Thursday, June 28, 2007

History of Myanmar's Animism

စာအုပ္အညြွန္း

ျမန္မာနိုင္ငံနတ္ကိုးကြယ္မွုသမိုင္း (ေခတ္ဦးကာလ)

မင္းစည္သူ
ေရြွေဒါင္းေတာင္စာေပ
ဒုတိယအျကိမ္၊ ဧျပီလ ၂၀၀၄
စာမူခြင့္ျပု ၈၅၇/ ၂၀၀၃(၁၁)
အုပ္ေရ ၁၀၀၀
တန္ဖိုး ၁၅ဝဝက်ပ္

နတ္ကိုးကြယ္မွု သမိုင္း ဆိုျခင္းထက္ ယဉ္ေက်းမွု သမိုင္းဟု ဆိုျခင္းက ပိုမွန္မည္ဟု ထင္မိသည္။ ျမန္မာျပည္လို ဘာသာေရးကို အေျခခံေသာ နိုင္ငံတြင္ ယဉ္ေက်းမွုနွင့္ ဘာသာေရးက ေရာေနွာေနသည္။ ဤစာအုပ္တြင္ ျမန္မာတို့၏ ဘာသာေရး ကိုးကြယ္မွုမ်ားမွ လူမ်ား ယံုျကည္ကိုးကြယ္ေနျကေသာ နတ္ေဒဝတာမ်ားမွာ အိနဿဒိယ ဟိနဿဒူအယူဝါဒမွ နတ္ေဒဝါမ်ား ျဖစ္ျကေျကာင္း အေထာက္အထား က်မ္းဂန္စာေပမ်ားနွင့္ တင္ျပထားသည္။ ဤစာအုပ္မွာ အတြင္း၃ရမင္း အတြင္း၃ရမင္းစေသာ နတ္မ်ားအေျကာင္း ေရးထားေသာ စာအုပ္မဟုတ္သလို ကိုးကြယ္ပသနည္းမ်ားကို ေရးသားထားေသာ စာအုပ္လည္း မဟုတ္ေခ်။ သိျကား၊ ျဗဟဿမာ၊ ေလာကပါလ၊ ဝိသျကံု၊ မာတလိ၊ အသဿသဝဏ္၊ သူရသဿသတီ စသည့္ နတ္မ်ား ျမန္မာ့ယဉ္ေက်းမွုထဲသို့ ဝင္ေရာက္လာပံုကို သုေတသန ျပုထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။

ဟိနဿဒူလူမ်ိုးတို့ အထြတ္အျမတ္ထားေသာ ေဗဒက်မ္းျကီး ေလးက်မ္းကို မဆိုထားနွင့္ ဗုဒဿဓဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာှမမူခင္ ဘီစီ ၁၅၀၀ ေလာက္က ေရးသားခဲ့သည္ဆိုေသာ မဟာဘရတ ဇာတ္ေတာှျကီးတြင္ပင္ အဆိုပါ နတ္မ်ားအေျကာင္းကို ေတြ့ရသည္။ ျမန္မာ ဗုဒဿဓဘာသာ ေလာကတြင္ ျဗဟဿမာ၊ သ်ွီဝ၊ ဗိသဿသနိုးတို့ကို သိပ္မေတြ့ရေသာှလည္း၊ သိျကား၊ ဝိသျကံု၊ မာတလိ၊ ဧရာဝဏ္ဆင္၊ အသူရာ၊ သူရသဿသတီ စသည္တို့မွာ အထင္ကရ က်န္ရွိေနေသးေျကာင္း ေတြ့ရသည္။ ေရွးေခတ္မင္းမ်ားဆိုလ်ွင္ ျဗဟဿမဏ ပုဏဿဏားမ်ားကို နန္းတြင္းပေရာဟိတ္မ်ားအျဖစ္ ခန့္ထားျကသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ပ်ူေခတ္ ယဉ္ေက်းမွု၊ ပုဂံေခတ္ ယဉ္ေက်းမွုမ်ားတြင္လည္း အဆိုပါ အေငြ့အသက္မ်ား ကူးယွက္ခဲ့သည္ကို ေတြ့နိုင္သည္။ အကယ္၍ နတ္ေဒဝါမ်ား ရွိခဲ့လ်ွင္လည္း အဆိုပါ နတ္ေဒဝါမ်ားမွာ အယူဝါဒ နွစ္မ်ိုး ဘုရားနွစ္ပါးကို ကိုးကြယ္မွု မျပုနိုင္ေျကာင္း ခ်င့္ခ်ိန္စဉ္းစား သင့္သည္။

ဤစာအုပ္သည္ ျဗဟဿမဏဝါဒနွင့္ ဗုဒဿဓဘာသာအျကား ေရာယွက္ေနမွုမ်ားကို ေဖာှျပထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ ဘာသာေရး စာအုပ္ပံုစံမ်ိုး မဟုတ္ဘဲ သုေတသန စာအုပ္ပံုစံသာ ျဖစ္သည္။ ျဗဟဿမဏယဉ္ေက်းမွု အေျကာင္းအရာမ်ားမွာ အလြန္က်ယ္ျပန့္သည္။ ျမန္မာဘာသာ ျပန္ဆိုထားျခင္းမ်ားလည္း အလြန္နည္းပါးသည္။ ျမန္မာ့ယဉ္ေက်းမွုတြင္ အဓိကေနရာမွ ပါဝင္ခဲ့ေသာ ယင္းအေျကာင္းမ်ားကို ယခုလို သိရသည္မွာ အလြန္တန္ဖိုးရွိသည္။ စာအုပ္မွာ စာမ်က္နွာ ၂၄ဝခန့္ ရွိသည္။ စာရြက္သားမွာ သာမန္သာ ျဖစ္သည္။ သရုပ္ေဖာှပံုမ်ား မပါသည္က ဝမ္းနည္းဖြယ္ ျဖစ္သည္။ မည္သို့ပင္ဆိုေစ ဤစာအုပ္သည္ အေျကာင္းအရာ အားျဖင့္ ရွားပါးေသာ အမ်ိုးအစားတြင္ ပါဝင္သလို စာအုပ္ ျပုစုသူကလည္း ထိုဘက္တြင္ က်ြမ္းက်င္သည္ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ သိမ္းဆည္း ထားသင့္ေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။

Book Review - ဘံုဘဝမွာျဖင့္ ထက္ျကပ္မကြာ

စာအုပ္အညြွန္း

ဘံုဘဝမွာျဖင့္ ထက္ျကပ္မကြာ

သခင္တင္ျမ
သီဟရတနာစာေပ
ပထမအျကိမ္၊ မတ္လ ၂၀၀၇
စာမူခြင့္ျပု ၃၁၀၀၀ ၂၀၁၀၇
အုပ္ေရ ၁၀၀၀
တန္ဖိုး ၂ဂဝဝက်ပ္


ဤစာအုပ္သည္ သခင္တင္ျမ၏ ေက်ာှျကားလွေသာ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ စာအုပ္၏ အဆက္ဟု ဆိုထားသည္။ သခင္တင္ျမသည္ လြတ္လပ္ေရး ျကိုးပမ္းမွုတြင္ အနီးကပ္ ပါဝင္ခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ အလံနီေခါင္းေဆာင္ သခင္စိုး၏ လက္ရင္း တပည့္ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ကို သခင္တင္ျမသည္ ၁၉၆၂ ခုနွစ္တြင္ ေရးသားခဲ့ျပီး ယခုစာအုပ္ကိုမူ ၂၀၀၄ ခုနွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္မွ ေရးသားခဲ့သည္ဟု ေတြ့ရပါသည္။ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ စာအုပ္မွာ သခင္တင္ျမ၏ ကိုယ္ေတြ့ အေျကာင္းအရာမ်ားကို ရီတိုလ္ပံုစံ ေရးသားထားေသာေျကာင့္ ဖတ္ရသည္မွာ အလြန္ေကာင္းလွသည္။ ယင္းစာအုပ္သည္ နိုင္ငံေရး စာေပေလာကတြင္ ထင္ရွားေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ျဖစ္သည္။ ယခုစာအုပ္ကိုေတာ့ ဘံုဘဝ၏ အဆက္ဟု ဆိုေသာေျကာင့္ စိတ္ဝင္စားျခင္း မ်ားစြာျဖင့္ ဝယ္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့သည္။

ဘံုဘဝမွာျဖင့္ ထက္ျကပ္မကြာ ေရးသားခ်ိန္ကို ဆန္းစစ္လိုက္လ်ွင္ သခင္တင္ျမ၏ အသက္ဂဝပိုင္းသို့ ေရာက္ေနျပီကို ေတြ့ရမည္။ ပထမစာအုပ္ကို ေရးသားစဉ္က အသက္ ၃ဂနွစ္ခန့္သာ ရွိေသးေသာေျကာင့္ ထိုစာအုပ္မွာ အားမာန္ အျပည့္ပါသည္။ ဇာတ္ေျကာင္းေတြကလည္း ခိုင္ခန့္သည္။ ယခုစာအုပ္တြင္ေတာ့ ဇာတ္ေျကာင္းမ်ားမွာ မခိုင္မာေတာ့။ ပိုဆိုးသည္မွာ ထိုစာအုပ္ကို သခင္တင္ျမက သူ့ေနရာမွ မေရးဘဲ သူ့ဇနီး ေနရာမွ ေရးသားထားျခင္းေျကာင့္ ျဖစ္သည္။ သူေထာင္ထဲ ေရာက္ေနစဉ္ကာလက သူ့ဇနီး ျကံုေတြ့ခဲ့ရေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။ အကယ္၍သာ သူ့ဇနီးေနရာမွ မေရးသားဘဲ သူ့ေနရာမွသာ Narrator သေဘာမ်ိုး ေရးသားမည္ဆိုလ်ွင္ ယခုစာအုပ္မွာ ပိုမိုဖတ္ရွု၍ ေကာင္းမည္ဟု ထင္မိသည္။ သူဘယ္ေလာက္ ေခ်ာေမာခန့္ညားပံု၊ မိန္းခေလးမ်ား နွစ္သက္ျကပံု စသည္တို့ကို သူကေရးျပီး သူ့ဇနီးေနရာမွ ဖတ္ျကရေသာအခါ စာေရးသူသည္ မိမိကိုယ္မိမိ အမြွန္းတင္လြန္းသလို ခံစားရေလသည္။ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ကို အထူးတလည္ ဖတ္ထားမိေသာေျကာင့္လည္း ျဖစ္နိုင္သည္။

ယခုစာအုပ္မွာ စာမ်က္နွာ ၂ရဝခန့္ ရွိသည္။ စာရြက္သားေကာင္းသည္။ သခင္စိုး၊ သခင္သန္းထြန္းနွင့္ ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းတို့၏ လမ္းခြဲျကပံုမ်ားအေျကာင္း ပါသည္။ ဘံုဘဝမွာျဖင့္သည္ ၁၉၄၅ခု ဩဂုတ္လ ၁၉ရက္ေန့တြင္ အဆံုးသတ္သြားသည္။ ယခုစာအုပ္တြင္ေတာ့ ၁၉၆၂ ဇန္နဝါရီ ၂၁ရက္ေန့မွာ အဆံုးသတ္သြားခဲ့သည္။ သခင္တင္ျမနွင့္ သူ့ဇနီး စတင္ေတြ့ျကခ်ိန္ ၁၉၃၉ ဧျပီလေလာက္မွ ၁၉၆၂ ဇန္နဝါရီ ၂၁ရက္ျကားက ၂၃နွစ္ျကာ နိုင္ငံေရး အေတြ့အျကံုမ်ားဟု ေယဘုယ် ဆိုနိုင္သည္။ စာမ်က္နွာမ်ား၏ ေအာက္ေျခတြင္ မွတ္စုမ်ား ပါေသာေျကာင့္ မွတ္သားရ လြယ္ကူေစသည္။ သို့ရာတြင္ ေနာက္ဆံုး၌ အကဿခရာဝလိစဉ္ မပါသည္ကေတာ့ အားနည္းခ်က္ ျဖစ္သည္။

အခ်ုပ္ဆိုရလ်ွင္ က်ြန္ေတာှ့ အေနျဖင့္မူ ဤစာအုပ္ကို ဘံုဘဝမွာျဖင့္ေလာက္ မနွစ္သက္မိပါ။ ယခင္စာအုပ္တြင္ မပါေသာ မွတ္သားစရာ အခ်ို့ ျဖည့္စြက္ ပါလာေသာှလည္း အမ်ားစုမွာ ယခင္စာအုပ္မွာ ဖတ္ရွုခဲ့ရျပီးမ်ား ျဖစ္သည္။ သကဿကရာဇ္မ်ား၊ အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ အမည္မ်ားကို တိတိက်က် ေရးထားေသာေျကာင့္ သခင္တင္ျမသည္ ေန့စဉ္မွတ္တမ္း ရွိသူတစ္ေယာက္ဟု ထင္မိသည္။ နိုင္ငံေရး စိတ္ဝင္စားသူမ်ား နိုင္ငံေရး သမိုင္း ေလ့လာခ်င္သူမ်ား အေနနွင့္မူ ဝယ္ယူသင့္ေသာ စာအုပ္ျဖစ္ေသာှလည္း သာမန္ဖတ္ရွုရန္ အတြက္မူ တန္ဖိုး အနည္းငယ္ ျမင့္ေသာေျကာင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ ဝယ္ယူသင့္ေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

ပူးတြဲဖတ္ရွုသင့္ေသာ စာအုပ္မ်ား

ဘံုဘမွာျဖင့္ သခင္တင္ျမ
အေရွ့ကေနဝန္းထြက္သည့္ပမာ သိန္းေဖျမင့္
ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္း၏မိန့္ခြန္းမ်ား စာေပဗိမာန္
တာေတစေနသား ဦးနု
သခင္သန္းထြန္းေနာက္ဆံုးေန့မ်ား

Discovery of India

စာအုပ္အညြွန္း

အိနဿဒိယကိုရွာေဖြေတြ့ရွိျခင္း

သန္းစိုးနိုင္
ခ်မ္းေျမ့ရတနာစာအုပ္တိုက္
စာမူခြင့္ျပု ၄၀၀၈၈၉၀၅၀၈
ပထမအျကိမ္၊ မတ္လ ၂၀၀၆
အုပ္ေရ ၅၀၀
တန္ဖိုး ၂ဝဝဝက်ပ္

အိနဿဒိယ၏ ေခါင္းေဆာင္ျကီး ဂ်ဝါဟလာေနရူး၏ Discovery of India ဆိုေသာစာအုပ္ကို သန္းစိုးနိုင္က ဘာသာျပန္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုစာအုပ္မွာ ေနရူး ေဒရာဒန္ ေထာင္ထဲတြင္ ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤစာအုပ္သည္ ခ်စ္သမီးသို့ ေပးစာမ်ားနွင့္ The Glimpses of World History ဆိုေသာ ကမဿဘာ့အေျကာင္း တေစ့တေစာင္း (ပါရဂူဘာသာျပန္) ဆိုသည့္စာအုပ္၏ အဆက္ဟုလည္း ဆိုနိုင္သည္။ သူ၏ သမီးကို ကမဿဘာျကီးအေျကာင္း၊ အိနဿဒိယအေျကာင္း ေျပာျပေသာ ပံုစံျဖင့္ ေရးသားထားသည္။ အဓိကအားျဖင့္ အိနဿဒိယ၏ သမိုင္းေျကာင္းကို ရွင္းျပထားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဤစာအုပ္ကို ေနရူးသည္ ဘဂဿငလီဘာသာနွင့္ မဟုတ္ဘဲ အဂဿငလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

စာအုပ္၏ ပထမပိုင္းမွာ ေနရူး၏ ေတာှလွန္ေရး လွုပ္ရွားမွုမ်ားအေျကာင္း၊ အယူအဆမ်ားအေျကာင္း၊ အျခားနိုင္ငံမ်ားအေျကာင္း မ်ားသည္။ ထိုအပိုင္းတြင္ ေနရူး၏ အဇဿဈတဿတအတြင္း ျဖစ္ေနေသာ စိတ္ခံစားမွုမ်ားကို ေတြ့နိုင္သည္။ မိသားစုနွင့္ ခြဲခြာေနခ်ိန္ ျကာေသာေျကာင့္ လြမ္းဆြတ္မွုမ်ားကိုလည္း ေတြ့နိုင္သည္။ ထိုကာလတြင္ သူ၏ဇနီးသည္ ဆံုးပါးသြားသည္။ ထို့ေနာက္တြင္ေတာ့ စာသည္ သြက္လာသည္။ မိမိ၏ ခံစားခ်က္မ်ားကို အိနဿဒိယဘက္သို့ လွည့္လိုက္သည္။ အခန္းသံုးမွစကာ ေနရူး၏ ပညာျကီးမားမွုကို ေတြ့ရေတာ့သည္။

ေနရူးသည္ အိနဿဒိယကို လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ျကိုးပမ္းေပးရာတြင္ အေရးပါေသာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သူသည္ နိုင္ငံေရးသမား တစ္ဦးပင္ ျဖစ္သည္။ သို့ရာတြင္ သူ၏ အျမင္သည္ က်ယ္ျပန့္လြန္းလွသည္။ သူသည္ လြတ္လပ္ေရးနွင့္ နိုင္ငံေရးသည္သာ နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံ၏ အေရးျကီးေသာ အရာဟု မယူဆေခ်။ ေတာှလွန္ေရးသမား ဘဝအျဖစ္နွင့္ပင္ နိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရျပီးလ်ွင္ လိုအပ္လာမည့္ အရာမ်ားကို ျမင္သည္။ ထို့ေျကာင့္ သူသည္ ဤစာအုပ္ကို သမီးထံသို့ ေရးစာမ်ား အသြင္ျဖင့္ ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ေနရူးသည္ အိနဿဒိယ၏ ယဉ္ေက်းမွု ဇစ္ျမစ္ကို ေနာေက်ေအာင္ သိသည္။ က်မ္းစာမ်ား၊ ဥပနိသ်ွဒ္မ်ားကို က်ြမ္းက်င္လိမဿမာသည္။ ဘာသာေရးတြင္ အစြဲအလမ္းမျကီးဘဲ ေဝဖန္ခ်င့္ခ်ိန္နိုင္စြမ္း ရွိသည္။ အျခားေသာ ဘာသာဝင္မ်ားကိုလည္း မနွိမ့္ခ်။ ဟိနဿဒူဝါဒနွင့္ ေဝဒက်မ္းဂန္မ်ားကို တန္ဖိုးထား ေလးစားသည္။ ထိုအရာမ်ားကို စိပ္ပိုင္းေဝဖန္ျပသည္။ အိနဿဒိယ၏ ယဉ္ေက်းမွု ေနာက္ခံသမိုင္းေက်ာင္းကို လူနားလြယ္ေအာင္ ရွင္းျပသည္။ အျခားေသာ နိုင္ငံမ်ားမွ အိနဿဒိယကို ျမင္ေသာ အျမင္ကို ဆန္းစစ္သည္။ ဗုဒဿဓနွင့္ ဗုဒဿဓဘာသာတရားေတာှကို သူအလြန္ေလးစား ျမတ္နိုးေျကာင္းကိုလည္း ေတြ့ရသည္။ နိုင္ငံေရး လူမွုေရးနွင့္ ဆက္နြယ္ျပီး ပတ္ဝန္းက်င္ နိုင္ငံမ်ားနွင့္ ဆက္ဆံျကပံုကိုလည္း ရွင္းျပထားသည္။ က်မ္းဂန္မ်ားမွ အဆံုးအမမ်ားကို လက္ရွိ အျဖစ္အပ်က္မ်ားနွင့္ ဆက္စပ္ျပီး ရွင္းျပထားသည္။

က်ြန္ေတာှသည္ ေနရူး၏ စာမ်ားကို ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္း သူ့ကို ပို၍ပို၍ ေလးစားလာမိသည္။ ဘက္ေပါင္းစံုမွ ေတာှေသာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ဟု ယံုျကည္လာမိသည္။ ျမန္မာျပည္နွင့္ အိနဿဒိယျပည္သည္ လြတ္လပ္ေရး ျကိုးပမ္းရာတြင္ တခ်ိန္တည္းလိုလို ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရး ရေတာ့လည္း တခ်ိန္တည္းလိုလိုပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ကတည္းက သူ၏ ေခါင္းထဲတြင္ ေနာင္နွစ္ေပါင္း ၁၀၀၊ ၂ဝဝအတြက္ စဉ္းစားေနခဲ့ျပီ။ နိုင္ငံတြင္ လြတ္လပ္ေရး ရေသာှလည္း စာရိတဿတ၊ ပညာ၊ ယဉ္ေက်းမွု၊ ဘာသာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ညီညြတ္ေရး မရွိလ်ွင္ ဘာမွမထူးဆိုတာ သူသိသည္။ သူသိသလို ျပည္သူလူထုကို ရွင္းျပတတ္သည္။ ပညာေပးသည္။ ျမန္မာ့နိုင္ငံေရး ျကိုးပမ္းမွု ေခါင္းေဆာင္မ်ားတြင္ ေနရူးလို ပုဂဿဂိုလ္မ်ိုးကို က်ြန္ေတာှ မေတြ့ရွိခဲ့။ အားလံုးက နိုင္ငံေရးတြင္ ေတာှလွန္ေရး တစ္ခုတည္းကိုသာ ဦးတည္ေနျကသည္။ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ ေရးေသာစာသည္ အဖိုးတန္ အက်ိုးရွိလ်ွင္ လိုက္နာမည့္သူ အမ်ားျကီး ျဖစ္သည္။ ဦးနုသည္ လူငယ္မ်ားအတြက္ ရုပ္စံုသမိုင္းဆိုေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ေရးခဲ့သည္။ သို့ေသာှ တစ္အုပ္နွင့္ပင္ ရပ္သြားခဲ့သည္။ ဘာသာေရး စာအုပ္မ်ားေရးေသာှလည္း သူ့အျမင္မ်ားသာ မ်ားသည္။ အတဿထုပဿပတဿတိဆန္ဆန္ တာေတစေနသားကို ေရးသည္။ မိမိေကာင္းကြက္မ်ားသာ မ်ားသည္။ က်ြန္ေတာှသည္ ေနရူးလို ေခါင္းေဆာင္မ်ိုးကို အလြန္သေဘာက်သည္။ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ ထိုအရာမ်ားကို သိေကာင္း သိေပလိမ့္မည္။ သို့ရာတြင္ အမ်ားအက်ိုးရွိေအာင္ ေရးသားေျပာျပဖို့လည္း လိုအပ္သည္ဟု က်ြန္ေတာှထင္သည္။ သူသည္ စာေပ၊ ယဉ္ေက်းမွု၊ ဘာသာေရး၊ အနုပညာ ဘက္ေပါင္းစံုလိုလိုတြင္ နွံ့စပ္သလို သူသိသမ်ွကိုလည္း ေရးသား ေဝငွသြားခဲ့သည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူေရးခဲ့ေသာ ဤစာအုပ္သည္ ကမဿဘာေက်ာှေနျပီျဖစ္သည္။ အိနဿဒိယအေျကာင္း ေလ့လာမည္ဆိုလ်ွင္ ဤစာအုပ္ကိုလည္း မျဖစ္မေန ေလ့လာျကရသည္။

ေနရူး၏ အေရးအသားသည္ ရွင္းလင္း ျပတ္သားသည္။ မူရင္းစာအုပ္တြင္လည္း အိနဿဒိယနိုင္ငံသားမ်ား သံုးစြဲေလ့ရွိေသာ ခက္ခဲသည့္ အဂဿငလိပ္ အသံုးအနွုန္းမ်ားကို သံုးစြဲမထား။ သန္းစိုးနိုင္ ဘာသာျပန္ ထားသည္ကလည္း ေျပျပစ္ ထိမိသည္။ ဖတ္လိုက္သည္နွင့္ ဦးေနွာက္ထဲကို တန္းဝင္သြားသည္။ အိနဿဒိယနွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ ယဉ္ေက်းမွု ကူးလူးျခင္း မ်ားစြာ ရွိခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ယဉ္ေက်းမွုတြင္ အိနဿဒိယဟန္မ်ား အမ်ားအျပား လြွမ္းမိုးခဲ့ဖူးသည္။ ျမန္မာ့ ဘာသာေရးတြင္ အိနဿဒိယ၏ ကိုးကြယ္ယံုျကည္မွုမ်ား မ်ားစြာ ပတ္သတ္ ဆက္နြယ္ေနေသးသည္။ ဤစာအုပ္တြင္ အိနဿဒိယကို ေတြ့နိုင္သည္။ ေနရူးကို ေတြ့နိုင္သည္။ ဤစာအုပ္ ဖတ္ျပီးလ်ွင္ ေနရူး၏ အျခားစာအုပ္မ်ားကိုပါ ရွာေဖြဖတ္ရွုခ်င္ လာလိမ့္မည္။


ဘာသာျပန္ျပီးေသာ ေနရူး၏ စာအုပ္မ်ား

ခ်စ္သမီးသို့ေပးစာမ်ား ပါရဂူ
ကမဿဘာ့အေျကာင္းတေစ့တေစာင္း ပါရဂူ

Wednesday, June 27, 2007

Myanmar Blog Book

Myanmar Blog Book

ျမန္မာ ဘေလာ့ခ္ဂါေတြ စုစည္းျပီး စာအုပ္တစ္အုပ္ စီစဉ္ေနတာ ၅၀ ရာခိုင္နွုန္းေလာက္ေတာ့ အရုပ္ထင္လာျပီလို့ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ထဲမွာ ျမန္မာဘေလာ့ခ္ေပါင္း ၄ဝဝေက်ာှထဲက ေကာင္းနိုးရာရာ ကဗ်ာ၊ ဝတဿထု၊ ဟာသ၊ အေတြးအျမင္၊ နည္းပညာ၊ ေဆာင္းပါး၊ အင္တာဗ်ူး၊ ဝတဿထု စတာေတြ ပါဝင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းနိုးရာရာ ဆိုရာမွာလည္း စီစဉ္သူ ဘေလာ့ခ္ဂါေတြကို တစ္ဦးစီ သီးျခား ဘေလာ့ခ္ေတြခြဲျပီး နွစ္သက္ရာပိုစ့္ေတြ ေရြးခ်ယ္ထားတာမို့ ေရြးခ်ယ္သူအလိုက္ အျကိုက္ေတြ ေျပာင္းသြားတာကို ေတြ့ရပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ဘေလာ့ခ္ဂါေတြရဲ့ စိတ္ျကိုက္ပိုစ့္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ထားျခင္းမ်ိုးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပမာ ျပရရင္ ဥတဿတရလမင္းက ထုတ္ေဝတဲ့ ခံစားသူအျကိုက္ ဝတဿထုမ်ားပံုစံ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီစာအုပ္ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ ကိုစိုးေဇယ်၊ ကိုေနဖုန္းလတ္နဲ့ မစဿစတာပုရွ္ တို့က အဓိက ဦးေဆာင္ စီစဉ္ေနျကတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ထုတ္တာမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခ်ို့ ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ မဂဿဂဇင္း၊ ဂ်ာနယ္တို့မွာ အေျကာင္းအမ်ိုးမ်ိုးေျကာင့္ ေဖာှျပမခံရတဲ့၊ မဂဿဂဇင္း ဂ်ာနယ္ေတြကို စာမူမပို့တဲ့ စာေရးေကာင္းသူ ပညာတတ္ေတြ အျပင္မွာ အမ်ားျကီး ရွိေနပါတယ္။ မဂဿဂဇင္း တစ္ေစာင္ကို စာမူ သြားပို့တဲ့အခါ ဘယ္ေန့ဘယ္လမွာ စာမူေရြးခ်ယ္မယ္လည္း ေသခ်ာမသိရ၊ နာမည္ရ အျခားစာေရးဆရာ မ်ားကိုလည္း ရုတ္တရက္ ဝင္တိုးဖို့ မလြယ္တာမို့ အဆိုပါ စာေရးသူေတြဟာ အခြင့္အေရး မရျကတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက နိုင္ငံရပ္ျခား ေရာက္ေနတဲ့သူေတြ အေနနဲ့ ဒါေတြကို အျမဲ ပို့နိုင္ဖို့ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေျကာင့္ သူတို့ဟာ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ခ္ေတြ တည္ေထာင္ျပီး ကိုယ့္စာကိုယ္ေရး၊ ကိုယ္အယ္ဒီတာလုပ္၊ ကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေဝသူ လုပ္ျပီး အင္တာနက္ကေန အခမဲ့ ျဖန့္ခ်ီျကပါေတာ့တယ္။

ဘေလာ့ခ္ဟာ မီဒီယာ ေတာှလွန္ေရးလို့ ေျပာလို့လည္း ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး သတင္း ရခ်င္လား၊ နည္းပညာေတြ အေျကာင္း သိခ်င္လား၊ ရသစာေပ ဖတ္ခ်င္လား၊ ကဗ်ာေတြ ဖတ္ခ်င္လား၊ ဘာသာေရးအေျကာင္း သိခ်င္လား ဘာမဆိုအားလံုး အခမဲ့ ဖတ္ရွုနိုင္ ရယူနိုင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ မဂဿဂဇင္းေတြမွာ ပါတဲ့ သတင္းေတြဟာ ေတာှေတာှ့ကို ေနာက္က်ေနတဲ့ သတင္းပါ။ ေနာက္ဆံုး သတင္းကို မရနိုင္ပါဘူး။ ဘေလာ့ခ္ ေလာကမွာေတာ့ နာရီနဲ့အမ်ွ မိနစ္နဲ့အမ်ွ သတင္းေတြ ရနိုင္တယ္။ အခ်က္အလက္ အသစ္ေတြ အေတြးအေခါှ အသစ္ေတြကို၊ မတူညီတဲ့ အျမင္ေတြကို ရနိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့ခ္ အားလံုးဟာ ေကာင္းတယ္၊ သတင္းမွန္တယ္လို့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ခ္တစ္ခုဟာ ကိုယ့္ရဲ့ Identity တစ္ခု ျဖစ္လာတာမို့ ဘေလာခ့္ဂါ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားဟာ အေတြ့အျကံု မ်ားလာတာနဲ့အမ်ွ ကိုယ့္ Identity ကိုကိုယ္ ထိန္းနိုင္ဖို့ သတင္းမွန္၊ အခ်က္အလက္မွန္ေတြ ေပးနိုင္ေအာင္ ျကိုးစားလာျကတာ ေတြ့ပါတယ္။

တခ်ို့ေတြက နိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ကိုယ္သိထားတဲ့ နည္းပညာေတြ၊ အတတ္ပညာေတြ၊ အေတြ့အျကံုေတြကို ေဝငွတယ္။ စာနယ္ဇင္းေတြလို ကိုယ့္စာမူပါလာဖို့ ေစာင့္ေနစရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့္စာမူကိုယ္တည္းျဖတ္ျပီး ကိုယ့္တာဝန္ကိုယ္ခံကာ အခမဲ့ ေဝငွေနျကတာပါ။ စိတ္ဝင္စားစရာ ဘေလာခ့္ေတြကို ဖတ္မယ္ဆိုရင္ မဂဿဂဇင္းေတြေတာင္ ဖတ္စရာ မလိုေတာ့ေလာက္ေအာင္ အေျကာင္းအရာ စံုလင္ မ်ားျပားတာကို ေတြ့ရမွာပါ။ အင္တာနက္ သံုးနိုင္ရံုနဲ့တင္ တစ္ကမဿဘာလံုးကို တခဏအတြင္း ျဖန့္ခ်ီနိုင္တာမို့ ျဖန့္ခ်ီေရး အတြက္ ပိုက္ဆံကုန္ဖို့ရာလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။

ဒီစာအုပ္ဟာ ဘေလာ့ခ္ဂါေတြ မ်ားစြာ ေရးထားတဲ့ အေျကာင္းအရာေတြထဲက ေကာင္းနိုးရာရာေတြကို ေရြးထားတာ ျဖစ္တယ္။ စာအုပ္ ဒီဇိုင္းကို ဘေလာ့ခ္ဂါေတြပဲ လုပ္ျကတယ္။ စာမူစီစစ္တာကိုလည္း ဘေလာ့ခ္ဂါေတြပဲ လုပ္ျကတယ္။ ထုတ္ေဝေရး အတြက္လည္း ဘေလာ့ခ္ဂါေတြ ရန္ပံုေငြစုျပီး အကုန္ခံျကတယ္။ ဒါေျကာင့္ ဒီစာအုပ္ဟာ ထူးျခားတယ္လို့ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ့ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ စာနယ္ဇင္းေတြမွာ မေရးသားေပမယ့္ ေရးအားေကာင္း၊ ေတြးအားေကာင္း၊ ပညာတတ္၊ အစြမ္းထက္သူေတြ အမ်ားျကီး ရွိေနေသးတယ္ဆိုတာ ေတြ့ျကရမွာ ျဖစ္ပါေျကာင္း။

Myanmar3 Unicode

Myanmar3 Unicode


ျမန္မာယူနီကုဒ္ အဖြဲ့အစည္းကေန ျမန္မာယူနီကုဒ္ ဗားရွင္းသရီး (Myanmar3) ဆိုတာ ထြက္လာျပီလို့ သိရပါတယ္။ ဒီယူနီကုဒ္မွာ ပါဠိ၊ သကဿငရိုက္ ဘာသာေတြကိုပါ ရိုက္နိုင္မယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ အျခား Application အားလံုးနဲ့လည္း အဆင္ေျပေျပ တြဲဖက္ အသံုးျပုနိုင္တယ္လို့ သိရပါတယ္။ ဝန္ျကီးဌာနေတြမွာ အခု စမ္းသံုးေနပါျပီတဲ့။ က်ြန္ေတာှ ေျပာခဲ့သလိုပဲ အရင္က မိုင္ျမန္မာ မိုင္ျမန္မာနဲ့ အခုေတာ့ ျမန္မာ၃ ျပန္ျဖစ္သြားျကျပန္ျပီ။ က်ြန္ေတာှ ေလ့လာမိသေလာက္ေတာ့ ျမန္မာသရီးဟာ ျမန္မာ့သဒဿဒါစနစ္ကို ေတာှေတာှ လိုက္နာထားတာ ေတြ့ပါတယ္။ ဥပမာ ျမန္မာစာမွာ ယပင့္၊ ရရစ္၊ ဝဆြဲ ဆိုတာေတြဟာ သီးျခား အကဿခရာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ယပင့္ဆိုတာ ယဆိုတဲ့ အကဿခရာနဲ့ ပင့္ထားတာ ျဖစ္တယ္။ ရရစ္ဆိုတာ ရကို ရစ္ထားတာ ျဖစ္တယ္။ ဝဆြဲဆိုတာ ဝကို တြဲထားတာ ျဖစ္တယ္။

ယူနီကုဒ္ စနစ္မွာ ယပင့္၊ ယရစ္၊ ဝဆြဲ၊ ဟထိုး ဒီေလးမ်ိုးအတြက္ သီးျခား တန္ဖိုးေပးမထားပါဘူး။

က်ား = က+ * + ယ + ာ + း
က်ား = 1000 1039 101A 102C 1038

ဒီေနရာမွာ 1039 ဆိုတာက ယ ကို ယပင့္ေျပာင္းမယ္ဆိုတဲ့ သေကဿငတ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါက Coding ေရးတဲ့အခါမွာ သံုးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူက လိုက္ရိုက္စရာ မလိုပါဘူး။ ပံုမွန္အတိုင္း ယပင့္ ရရစ္ကို ရိုက္နိုင္ပါတယ္။ စာလံုးတြဲပံုစနစ္ကို ျမင္သာေအာင္သာ ျပထားတာပါ။

ဒီယူနီကုဒ္ စနစ္မွာ အပင့္၊ အရစ္၊ လံုးျကီးတင္၊ ေသးေသးတင္၊ တေခ်ာင္းငင္၊ ဝစဿစေပါက္၊ ေအာက္ျမစ္ စတာေတြအတြက္ ေနရာမွန္ေပါှေအာင္ သီးျခားလက္ကြက္ေတြ မွတ္စရာ မလိုပါဘူး။ ဥပမာ ေဇာှဂ်ီစနစ္မွာ ေအာက္ျမစ္ဟာ (h,Shift+Y,Shift+U) သံုးေနရာမွာ ရွိတယ္။ တစ္ေခ်ာင္းငင္နဲ့ နွစ္ေခ်ာင္းငင္ အတိုအရွည္အတြက္ နွစ္ေနရာစီ ရွိတယ္။ ျမန္မာ၂ယူနီကုဒ္မွာေတာ့ တစ္ခုစီပဲ ရွိပါတယ္။ ဝဆြဲ ဟထိုး ဆိုရင္လည္း သီးျခားလက္ကြက္ မထားပါဘူး။ ဝဆြဲရိုက္ျပီး ဟထိုးဆက္ရိုက္ရံုနဲ့ ဝဆြဲဟထိုး ျဖစ္သြားပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသးေသးတင္+ တစ္ေခ်ာင္းငင္+ ေအာက္ျမစ္ အတြဲမွာေတာ့ ေအာက္ျမစ္ဟာ တစ္ေခ်ာင္းငင္နဲ့ သြားဆက္ေနတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ေသးေသးတင္ မပါဘဲ တစ္ေခ်ာင္းငင္ ေအာက္ျမစ္ ဆိုရင္ေတာ့ သူ့အလိုလို ေနရာခ်ဲေပးသြားပါတယ္။ ဒါကလည္း အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္လိုက္ရင္ ရမယ့္ ကိစဿစမ်ိုးပါ။

ဌ နဲ့ ဋဿဌ မတူပါဘူး။ ဌဆိုတာ ဌ တစ္လံုးတည္း ျဖစ္တယ္။ ဋဿဌ ဆိုတာက ဋ နဲ့ ဌ နွစ္လံုးတြဲထားတာ ျဖစ္တယ္။ ဥပမာ- မုေဋဿဌာ ဆိုတာက မုဋ္+ေဌာ ကိုေပါင္းျပီး ေရးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ဖတ္တဲ့အခါလည္း မုေဌာလို့ မဖတ္ဘဲ မုတ္ေဌာလို့ ဖတ္ရပါတယ္။ ဌာန ဆိုတာကိုေတာ့ ဌာနလို့ပဲ ေရးရတယ္။ ဋဿဌာနလို့ ေရးရင္ မမွန္ပါဘူး။

ျမန္မာစကားမွာ စာလံုးေတြ တစ္ခုနဲ့ တစ္ခု ဆင့္တဲ့အခါ ေအာက္ေဖာှျပပါပံုအတိုင္း ဆင့္ရပါတယ္။

က








အနီေရာင္ ျပထားတဲ့ ပထမ၊ တတိယနဲ့ ပဥဿစမ စာလံုးေတြက အေပါှမွာ အျမဲရွိရပါမယ္။ က်န္တဲ့ စာလံုးေတြက သူတို့ ေအာက္မွာသာ ေနရမယ္။ တကယ္ေတာ့ ဍဿဎ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ရိုက္တဲ့အခါ ဍရင္ေကာက္ဟာ ဎေရမွုတ္ အထဲကို ဝင္မေနသင့္ပါဘူး။ ဎေရမွုတ္ဟာ ဍရင္ေကာက္ရဲ့ ေအာက္မွာသာ ေနသင့္တယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာစာအဖြဲ့က စာတည္းမွူး ဦးျမတ္ေက်ာှရဲ့ ျမန္မာအကဿခရာ ေရးသားနည္းစနစ္မွာေတာ့ ဒီလို ထပ္ေရးတဲ့အခါ ဎရဲ့ ပံုပန္းသဏဿဍာန္ကို မပ်က္ေစဘဲ ဍဿဎ လို့သာေရးရမယ္လို့ ဆိုထားတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ အဘိဓာန္က်မ္းမွာလည္း အဲဒီလိုပဲ ေရးထားတာ ေတြ့ရလို့ ဒီ ဍဿဎ ေရးသားမွုကေတာ့ စည္းမ်ဉ္းကို မလိုက္နာဘူးလို့ ဆိုရပါမယ္။

ဒါေပမယ့္ ျမန္မာယူနီကုဒ္ကို က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ အျမင္နဲ့ဆို အျပည့္အဝ မွန္ကန္တယ္လို့ မျမင္ပါဘူး။ ျမန္မာယူနီကုဒ္ကို အသံုးျပုျပီး အကဿခရာ စီျကည့္တဲ့အခါ ဒီလို ထြက္လာပါတယ္။

ျမန္မာအဘိဓာန္ | ျမန္မာယူနီကုဒ္ | ေဇာှဂ်ီ

က က က
ကကုသန္ ဘုရား ကကူရံငါး ကိ
ကကူရံငါး ကကုသန္ဘုရား ကဲ
ကျကီး ကက္ကရာ ကဲ့
ကျကိုး ကကဿကရုပန္း ကဲ့
ကျကိုးတီးလံုး ကျကိုး ကဏဿဍ
ကျကိုးတန္ဆာ ကျကိုးတန္ဆာ ကီ
ကခုန္ ကျကိုးတီးလံုး ကူ
ကခ်လာ ကျကီး ကံ
ကေခ်သည္ ကခ်င္ ကံ့
ကေခ်ာှကခ်ြတ္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ကဲ့ဝွက္
ကခ်င္ ကခ်လာ ကံ့ကူဆံ
ကခ်င္ျပည္နယ္ ကခုန္ ကံ့ကူတံ
ကစား ကေခ်သည္ ကဏဿဍကျမင္းေတာှ
ကစားခုန္စား ကေခ်ာှကခ်ြတ္ ကံျကမဿမာ


ျမန္မာအဘိဓာန္ အကဿခရာစီပံုနဲ့ မတူတာကို ေတြ့မွာပါ။ ပထမ (က)ေတြ တူတယ္။ ဒုတိယ (က)မွာ ဗ်ည္းတြဲေတြ တြဲတဲ့အခါ စမွားပါေတာ့တယ္။ နွစ္ေခ်ာင္းငင္ဟာ တစ္ေခ်ာင္းငင္ရဲ့ အထက္မွာ ေရာက္ေနတယ္။ ဗ်ည္းတြဲေတြ မျပီးခင္မွာ (ကက္ကရာ) ဆိုတဲ့ အသတ္စဉ္ ဝင္လာတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ အကဿခရာဟာ ဖြဲ့စည္းပံု ရွုပ္ေထြးတဲ့အတြက္ စီရာမွာ ျပသဿသနာ အမ်ားျကီး ရွိနိုင္ပါတယ္။ သဒဿဒါအရ မွန္ေပမယ့္ ကြန္ပ်ူတာစနစ္ ေျပာင္းလဲရာမွာလည္း အခက္အခဲ အမ်ားျကီး ရွိနိုင္ပါတယ္။

ဒီယူနီကုဒ္ စနစ္ဟာ က်ယ္ျပန့္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာကေန အဂဿငလိပ္၊ အဂဿငလိပ္ကေန ျမန္မာ ဘာသာစကား Translation လုပ္ရာမွာလည္း အဆင္ေျပေအာင္ ျကံစည္ထားတယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ယူဆပါတယ္။ ဥပမာ ေမာင္ဘကို အဂဿငလိပ္လို ေျပာင္းတဲ့အခါ Maung Ba ဒါမွမဟုတ္ Mg Ba လို့တိုက္ရိုက္ ေျပာင္းလဲနိုင္တယ္လို့ ဆိုလိုတာပါ။ ေလာေလာဆယ္ သူတို့ရဲ့ ဝဘ္ဆိုဒ္မွာ သြားျကည့္တဲ့အခါ ယူနီကုဒ္ ဗားရွင္းသရီးကို တင္မထားေသးတဲ့ အတြက္ေျကာင့္ မစမ္းသပ္နိုင္ေသးေပမယ့္ အဲဒီဗားရွင္းဟာ အခုစမ္းသပ္တဲ့ ဗားရွင္းတူး အေပါှမွာသာ အဆင့္ျမွင့္ထားတယ္ ဆိုတာေျကာင့္ ယူနီကုဒ္သရီးဟာ ပိုေကာင္းလာမယ္လို့ ေမ်ွာှလင့္ရပါတယ္။ Font Face အေနနဲ့ကေတာ့ ေဇာှဂ်ီလို၊ ဝင္းေဖာင့္ေတြလို သိပ္မလွပပါဘူး။ ျပီးေတာ့ အသံုးျပုထားတဲ့ Keyman ကလည္း အခမဲ့ မဟုတ္ပါဘူး။

Sunday, June 24, 2007

Photoshop It! Wounded Leaf

Photoshop It! Wounded Leaf





Click Images to see Larger size

Saturday, June 23, 2007

My Picasa Web Album

I invite you all to come and visit my Photo Gallery. And let me tag with your albums as well.










Visit My Picasa Album

The Art of Love

အခ်စ္ေရးနွင့္ဗ်ူဟာ


အခ်စ္ေရး ကိစဿစဆိုသည္မွာ လူတစ္ေယာက္နွင့္ သူ၏ အသိုင္းအဝိုင္းအတြက္ ေသေရးရွင္ေရးတမ်ွ အေရးျကီးေသာ ကိစဿစတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။ အခ်စ္သည္ လူတို့၏ အသက္ရွင္ေရး အတြက္ေသာှလည္းေကာင္း၊ စိတ္က်ေသဆံုးေရး အတြက္ေသာှလည္းေကာင္း သက္ဆိုင္ေနရံုမ်ွမက လူ့မွုဘဝျကီး သာယာ ေပ်ာှရြွင္ေရး၊ ညစ္နြမ္းပ်က္ျပားေရးကိုလည္း ျဖစ္ေပါှေစနိုင္သည္။ ထို့ေျကာင့္ အခ်စ္ေရးကို ဗ်ူဟာက်က် ဂရုတစိုက္ ေစ့စပ္စြာ လုပ္ေဆာင္ျကရမည္။ အခ်စ္ေရးကို သံုးသပ္ရာတြင္ မရွိမျဖစ္ အေျခခံ အခ်က္ျကီး ငါးခ်က္ ရွိသည္။ ယင္းတို့မွာ
  1. စိတ္ဓါတ္ေရးရာ လြွမ္းမိုးျခင္း
  2. အေျခအေန
  3. ေဒသ
  4. ေခါင္းေဆာင္မွု
  5. လုပ္ထံုးလုပ္နည္း
စသည္တို့ ျဖစ္သည္။

စိတ္ဓါတ္ေရးရာ လြွမ္းမိုးျခင္း။ အခ်စ္ေရး တစ္ရပ္ကို စတင္ေသာအခါ မိမိဘက္ေတာှသားမ်ားနွင့္ တညီတညြတ္တည္း ျဖစ္ရန္လိုသည္။ စည္းလံုးမွု ရွိရန္လိုသည္။ မိမိအေပါှတြင္ အေကာက္မျကံေစရန္ စိတ္ဓါတ္ေရးရာ လြွမ္းမိုးထားနိုင္ရမည္။ သူတို့အေပါှတြင္ မိမိေကာင္းေျကာင္း သူတို့ယံုျကည္ေနေစ ရမည္။ အသားထဲမွ ေလာက္ထြက္ျပီး မိမိသူငယ္ခ်င္းမ်ား သစဿစာေဖာက္ေသာေျကာင့္ ဒုကဿခေရာက္ျကရေသာ သာဓကမ်ား မ်ားစြာ ရွိခဲ့ဖူးျပီ။ ဤပြဲတြင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါက မိမိဘက္ေတာှသားမ်ား၊ ကူညီခဲ့သူမ်ားကို ျပန္လည္ ေက်းဇူးျပုရန္ မေမ့ရ။ ထိုက္တန္စြာ အသိအမွတ္ျပု ေက်းဇူးဆပ္ရမည္။ ထိုသို့မဟုတ္လ်ွင္ ေနာက္တစ္ခါ သင္ျကိုးပမ္းေသာအခါ ထိုသူတို့က သင့္အား ဒုကဿခလွလွ ေပးျကလိမ့္မည္ဟုမွတ္။ ထို့ေျကာင့္ စစ္ဆင္ေရး စကတည္းက ဘက္ေတာှသားမ်ားကို မိမိဘက္က ေသခ်ာေစရန္၊ မိမိကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အကူအညီ ေပးေစရန္ စည္းရံုးထားရမည္။

အေျခအေန။ ဂုဏ္ျဒပ္၊ ပညာ၊ စည္းစိမ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ဘာသာေရး စသည္တို့သည္လည္း အခ်စ္ေရးတြင္ အဓိကထား ထည့္တြက္ရမည့္ အခ်က္မ်ား ျဖစ္သည္ကို မေမ့ေလ်ာ့ရ။ ခရစ္ယာန္ခ်စ္သူကို ပရိတ္ျကီး ၁၁သုတ္ စာအုပ္ လက္ေဆာင္ မေပးရ။ ဘုရားသို့ အတင္း ေခါှမသြားရ။ ခ်မ္းသာေသာ သူ့မိဘမ်ားေရွ့တြင္ ပေဒသရာဇ္စနစ္၊ ဘူဇြာစနစ္မ်ားအေျကာင္း မေျပာရ။

ေဒသ။ မိမိျကံစည္မည့္သူ၏ ေနထိုင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး၊ ဖံုးနံပါတ္၊ ေဆးခန္း၊ ရဲစခန္း၊ အရက္ဆိုင္ ရွိမရွိ၊ အနီးအနားတြင္ ကိုယ့္လို စစ္ဆင္ေနသူ ရွိမရွိ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေလ့လာထားရမည္။ ဥဒဟရုဏ္ ဆိုရေသာှ သင့္ခ်စ္သူသည္ သင့္ေရွ့တြင္ ေျခေခါက္လဲျပီး ဒူးျပဲသြားေသာအခါ ေဆးခန္းသြားမည္ဆိုပါက ထိုေဒသအား သင့္ေလ့လာ မထားလ်ွင္ ေဆးခန္း ဘယ္နားရွိမည္မွန္း သိမည္မဟုတ္ေပ။ ထို့အတူ သင့္ခ်စ္သူအိမ္ေရွ့တြင္ အရက္ဆိုင္ ရွိေနတာကို ဂရုမျပုမိဘဲ ညအခ်ိန္မေတာှ ဂစ္တာတစ္လက္ျဖင့္ သီခ်င္း တေဒါင္ေဒါင္ သြားေအာှပါက ပုလင္းစာမိမည္မွာ အမွန္ပင္။

ေခါင္းေဆာင္နိုင္စြမ္း။ ေခါင္းေဆာင္မွုနွင့္ အခ်စ္ေရး မည္သို့မ်ွ မသက္ဆိုင္ဘူးဟု သင္ထင္ေနပါက သင္၏ အခ်စ္ေရး ေအာင္ျမင္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ေခါင္းေဆာင္မွုတြင္
  1. ဉာဏ္ပညာရွိျခင္း
  2. ရိုးသားျခင္း
  3. စာနာတတ္ျခင္း
  4. သတဿတိ
  5. စည္းကမ္းရွိျခင္း
စသည့္ အခ်က္မ်ား ပါဝင္သည္။

ဉာဏ္ပညာရွိျခင္း ဆိုရာတြင္ ပညာတတ္ျခင္းကို မဆိုလို။ ျဖတ္ထိုးဉာဏ္ ေကာင္းမြန္ျခင္း၊ ရုတ္ခ်င္း ဆံုးျဖတ္နိုင္ျခင္း၊ ကိုယ့္ကို ယံုျကည္ေစျခင္း စသည့္ အခ်က္မ်ားကိုသာ ဆိုလိုသည္။ ကိုယ့္ခ်စ္သူသည္ ကိုရီးယား ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ား၊ မင္းသားမင္းသမီးမ်ားကို နွစ္သက္သူ ျဖစ္ပါက ထိုအေျကာင္းအရာမ်ားကို နွုတ္တက္အာဂံု ေဆာင္ထားပါ။ ကိုယ္စိတ္မဝင္စားလည္း စိတ္ဝင္စားခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားပါ။ သူတစ္ခုခု မသိေသာအခါ ကိုယ္က ေျပာျပနိုင္ပါေစ။ ကိုရီးယား သီခ်င္းမ်ား၊ မင္းသားမင္းသမီး ဓါတ္ပံုမ်ားကို ရွာေပးပါ။ မရလ်ွင္ ဝယ္ပါ။

ရိုးသားျခင္း ဆိုရာမွာလည္း ရိုးရိုးအအ ထံုထိုင္းထိုင္းျကီး လုပ္ျပေနဖို့ မလိုေပ။ ကိုယ္ျဖစ္ေနသည့္အရာ ျဖစ္ခ်င္သည့္အရာကို ရိုးရိုးသားသား ေျပာျပဖို့ပင္။ ကိုယ္ဖ်ားေနလ်ွင္ ဖ်ားေနေျကာင္းေျပာပါ။ ဖ်ားေနလ်က္နွင့္ သင့္ခ်စ္သူလုပ္ခ်င္ရာ၊ သြားခ်င္ရာကို လိုက္ပို့ လိုက္လုပ္ေပးမည္ဆိုလ်ွင္ ကားေသာှလည္း တိုက္မည္၊ ေကာင္မေလး၏ စကတ္ေပါှ အန္ခ်င္လည္း အန္မိသြားလိမ့္မည္။ ထိုအခါ မ်က္နွာမရ ေျခေထာက္ရ ျဖစ္တတ္သည္ကို သတိခ်ပ္ရမည္။ သို့ေသာှလည္း အရာတိုင္းတြင္ ရိုးရိုးဘြင္းဘြင္းျကီး သြားဖြင့္ေျပာတိုင္းလည္း မေကာင္းေပ။ လက္ဝါးစာ မိလိမ့္မည္။ ရိုးသားပါေစ မိတ္ေဆြ။

စာနာတတ္ျခင္း ဆိုသည္မွာ ကိုယ္ျကံစည္ေနသူ သို့မဟုတ္ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို စာနာျခင္း၊ မိမိအေပါင္းအသင္းမ်ားကို စာနာျခင္း၊ သူ၏ အေပါင္းအသင္းမ်ားကို စာနာျခင္းကို ဆိုလိုသည္။ သင္ဘယ္ေလာက္ သူ့ကိုခ်စ္ေျကာင္း၊ သူ့ေျကာင့္ ဘယ္ေလာက္ ခံစားေနရေျကာင္း၊ မေနနိုင္ေတာ့ေျကာင္း စသည့္ အေျကာင္းေပါင္းမ်ားစြာကို လူကိုယ္တိုင္တဖံု တယ္လီဖုန္းနွင့္ တသြယ္ ညစဉ္ညတိုင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ရင္ဖြင့္ တိုင္ပင္ေနလ်ွင္ ထိုသူတို့လည္း နားျငီးကာ စိတ္ရွုပ္ေထြး လာေပလိမ့္မည္။ ဖီလင္အျပည့္ျဖင့္ ေကာင္မေလးအိမ္ကို ညတစ္နာရီေလာက္မွ ဖုန္းေတြဆက္လ်ွင္လည္း သူ့မိဘမ်ားမွာ အိပ္ေရးပ်က္ကာ သင့္ကို မျကည္လင္သလို သူတို့သမီးကို ဆူမည္မွာ မလြဲေခ်။ ထို့ေျကာင့္ စာနာစိတ္ ထားရမည္။

သတဿတိ ဟူသည္ မိုက္ရူးရဲျခင္းမဟုတ္။ ေကာင္မေလးအား ေဟ့ဒီမွာျကည့္ဟုဆိုျပီး လက္ဖ်ံကို ဓါးျဖင့္ျခစ္ျပီး သူ့နာမည္ ေရးျပသည္မွာ သတဿတိမဟုတ္။ အရူးထျခင္း ျဖစ္သည္။ ေကာင္မေလးနွင့္ ျပသဿသနာ တက္လ်ွင္ေသာှလည္းေကာင္း သူ့မိဘမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ျပသဿသနာ တက္လ်ွင္ေသာှလည္းေကာင္း ကိုယ္က ေရွ့တန္းက ရဲရဲရင့္ရင့္ ေျဖရွင္းျပရမည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေရွ့တန္းတင္ျပီး ကိုယ္က ပုန္းလ်ွိုးကြယ္လ်ွိုး လုပ္မေနရ။ အနည္းဆံုး သင္ေကာင္မေလးကို လိုက္လံစကား ေျပာေနစဉ္ ေခြးတစ္ေကာင္ ဝင္ကိုက္ပါက ထြက္မေျပးရ။ ေကာင္မေလးကို ကာဗာ ယူမထားရ။ နာခ်င္နာပါေစ ဘယ္ေလာက္ ေျကာက္ေနပါေစ အကိုက္ခံလိုက္ပါ။ သို့တည္းမဟုတ္ ေခြးကို ေဆာင့္ကန္ပါ။

စည္းကမ္းရွိျခင္း ဆိုသည္မွာေတာ့ သင္က သူ့ထံကို ညရွစ္နာရီတိုင္း ဖုန္းဆက္သည္ဆိုလ်ွင္ ထိုအခ်ိန္ေရာက္တိုင္း မွန္မွန္ ဆက္ေပးရမည္။ ရည္းစားမျဖစ္မီ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို မဟုတ္မဟတ္ သြားမျကြားထားရ (သူျပန္ျကားလ်ွင္ သင့္ကို အလြန္တရာ စိတ္ဆိုးေပလိမ့္မည္)။ ရည္းစားမျဖစ္ေသးဘဲ အတင္းကာေရာ လက္သြားမကိုင္ရ။ ခ်င့္ခ်ိန္ပါ။

အထက္ပါ အခ်က္မ်ားကို မသိေသာ မလိုက္နာခဲ့ေသာ စံုတြဲဟူ၍ ေတာှေတာှရွားသည္။ ယင္းသေဘာကို နားလည္သူသာ ကိုယ္လိုခ်င္ေသာ အရာကို ေအာင္နိုင္ေပလိမ့္မည္။ သို့မဟုတ္ပါက မုခ် ရွံုးနိမ့္မည္ပင္။

သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း ကိုယ့္ကိုကူညီနိုင္သူ ဟူသမ်ွကို သူ့ေနရာနွင့္သူ လိုက္ဖက္မည့္သူကို သင့္ေတာှသလို စီမံခန့္ခြဲျပီး အကူအညီေတာင္းပါ။ မည္သူက သူဖတ္ေသာ စာျကည့္တိုက္တြင္ စာဖတ္ေလ့ ရွိသနည္း။ မည္သူက သူတက္ေသာ သင္တန္း တက္ေနသနည္း။ မည္သူက သူနွင့္ အလြန္ရင္းနွီးသနည္း။ မည္သူက သူရင္ဖြင့္တတ္ေသာ အေဖာှနည္း စသည္တို့ကို ေလ့လာျပီး သက္ဆိုင္သူအလိုက္ အသံုးခ်ပါ။

အလံုးစံုေသာ အခ်စ္ေရး ကိစဿစမ်ားမွာကား စင္စစ္ လွည့္စားမွုမ်ား အေပါှတြင္ အေျခခံသည္။ ကိုယ္က မလုပ္ခ်င္ေသာှလည္း လုပ္ခ်င္သည့္ဟန္ ျပရမည္။ ကိုယ္ကမစားခ်င္ေသာှလည္း စားခ်င္သည့္ဟန္ ျပရမည္။ ကိုယ္က ငိုခ်င္ေနေသာှလည္း ရယ္ျပရမည္။ ကိုယ္က ရယ္ခ်င္ေနေသာှလည္း မ်က္နွာညွိုးေနေစရမည္။

ျပသဿသနာ မေပါှခင္ သင့္ခ်စ္သူကို ျပသဿသနာ အျမည္းအစမ္း ေက်ြးရမည္။ သူေပ်ာှရြွင္ေနခ်ိန္တြင္ စိတ္မေကာင္းစရာ သတင္းေျပာပါ။ သူစိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ စိတ္အားတက္ျကြဖြယ္ရာမ်ား အားေပးပါ။ ထိုအခါ သူလည္း ေနာင္အခါ ျပသဿသနာ ျဖစ္လာလ်ွင္ လြယ္လြယ္နွင့္ ေျကာက္ဒူး တုန္ေနေတာ့မည္မဟုတ္။

သင္ျကံစည္ေနသူ ျကိုက္တတ္သည့္ အရာမ်ားနွင့္ မ်ွားေခါှရမည္။ သင့္ေကာင္မေလးက စာအုပ္ျကိုက္တတ္လ်ွင္ သင့္မွာ စာအုပ္ပံုျကီး ရွိေနပါေစ။ သင့္ေကာင္မေလးက အဝတ္အစား ျကိုက္တတ္လ်ွင္ ေခ်းငွားျပီး ေဈးျကီးျကီး ဝယ္ေပးလိုက္ပါေလ။ က်ံုးသြင္းရမည္။ သူျကိုက္ေသာအရာမ်ား သင္လည္း ထပ္တူထပ္မ်ွ ျကိုက္သည္ဟု ထင္ေနပါေစ။ သူ့ေျကာင့္ ကိုယ့္ဘဝျကီး ဦးတည္ရာမဲ့ေနဟန္ ျပရမည္ (မိန္းမမ်ားသည္ သူတို့ေျကာင့္ ကတိမ္းကယိုင္ ျဖစ္ေနသည္ကို ျမင္လ်ွင္ သေဘာက်တတ္၏)။ သူတို့၏ စိတ္ထဲတြင္ ခ်စ္၍ေသာှလည္းေကာင္း မုန္း၍ေသာှလည္းေကာင္း သင့္အေျကာင္းမ်ားသာ ျကီးစိုးေနျပီဆိုလ်ွင္ သင္အိုေကေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

သူ့ဘက္က အျပင္းအထန္ ျငင္းဆန္ေနလ်ွင္ ထိပ္တိုက္ မတိုးဝင္ပါနွင့္။ ထိုးမည့္ဆင္ ေနာက္တစ္လွမ္းဆုတ္ ဆိုသည့္ စကားကို သတိရပါ။

မိမိဘက္တြင္ ကူညီမည့္သူ၊ ေဖးမမည့္သူ မရွိဟန္ ေဆာင္ပါ။

သူ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သင့္ကို မလိုလားဘူးဆိုလ်ွင္ ထိုသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို နည္းအမ်ိုးမ်ိုး သံုးျပီး ျဖိုခြဲပါ။ အုပ္စုကြဲေအာင္ လုပ္ပါ။ သင့္ေျကာင့္ ဆိုတာကိုေတာ့ မသိပါေစနွင့္။

သင့္ခ်စ္သူ ထင္မထားေသာ အရာမ်ားကို လုပ္ျပပါ။ မေမ်ွာှလင့္ေသာ အရာမ်ား လုပ္ျပပါ။ ကိုယ့္ကို လူေရွ့သူေရွ့ ျပင္းထန္စြာ တုန့္ျပန္လာလ်ွင္ ခ်က္ခ်င္း မတုန့္ျပန္ဘဲ အငိုက္ဖမ္းနိုင္ေအာင္ ျကိုးစားပါ။ သူမလုပ္နိုင္ေသာ အရာတစ္ခုခုကို ကိုယ္က လုပ္ျပျခင္းျဖင့္ သူ့ကို အနိုင္ယူနိုင္သည္။

ကိုယ့္လ်ွို့ဝွက္ခ်က္မ်ား အစီအစဉ္မ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ တိုင္ပင္မွုမ်ားကို မေပါက္ျကားေအာင္ ဂရုျပုပါ။

မိမိ၏ အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္၊ သူမ၏ အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္မ်ားကို အဘက္ဘက္မွ သံုးသပ္ရမည္။ မိမိဘက္က အေလးသာလ်ွင္ ေအာင္ျမင္မွုရဖို့ မ်ားသည္။ မိမိဘက္က အေရးမသာလ်ွင္ ရွံုးနိမ့္နိုင္သည္။ ေစ့စပ္ေသခ်ာေသာ တြက္ဆျခင္း မပါလ်ွင္ သင့္အခ်စ္ေရးသည္လည္း မေအာင္ျမင္နိုင္။ ေအာင္ပြဲနွင့္ လြဲေခ်ာှမည္။ အထက္က ေဖာှျပခဲ့ေသာ အခ်က္မ်ားကိုသာ တိတိက်က် လိုက္နာမည္ဆိုလ်ွင္ ေအာင္ပြဲသည္ သင္နွင့္ လက္တစ္ကမ္း အလိုမွာပင္ ရွိေနျပီဟု မွတ္ရမည္။


အထက္ပါ အခ်က္မ်ားမွာ ဆြန္ဇု၏ အခ်စ္မဟာဗ်ူဟာက်မ္းမွ ပထမဆံုး အခန္းတစ္ခန္းသာ ရွိေသးသည္။ အခ်စ္ေရးရာသည္ ရွုပ္ေထြးမွု ရွိသည္။ လွည့္စားမွု မ်ားစြာလည္း ရွိသည္။ စိတ္ဝင္စားသူသည္ ဆြန္ဇု၏ The Art of War စာအုပ္ကို ဆက္လက္ေလ့လာ ျကပါကုန္။

ပူးတြဲေလ့လာရန္

The Art of War Sun Tzu
ေသနဂဿငဗ်ူဟာအတတ္ပညာ ခ်စ္နိုင္စိတ္ပညာ
စစ္ေအာင္နိုင္ရာေသာ အေျကာင္းျကီးမ်ား ကန့္သတ္စာစဉ္
မဟာဗ်ူဟာ ေသာင္းထိုက္

How do we make natural leaf to creative leaf

How do we make natural leaf to creative leaf




ကိုယ္လိုခ်င္ေသာ သစ္ရြက္ကို ပထမ ရယူပါ။

က်ြန္ေတာှ ယူထားေသာ သစ္ရြက္မွာ အလင္းအေမွာင္ တူေနေသာေျကာင့္ အလင္းအေမွာင္ ေပးပါသည္။ သစ္ရြက္ကို လိုအပ္သလို ေနရာျပင္ပါ။

သစ္ရြက္သီးသန့္ကို ျဖတ္ထုတ္ျပီး ပထအဆင့္ အရြက္ေလးရြက္ ဆက္သည္။ ထိုေလးရြက္ကို ေလယာတစ္ခုအျဖစ္ ေပါင္းသည္။

ပထမေပါင္းထားေသာ အရြက္ေလးရြက္ ေလယာကို ေနာက္ထပ္ တစ္ေလယာတြင္ ထပ္ပြားယူျပီး ၄၅ဒီဂရီ ေနရာလွည့္သည္။ အဆင့္၄ ပံုကို ျကည့္ပါ။

ဖန္တီးထားေသာ သစ္ရြက္ေလယာ နွစ္ခုစလံုးကို Blending Mode Pinlight ထားေပးရမည္။ ထိုအခါ အဆင့္၅ ပံုကဲ့သို့ ျဖစ္သြားသည္ကို ျမင္ရမည္ ျဖစ္သည္။

ထိုအဆင့္တြင္ Clt+U ကိုအသံုးျပုျပီး ကာလာမ်ား ေျပာင္းနိုင္ပါေသးသည္။ နွစ္သက္လ်ွင္လည္း ထိုအဆင့္မွာပင္ ရပ္လို့ရသည္။ ပံု၆ကို ျကည့္ပါ။ ယခုပံုတြင္ေတာ့ အနည္းငယ္ ထပ္ျဖည့္ထားသည္။

သစ္ရြက္ေလယာ နွစ္ခုကို Selection လုပ္ျပီး ၎ေလယာ နွစ္ခု၏ ေအာက္ေျခတြင္ အနီေရာင္ေလယာ တစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္ေသာအခါ ပံုရကဲ့သို့ ရလာမည္ ျဖစ္သည္။

ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာ ထိုသစ္ရြက္ေလယာ နွစ္ခုနွင့္ အနီေရာင္ေလယာတို့ကို ေပါင္းလိုက္ပါသည္။ ျပီးလ်ွင္ Blending လုပ္ျပီး အရိပ္အနည္းငယ္ခ်ေပး လိုက္လ်ွင္ ပံုဂကဲ့သို့ လိုခ်င္ေသာပံုကို ရလာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ အေရာင္မ်ားကို လိုခ်င္လ်ွင္ ထိုေလယာကို Clt+U အသံုးျပုျပီး ေျပာင္းလဲနိုင္ပါသည္။

Here to download Step by Step creation (500x3837)

Me, Myanmar and Loud-Speaker

က်ြန္ေတာှနွင့္ေလာှစပီကာ

က်ြန္ေတာှသည္ ဗုဒဿဓဘာသာကို နွလံုးသားထဲမွ နွစ္သက္ေသာှလည္း ေလာှစပီကာ ယဉ္ေက်းမွုကိုမွု လံုးဝလံုးဝ လက္ခံလို့ မရပါ။ နိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ေနခဲ့၍လည္း ျဖစ္မည္ဟု ထင္ေကာင္း ထင္နိုင္ပါသည္။ နိုင္ငံျခားမွာတုန္းက ညအိပ္ခ်ိန္တြင္ မည္သည့္အခန္းကမ်ွ အဝတ္ေလ်ွာှစက္ေတာင္ အသံုးမျပုျကပါ။ လူအားလံုးသည္ တစ္ေန့တာ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္လုပ္ျကရေသာေျကာင့္ အနားယူခ်ိန္တြင္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ နွစ္နွစ္ျခိုက္ျခိုက္ အနားယူလိုျကသည္။ ဆူညံသံ လုပ္သူရွိခဲ့လ်ွင္ ရဲစခန္းကို တိုင္ျကား၍ရသည္။ ထိုသို့ေသာ အက်င့္မ်ားျဖင့္ ထံုမြွန္းခဲ့ဘူးေသာ က်ြန္ေတာှသည္ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာေသာအခါ ေလာှစပီကာနွင့္ တိုးပါေတာ့သည္။

ပထမဆံုး ျကံုရတာက နွစ္အိမ္ေက်ာှမွ နတ္ပြဲျဖစ္သည္။ က်ြန္ေတာှ အလုပ္လုပ္သည္မွာ ညပိုင္းျဖစ္သည္။ အိပ္ခ်ိန္မွာ မနက္ေလးနာရီမွ ၁ဝနာရီအတြင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ နတ္ပြဲကား ၅ရက္တိတိ နံနက္ ၆နာရီမွ စကပါသည္။ ဆိုင္းဝိုင္းအျပည့္နွင့္ ျဖစ္သည္။ ပထမဆံုးေန့က ၅နာရီထိုးေလာက္မွ အိပ္ရာဝင္ခဲ့ေသာ က်ြန္ေတာှသည္ ၆နာရီထိုးတြင္ ရုတ္တရက္ ဆိုင္းသံဗံုသံမ်ား ျကားလိုက္ရေသာအခါ အလြန္တရာ ထိတ္လန့္ကာ အိပ္ရာမွ နိုးသြားသည္။ ထို့ေနာက္ နတ္ပြဲမွန္းသိ၍ ဆက္အိပ္ရန္ ျကိုးစားရာ မည္သို့မ်ွ မရေတာ့ပါ။ ထိုသို့ျဖင့္ ၅ရက္တိတိ နတ္ဒဏ္ကို ခံလိုက္ရေသာေျကာင့္ က်ြန္ေတာှသည္ တစ္ေန့တစ္ေန့ ထိုနတ္မ်ားကို ထိုင္၍သာ ဆဲေနမိ ပါေတာ့သည္။

ဒုတိယမွာ အသံမစဲ မဟာကဋဿဌာန္းပြဲ ျဖစ္ပါ၏။ ဘုရားရွင္သည္ ပဋဿဌာန္းတရားေတာှကို ဆင္ျခင္ေတာှမူေသာ အခါမွ ေရာင္ျခည္ေတာှသည္ စျကဝဠာသို့တိုင္ေအာင္ ျပန့္ထြက္လာခဲ့ေျကာင္း က်ြန္ေတာှ မွတ္သားခဲ့ဖူးသည္။ က်ြန္ေတာှ့အခန္းမွာ ထိုပဋဿဌာန္းရြတ္ဖတ္ရာ ေနရာနွင့္ သိပ္မေဝးလွပါ။ တရားက်င့္လိုေသာသူသည္ တရားရွိရာသို့ သြားရမည္။ စာသင္လိုသူသည္ စာသင္ခန္းသို့ သြားရမည္။ ကားစီးလိုသူသည္ ကားဂိတ္သို့ သြားရမည္။ ေလာေလာဆယ္တြင္ က်ြန္ေတာှ့မွာ တရားနာရန္ ဆနဿဒ မရွိပါ။ က်ြန္ေတာှ နွစ္ျခိုက္စြာ အိပ္လိုလွပါသည္။ သို့ေသာှ ထိုအသံသည္ က်ြန္ေတာှ့နားထဲသို့ က်ြန္ေတာှ လက္မခံခ်င္ဘဲ အတင္းဝင္ေနသည္။ က်ြန္ေတာှ ကဲ့သို့ပင္ အနားယူခ်င္သူမ်ားလည္း ရွိေနေပဦးမည္။ တရားေတာှကို အဘယ္ေျကာင့္ အသံခ်ဲ့စက္ ေလာှစပီကာတို့ျဖင့္ ရြတ္ဖတ္ရပါသနည္း။ ျကားနာမိလို့ ဒီတရားအေပါှမွာ သက္ဝင္မွု ျဖစ္လာလ်ွင္ အက်ိုးကုသိုလ္ ရနိုင္ေျကာင္း၊ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ မ်ားကလည္း နွစ္ျခိုက္ေျကာင္း က်ြန္ေတာှသိပါသည္။ သို့ေသာှ က်ြန္ေတာှ တရားမနာလိုေသးပါ။ က်ြန္ေတာှ မနာလိုေသးေသာ တရားကို က်ြန္ေတာှ့အား အတင္းဖြင့္ျပေနျခင္းမွာ က်ြန္ေတာှ၏ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ထိပါးျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိသည္။ တစ္ခါက က်ြန္ေတာှ တိဘက္ လာမားျကီးမ်ား၏ တရားဌာနကို ေရာက္သြားသည္။ သူတို့လည္း တရားေတြ ရြတ္ျကသည္။ သို့ရာတြင္ ေတာထဲေတာင္ထဲ ကိုယ့္ေက်ာင္းအတြင္းမွာသာ ရြတ္ျကျခင္း ျဖစ္သည္။ ျကည္နူးဖြယ္ရာပင္ ျဖစ္သည္။ က်ြန္ေတာှသည္ အမ်ားအျမင္တြင္ တိတဿထိ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ သို့ေသာှ ေအးခ်မ္းေသာ တရားဓမဿမအသံကို ျကည္နူးစြာ ခံစားရမည့္အစား ေလာှစပီကာ တရားသံကို ေန့ညမျပတ္ ခံစားရေသာအခါ က်ြန္ေတာှ့စိတ္သည္ ေဒါသေမာဟ မာန္မာနမ်ားသာ ပို၍ပို၍ တိုးလာေတာ့သည္။ တစ္ေန့ေန့တြင္ေတာ့ ထိုေလာှစပီကာ အသံမစဲအစား တိုးတိတ္ျငင္သာစြာ ရြတ္ဖတ္ေနေသာ ပဋဿဌာန္းတရားေတာှျမတ္ကို ျကည္နူးစြာ နာျကားခြင့္ ရပါေစဟု ဆုေတာင္းေနမိ ပါေတာ့သည္။

တတိယအသံမွာ အလွူခံမဏဿဍာပ္မွ ျဖစ္သည္။ ျဖတ္သြားသမ်ွ ကားတိုင္းကို အလွူခံသည္။ လွူေသာအခါ ဆုေတြေပးမည္။ သူမ်ားဆိုင္က အလွူခံဌာနအတြက္ မုန့္ေတြလာလွူေသာအခါ ထိုဆိုင္ကို ခ်ီးမြန္းခန္း ဖြင့္ျခင္းမ်ားလည္း ပါသည္။ ဇာတ္နိပါတ္ေတာှေတြကိုလည္း ဆြဲကာငင္ကာ ေဟာေျပာေနေသးသည္။ က်ြန္ေတာှသည္ ေအာှကာေအာှကာ ငိုပစ္ခ်င္ေတာ့သည္။

အဖ္အမ္အိုင္ ဥယ်ာဉ္ထဲက သစ္ခြဥယ်ာဉ္ထဲတြင္သာဆိုလ်ွင္ ဒါမ်ိုးေတြ ျကံုရမွာ မဟုတ္ဟု ေတြးမိသည္။ ထိုေနရာတြင္သာ အိမ္ေလး တစ္လံုးေလာက္ ရွိလိုက္လ်ွင္ က်ြန္ေတာှ့မွာလည္း အလကားေနရင္း အကုသိုလ္ေတြ တိုးလာမည္ မဟုတ္ေတာ့။ သို့ေသာှ ထိုအိမ္ဝယ္နိုင္ဖို့ ေငြအင္အားဆိုတာ အိပ္မက္မွာပင္ မရွိ။ ထို့ေျကာင့္ လူသည္ ပိုက္ဆံမရွိေသာအခါ အကုသိုလ္တရား ပိုပို တိုးပြားလာေလသလားဟုပင္ သံသယ ျဖစ္လာပါေတာ့သည္။ ေလာှစပီကာသံမ်ား ဆိတ္သုဉ္းပါေစ။

Me, Myanmar and Monks

က်ြန္ေတာှနွင့္ ဘုန္းျကီး


ေရွးမင္းမ်ားေခတ္ကာလက သာသနာေတာှကို ျကည့္ရွုရန္ မဟာဒါန္ဝန္ဆိုသည့္ ရာထူးကို ခန့္ထားျကသည္။ သာသနာေတာှ သန့္ရွင္းေရး၊ ရဟန္းသံဃာတို့နွင့္ စပ္ဆိုင္သည့္ ကိစဿစမ်ားတြင္ မဟာဒါန္ဝန္က ေျဖရွင္းရသည္။ ဘုန္းျကီး ဝတ္ျကသည္မွာ အေျကာင္းအမ်ိုးမ်ိုး ျဖစ္နိုင္သည္။ အခ်ို့ကလည္း တကယ့္ကို သာသနာ့ေဘာင္သို့ ဝင္လိုေသာေျကာင့္ ျဖစ္သည္။ အခ်ို့ကလည္း ေနာင္ဘဝအတြက္၊ တခ်ို့ကလည္း စားဝတ္ေနေရး ျကပ္တည္းသည့္အတြက္၊ အခ်ို့ကလည္း အခက္အခဲ မ်ိုးစံုတို့ေျကာင့္၊ အခ်ို့ကလည္း တရားဓမဿမ က်င့္ျကံလိုေသာေျကာင့္၊ တရားထူး သိျမင္လိုေသာေျကာင့္ စသည္ျဖင့္ အမ်ိုးမ်ိုး ကြဲျပားနိုင္သည္။ သို့ေသာှ ျမင့္ျမတ္ေသာ သကဿငန္းကို ဝတ္ရံုလိုက္ျပီ ဆိုသည္နွင့္ ျမင့္ျမတ္ေသာ အက်င့္ကိုသာ က်င့္ျကံသင့္ေပသည္။

၂၀၀၂ ကာလမ်ားဆီက ျဖစ္သည္။ သန္လ်င္တံတားျကီးနားမွ ယုဇနဥယ်ာဉ္သို့အသြား ဘုန္းျကီးမ်ားကို စက္ဘီးမ်ားျဖင့္ အစုလိုက္ အျပံုလိုက္ ေတြ့လိုက္ရသည္။ လူမ်ားလည္း မနည္းေပ။ စိတ္ဝင္စား မိေသာေျကာင့္ သူတို့သြားရာသို့ လိုက္ျကည့္မိေသာအခါ ဟိုဘက္ဒီဘက္ နွစ္ဘက္ခြဲ၍ ေဘာလံုးကန္ေန ျကသည္ကို ေတြ့ရသည္။ လူမ်ားက အျပင္မွ လက္ခုပ္လက္ဝါးတီးကာ အားေပးလ်က္။ တစ္ဖက္ ဘုန္းျကီး အသင္းက အေပါှရံု သကဿငန္းမပါ၊ သင္းပိုင္နွင့္သာ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဘုန္းျကီး အသင္းက သကဿငန္းကို တေစာင္း ရံုထားသည္။ က်ြန္ေတာှသည္ လြန္စြာမွ ရွက္ရြံ့ စိတ္ပ်က္ျခင္းမ်ားစြာ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။

ရပ္ကြက္မ်ားတြင္လည္း ဘုန္းျကီး အခ်ို့ ဆိုက္ကားေပါှတြင္ ေလာှစပီကာတင္ျပီး ေက်ာင္းေဆာက္ရန္၊ ဘာေဆာက္ရန္ျဖင့္ အလွူ လိုက္ခံျကသည္။ တိုက္ခန္းမ်ားေပါှအထိ တက္ျပီး ဆြမ္းအလွူ ခံျကသည္။ ခရီးစရိတ္ ျပတ္သြားလို့ဆိုျပီး လိုက္ေတာင္းသူမ်ားလည္း ရွိသည္။

တစ္ေလာက နိုင္ငံျခားသား တစ္ေယာက္နွင့္ ဘုရားေပါှတြင္ စကားေျပာေနခိုက္ ဦးဇင္းတစ္ပါးက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နွင့္ လက္တြဲျပီး ျဖတ္သြားသည္။ က်ြန္ေတာှသည္ သိန္းေဖျမင့္၏ တက္ဘုန္းျကီး ဝတဿထုကို ေျပးသတိရလိုက္မိသည္။ နိုင္ငံျခားသားကေမးသည္။ မင္းတို့ဆီက ဗုဒဿဓဘာသာ ဘုန္းျကီးေတြလည္း မိန္းမနဲ့ မကင္းဘူးလား ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ က်ြန္ေတာှလည္း တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ ေထရဝါဒတြင္ ဒါမ်ိုး လက္မခံေျကာင္း၊ အဆိုပါ ဘုန္းျကီးမ်ားမွာ အတုအေယာင္ သာသနာဖ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ေျကာင္း ျပန္ေျပာလိုက္သည္။ ထို့ေနာက္မျကာပါ ကားနွင့္ျပန္လာရာ မီးပြိုင့္တစ္ခုတြင္ ဘုန္းျကီးတစ္ပါးက ကားေမာင္းျပီး ဒကာလုပ္သူက ေဘးမွ ထိုင္စီးသြားသည္ကို ေတြ့လိုက္ရပါေသးသည္။

ဘုန္းျကီးမ်ား နိုင္ငံေရးစကား ေျပာျကသည္။ လူမ်ိုးေရး တိုက္ပြဲေတြ နြွဲျကသည္။ ဆရာဝန္အလုပ္ ဆရာဝန္လုပ္၊ ကားသမား ကားအလုပ္လုပ္၊ ဘုန္းျကီးအလုပ္ ဘုန္းျကီးလုပ္မွ ဘုန္းျကီးဟု ေခါှဆိုျခင္းငွာ ထိုက္သည္ဟု က်ြန္ေတာှ ထင္မိသည္။ အင္တာနက္ ေခတ္ျကီးတြင္ ေခတ္မီေသာ ဦးဇင္းပ်ိုမ်ား အင္တာနက္ထဲ ဝင္လာျကသည္။ ပြန္းဆိုဒ္မ်ား မျကည့္ဘူးဟု ဆိုေသာှလည္း အခ်ို့က ခ်တ္ရြမ္းမ်ားတက္ကာ ေပါက္ကရမ်ား ေျပာျကသည္။ ဘာသာေရးစကားမ်ား တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ေျပာကာ လက္ေတြ့တြင္ မိန္းခေလးမ်ားကို ထိကပါး ရိကပါး ေျပာတတ္ေသာ ဦးဇင္းမ်ားကိုလည္း ေတြ့ရသည္။ အခ်ို့ဆိုလ်ွင္ ပစ္ပစ္နွစ္နွစ္ ေအာက္ပိုင္းကိစဿစမ်ားကို ဘုရားေဟာဆိုျပီး ေျပာတတ္ျကေသးသည္။ ေနာက္ဆံုး ထိုဦးဇင္းမ်ားကို ဘန္းပစ္ရသည္။

ဆရာေတာှျကီးမ်ားေတာင္ လန္ခရုဆာ စီးေနေသာ ကလိယုဂ္တြင္ ဦးဇင္းမ်ား ေခတ္နွင့္အညီ အင္တာနက္ သံုးျခင္းကို က်ြန္ေတာှ လက္ခံပါသည္။ အင္တာနက္တြင္ ဗဟုသုတမ်ားစြာ ရွိသည္။ အတတ္ပညာ မ်ားစြာရွိသည္။ အခ်ို့ေသာ ဦးဇင္းမ်ား ကြန္ပ်ူတာကို မြွတ္ေနေအာင္ က်ြမ္းက်င္ျကသည္။ အခ်ို့လည္း ပရိုဂရမ္းမင္း၊ ဒီဇိုင္း က်ြမ္းက်င္ျကသည္။ ဘုရားရွင္၏ သုတ္၊ ဝိနည္း၊ အဘိဓမဿမာတို့ကို လြယ္ကူစြာ ေလ့လာနိုင္ရန္ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ ေရးျကသည္။ ထိုဆရာေတာှမ်ားကို က်ြန္ေတာှေလးစား မိပါသည္။ သို့ေသာှလည္း ထိုထိုေသာ လူေက်ာှမ်ား ျကားထဲမွ သကဿငန္းဝတ္ျပီး ေပါက္တက္ကရ လုပ္ေနေသာ ကိုယ္ေတာှမ်ားကိုေတာ့ မနွစ္သက္မိတာ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာှမ်ားသည္ မြန္ျမတ္ပါသည္။ ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာှတြင္ သကဿငန္းရံုျပီး ဘုရားရွင္၏ သာသနာကို နိမ့္က်၊ အျမင္တိမ္းေစာင္းေစသည့္ အမူအက်င့္မ်ား မလုပ္သင့္ဟု ထင္မိသည္။ ဗုဒဿဓဘာသာ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ထိုသို့ေသာ သံဃာပ်က္မ်ား ေပါမ်ားလာလ်ွင္ သာသနာလည္း ပ်က္လာမည္မွာ မလြဲေခ်။

မင္းတကာတို့ အေလးထား ရိုက်ိုးေနေသာအခ်ိန္ ခမည္းေတာှ ဖိတ္ျကားခ်က္ေျကာင့္ တိုင္းျပည္သို့ ျပန္ျကြရာတြင္ မည္သည့္ ယာဉ္ရထား တန္ခိုးဣဒဿဓိပါဒ္မွ မသံုးဘဲ တစ္ေန့လ်ွင္ တစ္ယူဇနာနွင့္ ယူဇနာေျခာက္ဆယ္ကို ေျခလ်ွင္ ျကြေတာှမူေသာ ဗုဒဿဓဘုရားရွင္နွင့္ သာဝကမ်ားကို က်ြန္ေတာှသည္ လြန္စြာမွပင္ ျကည္ညိုေနမိပါေတာ့သည္။

Me, Myanmar and Beggars

က်ြန္ေတာှနွင့္သူေတာင္းစား

ျမန္မာျပည္တြင္ တေန့တျခား သူေတာင္းစားမ်ား မ်ားျပားလာသည္။ ကားရပ္လိုက္သည္နွင့္ ကားနားကို အတင္းကပ္ကာ အတင္းေတာင္းသည္။ လက္ဘက္ရည္ ဆိုင္မ်ားတြင္ ထိုင္ရွိခိုးေနသူမ်ား အမ်ားအျပား။ ျကည့္လိုက္ေတာ့ ကေလးေလးေတြ အမ်ားစု ျဖစ္သည္။ အခ်ို့ကလည္း ေျခေထာက္ေလး တစ္ဖက္ ျပတ္တာေလာက္နွင့္ ေတာင္းေနျကသည္။ အခ်ို့ကလည္း မိမိကေလး အခါလည္ေလးကို ေနပူထဲပိုက္ျပီး လိုက္ေတာင္းျကသည္။ ေအာက္ေျခလူတန္းစားမ်ား စီးပြားေရး အရမ္းျကပ္တည္း ေနျကသည္ကို က်ြန္ေတာှ နားလည္ပါသည္။ သို့ေသာှ ဒီအရာကို ဒီအတိုင္း ဆက္ျကည့္ေနလ်ွင္ အေခ်ာင္စိတ္ဓါတ္ ေမြးျမူသူမ်ား ေပါမ်ားလာေတာ့မည္။ စကဿငာပူတြင္ ေတာင္းရမ္းျကသူတိုင္း အတတ္ပညာ တစ္ခုခု တတ္ျကရသည္။ သူတို့၏ အတတ္ပညာကို ျပကာ ေဖ်ာှေျဖ၍ နွစ္သက္သူမ်ားက သေဘာက်ေျကး ေပးသြားသည့္ ပံုစံမ်ိုး။ ေတာင္းရမ္းသူ မဟုတ္။ ျပီးေတာ့ တကယ့္ကို မ်က္စိမျမင္သူ၊ ဒုကဿခိတလံုးလံုး ျဖစ္ေနသူမ်ားသာ ျဖစ္ျကသည္။ ဒီမွာ က်ြန္ေတာှ ေတြ့ရေသာ သူေတာင္းစားမ်ားကေတာ့ တခ်ို့ဆို က်ြန္ေတာှ့ အသက္အရြယ္ပင္ ရွိေသးသည္။ က်န္းက်န္းမာမာ သန္သန္စြမ္းစြမ္းမ်ား ျဖစ္သည္။ တခ်ို့ကလည္း ေျခေထာက္၊ လက္ ဘာျဖစ္မွန္းမသိ ပတ္တီးေတြ စည္းထားျကသည္။ ခရီးေဝးသြားလ်ွင္ ကေလးေတြက ဟိုင္းေဝးလမ္းေပါှတက္ျပီး ရွိခိုးေနျကသည္။ သကဿငန္းျကီး နွင့္ ဘာသာေရးကို ခုတံုးလုပ္ကာ တစ္ဆိုင္ဝင္ တစ္ဆိုင္ထြက္ လိုက္အလွူခံသည္။ ဆိုက္ကားျကီးစီးျပီး လိုက္အလွူခံသည္။ နိုင္ငံျခားသားျမင္လ်ွင္ ေနာက္မွ တေကာက္ေကာက္ ေလ်ွာက္လိုက္ျပီး မေပးမခ်င္း ေတာင္းသည္။ သနားေသာ သူမ်ားက လွူဒါန္းျကသည္။ က်ြန္ေတာှသည္ သူတစ္ပါး အလွူကို မစဿဆိယစိတ္ မျဖစ္ပါ။ သို့ေသာှ မုဒိတာလည္း မပြားနိုင္ပါ။ ျမန္မာတို့သည္ သနားဂရုဏာစိတ္ ထားတတ္ေသာ သူမ်ားျဖစ္ျကသည္။ ထိုစိတ္သည္ ေကာင္းပါ၏။ သို့ေသာှ ထိုစိတ္မ်ိုး ထိုထိုေသာ ေနရာမ်ိုးတြင္ မထားသင့္ဟု ထင္မိသည္။ ပိုက္ဆံကို ဒီလိုေတာင္းလို့ ရေကာင္းမွန္းသိလ်ွင္ ထိုကေလးမ်ားသည္ ဘာမွအသံုးက်မည္ မဟုတ္ေတာ့။ အျခားနိုင္ငံသားမ်ား အျမင္တြင္လည္း အထင္ေသးဖြယ္ ျဖစ္သည္။ ထိုဓေလ့ျကီးကို တိုက္ဖ်က္သင့္သည္။ အေျခခံ လူတန္းစားမ်ားကို အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းရေအာင္ စားဝတ္ေနေရး ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးရမည္။ ထိုမွတဆင့္ ေတာင္းစားလိုလ်ွင္ ကိုယ္ကာယ ခ်ြတ္ယြင္းေနေျကာင္း ေထာက္ခံစာနွင့္ လိုင္စင္ထုတ္ေပးရမည္။ အလကား ေတာင္းမစားေစဘဲ အတတ္ပညာ တစ္ခုခုကို သင္ျကားတတ္ေျမာက္ ေစရမည္။ အသိပညာ ေပးရမည္။ အသိပညာလည္းမရွိ၊ စားစရာလည္း မရွိလ်ွင္ ေနာက္ဆံုး ခိုးဆိုးလုယက္ ျကေတာ့မည္။ က်ြန္ေတာှတို့ နိုင္ငံျကီးမွာ သူေတာင္းစား မ်ားေနျပီဆိုေသာ အသံမွာ နားေထာင္၍ ေကာင္းေသာ အသံဟု က်ြန္ေတာှ လံုးဝ မယံုျကည္မိပါ။

Thursday, June 21, 2007

Myanmar's Historical Map

စာအုပ္အညြွန္း

ျမန္မာ့သမိုင္းပံု

ေဒါက္တာသန္းထြန္း
မံုေရြးစာေပ
ပထမျကိမ္၊ ဇူလိုင္ ၂၀၀၄
စာမူခြင့္ျပု ၅/၂၀၀၄ (၁)
အုပ္ေရ ၅၀၀
တန္ဖိုး ၂ဝဝဝက်ပ္

ေက်ာက္ေခတ္မွစေသာ ျမန္မာ့သမိုင္းကို ယခင္က ပံုျပင္မ်ား ဒဏဿဍာရီမ်ားျဖင့္သာ သိခဲ့ရသည္။ ေရွးျမန္မာမ်ား ဝင္ေရာက္ေနထိုင္ပံုကို သမိုင္းဆရာ အခ်င္းခ်င္းလည္း အျငင္းပြားေနျကဆဲ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာအစ ေက်ာက္ဆည္က ဆိုသူမ်ား ရွိသလို ျမန္မာအစ တေကာင္းက ဆိုသူမ်ားလည္း ရွိသည္။ ပံုေတာင္ပံုညာတြင္ ေရွးဦးလူ၏ ပရိုင္းမိတ္ကို ေတြ့ေသာအခါ ျမန္မာအစ ပံုေတာင္ပံုညာကဟူေသာ စကားလည္း ေပါှလာျပန္သည္။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္က တတိယတန္း ေက်ာင္းသံုး ျမန္မာ့သမိုင္း ပံုျပင္မ်ားဆိုေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ ထိုစာအုပ္ေလးမွာ အလြန္ေကာင္းသည္။ မူလတန္းအတြက္ ရည္ရြယ္ေသာှလည္း ယေန့အခ်ိန္အထိ ဖတ္၍ မရိုးနိုင္ေသးေပ။ ေရွးေဟာင္းလူတို့ ျမွားဆိပ္ရွာပံု၊ မီးကိုေတြ့ရွိပံု၊ ဗိသဿသနိုးျမို့နွင့္ ရန္ပယ္ေခ်ာင္းအေျကာင္း၊ ေရွးေဟာင္းလူနွင့္ဝက္သား စသည္ျဖင့္ ပံုျပင္ေလးမ်ားပံုစံ ေရးဖြဲ့ထားသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ဗိသဿသနိုးျမို့နွင့္ ရန္ပယ္ေခ်ာင္း အေျကာင္းတြင္ ဒဏဿဍာရီကဆိုသလို နတ္စည္ျကီးတီးရံုနွင့္ ေခ်ာင္းေရလ်ွံသြားျခင္းမ်ိုး မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္နိုင္ေခ်ရွိေအာင္ ယုတဿတိတန္တန္ ေရးဖြဲ့ထားသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ထို့ေျကာင့္ သမိုင္းစာအုပ္သည္ သမိုင္းစာအုပ္နွင့္ တူသည္ဟု ေျပာ၍ရသည္။

ယခုစာအုပ္တြင္ ဆရာျကီးသည္ ျမန္မာ့သမိုင္းကို ရုပ္ပံုသက္ေသ အေထာက္အထား မ်ိုးစံုသံုးျပီး တင္ျပထားသည္။ ပံုျပျမန္မာ့သမိုင္း ပံုစံမ်ိုး ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့သမိုင္း မဟုတ္ေသာှလည္း ပံုျပသမိုင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ ထြက္ခဲ့ဖူးသည္။ ဦးနု၏ ရုပ္စံုအေျခခံသမိုင္း စာအုပ္ျဖစ္သည္။ ထိုစာအုပ္သည္ ပထမတြဲသာ ထြက္လာနိုင္ခဲ့သည္။ ထို့ေနာက္တြင္ ဆရာျကီး ေဒါက္တာသန္းထြန္း၏ စာအုပ္သည္ ဒုတိယေပါှလာေသာ စာအုပ္ဟု ဆိုနိုင္သည္။ သို့ရာတြင္ ဦးနု စာအုပ္မွာ ကမဿဘာနွင့္ခ်ီျပီး ေရးထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္ျပီး ယခုစာအုပ္ကေတာ့ ျမန္မာ့သမိုင္း သီးသန့္ကိုသာ ရည္ညြွန္းျခင္း ျဖစ္သည္။

စာအုပ္ရဲ့ နိဒါန္းမွာ ဆရာျကီးက ဒီလို ေရးထားပါသည္။
ျမန္မာ့သမိုင္းကို သက္ျကီးစကား သက္ငယ္ျကား မွတ္သားေျပာခဲ့တာျကာျပီ။ ဒါေပမယ့္ အကဿခရာတင္တာ မျကာေသးဘူး။ အဲဒီအခါမွာ သဘာဝယုတဿတိမတန္တာေတြ၊ ပံုျပင္သက္သက္ ေျပာတာေတြ ျဖုတ္ပစ္သင့္ေပမယ့္ မျဖုတ္ဘူး။ ျဖည့္သင့္တာလည္း မျဖည့္ဘူး။ ပံုျပင္နဲ့သမိုင္း ခြဲမရေအာင္ တြဲေနတယ္လို့ပဲ ထားလိုက္ျကတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ဆရာနဲ့ တပည့္ပါ အျဖစ္အပ်က္အမွန္နဲ့ ပံုျပင္ကို မခြဲတတ္ျကဘူး။ ေရွးအျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာျပနိုင္တဲ့ သက္ေသ အေထာက္အထားေတြကို ေျမထဲက တူးေဖာှရရွိနိုင္တယ္။ ေက်ာက္စာ ေမာှကြန္းေတြကို ဖတ္ျပီး ဆက္စပ္လိုက္ရင္ သမိုင္းျဖစ္မယ္။ အေျကာင္းနဲ့ အက်ိုး ဆက္စပ္ျပီး ေဝဖန္ေရးသားမယ္ ဆိုရင္ ျမန္မာ့သမိုင္း အစစ္အမွန္ကို ရမယ္။ ယခုစာအုပ္မွာပါတဲ့ အေျကာင္းေတြဟာ ေရွးရာဇဝင္ေက်ာှ၊ ရာဇဝင္ျကီး၊ မွန္နန္း စတာေတြမွာ ပါတာေတြနဲ့ လံုးဝမပတ္သတ္တဲ့ သမိုင္းတစ္မ်ိုးျဖစ္တယ္။ ငါ့ေျမး ငါ့သားအရြယ္ ေက်ာင္းသားငယ္ေတြ ဖတ္ျကည့္ျပီး အမွားနဲ့ အမွန္ကို ခြဲျခားနိုင္ပါလိမ့္မယ္

စာအုပ္မွာ

1. ဘူမိေဗဒအေျခခံ
2. ပံုေတာင္ပရိုင္းမိတ္
3. နြယ္ေခြလူ
4. အညာသား
5. ေက်ာက္ေခတ္ေဟာင္း
6. ေခတ္ဦးအညာသား
7. ေနွာင္းေခတ္အညာသား
8. ပဒတ္လိုဏ္ေက်ာက္ေရးအနုပညာ
9. ေက်ာက္ေခတ္သစ္
10. ျမန္မာအျကိုသမိုင္း
11. သမိုင္းေခတ္ကို မေရာက္မီ ျကားကာလ
12. ေတာင္ဘက္လူမ်ိုးေတြ
13. ဗိသဿသနိုးျမို့ေဟာင္း
14. စာေရးနည္းပညာ
15. ပ်ူ
16. ရခိုင္ေခတ္ဦး
17. ေခတ္ဦးရာမညေဒသ
18. ျမန္မာေတြ ျမန္မာနိုင္ငံအလယ္ပိုင္းမွာ ေရာက္ရွိေနထိုင္ပံု
19. ျမန္မာတို့ ဗဟိုနိုင္ငံအတြင္း ဝင္ေရာက္ေနထိုင္ျခင္း
20. ေခတ္ဦးျမန္မာျပကဿခဒိန္
21. ျမန္မာနိုင္ငံ၏လူမ်ိုးမ်ား
22. ပုဂံလက္နက္နိုင္ငံေပါှထြန္းျခင္းနွင့္က်ဆံုးျခင္း
23. ပုဂံအနုပညာနွင့္ဗိသုကာပညာ
24. ပုဂံသာသနာ
25. ရွမ္းတို့ဝင္ေရာက္လာျခင္း
26. နိုင္ငံေရးမတည္ျငိမ္ေသာနွစ္ငါးဆယ္

စသည္ျဖင့္ အပိုင္းေတြခြဲျပီး ရွင္းျပထားသည္။ ေခါင္းစဉ္တိုင္းတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ပံုေတြ အေျမာက္အမ်ားျဖင့္ ရွင္းလင္းထားတာလည္း ေတြ့ရသည္။ ျမန္မာအစ ေက်ာက္ဆည္ကဟူေသာ အယူအဆနွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ပညာရွင္မ်ား အျကီးအက်ယ္ အျငင္းပြားျကသည္ကို မွတ္သားဖူးသည္။ ဆရာျကီးက တေကာင္းကဟူေသာ အယူအဆထက္ ေက်ာက္ဆည္ကဟူေသာ အယူအဆကို ပိုနွစ္သက္ လက္ခံသည္ဟု က်ြန္ေတာှ ထင္မိသည္။ ထိုသို့ ထင္ရာမွာလည္း သမိုင္း သက္ေသ အေထာက္အထား မ်ားစြာေျကာင့္ ျဖစ္နိုင္သည္။ တေကာင္းတြင္ ေရွးေဟာင္းပစဿစည္းမ်ားစြာ ေတြ့သည္ဆိုေသာှလည္း တေကာင္းသည္ ျမန္မာတို့၏ အစဟု ဆရာျကီး မယူဆေခ်။ တေကာင္းတြင္ ပ်ူလူမ်ိုးမ်ား ေနထိုင္ခဲ့ေသာှလည္း ျမန္မာအမ်ိုးသည္ ပ်ူလူမ်ိုး သက္သက္ မဟုတ္ေခ်။ မူလျမန္မာမ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း၄၀၀၀ ေလာက္ကစျပီး တရုတ္နိုင္ငံ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ ကန္စူေဒသ၊ ေထာင္ျမစ္ဝွမ္းမွာ ေနထိုင္ခဲ့ျကသည္ဟု ဆရာျကီးက ယူဆေျကာင္း ေတြ့ရသည္။

က်ြန္ေတာှ့အေနျဖင့္မူ ဒဏဿဍာရီစကား၊ ယံုျကည္ကိုးကြယ္မွုမ်ားအရ ျဖစ္လာေသာ သမိုင္းထက္ လက္ေတြ့က်ေသာ သမိုင္းကို ပိုျမတ္နိုးသည္။ ဆရာျကီး၏ စာအုပ္တိုင္းသည္ အဖိုးတန္သည္။ ဗဟုသုမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနသည္။ သူ့ဘဝ တေလ်ာက္လံုးတြင္ သမိုင္း သုေတသနကိုသာ ေဇာက္ခ် လုပ္ကိုင္သြားခဲ့ျပီး စစ္မွန္ေသာ သမိုင္းကို ရွာေဖြေပးခဲ့သည္။ က်ြန္ေတာှတို့ေခတ္တြင္ ဆရာျကီးကို အနည္းအက်ဉ္း မွီလိုက္ရျပီး ဆရာျကီး၏ စာအုပ္မ်ား မွတ္တမ္းမ်ား ဖတ္ရွုခြင့္ ရျခင္းမွာ အလြန္ ကုသိုလ္ကံေကာင္းသည္ဟု ဆိုခ်င္သည္။ ဆရာျကီးေျကာင့္ ျမန္မာ့သမိုင္းသည္ ျပန္လည္ ေခါင္းေမာ့လာသည္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။ ဆရာျကီးက သူေတြ့ရွိေသာ အရာကို မွန္သည္ဟု ယတိျပတ္မဆို။ သမိုင္းဟူသည္ အသစ္ေတြ့ရွိခ်က္မ်ားေျကာင့္ ေျပာင္းလဲနိုင္သည္။ အသစ္မေတြ့ရွိခင္ ေတြ့ရွိျပီးျဖစ္ေသာ အရာမ်ားအေပါှတြင္ သံုးသပ္ျပီး လက္ခံရမည္ဟု မွတ္သားဖူးသည္။

ယခုစာအုပ္တြင္ ေရွးျမန္မာ့သမိုင္း စာအုပ္မ်ားမွ တမူကြဲထြက္ျပီး လက္ေတြ့က်ေသာ ျမန္မာ့သမိုင္းကို ဖတ္ရွုနိုင္သည္။ သမိုင္းနွင့္ ဆိုင္ေသာ ရုပ္ပံုမ်ားစြာ ပါဝင္ေသာေျကာင့္လည္း ဗဟုသုတ ရရွိသည္။ လူငယ္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္သည္ဟု ဆရာျကီး ဆိုေသာှလည္း ထိုစာအုပ္မွာ ေပါ့သြားျခင္းမရွိ ေလးေလးနက္နက္ တိတိက်က် ေရးသားထားသည္ကို ေတြ့ရသည္။ စာမ်က္နွာအားျဖင့္ ၁ဂဝခန့္ရွိျပီး စာရြက္သားကေတာ့ မေကာင္းလွေခ်။ သို့ေသာှလည္း စာအုပ္စင္တြင္ ျမတ္နိုးစြာ တင္ထားရမည့္ စာအုပ္တစ္အုပ္ဟု ယံုျကည္မိပါသည္။

ယွဉ္တြဲဖတ္ရွုသင့္ေသာစာအုပ္မ်ား

ဗိုလ္မွူးခ်ုပ္သန္းထြန္း ျမန္မာ့ဦးစြန္းျမန္မာ့ေမာှကြန္း
ေဒါက္တာသန္းထြန္း ျမန္မာ့သမိုင္းေျမပံုမ်ား
ေဒါက္တာသန္းထြန္း ပ်ူေတြဘယ္ေပ်ာက္သြားသလဲ
ဦးေမာင္ေမာင္တင္ ကုန္းေဘာင္ဆက္ရာဇဝင္ေတာှျကီး ၃တြဲ
ဦးကုလား ရာဇဝင္ေတာှျကီး
ဦးနု ရုပ္စံုအေျခခံသမိုင္း ပတြဲ
ဗိုလ္မွူးဘရွင္ ေရွးဦးျမန္မာတို့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိုင္ငံတည္ဟန္
ဦးဘသန္း ေက်ာင္းသံုးျမန္မာရာဇဝင္
ေကာင္းကင္ေျမပံုမ်ားကေျပာေသာေရွးေဟာင္းျမန္မာ့ျမို့ေတာှမ်ား ဦးျမင့္ေအာင္
ဟန္လင္းကြင္းဆင္းသုေတသန ဦးျမင့္ေအာင္
တေကာင္းမွအသစ္ေတြ့ရွိမွုပ်ူအေထာက္အထားမ်ား ခ်စ္စံဝင္း
ျမန္မာျမို့ေဟာင္းတေကာင္းရုပ္ပံုလြွာ ခ်စ္စံဝင္း
Report on the Excavation of Beikthano U Aung Thaw
မွန္နန္းရာဇဝင္ ၃တြဲ

Myanmar's Historical Map

စာအုပ္အညြွန္း

ျမန္မာ့သမိုင္းေျမပံုမ်ား

ေဒါက္တာသန္းထြန္း
ျမန္မာသမိုင္းအဖြဲ့နွစ္ငါးဆယ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္၊ ၂၀၀၅
အုပ္ေရ ၁၀၀၀
စာမူခြင့္ျပု (မပါ)
တန္ဖိုး ၄ဝဝဝက်ပ္


၂၀၀၅ခုနွစ္မွာ နွစ္ငါးဆယ္ျပည့္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ့ ထုတ္တဲ့ စာအုပ္ပါ။ မွတ္မွတ္ယယ စာအုပ္ဆိုင္တိုင္း မွာေတာင္ တင္တာ မေတြ့ခဲ့ပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ဟာ အဖြင့္စကားကစျပီး ထူးျခားေကာင္းမြန္ပါတယ္။ ေျမပံုမ်ား ဆိုတဲ့အတိုင္း ျမန္မာ့သမိုင္းနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ ေျမပံုေတြခ်ည္း ပံုေျခာက္ဆယ္ ပါဝင္ပါတယ္။ အခ်ို့ ပံုေတြက တကဿကသိုလ္ပညာ ပေဒသာမွာ ဦးသိန္းေရးတဲ့ စာတမ္းေတြက ေျမပံုေတြကို တဆင့္ကူးယူျပီး ဒီစာအုပ္မွာ အသံုးျပုတယ္လို့ ဆရာျကီး ေရးထားတာ ဖတ္ရပါတယ္။

1. ျမန္မာနိုင္ငံ၏ေျမသားထုအေနအထား
2. သက္ဦးကပ္ေရွ့ပိုင္းျမန္မာနိုင္ငံ
3. ဆိုင္လူရီယန္ယုဂ္အတြင္းျမန္မာနိုင္ငံ
4. ပါမီယန္ယုဂ္အတြင္း ျမန္မာနိုင္ငံ
5. ဂ်ူရာဆစ္ယုဂ္အတြင္း ျမန္မာနိုင္ငံ
6. မိုင္အိုဆင္း အဏုယုဂ္အတြင္းျမန္မာနိုင္ငံ
7. ပလိုင္အိုဆင္း အဏုယုဂ္အတြင္း ျမန္မာနိုင္ငံ
8. ေက်ာက္ေခတ္သစ္နွင့္ေက်ာက္ေခတ္ေဟာင္းေဒသမ်ား
9. ျမန္မာနိုင္ငံေက်ာက္ေခတ္လူေနအရပ္မ်ား
10. အင္ဒိုခ်ိုင္းနားမွေက်ာက္ေခတ္ေနရာေဟာင္းသံုးခု
11. အနဝတဿတအိုင္မွ စီးထြက္လာသည့္ ျမစ္ျကီးေလးစင္း
12. မဇဿဈိမေဒသနယ္ပံု
13. ဗုဒဿဓနွစ္ ၂ဝဝေက်ာှမွ ၂ဝဝဝအတြင္း သာသနာပ်ံ့နွံ့ တည္ခဲ့ဖူးရာ ဗုဒဿဓသာသနိကေျမပံု
14. ဗုဒဿဓသာသနိကေျမပံု
15. သီဟိုဠ္က်ြန္းေျမပံု
16. ပေလာင္၊ ရိအန္၊ လဝ၊ ျမန္မာ၊ ထိုင္းတရုတ္တို့၏ မူလေဒသမ်ား
17. ဗိသဿသနိုးျမို့ေဟာင္းပံု
18. ဟန္လင္းျမို့
19. ျဂီေကြ့ျတျမို့
20. ျမန္မာအစ ေခတ္ေဟာင္းေျမပံု
21. ခရစ္နွစ္ ကိုးရာစု၊ ျမန္မာတို့၏ မူလအေျခစိုက္ ေဒသမ်ား
22. ေျမပံုဘုရား ေတြ့ရွိရာအရပ္
23. ပုဂံနယ္တဝိုက္ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးမ်ားေျမပံု
24. မင္းနန္သူရွိ ေအဒီ၁၂၃၃တည္ အနနဿတသူေက်ာင္းတိုက္ပံုစံ
25. ခ်င္းတြင္းျမစ္အေနာက္ဘက္ကမ္းေယာနယ္
26. ဗန့္က်ီဆယ္တိုက္တည္ေနရာ
27. က်ိုင္းတံု ၃၂ျမို့
28. မဒမ ၃၂ျမို့
29. ကိုးရွမ္းျပည္
30. ရွမ္းကိုးဆယ့္ကိုးနယ္
31. ၁၁၀၃-၀၄ အင္းဝ ဟံသာဝတီ စစ္ပြဲျပပံုျကမ္း
32. ရာဇာဓိရာဇ္၏ စစ္ေရး ၁၃၆၄-၁၄၀၆
33. ရာဇာဓိရာဇ္၏ စစ္ေရး ၁၄၀၇-၁၄၂၁
34. တပင္ေရြွထီးစစ္ေရး ၁၅၃၁-၁၅၅၀
35. ေနာင္ရိုးတည္ေနရာမွန္းဆခ်က္
36. ဟံသာဝတီဆင္ျဖူရွင္စစ္ေရး ၁၅၅၀-၁၅၈၀
37. ဟံသာဝတီဆင္ျဖူရွင္ နိုင္ငံ၊ တိုင္း၊ ျပည္၊ ျမို့၊ ရြာမ်ား
38. ေညာင္ရမ္းမင္း၏စစ္ေရး ၁၅၆၇-၁၆၀၆
39. အေနာက္ဘက္လြန္မင္း၏ စစ္ေရး ၁၆၀၇-၁၆၂၃
40. သာလြန္မင္းနိုင္ငံဆက္ထိန္းပံု
41. ပင္းတလဲမင္း- တရုတ္အေရးေတာှပံု ၁၆၄၉-၁၆၆၁
42. ျမန္မာနိုင္ငံတိုင္းဆယ္တိုင္း
43. စစ္ကိုင္းတိုင္းအတြင္း ၁ရရာစုမွစျပီး စစ္သံု့ပန္းမ်ား ခ်ထားပံု
44. ကသည္းရန္ေျကာင့္ ခံတပ္တည္ရသည့္ ျမို့မ်ား
45. အင္းဝမင္းပိုင္နက္ေျမပံု
46. အေလာင္းမင္းတရားမေပါှမီ အင္းဝနွင့္ ဝန္းက်င္ေဒသမ်ား
47. အေလာင္းမင္းတရားစစ္ေရး ၁၇၅၂-၅၄
48. အေလာင္းမင္းတရားစစ္ေရး ၁၇၅၄-၅၇
49. အေလာင္းမင္းတရားစစ္ေရး ၁၇၅၇-၆၀
50. အယုဒဿဓယကို အေလာင္းမင္းတရား ဝန္းရံတိုက္ခိုက္ျခင္း
51. ေျမဒူးမင္း၏ ထိုင္း၊ ကသည္း၊ တရုတ္စစ္ေရး
52. ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ၁ဂရာစုေနွာင္းကာလတိုင္းမ်ား
53. ဗဒံုမင္း၏စစ္ေရး
54. အဂဿငလိပ္ျမန္မာ ပထမစစ္
55. သာယာဝတီမင္း ပုန္ကန္မွု အေရးအခင္း
56. မင္းတုန္းမင္း၏စစ္ေရး
57. မနဿတေလးမွသြယ္တန္းေသာ ဗန္းေမာှ၊ မိုးနဲ၊ ေျမထဲေရာက္ ေျကးနန္းလမ္းမ်ား
58. ျမန္မာအဂဿငလိပ္ ဒုတိယနွင့္ တတိယစစ္ပြဲ
59. သီေပါမင္းလက္ထက္ နိုင္ငံအေရွ့ေျမာက္ စစ္ေရး
60. ရွမ္းျပည္နယ္မ်ား


ရွမ္းကုန္းျပင္ျမင့္ဟာ အရင္ဆံုးေပါှတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တနသဿငာရီ ကမ္းရိုးတန္း ေပါှတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ အနွစ္သန္းေပါင္း ၂ဝေက်ာှက ေရြွဘို၊ ကသာ စတဲ့ေဒသေတြဟာ ျမစ္ဝက်ြန္းေပါှ ျဖစ္ပါသတဲ့။ အဲဒီေနာက္ အရင္နွစ္ ငါးသန္းေလာက္က စျပီးမွ ဟသဿငာ ျမစ္ဝက်ြန္းေပါှ ေဒသဆိုတာ ျဖစ္လာတာပါ။ ရာဇဝင္ စာအုပ္ေတြမွာ ဘုရင္ေတြ စစ္ဆင္တာ ဖတ္ရေပမယ့္ မ်က္စိထဲ ရွင္းရွင္း မျမင္ခဲ့ရပါဘူး။ ဒီပံုေတြကို ျကည့္ျပီး ဖတ္ေတာ့မွ သူတို့ရဲ့ ဗ်ူဟာသေဘာတရား စစ္ဆင္မွုေတြကို နားလည္လာေတာ့တယ္။

ဒီစာအုပ္မ်ိုးဟာ အလြန္ရွားပါတယ္။ ေတြ့ရဖို့ မလြယ္ပါဘူး။ စာအုပ္ဟာ စာမူခြင့္ျပုခ်က္ မပါပါဘူး။ Legal အရြယ္အစားနဲ့ စာမ်က္နွာ ၁၂ဝေလာက္ ရွိပါတယ္။ အခ်ို့ပံုေတြကလည္း စိတ္မွန္းနဲ့ ဆြဲထားတာမ်ိုးပါ။ ဥပမာ အနဝတဿတအိုင္မွ စီးထြက္လာသည့္ ျမစ္ျကီးေလးစင္း ဆိုတဲ့ ပံုမ်ိုးပါ။ ပံုေတာှေတာှမ်ားမ်ားကေတာ့ သမိုင္းသုေတသန၊ ဘူမိေဗဒ အေထာက္အထားေတြကို ကိုးကားျပီး ဆြဲထားတဲ့ ပံုေတြပါ။ သမိုင္းကို စိတ္ဝင္စားသူတိုင္းအတြက္ ဒီစာအုပ္ဟာ အလြန္အဖိုးတန္ပါတယ္။ အထက္မွာ ေဖာှျပခဲ့တဲ့ ေျမပံုေခါင္းစဉ္ေတြကို ျကည့္တာနဲ့တင္ သိနိုင္ပါတယ္။ ၄၀၀၀ ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးကေတာ့ မ်ားတယ္လို့ ဆိုနိုင္ေပမယ့္ ဒီဘာသာရပ္ကို ဝါသနာ ပါသူေတြကေတာ့ စာအုပ္ျမင္တာနဲ့ လံုးမမတံု့မဆိုင္းဘဲ ဝယ္ျဖစ္သြားမယ့္ စာအုပ္လို့ ဆိုခ်င္ပါတယ္။

ပူးတြဲဖတ္ရွုသင့္ေသာ စာအုပ္မ်ား

ဗိုလ္မွူးခ်ုပ္သန္းထြန္း ျမန္မာ့ဦးစြန္းျမန္မာ့ေမာှကြန္း
ေဒါက္တာသန္းထြန္း ျမန္မာ့သမိုင္းပံု
ဦးတိေလာက တိုင္းျကီးေသာဠကမဿဘာ့ေျမပံုက်မ္း
ေတာင္ေပါက္ဆရာေတာှ ဗုဒဿဓသာသနိကပထဝီဝင္က်မ္း
ရာဇာဓိရာဇ္အေရးေတာှပံုက်မ္း ေဒါက္တာနိုင္ပန္းလွ
ဦးေမာင္ေမာင္တင္ ကုန္းေဘာင္ဆက္ရာဇဝင္ေတာှျကီး ၃တြဲ
ျမန္မာမင္းမ်ားအေရးေတာှပံု ၆ေစာင္တြဲ
မွန္နန္းရာဇဝင္ ၃တြဲ

Research of Myanmar Tradations

စာအုပ္အညြွန္း

ျမန္မာမွုသုေတသနစာ

ဝင္းေမာင္(တမဿပဝတီ)
ပန္းမ်ိုးတရာစာေပ
ပထမအျကိမ္၊ ၂၀၀၆
စာမူခြင့္ျပု ၃၁၀၀၂၆၀၅၀၃
အုပ္ေရ ၁၀၀၀
တန္ဖိုး ၂ဝဝဝက်ပ္

ဒီစာအုပ္ဟာ သမိုင္းသုေတသီတိုင္း၊ သမိုင္းကို ဝါသနာပါသူတိုင္း၊ ယဉ္ေက်းမွုကို ျမတ္နိုးသူတိုင္း ဝယ္ယူသိမ္းဆည္း ေလ့လာျကရမယ့္ စာအုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ သတင္းစာ၊ မဂဿဂဇင္းအေစာင္ေစာင္မွာ ေရးသားခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေပါင္း ၄၆ပုဒ္ ပါဝင္ပါတယ္။

1. အမိနတ္သမီး
2. လက္ဆယ္ဖက္နွင့္နတ္မင္းျကီး
3. ျမူတာ-တေကာင္း
4. ျမန္မာ့ထိုးကြင္းရုပ္မ်ား
5. ျမန္မာ့စစ္တုရင္ ျမန္မာစစ္ဆင္မွု
6. ကဘိုေက်းရြာေက်ာက္ေခတ္ယဉ္ေက်းမွု
7. ေရသြန္းကရား
8. မိုင္းေမာျမို့ေဟာင္းမွအုတ္ခ်ပ္မ်ား
9. ေထာင့္ျပည့္ဘုရား
10. ေရွးေဟာင္းပစဿစည္းေတြ့ျကရင္
11. မင္းကြန္းဆရာေတာှျကီး၏ေထရုပဿပတဿတိသုေတသန
12. ဇမဿဗုတိခ်ြတ္ခန္း
13. မဟလဿလတာတန္ဆာ
14. နပန္းဆံ
15. စာမရီဆယ့္ငါး
16. ေရြွယပ္သားျမီး
17. ျမန္မာ့အသည္းနွလံုးကို ထိန္းသိမ္းေရး
18. တံဆိပ္ပါတဲ့အေလး
19. သာသနာငါးေထာင္တည္ရစ္စိမ့္ေသာငွာ
20. မင္းကြန္းစဉ့္ကြင္းမ်ား
21. သကဿကရာဇ္ပါသည္အိုးေတြခြက္ေတြ
22. ျမင္းစိ္ုင္းေခတ္နံရံပန္းခ်ီ
23. အသစ္ေတြ့အင္းဝနံရံပန္းခ်ီ
24. ဌာပနာတိုက္ထဲကပန္းခ်ီ
25. နကဿခတာရာေလ့လာပြဲသဘင္
26. ေရြွဆင္ခုန္ပြဲ
27. ပ်ဉ္ျပားရြာနွင့္ပ်ဉ္ျပားမင္းနန္းေတာှရာ
28. အနွစ္၄ဝဝျပည့္ အင္းဝ
29. ေညာင္ရမ္းေခတ္အင္းဝျမို့တည္စာတမ္း
30. ဝမ္းဘဲအင္းနန္းေတာှ
31. ရတနာပံုေရြွျမို့ေတာှျကီး
32. ေရြွက်င္ေက်ာင္းေတာှျကီး၏ ဗိသုကာ
33. ဗားကရာေက်ာင္းေတာှျကီး၏ ဗိသုကာမွတ္တမ္း
34. က်ိုကဿကလြန္ဗြန္းေစတီေတာှ ငွက္ျမတ္နားေတာှ
35. ဖြားေတာှမူခန္း မွားေတာှမူခန္း
36. ဝမ္းဘဲအင္းမွနံရံပန္းခ်ီ
37. ပ်ူယဉ္ေက်းမွုသုေတသန
38. တေကာင္းက အုတ္ခြက္ဘုရားမ်ား
39. အုတ္တစ္ခ်ပ္ရဲ့တန္ဖိုး
40. မဟာမုနိဘုရားျကီးအတြင္း အုတ္ဂူေတာှ
41. သီတဂူဘြဲ့နွင္းသဘင္ခန္းမ
42. ျဗုဗဿဗာသန္ ဥတဿတရာသန္
43. ေခတ္အဆက္ဆက္ကသျကဿငန္ပြဲ
44. အနဿဒဂူမွ ဇာတ္ျကီးဆယ္ဘြဲ့
45. ဗုဒဿဓ၏ ေျခရာေတာှမ်ား
46. သယဗဿဘူ ဌာပနာေတာှမ်ား

ဦးဝင္းေမာင္ဟာ ေရွးေဟာင္းသုေတသနကို တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ျပီး အဲဒီနယ္ပယ္မွာ က်ြမ္းက်င္သူမို့ ထင္ရွားပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ထဲက ေဆာင္းပါးေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ မဂဿဂဇင္း၊ သတင္းစာ အသီးသီးမွာ ေဖာှျပျပီး ျဖစ္ေပမယ့္ အခုလို တစုတေဝးတည္း စုေဆာင္းထားတာမ်ိုးက ရွားပါတယ္။ ေဆာင္းပါးတိုင္းလိုလိုမွာ သက္ဆိုင္ရာ သရုပ္ေဖာှပံုေတြ တြဲပါတာေျကာင့္လည္း မ်က္စိထဲ တန္းျမင္ျပီး ေလ့လာရ လြယ္ကူပါတယ္။

ဒီလိုစာအုပ္မ်ိုး ေလ့လာတဲ့အခါ ဗဟုသုတ အမ်ားျကီးရပါတယ္။ အခ်ို့က ေရွးေဟာင္း အေလးေတြ၊ ဒဂဿငါးေတြ စတဲ့ ေရွးေဟာင္းပစဿစည္း စုေဆာင္းျကတာ ဝါသနာပါတယ္။ ပစဿစည္းတိုင္းက အစစ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေရွးေဟာင္းပစဿစည္းဆိုရင္ ေဈးေကာင္းရလို့ အတုလုပ္ထားတာေတြ အမ်ားျကီး ေတြ့ရတယ္။ ျပီးေတာ့ ပစဿစည္းတိုင္းမွာ ကြဲျပားတဲ့ ေခတ္ကာလ ေနာက္ခံေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကို ေသခ်ာေလ့လာမွ သိရတာပါ။ ဟသဿငာအေလးမွ ေရွးေဟာင္းအေလး မဟုတ္ပါဘူး။ တိုးအေလး၊ ကရဝိတ္အေလး၊ ဆင္အေလး စသည္ျဖင့္ ရွိပါေသးတယ္။ သီရိဝစဿဆပါတိုင္း ပ်ူဒဂဿငါး မဟုတ္သလို မပါတိုင္းလည္း ပ်ူဒဂဿငါး မဟုတ္ဘူးလို့ ဆိုရမယ့္ ဒဂဿငါးအေျကာင္းေတြလည္း သိလာရပါတယ္။ ရုပ္ပံုေတြ ထုပံု၊ ဝတ္စားဆင္ယင္ပံုကို ျကည့္ျပီးေတာ့လည္း ေခတ္ကာလကို ခြဲျခားတတ္လာတယ္။

ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဒီလိုစာအုပ္မ်ိုးဟာ အဖိုးတန္ပါတယ္။ ထြက္ေနသမ်ွ စာအုပ္ေတြဟာ အေပ်ာှဖတ္ေတြ မ်ားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီလို စာအုပ္မ်ိုးကို အက်ိုးမေမ်ွာှဘဲ ထုတ္တာကလည္း ေက်းဇူးတင္ဖို့ ေကာင္းပါတယ္။ တန္ဖိုး ၂ဝဝဝက်ပ္ဆိုတာ သာမန္အေနနဲ့ မ်ားတယ္လို့ မဆိုနိုင္ပါဘူး။ အထဲကစာကို ဖတ္ျပီးတဲ့အခါ ဝယ္ရတာ တန္တယ္ဆိုတာကို သိသြားမွာပါ။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဆရာ့ဆီကေန ဒီလိုေဆာင္းပါးေတြ စာအုပ္ေတြ မ်ားမ်ား ထြက္လာပါေစလို့ ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။

ပူးတြဲဖတ္ရွုသင့္သည့္စာအုပ္မ်ား

Report on the Excavation of Beikthano U Aung Thaw
Burmese Design Through Drawings U Aye Myint
ေဒါက္တာသန္းထြန္း သမိုင္းထဲကဒီဇိုင္း
ေကာင္းကင္ေျမပံုမ်ားကေျပာေသာေရွးေဟာင္းျမန္မာ့ျမို့ေတာှမ်ား ဦးျမင့္ေအာင္
ဟန္လင္းကြင္းဆင္းသုေတသန ဦးျမင့္ေအာင္
တေကာင္းမွအသစ္ေတြ့ရွိမွုပ်ူအေထာက္အထားမ်ား ခ်စ္စံဝင္း
ျမန္မာျမို့ေဟာင္းတေကာင္းရုပ္ပံုလြွာ ခ်စ္စံဝင္း
ျမန္မာ့ပန္းခ်ီေရစီးေျကာင္း ပန္းခ်ီလွတင္ထြန္း

Wednesday, June 20, 2007

Buddha and Myanmar

ဦးလွသိန္းထြဋ္၏ ဗုဒဿဓနွင့္ ျမန္မာလူမ်ိုး ဟူေသာ စာအုပ္ကို ဖတ္ျဖစ္သည္။ အဓိက ဦးတည္ခ်က္မွာ ဘုရားရွင္သည္ အိနဿဒိယ ေဒသက ျဖစ္ေသာှလည္း ကုလားလူမ်ိုး မဟုတ္၊ ျမန္မာအမ်ိုးသာ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုရင္း ျဖစ္သည္။

က်ြန္ေတာှ သိသေလာက္ နီေပါလူမ်ိုးမ်ားနွင့္ ျမန္မာလူမ်ိုးမ်ားသည္ ရုပ္ရည္အားျဖင့္ တူျကသည္။ ဘာသာစကား အားျဖင့္လည္း သိပ္မကြဲပါ။ စကားလံုး ေတာှေတာှမ်ားမ်ားပင္ ဆင္ဆင္ တူျကသည္။ တူမည္ေပါ့ မြန္ဂိုလြိုက္ မ်ိုးနြယ္စုျကီးမွ ဆင္းသက္သည္ခ်ည္းကိုး။ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ အဓိက လူမ်ိုးနြယ္စုျကီး နွစ္ခု ရွိသည္။ တစ္ခုက မြန္ဂိုလြိုက္မ်ိုး၊ တစ္ခုက မြန္ခမာမ်ိုး ျဖစ္သည္။ မြန္ဂိုလြိုက္ အမ်ိုးမ်ားသည္ တိဘက္-ျမန္မာစကား ေျပာျကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ မြန္ခမာ အနြယ္ဝင္ ယိုးဒယား၊ ရွမ္း၊ မြန္တို့သည္လည္း စကားဆင္သည္ကို ေတြ့ရမည္ ျဖစ္သည္။ အိနဿဒိယတြင္ ယခင္က ျဒာဗီးဒီးယန္းမ်ားသာ ေနထိုင္ျကသည္။ ေနာက္ပိုင္း အာရိယန္မ်ား၏ လြွမ္းမိုးျခင္းကို ခံလိုက္ရသည္။ လူမ်ားစြာ သိျကေသာ ရာမမင္းသည္ အာရိယန္ ျဖစ္သည္။ ဒသဿသဂီရိသည္ ျဒာဗီးဒီးယန္း ျဖစ္သည္။

ဘုရားရွင္ လက္ထက္က အိနဿဒိယ၏ အင္အားျကီးမားေသာ တိုင္းျကီး ၁၆တိုင္းတြင္ သာကီမင္းတို့၏ နယ္ေျမမ်ား မပါဝင္ခဲ့။ သာကီဝင္မ်ား အျမစ္ျပတ္ သုတ္သင္ ခံရေသာအခါ ေနရာအနွံ့သို့ တိမ္းေရွာင္ ျကရသည္။ ထိုသို့ တိမ္းေရွာင္ရင္းမွ ယင္းသာကီဝင္ မင္းဆက္တစ္ပါးက ျမန္မာျပည္တေကာင္းတြင္ အေျခခ် ေနထိုင္ရာမွ ျမန္မာလူမ်ိုးမ်ား စတင္သည္ဟု ဆိုသည္။ အသစ္ေတြ့ရွိခ်က္မ်ားအရ ပံုေတာင္ပံုညာ ေဒသတြင္ ေရွးဦးလူမ်ား ေနထိုင္ခဲ့ျကေျကာင္း သိရွိရသည္။ ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ ထိုေယာနယ္တဝိုက္ရွိ ေတာင္သားလူမ်ိုးမ်ားသည္ ေရွးဦးျမန္မာ အဆက္အနြယ္မ်ား ျဖစ္နိုင္သည္။ ေလ့လာျကည့္ေသာအခါ ေတာင္သားစကားသည္ အလြန္ေရွးက်ေသာ ျမန္မာစကား တစ္မ်ိုး ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မြန္ေဒသတြင္လည္း မြန္ခမာနြယ္မ်ား ေရာက္ရွိေနျကျပီး ျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာသန္းထြန္း ေျပာသည့္ ပ်ူေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္သလဲ ငါဒီမွာေဟ့လို့သာ ေအာှလိုက္ခ်င္သည္ ဆိုေသာစကားမွာ လြန္စြာမွ မွန္ကန္ေသာ စကားျဖစ္သည္။ ေသြးေရာကုန္ခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။ ေရွးေခတ္အဆက္ဆက္က ျမန္မာျကီးမ်ားပံုကို ဓါတ္ပံုမ်ားတြင္ ျမင္ရသည့္အခါ လြန္စြာ အသားမည္းသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ယခု ျမန္မာမ်ားကေတာ့ အသားျဖူလာျကျပီ။

သာကီဝင္တို့သည္ သူတစ္ပါး အမ်ိုးနွင့္ ေသြးေနွာခဲသည္။ အမ်ိုးအခ်င္းခ်င္းသာ ျပန္ယူသည္က မ်ားသည္။ သာကီဝင္ တစ္ပါးတည္း ပ်ူနိုင္ငံေတာှ ထူေထာင္ျပီး ျမန္မာလူမ်ိုး ျဖစ္လာသည္မဟုတ္။ ရခိုင္တြင္လည္း သာကီဝင္မင္း တစ္ပါး အုပ္စိုးကာ ေနထိုင္ခဲ့ဖူးသည္။ နွမဝမ္းကြဲ တစ္ေယာက္ျဖင့္ လက္ဆက္ကာ အမ်ိုးဆက္ ျပန့္ပြားေစခဲ့ဖူးသည္။ ျမန္မာရာဇဝင္က မင္းမ်ားကေတာ့ တရုတ္မင္းသမီးလည္း ယူသည္။ ကုလားမင္းသမီးလည္း ယူသည္။ မြန္မင္းသမီးလည္း ယူသည္။ အစံုစားမ်ားျဖစ္သည္။ သာကီမ်ိုးဆိုလ်ွင္ အစံုမစားနိုင္။

အဆိုပါစာအုပ္သည္ ဗဟုသုတရေသာှလည္း အလြန္အစြန္းေရာက္သည္ဟု ထင္မိသည္။ ဘုရားရွင္နွင့္ ျမန္မာလူမ်ိုးမ်ားကို အမ်ိုး မေတာှေတာှေအာင္ စပ္ျပထားသည္။ အေထာက္အထားမ်ား တင္ျပထားေသာှလည္း သူတင္ျပထားသည္မ်ားမွာ ေဒါက္တာသန္းထြန္း၏ သမိုင္းမ်ားလို သုေတသန အေထာက္အထားမ်ား မဟုတ္ျကပါ။ အခ်ုပ္ဆိုရလ်ွင္ ဘုရားရွင္သည္ ျမန္မာလူမ်ိုး မဟုတ္။ ျမန္မာတို့နွင့္ မြန္ဂိုလြိုက္ အနြယ္တူသာ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာတို့သည္ ေသြးမ်ားစြာ ေနွာခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။

မ်က္ကန္းျမို့ေတာှ

မ်က္ကန္းျမို့ေတာှ


ေရာှရိေနတဲ့ တိမ္ေတြ ျပိုက်ေသာအခါ
ကိုယ္တစ္ခုလံုး စိုရြွဲသြားတာကို မိုးလို့ေခါှသတဲ့
မလိုအပ္ဘဲ ေရာက္လာတတ္သူနဲ့
လိုအပ္သူအတြက္ ေရာက္မလာတတ္တဲ့ သူမအတြက္
ထီးတစ္လက္လည္း လက္ေဆာင္ေပးခ်င္တယ္
မိုးဟာေကာင္းကင္ေပါှက က်လာတာဆိုေတာ့
ေကာင္းကင္ဟာ ပင္လယ္ျပင္ျကီးေပါ့လို့ သူမေျပာတဲ့အခါ
ပင္လယ္ေတြ မရြာသြန္းတတ္တဲ့အေျကာင္း
က်ြန္ေတာှေျပာျပခ်င္ခဲ့တယ္
ဒါေပမယ့္ ေျပာမျပျဖစ္ခဲ့ဘူး
တစ္ရက္ေတာ့ ေတာင္အျမင့္ျကီးတစ္ခုဆီ
က်ြန္ေတာှတို့ တက္ခဲ့တယ္
ေျခဖဝါးေတြလည္းအက္ကြဲ
ယိုင္လဲေတာ့မယ့္ အေျခအေနအထိ
က်ြန္ေတာှတို့ တက္ခဲ့တယ္
တိမ္ေတြက က်ြန္ေတာှ့ကို လာထိတယ္
သူမကေတာ့ ထိတ္ထိတ္ျပာျပာနဲ့
ဟိတ္ဘယ္သူလဲလို့ ေမးတယ္
တိမ္ေတြေပါ့လို့ က်ြန္ေတာှေျပာျပီး
သူ့နွုတ္ခမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးကိုနမ္းတဲ့အခါ
ဒီေန့ေတာ့ မွတ္မွတ္ယယ ျကက္သီးေတြထလိုက္တာ ခဏခဏပဲလို့
မ်က္လံုးေလးဝိုင္းျပီး ေျပာခဲ့တာကို
က်ြန္ေတာှဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး။


NLS
20 June, 2007

Venus and Moon

Have you known that?





ျမန္မာျပည္ ရန္ကုန္ျမို့ စံေတာှခ်ိန္ ဇြန္လ ၁ဂရက္ေန့ ည ၁ဝနာရီ ၅ဝမိနစ္ခန့္တြင္ လသည္ ေသာျကာျဂိုဟ္ Venus ကို ျမန္မာနိုင္ငံ အေပါှတြင္ ၉ဝရာခိုင္နွုန္းခန့္ ျကတ္သြားေစခဲ့သည္။

ထို့ေနာက္ ၁၉ရက္ေန့ ေန့လည္ ၁နာရီခြဲခန့္တြင္ လသည္ စေနျဂိုဟ္ကို အနီးကပ္ ျဖတ္သန္းသြားျပန္သည္။

ျမန္မာျပည္မွ ကမဿဘာကို ေက်ာှျကည့္နိုင္မည္ဆိုလ်ွင္ အဆိုပါလသည္ ၂ဝရက္ေန့ နံနက္ ၆နာရီ ၅မိနစ္ခန့္တြင္ သိဟ္ရာသီ ျခေသဿင့ရုပ္မွ လင္းအားအေကာင္းဆံုး Regulus ေခါှ မာဃနကဿခတ္ကို အျခားကမဿဘာျခမ္းတြင္ လံုးဝ ျကတ္သြားေစသည္ကို ေတြ့ရမည္ ျဖစ္သည္။

ထို့ေနာက္ ၂၄ရက္ေန့ ညေန ငါးနာရီခြဲခန့္တြင္ အေရွ့ဘက္ ေကာင္းကင္ယံ၌ စိျတျကယ္ေခါှ Spica ျကယ္အနီးမွ ျဖတ္သန္းသြားဦးမည္ ျဖစ္သည္။

According to Veda, Take Care Everything! :)

Mahabharatta

စာအုပ္အညြွန္း

မဟာဘရတ
Ramesh Menon
Published by Rupa Co, 2005
တန္ဖိုး က်ပ္တစ္သိန္းခန့္


မဟာဘရတသည္ ဟိနဿဒူတို့၏ အထြတ္အျမတ္ က်မ္းတစ္ေစာင္ ျဖစ္သည္။ ဗ်သရေသ့ ေရးသားခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ ဒြါပရေခတ္တြင္ ကုရုတိုင္းမွ ခတဿတိယမင္းသားမ်ား ျဖစ္ျကေသာ ပဏဿဍဝမင္းသားမ်ားနွင့္ ေကာရဝမင္းသားမ်ား တိုက္ခိုက္ျကေသာ စစ္ပြဲအေျကာင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုစစ္ပြဲတြင္ ကရစ္သ်ွနား ဘုရားရွင္သည္ အမွန္တရားျဖစ္ေသာ ပဏဿဍဝမင္းသားမ်ားဘက္မွ ကူညီခဲ့ျပီး ေလာကကို အမိုက္ဖံုးေစခဲ့ေသာ ေကာရဝ မင္းသားမ်ားကို တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ထိုက်မ္းစာသည္ ဂရိမွ ဟိုမား၏ အိလ်က္နွင့္ ဩေဒးဆ်ုလို အီပစ္ေခါှ ဇာတ္ေတာှျကီး တစ္ေစာင္လည္း ျဖစ္သည္။ ထိုဇာတ္ေတာှထဲ၌ ကရစ္သ်ွနားက အဇဿဇုနမင္းသားကို စစ္ေျမျပင္တြင္ သင္ျကားျပသခ်က္မ်ား သည္လည္း ဘဂဝဂ္ဂီတ ဟူေသာအမည္ျဖင့္ ထင္ရွားသည္။

ကုရုမင္းဆက္ ၁၄ဆက္ေျမာက္မွာ သ်ွတဿထနုဆိုတဲ့ မင္းအုပ္စိုးတယ္။ အမဲလိုက္ရင္း တစ္ေန့ေတာ့ ဂဂဿငါျမစ္ကမ္းမွာ မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ကို ေတြ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူမဟာ ဂဂဿငါ နတ္သမီးျဖစ္တယ္။ ဘုရင္က သူမကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတယ္။ သူမက ဘယ္ေတာ့မွ သူမဘယ္သူ ဘယ္ဝါဆိုတာ မေမးဖို့နဲ့ သူမဘာလုပ္လုပ္ မေမးဖို့ကို ေတာင္းဆိုတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ကေလးေတြေမြးတယ္။ ေမြးျပီးတိုင္း ဂဂဿငါက ကေလးေတြကို ျမစ္ထဲကို လြွင့္ပစ္ျပီး သတ္ပစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ဘုရင္က မခံစားနိုင္ေတာ့လို့ ေမးပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါ သူမက သူမရဲ့ မူရင္း နတ္သမီးသဏဿဍာန္ကို ျပသျပီး က်ိန္စာကို ေျပာျပပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ သူမဟာ ကေလးကိုပိုက္ျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။ ၁၆နွစ္ ျပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဂဂဿငါဟာ အဲဒီကေလးကို ဘုရင္ထံကို လာေပးပါတယ္။ အဲဒီကေလးဟာ ေနာက္ပိုင္း အလြန္ထင္ရွားတဲ့ ေဒဝရတဿထဆိုတာ ျဖစ္လာတယ္။ သ်ွတဿထနု မင္းဟာ တစ္ေန့ေတာ့ အလြန္တရာ လွပတဲ့ ဆရဝတီဆိုတဲ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ့ရွိခ်စ္ျကိုက္မိျပန္တဲ့အခါ အဲဒီမိန္းခေလးက သူကေမြးတဲ့ သားကိုသာ ထီးနန္းေပးဖို့ ေတာင္းဆိုတယ္။ အဲဒီအခါ ေဒဝရတဿထမင္းသားဟာ ဖခင္အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ မိန္းမနဲ့ မပတ္သတ္ဘူး၊ လက္မထပ္ဘူး၊ နန္းမယူဘူးဆိုတဲ့ သစဿစာကို ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ သူဟာ ဘီသမဆိုတဲ့ နာမည္နဲ့ ေကာင္းခ်ီးေပး ခံရတယ္။

သ်ွတဿထနုနဲ့ ဆရဝတီမွာ သားနွစ္ေယာက္ ထြန္းကားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သားေတာှျကီး စိျတဂဒါ ေသဆံုးသြားတာမို့ အငယ္ ဝိစိျတဝီရာကိုသာ နန္းတင္ရတယ္။ ဘီသမဟာ သူ့ညီဝမ္းကြဲ ဘုရင္အတြက္ မင္းသမီးသံုးပါးကို သူကိုယ္တိုင္ တိုက္ခိုက္ရယူေပးတယ္။ အျကီးဆံုး မင္းသမီးက ဘီသမေျကာင့္ သူအရွက္ရတယ္ဆိုျပီး က်ိန္စာဆိုျပီး ေသတယ္။ ဝိစိျတဝီရာဟာ မင္းသမီးနွစ္ပါးနဲ့ ကေလးမရဘူး။ ဒါေျကာင့္ ဆရဝတီက ဘီသမကို သူ့ကိုသိမ္းပိုက္ျပီး နန္းတက္ဖို့ ေျပာတယ္။ ဘီသမက လက္မခံဘူး။ ဒါေျကာင့္ ဆရဝတီက သူ့အတိတ္ကို ေျပာျပတယ္။ သူငယ္စဉ္က ရေသ့တစ္ပါးက သူ့ကိုျကိုက္လို့ ျမစ္အလယ္မွာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျပီး ကေလးတစ္ေယာက္ ခ်က္ခ်င္း ေမြးပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ရေသ့ရဲ့ တန္ခိုးေျကာင့္သူမဟာ အပ်ို ျပန္ျဖစ္ပါသတဲ့။ အဲဒီကေလးကေတာ့ တန္ခိုးျကီးတဲ့ ဗ်သရေသ့ ျဖစ္သြားေျကာင္း အလိုရွိတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္းေခါှလို့ရေျကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ အဲဒီအခါ ေဒဝရတဿထမင္းသားဟာ ဗ်သရေသ့ကို ေခါှေစျပီး ဝိစိျတဝီရာရဲ့ မိဖုရားနွစ္ပါးနဲ့ ဆက္ဆံေပါင္းသင္းေစပါတယ္။ ပထမမိဖုရားဟာ ဗ်သရေသ့ကို ေျကာက္လန့္လို့ မ်က္စိမွိတ္ထားတဲ့အတြက္ မ်က္စိမျမင္တဲ့ ဒရိတရသ်ွတရ မင္းသားကို ေမြးဖြားပါတယ္။ ဒုတိယ မိဖုရားကေတာ့ မ်က္စိမပိတ္ေပမယ့္ ေျကာက္လန့္ေနတဲ့အတြက္ ျဖူေဖ်ာ့တဲ့ ပဏဿဍုမင္းသားကို ေမြးဖြားပါတယ္။ ဒရိတရသ်ွတရ မင္းသားကို ဂနဿဓာရီဆိုတဲ့ မင္းသမီးနဲ့ ေပးစားတယ္။ ပဏဿဍုမင္းသားကေတာ့ ကုနဿတီနဲ့ မျဒာရီဆိုတဲ့ မင္းသမီး နွစ္ပါးနဲ့ လက္ဆက္ပါတယ္။ ကုနဿတီမွာ ရေသ့တစ္ပါးေပးခဲ့တဲ့ မနဿတာန္တစ္ပုဒ္ရွိတယ္။ အဲဒီမနဿတာန္ကို ရြတ္ရင္ စိတ္ကူးရာ နတ္ေဒဝါေရာက္လာျပီး လိုရာေတာင္းလို့ရတယ္။ တစ္ခါက ကုနဿတီဟာ ေနနတ္သားကို စိတ္မွာမွန္းျပီး အဲဒီမနဿတာန္ကို ရြတ္ဆိုရာက ကေလးတစ္ေယာက္ ရခဲ့ဖူးတယ္။ သူမဟာ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေျကာင့္ အဲဒီကေလးကို ျမစ္မွာ ေမ်ွာလိုက္ရတယ္။ ေနနတ္သားရဲ့ တန္ခိုးေျကာင့္ သူမဟာလည္း အပ်ိုဘဝ မပ်က္ပါဘူးတဲ့။

တစ္ရက္ေတာ့ ပဏဿဍုမင္းသားဟာ ေတာကစားထြက္ရင္း သမင္စံုတြဲကို ေတြ့လို့ ျမားနဲ့ပစ္သတ္လိုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီသမင္စံုတြဲက ရေသ့လင္မယားပါ။ အေပ်ာှသေဘာနဲ့ သမင္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနခိုက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ရေသ့ေတြဟာ ပဏဿဍုမင္းကို တခ်ိန္ခ်ိန္ မိန္းမနဲ့ ဆက္ဆံမိတာနဲ့ ေသပါေစလို့ က်ိန္ဆိုတယ္။ ဒါေျကာင့္ ပဏဿဍုမင္းဟာ မိဖုရားနွစ္ပါးနဲ့ ေတာထြက္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ကေလးလိုခ်င္တာေျကာင့္ ကုနဿတီေဒဝီကို မနဿတာန္ရြတ္ျပီး နတ္ေဒဝါေတြကို ပင့္ဖိတ္ေပါင္းသင္းဖို့ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ကုနဿတီဟာ ပထမအျကိမ္ ဓမဿမနတ္သားနဲ့ ယုဒဿဓိယွိျတိမင္းသား၊ ဒုတိယအျကိမ္ ေလနတ္သားနဲ့ ဘီမမင္းသား၊ တတိယအျကိမ္ သိျကားမင္းနဲ့ အဇဿဇုနမင္းသား တို့ကို ေမြးဖြားပါတယ္။ ပဏဿဍုမင္းဟာ ေနာက္ထပ္ ကေလးလိုခ်င္ေပမယ့္ ကုနဿတီက လက္မခံေတာ့တာေျကာင့္ သူမရဲ့ မနဿတာန္ကို မျဒာရီအတြက္ ရြတ္ဆိုေစပါတယ္။ အဲဒီအခါ မျဒာရီဟာ အသဿသဝဏ္နတ္သားနဲ့ ေပါင္းသင္းျပီး နကုလနဲ့ သဟေဒဝ အမြွာမင္းသား နွစ္ပါးကို ေမြးဖြားပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ပဏဿဍုမင္းဟာ သားငါးေယာက္ရျပီး တစ္ေန့မွာ သူ့မိန္းမ မျဒာရီ ေရခ်ိုးေနတာကို ျမင္ရာက စိတ္မထိန္းနိုင္ျဖစ္ျပီး အတင္း ဆက္ဆံမိပါသတဲ့။ အဲဒီအခါ က်ိန္စာေျကာင့္ သူဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ လဲက်ေသဆံုး သြားပါေတာ့တယ္။ မျဒာရီလည္း ပဏဿဍုမင္းကို မီးသျဂဿငိုဟ္ခ်ိန္မွာ အတူလိုက္ပါ ဆတဿတီးလုပ္ျပီး ေသဆံုးသြားတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ကုနဿတီေဒဝီဟာ သားငါးေယာက္ကို ေခါှယူျပီး ေနျပည္ေတာှကို ျပန္လာခဲ့တယ္။

ဒါက မူရင္းစာအုပ္ရဲ့ စာမ်က္နွာ ၁၅ဝေလာက္ကို အက်ဉ္းဆံုး ဘာသာျပန္ထားရံုပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ပဏဿဍဝမင္းသား ငါးေယာက္ ေမြးလာပံု အထိပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ေနျပည္ေတာှမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ဒရိတရသ်ွတရရဲ့ မိဖုရား ဂနဿဓာရီကေန မိစဿဆာလို ေကာရဝမင္းသား တစ္ရာ့တစ္ေယာက္ ေမြးဖြားပံု၊ ပဏဿဍုမင္းသားေတြကို ထီးနန္းမေပးခ်င္လို့ အေကာက္ျကံပံု၊ ပဏဿဍုမင္းသားေတြ ေတာထြက္ျကပံု၊ နတ္ေဒဝါေတြနဲ့ ေတြ့ျကပံု၊ ေျဒာှပနီမင္းသမီးကို မင္းသားငါးေယာက္ လက္ထပ္ပံု၊ ကရစ္သ်ွနားနဲ့ ေတြ့ပံု၊ ဟနုမန္နဲ့ ေတြ့ပံု၊ မင္းသားေတြ ဟိုဘက္ဒီဘက္ စစ္တိုက္ျကပံု စတဲ့ အေျကာင္းအရာေတြ အမ်ားျကီး က်န္ပါေသးတယ္။ စာအုပ္မွာ စာမ်က္နွာ ၁၅ဝဝေက်ာှ ရွိပါတယ္။ မူရင္းသကဿကတစာေပမွာေတာ့ ကဗ်ာအပိုဒ္ေပါင္း တစ္သိန္းေလာက္ ရွိတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို တစ္ခါက ဦးမင္းေဆြ(သိပဿပံ၊သခဿင်ာ)က ေတာှေတာှျကီး အက်ဉ္းခ်ံုးျပီး ဘာသာျပန္ခဲ့ဖူးတယ္။ မစံုလင္ပါဘူး။ သကဿကတကေန အဂဿငလိပ္ ဘာသာျပန္ေရးသူ Ramesh Menon ကေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း အိနဿဒိယနိုင္ငံသား ျဖစ္ျပန္၊ သကဿကတဘာသာကိုလည္း က်ြမ္းက်င္၊ အဂဿငလိပ္လိုလည္း အေရးေကာင္းတာမို့ ဖတ္ရတာ အခ်ိန္ကုန္လို့ ကုန္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ပါဘူး။

ဒီစာအုပ္ ဖတ္ျပီးတဲ့အခါ ျမန္မာေတြ ကိုးကြယ္ေနျကတဲ့ နတ္သိျကားေတြ၊ ျဗဟဿမာေတြ၊ ေလာကပါလနတ္ေတြ ဆိုတာ ဟိနဿဒူနတ္ေတြဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒီဇာတ္ေတာှျကီးဟာ ဟိုမားရဲ့ အိလိယဒ္ထက္ အမ်ားျကီး သာပါတယ္။ ရာမာယဏထက္လည္း ေကာင္းတယ္။ အိနဿဒိယမွာ ယေန့ထက္ထိ ဒီဇာတ္ေတာှထဲက ဇာတ္ေကာင္ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို ပမာထားျပီး လိုက္နာက်င့္သံုး ေဝဖန္ အကဲျဖတ္ေနျကတုန္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဆရာျကီး ပါရဂူလို က်ြမ္းက်င္တဲ့ ပုဂဿဂိုလ္မ်ိုးကသာ အျပည့္အစံု ဘာသာျပန္ေပးမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာဘာသာနဲ့ လူတိုင္း ဖတ္ရွုနိုင္ျပီး စာအုပ္စင္ေပါှ တင္ထားသင့္တဲ့ စာအုပ္အမ်ိုးအစားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ့မွု

စာအုပ္အညြွန္း

ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ့မွု
ဆရာေတာှေရြွကိုင္းသား
လူထုစာအုပ္တိုက္
တတိယအျကိမ္၊ ၂၀၀၅
စာမူခြင့္ျပု ၇၈၉/ ၂၀၀၄ (၈)
အုပ္ေရ ၁၀၀၀
တန္ဖိုး ၁၅၀၀


ဆရာေတာှ ေရြွကိုင္းသားသည္ ယဉ္ေက်းမွုနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ သုေတသန၊ အေထာက္အထားမ်ားကို အမ်ားအျပား ရွာေဖြ ေလ့လာ ေရးသားခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ဤဆင္ယင္ထံုးဖြဲ့မွု စာအုပ္တြင္ ပ်ူေခတ္မွစကာ လြတ္လပ္ေရး ေခတ္ဦးအထိ ေျပာင္းလဲလာေသာ ဝတ္စားဆင္ယင္မွုမ်ားကို တင္ျပထားသည္။ ေရွးေခတ္ အေခါှအေဝါှမ်ားကိုလည္း ရွင္းလင္းထားသည္။ သရုပ္ေဖာှပံု မ်ားစြာကိုလည္း ဆရာေတာှကိုယ္တိုင္ ေရးဆြဲထားသည္။ ဆရာေတာှသည္ သာသနာ့ေဘာင္သို့ မဝင္မီက ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဌာနတြင္ ဓာတ္ပံုဆရာ၊ ပံုဆြဲဆရာအျဖစ္ အမွုထမ္းခဲ့ ဖူးေသာေျကာင့္ ဆရာေတာှ၏ မွတ္တမ္းမ်ားမွာ ေစ့စပ္ေသခ်ာလွသလို ရုပ္ပံုမ်ားကလည္း ပီျပင္လွသည္။ ဆရာေတာှသည္ ဤစာအုပ္ျဖင့္ ၁၉၅၁ခုနွစ္တြင္ သုတပေဒသာ စာေပဗိမာန္ဆုကို ရရွိခဲ့သည္။

ရုပ္တုမ်ား၊ ရုပ္ျကြမ်ား၊ နံရံေဆးမ်ား၊ ပန္းခ်ီမ်ားကို ေလ့လာသည့္အခါ ထိုအရာမ်ားမွ ဝတ္စားဆင္ယင္မွုကို အထူးသတိထား ေလ့လာျကရသည္။ ပ်ူေခတ္ဝတ္စားပံုနွင့္ ပုဂံေခတ္ ဝတ္စားပံု မတူျကေခ်။ ပုဂံေခတ္ ဝတ္စားပံုနွင့္ အင္းဝေခတ္ ဝတ္စားပံုသည္လည္း အမ်ားျကီး ေျပာင္းလဲသြားသည္။ ဝတ္စားဆင္ယင္မွုကို ျကည့္ျပီးေတာ့လည္း မည္သည့္ ယဉ္ေက်းမွု လြွမ္းမိုးခံရခ်ိန္ ျဖစ္ေျကာင္း ေယဘုယ် သိရွိနိုင္သည္။

ယင္းစာအုပ္မွာ ျမန္မာယဉ္ေက်းမွုကို ေလ့လာလိုသူမ်ား စုေဆာင္းထားသင့္ေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ စာအုပ္ေဈးမွာ လူတိုင္းအတြက္ သင့္တင့္ျပီး အမွန္စင္စစ္ အထဲမွ အေျကာင္းအရာမ်ားမွာ ထိုတန္ဖိုးထက္ အဆမတန္ ပိုေပေသးသည္။ ဆရာေတာှ ကိုယ္တိုင္ဆြဲသားေသာ ပန္းခ်ီမ်ားစြာကပင္ စုေဆာင္းသူမ်ားအတြက္ အဖိုးမျဖတ္နိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေပသည္။ စာအုပ္စင္တြင္ ဂုဏ္ယူစြာ တင္ထားသင့္ေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ပင္ ျဖစ္သည္။

ပူးတြဲဖတ္ရွုသင့္ေသာစာအုပ္မ်ား

ေစာမံုညင္း ျမန္မာအမ်ိုးသမီးမ်ားဝတ္စားဆင္ယင္ပံု

ကိုးကြယ္ရာအပင္နွင့္ပံုျပင္

စာအုပ္အညြွန္း

ကိုးကြယ္ရာအပင္နွင့္ပံုျပင္
ေဒါက္တာသန္းထြန္း
ပညာေရြွေတာင္စာအုပ္တိုက္
ပအျကိမ္၊ ၂၀၀၃
စာမူခြင့္ျပု ၁၁၆၇/ ၂၀၀၂ (၁၂)
တန္ဖိုး ၄ဝဝက်ပ္


အပင္မ်ားနွင့္နွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ဒဏဿဍာရီဆန္ဆန္ ကိုးကြယ္ ယံုျကည္မွု ေတြအေျကာင္း အိနဿဒိယစာအုပ္ တစ္အုပ္ကို အဓိကကိုးကားျပီး ေရးသားထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ ဆရာျကီး၏ စာအုပ္မ်ားထဲတြင္ ဤစာအုပ္ေလးကို လူသိနည္းျကသည္။ အုပ္ေရကလည္း ၅ဝဝသာ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ နည္းသည္ဟု ဆိုရမည္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဆိုဒ္အေသးျဖင့္ စာမ်က္နွာက ၉ဝေက်ာှသာ ရွိသည္။ ဆီးျဖူ၊ သမန္းျမက္၊ ကသစ္၊ ရွားေစာင္း၊ ေညာင္ေဗာဓိ၊ သဖန္း၊ ေညာင္သေျပ၊ ဘန့္ေပြး၊ သက္ငယ္၊ ေျပာင္ခါးျမက္၊ သရက္၊ ဒန့္သလြန္၊ ရခိုက္ငွက္ေပ်ာ၊ ပဒုမဿမာျကာ၊ စျတိ၊ စပါး၊ ဆပ္သြားစု၊ ရွား၊ ထေနာင္း၊ ဥသ်ွစ္၊ မအူ၊ အလိုက်ူ၊ သမန္းက်ား၊ ေပါက္၊ တရုတ္စကား၊ ျမက္၊ ဧကရာဇ္ပင္၊ လက္ပံ၊ ေသာှက၊ ျမက္ဆိပ္ဖလူး၊ နွမ္းျကီး၊ သာလ၊ သခြတ္ဖို၊ မန္က်ည္း၊ ေထာက့္ျကံ့၊ သစ္စိမ္း၊ ဆီးေတာှ စေသာ သစ္ပင္မ်ားအေျကာင္း၊ ဒဏဿဍာရီအရ ယင္းအပင္မ်ား မည္သို့ ျဖစ္လာသည္ ဆိုသည့္အေျကာင္း၊ မည္သည့္ နတ္ေဒဝါမ်ား ေစာင့္ေရွာက္သည္ ဆိုသည့္ အေျကာင္း၊ မည္သည့္အပင္နွင့္ မည္သည့္ နတ္ေဒဝါမ်ားကို ပူေဇာှရသည္ ဆိုသည့္ အေျကာင္းမ်ားကို ေဖာှျပထားသည္။

ပံုျပင္မ်ားမွာ ေစ့ေစ့စံုစံု မပါေသာေျကာင့္ ဖတ္ရသည္မွာ အားမရ ျဖစ္မိသည္။ သို့ေသာှ ထူးျခားေသာ အေျကာင္းအရာမ်ား ျဖစ္ေနေသာေျကာင့္ နွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္သည္။ အခ်ို့ ပံုျပင္မ်ားမွာ အဆိုပါသစ္ပင္နွင့္ မည္သို့ သက္ဆိုင္သည္ ဆိုျခင္းကို ေရေရရာရာ ဆိုမထားေခ်။ မူရင္း အိနဿဒိယ စာအုပ္ကို မဖတ္ဖူး ေသးေသာေျကာင့္ ဆရာျကီး အေနျဖင့္ ထိုပံုျပင္မ်ားကို ခ်ံု့ထားသည္လားဟု သံသယ ျဖစ္မိသည္။ သရုပ္ေဖာှ ပံုမ်ားကို ဝလံုးက ေရးဆြဲေပးထားသည္။ ဆရာျကီးသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပံုျပင္ေတြအေျကာင္း၊ သမိုင္းမခိုင္လံုေသာ အေျကာင္းအရာမ်ား အေျကာင္းကို ေရးခဲသည္။ ထို့ေျကာင့္ ဤစာအုပ္သည္ ဆရာျကီး၏ ထူးျခားေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

Dictionary of South & Southeast Asian Art

စာအုပ္အညြွန္း

အေရွ့ေတာင္အာရွ အနုသုခုမလက္ရာမ်ား အဘိဓာန္
Dictionary of South & Southeast Asian Art
ေတာင္ခိုး
ျပည့္စံုစာေပ
အုပ္ေရ ၅၀၀
စာမူခြင့္ျပု ၄၀၁၄၆၁၀၅၁၂
တန္ဖိုး ၃၉ဝဝက်ပ္


အာရွနွင့္ အေရွ့ေတာင္အာရွရွိ အနုပညာလက္ရာမ်ားနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္ ျဖစ္သည္။ စာအုပ္မွာ ၁၆၂မ်က္နွာခန့္သာ ရွိျပီး စကားလံုး ၁ဝဝဝထက္ မပိုပါ။ အဘိဓာန္တစ္ခု အေနျဖင့္မူ မစံုလင္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္ေသာှလည္း အေရးပါ၊ အသံုးမ်ားေသာ စာလံုးမ်ားကိုသာ ေကာက္နွုတ္ထားေသာေျကာင့္ အသံုးဝင္လွသည္ ဟုေတာ့ ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။ အဓိကအားျဖင့္ အိနဿဒိယ၊ ျမန္မာ၊ တရုတ္၊ ယိုးဒယား၊ ဗီယက္နမ္၊ သီရိလကဿငာ၊ ကေမဿဗာဒီးယား နိုင္ငံမ်ားမွ စကားလံုးမ်ားကို ျပဆိုသည္။ ေကာင္းမြန္ေသာ အခ်က္မွာ သရုပ္ေဖာှပံုမ်ား ထည့္သြင္းေပးထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ယဉ္ေက်းမွု အနုပညာကို ေလ့လာမည္ဆိုလ်ွင္ ဤစာအုပ္ကို ဝယ္ယူထားသင့္သည္။ ဤစာအုပ္မွာ အျပင္တြင္ မ်ားမ်ားစားစား မေတြ့ရေပ။

ျမန္မာျပည္တြင္ အဘိဓာန္မ်ားကို သီးသီးသန့္သန့္ ေတြ့ရခဲသည္။ စစ္နွင့္ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္၊ အနုပညာနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္၊ ဘာသာေရးနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္၊ ေရွးထံုးစဉ္လာမ်ားနွင့္ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္၊ ယဉ္ေက်းမွုဓေလ့စရိုက္မ်ားနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္၊ သမိုင္းနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္၊ လူပုဂဿဂိုလ္မ်ားနွင့္ ပတ္သက္ေသာ အဘိဓာန္၊ က်န္းမာေရးနွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အဘိဓာန္ စသည္စသည္ျဖင့္ သီးျခားစီ ရွိသင့္သည္။ ျမန္မာစာေပတြင္ ထိုသို့ေသာ အဘိဓာန္မ်ား အနည္းငယ္ ရွိေသာှလည္း မျပည့္စံု မစံုလင္လွေခ်။ မွတ္သား စုေဆာင္းထားရွိေသာ အဘိဓာန္စာရင္းကို ပူးတြဲ ေဖာှျပလိုက္ပါသည္။

1. ဦးဟုတ္စိန္ ပါဠိ-ျမန္မာအဘိဓာန္*
2. မင္းလွစံျမင့္ စံျမင့္မွတ္စု
3. ဦးသုခ သုခမွတ္စု
4. ျမန္မာစာအဖြဲ့ ျမန္မာအဘိဓာန္*
5. ယဉ္ေက်းမွုဝန္ျကီးဌာန ျမန္မာ့အနုသုခုမအဘိဓာန္ *
6. ေဒါက္တာရီရီ သုေတသနအဘိဓာန္မ်ားမွတ္စု
7. ဦးသိန္းလွိုင္ ေခတ္ေဟာင္းျမန္မာ့သမိုင္း သုေတသန အဘိဓာန္*
8. ဦးေမာင္ေမာင္တင္ ေရြွနန္းသံုးေဝါဟာရအဘိဓာန္
9. ေတာင္ခိုး အေရွ့ေတာင္အာရွအနုသုခုမလက္ရာမ်ားအဘိဓာန္
10. စဝ္ထြန္းမွတ္ဝင္း ျမန္မာ့ရိုးရာပဋိမာသိပဿပံပညာ*
11. တိုက္စိုး ယဉ္ေက်းမွု အထိမ္းအမွတ္မ်ား
12. သီရိဥဇနာ ေလာကဗ်ူဟာ
13. ရွင္နာဂသိန္ ပံုျပေဆးအဘိဓာန္*
14. အရွင္ဩဘာသာဘိဝံသ သုေတသန သရုပ္ျပ အဘိဓာန္


*အမွတ္အသား ျပထားေသာ အဘိဓာန္မ်ားမွာ အေတာှျပည့္စံုသည္ဟု ဆိုရမည့္ အဘိဓာန္မ်ား ျဖစ္ေသာှလည္း က်န္စာအုပ္မ်ားမွာ မျပည့္စံုလွပါ။

ပြင့္ေတာှမူမည့္ ျမတ္စြာဗုဒဿဓေမတဿတယ်

စာအုပ္အညြွန္း

ပြင့္ေတာှမူမည့္ ျမတ္စြာဗုဒဿဓေမတဿတယ်
ဦးေအာင္မြန္
ျမတ္ဆုမြန္စာေပ
အုပ္ေရ ၁၀၀၀
စာမူခြင့္ျပု ၃၂၀၀၅၁၀၅၀၁
တန္ဖိုး ၁၀၀၀၀ က်ပ္

ဘဒဿဒကမဿဘာတြင္ ပြင့္ေတာှမူမည့္ ေနာက္ဆံုးေသာ ေမတဿတယ် ဘုရားရွင္အေျကာင္း စံုစံုလင္လင္ သုေတသန ျပုထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ အဆိုပါ ဘုရားရွင္နွင့္ ပတ္သတ္၍ ေလ့လာလိုလ်ွင္ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ စာအုပ္အနည္းအက်ဉ္းသာ ရွိသည္။ ထို့ေျကာင့္ စာေရးသူသည္ ေထရဝါဒ ပိဋကတ္စာေပမ်ား၊ အထကထာမ်ား၊ အနဂတံဝင္က်မ္းမ်ား၊ ရာဇဝင္၊ သမိုင္း၊ ေက်ာက္စာမ်ား၊ မဟာယာန ဗုဒဿဓဘာသာ က်မ္းဂန္မ်ားကို ေလ့လာျပီး ျပုစုခဲ့ေျကာင္း ေဖာှျပထားသည္။

ေထရဝါဒ ဗုဒဿဓဘာသာတြင္ ဗုဒဿဓဘုရားရွင္နွင့္ ေဗာဓိသတဿတဘုရားေလာင္းတို့သည္ သီးျခားစီ ျဖစ္သည္။ ဘုရားေလာင္းဟူသည္ ဘုရားအျဖစ္ေရာက္ရန္ ပါရမီ ျဖည့္က်င့္ဆဲျဖစ္ျပီး ဘဝမ်ားစြာ ျဖတ္သန္းရန္ က်န္ရွိေနေသးသည္။ ဘုရားရွင္ အျဖစ္မွာေတာ့ တရားမွန္သမ်ွကို အကုန္အစင္ သိျပီးျဖစ္ကာ ဘဝခနဿဓာ အသစ္ျဖစ္ဖို့ မရွိေတာ့ျပီျဖစ္သည္။ ဟိနဿဒူဘာသာတြင္ ေဂါတမဘုရားရွင္ကို ကရစ္သ်ွနားေနာက္ ပြင့္ခဲ့ေသာ ဗိသဿသနိုး၏ အဝတာရ တစ္ပါးအျဖစ္ျပသည္။ ထို့ေနာက္တြင္ ကလ္ကီ အမည္ရွိေသာ ဘုရားရွင္ ပြင့္မည္ဟု ဆို၏။ ေဂါတမ ဘုရားရွင္ သက္ေတာှထင္ရွား ရွိစဉ္က ေမတဿတယ်ဘုရားေလာင္း အဇိတရဟန္းအား ဗ်ာဒိတ္ေပးေျကာင္းကို ေထရဝါဒ က်မ္းစာမ်ားတြင္ အထင္အရွား ရွိသည္ဟု ေဖာှျပထားသည္။ သို့ရာတြင္ ေထရဝါဒ စာေပမ်ားတြင္ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ား မပါဝင္ေပ။ က်မ္းဂန္အေထာက္အထားမ်ားအရ အေလာင္းေတာှသည္ တုသိတာျပည္တြင္ နတ္သားျဖစ္ေနဆဲဟု ဆိုသည္။ အေလာင္းေတာှ နတ္သားနွင့္ ဖူးေတြ့ခဲ့ရသူမ်ား၊ တိမ္ျမုပ္ေနေသာ အတိတ္ဘဝ ျဖစ္စဉ္မ်ား၊ ရုပ္တုဆင္းတု ပန္းခ်ီလက္ရာ ဓါတ္ပံုမ်ား၊ ဘုရားရွင္တို့၏ အေထြေထြ အထူးထူးေသာ စက္လကဿခဏာမ်ား စသည္တို့ကို ဤစာအုပ္တြင္ ေတြ့ရသည္။

ဤစာအုပ္သည္ ေမတဿတယ်ဘုရားရွင္ကို ေမ်ွာှကိုး၍ အယူသီး ေရးသားထားျခင္းမ်ိုး မဟုတ္ဘဲ ေစ့ေစ့စံုစံု သုေတသနျပု မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ စာအုပ္မ်ိုး ျဖစ္သည္။ ဘာသာအယူဝါဒ အသီးသီးမွ ကြဲျပားပံုမ်ားကို နွိုင္းယွဉ္ျပသည္။ ဗုဒဿဓဘာသာ ထြန္းကားရာ အျခားနိုင္ငံမ်ားမွ ဘုရားေလာင္းနွင့္ဆိုင္ေသာ အယူအဆ အမ်ိုးမ်ိုးကို ျပသည္။ အေထာက္အထား ရုပ္ပံုမ်ား စံုစံုလင္လင္ တင္ျပထားသည္။ ဘုရားရွင္တို့နွင့္ ပတ္သတ္ေသာ သိမွတ္ဖြယ္ရာ အျဖာျဖာတို့ကိုလည္း ေတြ့ရသည္။ ျမန္မာစာေပတြင္ လိုေနေသာ ကြက္လပ္တစ္ခုအတြက္ အလြန္ျပည့္စံုေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ျဖစ္သည္။ စာအုပ္ ဂဝဝခန့္ကို ကိုးကား ထားသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ဘာသာေရးထက္ သုေတသန စာေပမ်ိုးဟူ၍ ထင္ျမင္မိသည္။ စာအုပ္စင္တြင္ ရွိသင့္ေသာ စာအုပ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ စာအုပ္ေဈးမွာ ျကီးျမင့္ေသာှလည္း ၆၆၄မ်က္နွာရွိေသာ အဖိုးတန္သည့္စာ၊ သားေရအဖံုး ခန့္ခ်ုပ္နွင့္ အတြင္းမွ ဓါတ္ပံု၊ ပန္းခ်ီ မ်ားစြာတို့က ထိုေဈးနွင့္ ထိုက္တန္သည္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။

Semiotic

Semiotic

Semiotic ဆိုသည္မွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ သေကဿငတမ်ားျဖင့္ ေဖာှညြွန္းျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ Signs and Signifying Practice ဟုလည္း မွတ္သား၍ရသည္။ Semiotic ကိုေလ့လာသည့္အခါ Signifier နွင့္ Signified ဆိုေသာ စကားနွစ္ခုကို သိရွိရန္ လိုအပ္သည္။ Signifier ဆိုသည္မွာ အဓိပဿပာယ္ တစ္ခုကို ေဖာှညြွန္းေသာ အရာျဖစ္သည္။ Signified ဆိုသည္ကေတာ့ ထိုအဓိပဿပာယ္က ေဖာှညြွန္းျခင္းကို ခံရေသာ အရာျဖစ္သည္။

ေမာင္လွသည္ ဆိုးသြမ္းေသာ လူကေလးျဖစ္သည္

အထက္ပါ စကားတြင္ ဆိုးသြမ္းေသာသည္ Signifier ျဖစ္သည္။ ေမာင္လွသည္ Signified ျဖစ္သည္။ နာမဝိေသသန၊ ျကိယာဝိေသသန သေဘာပင္။ သို့ရာတြင္ ထိုအရာမွာ စာေပတြင္သာ ရွိေနသည္မဟုတ္။ ပညာရွင္မ်ားက Semiotic ကို Visual Art မ်ားတြင္ပါ ထည့္သြင္း အသံုးျပုလာျကသည္။ သေကဿငတ Signs မ်ားကို အသံုးျပုျပီး နက္နဲရွုပ္ေထြးေသာ အဓိပဿပာယ္မ်ားကို ေဖာှက်ူးျကသည္။

အနီေရာင္
မည္သို့ေသာ အနီေရာင္ ျဖစ္သည္ ဆိုျခင္းကို ထင္ရွားေစရမည္။ ျကည္လင္ေသာ အနီေရာင္ေလာ၊ မွိုင္းအံု့ေသာ အနီေရာင္ေလာ။

မည္သည့္ အတြက္ေျကာင့္ အနီေရာင္ ျဖစ္ေနရသနည္း။
အနီေရာင္သည္ သူခ်ည္းသက္သက္သာ အနီေရာင္ ျဖစ္ေနပါက တန္ဖိုးမ်ားစြာ ရွိမည္မဟုတ္။ ထို့ေျကာင့္ သူ့ကို အသံုးျပု၍ ေသာှလည္းေကာင္း၊ သူ့ကို အသံုးျပုခံအျဖစ္ ထား၍ေသာှလည္းေကာင္း တစ္ခုခုကို ေဖာှညြွန္းရ ေပေတာ့မည္။

အနီေရာင္ေပါှတြင္ လူမ်ားေသေျကေနပံုကို ပံုျကမ္းသာသာ ေရးျခစ္ထားမည္။
ထိုအခါ ထိုအနီေရာင္သည္ အဓိပဿပာယ္ မ်ားစြာ ရွိလာသည္။ ထိုပံုျကမ္းသည္လည္း အနီေရာင္ေပါှတြင္ အသက္ဝင္လာမည္။ နွစ္ခုစလံုးသည္ တစ္ခုကိုတစ္ခု ေဖာှညြွန္းေနျကျပီ ျဖစ္သည္။ သို့ေသာှ မျပည့္စံုေသးပါ။ ထိုပန္းခ်ီကားခ်ပ္တြက္ Signသည္ ဘာလဲ?။ ေလာကတြင္ ေနရာအနွံ့ လူအမ်ားအျပား ေသေနျကသည္။ ထိုပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေပါှမွ လူမ်ားသည္ ဘယ္ကလဲ။ ဘာေျကာင့္ေသေနတာလဲ။ အနီေရာင္က ေသျခင္းတရားကို ထိုပန္းခ်ီကားေပါှတြင္ ကိုယ္စားျပုေနေသာှလည္း တိက်ေသာ ကိုယ္စားျပုျခင္းမ်ိုးမဟုတ္ေပ။

ထို့ေနာက္ တစ္ဆင့္တက္ကာ ပန္းခ်ီဆရာက ထိုပန္းခ်ီကားေပါှတြင္ ဂ်ာမန္နာဇီ သေကဿငတေလးကို ခပ္ေသးေသးပင္ မထင္မရွား ေရးသြင္းလိုက္သည္။ ပန္းခ်ီကား ျကည့္ရွုသူမ်ားသည္ အနီေရာင္ကိုလည္း ျမင္သည္။ လူေသမ်ားကိုလည္း ျမင္သည္ ေနာက္ဆံုး နာဇီသေကဿငတကို ျမင္သည္။ ထို Signifier ေသးေသးေလးေျကာင့္ပင္ ျပီးျပည့္စံုေသာ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ ျဖစ္သြားသည္။

စဉ္းစားျကည့္လ်ွင္ အျဖူေရာင္ ကင္းန္ဗတ္စ္စေပါှတြင္ လူေသေတြကိုခ်ည္း ေရးထားမည္။ အနိဋဿဌာရံု ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္သာျဖစ္သည္။ ထို့ေနာက္ ထိုပန္းခ်ီကားကို အနီေရာင္ရင့္ရင့္ျဖင့္ ျဖည့္စြက္သည္။ ေတာက္ပစြာ ေျကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းေသာ အနိဋဿဌာရံု ပန္းခ်ီကား ျဖစ္လာမည္။ ထို့ေနာက္ ထိုပန္းခ်ီကားတြင္ အဆိုပါ သေကဿငတေလး ထည့္သြင္းလိုက္သည္နွင့္ ထိုပန္းခ်ီကားသည္ မည္သည့္အရာကို ညြွန္းဆိုခ်င္ေသာ အနိဋဿဌာရံု ပန္းခ်ီကားဟူ၍ ျဖစ္လာေတာ့သည္။

ထိုအရာမွာ ရိုးရွင္းေသာ ပန္းခ်ီကား တစ္ကားျဖင့္ စဉ္းစားျကည့္ျခင္း ျဖစ္သည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ သေကဿငတပန္းခ်ီမ်ားသည္ ထိုထက္ပို၍ အဓိပဿပာယ္ နက္နဲေပလိမ့္မည္။ ဉာဏ္ကြန့္ျမူး၍ စဉ္းစားျကရန္သာ ရွိသည္။ ထိုသို့ စဉ္းစားရန္အတြက္ ဗဟုသုတ လိုသည္။ ဗဟုသုတ မရွိလ်ွင္ နာဇီသေကဿငတ ျမင္ေသာှလည္း နာဇီသေကဿငတဟု မျမင္ဘဲ ဓမဿမစျက လကဿခဏာဟု ထင္မွတ္လိုက္လ်ွင္ ထိုပန္းခ်ီကား၏ အဓိပဿပာယ္သည္ ပန္းခ်ီဆရာ ေပးခ်င္ေသာ အဓိပဿပာယ္မွ ေသြဖယ္သြားေပလိမ့္မည္။

ျမန္မာျပည္မွ ဆာရီရယ္လ္လစ္ ပန္းခ်ီကားမ်ားတြင္ ယင္းဆာရီရယ္လ္ စနစ္ျဖင့္ ေရးဆြဲထားေသာ ပံုမ်ားကို ေတြ့ရေသာှလည္း Signifer ပိုင္းတြင္ လြန္စြာအားနည္းသည္ကို ေတြ့ရသည္။ Signified ျဖစ္ေသာ အေရာင္၊ ေရးဆြဲနည္းစနစ္၊ ဖန္တီးမွု တို့ေျကာင့္ မ်က္ျမင္ ပန္းခ်ီကား အေနျဖင့္ အားေကာင္းေသာှလည္း သေကဿငတ ေဖာှက်ူးမွု အပိုင္းတြင္ အားနည္းေသာေျကာင့္ ထိုပန္းခ်ီကားမ်ားသည္ တစ္ဝက္သာ အသက္ဝင္သည္။ တစ္ဝက္မ်ွသာ အဓိပဿပာယ္ရွိသည္။ ေတြးေတာခံစားခ်က္ကို ဦးစားမေပးေသာေျကာင့္ ျကည့္ရသည္မွာ အရသာေပါ့လြန္းသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ အိပ္မက္တိတ္ထံုက်မ္း မ်ားစြာကို လူမ်ား ဖတ္ျကသည္။ မိမိညက ျမင္မက္ေသာ အိပ္မက္ ေကာင္းမေကာင္း အတြက္သာ ျကည့္ရွု အသံုးခ်ျကသည္။ အေနာက္နိုင္ငံမ်ားတြင္ေတာ့ ထိုအရာမ်ားကို ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မ်ားထဲသို့ ယူလာသည္။ လူမ်ားကလည္း ထိုက်မ္းမ်ားကို အိပ္မက္သက္သက္အတြက္သာ မဟုတ္ဘဲ အနုပညာထဲတြင္ပါ ခံစားရလာေသာေျကာင့္ ေလ့လာလိုက္စား လာျကသည္။ ထိုသို့ျဖင့္ ထိုနိုင္ငံတို့၏ အနုပညာ အဆင့္အတန္းမွာ တျဖည္းျဖည္း ျမင့္မားလာသလို ပရိသတ္မ်ား၏ အနုပညာ ခံစားတတ္မွု အားမ်ားလည္း ေကာင္းလာသည္။ ထို့ေျကာင့္ က်ြန္ေတာှတို့ အေနျဖင့္လည္း ပန္းခ်ီဆရာပင္ျဖစ္ေစ၊ ပရိသတ္ပင္ျဖစ္ေစ ထိုထိုေသာ ဘာသာရပ္မ်ားကို လိုက္စားတတ္ လာမည္ဆိုလ်ွင္ ထိုထိုေသာ အနုပညာရပ္မ်ားကို စနစ္တက်ပင္ ခံစားတတ္လာမည္မွာ မလြဲပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

Monday, June 18, 2007

Photo Retouching




ပထမအဆင့္ သူ့မ်က္နွာက ဝက္ျခံနဲ့ အမာရြတ္ေတြကို ေဖ်ာက္ပါတယ္။ အဲလို ေဖ်ာက္ရာမွာ တစ္ခုခ်င္းစီရဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က အသား၊ အရိပ္၊ အေရးအေျကာင္းေတြနဲ့ အပ္စပ္နိုင္သမ်ွ အပ္စပ္ေအာင္ အကြာအေဝး ေနရာစံုက ျကည့္ျပီး ညွိရပါတယ္။ ျပီးရင္ အလင္းအေမွာင္ အနည္းငယ္တင္ျပီး Liquify နဲ့ ပါးစပ္၊ ပါး၊ နွာေခါင္း၊ မ်က္လံုး စတာေတြကို ျပင္ပါတယ္။ မလိုခ်င္တဲ့ သူ့ဘယ္ဘက္ ေမးရိုးနားက အေရးအေျကာင္း အခ်ို့ကို ဖ်က္ပါတယ္။ နွုတ္ခမ္းေမြွး ေတြကိုလည္း ဖ်က္ပစ္ျပီး မူလအသားအေရာင္နဲ့ ညွိယူပါတယ္။ မ်က္စိနွစ္လံုးကို စိုျပည္ေတာက္ပေအာင္ လုပ္ယူပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ့ ဒုတိယပံု ရလာပါတယ္။ အဆင္ေျပတယ္ ထင္ရေပမယ့္ ဒုတိယပံုဟာ Retouch လုပ္တာ မ်ားသြားလို့ သိပ္သဘာဝ မက်ပါဘူး။ အသားေတြက Textures ေတြနည္းေနတာ ေတြ့ရတယ္။ ဒါေျကာင့္ အဲဒီပံုရဲ့ Red Channel ကိုမွတ္သားျပီး Noise အနည္းငယ္ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေနာက္ဆံုးပံုကို ေသခ်ာျကည့္ရင္ ဒုတိယပံုထက္ ပိုျပီး သဘာဝက်တာကို ေတြ့ရပါလိမ့္မယ္။

Photoshop It



ကေလာမွာ ပေလာင္ေတာင္ တက္တုန္းက ေတြ့ခဲ့ရတဲ့ ကေလးေလးပါ။ အကဿင်ီအနြမ္း အေျကေလးနဲ့ လြယ္အိတ္ေသးေသးေလးနဲ့။ ဆင္းရဲေပမယ့္ နွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတဲ့ မ်က္နွာေလးရွိတယ္လို့ ခံစားမိတယ္။ သူ့ကို ဓါတ္ပံုရိုက္မယ္ဆိုေတာ့ ခါးေထာက္ျပီး အက္တင္ေပးတယ္။ ဒီေန့ေတာ့ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ့ အဲဒီကေလးေလး ဓါတ္ပံုကို ျပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေပါှရြာကေလးက ဆင္းရဲတဲ့ ကေလးေလး တစ္ေယာက္ကို သူအိပ္မက္ေတာင္ မက္ျဖစ္မယ္ မထင္တဲ့ ေနရာတစ္ခုကို က်ြန္ေတာှ တတ္နိုင္သေလာက္ ပို့ေပးလိုက္တယ္။

သူ့မူရင္းပံုက အရိပ္ထဲ ေရာက္ေနလို့ နဲနဲေမွာင္ပါတယ္ (က်ြန္ေတာှ ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္ သဘာဝအေရာင္ေတြ ေပ်ာက္သြားမွာ စိုးရိမ္လို့ ဖလက္ရွ္ သိပ္မသံုးျဖစ္ပါ)။ ယိုးဒယားက ကမ္းေျခတစ္ခုပံုကို ေနာက္ခံထားဖို့ ေရြးလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ သူ့ခနဿဓာကိုယ္ သီးသန့္ကိုပဲ Extract အသံုးျပုျပီး ျဖတ္ထုတ္ပါတယ္။ Extract အသံုးျပုတဲ့အခါ Smart Highlighting ဆိုတာေလးကို Open လုပ္ျပီး ဂရုတစိုက္္ ျဖတ္ပါတယ္။ ဒီဟာကိုသံုးရင္ ျဖတ္ျပီးတာနဲ့ တခါတည္း OK မလုပ္သင့္ပါဘူး။ Preview အရင္လုပ္ျပီး လိုေနတာေတြ ပိုေနတာေတြ ျကမ္းေနတာေတြကို Cleanup, Edge Touchup Tool ေတြအသံုးျပုျပီး အေသးစိတ္ ျပင္ပါတယ္။ ဆံပင္ေတြကို ျဖတ္ရာမွာ အရမ္းဂရုစိုက္ရပါတယ္။ ျဖတ္တာ မေကာင္းရင္ ဆံပင္ေတြက သဘာဝ မက်ပါဘူး။ လံုးလံုး ေထြးေထြးျကီး ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ အဲဒီပံုကို စိတ္တိုင္းက်တဲ့အခါ ေလယာတစ္ခု အေနနဲ့ ထားလိုက္တယ္။ ျပီးရင္ အကဿင်ီသက္သက္ကို Lasso အသံုးျပုျပီး မွတ္သားကာ Masking လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ အနားစြန္းေတြကို Feather အနည္းငယ္ ေပးရပါတယ္။ သူ့အကဿင်ီက ရိုးလြန္းေတာ့ Hawaii Shirt ပံုစံျဖစ္ေအာင္ သစ္ရြက္ေတြကို ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုကို အေပါှက အုပ္လိုက္တယ္။ ျပီးရင္ ခုနက ေလယာ အထက္မွာ Clipping Mask လုပ္လိုက္တဲ့အခါ အကဿင်ီအေပါှမွာ ဒီဇိုင္းထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီေလယာကို Opacity ေလ်ွာ့။ Blending Mode Overlay ထားလိုက္တဲ့အခါ သဘာဝက်တဲ့ အကဿင်ီပံုစံ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အလင္းေရာင္ကို စဉ္းစားပါတယ္။ ပင္လယ္မွာ ရိုက္ထားတဲ့ပံုက အလင္းေရာင္ ဘယ္ဘက္က ဝင္တယ္။ ကေလးပံုက အလင္းေရာင္ အေရွ့က ဝင္တယ္။ ဒါေျကာင့္ ဒါကို ခ်ိန္ရပါတယ္။ ေလယာနွစ္ထပ္ေလာက္ လုပ္ျပီး ဆန့္က်င္ဘက္ အလင္းေရာင္ေတြ ေပးရတယ္။ ျပီးရင္ တစ္ခုနဲ့တစ္ခု Mode ထပ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ လိုခ်င္တဲ့ အေရွ့ဘက္ကဝင္တဲ့ ေရြွအိုေရာင္ ခပ္မွိုင္းမွိုင္းအလင္း ပံုစံ ရလာပါတယ္။

ဓါတ္ပံုျပင္တာမွာ အဓိကက စိတ္ရွည္မွုပါ။ ဓါတ္ပံုေကာင္း တစ္ပံုရဖို့ အခ်ိန္အမ်ားျကီး ေပးရပါတယ္။ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ျပင္တဲ့ပံုနဲ့ အခ်ိန္ေပးျပီး ျပင္တဲ့ပံု လံုးဝမတူပါဘူး။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဓါတ္ပံုတစ္ပံုျပင္ရင္ အနည္းဆံုး အခ်ိန္တစ္ရက္ ယူျပီး ျပင္ျဖစ္တယ္။ Tools ေတြ Functions ေတြမ်ိုးစံု သံုးျကည့္တယ္။ သူမ်ားလုပ္တဲ့ က်ူတိုရီရယ္လ္ေတြ လိုက္လုပ္ျကည့္တယ္။ ပိုက္ဆံမရေပမယ့္ ဒါက ကိုယ္ဝါသနာ ပါရာမို့ တစ္ပံုျပင္တိုင္း ပညာတစ္ခု တိုးပါတယ္။

Saturday, June 16, 2007

Sorry for your Comments

I had deleted some of my posts for many reasons. Here only 918 posts are left. I do sorry for those who has written comments there. I wish I could go abroad for my last lifetime.

rgd,

NLS

Wednesday, June 13, 2007

Play around with Liquify effect

Play around with Liquify effect



Model: Zay Zay Moe Thaw :P
Photo Retouching: NLS

Monday, June 11, 2007

A note of a Fool

သူရူးမွတ္တမ္း


ဂစ္တာနံပါတ္တစ္ျကိုး ျပတ္ေတာက္သြားသလိုမ်ိုး
အသံသာျမည္တယ္ စူးရွမွုမရွိေတာ့ေသာ နွလံုးသားတစ္ခုအေျကာင္း
သင့္ေခါင္းထဲမွာ ရွိေနဖို့ မလိုေတာ့ပါဘူး

တန္ဖိုးဆိုတာ
မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ အပ်ိုစင္ဘဝတဲ့
ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္အတြက္ ကာရံနဲ့ သံစဉ္ေတြ
ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္အတြက္ မ်ဉ္းေတြ အေရာင္ေတြ စုတ္ခ်က္ေတြ
ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ေက်ာင္းပညာ
ဆရာဝန္တစ္ေယာက္အတြက္ ဘြဲ့လက္မွတ္ေတြ
လမ္းေဘးက လူတစ္ေယာက္အတြက္ ေနစရာအိမ္တစ္လံုး
စစ္တပ္အတြက္ အာဏာနဲ့လက္နက္
သီခ်င္းေရးဆရာအတြက္ နွလံုးသားရဲ့ ဒဏ္ခ်က္ေတြ
ေထာင္က်ေနသူအတြက္ လြတ္လပ္မွု
အရူးတစ္ေယာက္အတြက္ ေခါင္းထက္က ပန္းတစ္ပြင့္
ပြဲစားတစ္ေယာက္အတြက္ ပါးစပ္ထဲကေလ
ေနပူထဲကလူအတြက္ ထီးတစ္လက္
ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္အတြက္ ေငြးေျကးအျမတ္

အဲဒီလို အျမင္ေတြ မတူတတ္တာ သင္သိပါသလား
သင္မသိဘူးလား

စကားေတြဟာ လမ္းေျကာင္း မွားလာတယ္
သူေျပာတာ ကိုယ္နားမလည္
ကိုယ္ေျပာတာ သူနားမလည္
နားမလည္နိုင္တာ ျပသဿသနာေတြရဲ့ ဇာစ္ျမစ္
က်ြန္ေတာှတို့ စိတ္ေတြညစ္ျကရတယ္

ဒီလိုပါမိတ္ေဆြ
ေက်းဇူးျပုျပီး
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးသက္သက္ နွစ္လံုးအတြက္
တန္ဖိုးေတြကို ေရာယွက္မပစ္လိုက္ျကပါနဲ့။


NLS

Master! Khin Maung Yin

Master! Khin Maung Yin

ဆရာျကီး ခင္ေမာင္ရင္နွင့္ က်ြန္ေတာှ



ဇြန္လ ၉ရက္၊ ၂၀၀၇


အနွစ္နွစ္ကာလ လုပ္ခ်င္ခဲ့ေသာ က်ြန္ေတာှ့ဆနဿဒတစ္ခု ျပည့္ခဲ့သည္။ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက ေတြ့ဖူးျမင္ဖူး ေရာက္ဖူးခ်င္ခဲ့ ေသာှလည္း အေျကာင္းေျကာင္းေသာ အေျကာင္းေတြေျကာင့္ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဆရာျကီး ဦးခင္ေမာင္ရင္ဆီသို့ အေရာက္သြားခဲ့သည္။

က်ြန္ေတာှတို့ေရာက္ေတာ့ ဆရာျကီး ခင္ေမာင္ရင္ က ကုလားထိုင္တစ္ခုမွာ ထိုင္ေနရင္းက ထကာ လွိုက္လွိုက္လွဲလွဲ ျကိုဆိုသည္။ သူ့ထံသို့ လာသူမ်ားကို ထိုသို့ပင္ ျကိုဆိုတတ္ေျကာင္း က်ြန္ေတာှ သိထားပါသည္။ ဆရာျကီး၏ အခန္းတစ္ဝိုက္တြင္ ဘက္ခ်္၏ ပီယာနိုသံက ပ်ံ့လြင့္ေနသည္။ ထို့ေနာက္ ဆရာျကီးနွင့္ က်ြန္ေတာှ စကားစျမည္ ေျပာျဖစ္သည္။ ဆရာျကီး၏ ပန္းခ်ီကားမ်ားအေျကာင္း၊ ရုပ္ရွင္ကားအေျကာင္း၊ အေနာက္တိုင္း အနုပညာမ်ားအေျကာင္း၊ ျမန္မာ ပညာရွင္မ်ားအေျကာင္း အစံုပင္။ က်ြန္ေတာှသည္ ထိုဘာသာရပ္မ်ားကို အပတ္တကုတ္ ဆည္းပူးခဲ့ဖူးေသာေျကာင့္ သူေျပာလိုေသာအရာ၊ သူ့စိတ္ခံစားမွု၊ အနုပညာ ဆိုလိုရင္းမ်ားကို နားလည္နိုင္ပါသည္။

ဆရာျကီးရဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ို့မွာ မြန္ဒရီယန္၊ ဂိုဂန္၊ မိုဒီဂလ်ာနီ တို့ကို ေတြ့ရပါတယ္

အရမ္းျကိုက္တာကိုး။ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မိုဒီဆိုျပီးကို လုပ္ခဲ့တာ။ မြန္ဒရီယန္လည္း အရမ္းျကိုက္တာ ကိုယ္က အာခီတက္ခ္ ဆိုေတာ့။ သူတို့ရဲ့ လြွမ္းမိုးမွုေတြ မရွိဘဲ ဘယ္ေနပါ့မလဲ။ သူတို့ပံုစံအတိုင္းကို လိုက္ေရးထားတာေတြ ရွိဖူးတယ္ (ထိုသို့ေျပာျပီး သူ့ပန္းခ်ီကားမ်ားကို ဒါက ဘယ္သူ့ပံုစံ၊ ဒါက ဘယ္သူ့နည္းစနစ္ စသည္ျဖင့္ ျပပါတယ္။ ဆရာျကီးကို အလြန္ေလးစား သြားမိတယ္။ က်ြန္ေတာှ ေတြ့ခ်င္မိေသာ ရိုးရွင္းေသာ စိတ္ဓါတ္ကို ဆရာျကီးထံတြင္ ေတြ့ရသည္။ သူနွစ္သက္ေသာ၊ ေလးစားေသာ ပညာရွင္မ်ား၏ လြွမ္းမိုးမွုကို ခံယူရင္း ဆြဲခဲ့ဖူးေျကာင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရဲေသာေျကာင့္ ျဖစ္သည္။

ဆရာျကီးရဲ့ နွမလက္ေလ်ာ့ကားကို က်ြန္ေတာှ မျကည့္ဖူးခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆရာျကီး ဦးမိုးသူ ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေျကာင့္ ဒီကားအေျကာင္း သိခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က က်ြန္ေတာှက စကဿငာပူမွာ ဗြီဒီယိုအတ္ကို သင္ယူေနခ်ိန္ပါ။ ဆာေဗးဒိုးလ္ ဒါလီရိုက္တဲ့ ကားေတြ ျကည့္ရွုမိခ်ိန္မွာ နွမလက္ေလ်ာ့ကားမွာ ဆရာျကီး ေျပာခ်င္ ျပခ်င္တဲ့ အဓိကအရာကို သိလိုက္ရပါတယ္။ ဆရာ့ကို အလြန္ေလးစား သြားမိပါတယ္။ အာရွဘက္မွာ ဒီလိုကားဟာ ေတာှေတာှရွားတယ္၊ ဂ်ပန္က ကူရိုဆားဝါးတို့ကို ယွဉ္နိုင္တယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ယံုျကည္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကားမေအာင္ျမင္ရတဲ့ အေျကာင္းေလး ေျပာျပပါဦးခင္ဗ်ာ။

အမွန္ေတာ့ ကိုယ္က ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္တာ။ (ဆရာျကီး ေျပာခ်င္ေသာ အရာမွာ စကားမ်ား၊ အမူအရာမ်ား မ်ားစြာ မပါဝင္ဘဲ လူတို့၏ အတြင္းစိတ္ကို လွုပ္ရွားေစေသာ နည္းျဖစ္သည္။ ထိုအနုပညာ အေျကာင္းကို အျကမ္းသိလိုလ်ွင္ ထိုေနရာသို့ သြားပါ)။ ဒီကသရုပ္ေဆာင္ေတြက လွုပ္ခ်င္တယ္။ ပရိသတ္ကလည္း လွုပ္မွ စကားေတြ အမ်ားျကီးေျပာမွ ျကိုက္ျကတယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အမူအရာ အေနအထားကို ရဖို့ ေငြေပးရတယ္။ ေငြနဲ့ဆက္ေနတယ္။ ဒါေျကာင့္ ကိုယ္စိတ္ပ်က္သြားတယ္။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အရာကို သူတို့ နားမလည္ဘူး။ ဒါေျကာင့္ ဒီအလုပ္ကို လံုးဝစြန့္လြွတ္ ပစ္လိုက္တယ္။

အဲဒီဇာတ္ကားဟာ ထိန္းသိမ္းထားျပီး အျမတ္တနိုး ျပသသင့္တဲ့ ကားပါဆရာ။ အခုအခ်ိန္မွာသာ ျပနိုင္မယ္ဆိုရင္ အေနာက္တိုင္းသားေတြ အရမ္းအံ့ဩသြားလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ ဒီလို ကားမ်ိုး ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ။

အင္း အဲဒီဇာတ္ကားကို ဖလင္ျပန္ေဆးဖို့ ေျပာျကေသးတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ေငြမတတ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ ျဗိတိသ်ွဘားမားက ကိုေနဝင္းတို့ကို အားလံုးလြွဲထားလိုက္တာ ျကာျပီပဲ။ ဇာတ္ကားက ရွံုးေပမယ့္ ကိုယ့္အေနနဲ့ကေတာ့ ျမတ္ပါတယ္။ အဲဒီကရတဲ့ ေငြနဲ့ ကိုယ္တို့သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္နွစ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း စားေသာက္နိုင္ခဲ့တယ္။ (ထိုသို့ေျပာရင္း ဆရာျကီးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာပါသည္)

ဆရာျကီးခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာှ့အေနနဲ့ အခုျမန္မာေတြ ေရးေနျကတဲ့ အနုပညာ အယူအဆေတြ နည္းစနစ္ေတြ အေျကာင္းကို ဘယ္လိုဖတ္ဖတ္ နားကို မလည္နိုင္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူတို့က အနုပညာနဲ့ဆိုင္တဲ့ စကားလံုးေတြကို ျမန္မာမွုေတြ ျပုပစ္ျကပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ပန္းခ်ီဆြဲဖူးသူ မဟုတ္ရင္ ပန္းခ်ီအနုပညာကို ထဲထဲဝင္ဝင္ ခံစားေရးလို့ ရပါ့မလားလို့ က်ြန္ေတာှ သံသယ ျဖစ္မိပါတယ္။ အယူအဆ ခံစားခ်က္ သက္သက္သာ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္လို့ ထင္မိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ တခ်ို့သူေတြေရးတဲ့ ဟာေတြကို ဘယ္လိုမွ ခံစားနားလည္လို့ မရဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ့အေနနဲ့ အဂဿငလိပ္စာကို အရမ္း မက်ြမ္းက်င္ေပမယ့္ အဲဒါေတြကို အဂဿငလိပ္လို ေရးထားတာ ဖတ္လိုက္ရရင္ ရွင္းခနဲ ထင္းခနဲ နားလည္ သေဘာေပါက္သြားမိပါတယ္။

ကိုယ္လည္း ေဇာှေဇာှေအာင္ ေရးတာေတြ ဖတ္ျကည့္တိုင္း နားမလည္ဘူးဟ။ အမွန္က အဲဒီစကားေတြကို ကိုယ္သိေပမယ့္ ျမန္မာလို အဓိပဿပာယ္ ျပန္လိုက္ေတာ့ ဘာျကီးပါလိမ့္ဆိုျပီး ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေတြကို ျမန္မာျပန္တာ မေကာင္းဘူး။ သူ့ဘာသာ ထားလိုက္တာ ေကာင္းတယ္။ ကိုယ္တိုင္ မေရးဖူးရင္လည္း ဘယ္လိုလုပ္ ထဲထဲဝင္ဝင္ နားလည္နိုင္ပါ့မလဲ။ ဒါေျကာင့္ ခင္ဗ်ားဒါေတြသိလားေမးရင္ မသိဘူးလို့ ေျပာလိုက္တယ္။

ဆရာလက္ရွိဆြဲေနတဲ့ ကားေတြအေျကာင္း ေျပာျပပါဦးခင္ဗ်ာ

မျမင္ဘူးေသးတဲ့ အရာေတြ ဆြဲေနတယ္။ တစ္ခုခုနဲ့ တူသြားမွာ အရမ္းေျကာက္တယ္။ ဟိုေန့က တစ္ေယာက္ကလာျပီး ခင္ဗ်ား ပန္းခ်ီကားက လွလိုက္တာဗ်ာ။ အေရာင္ေတြကလည္း ေကာင္းဆိုျပီးမွ ဪနိုင္ငံျခားေဆးနဲ့ ဆြဲတာကိုးလို့ ေျပာတယ္။ ေသေရာ။ ဟားဟား။ ဒါေျကာင့္ ေနာက္ပိုင္း ပန္းခ်ီကားေတြ ေကာင္းလိုက္တာ ေျပာလာရင္ နိုင္ငံျခားေဆး သံုးတာကိုးလို့ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ။ (ဆရာျကီးသည္ ၂၄နာရီလံုး စာဖတ္လိုက္ ပန္းခ်ီဆြဲလိုက္ သီခ်င္းနားေထာင္လိုက္ျဖင့္ ေနထိုင္သူ ျဖစ္သည္။ ဂီတသံမ်ားသာ ဆရာျကီး၏ စိတ္ကို လွံု့ေဆာှေသာ အရာျဖစ္သည္။ ထို့ေျကာင့္ ဆရာျကီး၏ ပန္းခ်ီကားမ်ားကို ေလ့လာလ်ွင္ ဆရာျကီး နားေထာင္ေသာ ဂီတအေျကာင္းကိုလည္း နားလည္ဖို့ လိုပါလိမ့္မည္)

ဆရာေပါှဦးသက္အေျကာင္း ဆရာေရးထားတာေတြ ဖတ္ရပါတယ္။

ေပါှဦးသက္က ပန္းခ်ီေရးတယ္။ သူ့ကားေတြက အခုဆို သိန္းေလးငါးရာ ျဖစ္ေနျပီလို့ ေျပာတယ္။ ကိုယ့္မွာ အရင္က သူ့ပန္းခ်ီကားေတြ ရွိတာေပါ့။ လိုခ်င္ရင္ ယူယူထားလိုက္တယ္။ အခ်င္းခ်င္းမို့ ေျပာေနစရာေတာင္ မလိုဘူး။ အထင္လည္း မျကီးဘူး။ ၂၅ဝေလာက္ရရင္ ေရာင္းစားပစ္လိုက္ေရာ။ သူက ညာလက္ ဗံုးထိလို့ ျပတ္သြားေတာ့ ဗယ္လက္နဲ့ ပန္းခ်ီဆြဲခဲ့တာ သိပ္ေတာှတယ္။ (ဆရာျကီး ဆိုလိုေသာ အထင္မျကီးဘူးဆိုသည္မွာ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းမို့ ေျပာေသာ စကားသာ ျဖစ္သည္။ ဆရာေပါှဦးသက္ကို ဆရာျကီး ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္ေျကာင္း၊ ေလးစားေျကာင္း သူ့စာမ်ားတြင္ ေတြ့နိုင္သည္)

ဆရာျကီးကားေတြလည္း အခုဆို သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ တန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဆရာကားေတြ အမ်ားျကီး ဆြဲခဲ့တာပဲ။ ပိုက္ဆံေတြ ကုန္ျပီလားဆရာ (သက္သက္ေမးေသာ ေမးခြန္းျဖစ္သည္)

ေဟဟုတ္လား။ ကိုယ့္ဆီလာျပီး ယူခ်င္တဲ့သူက ယူတာပဲ။ ပိုက္ဆံေပးခ်င္တဲ့သူက ေပးတာပဲ။ မေပးခ်င္တဲ့ သူကလည္း မေပးဘူး။ တစ္ခ်ို့လည္း ဒီေလာက္ေတာင္းေပမယ့္ ဒီေလာက္ပဲ ေပးမယ္ဆိုျပီး ေပးခ်င္သေလာက္ ေပးျကတာပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ ပန္းခ်ီဆြဲေနရရင္ ျပီးတာပဲ။ ျပပြဲလုပ္ေပးမယ္ဆိုျပီး ကားနွစ္ဆယ္ သံုးဆယ္ ယူသြားျကတယ္။ ျပပြဲလည္း ျဖစ္မလာဘူး။ ပန္းခ်ီကားေတြလည္း ျပန္ေရာက္မလာေတာ့ဘူး။ မေျပာခ်င္ ေတာ့ပါဘူး။ သူတို့ လိုခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ေရာက္လာတာပဲ။ ျပီးရင္ လိုခ်င္တဲ့ကားေတြ ေကာက္ယူသြားျကတာပဲ။ ေပးခ်င္သေလာက္ ေပးသြားျကတာပဲ။ မေပးခ်င္လည္း မေပးဘူး။ (ထိုသို့ေျပာျပီး ဆရာျကီးက တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီ အေျကာင္း ေျပာျပပါသည္။ အခ်ို့သူမ်ားမွာ နာမည္ျကီး အနုပညာရွင္မ်ား ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါသည္)

ဆရာျကီးကို ထိုကဲ့သို့ ဆက္ဆံျကသည္ကို က်ြန္ေတာှ လြန္စြာမွ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါသည္။ သူတို့အေနျဖင့္ ဆရာျကီး၏ ပန္းခ်ီကားမ်ားကို ေရာင္းခ်ျပီး သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရရွိေနခ်ိန္တြင္ ဆရာျကီးေက်းဇူးကို သိတတ္ျကဖို့ ေကာင္းပါသည္။ ဆရာျကီးက ဘာမွ မလိုအပ္ဘူးဟု ေျပာေနေသာှလည္း ဆရာျကီးတြင္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနေျကာင္း သူတို့ သိဖို့ေကာင္းသည္။ ဆရာျကီး ယခင္က ေနထိုင္ခဲ့ေသာအိမ္မွာ တဲသာသာသာ ျဖစ္သည္။ ဆရာျကီး၏ အေမရိကန္မွ တပည့္တစ္ေယာက္က အတင္းေဆာက္ေပးသြားေသာေျကာင့္သာ ယခုလို အိမ္ပီပီသသ ျဖစ္လာသည္မွာ သိပ္မျကာလွေသးဟု သိရပါသည္။ ဆရာျကီးသည္ ျမန္မာျပည္တြင္ ရွာမွရွားေသာ အနုပညာရွင္ စစ္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ဆရာျကီးဆြဲခဲ့ေသာ ပန္းခ်ီကားေပါင္းမွာ ေထာင္ခ်ီရွိေနေသာှလည္း ျမန္မာျပည္တြင္ သိပ္မရွိလွေတာ့။ (ေနမ်ိုးေဆးထံတြင္ ဆရာျကီး၏ကားမ်ား ၃ဝဝခန့္ ရွိသည္ဟု သိရသည္)။ ဆရာျကီး၏ ပန္းခ်ီကားမ်ားကို ထိန္းသိမ္းထားသင့္ပါသည္။ ထို့အတူ ဆရာျကီးကိုလည္း ေလးေလးစားစား ရွိသင့္ပါသည္။ ပညာကို တန္ဖိုးထားသင့္ပါသည္။ တတ္နိုင္သူမ်ားအေနျဖင့္ သူခိုးေဈးျဖင့္ ပုတ္ျပတ္ မဝယ္သင့္ပါ။ က်ြန္ေတာှသည္ ဆရာျကီး ကြယ္လြန္သြားမည္ကို စိုးရိမ္ေနမိသည္။ ဆရာျကီး၏ အတဿထုပဿပတဿတိက်မ္းျပုသူ တစ္ေယာက္က ဆရာျကီးသည္ ပိုက္ဆံစကား ေျပာတတ္သူမဟုတ္ေျကာင္း၊ ထို့ေျကာင့္ သူ့ထံလာသူ အမ်ားစုမွာ ဆရာျကီးထံမွ ပန္းခ်ီကားမ်ားကို အေခ်ာင္သာသာျဖင့္ ယူသြားတတ္ျကေျကာင္း ဝမ္းနည္းစြာ ေျပာျပပါသည္။ က်ြန္ေတာှသည္ ဆရာျမို့မျငိမ္း မေသခင္က သူ့သမီးကို ေျပာခဲ့ေသာ သူတို့က အေဖ့ေခါင္းကိုသာ လိုခ်င္ျကတာ ဆိုေသာ စကားတစ္ခြန္းကိုသာ အမွတ္ရေနမိပါေတာ့သည္။


Friday, June 8, 2007

Ngamauk Ruby

Last year, I posted about Nga Mauk Ruby on Myanmar Cultures Blog. Then I havent update that blog for a long time, and today I found one comment from Mr. Tideman. Some of his words are interesting!

Thank you for this very detailed report, being that when the British empire (reference the old saying: the sun never sets on the British empire) "dethroned" or deposed* King Thi Baw in 1885, there was some British Army officer with the title and name of Colonel Sladen who was "the main person" who "arrange(d) for the Royal Treasure" to be dealt with by "the Royal Treasure Protect committee"** (made up of: #___ people being: ____________________ ?) but which did NOT include the Ngamauk Ruby said to be "worth a country" but see http://www.palagems.com/burma_ruby.htm said to be "worth half his kingdom.

Technically to depose is "to remove from office or position of power", and so is not an act of war, or is it? The expression of: to the victor go the spoils of war, at presumably the 100% level, but there seems to be some entrustment of these Royal Gems and "jewellery" that went inside the Gold Boxes, Laquare Boxes and Velvet Bags for their safekeeping and future re-turn to the royal family, but when? After King Thibaw had served his time in prison? It reads like what King George V of England did to King Thibaw was like what King George, the Third did to us here in America that brought on our Revolutionary War, and that was that our many repeated petitions went not only un-answered, but resulted in more injuries! So when "the relatives of Sladen presented Padamya Ngamauk to Queen Victoria" it was like what? The payment of half the kingdom on a Writ of Elegit? where a moiety or half is allowed the debtor to live on? Hey! This Royal Family had 100% taken! So what next for the "sons of the fourth daughter of King Thibaw" who "ask"ed the British "to give back Ngamauk Ruby and royal gems and jewellery on 9 May 1953 and on 16 February 1959"? Who are their next-of-kin: _________? and WHERE do they live now plus WHY don't they find out who was on this committee** and bring their report to the attention of the Queen Elizabeth to finally act on their recomendation that ___% be returned as by deducting ___% for what? the cost of mainting their empire for #___ years (as a protection racket) before it now gone military dictatorship, like Cuba according to the http://www.ruby-sapphire.com/burma_embargo.htm citing the Burmese Freedom and Democracy Act of 2003 (HR 2330) signed into law by U.S. President Geo. W. Bush on July 28th, 2003 wanting other countries to join in by some United Nations Resolution #____ too? and what about any signatories from the Britain? shouldn't they have to be of honor BEFORE they sign such, as by the return of this treasury?

Yours truly, Joe / Joseph S. Haas, P.O. Box 3842, Concord, New Hampshire 03302, Tel. 603: 848-6059 who went thru a Sheriff's Sale is "how" I encountered this Writ of Elegit stuff, and an historian plus Excavation Technician I archeologist, IN SEARCH OF...the buried treasure of Passaconaway, the Native American Indian Chief who buried his treasury on the summit of Mount Agamenticus over in York County, Maine, and found by the U.S. Army during WWII with any records sent to the Federal Archives on Trapello Road in Waltham, MAss.achusetts then sent to the Federal Archives in New York for #__ years, then supposedly these records of WHO found and kept these treasures were destroyed.

pc: my new Federal Representative ________ to Congress in Washington, D.C. to please investigate this and our own State of New Hampshire http://www.state.nh.us Gold Bonds on file with the Secretary of State from the Czar of Russia before it went to the Communists, now out of power, and so now redeemable too? from a government honoring all past debts? To find out WHO the current American Ambassador to Britain is: _________ too, so that he can present some HR #____ of 2007 from the House of Representatives to the Queen to finally conclude this matter, gaining more respect for other countries to join in H.R. 2330, that is for us to take the first step of helping give back to that country's royal family this quality ruby of 82 carats BEFORE we "take" more rubies of less #__ carats therefrom either direcly without the boycott, or indirectly through other countries, currently supplied such by the smugglers.

note: See also http://www.imdb.com/title/tt0529685/ for "The Burma Rarity" (1961) episode of Bonanza, also over at Rick's "The Scenery of the Ponderosa" http://www.voy.com/75280/


Click! here is original post

Thursday, June 7, 2007

www.nyilynnseck.com

Sooner or later my own website will be published!


Tuesday, June 5, 2007

How to retouch your photo for good looking

How to retouch your photo for good looking




ျပင္ဆင္ခ်င္ေသာ မူရင္းပံုကို ဖိုတိုေရွာ့(ပ္)တြင္ ဖြင့္ပါ။

အဆင့္ ၁ ။ မူရင္းပံုကို ေနာက္ေလယာ တစ္ခုတြင္ ကူးျပီး Healing Brush ကိုအသံုးျပုကာ မလိုခ်င္ေသာ အမွတ္မ်ား၊ ဝက္ျခံမ်ား၊ အမာရြတ္မ်ား၊ မွဲ့ မ်ားကို ဖ်က္ပါ။

အဆင့္ ၂ ။ အဆင့္၁မွ ေလယာကို ေနာက္တစ္ေလယာတြင္ ကူးယူျပီး Curve(Clt+M) ကိုအသံုးျပုကာ အလင္းအေမွာင္ အနည္းငယ္တိုးေပးပါ။

အဆင့္ ၃ ။ အဆင့္၂မွ အလင္းအေမွာင္တင္ျပီး ပံုကို ေနာက္တစ္ေလယာတြင္ ကူးယူျပီး Surface Blur အနည္းငယ္ ေပးရပါမည္။

အဆင့္ ၄ ။ ထို့ေနာက္ Image>mode>Lab Color ကိုေရြးခ်ယ္ပါ။ (Flatten မလုပ္ပါနွင့္)

အဆင့္ ၅ ။ Layer Palette တြင္ Layer ကိုေရြးခ်ယ္ထားရာမွ Channel ကိုသြားပါ။ ထို့ေနာက္ Lightness ဆိုေသာေလယာ တစ္ခုတည္းကို ေရြးျပီး Clt+Click လုပ္ေပးပါ။ Selection ေပါှလာလ်ွင္ Clt+C ေကာှပီလုပ္ပါ။
ျပီးလ်ွင္ Channel မွ Layer သို့ ျပန္သြားပါ။ ေလယာအသစ္တစ္ခုကို ဖန္တီးျပီး အခုန ေကာှပီလုပ္ထားေသာ ေလယာကို Paste လုပ္ေပးရမည္။ ထိုအခါ လင္းျပီး ဝါးတားတား ျဖစ္ေနေသာ ပံုကို ျမင္ရမည္ ျဖစ္သည္။

အဆင့္ ၆ ။ အဆင့္၃မွ Surface Blur ေပးထားေသာ ေလယာကို ခဏေဖ်ာက္ထားပါ။

အဆင့္ ၇ ။ အဆင့္၂ ေလယာကို ေနာက္ေလယာ အသစ္တစ္ခုတြင္ ကူးယူပါ။ အဆိုပါေလယာကို အဆင့္၅ေလယာ၏ ေအာက္တြင္ ထားေပးရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို့ေနာက္ Filter>Others>High Pass ကိုေရြးခ်ယ္ပါ။ ထိုအရာကို ေရြးခ်ယ္ေသာအခါ သင္လိုခ်င္ေသာ ပံု၏ ေကာက္ေျကာင္းမ်ား ေပါှလာသည္အထိ တန္ဖိုးဂဏန္းမ်ား ေျပာင္းလဲေပးရမည္။ အဆိုပါေလယာ၏ Blending Mode ကို Overlay တြင္ထားေပးေသာအခါ အနားသတ္လိုင္းမ်ား ျပန္လည္ ထင္ရွားလာသည္ကို ေတြ့ရမည္ ျဖစ္သည္။ ပံု၅နွင့္ရကို နွိုင္းယွဉ္ျကည့္ပါ။

အဆင့္ ၈ ။ ေလယာအားလံုးကို Flatten လုပ္ပါ။ ရလာေသာေလယာကို Level အနည္းငယ္ တင္ပါ။ Burn နွင့္ Dodge Tools မ်ား အသံုးျပုျပီး လိုအပ္သလို ျပင္ဆင္ပါ။ ပံု ဂနွင့္ရကို နွိုင္းယွဉ္ျကည့္ပါ။

အဆင့္ ၉ ။ အဆင့္ဂမွ ေလယာကို ေနာက္တစ္ေလယာတြင္ ကူးယူျပီး အျဖူအမည္းအျဖစ္ ေျပာင္းလဲပါ။ (Clt+Shift+U) ထိုေလယာ၏ Blending Mode ကို Luminosity သို့ေျပာင္းျပီး Opacity ကို ၄၀ ေလာက္အထိ ေလ်ွာ့ခ်ပါ။ ထိုအခါ ပံုရွိ အေရာင္ရင့္ ေနရာမ်ား ပိုအားေကာင္း ျပတ္သားလာသည္ကို ေတြ့ရမည္။ (မွတ္ခ်က္။ ထိုအဆင့္တြင္ အသားေရာင္လည္း အနည္းငယ္ အျဖူအမည္းဆန္ဆန္ ေျပာင္းလဲသြားမည္ ျဖစ္သည္။ မျဖစ္ေစလိုပါက အဆိုပါ အဆင့္ကို ျပုလုပ္ရန္ မလိုအပ္ပါ။ သို့ရာတြင္ ထိုအဆင့္ကို ျပုလုပ္ျပီး Masking နည္းျဖင့္ အသားေနရာမ်ားကို ခ်န္လွပ္ထားျခင္းက ပိုမိုေကာင္းမြန္ပါသည္)

အဆင့္ ၁၀။ ေလယာအားလံုးကို ေနာက္တစ္ခါ Flatten လုပ္ပါ။ ရလာေသာ ေလယာအေပါှတြင္ အလိုရွိပါက Filter>Render>Lens Flare effect ကို အသံုးျပုျပီး လိုအပ္သလို ဖန္တီးယူနိုင္ပါသည္။


Here is Stey by Step photo rendering (393Kb)

Caution:

for personal use only
not allow to redistribute on any type of media
model : aps
photo : nls

Monday, June 4, 2007

Some Web Design Concepts







I found most of myanmar web designs were not attractive, not active, not match with website, no eye catching, no artistic expression and not modernized, though designers who created them were not bad in software usage, but in creativity. So, most of them were not lured to visit again. Although I m not a good web designer, but I still can mix up and standardized them with design principles, concepts and ideas.

Here are some of my poor tips-

When you have been proposed to create a web design,

  1. Questioning everything relating with your design; how they want, what is their desired theme, what colors they prefer, what type they like (fancy or steady) etc:
  2. Ask them to give nice photos to use in your design, if not, take a good camera and shot nicely.
  3. Study carefully who are they, what they really do and what is their type.
  4. Choose best related colors based on their want (no need to use exactly what the want, use your brain)
  5. Think! simply, design for woman should be soft, pale and simple. for man, strong and distinct colors, lines.
  6. Play around with Typography (no need to use same size. who teach you?)
  7. Play around with different possible layout
  8. Plan what kinda prgm language that you will use.
  9. Sit and look your design more than 30 minutes for a time, frequently again!
  10. Should not use more than 3 type face
  11. Do not use a lot colors
  12. Dont need to follow your seniors or your teachers' designs, be creative!
  13. Do not afraid to delete, to resize or to crop
  14. Always keep in your mind that Logo and Slogan are most important
  15. Last the most important one! Remember if you feel you are not still satisfy your design, surely! nobody will like it!

etc: (fill up whatever you want)

Description

A Japanese artist Ms. Yokoyamada didnt give me much of her artworks, and the pictures she gave me were not so clear. So I cropped some part and created my own design. She asked me make simple and speed up design. So I do!

I spent 2 week to creat Artist Nyein Chan Su's web design. Ko NCS gave me whatever I want and asked me to create freely. He is a modern artist and the colors he used in his most paintings are so basic. So I decided to use R, B, Y as main and only colors. He wanna make different design for different page. It's not difficult but it can be problem when users are browsing. I was very very tired.

The third one is for lexiconstar's Celebrities page.

Currently I m inspiring for my greatest artist Khin Maung Yin site. 75% finito! I wish it could be represented to him well.

Bye.
 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz