င္း ထလုပ္လို့ ရတဲ့ အရာမ်ိုး မဟုတ္ပါဘူး။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း သူမ်ား ဒုကဿခေရာက္လို့ လွူဒါန္းတဲ့ ေငြေျကး ပိုက္ဆံ အေပါှမွာ တစ္ျပားသားမွ အျမတ္ထုတ္ဖို့ စိတ္ကူး မရွိဘူး။ က်ြန္ေတာှ ဒါကို ရေအာင္ လွူေပးမယ္ဆိုရင္ ရေအာင္ကို လွူေပးမယ္လို့ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။

အခုလည္း အဆင္ေျပတယ္။ အခုနကလို အခက္အခဲေတြ၊ က်ြန္ေတာှ ေျပာျပလို့ မရေသးတဲ့ အခက္အခဲေတြကိုလည္း နားလည္ေစခ်င္တယ္။ က်ြန္ေတာှ့အေနနဲ့ ဒိုေနရွင္းပိုက္ဆံ လိုက္ေကာက္ေနတဲ့ လူမျဖစ္ခ်င္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ သူတစ္ပါးလွူခ်င္တာကို ကူညီေပးေနတာ သက္သက္ပဲ။ ပိုက္ဆံ တစ္သိန္းလွူတဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ သီးျခား ဘယ္သူကျဖင့္ လွူပါတယ္ဆိုတာမ်ိုး လုပ္ေပးလို့ မရဘူး။ ကားတစ္စီးစာ လူ၅ဝဝစာ လူတစ္ေထာင္စာ စသည္ျဖင့္ ဝယ္ရတာမို့ အထက္က အခက္အခဲေတြကို နားလည္ေပးနိုင္ျကဖို့ က်ြန္ေတာှက ေတာင္းပန္ထားခ်င္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံေတြ ပါလာတဲ့အခါ လုပ္ရကိုင္ရတာ သိပ္ခက္ခဲတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေနာက္ဆို ဒီလို ေလဘယ္ေတြ တပ္ခ်င္ျကတယ္ဆိုရင္ ပစဿစည္းမ်ားသာ လွူဒါန္းျကပါလို့။ အခုဆိုရင္ ရြာတစ္ရြာကို ယာယီအိမ္ေတြ ျပန္ေဆာက္ဖို့ က်ြန္ေတာှတို့ အကူအညီ ေပးေနတယ္။ ရြာသားေတြဟာ သိပ္ဝမ္းသာျကတယ္။ ဒါေတြရဲ့ ရလာဒ္ကို သည္းခံျပီး ေစာင့္ျကည့္ျကပါလို့ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

No response to “Laputta”

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz