Wednesday, November 28, 2007

What's Reality?

What's Reality?
အစျကိုးျကာ ဆယ့္ေျခာက္ခါတည့္ ဟသဿငာကိုးပါး ေျခာက္ျဖစ္ကားခို ေက်းညိုသံုးခါ သံသာက်ူးဟိတ္ ကရဝိတ္ငါး ေလးပါးကိနဿနရီ စာမရီဆယ့္ငါး ေမ်ာက္ကားတစ္ဆယ္ ဆင္ဝယ္ဆယ့္တစ္ နြားျဖစ္ဆယ့္ေလး ဧက သိနဿဓဝ က်ြဲအဋဿဌနွင့္ သံသာျမေညာင္း ဥေဒါင္းနွစ္ခါ သာလိကာသတဿတ ဒြါဒသဿသျကက္ ဝက္ကားဆယ့္သံုး ေပါင္းစံုမ်ားစြာ တစ္ရာ့သံုးဆယ္ ေျခာက္ျဖစ္ဝယ္၌ အနဿတရာယ္တစိ၊ ေဘးမရွိသည္ မုနိထြတ္ထား ျမတ္ဘုရားကို အဟံ က်ြန္ုပ္သည္ ဝေနဿဒဝနဿဒာမိ ရွိခိုးပါ၏ဘုရား။



အထက္က ဘုရားရွိခိုးသည္ က်ြန္ေတာှတို့ ငယ္ငယ္က အဘြား ဘုရားရွိခိုးတိုင္း ျကားေနရေသာေျကာင့္ မက်က္ရဘဲ အလြတ္ရေနေသာ ဂါထာတစ္ပုဒ္လို ျဖစ္ေနသည္။ ေအာက္က အင္းဇယားသည္ ရထားေျပးနည္းျဖင့္ သြင္းထားေသာ အဘယဇာတကအင္းဟု ေခါှသည္။ အဆိုပါ အင္းကြက္တြင္ ထူးျခားခ်က္မွာ အထဲမွ နွစ္သက္ရာ တစ္ကြက္ကို ယူျပီး ၎နွင့္ ဆက္စပ္ ဂဏာန္း ေလးလံုးကို ေပါင္းလိုက္လ်ွင္ ၃၄ ရသည္ခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ အေနာက္တိုင္းတြင္ ယင္းကို Magic Square ဟုေခါှေပမည္။ သခဿင်ာပညာရပ္တြင္ ယင္းကဲ့သို့ေသာ Magic Square မ်ားရွိသည္။

ဘုရားရွင္သည္ ေဘးအနဿတရာယ္ တစ္စံုတစ္ရာ မရွိဘဲ ျဖစ္ေတာှမူခဲ့ေသာ ဘဝေပါင္း ၁၃၀ ရွိသည္ဟူ၍ ယင္းသို့ေသာ အဘယဇာတက ဘုရားရွိခိုး ျဖစ္လာသည္ဟု အစဉ္အဆက္ မွတ္သားလာျကသည္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ အထိပင္ ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ျကိုးစားရင္း ဘုရားျဖစ္လာသူ ျဖစ္သည္။ ယင္းတြင္ Super Natural Events မ်ားမပါဝင္ပါ။ ယခုကဲ့သို့ အစီအစဉ္တက် အကြက္ထဲ ထည့္လိုက္ရံုျဖင့္ ထူးဆန္းဖြယ္ ရလာဒ္မ်ားကို ေပးနိုင္စြမ္းရွိေသာ ဘဝမ်ားကိုလည္း ဟိုးကတည္းက ျကံစည္၊ ျဖစ္တည္ ခဲ့မည္ မဟုတ္ေခ်။ ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ ယင္းဘုရားရွိခိုး ဘယ္ကေပါှလာသနည္းဆိုတာ က်ြန္ေတာှတို့ စဉ္းစားျကည့္ဖို့ေကာင္းသည္။

အျဖစ္နိုင္ဆံုးမွာ ေရွးေခတ္အခါက ျမန္မာျပည္တြင္ အင္း၊အိုင္၊လွက္ဖြဲ့၊ ခါးလွည့္၊ မနဿတာန္မ်ား အလြန္ ေခတ္စားသည္။ ဘုန္းေတာှျကီးမ်ားသည္ ယင္းပညာကို လက္ဆင့္ကမ္း သင္ယူလာသူမ်ား ျဖစ္ျကသည္။ ပညာသင္ျကားေသာအခါ နွုတ္တက္ အာဂံုေဆာင္ သင္ျကားျခင္းမ်ိုး ျဖစ္သည္။ ထိုအင္းသည္ ယခင္ကတည္းက ရွိခဲ့ေသာ နာမည္ျကီး အင္းတစ္ခု ျဖစ္နိုင္ေပသည္။ သို့ရာတြင္ ယင္းကို ရိုးရိုး သင္ျကားျခင္းမ်ိုးထက္ ယခုကဲ့သို့ ဇာတ္ေတာှေလး တစ္ခု ဖန္တီးျပီး ကဗ်ာသံေပါက္ဆန္ဆန္၊ ဘုရားရွိခိုးဆန္ဆန္ လက္ဆင့္ကမ္း သင္ျကားေပးပါက ပိုမို ထိေရာက္မည္ ထင္သျဖင့္ ယင္းကဲ့သို့ အဘယဇာတက ဘုရားရွိခိုး ေပါှေပါက္လာသည္ဟုပင္ ယံုျကည္မိပါေတာ့သည္။ ထို့အတူ က်ြန္ေတာှတို့ ေထရဝါဒတြင္ ယင္းကဲ့သို့ေသာ ဖန္တီးမွုဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းမ်ား မည္မ်ွ ပါေနမည္နည္း ဆိုသည္ကို ေတြးျကည့္ပါလ်ွင္ ရင္ေလးစရာပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

Slap the Block of Blogs

Slap the Block of Blogs

Yesterday I found that all blogspots were blocked in both of MPT and Bangan. But strangly, the screen message was quite interesting; it seems not like Myanmar's ISPs action. However you still can access your blogs like that.

ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ ရရင္ေတာ့ ပါးပိတ္ရိုက္လိုက္ပါလို့ ေျပာရမလား။ ေသခ်ာေတာ့ မျပန္တတ္ဘူး :)


pkblogs.com

Friday, November 23, 2007

မီးရယ္ မီးရယ္

မီးရယ္ မီးရယ္


ရန္ကုန္မွာ မီးေတြ ျပတ္ေနျပန္ျပီ။ သိပ္စိတ္ညစ္ဖို့ ေကာင္းတယ္။ စိတ္ဓာတ္လည္း က်တယ္။ ည၁ဝနာရီ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ့ အိမ္ျပန္လာရင္ ရင္ဝကို ေဆာင့္ကန္ခံရသလိုပဲ မီးကမလာေတာ့ ၁၁ထပ္ကို ေသေအာင္ တက္ရတယ္။ လုပ္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ေလးေတြကို စိတ္ကူးေလးေကာင္းတုန္း လုပ္မယ္ဆိုျပီး မီးလာေအာင္ ေစာင့္တယ္။ ၁၂ခြဲ တစ္နာရီမွ လာတယ္။ ျပီးရင္ ေျကာင္ေသးေပါက္သေလာက္ လာျပီး ျပန္ပ်က္သြားျပန္ေရာ။ မနက္မိုးလင္းရင္ မီးက ပ်က္ေနျပီ။ ဘယ္လို အလုပ္လုပ္ရမလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ လ်ွပ္စစ္ဒုကဿခ ခံစားေနရတာ ျကာလွျပီ။ ဝန္ျကီးလည္း သူတို့အိမ္ေတြ မီးမျပတ္ေတာ့ အျပင္မွာ မီးေတြျပတ္ေနတာ ဘယ္လို သိပါေတာ့မလဲ။ မီးေတြပ်က္ရင္ ဘာလုပ္လို့ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိဘူး။ အခုလည္း အလုပ္လုပ္ေနရင္း တန္းလန္း မီးပ်က္သြားတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ကန္ေတာှေလးဘက္က မီးပ်က္တဲ့ ေနရာမွာ နာမည္ျကီးတဲ့။ တီဗြီေတြ၊ ဒီဗြီဒီေတြလည္း ျကည့္ဖို့ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြ အဆင့္မီမီ လူလိုေနနိုင္ဖို့နဲ့ သာမန္အလုပ္ေလး လူလုပ္ခ်ိန္ လုပ္နိုင္ဖို့ မီးလိုတာပါ။ ေနြရာသီက်ေတာ့ ေရမရွိလို့၊ မိုးရာသီက်ေတာ့ ၃လေလာက္ လာလိုက္၊ ျပီးရင္ အခု ေဆာင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မကူးခ်င္ေသးဘူး မီးေတြ ပ်က္လာျပီ။ ... ေရ ငါဘာလုပ္ရမွန္း၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေနရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး သူငယ္ခ်င္းရယ္။ လမ္းျကံုရင္ နင့္ပါးပါးကို ေျပာျပလိုက္ပါဦးကြယ္ အျပင္မွာ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ေနျပီလဲဆိုတာ။ သိပ္စိတ္ဓာတ္က်တယ္ မီးရယ္။ မင္းကိုယ့္ကို နွိပ္စက္နိုင္လြန္းတယ္။


Powered by ScribeFire.

Thursday, November 22, 2007

Updated new myanmar blog in Myanmar Blog Directory

Updated new myanmar blog in Myanmar Blog Directory
22.11.2007



http://khinminzaw.blogspot.com
http://smsy.blogspot.com
http://kookgyi.blogspot.com
http://motor-design.blogspot.com
http://engineer4myanmar.mmgeeks.org
http://nyihtway.blogspot.com
http://earlyfamousnewskl.blogspot.com
http://publichealthinmyanmar.blogspot.com
http://thekingwisdom.blogspot.com
http://warzooo.blogspot.com
http://paungthar.blogspot.com
http://shwemyat.blogspot.com
http://villager-mgy.blogspot.com
http://leojack-mystic7.blogspot.com
http://sl-poemsforall.blogspot.com
http://goldmyanmar.blogspot.com
http://mmouniversity.blogspot.com
http://mmedwatch.blogspot.com
http://winkabar.blogspot.com
http://nyanaykyal.blogspot.com
http://amhattaya.blogspot.com
http://kowatoke.blogspot.com
http://shwegyan.blogspot.com
http://nyihtut100.blogspot.com
http://rapster88.blogspot.com
http://thoughtsnvisions.blogspot.com
http://pyaephyoaung551.blogspot.com
http://antiplasticbags.blogspot.com
http://nextburma.blogspot.com
http://luthit.blogspot.com
http://theravadan.blogspot.com
http://mettacampaign.blogspot.com
http://veritas88.blogspot.com
http://pyaesonelay.blogspot.com
http://revolutionary-feeling.blogspot.com
http://eng-language-references.blogspot.com
http://lujeemin.blogspot.com
http://abstractnight.blogspot.com
http://koaungthu.blogspot.com
http://sorissil.blogspot.com
http://burmesegoldbull.blogspot.com
http://karaweikthan.blogspot.com
http://blackdream21.blogspot.com



Please add your address at only that post's comment, not anywhere, with this form (http://yourblog.blogspot.com) (Blog Category)


Powered by ScribeFire.

Wednesday, November 21, 2007

ကိုယ့္သတင္းကိုယ္ျပန္ျကားျခင္း

ကိုယ့္သတင္းကိုယ္ျပန္ျကားျခင္း


က်ြန္ေတာှလည္း အင္တာနက္ သံုးသာ သံုးေနရတယ္ ကိုယ့္အာရံုနဲ့ကိုယ္ ဆိုေတာ့ အျပင္မွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ေျပာေနျကတယ္ ဆိုတာ မသိဘူး ျဖစ္ေနတာ ဒီေန့မွ စံုစံုေစ့ေစ့ သိရေတာ့တယ္။ ပထမေတာ့ ေတာှေတာှေလး တင္းသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း ရယ္မိပါတယ္။ ဒီလို လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးရက္ထဲက နိုင္ငံျခားက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ မေကာင္းေျကာင္းေတြ၊ မဟုတ္မဟတ္ သတင္းေတြကို ငတိတစ္ေကာင္က ေလ်ွာက္ေျပာေနတယ္တဲ့။ ဘယ္သူ ေျပာသလဲဆိုတာ က်ြန္ေတာှသိသလို သူကလည္း ေျပာပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လုပ္သလဲဆိုရင္ က်ြန္ေတာှ့ ျမန္မာဝီကီ လုပ္ငန္းအတြက္ ေထာက္ပံ့ေျကး ေပးမယ္ဆိုတဲ့ လူေတြေတာင္ က်ြန္ေတာှ့ကို မေခါှမေျပာ ျဖစ္လာတယ္။ အရင္ကဆို နိုင္ငံျခားကေန ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္ေနတဲ့ သူေတြ၊ ဂ်ီေတာ့ခ္မွာ ေသေအာင္ ေျကေအာင္ လိုက္ဖမ္းေနတဲ့ သူေတြက ခုျကေတာ့ ဘာျဖစ္ေနတာလဲေပါ့။ ခုမွ ရွင္းသြားေတာ့တယ္။ ေမာင္ရင္က ဒီလို လိုက္လုပ္ထားတာကိုး။

ဒီလိုလိုက္လုပ္တယ္ဆိုလို့ ဒီလူနဲ့ က်ြန္ေတာှ အလြန္အမင္း သိက်ြမ္းျခင္းလည္း မရွိပါဘူး။ သိတယ္ ဆိုတာကလည္း သူကိုယ္တိုင္ က်ြန္ေတာှ့အိမ္လာျပီး က်ြန္ေတာှ့ကို လာေတြ့လို့ သိသြားျကတာပါ။ ထားပါေတာ့။ သူလိုခ်င္တာ က်ြန္ေတာှက မေပးနိုင္ဘူးဆိုတာ သိေတာ့ ဒါမ်ိုးေတြ လုပ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ခုက က်ြန္ေတာှ လုပ္ေနတာ ကိုယ္ယံုျကည္ရာကို ဘယ္အရိပ္မွ ခိုမေနဘဲ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ က်ြန္ေတာှ့ပတ္ဝန္းက်င္က သူေတြ အားလံုး သိျကတယ္။ ရသမ်ွ ပိုက္ဆံေတြအားလံုးကို ဒီအလုပ္ေလး တစ္ခု အတြက္ပဲ လုပ္ေနလို့ အိမ္ကေတာင္ မျကည္ျဖူပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ရံ ပိုက္ဆံ ျပတ္သြားလို့ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္း ေနရတဲ့ ေန့ေတြလည္း ျကံုခဲ့ဖူးတာပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ အတြက္လည္း ပိုက္ဆံလိုတာရယ္၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ ေလးေတြလည္း ေအးေအးေဆးေဆး လုပ္ရေအာင္ရယ္၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာနဲ့ သူတို့ လုပ္ခ်င္တာ ကိုက္ေနတာရယ္ေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ ကုမဿပဏီ တစ္ခုမွာ အလုပ္ဝင္ျဖစ္တယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ သာမန္ ကုမဿပဏီ ဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္ပဲ။ က်ြန္ေတာှ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနတာ ခင္ဗ်ားတို့သိလား၊ က်ြန္ေတာှ ပိ္ုက္ဆံလိုတာ ခင္ဗ်ားတို့သိလား။ အိမ္နဲ့ အဆင္မေျပတာ ခင္ဗ်ားတို့သိလား။

အခုေတာ့ ဘာတဲ့ အစိုးရအတြက္ Data Banking Project လုပ္ဖို့အတြက္ က်ြန္ေတာှက ဒါကို လုပ္တာဆိုျပီး ျဖစ္လာတယ္။ ေသလိုက္ေပါ့ဗ်ာ။ အစိုးရက ဒါမ်ိုး စိတ္ဝင္စားရင္ က်ြန္ေတာှလိုေကာင္နဲ့ လုပ္မလား။ ဒီစကားလံုးကလည္း မေန့တေန့ကမွ က်ြန္ေတာှ့ပါးစပ္က ေျပာလိုက္တဲ့စကား။ ေျပာတာက ကုမဿပဏီရဲ့ Corpus အေျကာင္း ေျပာတာကို Data Banking ေတြဘာေတြ ျကီးျကီးက်ယ္က်ယ္ ျဖစ္ကုန္ျပန္တယ္။ ဒုကဿခ။ က်ြန္ေတာှ ေနျပည္ေတာှမွာ ဘေလာ့ဂ္အေျကာင္း သြားေျပာျပ ခဲ့တာကို တိုက္ခိုက္ျကတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ ခံယူခ်က္ကို ဒီေနရာမွာ ေအာက္မွာေတာင္ ေရးထားေသးတယ္။ ကိုက္စရာ မရွိရင္ အခ်င္းခ်င္း ျပန္ကိုက္ေနျကတဲ့ ျမန္မာစရိုက္ကို ေတာှေတာှ ရြံတယ္။ နိုင္ငံျခားမွာ ေနတိုင္း အဆင့္အတန္း ျမင့္တယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ နိုင္ငံျခား သြားတယ္ဆိုတာ ကိုယ္သာ ပညာတတ္ရင္ ထမင္းစား ေရေသာက္ေလာက္ပဲ။ ဘာမွ မခက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူမွာ စရိုက္ရွိတယ္။ စရိုက္ကေတာ့ ဘယ္မွာေနေန ျပင္လို့ကို မရဘူး။ သူမ်ားကို မနာလိုတတ္သူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အဲဒီစရိုက္က ေပ်ာက္မသြားဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ကို မကူညီခ်င္ေန ဘာျဖစ္လို့မ်ား က်ြန္ေတာှ့ အလုပ္ကို၊ စိတ္ကို ေနွာက္ယွက္ရတာလဲလို့ စဉ္းစားမိရင္ အဲဒီ အေျဖပဲ ထြက္လာတယ္။ က်ြန္ေတာှေျပာမယ္ ဘယ္ေထာက္ပံ့ေျကးမွ မရလည္း ဒီေကာင္က လုပ္ျပဦးမယ္။ ေသာက္ဂရုကို မစိုက္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ စားစရာ မရွိတုန္းက ဘယ္သူေတြ အနားမွာ ရွိခဲ့သလဲ။ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ အဲဒီအတြက္ ဘယ္သူ့ကိုမွ မယံုဘူး။ ထပ္ေျပာဦးမယ္ က်ြန္ေတာှက ဘာဂုဏ္သိကဿခာမွ လိုခ်င္တဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး။ ေအးေအးလူလူ ေနရ စားရ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနရရင္ ျပီးတာပဲ။ ဒီေတာ့ လာျပီး ဂရုတစိုက္ အပုပ္ခ်မေနနဲ့။ က်ြန္ေတာှလည္း မဟုတ္တာ ေလ်ွာက္ေျပာေနတဲ့ ေကာင္ေတြအေပါှ ရြံရွာစိတ္ ျဖစ္ရတယ္။ ခင္ဗ်ားတို့လည္း သူတို့ေျပာသမ်ွ လိုက္နားေထာင္ျပီး ယံုေနရရင္ အသံုးမက်ရာ ေရာက္တယ္။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္တတ္တဲ့ ပညာနဲ့ လုပ္ေနတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ရမယ္ဆိုရင္ ေဒါှလာ သန္း၂ဝေလာက္ လိုေနတယ္။ ေပးမလား ခင္ဗ်ားတို့။ ေပးရင္ ဘယ္အဖြဲ့ကိုမဆို ေထာက္ခံမယ္ဗ်ာ။ အိုေကတယ္ဟုတ္။ အနည္းဆံုး ဘယ္သူနဲ့မွ မေပါင္းေစခ်င္ရင္ တစ္လ ေဒါှလာ ၂ဝဝဝေလာက္ ေပးထားမလား။ ဘာမွမေပးဘဲနဲ့ေတာ့ အလုပ္မရွိ ျကိုးက်စ္ျပီး ေလဖမ္း ဒန္းဆီး သူမ်ားအေျကာင္း မိန္းမပါးစပ္လို တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ ေလ်ွာက္ေျပာမေနနဲ့။ နားခါးတယ္။ အဲလိုေကာင္ေတြလည္း ျမန္မာျပည္ ေရာက္လာရင္ က်ြန္ေတာှနဲ့ ဘာအေျကာင္းျဖစ္ျဖစ္ လာမပတ္သတ္နဲ့၊ အခ်ိန္ကုန္တယ္။

Powered by ScribeFire.

ေက်းဇူးစကား

ေက်းဇူးစကား


က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ အေပ်ာှေရးတယ္ ဆိုတာထက္ ပိုျပီး က်ယ္ဝန္းတဲ့ အဓိပဿပာယ္ ရွိလာပါျပီ။ ဒီဘေလာ့ဂ္ေျကာင့္ က်ြန္ေတာှဟာ ဝါသနာတူ မိတ္ေဆြေတြ ရလာတယ္။ ကိုယ္မသိတဲ့ နည္းပညာေတြ ဖလွယ္ခြင့္ ရလာတယ္။ ကူညီမယ့္သူေတြ အမ်ားျကီး ရလာတယ္။ ေနာက္ဆံုး အခု အလုပ္ရတယ္ ဆိုတာေတာင္ ဒီဘေလာ့ဂ္ေျကာင့္ လို့ေျပာရင္ မမွားနိုင္ပါဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္အနည္းငယ္က သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကေန မိတ္ဆက္ေပးလို့ ဆရာတစ္ေယာက္နဲ့လည္း သိက်ြမ္းရပါတယ္။ ဆရာက က်ြန္ေတာှလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို သေဘာက်လို့ဆိုျပီး သူ့ဆီမွာ ရွိေနတဲ့ ရွားပါးစာအုပ္ေတြကို ေဝမ်ွပါတယ္။ ပိုက္ဆံထက္ ဒီလို စာအုပ္ ေဝမ်ွတာကို က်ြန္ေတာှ ေတာှေတာှ ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ပိုက္ဆံရွိတိုင္း စာအုပ္ေကာင္းေတြ ဝယ္လို့ မရပါဘူး။ တခ်ို့စာအုပ္ေတြက အေဟာင္းတန္းမွာ သြားရွာရင္ေတာင္ မရွိနိုင္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ျကိုးမညီတဲ့ ဂစ္တာကို တီးရင္ အသံေျကာင္သလို အယူအဆ အေတြးအေခါှ မတူသူေတြနဲ့ ဆက္ဆံရတဲ့အခါမွာ လူဟာ ပင္ပန္းပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ကိုယ္နဲ့ အပ္စပ္ရာ မိတ္ေဆြေတြနဲ့ ေတြ့ဆံု စကားေျပာရတဲ့အခါ ေတာှေတာှ စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္။ ဆရာဦးကိုကိုလြင္ က်ြန္ေတာှ့ကို ေပးတဲ့ စာအုပ္ေတြထဲက တစ္အုပ္ဟာ ဟိုတေလာကမွ က်ြန္ေတာှ သြားျကည့္ျပီး ေဈးမ်ားလြန္းတာနဲ့ မဝယ္နိုင္လို့ ပစ္ထားလိုက္ရတဲ့ ပညာရပ္ေဝါဟာရမ်ား အဘိဓာန္ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါ။ အဲဒီစာအုပ္ တစ္အုပ္နဲ့တင္ ေတာှေတာှ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဆရာမိတ္ဆက္ေပးလို့ Social Work လုပ္ေနျကတဲ့ ေက်ာင္းသား အမ်ားျကီးနဲ့လည္း သိက်ြမ္းရျပန္ေသးတယ္။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားက သက္ဆိုင္ရာ ဘာသာရပ္ အသီးသီးက ဘြဲ့ရေတြ၊ မာစတာေတြ၊ ပီအိတ္ခ်္ဒီ ေတြပါ။ ဆရာက အေတြ့အျကံု ဖလွယ္ပြဲေလး တစ္ခု လုပ္ဖို့ ေျပာတာမို့ လာမယ့္ တနဂဿငေနြကို ခ်ိန္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ တကယ္ဆို က်ြန္ေတာှ အားတာ တစ္ပတ္မွ ဒီတစ္ရက္ထဲပါ။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ့အတြက္ အက်ိုးရွိသလို သူမ်ားအတြက္လည္း အက်ိုး ရွိနိုင္တာမို့ ခ်ိန္းျဖစ္တာပါ။ အဲဒီပြဲမွာ က်ြန္ေတာှ့ဘက္က အခ်က္ နွစ္ခ်က္ကို ေဆြးေနြးပါမယ္။ တစ္ခ်က္က လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ ရပ္တည္မွုပါ။ ေနာက္ေခါင္းစဉ္ တစ္ခုက Digitalization ဆိုတာပါ။ အခ်င္းခ်င္း Interactive ပံုစံမ်ိုးနဲ့ သြားျဖစ္မယ္လို့ေတာ့ စဉ္းစားထားပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ က်ြန္ေတာှ့ဆီက ေကာင္းမွု၊ မေကာင္းမွု တစ္ခုခု သူတို့ရျပီး က်ြန္ေတာှက လူေလးငါးဆယ္ဆီက အမ်ားျကီး ျပန္ရမွာမို့ တန္တယ္လို့ ထင္မိပါတယ္။ ဆရာ ဦးကိုကိုလြင္နဲ့ Social Work ကေက်ာင္းသား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Powered by ScribeFire.

Blog Tool: Scribe Fire

Blog Tool: Scribe Fire



ဘေလာ့ဂ္နဲ့ ပတ္သတ္ျပီး စိတ္ပါဝင္စားသူ စူးစမ္းခ်င္သူေတြ မ်ားလာတာနဲ့အမ်ွ အခက္အခဲေတြနဲ့လည္း ရင္ဆိုင္ျကရပါတယ္။ တခ်ို့လည္း စိတ္ကူးေတြက ေကာင္းပါရဲ့ ဒါေပမယ့္ ကုဒ္ေတြ မတတ္ေတာ့ စိတ္ညစ္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို မသိတာကို စမ္းလုပ္ရင္း လုပ္ရင္းကပဲ ေနာက္ဆံုး တတ္က်ြမ္း သြားျကပါလိမ့္မယ္။ အခု က်ြန္ေတာှ ေျပာျပခ်င္တဲ့ တူးလ္ေလး တစ္ခုက ဘေလာ့ဂ္ေပါှမွာ ပိုစ့္ေတြကို သြားမေရးဘဲ ကိုယ့္ရဲ့ ဘေရာက္ဇာကေန တိုက္ရိုက္ပို့တဲ့ တူးလ္ေလးပါ။ အရင္တုန္းက ဒါကို Performancing Tool ဆိုျပီး သိျကပါတယ္။ အခုေတာ့ ScribeFire လို့ နာမည္ေျပာင္းလဲ ထုတ္လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီတူးလ္ေလးဟာ Text Editor တစ္ခုလို ျပည့္ျပည့္ဝဝ စြမ္းေဆာင္မွုေတြ ေပးနိုင္ပါတယ္။ ပိုစ့္ေတြထဲမွာ Tags ထည့္တာေတြ၊ စာေျကာင္းစီတာေတြ၊ Paragraph Layout စတာေတြကို အလြယ္တကူ ျပုျပင္နိုင္ပါတယ္။

ဒါေလးကို အသံုးျပုမယ္ဆိုရင္ မီးလ်ွံေျမေခြး ဘေရာက္ဇာကို အသံုးျပု ရပါမယ္။ ျပီးတဲ့အခါ www.scribefire.com ကေန ေနာက္ဆံုးထုတ္တဲ့ Addon ေလးကို Install လုပ္လိုက္ရံုပါပဲ။ အဲဒီအဆင့္ ျပီးတဲ့အခါ မိမိရဲ့ မီးလ်ွံေျမေခြး ဘေရာက္ဇာကို ဖြင့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ညာဘက္ ေအာက္နားမွာ စာရြက္ပံုေလးတစ္ခု ေပါှလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေလးကို နွိပ္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ အေကာင့္ကို ေမးပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ ဘေလာ့ဂ္မွာ အသံုးျပုထားတဲ့ ကိုယ့္နာမည္နဲ့ စကားဝွက္ကို အသံုးျပုျပီး ဖြင့္ေပးရပါမယ္။ ပုဂံနတ္ျကီး ဆာဗာေအာက္က လူေတြကေတာ့ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္က ဒါကို ပိတ္ထားတာမို့ ဉာဏ္နီ ဉာဏ္နက္ေလးေတြ သံုးရပါလိမ့္မယ္။ (အဲဒီအဆင့္ကို ေက်ာှလိုက္ျပီ)။ အဲဒါေတြ အားလံုးျပီးရင္ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္နာမည္ေလး ေပါှလာပါလိမ့္မယ္။ စာကို အဲဒီအေပါှမွာ တခါတည္း ရိုက္ျပီး ပိုစ့္ေတြ တင္နိုင္ပါျပီ။ တက္ခ္ ေတြလည္း ထည့္နိုင္ပါတယ္။ Save လုပ္ထားမယ္ဆိုလည္း ရပါတယ္။ အေပါှက ပံုကေတာ့ က်ြန္ေတာှ ဒါေလးကို အသံုးျပုျပီး တင္ေနပံုပါ။ ေပ်ာှရြွင္ပါေစ။

Powered by ScribeFire.

Monday, November 12, 2007

Gawgi : ေဂါှဒိုင္ စကားလံုးသူပုန္

Gawdi- ေဂါှဒိုင္ (စကားလံုး သူပုန္)




စိတ္ဝင္စားစရာ ျမန္မာဆိုဒ္ေလးေတြ မညြွန္းျဖစ္တာ ျကာပါျပီ။ ဒီေန့ေတာ့ ဟိုျကည့္ ဒီျကည့္နဲ့ ဒီဆိုဒ္ေလး (Gawdi)ကို သြားေတြ့တယ္။ ဒီဆိုဒ္က ျမန္မာ ဘန္းစကားေတြကို စုေနတဲ့ ဆိုဒ္ပါ။ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါမွ ေခတ္တစ္ေခတ္မွာ ေပါှေပါက္ခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားမွာ။ တခ်ို့စကားေတြဟာ ကိုယ့္နယ္မွာသာ အသံုးမ်ားတဲ့ စကားမ်ိုးပါ။ သူမ်ားနယ္က လူေတြ မသိနိုင္ပါဘူး။ တခ်ို့စာလံုးေတြကလည္း ေယာက္်ားေလး အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆို သံုးစြဲျကတဲ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း စကားလံုးေတြပါ။ ညစ္ညမ္းစာလံုးလို့ အမ်ားသတ္မွတ္ျကတဲ့ စာလံုးေတြလည္း ပါပါလိမ့္မယ္။ က်ြန္ေတာှ ညြွန္းခ်င္တာက အရသာခံျပီး ဖတ္ေနဖို့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလို စကားလံုးေတြ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို မွတ္တမ္းတင္ေနတာမို့ ကိုယ္တိုင္ သိတာေလးေတြလည္း ဝင္ထည့္ နိုင္ေအာင္လို့ပါ။ ျပီးေတာ့ ေခတ္လူငယ္ေတြ ဘာအထာနဲ့ သံုးေနတယ္ဆိုတဲ့ လ်ွို့ဝွက္ စကားေတြကိုလည္း သိရတာေပါ့။ ဘာအေကာင့္မွာ တည္ေဆာက္ဖို့ မလိုပါဘူး။ လြယ္လြယ္ ဝင္ဖတ္ ဝင္ေရးလို့ ရပါတယ္။ အရွက္ျကီးသူ သိပ္ယဉ္ေက်းသူမ်ား သြားစရာ မလိုပါဘူး။ (18+)

Ref: http://www.gawdi.com/index.php

Sunday, November 11, 2007

Updated News about Myanmar Lexicon and Corpus (II)

Hi

I have read yr new post. It is a good job. I encourage you.
I have been working on that one too for more than 3 yrs.
So right now, we have 8 lakhs words in inflected forms.
Our words in Wininnwa ascii. U know that it can be easily transformed to Unicode as and when required.

Our words are generated from the available internet sources and pdf. We can say it is general word lists across different domains (medicine,computer science ...) . Our assumption is that myanmar words are made up of 1 or more syllables. We have just built up syllable collocations (in computer terms , it is called N-grams). စား (1gram)၊ စားပါ (2grams)၊ စားပါသည္ (3grams). So in this way, if you know that domains, you can generate words easily.

As I have said that words are generated, we have to put efforts on finding valid words. But that task doesn't need high education for some domains. That manual checking also can be reduced if you use machine learning techniques.

We also have 2.1 millions Myanmar sentences from newspaper ,novels etc. The data are not released yet to the public until now.

What I have mentioned above is to let you know that you can generate Myanmar words using that techniques according to your domains. Hopefully, you will see on paper soon.

I got so much knowledge from you too. Thanking you.


With best wishes,

xxx


နိုင္ငံရပ္ျခားမွ ျမန္မာပညာရွင္ တစ္ေယာက္ရဲ့ အျပုသေဘာေဆာင္တဲ့ စာေလးပါဗ်ာ။ ဖတ္လိုက္ရတာလည္း ေက်နပ္ဖို့ေကာင္းသလို စိတ္ခ်မ္းသာတယ္၊ အားတက္ရတယ္။ ဒီလို ယဉ္ယဉ္ေက်းေက်း၊ အခ်က္အလက္ တိတိက်က် ေျပာေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း က်ြန္ေတာှ ထင္တာေတြ မဟုတ္ဘဲ လုပ္ေနသူေတြ ရွိေသးပါလားလို့ ေပ်ာှေပ်ာှရြွင္ရြွင္ သိရသလို ေျပာျပသူ အေပါှမွာလည္း ေက်းဇူးတင္မိတယ္။ အခုလို ေက်းဇူးတင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို့လည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သိရတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ XXX ခင္ဗ်ာ။ :)

Updated News about Myanmar Lexicon and Corpus

Update သတင္းေလးပါဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ အရင္ပိုစ့္မွာ ေရးခဲ့သလို Myanmar Corpus ေတြ Lexicon Database ေတြက မရွိဘူး ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ Little Knowledge ေလးနဲ့ မသိတာေတြကို ေလ်ွာက္မေရးပါနဲ့၊ ခင္ဗ်ားဘေလာ့ဂ္ကို ဖတ္ျပီး အားလံုးအမွားကို အမွန္ထင္ကုန္မယ္၊ မသိဘဲနဲ့ ေလ်ွာက္မေျပာနဲ့လို့ တာဝန္ရွိသူဟု ထင္ရသူ တစ္ေယာက္က ဆိုလာလို့ ဒါေလးကို ထည့္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ အဲဒါေတြ လုပ္ျပီးသား ရွိပါတယ္တဲ့ခင္ဗ်ား။ ဘယ္သူေတြ လုပ္ေနမွန္းမသိ၊ ဘယ္အဆင့္ ေရာက္ေနျပီမွန္းလဲ မသိ၊ အခမဲ့ (သို့) ေငြေျကးနဲ့ ေပးသံုးမယ္ မသံုးဘူးဆိုတာလည္း ထုတ္ျပန္ ေျကျငာျခင္းလည္း မရွိ၊ ဘယ္သူ့ကို ေမးရမွန္းလဲ မသိဘဲနဲ့ အျပင္က က်ြန္ေတာှတို့လို့ Cheese Brain ေတြက ဘယ္လိုလုပ္ သိပါ့မလဲခင္ဗ်ာ။ ဒါနဲ့ တီတီတာတာ လိုက္ရွာလိုက္ေတာ့ နိုင္ငံျခားက ဝဘ္ဆိုဒ္တစ္ခုမွာ ဒီလို သြားေတြ့တယ္။ ဒန္တန့္တန္
Myanmar (MCF, Yangon) on Dec 22, 2006

Myanmar has kicked off Myanmar National Language Implementation (MNLI) project in the early of 2006. The project is run under the Ministry Communication, Post and Telegraph.

It is composed of 4 groups as followings:-
1. Machine Translation and Recognition, lead by Deputy Minister of Science and Technology - University of Computer Study, Yangon
2. Myanmar Lexicon, lead by Deputy Minister of Education
3. NLP Standards and Application, lead by MCF (Myanmar Computer Federation, U Thein Oo) - MMUNLP (Myanmar Unicode and NLP), NLP group, MCF
4. Coordination, lead by Vice president of e-national task force - Myint Myint Than (secretary)

Currently there are 7 members in NLP group in MCF. It shew its progress in lexicon development. Currently, it contains 27,000 entries of Myanmar-English coded in the format of Lexique Pro of SIL. The lexicon is designed for human use. It contains several fields such as POS, classifier, sample sentence, synonym, antonym, etc. The NLP Standards and Application group also support MMUNLP group in several activities such as correcting Unicode encoding for Myanmar. MT and Recognition group explained their progress in developing Myanmar to English MT. It is a rule based approach to implement a syntactic transfer MT. Currently there are 400 words. There are 5 members in the group. Myanmar grammar is very similar to Japanese grammar in terms of word order (SOV) and apparent use of grammatical case. It should be very helpful if they have a chance to learn from Japanese experience in developing MT. MCF has shown their interest in participating in ADD-2.
Ref: http://203.144.225.124/add/?action=viewnews&newid=11


က်ြန္ေတာှက အဆိုပါ Lexicon မွာ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ ျဖစ္ေျကာင္း က်ြန္ေတာှ လိုခ်င္တာက အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ျဖစ္ေျကာင္း ေျပာျပေတာ့ ဒီ Lexicon ဟာ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာကိုလည္း သံုးလို့ရေျကာင္း ေျပာျပပါတယ္ခင္ဗ်။ မွန္တာ ေျပာရရင္ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာနဲ့ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ မတူဘူးလို့ က်ြန္ေတာှ ယံုျကည္ပါတယ္။ အဲ Bilingual လုပ္ထားရင္ေတာ့ နဲနဲ ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အထက္က စာပိုဒ္မွာ The Lexicon is design for human use လို့ပါေနတာ ေတြ့ရပါတယ္။ Human Use နဲ့ Machine Use လည္း မတူဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ကာ တကယ္ရွိတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဘာေျကျငာခ်က္မွ မထုတ္ေတာ့လည္း မရွိဘူးလို့ ထင္မိတာ မတတ္နိုင္ပါဘူး။ ဘယ္သူ့ကို ေမးရမွန္း မသိတာကလည္း ျပသနာ တစ္ခုေပါ့ဗ်ာ။ ဪ က်န္ေသးတယ္။ ေနရွင္နယ္ ေကာှပက္(စ္) ကလည္း ရွိပါသတဲ့။ ဘေလာဂ့္ထဲက စာေတြလည္း ပါဝင္ပါသတဲ့။ က်ြန္ေတာှ့ ဘေလာ့ဂ္က စာေတြမ်ား ပါေနဦးမလားေတာ့ မသိဘူး။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ စတိုင္လ္လုပ္ျပီး ကန့္ကြက္ရမလားဘဲ။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း ျမန္မာပီပီ အလကား မေပးခ်င္လို့ပါ။ ေကာှပက္(စ္)မွာ သံုးမယ္ဆို ေရာင္းမယ္။ မဂဿဂဇင္း ေတြမွာလိုေပါ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ၅၀၀၀၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ၂၅၀၀။ က်ြန္ေတာှ့ ခြင့္ျပုခ်က္ မရွိဘဲ ယူသံုးရင္….။ ဟဲဟဲ

ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ေတာ့ က်ြန္ေတာှက အသံုးခ်ခ်င္သူ။ Resource ဆိုတာ မ်ားမ်ားရေလ ေကာင္းေလ။ အလကားရေလ ေကာင္းေလပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဟိုဟာ မေရးနဲ့ ဒီဟာမေရးနဲ့လို့ေတာ့ မတားျကနဲ့ေပါ့ဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ္၌ကလည္း ေစာင့္စည္းသင့္တာ ေစာင့္စည္းျပီး ေရးပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ အခါခါ ေျပာပါတယ္။ က်ြန္ေတာှက ဘာေကာင္မွလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဆရာျကီး လိုက္လုပ္ေနတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အျမင္မွား အေတြးမွားတာေတြလည္း ရွိမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ျမင္တာ ကိုယ္ေတြးတာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေရးထားတာပါ။ မွားေနရင္ စကားကို ခ်ိုခ်ိုသာသာေျပာျပီး ျပင္ေပးလို့ ရပါတယ္။ အမွားကို ဝန္ခံျပီး အမွန္ ျပင္ပါမယ္။ ေက်းဇူးတင္စရာ ရွိရင္လည္း ဝန္မေလးပါဘူး။ ေက်းဇူးစကား ဆိုပါမယ္။ ပုဂဿဂိုလ္ေရး တိုက္ခိုက္လိုရင္း လံုးဝ မရွိပါဘူး။ အိုင္တီနယ္ထဲက ဆရာျကီးမ်ား အေျကာင္းကိုလည္း ဂဃနဏ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ့ကို မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း နွိမ္နွိမ္ခ်ခ် ေျပာရင္ေတာ့ ဘာေကာင္ျကီး ျဖစ္ေနပါေစ က်ြန္ေတာှ မျကိုက္ဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း ျကိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ လူအခ်င္းခ်င္း ေလးစားမွု ရွိရပါမယ္။ ဒီေတာ့ ေျပေျပလည္လည္ ေထာက္ျပေဝဘန္ပါ။ က်ြန္ေတာှက မွားေနရင္ ေျပေျပလည္လည္ ေတာင္းပန္လိုက္မယ္။ ျပီးေရာေပါ့။ ပိုစ့္ေတြရဲ့ေအာက္မွာ ကြန္မန့္ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ေျပာျပေပးေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္ ေစာက္ရူးေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုျပီး လာမဖတ္ဘဲ ေနခ်င္လည္း ေနလိုက္ေပါ့။ က်ြန္ေတာှက “လာပါလာပါ မျကည္ရဲ့” လို့ မေခါှပါဘူး။

က်ြန္ေတာှဟာ End-User တစ္ေယာက္။ အေကာင္းဆံုးကို သံုးခ်င္တယ္။ ရနိုင္တဲ့ Resource မွန္သမ်ွ လိုခ်င္တယ္။ ဆိုေတာ့ကာ ဒါေတြ တကယ္ထြက္လာမယ္၊ ျပည္သူလူထုကိုလည္း ေပးသံုးမယ္ (ေငြေျကးနဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ အခမဲ့)၊ စနစ္လည္း က်မယ္၊ က်ြန္ေတာှ့ လိုအပ္ခ်က္နဲ့လည္း ကိုက္ညီတဲ့ ဟာမ်ိုး ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုခဲ့ရင္ ေဟာဒီ ဘေလာ့ဂ္ကေန ျပုလုပ္တဲ့သူကို အထူးေက်းဇူးတင္စကား ဆိုပါဦးမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါမ်ိုးေတြ လုပ္ျပီးေနတာ ျကာလွျပီ၊ အခု က်ြန္ေတာှေျပာလိုက္မွ ခ်က္ခ်င္းျကီး Launch လုပ္ေပးလိုက္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့လည္း ဘာလို့ ျပီးေနတာကို မထုတ္ျပန္ဘဲ သိမ္းထားရတာလည္းဟင္ ဆိုတဲ့ ကိစဿစေလးကိုျဖင့္ က်ြန္ေတာှဆိုရင္ အရင္ေမးမိမွာခင္ဗ်။ ကဲကဲ ထားပါေတာ့ အက်ဉ္းခ်ံုးလိုက္ရင္ အရင္ပိုစ့္မွာ က်ြန္ေတာှ ထင္ထားသလို လုပ္မထားတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ရွိပါတယ္တဲ့။ Publish လုပ္ေအာင္ သူတြန္းအားေပး လိုက္မယ္လို့ တာဝန္ရွိသူဟု ထင္ရသူ တစ္ဦးမွ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန့္ကြက္ ေျပာျကားသြားတာမို့ ဒါေလးကို အပ္ဒိတ္ လုပ္ရျခင္းပါပဲ။ အရင္ပိုစ့္ ေရးခ်ိန္အထိ ျပီးေနျပီဆိုတာ သိကိုမသိဘူး၊ အခုမွ သိတာမို့ အရင္ပိုစ့္ေလးကိုေတာ့ ဒီအတိုင္း ထားလိုက္ပါရေစဦး။ အားအားလ်ားလ်ား လာဖတ္ျကတဲ့ စာဖတ္သူ အားလံုးလည္း အရင္ပိုစ့္က အဲဒါနဲ့ သက္ဆိုင္တဲ့ အခ်က္ေလးေတြကိုသာ ေမ့လိုက္ျပီး တို့ျမန္မာမွာ ဒါမ်ိုး ရွိေနျပီ.. ဟားဟားဟားဟား လို့ ဂုဏ္ယူဝင့္ျကြားစြာ မွတ္လိုက္ျကပါေတာ့လို့ လိပ္တက္ Newsေလး ေပးလိုက္ပါရေစ။ (ဒီေကာင္ ခုတစ္မ်ိုး ေတာှျကာ တစ္မ်ိုးနဲ့ ေတာှေတာှ ဗေလာင္းဗလဲ နိုင္လွခ်ည္လားလို့ မထင္လိုက္ျကပါနဲ့၊ ေခတ္မေကာင္းလို့ ရူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လိုက္ရေျကာင္းပါဖ်ာ့) ေကာင္းေလွာင့္ေတး၊ ေကာင္းေလွာင့္ေတး။ အိုရခ်ည္ေသးရဲ့၊ နာရခ်ည္ေသးရဲ့၊ သံုးရခ်ည္ေသးရဲ့။


Related Post : http://nyilynnseck.blogspot.com/2007/11/research-and-resources.html#links

Friday, November 9, 2007

Research and Resources

Research and Resources


က်ြန္ေတာှ ေတာှေတာှေလးကို ေခါင္းေနာက္ေနတယ္။ အခု က်ြန္ေတာှ Research လုပ္ေနတဲ့ အရာက ေျပာရင္ ေတြးျကည့္ရင္ သိပ္လြယ္သလိုနဲ့ လက္ေတြ့ လုပ္ျကည့္ရင္ အဆင့္ေတြ သိပ္မ်ားတာ ေတြ့ရတယ္။ အဓိကကေတာ့ Customer ကဒါကို အဆင့္အတန္းမီမီ လိုခ်င္တယ္။ က်ြန္ေတာှ့ဆီမွာ ဒါကို ဘယ္လို လုပ္သင့္တယ္၊ ဘယ္လို နည္းလမ္းနဲ့ ခ်ဉ္းကပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အျကံဉာဏ္ ရွိတယ္။ ခက္တာက က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ စာအုပ္ေတြ၊ စာတမ္းေတြ ရွားပါးမွုပဲ။ ျမန္မာပညာရွင္ေတြ ထုတ္တဲ့ စာအုပ္ဆိုတာလည္း ရွားမွရွားပဲ။ ဒီပေရာဂ်တ္မွာ ေယဘုယ် အဆင့္နွစ္ဆင့္ ရွိတယ္။ ပထမအဆင့္က အိုေကတယ္။ ဒုတိယ အဆင့္ကေတာ့ နွစ္နဲ့ခ်ီျပီး ျကာနိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိစဿစမရွိဘူး။ ဒီပေရာဂ်တ္အတြက္ လိုအပ္သူက အခ်ိန္ေပးနိုင္ရင္ ဒုတိယ အဆင့္အတြက္ နွစ္ဘယ္ေလာက္ျကာျကာ ထိုင္ျပီး Research လုပ္ဖို့ က်ြန္ေတာှ ဝန္မေလးဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒါက က်ြန္ေတာှ တစိုက္မက္မက္ လုပ္ေနတဲ့ ေခါင္းစဉ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္နိုင္ဖို့ ေငြပမာဏ နဲနဲလိုတယ္။ ဒါေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ must be လုပ္ရမယ္။

လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ ပထမအဆင့္ စာေတြ ဖတ္ရတယ္။ သူမ်ားနိုင္ငံက နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သုေတသန ျပုလာတဲ့ ေခါင္းစဉ္တစ္ခု၊ က်ြန္ေတာှလိုေကာင္က အခုထလုပ္ရင္ အရည္အေသြး မမီတာပဲ ရနိုင္မယ္။ ဒီေတာ့ သူမ်ားေတြ ဘယ္နည္းဘယ္ပံု သြားျကတယ္ ဆိုတာကို ပထမဆံုး ေလ့လာရတယ္။ စာအုပ္မရွိေတာ့ အင္တာနက္ကို အားကိုးရတယ္။ သူတို့ ေရးထားတဲ့ စာတမ္းေတြ ဖတ္ရတယ္။ ပထမဆံုး ဒါေတြကို အျကမ္းဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာ နဲနဲေတာ့ အားတက္သြားတယ္။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှ ေခါင္းထဲမွာ စဉ္းစားထားတာနဲ့ သူတို့သြားတဲ့ ပံုစံက ေယဘုယ် ဆင္တူလို့။ သြားရမယ့္ အဆင့္ခ်င္းကလည္း တူတယ္။ တစ္ခုပဲ က်ြန္ေတာှက စနစ္တက် မသင္ျကား မေလ့လာခဲ့ေတာ့ ပထမအဆင့္နဲ့ ဒုတိယ အဆင့္ ကူးေျပာင္းပံု အခ်က္အလက္ေတြကို မခ်ိတ္မိဘူး ျဖစ္ေနတာ။ စာဖတ္လိုက္ေတာ့ ရွင္းသြားတာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ စာဖတ္ရင္း အခ်က္အလက္ေတြကို ခ်ေရး၊ နည္းလမ္းေတြကို လိုက္မွတ္၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ ေတးထား၊ ဘယ္လို လုပ္နိုင္တယ္ဆိုတာေတြ လိုက္ရွာ၊ သူမ်ား လုပ္ျပီးသားေတြကို လိုက္ျကည့္ အဲဒီလို လုပ္ရတယ္။

အဲဒီမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္လာတာက က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ National Corpus မရွိဘူး။ Lexicon Database မရွိဘူး။ အားလံုးက အဘိဓာန္ကိုပဲ ေျပးေျပး ျမင္ေနျကတယ္။ အက်ဉ္းေျပာရရင္ NC ဆိုတာက စာေပဘဏ္ ဆိုပါေတာ့။ သူ့အထဲမွာ ဘာသာရပ္တိုင္းက စာေတြ၊ စာတမ္းေတြ၊ ဝတဿထုေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြကို စနစ္တက် ထည့္သြင္း စုေဆာင္းထားတာ မ်ိုးပါ။ ဒီ NC မွာ စာေတြကို သိမ္းပံု သိမ္းနည္းကလည္း စနစ္က်ဖို့ လိုအပ္ပါတယ္။ အနည္းဆံုး စာတစ္ေျကာင္းခ်င္းစီကို အမွတ္အသား စဉ္တပ္ျပီး သိမ္းရတာမ်ိုးပါ။ အေသးစိတ္ သိခ်င္ရင္ ဂူဂယ္လ္မွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဝီကီမွာျဖစ္ျဖစ္ National Corpus လို့ ရိုက္ထည့္ျပီး ရွာျကည့္လို့ ရပါတယ္။ နိုင္ငံျခားက အဖြဲ့တစ္ဖြဲ့ Myanmar Corpus ဆိုျပီး လုပ္ေနတယ္လို့ ျကားတယ္။ ျကာေတာ့ ျကာျပီ။ ျမန္မာေတြ လုပ္ရမယ့္ဟာကို သူမ်ားက ယူလုပ္ေနတာ ရွက္ဖို့ေကာင္းတယ္။ Lexicon Database ဆိုတာကလည္း အရမ္း အေရးျကီးပါတယ္။ LD ဆိုတာ ေျပာရရင္ Dictionary, Thesaurus, Glossary, Grammar အဲဒါေတြ အားလံုးရဲ့ အရင္းအျမစ္ ဆိုပါေတာ့။ ဥပမာ ျပရရင္




အထက္ကလို သိမ္းထားတဲ့ ေဒတာေဘ့စ္။ အဲဒီ Lexicon ထဲက အခ်က္အလက္ေတြကို အဘိဓာန္ စာအုပ္ထဲမွာ ျမင္ရတာက ညာဘက္က ပံုစံ။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား အဘိဓာန္ေတြ ရိုက္ျကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို စနစ္တက် အဆင့္မီမီ သိမ္းထားတဲ့ ပံုစံ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးေသးဘူး။ အဘိဓာန္ သြားတဲ့ ပံုစံက Root Base လို့ေခါှတယ္။ တည္ပုဒ္ စာလံုး တစ္ခုမွာ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ဆက္စပ္ရာေတြ ထည့္သြားတာ။ ဒီ LDမွာက စာလံုးေျပာင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ အဓိပဿပာယ္ တစ္ခု ေျပာင္းတာနဲ့ ေဒတာတစ္ခု အေနနဲ့ မွတ္ရတာမ်ိုး။

ေနာက္ထပ္ ဒါေတြအျပင္ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ အဘိဓာန္ေတြ လိုအပ္တယ္။ တျခားဘာသာေတြ မစဉ္းစားပါနဲ့ဦး။ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္၊ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာကိုပဲ စဉ္းစားျကည့္ပါ။ ရုကဿခေဗဒနဲ့ ပတ္သတ္ျပီး ေက်ာင္းျပီးထားတဲ့ သူေတြက ရုကဿခေဗဒ အဘိဓာန္ ျပုစုျကသလား၊ သတဿတေဗဒနဲ့ ျပီးတဲ့သူကေရာ သတဿတေဗဒ အဘိဓာန္ ျပုစုသလား။ ဘာသာရပ္ေတြ အမ်ိုးမ်ိုး ရွိသလို အသံုးအနွံုးေတြလည္း မတူျကဘူး။ ဘူမိေဗဒ အဘိဓာန္၊ စိတ္ပညာ အဘိဓာန္၊ ရူပေဗဒ အဘိဓာန္ အဲဒါမ်ိုးေတြ အမ်ားျကီး လိုတယ္။ ဘာသာရပ္ အဘိဓာန္ဆိုလို့ တည္ပုဒ္ေလး ၅ဝဝေလာက္နဲ့ ကေခ်ာှကခ်ြတ္ စကားလံုးစုမ်ိုးက အဘိဓာန္လို့ မေခါှနိုင္ဘူး။ ေခတ္မီအသံုးေတြ၊ စကားလံုးအတြဲေတြ၊ ဂ်ာဂြန္းေတြ ပါမွ ျပည့္စံုလိမ့္မယ္။ အခု လိုျပီဆိုေတာ့ ဘယ္မွာ ရွာရမလဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ဖို့ကလည္း ကိုယ္က်ြမ္းက်င္တဲ့ နယ္ပယ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ တခ်ို့အဘိဓာန္ေတြဆိုလည္း သက္ဆိုင္ရာ ဌာနေတြကေန ထုတ္တယ္။ အျပင္မွာေတာင္ မျမင္လိုက္ရဘူး ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဥပမာ- လယ္ယာ စိုက္ပ်ိုးေရးက ထုတ္တဲ့ ျမန္မာ့ေဆးပင္မ်ား အဘိဓာန္ ဆိုပါေတာ့။ ဘယ္မွာဝယ္လို့ ဝယ္ရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ဒီေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က Resource မရွိတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ရသလို ျဖစ္ေနတယ္။ က်ြန္ေတာှ့အတြက္ေတာ့ National Resource ဆိုတာ ေက်ာက္စိမ္းမဟုတ္ဘူး၊ က်ြန္းမဟုတ္ဘူး။ ပညာသာ နိုင္ငံရဲ့ အရင္းအျမစ္ ျဖစ္တယ္လို့ ခံယူတယ္။

ဒါေတြက က်ြန္ေတာှ့ ပေရာဂ်တ္မွာ ထိပ္တန္းက အေရးပါတယ္။ အခု ဒါေတြကို ဘယ္သူကမွ လုပ္မထားေတာ့ ေတာှေတာှ ေခါင္းစားရတာေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ခ်ို့ကလည္း နဲနဲ လုပ္ထားတာေတာ့ ရွိပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ ပိုက္ဆံကို ေမ်ွာှကိုးျပီး လုပ္ေနျကတာက မ်ားေနတယ္။ အလကား ေပးရမယ္ဆိုရင္ စကားေတာင္ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ဆိုတာနဲ့ တိုးေနတယ္။ လုပ္ခ်င္တယ္၊ စိတ္ဝင္စားတယ္ ဆိုတဲ့သူေတြ အမ်ားျကီးနဲ့လည္း ေတြ့လာရတယ္။ သံုးေလးငါးနွစ္ ပိုက္ဆံ မရေသးဘဲ တစိုက္မက္မက္ အခ်ိန္နဲ့ လူ့စြမ္းအား ရင္းရမယ္လဲဆိုေရာ လစ္သြားျကေရာ။ ဘာျဖစ္လို့ ဒီအခ်ိန္ေလးကို ထည့္တြက္ေနျကတာလဲဗ်ာ။ ေနာက္၁ဝနွစ္ေလာက္ကို ေမ်ွာှျကည့္စမ္းပါ။ ခဏေလာက္ အငတ္ခံျကစမ္းပါ။ သူမ်ား မလုပ္တဲ့ဟာကို လုပ္မွ Pioneer ျဖစ္တာဗ်။ အခုဆို ဘာသာရပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ေတြ လိုက္စုတာ ဒီေလာက္ပဲရတယ္။
  • အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ေဆးပညာ အဘိဓာန္ - ေဒါက္တာရဲလွ
  • စီးပြားေရး ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ - ေမာင္ေဘာဂ
  • အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ စစ္ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ - ဗိုလ္မွူးျကီးစံလြင္
  • ကြန္ပ်ူတာ အဘိဓာန္ - ေမာင္ထူးခ်ြန္
  • အဓိက သမိုင္းဆိုင္ရာ ေဝါဟာရမ်ား - ေအာင္သန္းထြန္း
  • ျမန္မာ့ ေဆးဝါးပင္မ်ား အဘိဓာန္ - လယ္ယာစိုက္ပ်ိုးေရး ဝန္ျကီးဌာန
  • ျမန္မာ့ အနုသုခုမ အဘိဓာန္ - ယဉ္ေက်းမွု ဝန္ျကီးဌာန
  • ဗိသုကာ ေဝါဟာရ - ေဒါက္တာသန္းထြန္း (စေကာှလာဂ်ာနယ္ အတြဲ၁၊ အပိုင္း ၂)
  • အေရွ့ေတာင္အာရွ အနုသုခုမ လက္ရာမ်ား အဘိဓာန္ - ေတာင္ခိုး
  • နကဿခတ္ေဗဒင္ဆိုင္ရာ ေဝါဟာရမ်ား - ဆရာဒဂုန္

အထက္က အဘိဓာန္ ျပုစုသူေတြကို တကယ္ေက်းဇူးတင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာသာရပ္ အမ်ားျကီး က်န္ေနေသးတယ္။ တစ္ခ်ို့ ဘာသာရပ္ စကားလံုးေတြဆိုရင္ အဘိဓာန္ မရွိလို့ ေအာက္ေျခမွတ္စုေလးေတြ လိုက္ဖတ္ျပီး ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္ကူးယူ ထားရတယ္။ ဘယ္စာအုပ္ေတြ က်န္ေသးတယ္ဆိုျပီး လမ္းညြွန္ေပးမယ့္သူ ကူညီမယ့္သူလည္း မရွိဘူး။ စိတ္ဓာတ္က်တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ စည္းစနစ္ကို မရွိဘူး။ ဘာမွလည္း ျကိုမေတြးျကဘူး။ တစ္ခုနဲ့တစ္ခု ဆက္စပ္လို့လည္း မရဘူး။ တကယ္ပါဗ်ာ။ စာအုပ္အေနနဲ့ မထြက္ဘဲ ဒါမ်ိုး အဘိဓာန္ေလးေတြ ျပုစုေပးခ်င္တဲ့ ပညာရွင္ေတြ ရွိရင္ ေျပာျပျကပါ။ စာအုပ္ မထုတ္ေပးနိုင္ေပမယ့္ ဉာဏ္ပူေဇာှေျကး ကန္ေတာ့လို့ ရပါတယ္။ သူတို့လည္း အလုပ္အတြက္ ဝင္ေငြရမယ္။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း စနစ္တက် အလုပ္လုပ္နိုင္မယ္။ နိုင္ငံအတြက္လည္း ပညာအရင္းအျမစ္ေတြ တိုးပြားလာမယ္။ ဒါေတြနဲ့ ပတ္သတ္လို့ စိတ္ဝင္စားတယ္၊ သိခ်င္တယ္ဆိုရင္ အခမဲ့ ေျပာျပေပးပါဦးမယ္။ အသံုးခ် နည္းပညာေတြ၊ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေတြကိုလည္း သိသေလာက္ ျပသေပးပါဦးမယ္။ အခုေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ မသိေသးဘူး။ ရွိတာေလးေတြနဲ့ စလုပ္ျကည့္မယ္။ ကိုယ္ပိုင္သံုးဖို့ Lexicon Database တစ္ခု ေဆာက္ယူရမယ္။ ျပီးမွ လိုအပ္တာေလးေတြ အဆင္ေျပသလို လိုက္ျဖည့္ေတာ့မယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ Fundamental Research မွာတစ္ေနတယ္။ သိပ္မျကာခင္ေတာ့ Applied Research ကို ကူးနိုင္လိမ့္မယ္လို့ ေမ်ွာှလင့္မိပါတယ္။

အလိုရွိသည္

အလိုရွိသည္


ေသာက္စကားမမ်ားေသာ
နွုတ္သီးေကာင္းလ်ွာမပါးေသာ
အတင္းအဖ်င္း မေျပာတတ္ေသာ
ထားရေန ေက်ြးရာစားေသာ
တကိုယ္ရည္ သန့္ရွင္းမွုရွိေသာ
တစ္လတစ္ခါ ေဆးခန္းပို့ေပးစရာ မလိုေသာ
ကိုယ္တိုင္ေရခ်ိုးေပးစရာ မလိုေသာ
အျပင္မွ ျပန္လာလ်ွင္ ပ်ူငွာစြာ ျကိုဆိုတတ္ေသာ

...
...
...

ျကက္တူေရြး (အမ) တစ္ေကာင္
အလိုရွိသည္။

မွတ္ခ်က္
  • အဂဿငလိပ္စကား ေျပာတတ္ရမည္။
  • နယ္အေဝး ညအိပ္ညေန ခရီးထြက္နိုင္ရမည္။
  • လိမ္ေျပာတတ္ရမည္။

Thursday, November 8, 2007

ေနျပည္ေတာှ သို့ ခရီးတစ္ေခါက္


မနဿတေလး ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ တန္ဖိုးရွိတာေလးေတြ လုပ္ဦးမယ္ဆိုျပီး စီစဉ္ေနတုန္း ပ်ဉ္းမနားက ဆက္သြယ္ေရး ေက်ာင္းအုပ္ျကီးက ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကို ဘေလာ့ဂ္ အေျကာင္း ေဟာေျပာေပးဖို့ ဆိုပါေတာ့။ က်ြန္ေတာှ့ဆီ ဖုန္းဆက္လာေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း ေတာှေတာှ ျငင္းရ ခက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ စဉ္းစားျပီး လက္ခံလိုက္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ အပိတ္ခံထား ရတာကို ျပန္ပြင့္မလားလို့ရယ္၊ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဘာမွ မသက္ဆိုင္၊ နားမလည္ေသးတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြကို ဒါေတြ ဒီလို လုပ္လို့ရတယ္ဆိုတာ ေဝမ်ွ ေျပာျပခ်င္တာရယ္ေျကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတင္းက ခဏေလးနဲ့ ျပန့္နွံ့သြားတယ္။ က်ြန္ေတာှ ဂ်ီေတာ့ခ္ တက္လိုက္တာနဲ့ ေနျပည္ေတာှသြားျပီး အစိုးရကို လက္ေထာက္ခ် ေတာ့မယ္ေပါ့၊ ဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ဟမ္းဖုန္းတစ္လံုးေတာ့ ေသခ်ာျပီ ဘာညာနဲ့ ကလိျကပါတယ္။

အခု ျဖစ္ျပီးသြားတဲ့ အေရးအခင္းမွာ နာမည္အျကီးဆံုးက ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြပဲ။ နိုင္ငံျခားက လူေတြကလည္း တကယ္ကို ဂုဏ္ျပုခ်င္တာလား၊ မတာလား၊ မစာနာတာလား မသိဘူး ေစာက္သရမ္းေတြ ခ်ီးမြမ္းခန္း ဖြင့္လိုက္ျကတာနဲ့ သိပ္မျကာခင္ဘဲ ဘေလာ့ဂ္ကို ပိတ္ထည့္လိုက္ ပါေတာ့တယ္။ က်ြန္ေတာှတို့မွာ အခက္အခဲေပါင္း မ်ားစြာနဲ့ ပိုက္ဆံ အကုန္အက်မ်ားစြာ ခံျပီး ဒီအင္တာနက္ေလးကို သံုးေနရတာ။ ဒီအင္တာနက္မွာမွ ကိုယ့္အတြက္ ဗဟုသုတလည္းရ၊ ပိုက္ဆံလည္း ဝင္နိုင္၊ စိတ္လည္း အပန္းေျပ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးေတြ လုပ္ျပီး နည္းပညာ ဖလွယ္ေနျကရတာ။ သူမ်ားေတြ အားပါးတရ သံုးေနတဲ့ ဒီဘေလာ့ဂ္ ပလတ္ေဖာင္းေလးကို ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြလည္း သံုးနိုင္ေအာင္ က်ြန္ေတာှတို့ တတ္နိုင္သမ်ွ ျကိုးပမ္းေနျကတာ။ အခုေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးေတြ ဆံုးရွံုးသြားျပီ။ ပိတ္ထားလို့ ဝင္မရဘူး မဟုတ္ဘူး။ ဝင္လို့ရတဲ့ နည္းလမ္းေတြက ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္လြယ္ကူကူ ဘယ္ဝင္လို့ ရေတာ့မလဲဗ်ာ။ ပံုမွန္ လာဖတ္သူ အေရအတြက္လည္း ထက္ဝက္မက နည္းပါးသြားခဲ့ရတယ္။ ဒီဘေလာ့ဂ္ကို အသံုးျပုျပီး ေဒါှလာ ေထာင္ေသာင္း ရသြားသူ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြလည္း ရွိတာေပါ့။ ရတဲ့သူ အမ်ားစုက နိုင္ငံျခားကပါဗ်ာ။ အင္တာနက္ကို စိတ္ျကိုက္သံုးလို့ ရေနတဲ့ နိုင္ငံေတြကပါ။ က်ြန္ေတာှတို့ ဆီကေတာ့ အမွုရွာတဲ့ ဘေလာ့ဂါရယ္ ဆိုျပီး ပုဂံဆာဗာက တစ္ခါတည္း ပိတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား ဒုကဿခေရာက္ကုန္ ပါေတာ့တယ္။ ထားပါေတာ့။

ဒီလိုနဲ့ အဲဒီေဟာေျပာပြဲအတြက္ သူတို့ဘက္က ခရီးစရိတ္၊ ေနထိုင္ဖို့ အားလံုး စီမံေပးပါတယ္။ ဒီသင္တန္းမွာ ပို့ခ်သူေတြက ဒါရိုက္တာ တင္သန္းဦးရယ္၊ ဦးကိုကို (Yangon Times)ရယ္၊ ဦးေသာင္းစုျငိမ္း (Inforithm Maze)၊ ဦးရဲျမတ္သူ (Alpha Mandalay)၊ ကိုေဇာှမိုးေအာင္ (Mandalay Blogger) နဲ့ က်ြန္ေတာှ ေမာင္ညီလင္းဆက္ (၁၀၉-၁၁၀) တို့ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အစီအစဉ္ မရွိဘဲ ရုတ္တရက္ ျဖစ္လာတဲ့ အေျကာင္းအရာမို့ က်ြန္ေတာှတို့ ဘက္ကလည္း ဘာျပင္ဆင္ခ်ိန္မွာ မရွိပါဘူး။ မနဿတေလးမွာတုန္းကလည္း ဘေလာ့ဂ္ဖြင့္ရင္ ဆြဲစိတယ္ ဆိုတာနဲ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကိုယ္ေတာင္ မဖြင့္ခဲ့ရဘူး။

သင္တန္းကို အထက္က ဆရာမ်ား ေရာက္မလာေသးတာေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ့လက္ခ်ာနဲ့ စပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ျကီးဟာ က်ြန္ေတာှတို့ကို ျကည့္ရင္း အံ့အားသင့္ေနပံု ရပါတယ္။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က ေဘာင္းဘီရွည္နဲ့ စပို့ရွပ္နဲ့ ဘာေတြနဲ့ဆိုေတာ့ ဆရာဂိုက္ မေပါက္ဘူးေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ့ ဘေလာ့ဂ္အေျကာင္း သမိုင္းအက်ဉ္း ရွင္းျပ၊ ဘေလာ့ဂါေတြ ဘာေျကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာေတြ ရွင္းျပ၊ ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးေတြကို ရွင္းျပရင္း အားလံုးကို လက္ေတြ့ ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခုဆီ စမ္းသပ္ဖို့ ေျပာတဲ့အခါ ဂူဂယ္လ္အေကာင့္ကို ျမန္မာျပည္က ပိတ္ထားတာနဲ့ ျကံုပါေလေရာခင္ဗ်။ က်ြန္ေတာှကလည္း အဲဒီအခ်ိန္ နွာေစးေနတယ္ ပိတ္ထားရင္ ဘယ္လို ေက်ာှရမယ္ မသိဘူးေပါ့။ ဒါနဲ့ ပညာရွင္မ်ားကို အကူအညီ ေတာင္းေတာ့လည္း သူတို့လည္း အေအးမိထားတယ္ခင္ဗ်။ ဒါနဲ့ ေအးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတို့ အဆင္ေျပသလိုသာ အေကာင့္တစ္ခုဆီဖြင့္ျပီး ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခုဆီ ယူထားျကပါလို့ ေျပာျပီး ခရီးဆက္ရပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ Underground Channel မဟုတ္တဲ့အေျကာင္း၊ ဘေလာဂ့္ဆိုတာ Media Explosion တစ္ခုျဖစ္ေျကာင္း၊ ဒါကို ဘာမွမတတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကေတာင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ဖန္တီးနိုင္ေျကာင္း၊ အေပ်ာှ လုပ္တာကေန ဝင္ေငြလည္း ရနိုင္ေျကာင္း၊ ဒါကို ပိတ္တာဟာ အက်ိုးမရွိဘဲ ကိုယ့္မွာသာ နစ္နာခ်က္ေတြ ျဖစ္နိုင္ေျကာင္း စတာေတြေျပာရင္း သူတို့ကို ကိုယ္တိုင္ စမ္းသပ္ လုပ္ကိုင္ေစပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ြန္ေတာှ ဝန္ထမ္းေတြ ဘဝကို ေတာှေတာှ သနားသြားတယ္။ သူတို့ေတာှေတာှမ်ားမ်ားဟာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ သိပ္မသိျကဘူး။ Technology Knowledge လည္းသိပ္နည္းေနျကတယ္။ သူတို့ဟာ သာမန္လူသားေတြပဲ။ သူတို့မွာ ေနာက္ဆံုးေပါှ နည္းပညာေတြ၊ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ့ ထိေတြ့ က်ြမ္းက်င္မွု ရွိရင္ ေနရာစံုမွာ တိုးတက္လာနိုင္တယ္လို့ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားမိလာတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာလည္း က်ြန္ေတာှတို့ တီထြင္ထားတာလည္း မဟုတ္၊ ပိုင္ဆိုင္တာလည္း မဟုတ္၊ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေရးဖို့ လုပ္ေပးထားတဲ့ အရာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။

က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ အျမင္မွာ လူအားလံုးဟာ တန္းတူ အခြင့္အေရး ရွိပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကို ဒီ Infrastructure ေအာက္က လူေတြမို့လို့ ဒါေတြ သင္မေပးသင့္ဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆကို က်ြန္ေတာှ မေထာက္ခံဘူး။ ဒါေတြသင္ေပးလို့ သာကီနြယ္လို ဘေလာ့ဂ္ေတြ မ်ားလာရင္ ခင္ဗ်ားတို့ေျကာင့္လို့ ေျပာတာလည္း ခံရပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဘယ္သူေရးေရး ေကာင္းတဲ့ဘေလာ့ဂ္၊ အခ်က္အလက္ သတင္းမွန္ကန္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုရင္ ဖတ္မယ္။ မေကာင္းတဲ့၊ မမွန္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုရင္ မဖတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကို လူျကိုက္မ်ားေစခ်င္ရင္ အဲဒီအခ်က္ေတြနဲ့ အနည္းဆံုး ျပည့္စံုမွရမယ္။ အဲဒီအခါမွာ Competition ဆိုတာ ျဖစ္လာမယ္။ အဲဒီလို ျပိုင္ဆိုင္မွုေတြ ရွိလာရင္ တဖက္မွာ တိုးတက္မွုေတြလည္း ရွိလာတာပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ အားနည္းတာ အဲဒါလို့ က်ြန္ေတာှထင္တယ္။ ျပိုင္ဆိုင္မွု မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ လူေတြ မ်ားမ်ားေရး၊ ဘေလာ့ဂ္ေတြ မ်ားမ်ားတင္။ ေနာက္ဆံုး နွစ္ခုျပိုင္မွ ဘယ္သူပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာ က်ြန္ေတာှတို့ ေရြးလို့ရမယ္။ သတင္းေတြ ထြက္လာတိုင္းလည္း ဖင္ပိတ္ ျငင္းေနတာမ်ိုးက မေကာင္းပါဘူး။ မ်က္စိနဲ့ တပ္အပ္ ျမင္ေနရသူေတြက ဖင္ပိတ္ျငင္းတဲ့ သတင္းေတြ ျကားရေတာ့ ရွက္ဖို့ ေကာင္းတာေပါ့။ ဆရာျကီးတစ္ေယာက္ ေျပာတာ ျကားနာလိုက္ရပါတယ္။ ဘီဘီစီ၊ ဗြီအိုေအ၊ အာအဖ္ေအ လိမ္ေနသည္ လို့သာ ပါတယ္တဲ့၊ အဲဒီအထဲမွာ ဒီဗြီပီ မပါေတာ့ ဒီဗြီပီက မလိမ္ဘူးလို့ ေလာဂ်စ္အရ ေျပာလို့ရတယ္တဲ့။ မွတ္သားစရာပါပဲ။

ဒီေဟာေျပာပြဲမွာ ဦးရဲျမတ္သူက ဒီဘေလာ့ဂ္ေတြ အေျကာင္းအျပင္ Web.2 ေပါှေပါက္လာပံုနဲ့ နည္းပညာ အေျကာင္းေတြကို ရွင္းျပသြားတယ္။ ဦးေသာင္းစုျငိမ္းက နိုင္ငံျခားမွာ ဝန္ျကီးခ်ုပ္ေတြေတာင္ ဘေလာ့ဂ္လုပ္ျပီး သူတို့ရဲ့ ေပါှလစီ၊ ခံယူခ်က္၊ အေတြ့အျကံုေတြကို ေဖာှထုတ္ျကတဲ့အေျကာင္း အေထာက္အထား ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ့ ေျပာသြားတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္း(မ္)က ဦးကိုကိုကေတာ့ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြရဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ၊ ျကံုေတြ့ရတာေတြ၊ သတင္းေတြအေျကာင္းကို ေျပာသြားပါတယ္။ ဒါရိုက္တာ တင္သန္းဦး ေဟာေျပာသြားတဲ့ အခ်က္မ်ားဟာလည္း အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အခ်ို့ အခ်က္မ်ားဟာ သမိုင္းဝင္မယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ။ ကိုေဇာှမိုးေအာင္က ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ အသံုးျပုတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေတြ၊ ကုဒ္ေတြ၊ အပလီေကးရွင္းေတြ အေျကာင္း ေျပာပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဒီဘေလာ့ဂ္ရဲ့ သေဘာသဘာဝနဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးေတြ အေျကာင္းကို ေဟာေျပာခဲ့တယ္။

ျမန္မာနိုင္ငံမွာ မီဒီယာ အရမ္းအားနည္းတယ္လို့ စကဿငာပူနိုင္ငံသား သူငယ္ခ်င္းက ေျပာဖူးတယ္။ အိနဿဒိယနိုင္ငံက အိုင္တီ မန္ေနဂ်ာ တစ္ေယာက္ဟာ ျမန္မာျပည္ကို ယိုးဒယားရဲ့ အစိတ္အပိုင္းလို့ ထင္ေနတုန္းပဲ။ ေျပာခ်င္တာက ဘေလာ့ဂ္ေတြ အမ်ားျကီး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဘေလာ့ဂါေတြ အမ်ားျကီး ရွိလာရင္ နယ္ေတြက သတင္းေတြ ရမယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္း အျဖစ္အပ်က္ေတြကို သိရမယ္။ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ရင္းနွီးမွုေတြ ပိုမ်ားလာမယ္။ အစိုးရကလည္း ဘေလာ့ဂ္ေတြလုပ္မယ္။ သတင္းမွန္တယ္ဆိုရင္ အစိုးရ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ လူေတြ မ်ားလာမယ္။ ဟိုးအရင္တုန္းက က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာတိုင္း(မ္) သတင္းစာဆိုရင္ အျမဲ ထူးျခားတဲ့ သတင္းေတြ၊ စစ္မွန္တဲ့ သတင္းေတြေျကာင့္ အျမဲ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ မဖတ္ေတာ့ဘူး။ တီဗြီမွာလည္း အျမဲ ေကာင္းတာေတြပဲ ျမင္ေနရေတာ့ မျကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ လူဆိုတာက မေကာင္းတာကို ပိုျကိုက္တာ မဟုတ္လား။

ဒီလို ဘေလာ့ဂ္ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးခြင့္ေပးမယ္ဆိုရင္ ဘယ္အစိုးရေျပာင္းေျပာင္း ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုေကာင္းပါတယ္လို့ ေအာက္ကလူေတြ လိမ္ထားလည္း အျဖစ္မွန္ကို ဒီလို ဘေလာ့ဂ္ေတြကေန အုပ္ခ်ုပ္သူ လူတန္းစားက သိလာမယ္။ သူမ်ား နိုင္ငံေတြမွာ ထူးျခားတာ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ အဲဒီသတင္းဟာ ထိပ္ဆံုးကေန ပါလာတယ္။ ရဟတ္ယာဉ္ေတြနဲ့ ျဖစ္စဉ္ကို အဆက္မျပတ္ ရိုက္ကူးျပတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ အရင္လ အေရးအခင္း ျဖစ္တုန္းက သတင္းေစာင့္ နားေထာင္ေတာ့ အဲဒါမ်ိုး ပါမလာတဲ့အျပင္ ျမန္မာအမ်ိုးသမီး ေဘာလံုးအဖြဲ့ကို ဂုဏ္ျပုညစာစားပြဲ တည့္ခင္းဧည့္ခံတာေတြ ေလ်ွာက္ျပေနတယ္။ အစိုးရ သတင္းဌာနကေန အဲဒီလို သတင္းမ်ိုး မျကားရေတာ့ ေရဒီယိုကိုပဲ နားေထာင္ ရေတာ့တယ္။ အဲဒီက သတင္းေတြ မွန္မမွန္ ဆိုတာေတာ့ အားလံုးအသိပါပဲ။

အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္က သိပ္မေကာင္း၊ အခ်ိန္ကလည္းမရ၊ ကိုယ္ကလည္း အလုပ္တစ္ဖက္နဲ့မို့ သိပ္ေတာ့ အားမရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဝန္ထမ္းေတြ အရမ္းစိတ္ဝင္စားျကတာ ေတြ့ရလို့ ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ကလည္း ကုဒ္ေတြမတတ္၊ ကိုယ္ကလည္း အခ်ိန္မရဆိုေတာ့ နားလည္ေအာင္ ေျပာျပ ရွင္းျပရတာ ေတာှေတာှ ပင္ပန္းပါတယ္။ ညဘက္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ကို ပ်ဉ္းမနားမွာ အျမဲညစာ ေက်ြးပါတယ္။ Breakfast ကိုေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ဝယ္စားရတယ္။ အဲဒီမွာ သြားေရးလာေရး ဆက္သြယ္ေရးက သိပ္ခက္ခဲပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ အဲဒီမွာ ၃ရက္ျကာတယ္။ အဲဒီကျပီးေတာ့ မနဿတေလး ျပန္တက္ဖို့ကလည္း အခက္အခဲ ရွိတာမို့ ရန္ကုန္ကိုပဲ တန္းျပန္လာခဲ့ ပါေတာ့တယ္။ ေလယာဉ္ပ်ံျကီးက ေကာင္းကင္ေပါှမွာဝဲလ်က္၊ အဲပုဂံမွ ကိုယ္လံုးမိုက္မိုက္ လွတပတ ေလယာဉ္မယ္ ပ်ိုေလးမ်ားက ပ်ူပ်ူငွာငွာ၊ က်ြန္ေတာှ့ လက္ထဲက ထိုေဟာေျပာပြဲအျပီးလက္ေဆာင္ ဦးဂ်မ္းပုဆိုးနွင့္ အဲရိုးရွပ္မွ အသစ္ရနံ့ေလးကလည္း သင္းသင္းပ်ံ့ပ်ံ့၊ ပ်ဉ္းမနား-မနဿတေလး လက္မွတ္မရလို့ ရန္ကုန္ကို ပါလာရတဲ့ ကိုေဇာှမိုးေအာင္လည္း ငူငူငိုင္ငိုင္၊ ေလယာဉ္ကြင္းကေန ရန္ကုန္ျမို့တြင္း တက္(ခ္)စီခက ၈၅၀၀။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ဆီက (ပါဆင္နယ္) ဘေလာ့ဂ္ေလးေတြ တက္လာေတာ့လည္း က်ြန္ေတာှျကည့္ျပီး ဝမ္းသာေနမိ ပါေတာ့တယ္။

သိဒဿဓတဿထ

သိဒဿဓတဿထ


အဲဒီညက သူဟာ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ့
အခန္းထဲ တိတ္တဆိတ္ဝင္လာရင္း ေငးေမာေနခဲ့တာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာတဲ့အထိ
အဲဒီအျဖစ္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ မေတြ့နိုင္ေတာ့ဘူး
ပင္လယ္ေတြထဲမွာ
စျကဝဠာထဲမွာ
သစ္ေတာေတြထဲမွာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာတဲ့အထိ သူ့စကားသံကို ရွာျကသူေတြ
ပင္လယ္ေတြထဲမွာ
စျကာဝဠာထဲမွာ
သစ္ေတာေတြထဲမွာ
နစ္မြန္းလြင့္ေမ်ာေပ်ာက္ကြယ္လို့သာသြားတယ္
အဲဒီအျဖစ္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ မေတြ့နိုင္ေတာ့ဘူး
သူ့ရဲ့နွုတ္ဆက္အနမ္းအဆံုးမွာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာတဲ့အထိ
သူဟာသူ့ကို ရွာေဖြသူမ်ားနဲ့ေဝးရာ
ပင္လယ္ေတြထဲမွာ
စျကဝဠာထဲမွာ
သစ္ေတာေတြထဲမွာ။


လင္းဆက္
07 Nov. 2007
18:59
မွတ္ခ်က္။ ။ဗဟိုဆြဲအား ဗဟိုခြာအား နွစ္ခုစလံုးကို ယွဉ္ေရးျဖစ္ေသာ ကဗ်ာ
 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz