Sunday, August 12, 2007

Raja Kuma

ရာဇကုမာရ္
Raja Kuma

တေန့က က်ြန္ေတာှ ဗားမဲ့ဆရာေတာှ ပံုကို စာအုပ္တစ္အုပ္တြင္ ေတြ့လိုက္ရသည္။ ေလာကီ ထြက္ရပ္လမ္း လိုက္စားသူမ်ား ျကားတြင္ ဗားမဲ့၊ ဗားတေမာ့ စေသာ ဆရာေတာှမ်ားမွာ အလြန္ ထင္ရွားသည္။ ထိုဓာတ္ပံုကို ေတြ့လိုက္ရေတာ့မွ အဆိုပါ ဆရာေတာှသည္ မုတ္ဆိတ္ေမြွး ထူလပ်စ္နွင့္ ကုလားျကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသည္ကို သိရေတာ့သည္။ ကုလား၊ ဗမာ၊ တရုတ္၊ သိုးေဆာင္းဆိုျပီး က်ြန္ေတာှ့တြင္ လူမ်ိုးစြဲ သိပ္မရွိပါ။ ထိုဓာတ္ပံုနွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ဆက္စပ္ ေတြးမိသည္ကိုသာ ေျပာလိုတာ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ဓာတ္ပံုတြင္ ဗားမဲ့ ဆရာေတာှသည္ သစ္ေခါက္ေရာင္ ဝတ္ရံုကို ဝတ္ဆင္ထားသည္။ ရဟန္းမ်ား ဝတ္ဆင္ေသာ သကဿငန္းပံုစံ မဟုတ္ေခ်။ ဆံပင္၊ မုတ္ဆိတ္၊ ျကင္စြယ္ တို့ကိုလည္း ရိတ္သင္ျခင္း မေတြ့ရေပ။ ထို့ေခတ္ကာလက ဂါမဝါသီ ပြဲေက်ာင္းမ်ား ေခတ္စားခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ပြဲေက်ာင္းဘုန္းျကီး အရည္းမ်ားသည္ ေဗဒင္၊ အင္းအိုင္၊ လက္လွည့္၊ ဂါထာ၊ မနဿတရား စသည္တို့ကိုသာမက အဋဿဌာရသ ပညာရပ္မ်ားကိုပါ သင္ျကားေပးသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ပုဂံေခတ္ ကတည္းက ျမန္မာတို့သည္ အနုပညာ ယဉ္ေက်းမွု ဘာသာေရး စသည္တို့တြင္ အိနဿဒိယတိုင္းသားမ်ား၏ လြွမ္းမိုးမွုကို ခံေနရျပီ ျဖစ္သည္။ ပုဂံေခတ္က ေနာက္က်ေသးသည္ ပ်ူေခတ္ကာလ ဗိသဿသနိုး၊ သေရေခတဿတရာ တို့တြင္ပင္ အဆိုပါ ယဉ္ေက်းမွုမ်ား ျမန္မာတို့အေပါှ မ်ားစြာ ကူးစက္ေနျပီး ျဖစ္သည္။ ပုဂံေခတ္တြင္ အေနာှရထာက ယင္းတို့ထဲမွ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အရည္းျကီးမ်ားကို နွိမ္နင္းျပီး ဗုဒဿဓဝါဒကို ျပန့္ပြားေစခဲ့သည္။ သို့ရာတြင္ ထိုပြဲေက်ာင္း ဆရာျကီးမ်ားမွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားျခင္း မရွိဘဲ ေညာင္ရမ္းေခတ္တြင္ ျပန္လည္ အားေကာင္းလာခဲ့ျပန္သည္။ အခ်ို့ေသာ ပြဲေက်ာင္း ဘုန္းျကီးမ်ားသည္ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာှ အျဖစ္ ခ်ီးေျမာက္ျခင္း ခံရသည္အထိပင္ ဘုရင္တို့၏ အေရးေပးျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

ရာဇကုမာရ္သည္ က်န္စစ္သား၏ သားျဖစ္ေျကာင္း လူတိုင္း သိျကသည္။ ရာဇကုမာရ္ဟူေသာ အမည္သည္ အိနဿဒိယမွ ကုမားရ္ ဟူေသာ အမည္နွင့္ နီးစပ္ေနေသာေျကာင့္ ရာဇကုမာရ္သည္ ကုလားဟူေသာ ပညာရွင္မ်ားျကား အျငင္းပြားမွုကိုလည္း ဖတ္မွတ္လိုက္ရေသးသည္။ ထိုအခ်က္ကို အခုန အရည္းမ်ားနွင့္ ဆက္စပ္ျပီး က်ြန္ေတာှ ေတြးျကည့္မိသည္။ ရာဇကုမာရ္၏ အေမသည္ သမဿဘူလ ျဖစ္သည္။ မထီးတူမ သမဿဘူလဟု ဆိုျကေသာေျကာင့္ သမဿဗူလ၏ ဦးေလးသည္ ဂါမဝါသီ ရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္ေျကာင္း သိရသည္။ ရွင္းရွင္း ေျပာရလ်ွင္ ပြဲေက်ာင္း ဘုန္းျကီး အရည္းျကီး တစ္ပါးပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုကာလက ပုဂံတြင္ သမထီးအရပ္၌ အရည္းျကီး ေျခာက္က်ိပ္နွင့္ တပည့္ေျခာက္ေသာင္း ရွိသည္ဟု မွန္နန္းတြင္ ဆိုထားသည္။ ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ ထိုမထီးသည္ အိနဿဒိယ တိုင္းရင္းသား အဆက္အနြယ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္နိုင္ေခ် ရွိသည္။ သမဿဘူလသည္ ကုလားမေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္နိုင္ေခ် ရွိသည္။ က်န္စစ္သားသည္ အလြန္ ဖြန္ေျကာင္ေသာ သူျဖစ္သည္။ သူသည္ လူမ်ိုးကြဲေရာ၊ မကြဲေရာ၊ ဘာေရာ၊ ညာေရာ စဉ္းစားမည့္သူ မဟုတ္ေခ်။ (မယံုလ်ွင္ လူမင္း၏ က်န္စစ္မင္း ဇာတ္ကားကို ျကည့္ပါ) ထို့ျပင္ ထိုကာလက ပုဂံတြင္ တိုင္းတပါး အိနဿဒိယသားမ်ား အမ်ားအျပားနွင့္ ဆက္ဆံေနျကျပီ ျဖစ္သည္။ ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ ရာဇကုမာရ္သည္ က်န္စစ္သားနွင့္ ကုလားမေလး သမဿဘူလတို့မွ ေမြးလာေသာ အိနဿဒိယ ေသြးပါ မင္းသား တစ္ပါးသာ ျဖစ္နိုင္ေပသည္။ ဆက္လက္ျပီး က်န္စစ္သား အေျကာင္းကို စဉ္းစားျကည့္ မိပါသည္။

က်န္စစ္သားသည္ အေနာှရထာ၏ သားဟု စာမ်ားတြင္ ဆိုျကသည္။ ရခိုင္မင္းသမီးနွင့္ ရာဇတမန္ အမတ္ ယဉ္ပါးရာမွရေသာ သားဟုလည္း ဆိုျကသည္။ ထိလိုင္ အရပ္မွ သူျကီး ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ထီးလွိုင္ရွင္ဟု ေခါှျကသည္။ အဆိုပါ ထိလိုင္ဟူသည္ မြန္အမ်ား ေနခဲ့ျပီး က်န္စစ္သားကို ကလန္စစ္သား ဟူ၍လည္း ေခါှျကေျကာင္း မွတ္သားဖူးသည္။ ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ က်န္စစ္သားသည္ မြန္ေသြးပါသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္နိုင္ေပသည္။ က်န္စစ္သားသည္ မြန္ဘုရင္က ျမန္မာမင္း အေနာှရထာကို ဆက္သလိုက္ေသာ မြန္မင္းသမီး ခင္ဦးကို လမ္းတြင္ ျဖတ္ခုတ္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ မြန္ေသြးပါသူ က်န္စစ္သားသည္ သူ့လူမ်ိုး မြန္မင္းသမီး ခင္ဦးကို ျမန္မာဘုရင္လက္ မေရာက္မီ ျကားက လက္ဦးမွု ယူလိုက္ျခင္း ျဖစ္တန္ရာသည္။ မင္းသမီးသည္ က်န္စစ္သားနွင့္ လမ္းခရီးတြင္ ယဉ္ပါးျကသည္ ဆိုရာတြင္ အလိုလို ယဉ္ပါးျခင္း မျဖစ္နိုင္ေပ။ က်န္စစ္သားသည္ မြန္ေသြးပါသူ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ မြန္စကားလည္း တတ္ေပလိမ့္မည္။ လမ္းခရီးတြင္ မြန္မင္းသမီးကို က်န္စစ္သားက မြန္စကားနွင့္သာ ေျပာဆို ဆက္ဆံပါလိမ့္မည္။ ထိုသို့ ဆက္ဆံရာမွ ယဉ္ပါးျခင္းလည္း ျဖစ္နိုင္သည္။ ထို့ေနာက္ အေနာှရထာ လြန္ျပီး ေစာလူးမင္း လက္ထက္တြင္လည္း က်န္စစ္သားနွင့္ ခင္ဦးတို့ အဆက္အသြယ္ ရွိသည္ဟုဆိုကာ အမ်က္ေတာှထိျပီး ေအာက္ျပည္ ဒလသို့ပို့ျခင္း ခံရသည္ကို ေထာက္ခ်င့္ေသာှ မြန္မင္းသမီးနွင့္ က်န္စစ္သားသည္ အေတာှပင္ ရင္းရင္းနွီးနွီး ရွိပံုရေပသည္။ အမွန္စစ္စစ္ေတာ့ မင္းသမီး ခင္ဦးသည္ ဘုရင္ နွစ္ပါးျကား လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးပို့ျခင္း ခံရေသာ ဘုရင့္ ဘဏဿဍာေတာှ ျဖစ္သည္။ က်န္စစ္သားသည္ ဘုရင့္ ဘဏဿဍာေတာှကို အခါအခြင့္သင့္တိုင္း က်ူးေက်ာှခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

မ်ားမျကာမီ ေစာလူးမင္း လြန္ျပီးကာလ က်န္စစ္သားက ပုဂံမင္း ျဖစ္လာသည္။ မြန္မင္းသမီး ခင္ဦးသည္လည္း မိဖုရားျကီး တစ္ပါးအျဖစ္ တင္ေျမွာက္ခံရသည္။ မထီးတူမ သမဿဘူလသည္ က်န္စစ္သား မင္းျဖစ္ျပီး နွစ္နွစ္ အျကာတြင္ ခုနွစ္နွစ္ အရြယ္ရွိေသာ သားေတာှကို ေခါှေဆာင္ရင္း နန္းေတာှသို့ လာသည္ဟု ဆိုသည္။ ထိုမွတပါး က်န္စစ္သားတြင္ အပယ္ရတနာ မိဖုရားျကီးမွ သမီးေတာှ ေရြွအိမ္သည္ကို ဖြားသည္ဟု ဆိုထားေသာေျကာင့္ က်န္စစ္သားတြင္ အျခားသားေတာှ မရွိဟု ယူရေပမည္။ အပယ္ရတနာကို ဘယ္အခ်ိန္က က်န္စစ္သား စည္းရံုးခဲ့သည္ကို မေတြ့မိပါ။ ပထမအျကိမ္ အေနာှရထား မ်က္စဉ္က ေျပးရင္းလြွားရင္း သမဿဘူလကို ျကံသည္။ ထို့ေနာက္ ေစာလူးလက္ထက္ နန္းေတာှသို့ ျပန္ေရာက္လာျပီး မိဖုရား ခင္ဦးနွင့္ ျပန္အဆက္အသြယ္ ျဖစ္သည္။ ထို့ေျကာင့္ ဒလအပို့ ခံရသည္။ ငရမန္ကန္း အေရးေတာှပံု ေပါှလာေသာအခါမွ ထီးလွိုင္ရြာသို့ေရာက္ျပီး သူျကီးသမီး ခင္တန္ကို ေတြ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆန္းစစ္လိုက္လ်ွင္ က်န္စစ္သား မိန္းမလက္မဲ့ ျဖစ္ေနေသာ ကာလမွာ ဒလသို့ ေရာက္ေနေသာ ကာလျဖစ္သည္။ ထို့ေျကာင့္ အပယ္ရတနာကို ဒလတြင္ ေတြ့ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပမယ္။ ထိုကာလ ထိုေဒသမွာ မြန္ရာမညတိုင္း သံုးရပ္တြင္ ပါဝင္ျပီး မြန္အမ်ားစု ေနထိုင္ျကသည္ကို သတိျပုသင့္သည္။ အပယ္ရတနာသည္လည္း မြန္မိဖုရား ျဖစ္နိုင္ေသးသည္။ ကာလကို ေထာက္ခ်င့္ေသာှ ထိုအခ်ိန္တြင္ သမဿဘူလသည္ ရာဇကုမာရ္ကို ေမြးဖြားျပီး ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ ရာဇကုမာရ္နွင့္ ေရြွအိမ္သည္သည္ အေဖတူ အေမကြဲ ၃နွစ္ေလာက္ အသက္ကြာျခားနိုင္သည္။ ေရြွအိမ္သည္ ၂နွစ္သမီး ေလာက္တြင္ က်န္စစ္သား မင္းျဖစ္လိမ့္မည္။ ေလးနွစ္သမီးေလာက္တြင္ ခုနွစ္နွစ္သား ရာဇကုမာရ္ နန္းေတာှသို့ ေရာက္လာသည္။ ထိုမွ နိုင္ငံေတာှကို တည္ေဆာက္ဆဲကာလ ၁၂နွစ္၊ ေရြွအိမ္သည္ အသက္ ၁၆နွစ္ေလာက္တြင္ ကုလားမင္းသား ပဋိကဿကရားနွင့္ ေတြ့ျကပံုေပါှသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ရာဇကုမာရ္မွာ အသက္ ၂ဝအရြယ္ေလာက္ေတာ့ ရွိေနေလာက္ျပီ ျဖစ္သည္။

ထို့ေျကာင့္ ထိုကာလမ်ားကို ဆန္းစစ္ေသာှ ရာဇကုမာရ္ နန္းေတာှသို့ ေရာက္လာျပီး ေတာှေတာှျကာမွသာ အေလာင္းစည္သူကို ေမြးျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို့ျပင္ က်န္စစ္သားသည္ မိမိသမီးေတာှကို မနူဟာမင္း၏ ျမစ္ေတာှ နာဂသမန္းနွင့္ ေပးစားျခင္းမွာ စဉ္းစားစရာ ျဖစ္သည္။ က်န္စစ္သားသည္ မြန္ျမန္မာ ေသြးပါသူ ျဖစ္ျပီး မြန္မ်ိုးဆက္ကို အဓြန့္ရွည္ေစေသာငွာ နာဂသမန္းနွင့္ ေပးစားခဲ့ျခင္း ျဖစ္နိုင္သည္။ ပထမ အစက က်န္စစ္သားသည္ ေရြွအိမ္သည္ကို ေစာလူး၏သား ေစာယြမ္းနွင့္ ေပးစားရမည္လား၊ ပဋိကဿကရားနွင့္ ေပးစားရမည္လားဟူ၍ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္ေနေသးသည္။ အဘယ္ေျကာင့္ ဆိုေသာှ သမီးေတာှသည္ ထိုကုလား မင္းသားနွင့္ အေတာှပင္ ယဉ္းပါးေနျပီ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ျဖစ္သည္။ (ထိုကုလား မင္းသားသည္ ေရြွအိမ္သည္၏ အိပ္ခန္းသို့ပင္ ေရာက္၍ေနေပျပီ) ထို့ေျကာင့္ အေလာင္းစည္သူသည္ နာဂသမန္း၏ သားေတာှအစစ္ မြန္ေသြးအစစ္ ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလားဟု စစ္ေျကာစရာ ရွိေနျပန္သည္။ သို့ရာတြင္ မွန္နန္းရာဇဝင္၌ကား အေလာင္းစည္သူသည္ ပဋိကဿကရား မင္းသားေသျပီး ဝင္စားသူျဖစ္ေျကာင္း ဆိုသည္။ ထိုသို့မေတြးဘဲ အေလာင္းစည္သူသည္ အိနဿဒိယရုပ္သြင္ ဆင္ဆင္ တူေနျခင္းေျကာင့္ ထိုလက္ထိုးဇာတ္ကို ဖန္တီးလိုက္သည္ ဟုလည္း ေတြးေတာဖို့ ေကာင္းေပသည္။

က်န္စစ္သား ရာဇကုမာရ္ကို ထီးေမြး မေပးဘဲ ဓညဝတီနွင့္ ေတာင္စဉ္ ခုနွစ္ခုရိုင္ကို အပိုင္စား ေပးျခင္းကလည္း စဉ္းစားစရာ ျဖစ္သည္။ ရာဇကုမာရ္ကို အိနဿဒိယေသြး ပါေသာေျကာင့္ ထီးနန္း အပ္နွင္းျခင္း မျပုနိုင္ျခင္းက လံုေလာက္ေသာ အေျကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္နိုင္သည္။ အဘယ္ေျကာင့္ဆိုေသာှ သမီးေတာှကို ပဋိကဿကရား မင္းသားနွင့္ ေပးစားသင့္မည္ေလာဟု အမတ္တို့နွင့္ တိုင္ပင္ေသာ အခါက အမတ္တို့က ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ ကုလားျပည္ ျဖစ္သြားနိုင္ေျကာင္း အျပင္းအထန္ ကန့္ကြက္ခဲ့ဖူးသည္။ ထို့ေျကာင့္လည္း သူ့ကို ထီးေမြ မေပးေတာ့ဘဲ အိနဿဒိယသားမ်ားနွင့္ နီးစပ္ရာ ရခိုင္တိုင္းကို အစိုးရေစျခင္းမ်ိုး ျဖစ္နိုင္သည္။ ရာဇကုမာရ္သည္ ထိုအခ်က္ေျကာင့္ မင္းအျဖစ္ကို မရသည္ကို သိရွိတန္ေကာင္း၏။ ထို့ေျကာင့္လည္း သူသည္ အိနဿဒိယေသြး ပါေသာှလည္း ျမန္မာစိတ္ မေပ်ာက္ေျကာင္း၊ မြန္ေသြးလည္း သူ့တြင္ရွိေျကာင္း၊ ထီးနန္းသည္ သူ့အတြက္ အဓိကမဟုတ္ေျကာင္း သိသာ ထင္ရွား ေစျခင္းငွာ ရာဇကုမာရ္ ေက်ာက္စာကို မြန္၊ ျမန္မာ၊ ပါဠိ၊ ပ်ူ စာေလးမ်ိုးျဖင့္ ေရးထိုးခဲ့သည္။ သူမရည္ရြယ္ဘဲ သူ့အတြက္ အျပစ္ျဖစ္ခဲ့ရေသာ အိနဿဒိယ ဘာသာစကားနွင့္မူ ေရးထိုးျခင္း မျပုခဲ့ေပ။ ထိုေခတ္ကာလက ပုဂံေဒသတြင္ ထိုနာဂရီ ဘာသာစကားသည္လည္း အမ်ားသံုး စကားတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုစကားကို အသံုးမျပုခဲ့ျခင္းကလည္း စဉ္းစားစရာ တစ္ခ်က္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ငရမန္ကန္းသည္လည္း မြန္လူမ်ိုး ျဖစ္နိုင္သည္။ အဘယ္ေျကာင့္ဆိုေသာှ ရမန္ဟူေသာ အမည္သည္ ရမည္ဟူေသာ အမည္မွ ေျပာင္းလဲလာျခင္း ျဖစ္ေျကာင္း ေဒါက္တာ နိုင္ပန္းလွ တင္ျပဖူးသည္။ ထိုရမည္ ေဒသဖြား မြန္တစ္ေယာက္သည္ မ်က္စိတစ္ဖက္ ကန္းေနဟန္တူသည္။ ထို့ေျကာင့္ ငရမန္ ဟူသည္မွာ ဗမာေလး၊ တရုတ္ေလး၊ ရွမ္းေလးဟု ယခုေခတ္ ေခါှသလို မြန္ေလးလို့ ေခါှတာ ျဖစ္နိုင္ေပသည္။ မ်က္စိကန္းေနေသာေျကာင့္ ရမန္ကန္းဟု ေခါှျခင္းမ်ိုးလည္း ျဖစ္နိုင္သည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ ေတြ့ရွိခ်က္မ်ားအရ အေနာှရထာကို သမီးေတာှ ဆက္သေသာ မြန္ဘုရင္မွာ မနူဟာမင္းပင္ ျဖစ္သည္။ မနူဟာသည္ ထိုအခ်ိန္က အေတာှပင္ အသက္ျကီးေနျပီ ျဖစ္သည္။ သူ့ေယာကဿခမျဖစ္ေသာ မနူဟာမင္းကို အေနာှရထာသည္ ဖမ္းဆီးျခင္းမဟုတ္၊ မနူဟာ၏ စစ္အင္အားမွာ အလြန္အားေပ်ာ့လ်က္ရွိျပီး တိုင္းတပါးသား ခမာလူမ်ိုးမ်ားက ခဏခဏ ရန္ရွာမွုေျကာင့္ ပုဂံသို့ ေျပာင္းေရြွ့ခိုလွံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္မည္ဟု မြန္ပညာရွိ ေဒါက္တာ နိုင္ပန္းလွက ယူဆသည္။ စစ္သံု့ပန္း တစ္ဦး၏ မ်ိုးဆက္နွင့္မူ ယဉ္ေက်းမွု အေရးကို ေမ်ွာှေတြးျပီး အမ်ိုးဆက္ျခင္းမွာ ထိုေခတ္အခါက အလြန္မျဖစ္နိုင္ေသာ ဉာဏ္သြားမွုျကီး ျဖစ္သည္။ မနူဟာ၏ သားေတာှ သုဓဿဓမရစ္၊ ယင္း၏သား အသတ္ဓမဿမာ မင္းသား၊ ထိုမင္းသား၏သားေတာှကား နာဂသမန္းနွင့္ သမီးေတာှ ေရြွအိမ္သည္ကို ေပးစားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ မွန္နန္းတြင္ကား ေရြွအိမ္သည္ကို ေစာယြမ္းနွင့္ ေပးစားသည္ဟု ဆိုေလသည္။ သို့ေသာှ အုတ္ခြက္ေက်ာက္စာ အေထာက္အထားအရ မနူဟာမင္း၏ျမစ္ေတာှ နာဂသမန္းနွင့္သာ ေပးစားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ကိုးကား
မွန္နန္းမဟာရာဇဝင္ေတာှျကီး၊ ဆဋဿဌမအျကိမ္
သုေတသနစာေပမ်ား၊ ေဒါက္တာနိုင္ပန္းလွ၊ ဒုတိယအျကိမ္၊ အားမာန္သစ္စာေပ။

2 Responses to “Raja Kuma”

Soe San said...

ကိုညီလင္းဆက္ သံုးသပ္ သြားတာေတြ ကေတာ္ေတာ္ လန္းတယ္ ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ လည္း သမိုင္းကို စိတ္၀င္ စားတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္အထူ ႀကီးေတြနဲ့ နာမည္ ခက္ခက္ေတြ ကို ဖတ္ရ မွတ္ရတာ ပ်င္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာေတြ ရဲ့ ေရွးသမိုင္း ေတြကို ေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္။ အခုလို ရီဆာ့ခ်္ ကို တင္ထား ေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးပါ။

( ဗားမဲ့ဆရာေတာှ ပံုကို စာအုပ္တစ္အုပ္တြင္ ေတြ့လိုက္ရသည္။----အဆိုပါ ဆရာေတာှသည္ မုတ္ဆိတ္ေမြွး ထူလပ်စ္နွင့္ ကုလားျကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသည္ကို သိရေတာ့သည္။ )

သမိုင္းအျမင္ေလးတဖက္ေလာက္နဲ႔မၾကည့္နဲ႔ေလဗ်ာ။
ထြက္ရပ္ေပါက္၀ိဇၨာေတြ ရုပ္ေျပာင္းအလႊဲလုပ္ႏိုင္ပံုေတြကို ဘာသာေရးဘက္က ေလ့လာပါဦးလို႔တိုက္တြန္းခ်င္တယ္။ လယ္တီဆရာေတာ္ရဲ႔ ၀ိဇၨာမဂၢဒီပနီ စသျဖင့္ေပါ့။

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz