Monday, September 24, 2007

Logos for Zawgyi Font

Zawgyi Font Logos, Set (1)


မိန္းမေဇာှဂ်ီ

လမ္းသရဲေဇာှဂ်ီ

ေဇာှဂ်ီဆရာဝန္

စူပါေဇာှဂ်ီ

ေဇာှဂ်ီငအ

ေဇာှဂ်ီပြဲစား

ကုလားေဇာှဂ်ီ

ပ်င္းလို့ဗ်ာ။ စိတ္လမ္း ရွုပ္ရွုပ္ ရွိတာနဲ့ အဲဒီအေကာင္ေလးေတြ ထိုင္လုပ္ေနမိတယ္။ သမရိုးက် ေဖာင့္ေဒါင္းလုဒ္ ပံုေတြကို မသံုးခ်င္လို့ တစ္ပံု လုပ္ရင္းက ဆက္လုပ္ ျဖစ္သြားတာ။ ဆနဿဒရွိရင္ စီးပြားေရး မဟုတ္တဲ့ ကိစဿစေတြမွာ လြတ္လပ္စြာ ယူသံုးလို့ ရပါတယ္။ ဘာခြင့္ျပုခ်က္မွ မလိုပါဘူး။ အင္တာနက္ အခက္အခဲနဲ့ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေျကာင့္ အကုန္ တင္မေပးနိုင္ေသးဘူးဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ေခါက္ေပါ့။ လိုခ်င္တဲ့ ပံုေလးေတြ ရွိရင္လည္း အျကံေပးလို့ ရပါတယ္။

Wednesday, September 19, 2007

Wanna see my poor face?



က်ြန္ေတာှ့ကို လမ္းမွာေတြ့ရင္ ေရွာင္လို့ရေအာင္ အမိုက္ဆံုး၊ အလွဆံုးပံု တင္လိုက္တယ္။ ဘဝေပး ကံေလးက မေကာင္းေလေတာ့ မ်က္နွာျပင္မွာ မဆင္မျခင္ ေပါက္ေနရရွာတဲ့ ဝက္ျခံေလးေတြကိုလည္း ခြင့္လြွတ္ဗ်ာ။ အို ရုပ္က အဓိက မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ထားေကာင္းဖို့ အဓိကပါ။ မဟုတ္ဘူးလား။ အားမငယ္ဘူး။ အားမငယ္ဘူး။ ရုပ္မလွလည္း ဘုရားေပးသေလာက္ေပါ့ ဘယ္တတ္နိုင္ပါ့မလဲ။ အရင္ဘဝက စိတ္ယုတ္မာေတြ ထားခဲ့မိလို့ မ်က္နွာျပင္မွာ လာထင္တယ္ ထင္ပါရဲ့။ ဒါေတာင္ဒါက လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးလေလာက္ကပံု။ အပူအေတာှ ျငိမ္းေနစဉ္က ပံုေပါ့။ အခုေတာ့ ဒိထက္ဆိုး။ လူေရွ့မွာ ဘီယာခြက္ ေတြ့ျကမွာေပါ့။ အေသာက္အစားကလည္း ဖက္လိုက္ေသးတယ္။ ဪ ဘဝဘဝ လွတပတေလးေတြမ်ားျမင္ရင္ ဝမ္းေတာ့နည္းမိသားဗ်ာ။

Tuesday, September 18, 2007

ယုဒသန္ ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာ မွားဖြင့္ထားျခင္း

လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က က်ြန္ေတာှစာအုပ္ တစ္အုပ္ ဖတ္ပါတယ္။ မနဿတေလးက ျမန္မာစာနဲ့ ပါရဂူဘြဲ့ရသူ ေဒါက္တာ ျဖူျဖူဝင္းရဲ့ ယုဒသန္ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာ ဆိုတဲ့စာအုပ္ပါ။ စာအုပ္ကို စဖတ္မိကတည္းက တခုခု လြဲေနမွန္းေတာ့သိတယ္။ ဘာလြဲေနတယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မစစ္ေဆးနိုင္ခဲ့ဘူး။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဂူဂယ္လ္က စာအုပ္ေတြ ရလိုက္ေတာ့မွ အဲဒီအခ်က္ကို သြားေတြ့ပါတယ္။

ပထမေဆာင္းပါးက အဂဿငလိပ္ ျမန္မာ ပထမဆံုး အဘိဓာန္ကို ျပုစုသူဟာ မကဿခရာ မင္းသားျကီး မဟုတ္ဘဲ အဂဿငလိပ္ ကုန္သည္ျကီး ခ်ား(စ္)လိန္းျဖစ္ေျကာင္းနဲ့ မကဿခရာ မင္းသားျကီးက ျမန္မာစာတည္းသာ ျဖစ္ေျကာင္း ေျပာျပထားတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။ ဒါကေတာ့ စဉ္းစားတတ္သူတိုင္း သိတဲ့ ကိစဿစပါ။ တည္ပုဒ္နဲ့ ျမန္မာျပန္အျကမ္းကို လိန္း(စ္)ကထုတ္၊ မင္းသားျကီးက ျမန္မာလိုအသံုး မွန္မမွန္စစ္ေပး ဒီေလာက္ပါပဲ။ ခ်ားလိန္း(စ္)က ကုန္သည္၊ မင္းသားျကီးကလည္း ဒါေတြကို စိတ္ဝင္စား၊ စိတ္အားထက္သန္မွုပဲရွိတာ၊ အေတြ့အျကံု မရွိလို့ သူတို့ အဘိဓာန္ဟာ ယုဒသန္လို စနစ္တက် မရွိပါဘူး။ ျမန္မာလို စာလံုးေပါင္း အမွားေတြဆိုတာလည္း အမ်ားျကီးပါပဲ။ ေရြွနန္းေတာှတြင္းမွာ ဉ (ညကေလး၊ ညဦးေခါင္းမဲ့)ကို က်က္သေရ မရွိဘူးဆိုျပီး မသံုးလို့ အဲဒီစာလံုးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ စာလံုးေတြအားလံုးမွာ (ည)ကို အစားထိုး သံုးထားတာကို ေတြ့ရတာေျကာင့္ မကဿခရာမင္းသားျကီး တည္းျဖတ္တယ္ ဆိုတာလည္း ေပါှလြင္လွပါတယ္။ အဲဒါနဲ့ တဆက္တည္း ဒုတိယ ေဆာင္းပါးက ပထမဆံုး အဂဿငလိပ္ ျမန္မာ အဘိဓာန္ဟာ G.H.Hough ရဲ့ အဘိဓာန္သာ ျဖစ္ေျကာင္း ေဆာင္းပါေလးပါ။ ေဟာင္းဟာ သူ့ရဲ့ စာအုပ္ကို ၁၈၂၅ ဧျပီလမွာ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ လိန္းရဲ့ အဘိဓာန္က ၁၈၄၁မို့ အမ်ားျကီး ကြာတယ္လို့ ေထာက္ျပပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီအယူအဆဟာ ျဖစ္နိုင္ မျဖစ္နိုင္ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားျကည့္တယ္။

ေဟာင္းဟာ သူ့ရဲ့ စာအုပ္ကို An English and Burman Vocabulary လို့ အမည္ေပးထားပါတယ္။ လိန္း(စ္)ကေတာ့ Dictionary, English and Burmese လို့ေပးထားပါတယ္။ ဘာလို့သူဟာ သူ့စာအုပ္ကို အဘိဓာန္(Dictionary)လို့ မေပးခဲ့လည္းဆိုတာ စဉ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ပါ။ အဘိဓာန္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ရွိပါတယ္။ ျပည့္စံုတဲ့ အဘိဓာန္ တစ္ေစာင္မွာ ပါဝင္ရမယ့္ အခ်က္ျကီး ငါးခ်က္ ရွိတယ္လို့ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ တည္ပုဒ္၊ အသံထြက္၊ ဗ်ုပဿပတ္၊ သဒဿဒါနဲ့ အဓိပဿပာယ္ ျဖစ္ပါသတဲ့။ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္ဟာ အဲဒီအခ်က္ေတြထဲမွာ အခ်က္ သံုးခ်က္နဲ့သာ ကိုက္ညီပါတယ္။ ေဟာင္းဟာ သူ့စာအုပ္မွာ အဂဿငလိပ္ တည္ပုဒ္ကိုေပးတယ္။ ျပီးရင္ ျမန္မာအသံထြက္ကို အဂဿငလိပ္လို ေရးျပတယ္။ အဲဒါျပီးမွ ျမန္မာစကားလံုးကို ျပပါတယ္။ တည္ပုဒ္ေတြမွာလည္း နာမ္နဲ့ ျကိယာေတြကိုသာ အမ်ားဆံုး ထုတ္နွုတ္သံုးသြားပါတယ္။ စာလံုးတိုင္းအတြက္ သဒဿဒါခြဲမျပထားဘူး။ ဗ်ုပဿပတ္မပါဘူး။ ဥပမာ ဥပေမယ် မထားဘူး။ အရိုးရွင္းဆံုး စကားလံုး ဘာသာျပန္ကိုသာ ေပးထားပါတယ္။ အနက္တူ အသံုးကြဲ စကားလံုးေတြလည္း မျပထားပါဘူး။ သူ့စာအုပ္ဟာ အဂဿငလိပ္ေတြကို ျမန္မာစာ နားလည္ေအာင္ ျပုစုထားတဲ့ စာအုပ္မို့လို့ တည္ပုဒ္ကို အသံထြက္ရာမွာ မူရင္း အဂဿငလိပ္ အသံထြက္ကို မျပဘဲ ျမန္မာအသံထြက္ကို အဂဿငလိပ္လို ေရးျပတာကလည္း အဘိဓာန္ အဂဿငါရပ္နဲ့ မကိုက္ညီဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ဒါေျကာင့္လည္း ေဟာင္းဟာ သူ့စာအုပ္ကို အဘိဓာန္လို့ နာမည္ မတပ္ဘဲ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ စကားလံုးမ်ားလို့ ေခါင္းစဉ္ေပးထားတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေျကာင့္ သူကိုယ္တိုင္ေတာင္ အဘိဓာန္လို့ မသတ္မွတ္တဲ့ စာအုပ္ကို က်ြန္ေတာှတို့က အဘိဓာန္လို့ သတ္မွတ္ဖို့ မလိုဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္မွာ စကားလံုးသက္သက္ စာမ်က္နွာ စုစုေပါင္း ၄၂၄မ်က္နွာ ပါပါတယ္။ ဆရာမေျပာတဲ့ စာမ်က္နွာ ၂ဝဝေက်ာှဆိုတာနဲ့ လြဲေနလို့ စာအုပ္မ်ား မွားေနသလားဆိုျပီး တိုက္ဆိုင္ျကည့္ဖို့ရာ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္နာမည္ကို ေဖာှျပထားတာ မေတြ့မိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၁၈၂၅မွာ ထုတ္ေဝခဲ့တယ္ ဆိုတာေျကာင့္ ဒီစာအုပ္ကိုပဲ ဦးတည္ညြွန္းဆိုတယ္လို့ မွတ္ယူမိပါတယ္။

လိန္း(စ္)ရဲ့ အဘိဓာန္ကေရာ အဲဒါေတြ အားလံုးနဲ့ ကိုက္ညီရဲ့လားဆိုတာ စစ္ျကည့္ပါတယ္။ မကိုက္ညီပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လိန္း(စ္)ရဲ့ စာအုပ္ဟာ အဘိဓာန္ဝိနည္း ေတာှေတာှမ်ားမ်ားကို အေျခခံထားတာေတာ့ ေတြ့ရပါတယ္။ အိတ္ေဆာင္ အဘိဓာန္၊ အက်ဉ္းခ်ုပ္ အေနထားေလာက္ လက္ခံလို့ ရပါတယ္။ လိန္း(စ္)ဟာ ပထမ တည္ပုဒ္ကို ျပတယ္။ ျပီးရင္ သဒဿဒါကို ေဖာှျပတယ္။ ေနာက္ဆံုး အနက္တူ အသံုးကြဲ အဓိပဿပာယ္ အားလံုးကို ျပေပးထားပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ သက္ဆိုင္ရာ အဖြင့္ကိုလည္း အဂဿငလိပ္လို ျပတာ ေတြ့ရပါတယ္။ အသံထြက္၊ ဥပမာေတြ မပါေပမယ့္ စနစ္က်တယ္လို့ ေျပာလို့ရပါတယ္။

ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္ အဖြင့္မွာ ဒီစာအုပ္ဟာ အေျခအေနအရ လိုအပ္လို့ ျပုစုထားတာ ျဖစ္ေျကာင္း၊ ဂ်ဒ္ဆင္က ပိုမိုျပီးျပည့္စံုတဲ့ဟာ ျဖစ္လာဖို့ ျကိုးစားေနေျကာင္း ပါရွိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဂ်ဒ္ဆင္ ထုတ္ေတာ့လည္း အဘိဓာန္ဆိုတဲ့ နာမည္တပ္ျပီး ျပည့္ျပည့္စံုစံု ျပုစုနိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေျကာင့္ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္ဟာ ဆရာမေျပာသလို အဘိဓာန္ မဟုတ္ပါဘူး။ စကားလံုးစုစည္းမွု စာအုပ္သာ ျဖစ္တယ္လို့ မွတ္ယူမိပါတယ္။ ၁၈၄၅မွာ ေဟာင္းရဲ့ Anglo-Burman Dictionary ဆိုတဲ့ စာအုပ္နဲ့ ဆရာမ ပထမထားခ်င္တဲ့ စာအုပ္ကို နွိုင္းယွဉ္ ဖတ္ျကည့္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ဟာကသာ အဘိဓာန္ ပိုပီသလဲဆိုတာ သိနိုင္မွာ ျဖစ္ျပီး၊ ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ သူ့စာအုပ္ကို ဘာလို့ အဘိဓာန္လို့ နာမည္ေပးတယ္ ဆိုတာကိုလည္း သိနိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္လို့ ယံုျကည္မိပါတယ္။ ဒါေျကာင့္မို့ အဘိဓာန္နည္းစနစ္နဲ့ ပိုမို ကိုက္ညီမွုရွိျပီး ပိုလည္း ျပည့္စံုတဲ့ ၁၈၄၁ထုတ္ ခ်ား(စ္)လိန္းနဲ့ မကဿခရာမင္းသားျကီးတို့ရဲ့ အဘိဓာန္ကသာ ပထမဆံုး အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္လို့ သတ္မွတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ အျပည့္စံုဆံုးကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ ယုဒသန္ရဲ့ အဘိဓာန္ကိုသာ ပထမအေနနဲ့ သတ္မွတ္သင့္တယ္လို့ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ေတြ အျပင္မွာ မရွိေတာ့ရင္ ဂူဂယ္လ္ကေန ေဒါင္းလုဒ္ ေပးထားပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္ ျကည့္နိုင္ပါတယ္။

ကိုးကား

ယုဒသန္ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာ၊ ေဆာင္းပါး ၁၊ ၂၊ ေဒါက္တာျဖူျဖူဝင္း (ျမန္မာစာ)။ ထီးေပါင္းကား စာအုပ္တိုက္။
A Dictionary, English and Burmese, Charles Lane, 1841, Ostell and Lepage
A Dictionary, English and Burmese, Judson, 1849, ABM
An English and Burman Vocabulary, G.H.Hough, 1825, Serampore
Anglo-Burman Dictionary, G.H.Hough, 1845, ABM
အေတြ့အျကံု၊ အဆံုအျမင္နွင့္ အေတြးအျမင္။ ေဒါက္တာလွေဘ။ ေဒါင္းစာေပ။
ပူးတြဲဖတ္ရွုရန္


ေတာေျပာေတာေပ်ာက္

ေတာေျပာေတာေပ်ာက္


သတိထား…
ေတာထဲဝင္ရင္ ငါ့နာမည္မေခါှနဲ့။
ငါက ဝံပုေလြလာဆင္ပဲျဖစ္ျဖစ္။
ဟယ္ရီေပါှတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
အနိစဿစပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ဒုကဿခပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
“ေဟ့လူ” လို့ေခါှ။
မင္းက ဂ်က္လန္ဒန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ဆာအဲလက္စ္ဖာဂူဆန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ေခတ္ပ်က္သူေဌးပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ျဂိုဟ္သားပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
“ေဟ့လူ” လို့ပဲေခါှမယ္။
ငါတို့
“ေဟ့လူ” လို့ပဲ အျပန္အလွန္ေခါှျက။
လမ္းမွားရင္လည္းအတူတူ။ ဆူးစူးရင္လည္းအတူတူ။
လူကြဲသြားရင္ လွမ္းေခါှလိုက္ေပါ့ “ေဟ့လူ”….။
မိုက္မဲလွတဲ့ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ကိုမိရင္
ငါတို့ “ေဟ့လူ” နွစ္ေယာက္ ခုတ္ပိုင္း ခြဲေဝျက။
ပါလာတဲ့အရက္ေတြကို
“ေဟ့လူ”နွစ္ေယာက္မ်ွေသာက္ျက။
ေျမေခြးအသားကင္ကိုစားလို့။
ေျမေခြးအကကို ကလို့။
ဆဲဆိုရမ္းကားလို့ စိတ္ကိုေဖာက္ခြဲလိုက္တဲ့အခါ
“ေဟ့လူ” ေတြေပါက္ကြဲေနျကတယ္… ေပါ့။
ျပီးရင္
စမ္းေခ်ာင္းထဲ စိမ္မယ္။
ေတာသံေတာင္သံေတြနဲ့
ျကယ္ေတြစံုလြန္းလွတဲ့ညထဲ စိမ္မယ္။
ပြိုင့္တူးတူးကို ထမ္းလို့
ျပီးဆံုးသြားတဲ့ ကစားပြဲကို ထမ္းလို့။
ငါတို့
ျမို့ကိုျပန္ေရာက္ျကတဲ့အခါ
ပုခံုးဖက္ ကခုန္ခဲ့ဖူးသမ်ွ ေနြးေထြးလက္ေတြ
ျပန္လည္ ေအးစက္ ဆုတ္ခြာသြားခဲ့ျက။
နာမည္မ်ားကို သိထားတဲ့အတိုင္း
ျပန္ေခါှျကရမယ္။
အရင္အတိုင္း….
ငါက ငါပဲ။
မင္းက မင္းပဲ။

နိုင္မြန္ေအာင္သြင္
သတဿတုမိုးမ်ား၊ နွင္းဆီတရာ၊ ကေလာျမို့

က်ြန္ေတာှ သိပ္ျကိုက္တဲ့ ကိုနိုင္မြန္ေအာင္သြင္ရဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ခင္ဗ်ားတို့လည္း က်ြန္ေတာှ့ကို အျခားေနရာေတြမွာ ေတြ့တဲ့အခါ ေဟ့လူလို့ ေခါှျကပါ။ ျပီးရင္ အဲဒီအရာေတြ အားလံုးကို ေမ့ထားလိုက္ပါေတာ့။ ေနာင္တခ်ိန္ အျပင္မွာ ျပန္ေတြ့ျကတဲ့အခါ က်ြန္ေတာှကက်ြန္ေတာှ၊ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားေပါ့။ ေဟ့လူကို ယူမလာပါနဲ့ေတာ့။ နာမည္ဝွက္ သံုးျကစတမ္းေပါ့ဗ်ာ။ ေတာမွာေျပာတဲ့စကား ေတာမွာေပ်ာက္ ပါေစေတာ့။

Tags:

Friday, September 14, 2007

Burmese Ebooks Download at Google

မေန့က လူလည္းအားေန၊ ပ်င္းပ်င္းလည္း ရွိတာမို့ အင္တာနက္ ေတာှေတာှျကာေအာင္ သံုးျဖစ္တယ္။ အမတစ္ေယာက္ရဲ့ စကားအရ ဂူဂယ္လ္ကို အခ်ိန္ေပးျပီး ေမြွလိုက္တာ လိုခ်င္တာေတြ ရလိုက္လို့ ေပ်ာှလိုက္တာ အရမ္းပဲ။ ဂူဂယ္လ္ စာအုပ္ေတြကို က်ြန္ေတာှ အရင္က ေမြွဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒါင္းလုဒ္ မရခဲ့ဘူး။ မေန့ကေတာ့ ရတယ္ခင္ဗ်။ ရတာမွ က်ြန္ေတာှ လိုခ်င္ေနတဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားျကီးပဲ။ အဲဒီအထဲက အားလံုး စိတ္ဝင္စားမယ္ ထင္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို ေဖာှျပေပးပါမယ္။

A Dictionary of the Burman Language (1825) By Judson, 13.1 Mb
A Dictionary, English and Burmese (1849, ABM) A. Judson, 35.4 Mb
Anglo Burmese Dictionary (1845) By G.H. Hough, 26.2 Mb
Burmah & The Burmese (1853) By Kenneth R. H. Mackenzie, 7.8 Mb
Grammatical Notices of the Burmese Language (1842) By A. Judson, 1.76 Mb

အထက္က စာအုပ္ေတြက လူေတာှေတာှမ်ားမ်ား ျကားဖူးေနေပမယ့္ ျမင္ဖူးသူ ေတာှေတာှ ရွားပါတယ္။ တခ်ို့ စာအုပ္ေတြက ျမန္မာျပည္ စာျကည့္တိုက္ေတြမွာေတာင္ မရွိေတာ့ပါဘူး (အေဟာင္းတန္းကို လာေရာင္းစားျကတယ္ဟု စာအုပ္ေဟာင္း ေရာင္းသူ တစ္ဦးက ေျပာဖူး၏္)။ အဘိဓာန္ေတြနဲ့ ပတ္သတ္လို့ကေတာ့ မနဿတေလးသူ စစ္စစ္လို့ ဆိုထားတဲ့ ေဒါက္တာ ေဒါှျဖူျဖူဝင္းရဲ့ ယုဒသန္ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးနဲ့ အတူတြဲျပီး ေလ့လာဖတ္ရွုျကရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ရဲ့ အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္မ်ားကိုလည္း ေနာက္ပိုင္း ေဖာှျပပါဦးမယ္။

ပထမဆံုး ေဖာှျပထားတဲ့ ဂ်ဒ္ဆင္ရဲ့ စာအုပ္က ပထမဆံုး ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ အဘိဓာန္လို့ ေျပာလို့ ရပါတယ္။ မကဿခရာ မင္းသားျကီးတို့ လုပ္တဲ့ အဘိဓာန္က ၁၈၄၁မွဆိုေတာ့ ဒီေကာင္က ပိုေစာတယ္။ ဒီစာအုပ္သာ ပထမဆံုး ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ အဘိဓာန္လို့ ေျပာရပါမယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဂ်ဒ္ဆင္က အသိအမွတ္ မျပုဘူးလို့ သိရပါတယ္။ အမွာစကားကို ေဂ်ဝိဒ္က ေရးသားတယ္။ ဂ်ဒ္ဆင္ ျပုစုခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြကိုမွာ လိုတာေတြ ျဖည့္စြက္ျပီး ထုတ္ေဝတယ္လို့ သိရတယ္။ ဂ်ဒ္ဆင္ရဲ့ ျမန္မာအဂဿငလိပ္ အဘိဓာန္လို့ပဲ လူသိမ်ားပါတယ္။ ဘာလို့ ဂ်ဒ္ဆင္က အသိအမွတ္ မျပုသလဲဆိုတာကို နွိုင္းယွဉ္ဖတ္ရွုမယ္ဆိုရင္ သိလာပါလိမ့္မယ္။

ဒုတိယ စာအုပ္က ဂ်ဒ္ဆင္ရဲ့ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ပါ။ အခုထက္ထိ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာနဲ့ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ ကြဲကြဲျပားျပား မသိတဲ့သူ အမ်ားျကီး ေတြ့ဖူးပါတယ္။ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ဆိုတာက တည္ပုဒ္က အဂဿငလိပ္၊ အဖြင့္က ျမန္မာျပန္ေပါ့ဗ်ာ။ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ဆိုရင္ တည္ပုဒ္က ျမန္မာဘာသာ အဖြင့္က အဂဿငလိပ္ေပါ့။ ဒီစာအုပ္ကို ၁၈၄၉မွာ ေမာှလျမိုင္ အေမရိကန္ သာသနာျပု အသင္းေတာှကေန ထုတ္ေဝခဲ့တာပါ။

တတိယ စာအုပ္ကေတာ့ ဆရာျကီး ယုဒသန္ကို ေလးစား ယံုျကည္သူ G. H. Hough ျပုစုခဲ့တာပါ။ ၁၈၄၅မွာ ထုတ္ေဝခဲ့တယ္။ ေမာှလျမိုင္ဘက္က အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ရည္စူးျပီး ထုတ္ေဝခဲ့တာလို့ အဖြင့္မွာ ဆိုထားပါတယ္။ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ရဲ့ ထူးျခားခ်က္က ေက်ာင္းသားေတြကို အဓိက ရည္ရြယ္ထားတာ ျဖစ္လို့ အဂဿငလိပ္စာလံုး တည္ပုဒ္ေတြကို တဆက္တည္း မျပဘဲ Syllable ေတြအလိုက္ စကားလံုး ခြဲျပသြားတာပါ။ စာအုပ္မွာ အပိုင္း၁နဲ့ ၂ဆိုျပီး ခြဲထားပါေသးတယ္။ ဝါက် တည္ေဆာက္ပံုကိုလည္း တည္ပုဒ္ေနာက္ မထားဘဲ သီးသန့္ သင္ခန္းစာအေနနဲ့ ျပထားပါတယ္။

စတုတဿထ စာအုပ္ကိုေတာ့ ဗမာျပည္နဲ့ ဗမာျပည္သားမ်ားလို့ အမည္ေပးထားပါတယ္။ ၁၈၅၃မွာ ထုတ္ေဝပါတယ္။ အဖြင့္ စကားေလးကိုလည္း ျမည္းစမ္းျကည့္ပါ။

IN offering the following historical and social account of Burmese policy and importance, it may be permitted me to make a few remarks on the subject of the war now proceeding in that country. Unfortunate as any war always is, and must be, yet in contending with an unprincipled and tyrannical government like that of Burman, there is a grain of satisfaction in knowing that we thereby shake the despotie thrones of the East, and thus add something to the cause of liberty and peace. Such, too, is the only advantage of a contention with the king of Ava. If we cannot humanize by fair means,—of course, under fair means I do not intend to comprehend many, of the so-called missionary labours, which cause more harm in a short while than all diplomatic fiddling will do in the course of years,—we must, vi et armis, carry civilisation into the country, and openly defy the custom-house of tyranny.

.… They have many admirable customs; that they are industrious; that their moral propensities are as yet undefiled; and that their country presents a fine field for the development both of commercial and agricultural interests. Now, when even the colonies in the south are overstocked, or rather crowded with persons not capable, as a general rule, of occupying a responsible condition in life, there is a necessity for a new and yet old place. In Burman we have it. Under the rule of an independent sovereign, Pegu would form a fine place, where our vessels could lie; and the teak of the country would make Bassein and Rangoon of great importance to our shipping interests. If Burman should be incorporated with our own dominions, why, then at least the same degree of elevation in the intellectual world would be obtained, as in Hindustan, or in Siam, where, as Neale informs us, the king reads “Pickwick" in English, and enjoys it.

In some respects the following character of the English, drawn by the Burmese themselves, is so just, that I shall hardly be wrong in submitting it to the reader: — “The English are the inhabitants of a small and remote island: what businesses have they to come in ships from so great a distance to dethrone kings, and take possession of countries they have no right to? They contrive to conquer and govern the black foreigners, the people of castes, who have puny frames and no courage: they have never yet.....

ပဥဿစမတစ္အုပ္ကေတာ့ ယုဒသန္ရဲ့ ျမန္မာသဒဿဒါ စာအုပ္ပါ။ ၁၈၄၂မွာ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္အတြက္ ၂၆နွစ္ျကာခဲ့တယ္လို့ ဆိုထားပါတယ္။ ရွားပါးတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ။

အထက္က စာအုပ္ေတြလိုပဲ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားျကီး ေဒါင္းလုဒ္ ေပးထားပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ တေနကုန္ေအာင္ အဲဒါေတြ ကူးေနမိတယ္။ သာသနာျပု မွတ္တမ္းေတြ၊ အတဿထုပဿပတဿတိေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေတြဟာ မူပိုင္ခြင့္ သက္တမ္း ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အဖိုးတန္ စာအုပ္ေတြမို့ သူတို့က ျပည္သူပိုင္ ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ အက်ိုးစီးပြား မပါတဲ့ အသံုးျပုမွုမ်ိုးကို ခြင့္ျပုတယ္လို့ ဆိုထားပါတယ္။ ျမန္မာဘြခ္စင္တာကလို ေကာှပီရိုက္ဘိုင္ ဘာညာသာဒကာေတြ တပ္မထားဘူးဗ်။ စကားမစပ္ အဲဒီျမန္မာဘြခ္စင္တာကို က်ြန္ေတာှ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ ေက်းဇူးေတြ ရွိပါတယ္။ က်ြန္ေတာှမွာ သူတို့ဆီက ေရာင္းခ်တဲ့ အီးဘြခ္ပီဒီအဖ္ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား မိတ္ေဆြတခ်ို့ ေကာင္းမွုေျကာင့္ ရထားလို့ပါ။ ေက်းဇူးတင္လို့မဆံုးေသးဘူး စာရြက္တစ္ရြက္တိုင္းရဲ့ ေအာက္ေျခမွာ Copyright@1998 Myanmar Book Centre, Thailand ဆိုတဲ့ စာေလးလည္း ေတြ့လိုက္ေရာ အဲဒီစိတ္က ဖ်တ္ကနဲကို ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။ သြားျပီး ရွာေဝဝယ္ယူ ဖတ္ရွု ျကည့္ျကပါ။ ေရွးေဟာင္း ရွားပါးစာအုပ္ အမ်ားျကီး ရွိပါတယ္။ အလကားေတာ့ မဟုတ္ဘူးေမာင္။ ေဒါှလာ ရာနဲ့ခ်ီ ေပးရတယ္။ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားျကည့္တယ္။ သူတို့က ဘာကို ေကာှပီရိုက္ လုပ္တာလဲလို့။ ပီဒီအဖ္ကိုလား၊ မူရင္းစာအုပ္ကိုလား၊ သူတို့က မူပိုင္သူလား။ က်ြန္ေတာှ့ အျမင္အရ အခ်ို့စာအုပ္မ်ားဟာ ဘယ္သူ့မူပိုင္ခြင့္နဲ့မွ မပတ္သတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေရးသားခဲ့သူေတြကလည္း ဒါေတြကို အမ်ားအက်ိုးအတြက္ ေရးခဲ့တာ။ ဒါကို သူတို့က မူပိုင္ခြင့္ ဘာညာကပ္ျပီး ေဒါှလာေထာင္နဲ့ခ်ီ ေရာင္းစားျကတယ္။ ဒီမူရင္း စာအုပ္ေတြကို စာျပန္ရိုက္ ေသေသသပ္သပ္လုပ္ျပီး ဒီလိုလုပ္ ေရာင္းစားရင္ က်ြန္ေတာှ မေျပာလိုပါဘူး။ အခုဟာကေတာ့ နိုင္ငံတကာ စေကာှလာေတြနဲ့ ျမန္မာျပည္သားေတြကို ဂုတ္ေသြးစုပ္ရာ က်ပါတယ္။ ရွက္ဖို့ေတာင္ ေကာင္းတယ္။ ထပ္ျပီး စဉ္းစားျကည့္တယ္။ ဒီေလာက္ ရွားပါး အဖိုးတန္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို သူတို့ ဘယ္ကေန ရသလဲလို့။ (တီ..တီ…တီ… ဟဲလို… ဟုတ္ကဲ့… ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်… ဟဲဟဲ ေရးတုန္းတန္းလန္းျကီး…. ခင္ဗ်ာ.. ဪဟုတ္ကဲ့ဟုတ္ကဲ့…..ဪ.. ဘယ္ကေန ရသလဲဆိုတာ ေရာက္သြားျပီ.. ခင္ဗ်ာ… ဟုတ္.. က်ြန္ေတာှလည္း မသိဘူးဗ်.. အဓိကကေတာ့ က်ြန္ေတာှသာဆို ဟာဒ္ကာဗာသာ ေရာင္းစားခ်င္ ေရာင္းစားမယ္.. ဒီလို ေကာှပီရိုက္ေတြတပ္ျပီး ေရာင္းမစားဘူး ရွက္တယ္လို့ ေျပာခ်င္တာပါ.. ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ…. ဪဒါလား လြယ္လြယ္ေလးပါ.. ဒီစာသားေဖ်ာက္တာလား… ဟိုေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေလးသံုးလိုက္.. ဟုတ္ဟုတ္.. ထိုင္းေရာက္ရင္ ေျပာလိုက္စမ္းပါဗ်ာ.. မသိတဲ့သူေတြကသာ ေလးစားမယ္.. သိတဲ့သူေတြက ခ်ဉ္ေနတယ္လို့… ဪ.. ဟုတ္.. ဒါပဲေနာှ.. ဘိုင္) ေတာှျပီဗ်ာ ေရးရင္းဘာေတြ ေရာက္သြားတယ္ မသိေတာ့ဘူး။

အခုန ဂူဂယ္လ္က ေပးထားတာ အဲဒီလို ေရာင္းစားခံေနရတဲ့ အဖိုးတန္ စာအုပ္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ဒီစာအုပ္ေတြအျပင္ အျခားအမ်ားျကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီစာအုပ္ေတြမွာ ဂူဂယ္လ္က ဒီစာသားေလးေတြ တပ္ထားပါတယ္။ အေပါှပိုဒ္က ေရာင္းစားခံရတဲ့ စာအုပ္ေတြမွာပါတဲ့ ေကာှပီရိုက္ဆိုတဲ့ စာသားနဲ့ နွိုင္းယွဉ္ ဖတ္ျကည့္ေပါ့ဗ်ာ။

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. We also ask that you:
  • Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes.
  • Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google’s system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.
  • Maintain attribution The Google “watermark” you see on each file is essential for informing people about this project and helping them findadditional materials through Google Book Search. Please do not remove it.
  • Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can’t offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book’s appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.

ဒီလိုစာအုပ္ေတြ ေဒါင္းလုဒ္ရေနျပီ၊ သူမ်ားကိုလည္း ေျပာျပေပးပါဆိုတဲ့ အမ မလွလွေဌးကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ စက္ကေန ေဒါင္းလုဒ္ဆြဲခ်ဖို့ အစဉ္မေျပတဲ့သူေတြ၊ စုေဆာင္းခ်င္တဲ့ ပညာသည္ေတြ က်ြန္ေတာှ့ဆီမွာ ကူးျပီးသား လာယူနိုင္ပါတယ္။ ဗိုင္းရပ္စ္ မပါတဲ့ Thumb Drive ေလးသာ ယူလာခဲ့ပါ။ ဝါသနာလည္းမပါ၊ စိတ္လည္း မဝင္စားဘဲ အလကားရရင္ ယူမယ္ဆိုတဲ့သူေတြ မလာပါနဲ့။ က်ြန္ေတာှ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ အင္တာနက္ အဆင္ေျပသူေတြက ဒီေနရာမွာ ရွာေဖြနိုင္ပါတယ္။

http://books.google.com

Keywords: Judson, Burmese Language, Burmese Dictionary

Thursday, September 13, 2007

Diary 13.09.2007

Diary

က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရင္း ျကည္သာေနတဲ့ စိတ္ဟာ အေျကာင္း တစံုတရာေျကာင့္ ညစ္ညူးသြား ခဲ့ရတယ္။ လူဟာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ ကိုယ့္အေျကာင္း ကိုယ္စဉ္းစားျကရင္ ေကာင္းလိမ့္မယ္။ ဘာေျကာင့္မ်ား သူမ်ားကိစဿစ လိုက္စြက္ဖက္ စပ္စု ပါဝင္ပတ္သတ္ခ်င္ျကတယ္ မသိဘူး။ က်ြန္ေတာှဟာ တခ်ိန္က အတိတ္ေတြကို တန္ဖိုးထား တမ္းတတတ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ လက္ရွိဘဝကိုပဲ ဂရုထားေတာ့တယ္။ အရင္ကဆို က်ြန္ေတာှဟာ မျဖစ္ခဲ့ရတာေတြ ဆံုးရွံုးခဲ့ရတာေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရ၊ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနရခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျဖစ္ေနတဲ့ဘဝမွာ အေကာင္းဆံုး လုပ္နိုင္ဖို့ကိုပဲ ဦးတည္လိုက္တယ္။

က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ေအာင္ျမင္ေက်ာှျကားမွု မလိုခ်င္ဘူး။ အဲဒါဟာ က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းကို ပိတ္ပင္တားဆီးရာ အေနွာက္အယွက္ တစ္ခုပဲလို့ က်ြန္ေတာှထင္တယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ သာမန္လူသား တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ မေကာင္းမွု လုပ္စရာရွိရင္ သာမန္လူသား တစ္ေယာက္လိုပဲ လုပ္မယ္။ အျခားသူေတြအတြက္ Ideal တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို့ က်ြန္ေတာှ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မကူးခဲ့ဖူးဘူး။ အရက္ေသာက္ခ်င္ ေသာက္မယ္၊ ဖဲရိုက္ခ်င္ ရိုက္မယ္၊ ရွုပ္ခ်င္ရွုပ္ ေပြခ်င္ေပြမယ္၊ လမ္းေပါှတက္ ဆဲခ်င္ ဆဲေနမယ္။ ဒါဟာ က်ြန္ေတာှ ပိုင္ဆိုင္ရာဘဝ က်ြန္ေတာှ ေရြးခ်ယ္ရာအတိုင္း ျဖစ္သြားမွာပါ။ သူမ်ား အထင္ျကီး ေလးစားတာ ခံေနရတဲ့ လူမ်ိုးေတာ့ မျဖစ္ခ်င္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ လုပ္သမ်ွကို လိုက္ေစာင့္ျကည့္ ေဝဖန္ ေနတာမ်ိုးကို မလိုခ်င္ဘူး။ သူတစ္ပါးကိုလည္း အဲလိုမ်ိုး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ဘူးသလို လုပ္ဖို့လည္း စိတ္မဝင္စားဘူး။ ဖိုရမ္က အကိုအမမ်ားက ေျပာဖူးတယ္ အထဲမွာ ေရးတဲ့စာနဲ့ အျပင္မွာေတြ့တဲ့ရုပ္ မလိုက္ဖက္ဆံုး အထဲမွာ မင္းက ပထမတဲ့။ သူတို့ အဲလိုေျပာခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာှက ေဘာင္းဘီတိုနဲ့ တီရွပ္နဲ့၊ ဆံပင္က အရွည္နဲ့။ က်ြန္ေတာှဟာ ျမန္မာျဖစ္ေပမယ့္ ျမန္မာ့ယဉ္ေက်းမွုကို ျမတ္နိုးေပမယ့္ ပုဆိုးဝတ္မွ၊ စတိုင္ပန္ ဝတ္မွ ခန့္ညားတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကိုေတာ့ လက္မခံနိုင္ေသးဘူး။ က်ြန္ေတာှ ပုဆိုးဝတ္တာျမင္ရင္ က်ြန္ေတာှ့သူငယ္ခ်င္းမ်ား အထူးအဆန္း ျကည့္ျကတယ္။ ဝတ္ခဲလြန္းလို့။ က်ြန္ေတာှက အပ်င္းထူတယ္။ ပုဆိုးက ခဏခဏ ျပင္ဝတ္ရတယ္။ အဲဒါကို သည္းမခံနိုင္ဘူး။ ေဘာင္းဘီတိုက ေပါ့ပါးတယ္။ လြတ္လပ္တယ္၊ ေျခေထာက္ေအးတယ္။ ဒါေျကာင့္ ပုဆိုးထက္ ေဘာင္းဘီတို ပိုျကိုက္တယ္။ ဒါေျကာင့္ သူတပါးက မေလးစားဘူးဆိုလည္း ကိစဿစမရွိ။

ကိစဿစရွိတာက ေသာက္တင္းေျပာတတ္တဲ့ သူေတြရယ္၊ ကိုယ့္အေရးမဟုတ္ဘဲ သူမ်ားကိစဿစ ဝင္ပါခ်င္ သူေတြရယ္၊ အလိုက္ကမ္းဆိုး မသိသူေတြရယ္၊ ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုပဲ ျကည့္တတ္သူေတြရယ္၊ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ သူမ်ား ဒုကဿခေရာက္တယ္ဆိုတာ မသိသူေတြရယ္၊ ဒီဘက္ကစကားကို နားေထာင္ျပီး ဟိုဘက္မွာ သြားေျပာတတ္သူေတြရယ္၊ အေျခအေန အခက္အခဲကို နားမလည္တတ္ သူေတြရယ္ အဲဒါေတြကို အမုန္းဆံုးပဲ။ ေနာက္ထပ္ အမုန္းစာရင္းေတြ ရွိေသးတယ္။ ဟန္းဖုန္းကို ေသေအာင္ မုန္းတယ္။ မက္ေဆ့ပါ ပို့လို့ရတဲ့ ဂ်ီအက္စ္အမ္ဆို ပိုမုန္းေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ြန္ေတာှ့ကို ဓာတ္ပံုလာရိုက္ရင္လည္း လံုးဝ မျကိုက္ဘူး။ မျကိုက္တာက အေျကာင္းရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ျကိုက္မွန္းမသိ မျကိုက္မွန္းမသိ ရိုက္ျပီး သံုးခ်င္တဲ့ ေနရာေတြမွာ သံုးျကလြန္းလို့။ မျကိုက္ဘူး။ စာအုပ္ငွားျပီး ျပန္မေပးတဲ့သူမ်ိုးဆိုရင္ ေခါင္းကြဲေအာင္ ရိုက္ခ်င္တယ္။ စာအုပ္ကို စုတ္ျပတ္ေနေအာင္ ကိုင္ျပီး ေထာင့္စြန္းေတြ က်ိုးေအာင္လုပ္တဲ့ သူမ်ိုးဆိုရင္ေတာ့ အေသသတ္ ပစ္ခ်င္တယ္။ ဉာဏ္ပိန္တဲ့ မိန္းမမ်ိုး ဆိုရင္လည္း စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္မျကီးတဲ့လူမ်ိုးကိုလည္း အထင္ကို မျကီးဘူး။ ကိုယ့္ျပသဿသနာကို သူမ်ားပါကူးစက္ေစသူမ်ိုး ဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္တယ္။ သူမ်ားအခ်ိန္ကို မျဖုန္းတီးဘူး။ ကိုယ့္အခ်ိန္ကို ျဖုန္းတီးသူ ဆိုရင္လည္း မျကိုက္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ကို ျခိမ္းေျခာက္သလို ဟိန္းေဟာက္သလို လုပ္သူမ်ိုး ဆိုရင္ေတာ့ အမုန္းဆံုးပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ကို မွီခိုကပ္တြယ္ ေနသူဆိုလည္း စိတ္ညစ္တယ္။

လူတိုင္းဟာ နားလည္မွုကို အျမတ္နိုးဆံုးပဲလို ခဏခဏ ေျပာျကတယ္။ ဘာကိုနားလည္ ေနျကတာလဲ။ ဘယ္အရာက နားလည္မွုလဲ။ က်ြန္ေတာှလည္း ဒီလိုပဲ ေျပာတာပဲ။ ဟုတ္တယ္ က်ြန္ေတာှ နားလည္မွု လိုခ်င္တယ္။ အဲဒီနားလည္မွုဟာ ပါးစပ္နဲ့ ေျပာလို့ရတဲ့ အရာမဟုတ္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ေျကာင့္ သူတပါး စိတ္အေနွာက္အယွက္ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာှ အဲဒီလူနဲ့ မေတြ့ျဖစ္ေအာင္ ေနမယ္။ သူမ်ားနဲ့ စကားေျပာေနတုန္း အဲဒီလူ သမ္းေဝေနတာ ေတြ့ရင္ ခ်က္ျခင္း နွုတ္ဆက္ျပီး ထြက္ခြာမယ္။ လူတစ္ေယာက္ဆီကေန သူတန္ဖိုးထားတဲ့အရာ တစ္ခုကို အတင္း မေတာင္းယူဘူး။ ကိုယ့္ကို အိမ္က မလိုအပ္ေတာ့ဘူး ဆိုရင္ အိမ္ေပါှက ဆင္းမယ္။ ညဉ့္နက္သန္းေခါင္ အေရးမျကီးတဲ့ ကိုယ့္ကိစဿစ တစ္ခုအတြက္ ဖုန္းမဆက္ဘူး။ ဖုန္းဆက္ရင္လည္း လိုအပ္တာပဲ ေျပာမယ္။ အခ်စ္အေျကာင္း ကိစဿစေတြကို မျကားခ်င္ဘူး။ ခံစားခ်က္ သက္သက္လို့ပဲ မွတ္ယူထားတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒါေတြေျပာေနလည္း အပိုပါ။ က်ြန္ေတာှက ဘဝမွာ ေမ်ွာှလင့္ခ်က္ မရွိတဲ့ေကာင္ တစ္ေကာင္ပဲ။ အမွန္ဆို ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္ျပီးရင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ေသလိုက္ခ်င္တယ္။ ၅၀-၆၀ မေနခ်င္ဘူး။ ေနာင္ဘဝကိုလည္း စိတ္မဝင္စားဘူး။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ျပီး ကိုယ္နဲ့ ပတ္သတ္သူေတြအတြက္ မစဉ္းစားတဲ့ေကာင္ပဲ။ ဆိုးသြမ္းေခါင္းမာတတ္ခဲ့သူပဲ။ မေကာင္းမွုမ်ိုးစံု စမ္းသပ္ဖူးသူပဲ။ က်ြန္ေတာှနဲ့ ပတ္သတ္သူေတြဟာ စိတ္ညစ္ရတယ္။ သူတို့ စိတ္ညစ္ရင္ က်ြန္ေတာှက နွစ္ဆပို စိတ္ညစ္ရတယ္။ အဲဒီအတြက္ အျခားသူေတြနဲ့ အရမ္းရင္းရင္းနွီးနွီး ပတ္သတ္ရမွာ က်ြန္ေတာှ ေျကာက္တယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ Isolation ျဖစ္ေနတယ္လို့ ထင္တယ္။ က်ြန္ေတာှ့ဘာသာ က်ြန္ေတာှ ဒီလို ျဖစ္ေနတာ ဘယ္သူ့အတြက္မွ မထိခိုက္ဘူး ထင္ပါရဲ့။ က်ြန္ေတာှ့ကို ကယ္တင္ဖို့ ကုစားေပးဖို့လည္း လာမေျပာ၊ မကူညီျကပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှက ဒီမေကာင္းမွုမွာ ေပ်ာှဝင္ေနတာကိုး။ ဒီမေကာင္းမွုေလးကိုပဲ နွစ္သက္ေနတာကိုး။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘယ္သူ့ကိုမွ မေတြ့ခ်င္ဘူး၊ ဘယ္သူ့ နွစ္သိမ့္သံကိုမွလည္း မျကားခ်င္ဘူး။ ဘယ္သူ တရားခ်တာကိုလည္း မခံခ်င္ဘူး။ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ သြားျကတာေပါ့။ က်ြန္ေတာှနဲ့ တြဲသြားရင္ ခင္ဗ်ားတို့မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြ ေရာက္လာမွာစိုးလို့ ဒီခရီးမွာ က်ြန္ေတာှက ပထမဆံုး ရင့္ရင့္သီးသီး လမ္းခြဲထြက္ခဲ့တာပါ။ ခင္ဗ်ားတို့ အခ်င္းခ်င္း ေက်နပ္အားရေအာင္ က်ြန္ေတာှ့ မေကာင္းမွုေတြကို တဖြဖြ ေျပာလိုရာ ေျပာျကပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘက္ကမ္းကေန ဟိုဘက္ကမ္းအထိ ေရာက္ေအာင္ အထိေတာ့ သယ္မသြားျကပါနဲ့လို့ တိုက္တြန္းလိုက္ပါရေစ။

13.09.2007

Myanmar OCR

က်ြန္ေတာှ ခုတေလာ အလုပ္ေတာှေတာှ ရွုပ္ပါတယ္။ အရွုပ္ေတြ လုပ္ေနမိတာ ဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္။ အဓိကကေတာ့ စကန္ဖတ္ထားတဲ့ ရုပ္ပံုေတြကို စာသားျပန္ေဖာှ ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာ အားအားယားယား ေလ်ွာက္လုပ္ေနတယ္ ေျပာရင္လည္း ခံရမွာပါပဲ။ က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ဘာအက်ိုးရွိလဲ ဆိုရင္ ဘာမွကို အက်ိုးမရွိပါဘူး။ အခ်ိန္ကုန္တယ္၊ မ်က္စိကိုက္တယ္၊ ေခါင္းေျခာက္တယ္၊ အိမ္နဲ့ အျငင္းပြားရတယ္။ ေျပာျပလည္း ေျပာျပတာပဲရွိတယ္။ သူတို့အျမင္မွာ က်ြန္ေတာှ ပိုက္ဆံျဖုန္းတီးေရးသမား ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္။ သူတို့ပိုက္ဆံ က်ြန္ေတာှ ထိုင္သံုးေနတာ ေတာှေတာှမ်ားျပီ။ သူတို့ေျပာတာက လုပ္ခ်င္တာ လုပ္နိုင္ဖို့ရာ လုပ္သင့္တာကို အရင္လုပ္ပါတဲ့။ ဒါလည္း ဟုတ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေခတ္ျကီးထဲမွာ ပိုက္ဆံ ေလာက္ေလာက္ငွငွ ရဖို့ရာ သမဿမာအာဇီဝ ဘယ္အလုပ္ကို ဘယ္ေလာက္ျကာေအာင္ လုပ္ရမလဲ။ ၁ဝနွစ္ေလာက္ လုပ္ရင္ေတာင္ က်ြန္ေတာှ့အသက္က ေတာှေတာှျကီးသြားျပီ။ ကိုယ္စူးစူးစိုက္စိုက္ လုပ္ေနတဲ့ အရာတစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္ကို အျခားတစ္ခုအတြက္ ေပးလိုက္ရမယ္ဆိုရင္ အားေလ်ာ့သြားမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ပိုက္ဆံလိုခ်င္တယ္၊ လိုအပ္တာ ဝယ္ယူဖို့ ပိုက္ဆံရွိမွျဖစ္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပိုက္ဆံရွာဖို့ အခ်ိန္မေပးနိုင္ဘူး။ ထားပါေတာ့။

ရုပ္ပံုေတြကို စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းတာ လြယ္လြယ္ေလးပါလို့ ထင္သူေတြ ရွိလိမ့္မယ္။ Acrobat8 နဲ့သာထုတ္လိုက္ တစ္မိနစ္ပဲလို့ ဆိုျကမယ္။ အိုေက က်ြန္ေတာှေျပာျပဦးမယ္။ အသိဉာဏ္မရွိတဲ့ ကြန္ပ်ူတာ တစ္လံုးဟာ ရုပ္ပံုတစ္ခုကို ျမင္တာနဲ့ ဒါဟာစာလံုး ဒါဟာရုပ္ပံုဆိုျပီး ခြဲျခားသိဖို့ဆိုတာ ေတာှေတာှ ခက္တယ္။ ဒါေျကာင့္ သူ့ကို ပရိုဂရမ္ေတြ ထည့္သြင္းျပီး သင္ျကားေပးရတယ္။ ဒီလိုသင္ျကားရာမွာ အလြန္တရာ လြယ္ကူတဲ့ အဂဿငလိပ္စာလို စာမ်ိုးမွာေတာင္ ကြန္ပ်ူတာက အတိအက် သိဖို့ဆိုတာ ေတာှေတာှခက္ခဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သင္ပါမ်ားေတာ့တတ္ ဆိုသလို အခါခါ သင္ျကားေပးတဲ့အခါ ေနာက္ဆံုး ကြန္ပ်ူတာက တတ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန့အထိ 100% မွန္ေအာင္သိတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲဆိုတာ မေပါှေသးဘူး။ 98-99% ေလာက္ေတာ့ မွန္ေနျပီ။ စာလံုးေရ တစ္ရာမွာ တစ္လံုး နွစ္လံုးေလာက္ေတာ့ မွားေသးတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။ တကယ္လို့မ်ား စာလံုးေရ တစ္သိန္းဆိုရင္ အမွားက အလံုးတစ္ေထာင္ ဒါမွမဟုတ္ နွစ္ေထာင္ ရွိေနတယ္လို့ တြက္ရပါမယ္။ စာမ်က္နွာ ၃ဝဆိုရင္ စာလံုးေရက ငါးေသာင္းေလာက္ ေအာက္ထစ္ ရွိပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ အမွား ငါးရာေလာက္ ထြက္လာပါတယ္။ ဒီလိုမွားရာမွာ မူရင္း စာလံုးေပါင္းအမွား ရွိသလို၊ စာကို စကန္ဖတ္၊ ဓာတ္ပံုရိုက္စဉ္က အားနည္းခ်က္ေျကာင့္ မပီမသတာမ်ိုး၊ မူရင္းစာသားေတြ ဖတ္မရေအာင္ ပ်က္ေနတာမ်ိုးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါကို ကြန္ပ်ူတာက မွန္သလား မွားသလား ေသခ်ာ မသိပါဘူး။ လူက လိုက္ျပင္ေပးရပါတယ္။

ဒီလိုျပင္တာ လြယ္တယ္လို့ မထင္ပါနဲ့။ ဥပမာ ဘာသာေရးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ စာေတြကို အမွားျပင္မယ္ ဆိုပါေတာ့။ ျပင္ရမယ့္ စာကလည္း မပီဝိုးတဝါးနဲ့မို့ မူရင္းစာလံုး ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ မေသခ်ာတဲ့ အေနအထားမ်ိုး ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုပါစို့။ အဲဒီစာလံုးေနရာမွာ အစားထိုး ျဖည့္နိုင္ဖို့ ဘာသာေရးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ စာလံုးေတြ၊ အသံုးအနွုန္းေတြကို မျဖစ္မေန သိထားဖို့ လိုလာပါျပီ။ ကိုယ္သာ ေလ့လာမထားရင္ ဒီေနရာမွာ မလိုက္ဘက္ မညီညြတ္တဲ့ စာလံုးေတြ ထည့္မိသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုနဲ့ အားလံုး ျပင္ျပီးသြားတဲ့အခါ အဲဒီစာေတြအားလံုးကို အစကေနျပန္ျပီး သဒဿဒါစစ္ရပါတယ္။ အဂဿငလိပ္ေတြ ေရးတိုင္းလည္း သဒဿဒါမွန္တယ္၊ စာလံုးေပါင္း မွန္တယ္လို့ မထင္ပါနဲ့။ ေနာက္တစ္ခုက ကြန္ပ်ူတာက ပထမ စစ္ေဆးခ်ိန္မွာ သူ့အလိုအေလ်ာက္ မွတ္ခ်င္ရာ မွတ္လိုက္ျပီး အမွားအျဖစ္ မေဖာှျပတဲ့ စာလံုးေတြ ရွိေသးတယ္။ ဥပမာ မူရင္းစာလံုး Eရဲ့ေဘးမွာ အေျကာင္းအမ်ိုးမ်ိုးေျကာင့္ ေဒါင္လိုက္ ျခစ္ရာတစ္ခုက ထိကပ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီစာလံုးကို ကြန္ပ်ူတာက Bလို့ သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိုး အမွားေတြကိုလည္း ဒီအဆင့္မွာ ျပန္စစ္ေပးရပါတယ္။ သိသာထင္ရွားတဲ့ စာလံုးေပါင္း အမွားေတြ၊ သဒဿဒါအမွားေတြကိုေတာ့ ကြန္ပ်ူတာ အကူအညီနဲ့ ရွာေဖြ ျပင္ဆင္ ရပါတယ္။ အခ်ို့စာလံုးေတြကိုေတာ့ ေခတ္သစ္ အဘိဓာန္အရ မွားေနေပမယ့္ ေခတ္ေဟာင္းအသံုးမို့ မွားေသာှလည္း မျပင္ပါဘူး။ ဒီအတိုင္းထားရတယ္။ ဒီလို ေျပာင္းလဲရာမွာ စာသားေတြျကားထဲ ရုပ္ပံုေတြ ပါလာရင္ ပိုရွုပ္ပါတယ္။ တိက်တဲ့ ရုပ္ပံု ရခ်င္ရင္ လူက လိုက္သတ္မွတ္ေပးရျပန္ပါတယ္။

Acrobat 8 Professional မွာ OCR ဆိုတဲ့ Optical Character Recognition ဆိုတဲ့ စနစ္ပါပါတယ္။ ေတာှေတာှေလးလဲ လုပ္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားနည္းခ်က္ေတြ အမ်ားျကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီလို ရုပ္ပံုေတြကို စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းေပးနိုင္တဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြဟာ ေဒါှလာ သံုးေလးရာကေန နွစ္ေထာင္သံုးေထာင္အထိ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေတြကသာ ပေရာှဖတ္ရွင္နယ္အဆင့္ စစ္ေဆးတည္းျဖတ္မွု လုပ္နိုင္ပါတယ္။ Acrobat ကေတာ့ မူလတန္း အဆင့္ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ျမန္မာစာကို ဒီလိုနားလည္နိုင္တဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြ ေပါှေပါက္လာလို့ရွိရင္ အက်ိုးေက်းဇူး အမ်ားျကီး ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ အခုေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ဒီအိုစီအာရဲ့ အက်ိုးသက္ေရာက္မွုကို နားလည္တဲ့သူ ေတာှေတာှ နည္းပါးေနေသးတယ္။ ျမန္မာစာကို အဲဒီလို နားလည္နိုင္ဖို့ ကြန္ပ်ူတာကို ေလ့က်င့္ေပးဖို့ရာ စကားလံုးေတြ ကေတာ့ တည္ေဆာက္ျပီးသြားျပီ။ ဒီစာလံုးေတြကို ေလ့က်င့္ေပးနိုင္တဲ့ နည္းပညာနဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြ ရွိခဲ့ရင္ေတာ့ ျမန္ျမန္ ျပီးသြားနိုင္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှသာ အသက္ ၂ဝအရြယ္ေလာက္က အဲဒါေတြကို သိခဲ့ရင္ ေလ့လာလိုက္စား ခဲ့မိမွာပဲ။ အခုေတာ့ အသိဉာဏ္ ကင္းမဲ့ရာ ကာလထဲမွာ က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ျမင္းဟာ အေတာင္မေပါက္နိုင္ခဲ့ဘူး။ လမ္းေလ်ွာက္ေနရဆဲပဲ။ ကဲပါေလ ဒါေတြဟာ ဘာအက်ိုး ရွိလဲလို့ ေတြးမိျကမယ္။ အမ်ားျကီး ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေတြဟာ Searchable Database ျကီးတစ္ခု တည္ေဆာက္နိုင္တယ္။ လူျပိန္းကေနစျပီး Scholar ေတြအတြက္ အမ်ားျကီး အက်ိုးရွိတာကို သံုးျကည့္ျကရင္ သိလာပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာ အိုစီအာစနစ္ ျမန္ျမန္ ေပါှလာပါေစလို့ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဂဿငလိပ္လို ေရးထားတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံ သုေတသန အသင္းက ဂ်ာနယ္ေတြကို ျပန္ေျပာင္းတာ ေတာှေတာှ ျပီးသြားျပီ။ UCL အတြက္လည္း လုပ္ေပးေနတယ္။

Technorati Tags Generator for Blogger

Technorati Tags Generator for Blogger



အထက္က က်ြန္ေတာှ့ ကြန္ပ်ူတာမွာ ေပါှေနတဲ့ ဘေလာ့ဂင္း ဧရိယာရဲ့ေအာက္မွာ ေနာက္ထပ္ ထူးျခားတဲ့ဟာ တစ္ခုကို ျမင္ျကမွာပါ။ ဒါက Tags Generator ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ တက္ခ္ ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို နားလည္ဖို့ လိုပါလိမ့္မယ္။ Tag ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ Keyword (or) Label ပါပဲ။ ကိုယ္ေရးတဲ့ ပိုစ့္ေတြကို အမ်ိုးအစား သတ္မွတ္ ေပးထားတဲ့ ေလဘယ္လ္ ေလးေတြပါ။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား လြဲမွားေနတာက ပိုစ့္တစ္ခုနဲ့ တစ္ခု တက္ခ္ လုပ္ျကတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ တက္ခ္ လုပ္ျကတယ္ ဆိုျပီး ေျပာသံေရးသံေတြ ျကားရပါတယ္။ တကယ္ဆို အဲဒီလို လုပ္တာကို link လုပ္တယ္လို့သာ ဆိုသင့္ပါတယ္။ ဥပမာ က်ြန္ေတာှက နည္းပညာ အေျကာင္း ေရးတယ္ဆိုရင္ အဲဒီပိုစ့္ကို Technology လို့ Tag လုပ္လိုက္မယ္။ ျပီးရင္ က်ြန္ေတာှေရးထားတဲ့ အေျကာင္းအရာနဲ့ တူညီတဲ့ ပိုစ့္ေတြကို အဲဒီ Tag Label ကိုလိုက္ျပီး ရွာေဖြလို့ ရပါတယ္။ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ပိုစ့္ေတြကို Related Posts အေနနဲ့ ျပေပးတဲ့ သေဘာပါပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ အခုသံုးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ အဲဒါနဲ့ အလားသဏဿဍာန္ တူတဲ့ Links to this post ဆိုတဲ့ Function ပါပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ တက္ခ္ ဆိုတာက အမ်ိုးအမည္ သတ္မွတ္တာ ျဖစ္ျပီး Related Posts ကသာ ဆက္စပ္ရာ ပိုစ့္ေတြလို့ သတ္မွတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခု ဘေလာ့ဂါမွာ ေလဘယ္ေလးေတြ ေတြ့ျကမွာပါ။ တခ်ို့လည္း ေလဘယ္ေတြကို ပြထေနေအာင္ ေပးျကတယ္။ အဲဒါဟာ တက္ခ္ သေဘာတရားကို နားမလည္ေသးလို့ပါ။ ဥပမာ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္က သူ့ဘေလာ့ဂ္မွာ သူ့ပိုစ့္တစ္ခု အေနနဲ့ဆို Sci-fi, Horror, Fiction, Humor စသည္ျဖင့္ အမည္ကြဲေလးေတြ ေပးလို့ရပါတယ္။ သူက သူ့ဘေလာဂ္မွာ စာပဲ ေရးတာကိုး။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ General Blog တစ္ခုကေနျပီး ေတာင္ျကီးမွာ ခရီးသြားရင္း ျကံုခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ခုကို Taungyi, Travel, Love, Diary, Essay စသည္ျဖင့္ ေပးထားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပိုစ့္ဟာ တကယ္တမ္း ဘာကို ရည္ညြွန္းခ်င္တဲ့ ပိုစ့္လဲဆိုတာ မထင္ရွားေတာ့ပါဘူး။ ဒါေျကာင့္ ပိုစ့္တစ္ခုခ်င္းစီ အတြက္ အလိုက္ဖက္ဆံုး Tags, Label ေတြကိုသာ ေရြးခ်ယ္ သင့္ပါတယ္။

တက္ခ္ဆိုတဲ့ဟာကို လုပ္ဖို့ရာ ျကားထဲက အခံတစ္ခု လိုပါေသးတယ္။ ဥပမာ အခုက်ြန္ေတာှ ဘေလာ့ဂ္မွာ အသံုးျပုထားတာ Technorati ကြန္ယက္အတြက္ Tag ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပိုစ့္ကို က်ြန္ေတာှက Technology လို့သတ္မွတ္ထားရင္ အဲဒီကြန္ယက္ထဲက အျခား Technology နဲ့သက္ဆိုင္တဲ့ ပိုစ့္ေတြနဲ့အတူ က်ြန္ေတာှ့ပိုစ့္ကို ေတြ့ရမွာပါ။ ဒီ Tagsဟာ အဲဒီ Tecnorati ကြန္ယက္အတြက္သာ အဓိက ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ကိုယ္ဘယ္ကြန္ယက္ကို အဓိကထားျပီး တက္ခ္ လုပ္မယ္ဆိုတာကလည္း အေရးျကီးပါတယ္။ ဒီ တက္ခ္ေတြဟာ အေရးပါပါတယ္။ အင္တာနက္ အသံုးျပုသူနဲ့ ကြန္ယက္ အမ်ားစုဟာ အဲဒါေတြကို ပထမဆံုး ရွာေဖြတာပါ။ ကိုယ့္တက္ခ္ေတြက အေရးပါ ထိေရာက္တဲ့ တက္ခ္ေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ကိုယ့္ပိုစ့္ကို စိတ္ဝင္စားသူ နည္းသြားမွာပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ျမန္မာလို တက္ခ္ေလဘယ္ေတြ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ နိုင္ငံတကာက အင္တာနက္ ယူဇာေတြကို ဆြဲေဆာင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျမန္မာလို တက္ခ္ ေတြကို ေရွာင္ရွားသင့္ပါတယ္။ ျမန္မာလို တက္ခ္ေတြကို ျမန္မာေဖာင့္ရွိတဲ့ ျမန္မာေတြသာ နားလည္ျကတာမို့ပါ။

အခု ဒီဂ်င္နေရတာေလးက အဲဒီလို တခ္ေလးေတြ ထည့္လို့ရေအာင္ ကူညီပါလိမ့္မယ္။ ဒါကို အသံုးျပုဖို့အတြက္ မီးလ်ွံေျမေခြး (Copyright) ဘေရာက္ဇာကို အသံုးျပုဖို့ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါက တန္းပလိတ္ထဲက ကုဒ္ဒင္ေတြကို ဝင္ျပင္စရာ မလိုဘဲ ဘေရာက္ဇာမွာ အက္အင္ေလး တစ္ခု ထည့္လိုက္တာပါ။

အဆင့္ ၁
မီးလ်ွံေျမေခြးဘေရာက္ဇာကို အသံုးျပုပါ။

အဆင့္ ၂
Grease Monkey FF Extention ကိုထည့္သြင္းပါ။ (https://addons.mozilla.org/firefox/748/)

အဆင့္ ၃
ဘေရာက္ဇာကို restart လုပ္ပါ။ ဘေရာက္ဇာ ေအာက္ေျခတြင္ ေမ်ာက္ပံုေလး ေပါှလာပါမည္။

အဆင့္ ၄
http://userscripts.org/scripts/source/3111.user.js
အထက္ပါလင့္ခ္ကို နွိပ္ျပီး အဆိုပါကုဒ္ကို သြင္းယူပါ။ အလိုအေလ်ာက္ လုပ္သြားပါလိမ့္မည္။ သို့မဟုတ္ နွစ္သက္ရာကို ဤေနရာတြင္ ေရြးပါ။ (http://userscripts.org/scripts/search?q=technorati+)

အဆင့္ ၅
ျပီးပါျပီ။ သင့္ဘေလာ့ဂ္တြင္ ပိုစ့္အသစ္တင္ရန္ ဖြင့္လိုက္လ်ွင္ တက္ခ္မ်ား ထည့္သြင္းနိုင္ေသာ ေနရာေလးတစ္ခုကို ေတြ့ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

အဆင့္ ၆
ေအာက္ေျခတြင္ က်ြန္ေတာှ အသံုးျပုထားေသာ Tags မ်ားကို နမူနာထား ေလ့လာ နိုင္ပါတယ္။

ဒီ တက္ခ္နဲ့ ပတ္သတ္ျပီးေတာ့ အျခား စိတ္ဝင္စားဖြယ္ နည္းလမ္း တစ္မ်ိုးကို ေတဇာရဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဖတ္ရွုေလ့လာ နိုင္ပါတယ္။ (Related Link)


Tuesday, September 11, 2007

Mysuboo



ယခင္ ပလန္းနတ္ ဘက္ေတာှသား ေတြကေန မိုင္စုဗူးဆိုတဲ့ အင္တာနက္ ဝက္ကေလး တစ္ေကာင္ကို ထပ္မံ တီထြင္လိုက္ျပန္တာ ေတြ့ရပါတယ္။ မိုင္စုဗူးဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္စုဗူးေလး တစ္ခုလို အသံုးဝင္ေစဖို့၊ ကိုယ့္ရဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို စုေဆာင္းထားနိုင္ဖို့ ရည္ရြယ္ထားတာပါတဲ့။ ဒီစုဗူးဆိုတဲ့ ဝဘ္ဆိုဒ္မွာ ကိုယ္ပိုင္ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြ တည္ေဆာက္နိုင္သလို၊ ျမန္မာ ဝီကီပီးဒီးယား မွာလည္း အခ်က္အလက္ေတြ ထည့္သြင္း နိုင္ပါတယ္။ အျပင္ေလာကမွာ ဝက္တစ္ေကာင္လံုး ျကိုက္သလိုသံုး ဆိုသလိုမ်ိုး နွုတ္သီးဖ်ားကစျပီး အျမီးဖ်ားအထိ အရသာ ရွိသလို ဒီမိုင္စုဗူးဆိုတဲ့ ဝက္ဆိုဒ္ေလးကလည္း သံုးစြဲသူေတြကို အမ်ားျကီး ေက်နပ္မွု ေပးနိုင္ပါလိမ့္မယ္။ သြားဖမ္းလိုက္ျကပါဦး ဝဝကစ္ကစ္ ဝက္ကေလးတစ္ေကာင္ :) (လန္ထြက္ေနတာပဲ ေျကာှျငာေပးတာကေတာ့ .. ဟီဟိ)

www.mysuboo.com

Alpha Zawgyi Unicode Latest Version



Alpha Mandalay နဲ့ Planet ကေန ေဇာှဂ်ီေဖာင့္ကို အသံုးျပုရ ပိုမို အဆင္ေျပ လြယ္ကူေအာင္ အသစ္ မြမ္းမံ ျပုျပင္မွုေတြနဲ့အတူ ထပ္မံ ျဖန့္ေဝ လိုက္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ေဇာှဂ်ီဟာ မိုက္ခရိုေဆာ့ဖ္ရဲ့ ေအရီရယ္လ္ေဖာင့္ကို ဟက္ခ္ လုပ္ထားျခင္း မရွိဘူးလို့ သိရပါတယ္။ ဒီေဖာင့္ကို ဩဂုတ္ ၃၁ရက္ ဘေလာ့ဂ္ေဒးအမီ ျဖန့္ခ်ိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

သံုးစြဲသူေတြကို အျကံေပးခ်င္တာက ယခင္က သြင္းခဲ့တဲ့ ေဇာှဂ်ီကီးဘုတ္ေတြ၊ အယ္လ္ဖာ ေဇာှဂ်ီ ကီးဘုတ္ေတြ ဂ်ီေတာ့ခ္ အဒ္အင္ စတာေတြကို ပထမ ပထမဆံုး စက္ထဲကေန အရင္ ထုတ္ပစ္လိုက္ပါ။ ျပီးသြားမွ ဒါကို အသစ္အေနနဲ့ သြင္းပါ။ ယခင္ ရွိျပီးသား အေပါှမွာ မသြင္းပါနဲ့။ ပတ္ဆင့္ေတြ ရိုက္ရာမွာ ဒုကဿခေရာက္တာ ျကံုဖူးလို့ပါ။ ဒီဗားရွင္းမွာ အသစ္သြင္းထားတာေတြ ပါပါတယ္။ ယခင္ကဆို ေဇာှဂ်ီနဲ့ ေရးထားတဲ့ ဆိုဒ္ေတြကို ျကည့္မယ္ဆိုရင္ ေဖာင့္ေျပာင္းရတာေတြ၊ ဆက္တင္ ျပင္ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီဗားရွင္းမွာေတာ့ အဲဒါေတြကို အလိုအေလ်ာက္ လုပ္ေပးထားတဲ့အတြက္ သံုးစြဲသူေတြ ပိုမို အဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။

ဒီေနရာမွာ ေဒါင္းလုဒ္ ရယူနိုင္ပါတယ္။

http://www.alpha.com.mm/blogday/index.html


Tuesday, September 4, 2007

Myanmar Blog Directory

Myanmar Bloggers
Last Updated 04.09.2007
Listed Myanmar bloggers are nearly 300 here!
(***) are newly upcoming Myanmar Blogs

A
Aung Naing Win
Ashin Kumara
Abuse MLM
Ainmat
Ain Chan Myae
Albert Diary
Aw Lan Mg
Artixlin
Arloo
Arloo's Funny Remix
Arrbyai
Aung Chan Lin
Aye Aye Thaw
Another World of Art
Alintan
Aung Kaung
Aung Love Master
Aung Kyaw Maw
Achit Kyi Thu
Andy Myint
Ainmet Diary
Aye Chan Thu
AKK Code
Ashin Kelasa
Ain Hope ***
Ashin Mettacara ***

B
Barnyar Barnyar
Bow Daw Gyi
Byteorder
Bayint Naung
Basi
Ba Zan Lin
Blue Sky Forest
Blue Phoenix
Burglish ***

C
Cyberclay
Chan Mya Soe
Chit Thar Nge
Chit Ka Lay
Chan Myae Oo ***

D
Dr. Junior
Dee Doke
Dathana
Degolar
DBPR
Dewy-Eye
Day Walker
Dare To Be Smart
Dr. Tun Lin Moe ***

E
Emotional Corner
Easy Twin
Equanimity
Eugene Latt

F
Flame
Fine Leaves
Fashion5ster

G
Generation 96
Gyittu
Golden Moon Face
GP Green Decoration ***
GP Tour ***

H
Htoo La Min Aung
Helping Hands
Htway Yar Lay Par
Hteinkmin
Hlaing Pyae
Htoo Myat ***
Hot Star ***
Holy Scripts ***
Human Buddha ***

I
I Lat Phyu
IT Men

J
July

K
Ka Daung Nyin Thar
Knowledge Sharing
Kyaw Zay Ya
Kaung Ma Lay
Kyaw Min Tun
Ko Maung
Khant Zaw Aung
Klosayhtoo
Kanjosan
Kitty For Me
Karaweik
Akari
Ko Myo Aung
Ko Nge
Ko Zin
KZY 1980
Ko Wai
Kyaw Minn Naing
Kaw Ni (Vocalist)
Khaing Zaw
KK Win Moe
Kyaw Khaing
Ko Aung ***
Khun Mya Hlaing ***
Kthwe ***

L
Lin Let Kyal Sin
Log of a Layman
Lin Pyar Nway
Lynn Htat
Leo Natt
Law Shay

M
Mr White
Michaelsync
7 Monkeys
May Dar Wii
Myat Su
Myat Zaw Lin
Mee Mee Nge
Myo Ko Ko
Madyjune
Myat Thu Ra
Mayvelous
Maung Hla's Diary
Mg Zeng
Moe Moe
Moe Aye
Moe Min Thar
MM Posts
Myanmar Modern Poems
Myanmar Blues
Myo Chau Htun
MM Han
Mg Yoe
Mg Myo Min
My Day Walker
My Net Class
Myo Nyi
Mg Thin Gyan
MM Blog Book
Myat Lone
Min Yoon Thit
My Black Brothers
Melodymaung
Mg Walone
Moe Thout Marn
Moe Nyo
Mandalar
Mogok Media
My Life Event
MM Astrology
Mya Lwar
Myanmar Studies
Mg Mg Hla Win
Myanmar OA6
Modern Poem Road
MM IT Dictionary ***
Mark Soe Min ***
Mya Ywet Wai ***
Min Thit Sar ***

N
NMT
Ngwe La Min
Note 4 PC
Nyi Lynn Seck
Nyi Min Thant
Nyi Nyi Than Lwin
Ngwe Hnin Myu
Nay Nay
NULL
Nyein Chan
Nitu
Naing Win Hlaing
Nay Lin Aung
Neo Lwin
Nge Nge
Nay Chi Zaw
Nay Thann
Nay Phone Latt ***

O
99 Sanay
Open Eye Society

P
Peoimyanmar
Pho Awe
Pan Nwe
Pan Pwint Lay
Phyo Wai Kyaw
Pyi Soe Y Z
Pho Xin
Phoung Phoung
Pandora
Ponyate
Pauk Pauk Sote
Psycho Legend
Phyo Wai Kyaw (IT Mg Mg)
Pyi Chit Maung Mae ***
Phawkq ***

Q

R
Raven Blood Donor Club

S
Soe Min
Spot FM
Sweet Thinzar
Sis Ain
Shin Min's Coffee Corner
Sushi
Speaking Out Loud
Shwe Moe Tain
Student Bay
Sagaing
Sayaba
Sharing to Friends
Steven Alexander
Susu Kapyar
Sowha1
See N B Seen
Steve Ever Green
Sandra Lwin
Shwe Min Thar
Sakura Myanmar

T
Te Kaung
Thet Thet
Thet Naing
Thiha Kyaw Zaw
Thant Zin
Thant Zin Aung
Thu Hnin See
Thu Yein
Thadar
Third Testament
Thar Phyu
T Myo Hlaing
Talkii
Tay Zar 44
Tay Zar Win
The Very White Soul ***

U
Unique
U Kyaw Lin Oo ***

V
Variable
Open Letter to Burma

W
Wint Sweety
Wa Lone
Wai Phyo
Wai Hin Htut

X

Y
Yamin Su Hlaing
Yemon
Yan Aung
Yaw Han Aung
Yangon Thar
Yangonthar
Yan Naung Oak
Yadanar Cho
Yin Nyein Pann Foundation ***
Yin Nyein Pann Passion ***

Z
Zero Topic
Zaw Moe Aung
Zarni Min Htet
Zin Aung
Zinyaw
Zaw Maung's Poems
Zaw Ye Naing
Zyperlord
Zaw Wai's Journey
Znenith
Zin Ko Latt
Zin Aung 27
Zaw Ye Naung
Zay Wa Thoun
Zero Trash ***

Last Updated 04.09.2007


ဒါက က်ြန္ေတာှ လုပ္ထားတဲ့ ဒါရိုက္ထရီေလးမွာ ရွိေနတဲ့ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ေတြပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီဘေလာ့ဂ္ဟာ က်ြန္ေတာှတို့ ျကိုးစား တည္ေထာင္မယ့္ MBS Portal နဲ့ဆက္စပ္ သြားပါလိမ့္မယ္။ ေလာေလာဆယ္ စာရင္းအရ ဒီအထဲမွာ စာရင္းသြင္းထားသူ ျမန္မာဘေလာ့ဂါ စုစုေပါင္း ၃ဝဝေလာက္ ရွိေနပါတယ္။ မစုစည္းရေသးတဲ့ စာရင္းေတြ အရဆို ၂ဝဝဝေလာက္ ရွိေနျပီလို့ သိရပါတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂါေတြ စုစုစည္းစည္း ျဖစ္ဖို့ရာ Myanmar Blog Directory မွာလာေရာက္ ေျကျငာ နိုင္ပါတယ္။ မေျကျငာမီ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကို ဖတ္ရွုေစလိုပါတယ္။

Tags: , , , , ,

Monday, September 3, 2007

Blog Seminar

က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာဘေလာ့ဂါ ဆီမီနာဟာ ၁ရက္ေန့က ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးစီးသြား ခဲ့ပါတယ္။ ေတာှေတာှကို စိတ္ေမာ လူေမာနဲ့ ျပီးသြားတာပါ။ ဒီလူျကီး ပြဲတိုင္း အျမဲေနာက္က်မွ ေရာက္ေရာက္ လာျပီးေတာ့ ဘာမ်ား စိတ္ေမာလူေမာ ျဖစ္ေနရတာလဲလို့ ထင္ေနေကာင္း ထင္ေနျက ပါလိမ့္မယ္။ ဒီပြဲအတြက္ အားတက္သေရာ ပါဝင္ခဲ့ျကတဲ့ ရန္ကုန္ ဘေလာ့ဂါ ၂ဝေလာက္ ရွိတယ္။ အခက္အခဲေတြကို အမွတ္တရ ေျပာျပခ်င္ ပါေသးတယ္။

ပထမဆံုး က်ြန္ေတာှတို့ ဒီပြဲလုပ္ဖို့အတြက္ မျကာခဏ အစည္းအေဝး ျပုလုပ္ျကရပါတယ္။ အတည္တက် အစည္းအေဝး မဟုတ္ေသးဘူး။ က်ြန္ေတာှရယ္၊ ကိုေနဖုန္းလတ္ရယ္၊ စိုးေဇယ်ရယ္၊ ေမာင္ပြတ္ရယ္ မျကာခဏ ေတြ့ျဖစ္ျကတယ္။ ဘာေတြ ဘယ္လို လုပ္မယ္ တိုင္ပင္ျကတယ္။ အဲဒီကေန အားလံုးကို တိုင္ပင္ျပီး သူတို့ရဲ့ အျကံေတြနဲ့ ဒီပြဲအတြက္ စစီစဉ္ျကတယ္။ အဲဒီကာလက က်ြန္ေတာှဟာ အရမ္း အလုပ္ရွုပ္ေနတာပါ။ ပိုက္ဆံလည္း ေတာှေတာှ ျပတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အစည္းအေဝး ဆိုတိုင္း က်ြန္ေတာှဟာ ပိုက္ဆံ ၅၀၀၀ အရင္ရွာရတယ္။ က်ြန္ေတာှ ပထမ ေနထိုင္ရာ ေနရာက လိုင္းကားစီးရတာ အရမ္းခက္သလို ခရီးလည္းေဝးတာမို့ မ်ားေသာအားျဖင့္ တက္(စ္)စီ စီးရပါတယ္။ တခါတေလ အလုပ္ ခ်ိန္းထားတာေတြက နွစ္ခုသံုးခု ဆက္ေနတာမို့ ခရီးစရိတ္တင္ တစ္ရက္ တစ္ေသာင္း အထက္မွာ ရွိေနခ်ိန္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဆီမီနာဟာ က်ြန္ေတာှတို့ အတြက္ အေရးျကီးလို့ တတ္နိုင္သမ်ွ တစ္ပြဲမွ မပ်က္ေအာင္ တက္ေရာက္ခဲ့ျဖစ္တယ္။

ပထမေတာ့ ဆီမီနာမွာ က်ြန္ေတာှ အေျကာင္းအရာတစ္ခု ေျပာမလို့ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီပြဲမွာ မပါပါနဲ့လို့ က်ြန္ေတာှ့ကို တစံုတေယာက္က တားပါတယ္။ ဆပြန္ဆာ လိုအပ္သေလာက္ အကူအညီ ေပးမယ္လို့လည္း ေျပာပါတယ္။ အစည္းအေဝး လုပ္ေနရင္းတန္းလန္း က်ြန္ေတာှ့မွာ ဒုကဿခေရာက္ ရပါေတာ့တယ္။ ထားပါေတာ့။ က်ြန္ေတာှ ေျပာတာ မေျပာတာက က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ဘာမွ အေရးမျကီးပါဘူး။ ဒါေျကာင့္ ဒီပြဲမွာ လူေရွ့ထြက္ ေျပာရမယ့္ အစီအစဉ္ကို ဖ်က္လိုက္ျပီး ေအာှဂနိုက္ဇာ အျဖစ္သာ တာဝန္ယူလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုယူတာ အေျကာင္းရွိပါတယ္။ ဆီမီနာမွာ ျပသနာ တစ္ခုခု ျဖစ္လာရင္ ေအာှဂနိုက္ဇာေတြ ေခါင္းခံရမွာပါ။ ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ ဆီမီနာကိစဿစအတြက္ ဆပြန္ဆာ ရရွိေရး၊ ေနရာေရြးခ်ယ္ေရး၊ ေဟာေျပာမယ့္ ေခါင္းစဉ္ ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ေရး၊ စတဲ့ အရာေတြကို ရန္ကုန္က ဘေလာ့ဂါေတြ စုျပီး စလုပ္ျဖစ္ျကတယ္။ စုစုေပါင္း လူ၂ဝေလာက္ ရွိမယ္ ထင္ပါရဲ့။

ဒီလိုလုပ္ရင္း ဓါတ္ဆီေဈးေတြ တက္ေတာ့ လူေတြ ရုတ္ရုတ္ရုတ္ရုတ္ ျဖစ္တယ္။ ကားခေတြလည္း မတရား တက္လာတယ္။ ဒီလိုဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ ဆီမီနာအတြက္ စိုးရိမ္ခဲ့ ရပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ကလည္း ေနရာေတြ ဖိတ္စာေတြ လုပ္ျပီးထားျပီဆိုေတာ့ ေတာှေတာှ ဒုကဿခ ေရာက္ပါတယ္။ ရက္ေရြွ့ဖို့ကလည္း မျဖစ္နိုင္ဘူး။ ဒီပြဲမွာ အျခားကိစဿစေတြ ပါလာရင္ ျပသနာ ျဖစ္မွာစိုးလို့ဆိုျပီး က်ြန္ေတာှ့ကို ဒီပြဲမွာ မပါဖို့ ေျပာျကပါတယ္။ က်ြန္ေတာှလည္း ေခါင္းက်ိန္းမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှတို့ လုပ္တဲ့ပြဲဟာ နည္းပညာနဲ့၊ အေတြ့အျကံု ျဖန့္ေဝတာက လြဲျပီး ဘာအျခား ရည္ရြယ္ခ်က္မွ မပါသလို အျခား ဘယ္အဖြဲ့အစည္းနဲ့မွ မပတ္သတ္တာမို့ ဆက္လုပ္ဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။

တျခား ကိစဿစ တစ္ခုက ရန္ကုန္ အျပင္က ဘေလာ့ဂါေတြ ကိစဿစပါ။ အဓိကကေတာ့ မနဿတေလး ဘေလာ့ဂါမ်ားေပါ့။ ရန္ကုန္ မနဿတေလး ကြဲေနတာမ်ိုးကို မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ လူေတြ ဘယ္ေလာက္ျငင္းျငင္း ဒါက ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစဿစပါ။ ဒါေျကာင့္ က်ြန္ေတာှတို့ဟာ စပြန္ဆာ ရတဲ့ ေငြေျကးထဲကေန က်ပ္ငါးေသာင္းကို မနဿတေလး ဘေလာ့ဂါေတြကို ဖိတ္ေခါှရာမွာ အသံုးျပုဖို့ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို ဖိတ္ေခါှရာမွာလည္း ေငြရွိလို့ ပိုက္ဆံေပးျပီး ဖိတ္ေခါှတဲ့ ပံုစံမ်ိုး မျဖစ္ရေအာင္ ျကိုးစားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစဿစက ျဖစ္မလာပါဘူး။ မနဿတေလး ဘေလာ့ဂါမ်ားက ၃၁ရက္၊ ဩဂုတ္ ဘေလာ့ဂ္ေဒးမွာ မနဿတေလး ဘေလာဂါမ်ား ေတြ့ဆံုပြဲဆိုျပီး က်င္းပမယ္လို့ သိလာရတယ္။ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေျကာင့္ ဒီမွာ တစည္းတလံုးတည္း မလုပ္ျဖစ္တာကို စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။ တကယ္ဆို ဘေလာ့ဂ္စာအုပ္ လုပ္တဲ့အခ်ိန္ထဲက နိုင္ငံတကာက ျမန္မာ ဘေလာဂါေတြ စုစုစည္းစည္း ျဖစ္ဖို့ ျကိုးစားေနတယ္ဆိုတာ သိျကမွာပါ။ ထားပါေတာ့။

ဒီျပသနာက ဆီမီနာအထိ ေရာက္လာတယ္။ တက္ေရာက္သူေတြက ေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြထဲမွာ အခု ဆီမီနာဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ပထမဆံုး က်င္းပတဲ့ ဆီမီနာလား၊ မနဿတေလးက ပထမလား၊ ရန္ကုန္က ပထမလား စတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ ဒီလို ေျဖလိုက္တယ္။ ပထမေတာ့ အားလံုး တစုတစည္းထဲ က်င္းပဖို့ ျဖစ္ေျကာင္း၊ အခက္အခဲ အမ်ိုးမ်ိုးေျကာင့္ မနဿတေလးက ၃၁ရက္ေန့မွာ အရင္က်င္းပလိုက္ေျကာင္း၊ က်ြန္ေတာှတို့က ၁ရက္ေန့ကို ေရြွ့လိုက္ျပီး က်င္းပလိုက္ရေျကာင္း၊ နိုင္ငံတကာ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါမ်ား ဆီမီနာ အေနနဲ့ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပြဲကို ပထမဆံုး အျကိမ္လို့ သတ္မွတ္လို့ ရပါေျကာင္း မယုတ္မလြန္ ေျဖခဲ့ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ အေျဖေပးတာ အခ်ိုးမေျပခဲ့ရင္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဝမ္းကြဲသြားမွာကို မလိုလားပါဘူး။ ဒါကို နားလည္ျကမယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ တကယ္ဆို က်ြန္ေတာှတို့ ရည္မွန္းတာ နယ္ေျမေဒသစြဲေတြ မထားရွိဘဲ လြတ္လပ္တဲ့ အြန္လိုင္း ဘေလာ့ဂါ အဖြဲ့အစည္းေလးပါ။

ဒီဆီမီနာပြဲနဲ့အျပိုင္ က်ြန္ေတာှ့မွာလည္း အလုပ္ေတြက ရွုပ္လာပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ လုပ္ေနတဲ့ စြယ္စံုက်မ္းအတြက္ အေထာက္အကူ ျပုနိုင္တဲ့သူေတြကို သြားေရာက္ ေတြ့ဆံုရတယ္။ ပိုက္ဆံ မရွိရင္ ေခ်းငွားျပီး သြားရတယ္။ တဖက္မွာလည္း ဆီမီနာအတြက္ စီစဉ္ျကရတယ္။ အဲဒီရက္ပိုင္းက ၁ပတ္ေလာက္ အိပ္ေရးပ်က္ ခဲ့ရပါတယ္။ တရက္ေတာ့ က်ြန္ေတာှတာဝန္ခံထားတဲ့ စပြန္ဆာက နာေရးတစ္ခုေျကာင့္ အကူအညီ မေပးနိုင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန့က မိုးေတြကလည္းရြာ၊ တကဿကစီ အသြားအျပန္နဲ့တင္ ၁ဝဝဝဝေလာက္ ကုန္ပါတယ္။ လက္ထဲမွာ ပိုက္ဆံက ၅ဝဝေတာင္ မက်န္ေတာ့ဘူး။ စိတ္ေတြ ေတာှေတာှညစ္မိပါတယ္။ သူမ်ားေတြက က်ြန္ေတာှ ပိုက္ဆံ မရွိဘူးဆိုရင္ ေလ်ွာက္ေျပာေနတယ္ ထင္ျကတာကိုး။

ဒီလိုနဲ့ အဲဒီပြဲေန့ေရာက္လာတယ္။ လူေတြက ထင္တာထက္ အမ်ားျကီး လာတယ္။ ပထမ က်ြန္ေတာှတို့ မွန္းထားတာ လူ၃ဝဝပါပဲ။ တကယ္ လာတက္သြားတာ ၆ဝဝေလာက္ ရွိပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ က်င္းပေရး အဖြဲ့မွာ မိန္းကေလးက ၄ေယာက္ပဲ ပါပါတယ္။ က်န္တာ ေယာက္်ားေလးေတြ ပဲဆိုေတာ့ ျကိုဆိုေရး၊ ေနရာခ်ထားေရး၊ ဧည့္ခံေရးေတြမွာ အားနည္းခ်က္ ရွိလာပါတယ္။ တခ်ို့ စပြန္ဆာ ေတြကလည္း သူတို့ကို အေရးမလုပ္ဘူးဆိုျပီး မ်က္မွန္းတန္းရာ က်ြန္ေတာှ့ကို လူျကားသူျကားထဲ ကဲ့ရဲ့ ျပစ္တင္ပါတယ္။ တတ္နိုင္သမ်ွ က်ြန္ေတာှတို့လည္း အဆင္ေျပေအာင္ ျကိုးစားျကရပါတယ္။ တက္ေရာက္ လာသူေတြကလည္း စိတ္ဝင္တစားနဲ့ ေမးျကျမန္းျကပါတယ္။ လက္ခံရရွိတဲ့ ေမးခြန္း အေရအတြက္ဟာ ၁ဝဝေက်ာှပါတယ္။ တခ်ို့ေမးခြန္းမ်ားဟာ ဒီဆီမီနာနဲ့ မသက္ဆိုင္တာေတြ ပါသလို၊ တခ်ို့ေမးခြန္းမ်ားက နိုင္ငံေရးေတြနဲ့ ပတ္သတ္ေနပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ဒီေမးခြန္းေတြကို အျခားသူကို မေျဖေစေတာ့ပဲ က်ြန္ေတာှရယ္၊ ကိုေနဘုန္းလတ္ရယ္ ေျဖဆိုဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဆရာလုပ္ခ်င္လို့ မဟုတ္ပါ။ ေခါင္းခံခ်င္လို့ပါ။ က်ြန္ေတာှတို့နဲ့ မသက္ဆိုင္တဲ့ ျပင္ပ ေမးခြန္းေတြကို အခ်ိန္ငဲ့ျပီး ခ်န္ခဲ့ရပါတယ္။

ေမးခြန္း တစ္ခုက ဒီလိုေမးပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေတြဟာ ခ်ုပ္ထိန္းမွုက လြတ္ကင္းပါသလားတဲ့။ ပိတ္ပင္လို့ ရပါသလားတဲ့။ က်ြန္ေတာှက အိမ္တစ္အိမ္မွာ ေနထိုင္ရင္ အဲဒီအိမ္က စည္းကမ္းအတိုင္းသာ ျဖစ္ေျကာင္း၊ ဒီနိုင္ငံက ခြင့္မျပုတဲ့ အေရးအသားမ်ိုးဆိုရင္ ပိတ္လို့ရေျကာင္း ေျဖျကားခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ကိုယ့္ဘာသာ ေရးခ်င္ရာ ေရးလို့ရတယ္ဆိုေတာ့ စာေပစိစစ္ေရးက မခ်ုပ္ကိုင္ဘူးလားတဲ့။ ဒီေမးခြန္းကေတာ့ ေျဖသင့္တာမို့ ေျဖဆိုပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဟာ စာေပစိစစ္ေရး ေအာက္ကလို့ က်ြန္ေတာှ မထင္တဲ့အေျကာင္း၊ ျဖစ္ခ်င္းျဖစ္ ဆက္သြယ္ေရး ဒါမွမဟုတ္ နည္းပညာ လက္ေအာက္ကသာ ျဖစ္မယ္လို့ ထင္ေျကာင္း၊ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ အဆိုးေတြပဲ ရွိေနတာ မဟုတ္ေျကာင္း၊ နိုင္ငံကို အက်ိုးျပုနိုင္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ အမ်ားျကီး ရွိေနတာမို့ တထစ္ခ် အဆိုမျမင္သင့္ေျကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျဖျကားခဲ့ပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ စည္းမ်ဉ္း စည္းကမ္းေတြ လိုက္နာရမွာ ေရွာင္ျကဉ္ရမွာေတြနဲ့ ပတ္သတ္ျပီးလည္း ေမးပါေသးတယ္။ တစ္ကမဿဘာလံုး ဘေလာ့ဂ္မွာ ဘယ္သူကမွ စည္းမ်ဉ္းစည္းကမ္း ခ်မွတ္မထားေျကာင္း၊ မိမိကို သူမ်ားက မေကာင္းတာေရးရင္ မိမိက မျကိုက္သလို သူမ်ားကို မေကာင္းတဲ့ ပုဂဿဂိုလ္ေရး တိုက္ခိုက္မွု အေနနဲ့ မေရးသင့္ဘူး ဆိုတာေတာ့ လူတိုင္းနားလည္ နိုင္မယ္လို့ ထင္ေျကာင္း၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းတဲ့ စည္းကမ္းမ်ားသာရွိေျကာင္း၊ ျပသနာ ရွိေစနိုင္တဲ့ သူတစ္ပါးပိုင္ အေျကာင္းအရာ၊ ပစဿစည္းမ်ားကိုေတာ့ ေကာှပီရိုက္ကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ကူးယူ ျပသ ေရးသားဖို့ မသင့္ေျကာင္း ေျဖျကားေပးခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ပြဲဟာ ညေန ငါးနာရီ တိတိေလာက္မွာပဲ ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆံုးသြားပါတယ္။ ဒီစာကို ေရးျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြ တိုးတက္လာတယ္၊ ဘေလာ့ဂ္ လုပ္ခ်င္သူေတြ တိုးပြားလာတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ ျကားေနရတဲ့အတြက္ က်ြန္ေတာှတို့ အားလံုး ဝမ္းသာ ေနျကပါတယ္။ အားလံုးလည္း စိတ္ေတြ ေပါ့သြားျကတယ္။ ဒီပြဲမွာ အေရးတျကီး မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ရွိတယ္။ ဒါကေတာ့ ဒီပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အခ်ိန္ကုန္၊ ေငြကုန္၊ လူအားစိုက္ထုတ္ ေပးခဲ့ျကတဲ့ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုစိုးေဇယ်၊ ေမာင္ပြတ္၊ ကိုစစ္အိမ္၊ ကိုဘလာေဂါက္၊ ဘာညာ၊ ကိုမ်က္လံုး၊ ကိုျဖိုးကိုတက္စ္၊ မပင့္ကူ၊ မမီ၊ ေတဇာမင္းယြန္း၊ ကိုေက်ာှေဇယ်ကိုသန့္ေဇာှမင္းေစတန္ေဂါ့ကိုမိုးလွိုင္ည စတဲ့သူ အားလံုးကို ေက်းဇူး တင္ေျကာင္းပါ။ နာမည္မပါဘဲ က်န္ခဲ့သူေတြအျပင္၊ တကူးတက အကူအညီမ်ားစြာ ေပးခဲ့တဲ့ ကိုရဲျမတ္သူ၊ နိုင္ငံတကာကေန က်ြန္ေတာှတို့ကို ပံ့ပိုး ကူညီ ခဲ့ျကတဲ့ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ကုမဿပဏီေတြ အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ေျကာင္း အမွတ္တရ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

က်ြန္ေတာှတို့ ဘေလာ့ဂ္ပြဲနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ မွတ္တမ္း ဓာတ္ပံုေတြကို ဒီေနရာမွာ ျကည့္ရွု နိုင္ပါတယ္။

Why Do We Blog!

အမွတ္တရ

ညီလင္းဆက္

Blogban (no Broadband!)

ဘေလာ့ဂါ ဆီမီနာေတြ ျပီးသြားေတာ့မွ ဘေလာ့ဂ္ကို ဘန္းတာေတြ ေတြ့လာရပါတယ္။ အရင္က က်ြန္ေတာှ ဘန္းတာ မျကံုဖူးဘူး။ ထူးဆန္းတယ္ေနာှ။ ဘယ္သူ့ဘေလာ့ဂ္ေတြ အဘန္းခံထား ရတယ္ဆိုတာေတာ့ အားလံုး မသိေသးဘူး။ စာရင္း ျပုစုလိုက္ဦးမယ္။
 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz