Friday, December 28, 2007

Zawgyi Claus


Zawgyi Claus

Monday, December 24, 2007

သိမ္းမယ္

သိမ္းမယ္

အထပ္ထပ္ျကဲခ်ေျခရာမ်ား
နွလံုးသားေပါှျမတ္နိုးစြာ
သိမ္းမယ္။

ဘာေျကာင့္ပစ္ပစ္ဘယ္ေလာက္ပစ္ပစ္
မင္းမ်က္ေစာင္းေတြအားလံုး
အခ်စ္နဲ့လဲျပီး သိမ္းမယ္။

ျမင္လိုက္တာနဲ့
စံပယ္ဖူးလို စူသြားတဲ့မင္းနွုတ္ခမ္း
မ်က္ဝန္းထဲမွာ သိမ္းမယ္။

ရင္ခုန္သံေတြအေပါှ
နင္းသြားတဲ့ မင္းေျခေဆာင့္သံ
နားနွစ္ဖက္နဲ့ သိမ္းမယ္။

အထပ္ထပ္ဝါးထားတဲ့
မင္းပီေကေလး
ေခါင္းထက္မွာ သိမ္းမယ္။

ေတြ့လိုက္တာနဲ့ခ်ာခနဲ လွည့္အထြက္
အကဿင်ီျကားက မင္းခါးသားေလး
ဝင္းမြတ္စြာ သိမ္းမယ္။

မင္းေခ်ြးသုတ္ျပီး လြွင့္ပစ္တဲ့
တစ္သ်ွူးေပါှက အနံ့ေလး
အိပ္ကပ္ထဲမွာ အျမဲသိမ္းမယ္။

အျမဲမလစ္လပ္တဲ့ မင္းနွလံုးသား
လပ္ရဲလပ္ျကည့္အေတြးနဲ့
သိမ္းမယ္။

အရမ္းခံစားျပီး ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေလးေပးဖတ္လိုက္တဲ့
အခါအစိတ္စိတ္အမြွာအမြွာ ဆုတ္ျဖဲျပီး
ဘာေျကာင္တာလဲ ဆိုတဲ့မင္းအသံေလးနဲ့ပဲ ထုပ္သိမ္းမယ္။

ရည္းစားတစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္အကူး
ထြက္က်သြားတဲ့ မင္းရယ္သံ
နွုတ္ခမ္းထက္မွာ သိမ္းမယ္။

ေန့ည ေတြးသမ်ွ အေတြးေတြအကုန္လံုး
မင္းသိမ္းသြားတဲ့အခါ
အျကီးက်ယ္ဆံုး အရွံုးတစ္ခု သိမ္းမယ္။

ရည္းစားဘဝ စိတ္ေကာက္ရင္ရာထူးတက္တယ္တဲ့
ရည္းစားမဟုတ္ေသးေပမယ့္မင္းစိတ္ေကာက္ေနတာေလး
စိတ္နဲ့ သိမ္းမယ္။

မေတြ့မျမင္တာျကာလို့ ေမးတဲ့အခါဖ်ားေနတာ
အဖ်ားေတြ တသက္လံုးသိမ္းပါလား တဲ့
တံု့ျပန္စကားလံုးမ်ားအိမ္မက္ထဲမွာ သိမ္းမယ္။

ရိုက္ေတာ့မယ္လို့မာန္ေစာင္ေနတဲ့
မင္းလက္ဖဝါးေလး
ပါးျပင္ေပါှမွာ သိမ္းမယ္။

အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ့သာလိမ္းျခယ္ထားမိတဲ့ဘဝေလး
က်ားသစ္လက္ငါးမန္းပါးစပ္နဲ့
တစ္ဟုန္ထိုး ဟပ္ဟပ္ေနတာ
မင္း ...ျပန္မအမ္းေတာ့ဘူးလားဟင္
သိမ္းခ်င္လို့ပါ
သိမ္းမယ္။ ။


ေစာေဝ

Credit to Hsu Wai : Hololodilolo
Thanks PW for sharing that poem. :)

Photography











Invite you all to come and visit my Picasa Web Photo Albums.
http://picasaweb.google.com/lynnseck/BestWithHighResolution
Above photos are in 1300x Pixels. Allow to use in any kinda area, except commercial.

Thursday, December 20, 2007

ေဇာှဂ်ီေဖာင့္

ေဇာှဂ်ီေဖာင့္

ေဇာှဂ်ီေဖာင့္ကို အသစ္ထပ္မံ ျပုျပင္ထားတာ ထြက္ရွိလာပါတယ္။ အရင္ေဖာင့္မွာတုန္းက ပီဒီအဖ္ ထုတ္လိုက္ရင္ သေဝထိုးက A ျဖစ္သြားတာမ်ိုးေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ဒါကိုလည္း ျပုျပင္ထားပါတယ္။ သုညနဲ့ ဝလံုးကို ခြဲျခားေပးထားပါတယ္။ ဝလံုးကို ရိုက္ခ်င္ရင္ Shift+, ျဖစ္လာပါတယ္။ ေဖာင့္ရွိရံုနဲ့ စာရိုက္လို့မရေသးပါဘူး။ ဒီေတာ့ ေဇာှဂ်ီကီးဘုတ္ကို သြင္းေပးရပါမယ္။ ေနာက္ဆံုးထုတ္ ကီးဘုတ္ဗားရွင္းမွာ System fonts ေတြကိုပါ အလိုအေလ်ာက္ ေျပာင္းေပးတာေျကာင့္ ကိုယ္ဘာမွေတာင္ လုပ္စရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကီးဘုတ္ထဲမွာ Default ထည့္ထားတဲ့ ေဇာှဂ်ီေဖာင့္က ဗားရွင္း နိမ့္ေနေသးတာမို့ အခုေနာက္ဆံုး ေဖာင့္အသစ္ကို ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ျပီး ထပ္ထည့္ေပး ရပါမယ္။ ေဖာင့္ကို ထည့္သြင္းတဲ့အခါ တစ္ခါတစ္ရံ အခက္အခဲ ျကံုနိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ စက္ကို SafeMode ထဲကေနဝင္ျပီး ေဖာင့္ကို ထည့္သြင္းနိုင္ပါတယ္။ ကဲ ေနာက္ဆံုး ကီးဘုတ္နဲ့ ေဖာင့္ေတြကို ဒီေနရာမွာ ရယူျကပါ။
Installation Guide
1. Install Zawgyi Keyboard
2. Install Latest Zawgyi Font (overwrite previous one)
3. Restart your Computer
4. Use Shift+Clt to switch Eng & Myanmar font alternately.
5. If you still cant see the font from other website, Just adjust your Browser.
For more information:

Realistic Portrait Painting



Can I be a realistic artist now? မခက္လွပါဘူးဗ်ာ။ :)

Gloomy+Glamour


The first one was taken near MBK, Bangkok at around 6pm. Original one is colorful, but I touched up and mixed up with some effects to turn it likes Gloomy+Glamour photo. The second portrait was taken by Nikon D200 with Wide Angle Lens, effect is same too.

Monday, December 10, 2007

10.12.2007 Diary

10.12.2007 Diary


ဪ အသက္တစ္ရာ မေနရ အမွုတစ္ရာ ျကံုရ။ ကိုယ့္ဘာသာ အေျကာင္းရွိလို့ ဘေလာ့ဂ္ ပိတ္ထားတာလည္း ရင္မဆိုင္ရဲလို့ ပိတ္တယ္ ျဖစ္ရေသးတယ္။ ဒီျကားထဲ အင္တာဗ်ူးက ေနွာက္ယွက္ေသးတယ္။ ငါေျပာတာေတြ အားလံုးမထည့္ဘဲ လြတ္တာေတြပဲ ထည့္ေတာ့ ငါ့အင္တာဗ်ူး ငါျပန္ဖတ္ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ ေသာက္ျမင္ကတ္လာတယ္။ မဂဿဂဇင္းထဲက ေလသံက ေဆာင့္ျကြားျကြား ျဖစ္ေနတယ္။ ရည္ရြယ္တာေတြ အားလံုး မပါလာဘူး။ စကားလံုး တစ္လံုးမွာ အင္အားရွိတယ္။ ဒီစကားလံုးေတြကို ဂရုတစိုက္ ေျပာေနတာကို ျဖုတ္ခ်င္တာျဖုတ္ျပီး လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ျကတယ္။ က်ြန္ေတာှ ေသခ်ာေျပာပါတယ္။ တခ်ို့ စကားေတြက Off Topic ပါလို့။ က်ြန္ေတာှ ဘာျပသဿသနာမွ မျဖစ္လိုပါဘူးလို့။ ဒီေလာက္ ေျပာထားရဲ့သားနဲ့ တခ်ို့ဟာေတြကို ထည့္ခဲ့ေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှ အရြယ္သံုးပါးမေရြး ဘယ္သူ့ကိုမဆို ယဉ္ယဉ္ေက်းေက်းပဲ ဆက္ဆံပါတယ္။ ထားပါေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ သူတို့လာဗ်ူးတုန္းကလည္း ဒီလိုပဲ ဆက္ဆံပါတယ္။ စာအုပ္ထဲကလို ေလသံေတြက မာမေနပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီေန့ကစျပီး ဘယ္သူ့ကိုမွ ဘယ္အေျကာင္းမွ ေျပာျပရန္ မရွိပါ။ အေတြ့အျကံု ဖလွယ္ပြဲ၊ ေဆြးေနြးပြဲေတြကိုလည္း မတက္ေရာက္ေတာ့ဘူးလို့ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ အင္တာဗ်ူးမ်ား စကားစျမည္မ်ားလည္း ေျပာျကားရန္ မရွိပါ။

ေနာက္တစ္ခုက က်ြန္ေတာှ့ဘေလာ့ဂ္ကို တန္းပလိတ္ အသစ္ေလး ျပင္ေနတယ္။ ၂ဝဝဂမွာ အသစ္ေလး ျဖစ္ခ်င္တယ္။ အလုပ္က အရမ္းရွုပ္ေနတာမို့ အဲဒီဘက္ကို လံုးဝမလွည့္အားေသးဘူး။ ဟိုျပင္ဒီျပင္မို့လို့ရယ္ အလုပ္ထဲမွာ ဘေလာ့ဂ္နဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ ဆုေပးဖို့ ရွိတာေတြရယ္ေျကာင့္ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကို ပိတ္ထားလိုက္တယ္။ သူမ်ားေတြ လာေျပာလို့ ကိုယ့္အေျကာင္း ေရးထားတဲ့ အင္တာနက္ ဆိုဒ္ေတြ လိုက္ဖတ္ျကည့္ေတာ့မွ က်ြန္ေတာှလည္း သူတို့လုပ္မွ ျမန္မာျပည္ရဲ့ အေရးအပါဆံုး ပုဂဿဂိုလ္ျကီးလိုလို ဘာလိုလို ညာလိုလို ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ဒီမွာက ကိုယ့္အေျကာင္းနဲ့ကိုယ္။ ေတာှေတာှလည္း အံ့ဩမိတယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ သာမန္ နိုင္ငံသား တစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ့္ထင္တာ၊ ျမင္တာ၊ ေတြးတာေလးေတြ ေရးတာေတာင္မွ နိုင္ငံဖ်က္မယ့္ေကာင္ ပံုစံနဲ့ နာမည္တပ္ျပီး ဝိုင္းေဆာှျကေသးတယ္။ ဖတ္ရတဲ့ စာေတြဟာ အေရးအသား ရင့္သီးတယ္။ သူတို့ ခြင့္လြွတ္မွ ထမင္းစားရမယ့္ ေလသံမ်ိုးေတြ လုပ္ျကေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ေနတာပါ။ ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္ရွာစားေနတာပါ။ ဘယ္သူ ဘယ္လိုထင္ထင္ က်ြန္ေတာှ လုပ္တဲ့ အလုပ္ဟာ သူတစ္ပါးကို မထိခိုက္ဘူး၊ အက်ိုးရွိတယ္ထင္ရင္ လုပ္မွာပါ။

ကိုယ္နဲ့ အယူအဆ မတူရင္ သူတစ္ပါးကို နာမည္တပ္ျပီး မေကာင္း ေျပာတတ္တာကေတာ့ ဆိုးရြားပါတယ္။ ဒီရြာကို ဒီလမ္းက သြားမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အျခားလမ္းေတြကလည္း ေရာက္နိုင္ပါေသးတယ္။ ဘာမဟုတ္တဲ့ က်ြန္ေတာှလို ေကာင္ကိုေတာင္ လိုက္ေျပာေနမယ့္အစား ကိုယ္ယံုျကည္ရာေလးကို ကိုယ့္လမ္းကိုယ္သြား သြားမယ္ဆိုရင္ အလုပ္လည္း ပိုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ စာေလး တစ္ပုဒ္ေလာက္ဖတ္ျပီး လူတစ္ေယာက္ကို အကဲမျဖတ္သင့္ပါဘူး။ က်ြန္ေတာှလည္း က်ြန္ေတာှ့ကို ေလးစားေအာင္ ဘာမွ လုပ္မေနပါဘူး။ ေလးစားပါ ေလးစားပါလို့လည္း ေျပာမေနပါဘူး။ က်ြန္ေတာှလုပ္ေနတာ အေကာင္းေတြခ်ည္းပဲလို့ မေျပာပါဘူး။ အခုေတာ့ ဒီလူေတြ လုပ္ပံုက က်ြန္ေတာှ့ကို အစြန္းမေရာက္ေရာက္ေအာင္ လုပ္ေနသလိုပါပဲ။

ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနက္မက်ယ္ျပန့္ရင္ ဘယ္လိုမွ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ မီဒီယာေခတ္ မျဖစ္နိုင္ဘူး။ အဲဒီလို မက်ယ္ျပန့္သေရြ့ အဲဒီအေပါှက က်ယ္ျပန့္တဲ့ အင္တာနက္ စီးပြားေရးကို က်ြန္ေတာှတို့ ေဖာှေဆာင္နိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလို လုပ္နိုင္ဖို့ ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနက္ သံုးစြဲသူေတြ သန္းခ်ီျပီး ရွိလာမွ ျဖစ္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို့ ထင္ေနသလို က်ြန္ေတာှက ဘေလာ့ဂ္ေလးကို ျကည့္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ အဲဒါကေန ေပါှလာမယ့္ အက်ိုးဆက္ အေပါှမွာ ကိုယ္လုပ္နိုင္တာ တစ္ခုကို လုပ္မလို့ ျကည့္ေနတာ။ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာျပပါဦးမယ္။ က်ြန္ေတာှက ဟိုးအေဝးျကီးက အလုပ္တစ္ခုကို ျကည့္ေနတယ္ ခင္ဗ်ားတို့က လက္ရွိအရာေလး တစ္ခုအေပါှမွာ လာတိုက္ခိုက္ေနျကတယ္ ဆိုေတာ့ နဲနဲ ေဝးသြားျပီဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ ငရဲသြားလည္း လိုက္ခဲ့ပါဆိုျပီး ဘယ္သူ့မွ မေခါှပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီလိုေကာင္ က်မယ္ဆိုလည္း ဂရုစိုက္ ျကည့္မေနပါနဲ့။ ခင္ဗ်ားတို့ အခ်ိန္ကုန္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ သိလိုက္တာက ခင္ဗ်ားတို့ဟာ လူတစ္ေယာက္ကို စည္းရံုးနည္း အတတ္ပညာကို မသိဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဒီဘေလာ့ဂ္ နယ်ူးရီးယားမွ ျပန္စျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တန္းပလိတ္ အသစ္ေလး လုပ္ေနတယ္။ အခုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို့ အျပစ္ထပ္ရွာခ်င္ရင္ ေတြ့နိုင္ေအာင္ ျပန္ဖြင့္ထားလိုက္ပါတယ္။ ကုဒ္ေတြ မျပင္ရေသးတာမို့ အဆင္မေျပေသးရင္ေတာ့ ခြင့္လြွတ္ျကပါ။


Thursday, December 6, 2007

Announcement

Announcement
This blog is under repairing and will re-establish again hopefully end of December. Sorry for everything if it is unconvenience for you. You will see this blog as new look and different style at New Year. :)

Wednesday, November 28, 2007

What's Reality?

What's Reality?
အစျကိုးျကာ ဆယ့္ေျခာက္ခါတည့္ ဟသဿငာကိုးပါး ေျခာက္ျဖစ္ကားခို ေက်းညိုသံုးခါ သံသာက်ူးဟိတ္ ကရဝိတ္ငါး ေလးပါးကိနဿနရီ စာမရီဆယ့္ငါး ေမ်ာက္ကားတစ္ဆယ္ ဆင္ဝယ္ဆယ့္တစ္ နြားျဖစ္ဆယ့္ေလး ဧက သိနဿဓဝ က်ြဲအဋဿဌနွင့္ သံသာျမေညာင္း ဥေဒါင္းနွစ္ခါ သာလိကာသတဿတ ဒြါဒသဿသျကက္ ဝက္ကားဆယ့္သံုး ေပါင္းစံုမ်ားစြာ တစ္ရာ့သံုးဆယ္ ေျခာက္ျဖစ္ဝယ္၌ အနဿတရာယ္တစိ၊ ေဘးမရွိသည္ မုနိထြတ္ထား ျမတ္ဘုရားကို အဟံ က်ြန္ုပ္သည္ ဝေနဿဒဝနဿဒာမိ ရွိခိုးပါ၏ဘုရား။



အထက္က ဘုရားရွိခိုးသည္ က်ြန္ေတာှတို့ ငယ္ငယ္က အဘြား ဘုရားရွိခိုးတိုင္း ျကားေနရေသာေျကာင့္ မက်က္ရဘဲ အလြတ္ရေနေသာ ဂါထာတစ္ပုဒ္လို ျဖစ္ေနသည္။ ေအာက္က အင္းဇယားသည္ ရထားေျပးနည္းျဖင့္ သြင္းထားေသာ အဘယဇာတကအင္းဟု ေခါှသည္။ အဆိုပါ အင္းကြက္တြင္ ထူးျခားခ်က္မွာ အထဲမွ နွစ္သက္ရာ တစ္ကြက္ကို ယူျပီး ၎နွင့္ ဆက္စပ္ ဂဏာန္း ေလးလံုးကို ေပါင္းလိုက္လ်ွင္ ၃၄ ရသည္ခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ အေနာက္တိုင္းတြင္ ယင္းကို Magic Square ဟုေခါှေပမည္။ သခဿင်ာပညာရပ္တြင္ ယင္းကဲ့သို့ေသာ Magic Square မ်ားရွိသည္။

ဘုရားရွင္သည္ ေဘးအနဿတရာယ္ တစ္စံုတစ္ရာ မရွိဘဲ ျဖစ္ေတာှမူခဲ့ေသာ ဘဝေပါင္း ၁၃၀ ရွိသည္ဟူ၍ ယင္းသို့ေသာ အဘယဇာတက ဘုရားရွိခိုး ျဖစ္လာသည္ဟု အစဉ္အဆက္ မွတ္သားလာျကသည္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ အထိပင္ ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ျကိုးစားရင္း ဘုရားျဖစ္လာသူ ျဖစ္သည္။ ယင္းတြင္ Super Natural Events မ်ားမပါဝင္ပါ။ ယခုကဲ့သို့ အစီအစဉ္တက် အကြက္ထဲ ထည့္လိုက္ရံုျဖင့္ ထူးဆန္းဖြယ္ ရလာဒ္မ်ားကို ေပးနိုင္စြမ္းရွိေသာ ဘဝမ်ားကိုလည္း ဟိုးကတည္းက ျကံစည္၊ ျဖစ္တည္ ခဲ့မည္ မဟုတ္ေခ်။ ထိုသို့ဆိုလ်ွင္ ယင္းဘုရားရွိခိုး ဘယ္ကေပါှလာသနည္းဆိုတာ က်ြန္ေတာှတို့ စဉ္းစားျကည့္ဖို့ေကာင္းသည္။

အျဖစ္နိုင္ဆံုးမွာ ေရွးေခတ္အခါက ျမန္မာျပည္တြင္ အင္း၊အိုင္၊လွက္ဖြဲ့၊ ခါးလွည့္၊ မနဿတာန္မ်ား အလြန္ ေခတ္စားသည္။ ဘုန္းေတာှျကီးမ်ားသည္ ယင္းပညာကို လက္ဆင့္ကမ္း သင္ယူလာသူမ်ား ျဖစ္ျကသည္။ ပညာသင္ျကားေသာအခါ နွုတ္တက္ အာဂံုေဆာင္ သင္ျကားျခင္းမ်ိုး ျဖစ္သည္။ ထိုအင္းသည္ ယခင္ကတည္းက ရွိခဲ့ေသာ နာမည္ျကီး အင္းတစ္ခု ျဖစ္နိုင္ေပသည္။ သို့ရာတြင္ ယင္းကို ရိုးရိုး သင္ျကားျခင္းမ်ိုးထက္ ယခုကဲ့သို့ ဇာတ္ေတာှေလး တစ္ခု ဖန္တီးျပီး ကဗ်ာသံေပါက္ဆန္ဆန္၊ ဘုရားရွိခိုးဆန္ဆန္ လက္ဆင့္ကမ္း သင္ျကားေပးပါက ပိုမို ထိေရာက္မည္ ထင္သျဖင့္ ယင္းကဲ့သို့ အဘယဇာတက ဘုရားရွိခိုး ေပါှေပါက္လာသည္ဟုပင္ ယံုျကည္မိပါေတာ့သည္။ ထို့အတူ က်ြန္ေတာှတို့ ေထရဝါဒတြင္ ယင္းကဲ့သို့ေသာ ဖန္တီးမွုဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းမ်ား မည္မ်ွ ပါေနမည္နည္း ဆိုသည္ကို ေတြးျကည့္ပါလ်ွင္ ရင္ေလးစရာပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

Slap the Block of Blogs

Slap the Block of Blogs

Yesterday I found that all blogspots were blocked in both of MPT and Bangan. But strangly, the screen message was quite interesting; it seems not like Myanmar's ISPs action. However you still can access your blogs like that.

ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ ရရင္ေတာ့ ပါးပိတ္ရိုက္လိုက္ပါလို့ ေျပာရမလား။ ေသခ်ာေတာ့ မျပန္တတ္ဘူး :)


pkblogs.com

Friday, November 23, 2007

မီးရယ္ မီးရယ္

မီးရယ္ မီးရယ္


ရန္ကုန္မွာ မီးေတြ ျပတ္ေနျပန္ျပီ။ သိပ္စိတ္ညစ္ဖို့ ေကာင္းတယ္။ စိတ္ဓာတ္လည္း က်တယ္။ ည၁ဝနာရီ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ့ အိမ္ျပန္လာရင္ ရင္ဝကို ေဆာင့္ကန္ခံရသလိုပဲ မီးကမလာေတာ့ ၁၁ထပ္ကို ေသေအာင္ တက္ရတယ္။ လုပ္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ေလးေတြကို စိတ္ကူးေလးေကာင္းတုန္း လုပ္မယ္ဆိုျပီး မီးလာေအာင္ ေစာင့္တယ္။ ၁၂ခြဲ တစ္နာရီမွ လာတယ္။ ျပီးရင္ ေျကာင္ေသးေပါက္သေလာက္ လာျပီး ျပန္ပ်က္သြားျပန္ေရာ။ မနက္မိုးလင္းရင္ မီးက ပ်က္ေနျပီ။ ဘယ္လို အလုပ္လုပ္ရမလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ လ်ွပ္စစ္ဒုကဿခ ခံစားေနရတာ ျကာလွျပီ။ ဝန္ျကီးလည္း သူတို့အိမ္ေတြ မီးမျပတ္ေတာ့ အျပင္မွာ မီးေတြျပတ္ေနတာ ဘယ္လို သိပါေတာ့မလဲ။ မီးေတြပ်က္ရင္ ဘာလုပ္လို့ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိဘူး။ အခုလည္း အလုပ္လုပ္ေနရင္း တန္းလန္း မီးပ်က္သြားတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ကန္ေတာှေလးဘက္က မီးပ်က္တဲ့ ေနရာမွာ နာမည္ျကီးတဲ့။ တီဗြီေတြ၊ ဒီဗြီဒီေတြလည္း ျကည့္ဖို့ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြ အဆင့္မီမီ လူလိုေနနိုင္ဖို့နဲ့ သာမန္အလုပ္ေလး လူလုပ္ခ်ိန္ လုပ္နိုင္ဖို့ မီးလိုတာပါ။ ေနြရာသီက်ေတာ့ ေရမရွိလို့၊ မိုးရာသီက်ေတာ့ ၃လေလာက္ လာလိုက္၊ ျပီးရင္ အခု ေဆာင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မကူးခ်င္ေသးဘူး မီးေတြ ပ်က္လာျပီ။ ... ေရ ငါဘာလုပ္ရမွန္း၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေနရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး သူငယ္ခ်င္းရယ္။ လမ္းျကံုရင္ နင့္ပါးပါးကို ေျပာျပလိုက္ပါဦးကြယ္ အျပင္မွာ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ေနျပီလဲဆိုတာ။ သိပ္စိတ္ဓာတ္က်တယ္ မီးရယ္။ မင္းကိုယ့္ကို နွိပ္စက္နိုင္လြန္းတယ္။


Powered by ScribeFire.

Thursday, November 22, 2007

Updated new myanmar blog in Myanmar Blog Directory

Updated new myanmar blog in Myanmar Blog Directory
22.11.2007



http://khinminzaw.blogspot.com
http://smsy.blogspot.com
http://kookgyi.blogspot.com
http://motor-design.blogspot.com
http://engineer4myanmar.mmgeeks.org
http://nyihtway.blogspot.com
http://earlyfamousnewskl.blogspot.com
http://publichealthinmyanmar.blogspot.com
http://thekingwisdom.blogspot.com
http://warzooo.blogspot.com
http://paungthar.blogspot.com
http://shwemyat.blogspot.com
http://villager-mgy.blogspot.com
http://leojack-mystic7.blogspot.com
http://sl-poemsforall.blogspot.com
http://goldmyanmar.blogspot.com
http://mmouniversity.blogspot.com
http://mmedwatch.blogspot.com
http://winkabar.blogspot.com
http://nyanaykyal.blogspot.com
http://amhattaya.blogspot.com
http://kowatoke.blogspot.com
http://shwegyan.blogspot.com
http://nyihtut100.blogspot.com
http://rapster88.blogspot.com
http://thoughtsnvisions.blogspot.com
http://pyaephyoaung551.blogspot.com
http://antiplasticbags.blogspot.com
http://nextburma.blogspot.com
http://luthit.blogspot.com
http://theravadan.blogspot.com
http://mettacampaign.blogspot.com
http://veritas88.blogspot.com
http://pyaesonelay.blogspot.com
http://revolutionary-feeling.blogspot.com
http://eng-language-references.blogspot.com
http://lujeemin.blogspot.com
http://abstractnight.blogspot.com
http://koaungthu.blogspot.com
http://sorissil.blogspot.com
http://burmesegoldbull.blogspot.com
http://karaweikthan.blogspot.com
http://blackdream21.blogspot.com



Please add your address at only that post's comment, not anywhere, with this form (http://yourblog.blogspot.com) (Blog Category)


Powered by ScribeFire.

Wednesday, November 21, 2007

ကိုယ့္သတင္းကိုယ္ျပန္ျကားျခင္း

ကိုယ့္သတင္းကိုယ္ျပန္ျကားျခင္း


က်ြန္ေတာှလည္း အင္တာနက္ သံုးသာ သံုးေနရတယ္ ကိုယ့္အာရံုနဲ့ကိုယ္ ဆိုေတာ့ အျပင္မွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ေျပာေနျကတယ္ ဆိုတာ မသိဘူး ျဖစ္ေနတာ ဒီေန့မွ စံုစံုေစ့ေစ့ သိရေတာ့တယ္။ ပထမေတာ့ ေတာှေတာှေလး တင္းသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း ရယ္မိပါတယ္။ ဒီလို လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးရက္ထဲက နိုင္ငံျခားက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ မေကာင္းေျကာင္းေတြ၊ မဟုတ္မဟတ္ သတင္းေတြကို ငတိတစ္ေကာင္က ေလ်ွာက္ေျပာေနတယ္တဲ့။ ဘယ္သူ ေျပာသလဲဆိုတာ က်ြန္ေတာှသိသလို သူကလည္း ေျပာပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လုပ္သလဲဆိုရင္ က်ြန္ေတာှ့ ျမန္မာဝီကီ လုပ္ငန္းအတြက္ ေထာက္ပံ့ေျကး ေပးမယ္ဆိုတဲ့ လူေတြေတာင္ က်ြန္ေတာှ့ကို မေခါှမေျပာ ျဖစ္လာတယ္။ အရင္ကဆို နိုင္ငံျခားကေန ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္ေနတဲ့ သူေတြ၊ ဂ်ီေတာ့ခ္မွာ ေသေအာင္ ေျကေအာင္ လိုက္ဖမ္းေနတဲ့ သူေတြက ခုျကေတာ့ ဘာျဖစ္ေနတာလဲေပါ့။ ခုမွ ရွင္းသြားေတာ့တယ္။ ေမာင္ရင္က ဒီလို လိုက္လုပ္ထားတာကိုး။

ဒီလိုလိုက္လုပ္တယ္ဆိုလို့ ဒီလူနဲ့ က်ြန္ေတာှ အလြန္အမင္း သိက်ြမ္းျခင္းလည္း မရွိပါဘူး။ သိတယ္ ဆိုတာကလည္း သူကိုယ္တိုင္ က်ြန္ေတာှ့အိမ္လာျပီး က်ြန္ေတာှ့ကို လာေတြ့လို့ သိသြားျကတာပါ။ ထားပါေတာ့။ သူလိုခ်င္တာ က်ြန္ေတာှက မေပးနိုင္ဘူးဆိုတာ သိေတာ့ ဒါမ်ိုးေတြ လုပ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ခုက က်ြန္ေတာှ လုပ္ေနတာ ကိုယ္ယံုျကည္ရာကို ဘယ္အရိပ္မွ ခိုမေနဘဲ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ က်ြန္ေတာှ့ပတ္ဝန္းက်င္က သူေတြ အားလံုး သိျကတယ္။ ရသမ်ွ ပိုက္ဆံေတြအားလံုးကို ဒီအလုပ္ေလး တစ္ခု အတြက္ပဲ လုပ္ေနလို့ အိမ္ကေတာင္ မျကည္ျဖူပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ရံ ပိုက္ဆံ ျပတ္သြားလို့ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္း ေနရတဲ့ ေန့ေတြလည္း ျကံုခဲ့ဖူးတာပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ အတြက္လည္း ပိုက္ဆံလိုတာရယ္၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ ေလးေတြလည္း ေအးေအးေဆးေဆး လုပ္ရေအာင္ရယ္၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာနဲ့ သူတို့ လုပ္ခ်င္တာ ကိုက္ေနတာရယ္ေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ ကုမဿပဏီ တစ္ခုမွာ အလုပ္ဝင္ျဖစ္တယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ သာမန္ ကုမဿပဏီ ဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္ပဲ။ က်ြန္ေတာှ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနတာ ခင္ဗ်ားတို့သိလား၊ က်ြန္ေတာှ ပိ္ုက္ဆံလိုတာ ခင္ဗ်ားတို့သိလား။ အိမ္နဲ့ အဆင္မေျပတာ ခင္ဗ်ားတို့သိလား။

အခုေတာ့ ဘာတဲ့ အစိုးရအတြက္ Data Banking Project လုပ္ဖို့အတြက္ က်ြန္ေတာှက ဒါကို လုပ္တာဆိုျပီး ျဖစ္လာတယ္။ ေသလိုက္ေပါ့ဗ်ာ။ အစိုးရက ဒါမ်ိုး စိတ္ဝင္စားရင္ က်ြန္ေတာှလိုေကာင္နဲ့ လုပ္မလား။ ဒီစကားလံုးကလည္း မေန့တေန့ကမွ က်ြန္ေတာှ့ပါးစပ္က ေျပာလိုက္တဲ့စကား။ ေျပာတာက ကုမဿပဏီရဲ့ Corpus အေျကာင္း ေျပာတာကို Data Banking ေတြဘာေတြ ျကီးျကီးက်ယ္က်ယ္ ျဖစ္ကုန္ျပန္တယ္။ ဒုကဿခ။ က်ြန္ေတာှ ေနျပည္ေတာှမွာ ဘေလာ့ဂ္အေျကာင္း သြားေျပာျပ ခဲ့တာကို တိုက္ခိုက္ျကတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ ခံယူခ်က္ကို ဒီေနရာမွာ ေအာက္မွာေတာင္ ေရးထားေသးတယ္။ ကိုက္စရာ မရွိရင္ အခ်င္းခ်င္း ျပန္ကိုက္ေနျကတဲ့ ျမန္မာစရိုက္ကို ေတာှေတာှ ရြံတယ္။ နိုင္ငံျခားမွာ ေနတိုင္း အဆင့္အတန္း ျမင့္တယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ နိုင္ငံျခား သြားတယ္ဆိုတာ ကိုယ္သာ ပညာတတ္ရင္ ထမင္းစား ေရေသာက္ေလာက္ပဲ။ ဘာမွ မခက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူမွာ စရိုက္ရွိတယ္။ စရိုက္ကေတာ့ ဘယ္မွာေနေန ျပင္လို့ကို မရဘူး။ သူမ်ားကို မနာလိုတတ္သူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အဲဒီစရိုက္က ေပ်ာက္မသြားဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ကို မကူညီခ်င္ေန ဘာျဖစ္လို့မ်ား က်ြန္ေတာှ့ အလုပ္ကို၊ စိတ္ကို ေနွာက္ယွက္ရတာလဲလို့ စဉ္းစားမိရင္ အဲဒီ အေျဖပဲ ထြက္လာတယ္။ က်ြန္ေတာှေျပာမယ္ ဘယ္ေထာက္ပံ့ေျကးမွ မရလည္း ဒီေကာင္က လုပ္ျပဦးမယ္။ ေသာက္ဂရုကို မစိုက္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ စားစရာ မရွိတုန္းက ဘယ္သူေတြ အနားမွာ ရွိခဲ့သလဲ။ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ အဲဒီအတြက္ ဘယ္သူ့ကိုမွ မယံုဘူး။ ထပ္ေျပာဦးမယ္ က်ြန္ေတာှက ဘာဂုဏ္သိကဿခာမွ လိုခ်င္တဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး။ ေအးေအးလူလူ ေနရ စားရ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနရရင္ ျပီးတာပဲ။ ဒီေတာ့ လာျပီး ဂရုတစိုက္ အပုပ္ခ်မေနနဲ့။ က်ြန္ေတာှလည္း မဟုတ္တာ ေလ်ွာက္ေျပာေနတဲ့ ေကာင္ေတြအေပါှ ရြံရွာစိတ္ ျဖစ္ရတယ္။ ခင္ဗ်ားတို့လည္း သူတို့ေျပာသမ်ွ လိုက္နားေထာင္ျပီး ယံုေနရရင္ အသံုးမက်ရာ ေရာက္တယ္။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္တတ္တဲ့ ပညာနဲ့ လုပ္ေနတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ရမယ္ဆိုရင္ ေဒါှလာ သန္း၂ဝေလာက္ လိုေနတယ္။ ေပးမလား ခင္ဗ်ားတို့။ ေပးရင္ ဘယ္အဖြဲ့ကိုမဆို ေထာက္ခံမယ္ဗ်ာ။ အိုေကတယ္ဟုတ္။ အနည္းဆံုး ဘယ္သူနဲ့မွ မေပါင္းေစခ်င္ရင္ တစ္လ ေဒါှလာ ၂ဝဝဝေလာက္ ေပးထားမလား။ ဘာမွမေပးဘဲနဲ့ေတာ့ အလုပ္မရွိ ျကိုးက်စ္ျပီး ေလဖမ္း ဒန္းဆီး သူမ်ားအေျကာင္း မိန္းမပါးစပ္လို တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ ေလ်ွာက္ေျပာမေနနဲ့။ နားခါးတယ္။ အဲလိုေကာင္ေတြလည္း ျမန္မာျပည္ ေရာက္လာရင္ က်ြန္ေတာှနဲ့ ဘာအေျကာင္းျဖစ္ျဖစ္ လာမပတ္သတ္နဲ့၊ အခ်ိန္ကုန္တယ္။

Powered by ScribeFire.

ေက်းဇူးစကား

ေက်းဇူးစကား


က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ အေပ်ာှေရးတယ္ ဆိုတာထက္ ပိုျပီး က်ယ္ဝန္းတဲ့ အဓိပဿပာယ္ ရွိလာပါျပီ။ ဒီဘေလာ့ဂ္ေျကာင့္ က်ြန္ေတာှဟာ ဝါသနာတူ မိတ္ေဆြေတြ ရလာတယ္။ ကိုယ္မသိတဲ့ နည္းပညာေတြ ဖလွယ္ခြင့္ ရလာတယ္။ ကူညီမယ့္သူေတြ အမ်ားျကီး ရလာတယ္။ ေနာက္ဆံုး အခု အလုပ္ရတယ္ ဆိုတာေတာင္ ဒီဘေလာ့ဂ္ေျကာင့္ လို့ေျပာရင္ မမွားနိုင္ပါဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္အနည္းငယ္က သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကေန မိတ္ဆက္ေပးလို့ ဆရာတစ္ေယာက္နဲ့လည္း သိက်ြမ္းရပါတယ္။ ဆရာက က်ြန္ေတာှလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို သေဘာက်လို့ဆိုျပီး သူ့ဆီမွာ ရွိေနတဲ့ ရွားပါးစာအုပ္ေတြကို ေဝမ်ွပါတယ္။ ပိုက္ဆံထက္ ဒီလို စာအုပ္ ေဝမ်ွတာကို က်ြန္ေတာှ ေတာှေတာှ ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ပိုက္ဆံရွိတိုင္း စာအုပ္ေကာင္းေတြ ဝယ္လို့ မရပါဘူး။ တခ်ို့စာအုပ္ေတြက အေဟာင္းတန္းမွာ သြားရွာရင္ေတာင္ မရွိနိုင္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ျကိုးမညီတဲ့ ဂစ္တာကို တီးရင္ အသံေျကာင္သလို အယူအဆ အေတြးအေခါှ မတူသူေတြနဲ့ ဆက္ဆံရတဲ့အခါမွာ လူဟာ ပင္ပန္းပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ကိုယ္နဲ့ အပ္စပ္ရာ မိတ္ေဆြေတြနဲ့ ေတြ့ဆံု စကားေျပာရတဲ့အခါ ေတာှေတာှ စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္။ ဆရာဦးကိုကိုလြင္ က်ြန္ေတာှ့ကို ေပးတဲ့ စာအုပ္ေတြထဲက တစ္အုပ္ဟာ ဟိုတေလာကမွ က်ြန္ေတာှ သြားျကည့္ျပီး ေဈးမ်ားလြန္းတာနဲ့ မဝယ္နိုင္လို့ ပစ္ထားလိုက္ရတဲ့ ပညာရပ္ေဝါဟာရမ်ား အဘိဓာန္ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါ။ အဲဒီစာအုပ္ တစ္အုပ္နဲ့တင္ ေတာှေတာှ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဆရာမိတ္ဆက္ေပးလို့ Social Work လုပ္ေနျကတဲ့ ေက်ာင္းသား အမ်ားျကီးနဲ့လည္း သိက်ြမ္းရျပန္ေသးတယ္။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ားက သက္ဆိုင္ရာ ဘာသာရပ္ အသီးသီးက ဘြဲ့ရေတြ၊ မာစတာေတြ၊ ပီအိတ္ခ်္ဒီ ေတြပါ။ ဆရာက အေတြ့အျကံု ဖလွယ္ပြဲေလး တစ္ခု လုပ္ဖို့ ေျပာတာမို့ လာမယ့္ တနဂဿငေနြကို ခ်ိန္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ တကယ္ဆို က်ြန္ေတာှ အားတာ တစ္ပတ္မွ ဒီတစ္ရက္ထဲပါ။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ့အတြက္ အက်ိုးရွိသလို သူမ်ားအတြက္လည္း အက်ိုး ရွိနိုင္တာမို့ ခ်ိန္းျဖစ္တာပါ။ အဲဒီပြဲမွာ က်ြန္ေတာှ့ဘက္က အခ်က္ နွစ္ခ်က္ကို ေဆြးေနြးပါမယ္။ တစ္ခ်က္က လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ ရပ္တည္မွုပါ။ ေနာက္ေခါင္းစဉ္ တစ္ခုက Digitalization ဆိုတာပါ။ အခ်င္းခ်င္း Interactive ပံုစံမ်ိုးနဲ့ သြားျဖစ္မယ္လို့ေတာ့ စဉ္းစားထားပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ က်ြန္ေတာှ့ဆီက ေကာင္းမွု၊ မေကာင္းမွု တစ္ခုခု သူတို့ရျပီး က်ြန္ေတာှက လူေလးငါးဆယ္ဆီက အမ်ားျကီး ျပန္ရမွာမို့ တန္တယ္လို့ ထင္မိပါတယ္။ ဆရာ ဦးကိုကိုလြင္နဲ့ Social Work ကေက်ာင္းသား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Powered by ScribeFire.

Blog Tool: Scribe Fire

Blog Tool: Scribe Fire



ဘေလာ့ဂ္နဲ့ ပတ္သတ္ျပီး စိတ္ပါဝင္စားသူ စူးစမ္းခ်င္သူေတြ မ်ားလာတာနဲ့အမ်ွ အခက္အခဲေတြနဲ့လည္း ရင္ဆိုင္ျကရပါတယ္။ တခ်ို့လည္း စိတ္ကူးေတြက ေကာင္းပါရဲ့ ဒါေပမယ့္ ကုဒ္ေတြ မတတ္ေတာ့ စိတ္ညစ္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို မသိတာကို စမ္းလုပ္ရင္း လုပ္ရင္းကပဲ ေနာက္ဆံုး တတ္က်ြမ္း သြားျကပါလိမ့္မယ္။ အခု က်ြန္ေတာှ ေျပာျပခ်င္တဲ့ တူးလ္ေလး တစ္ခုက ဘေလာ့ဂ္ေပါှမွာ ပိုစ့္ေတြကို သြားမေရးဘဲ ကိုယ့္ရဲ့ ဘေရာက္ဇာကေန တိုက္ရိုက္ပို့တဲ့ တူးလ္ေလးပါ။ အရင္တုန္းက ဒါကို Performancing Tool ဆိုျပီး သိျကပါတယ္။ အခုေတာ့ ScribeFire လို့ နာမည္ေျပာင္းလဲ ထုတ္လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီတူးလ္ေလးဟာ Text Editor တစ္ခုလို ျပည့္ျပည့္ဝဝ စြမ္းေဆာင္မွုေတြ ေပးနိုင္ပါတယ္။ ပိုစ့္ေတြထဲမွာ Tags ထည့္တာေတြ၊ စာေျကာင္းစီတာေတြ၊ Paragraph Layout စတာေတြကို အလြယ္တကူ ျပုျပင္နိုင္ပါတယ္။

ဒါေလးကို အသံုးျပုမယ္ဆိုရင္ မီးလ်ွံေျမေခြး ဘေရာက္ဇာကို အသံုးျပု ရပါမယ္။ ျပီးတဲ့အခါ www.scribefire.com ကေန ေနာက္ဆံုးထုတ္တဲ့ Addon ေလးကို Install လုပ္လိုက္ရံုပါပဲ။ အဲဒီအဆင့္ ျပီးတဲ့အခါ မိမိရဲ့ မီးလ်ွံေျမေခြး ဘေရာက္ဇာကို ဖြင့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ညာဘက္ ေအာက္နားမွာ စာရြက္ပံုေလးတစ္ခု ေပါှလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေလးကို နွိပ္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ အေကာင့္ကို ေမးပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ ဘေလာ့ဂ္မွာ အသံုးျပုထားတဲ့ ကိုယ့္နာမည္နဲ့ စကားဝွက္ကို အသံုးျပုျပီး ဖြင့္ေပးရပါမယ္။ ပုဂံနတ္ျကီး ဆာဗာေအာက္က လူေတြကေတာ့ ဖိုင္းယားေဖာက္စ္က ဒါကို ပိတ္ထားတာမို့ ဉာဏ္နီ ဉာဏ္နက္ေလးေတြ သံုးရပါလိမ့္မယ္။ (အဲဒီအဆင့္ကို ေက်ာှလိုက္ျပီ)။ အဲဒါေတြ အားလံုးျပီးရင္ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္နာမည္ေလး ေပါှလာပါလိမ့္မယ္။ စာကို အဲဒီအေပါှမွာ တခါတည္း ရိုက္ျပီး ပိုစ့္ေတြ တင္နိုင္ပါျပီ။ တက္ခ္ ေတြလည္း ထည့္နိုင္ပါတယ္။ Save လုပ္ထားမယ္ဆိုလည္း ရပါတယ္။ အေပါှက ပံုကေတာ့ က်ြန္ေတာှ ဒါေလးကို အသံုးျပုျပီး တင္ေနပံုပါ။ ေပ်ာှရြွင္ပါေစ။

Powered by ScribeFire.

Monday, November 12, 2007

Gawgi : ေဂါှဒိုင္ စကားလံုးသူပုန္

Gawdi- ေဂါှဒိုင္ (စကားလံုး သူပုန္)




စိတ္ဝင္စားစရာ ျမန္မာဆိုဒ္ေလးေတြ မညြွန္းျဖစ္တာ ျကာပါျပီ။ ဒီေန့ေတာ့ ဟိုျကည့္ ဒီျကည့္နဲ့ ဒီဆိုဒ္ေလး (Gawdi)ကို သြားေတြ့တယ္။ ဒီဆိုဒ္က ျမန္မာ ဘန္းစကားေတြကို စုေနတဲ့ ဆိုဒ္ပါ။ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါမွ ေခတ္တစ္ေခတ္မွာ ေပါှေပါက္ခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားမွာ။ တခ်ို့စကားေတြဟာ ကိုယ့္နယ္မွာသာ အသံုးမ်ားတဲ့ စကားမ်ိုးပါ။ သူမ်ားနယ္က လူေတြ မသိနိုင္ပါဘူး။ တခ်ို့စာလံုးေတြကလည္း ေယာက္်ားေလး အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆို သံုးစြဲျကတဲ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း စကားလံုးေတြပါ။ ညစ္ညမ္းစာလံုးလို့ အမ်ားသတ္မွတ္ျကတဲ့ စာလံုးေတြလည္း ပါပါလိမ့္မယ္။ က်ြန္ေတာှ ညြွန္းခ်င္တာက အရသာခံျပီး ဖတ္ေနဖို့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလို စကားလံုးေတြ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို မွတ္တမ္းတင္ေနတာမို့ ကိုယ္တိုင္ သိတာေလးေတြလည္း ဝင္ထည့္ နိုင္ေအာင္လို့ပါ။ ျပီးေတာ့ ေခတ္လူငယ္ေတြ ဘာအထာနဲ့ သံုးေနတယ္ဆိုတဲ့ လ်ွို့ဝွက္ စကားေတြကိုလည္း သိရတာေပါ့။ ဘာအေကာင့္မွာ တည္ေဆာက္ဖို့ မလိုပါဘူး။ လြယ္လြယ္ ဝင္ဖတ္ ဝင္ေရးလို့ ရပါတယ္။ အရွက္ျကီးသူ သိပ္ယဉ္ေက်းသူမ်ား သြားစရာ မလိုပါဘူး။ (18+)

Ref: http://www.gawdi.com/index.php

Sunday, November 11, 2007

Updated News about Myanmar Lexicon and Corpus (II)

Hi

I have read yr new post. It is a good job. I encourage you.
I have been working on that one too for more than 3 yrs.
So right now, we have 8 lakhs words in inflected forms.
Our words in Wininnwa ascii. U know that it can be easily transformed to Unicode as and when required.

Our words are generated from the available internet sources and pdf. We can say it is general word lists across different domains (medicine,computer science ...) . Our assumption is that myanmar words are made up of 1 or more syllables. We have just built up syllable collocations (in computer terms , it is called N-grams). စား (1gram)၊ စားပါ (2grams)၊ စားပါသည္ (3grams). So in this way, if you know that domains, you can generate words easily.

As I have said that words are generated, we have to put efforts on finding valid words. But that task doesn't need high education for some domains. That manual checking also can be reduced if you use machine learning techniques.

We also have 2.1 millions Myanmar sentences from newspaper ,novels etc. The data are not released yet to the public until now.

What I have mentioned above is to let you know that you can generate Myanmar words using that techniques according to your domains. Hopefully, you will see on paper soon.

I got so much knowledge from you too. Thanking you.


With best wishes,

xxx


နိုင္ငံရပ္ျခားမွ ျမန္မာပညာရွင္ တစ္ေယာက္ရဲ့ အျပုသေဘာေဆာင္တဲ့ စာေလးပါဗ်ာ။ ဖတ္လိုက္ရတာလည္း ေက်နပ္ဖို့ေကာင္းသလို စိတ္ခ်မ္းသာတယ္၊ အားတက္ရတယ္။ ဒီလို ယဉ္ယဉ္ေက်းေက်း၊ အခ်က္အလက္ တိတိက်က် ေျပာေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း က်ြန္ေတာှ ထင္တာေတြ မဟုတ္ဘဲ လုပ္ေနသူေတြ ရွိေသးပါလားလို့ ေပ်ာှေပ်ာှရြွင္ရြွင္ သိရသလို ေျပာျပသူ အေပါှမွာလည္း ေက်းဇူးတင္မိတယ္။ အခုလို ေက်းဇူးတင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို့လည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သိရတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ XXX ခင္ဗ်ာ။ :)

Updated News about Myanmar Lexicon and Corpus

Update သတင္းေလးပါဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ အရင္ပိုစ့္မွာ ေရးခဲ့သလို Myanmar Corpus ေတြ Lexicon Database ေတြက မရွိဘူး ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ Little Knowledge ေလးနဲ့ မသိတာေတြကို ေလ်ွာက္မေရးပါနဲ့၊ ခင္ဗ်ားဘေလာ့ဂ္ကို ဖတ္ျပီး အားလံုးအမွားကို အမွန္ထင္ကုန္မယ္၊ မသိဘဲနဲ့ ေလ်ွာက္မေျပာနဲ့လို့ တာဝန္ရွိသူဟု ထင္ရသူ တစ္ေယာက္က ဆိုလာလို့ ဒါေလးကို ထည့္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ အဲဒါေတြ လုပ္ျပီးသား ရွိပါတယ္တဲ့ခင္ဗ်ား။ ဘယ္သူေတြ လုပ္ေနမွန္းမသိ၊ ဘယ္အဆင့္ ေရာက္ေနျပီမွန္းလဲ မသိ၊ အခမဲ့ (သို့) ေငြေျကးနဲ့ ေပးသံုးမယ္ မသံုးဘူးဆိုတာလည္း ထုတ္ျပန္ ေျကျငာျခင္းလည္း မရွိ၊ ဘယ္သူ့ကို ေမးရမွန္းလဲ မသိဘဲနဲ့ အျပင္က က်ြန္ေတာှတို့လို့ Cheese Brain ေတြက ဘယ္လိုလုပ္ သိပါ့မလဲခင္ဗ်ာ။ ဒါနဲ့ တီတီတာတာ လိုက္ရွာလိုက္ေတာ့ နိုင္ငံျခားက ဝဘ္ဆိုဒ္တစ္ခုမွာ ဒီလို သြားေတြ့တယ္။ ဒန္တန့္တန္
Myanmar (MCF, Yangon) on Dec 22, 2006

Myanmar has kicked off Myanmar National Language Implementation (MNLI) project in the early of 2006. The project is run under the Ministry Communication, Post and Telegraph.

It is composed of 4 groups as followings:-
1. Machine Translation and Recognition, lead by Deputy Minister of Science and Technology - University of Computer Study, Yangon
2. Myanmar Lexicon, lead by Deputy Minister of Education
3. NLP Standards and Application, lead by MCF (Myanmar Computer Federation, U Thein Oo) - MMUNLP (Myanmar Unicode and NLP), NLP group, MCF
4. Coordination, lead by Vice president of e-national task force - Myint Myint Than (secretary)

Currently there are 7 members in NLP group in MCF. It shew its progress in lexicon development. Currently, it contains 27,000 entries of Myanmar-English coded in the format of Lexique Pro of SIL. The lexicon is designed for human use. It contains several fields such as POS, classifier, sample sentence, synonym, antonym, etc. The NLP Standards and Application group also support MMUNLP group in several activities such as correcting Unicode encoding for Myanmar. MT and Recognition group explained their progress in developing Myanmar to English MT. It is a rule based approach to implement a syntactic transfer MT. Currently there are 400 words. There are 5 members in the group. Myanmar grammar is very similar to Japanese grammar in terms of word order (SOV) and apparent use of grammatical case. It should be very helpful if they have a chance to learn from Japanese experience in developing MT. MCF has shown their interest in participating in ADD-2.
Ref: http://203.144.225.124/add/?action=viewnews&newid=11


က်ြန္ေတာှက အဆိုပါ Lexicon မွာ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ ျဖစ္ေျကာင္း က်ြန္ေတာှ လိုခ်င္တာက အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ျဖစ္ေျကာင္း ေျပာျပေတာ့ ဒီ Lexicon ဟာ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာကိုလည္း သံုးလို့ရေျကာင္း ေျပာျပပါတယ္ခင္ဗ်။ မွန္တာ ေျပာရရင္ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာနဲ့ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ မတူဘူးလို့ က်ြန္ေတာှ ယံုျကည္ပါတယ္။ အဲ Bilingual လုပ္ထားရင္ေတာ့ နဲနဲ ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အထက္က စာပိုဒ္မွာ The Lexicon is design for human use လို့ပါေနတာ ေတြ့ရပါတယ္။ Human Use နဲ့ Machine Use လည္း မတူဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ကာ တကယ္ရွိတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဘာေျကျငာခ်က္မွ မထုတ္ေတာ့လည္း မရွိဘူးလို့ ထင္မိတာ မတတ္နိုင္ပါဘူး။ ဘယ္သူ့ကို ေမးရမွန္း မသိတာကလည္း ျပသနာ တစ္ခုေပါ့ဗ်ာ။ ဪ က်န္ေသးတယ္။ ေနရွင္နယ္ ေကာှပက္(စ္) ကလည္း ရွိပါသတဲ့။ ဘေလာဂ့္ထဲက စာေတြလည္း ပါဝင္ပါသတဲ့။ က်ြန္ေတာှ့ ဘေလာ့ဂ္က စာေတြမ်ား ပါေနဦးမလားေတာ့ မသိဘူး။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ စတိုင္လ္လုပ္ျပီး ကန့္ကြက္ရမလားဘဲ။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း ျမန္မာပီပီ အလကား မေပးခ်င္လို့ပါ။ ေကာှပက္(စ္)မွာ သံုးမယ္ဆို ေရာင္းမယ္။ မဂဿဂဇင္း ေတြမွာလိုေပါ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ၅၀၀၀၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ၂၅၀၀။ က်ြန္ေတာှ့ ခြင့္ျပုခ်က္ မရွိဘဲ ယူသံုးရင္….။ ဟဲဟဲ

ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ေတာ့ က်ြန္ေတာှက အသံုးခ်ခ်င္သူ။ Resource ဆိုတာ မ်ားမ်ားရေလ ေကာင္းေလ။ အလကားရေလ ေကာင္းေလပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဟိုဟာ မေရးနဲ့ ဒီဟာမေရးနဲ့လို့ေတာ့ မတားျကနဲ့ေပါ့ဗ်ာ။ က်ြန္ေတာှ ကိုယ္၌ကလည္း ေစာင့္စည္းသင့္တာ ေစာင့္စည္းျပီး ေရးပါတယ္။ က်ြန္ေတာှ အခါခါ ေျပာပါတယ္။ က်ြန္ေတာှက ဘာေကာင္မွလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဆရာျကီး လိုက္လုပ္ေနတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အျမင္မွား အေတြးမွားတာေတြလည္း ရွိမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ျမင္တာ ကိုယ္ေတြးတာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေရးထားတာပါ။ မွားေနရင္ စကားကို ခ်ိုခ်ိုသာသာေျပာျပီး ျပင္ေပးလို့ ရပါတယ္။ အမွားကို ဝန္ခံျပီး အမွန္ ျပင္ပါမယ္။ ေက်းဇူးတင္စရာ ရွိရင္လည္း ဝန္မေလးပါဘူး။ ေက်းဇူးစကား ဆိုပါမယ္။ ပုဂဿဂိုလ္ေရး တိုက္ခိုက္လိုရင္း လံုးဝ မရွိပါဘူး။ အိုင္တီနယ္ထဲက ဆရာျကီးမ်ား အေျကာင္းကိုလည္း ဂဃနဏ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ့ကို မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း နွိမ္နွိမ္ခ်ခ် ေျပာရင္ေတာ့ ဘာေကာင္ျကီး ျဖစ္ေနပါေစ က်ြန္ေတာှ မျကိုက္ဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း ျကိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ လူအခ်င္းခ်င္း ေလးစားမွု ရွိရပါမယ္။ ဒီေတာ့ ေျပေျပလည္လည္ ေထာက္ျပေဝဘန္ပါ။ က်ြန္ေတာှက မွားေနရင္ ေျပေျပလည္လည္ ေတာင္းပန္လိုက္မယ္။ ျပီးေရာေပါ့။ ပိုစ့္ေတြရဲ့ေအာက္မွာ ကြန္မန့္ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ေျပာျပေပးေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္ ေစာက္ရူးေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုျပီး လာမဖတ္ဘဲ ေနခ်င္လည္း ေနလိုက္ေပါ့။ က်ြန္ေတာှက “လာပါလာပါ မျကည္ရဲ့” လို့ မေခါှပါဘူး။

က်ြန္ေတာှဟာ End-User တစ္ေယာက္။ အေကာင္းဆံုးကို သံုးခ်င္တယ္။ ရနိုင္တဲ့ Resource မွန္သမ်ွ လိုခ်င္တယ္။ ဆိုေတာ့ကာ ဒါေတြ တကယ္ထြက္လာမယ္၊ ျပည္သူလူထုကိုလည္း ေပးသံုးမယ္ (ေငြေျကးနဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ အခမဲ့)၊ စနစ္လည္း က်မယ္၊ က်ြန္ေတာှ့ လိုအပ္ခ်က္နဲ့လည္း ကိုက္ညီတဲ့ ဟာမ်ိုး ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုခဲ့ရင္ ေဟာဒီ ဘေလာ့ဂ္ကေန ျပုလုပ္တဲ့သူကို အထူးေက်းဇူးတင္စကား ဆိုပါဦးမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါမ်ိုးေတြ လုပ္ျပီးေနတာ ျကာလွျပီ၊ အခု က်ြန္ေတာှေျပာလိုက္မွ ခ်က္ခ်င္းျကီး Launch လုပ္ေပးလိုက္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့လည္း ဘာလို့ ျပီးေနတာကို မထုတ္ျပန္ဘဲ သိမ္းထားရတာလည္းဟင္ ဆိုတဲ့ ကိစဿစေလးကိုျဖင့္ က်ြန္ေတာှဆိုရင္ အရင္ေမးမိမွာခင္ဗ်။ ကဲကဲ ထားပါေတာ့ အက်ဉ္းခ်ံုးလိုက္ရင္ အရင္ပိုစ့္မွာ က်ြန္ေတာှ ထင္ထားသလို လုပ္မထားတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ရွိပါတယ္တဲ့။ Publish လုပ္ေအာင္ သူတြန္းအားေပး လိုက္မယ္လို့ တာဝန္ရွိသူဟု ထင္ရသူ တစ္ဦးမွ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန့္ကြက္ ေျပာျကားသြားတာမို့ ဒါေလးကို အပ္ဒိတ္ လုပ္ရျခင္းပါပဲ။ အရင္ပိုစ့္ ေရးခ်ိန္အထိ ျပီးေနျပီဆိုတာ သိကိုမသိဘူး၊ အခုမွ သိတာမို့ အရင္ပိုစ့္ေလးကိုေတာ့ ဒီအတိုင္း ထားလိုက္ပါရေစဦး။ အားအားလ်ားလ်ား လာဖတ္ျကတဲ့ စာဖတ္သူ အားလံုးလည္း အရင္ပိုစ့္က အဲဒါနဲ့ သက္ဆိုင္တဲ့ အခ်က္ေလးေတြကိုသာ ေမ့လိုက္ျပီး တို့ျမန္မာမွာ ဒါမ်ိုး ရွိေနျပီ.. ဟားဟားဟားဟား လို့ ဂုဏ္ယူဝင့္ျကြားစြာ မွတ္လိုက္ျကပါေတာ့လို့ လိပ္တက္ Newsေလး ေပးလိုက္ပါရေစ။ (ဒီေကာင္ ခုတစ္မ်ိုး ေတာှျကာ တစ္မ်ိုးနဲ့ ေတာှေတာှ ဗေလာင္းဗလဲ နိုင္လွခ်ည္လားလို့ မထင္လိုက္ျကပါနဲ့၊ ေခတ္မေကာင္းလို့ ရူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လိုက္ရေျကာင္းပါဖ်ာ့) ေကာင္းေလွာင့္ေတး၊ ေကာင္းေလွာင့္ေတး။ အိုရခ်ည္ေသးရဲ့၊ နာရခ်ည္ေသးရဲ့၊ သံုးရခ်ည္ေသးရဲ့။


Related Post : http://nyilynnseck.blogspot.com/2007/11/research-and-resources.html#links

Friday, November 9, 2007

Research and Resources

Research and Resources


က်ြန္ေတာှ ေတာှေတာှေလးကို ေခါင္းေနာက္ေနတယ္။ အခု က်ြန္ေတာှ Research လုပ္ေနတဲ့ အရာက ေျပာရင္ ေတြးျကည့္ရင္ သိပ္လြယ္သလိုနဲ့ လက္ေတြ့ လုပ္ျကည့္ရင္ အဆင့္ေတြ သိပ္မ်ားတာ ေတြ့ရတယ္။ အဓိကကေတာ့ Customer ကဒါကို အဆင့္အတန္းမီမီ လိုခ်င္တယ္။ က်ြန္ေတာှ့ဆီမွာ ဒါကို ဘယ္လို လုပ္သင့္တယ္၊ ဘယ္လို နည္းလမ္းနဲ့ ခ်ဉ္းကပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အျကံဉာဏ္ ရွိတယ္။ ခက္တာက က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ စာအုပ္ေတြ၊ စာတမ္းေတြ ရွားပါးမွုပဲ။ ျမန္မာပညာရွင္ေတြ ထုတ္တဲ့ စာအုပ္ဆိုတာလည္း ရွားမွရွားပဲ။ ဒီပေရာဂ်တ္မွာ ေယဘုယ် အဆင့္နွစ္ဆင့္ ရွိတယ္။ ပထမအဆင့္က အိုေကတယ္။ ဒုတိယ အဆင့္ကေတာ့ နွစ္နဲ့ခ်ီျပီး ျကာနိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိစဿစမရွိဘူး။ ဒီပေရာဂ်တ္အတြက္ လိုအပ္သူက အခ်ိန္ေပးနိုင္ရင္ ဒုတိယ အဆင့္အတြက္ နွစ္ဘယ္ေလာက္ျကာျကာ ထိုင္ျပီး Research လုပ္ဖို့ က်ြန္ေတာှ ဝန္မေလးဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒါက က်ြန္ေတာှ တစိုက္မက္မက္ လုပ္ေနတဲ့ ေခါင္းစဉ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာှ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္နိုင္ဖို့ ေငြပမာဏ နဲနဲလိုတယ္။ ဒါေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ must be လုပ္ရမယ္။

လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ ပထမအဆင့္ စာေတြ ဖတ္ရတယ္။ သူမ်ားနိုင္ငံက နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သုေတသန ျပုလာတဲ့ ေခါင္းစဉ္တစ္ခု၊ က်ြန္ေတာှလိုေကာင္က အခုထလုပ္ရင္ အရည္အေသြး မမီတာပဲ ရနိုင္မယ္။ ဒီေတာ့ သူမ်ားေတြ ဘယ္နည္းဘယ္ပံု သြားျကတယ္ ဆိုတာကို ပထမဆံုး ေလ့လာရတယ္။ စာအုပ္မရွိေတာ့ အင္တာနက္ကို အားကိုးရတယ္။ သူတို့ ေရးထားတဲ့ စာတမ္းေတြ ဖတ္ရတယ္။ ပထမဆံုး ဒါေတြကို အျကမ္းဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာ နဲနဲေတာ့ အားတက္သြားတယ္။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှ ေခါင္းထဲမွာ စဉ္းစားထားတာနဲ့ သူတို့သြားတဲ့ ပံုစံက ေယဘုယ် ဆင္တူလို့။ သြားရမယ့္ အဆင့္ခ်င္းကလည္း တူတယ္။ တစ္ခုပဲ က်ြန္ေတာှက စနစ္တက် မသင္ျကား မေလ့လာခဲ့ေတာ့ ပထမအဆင့္နဲ့ ဒုတိယ အဆင့္ ကူးေျပာင္းပံု အခ်က္အလက္ေတြကို မခ်ိတ္မိဘူး ျဖစ္ေနတာ။ စာဖတ္လိုက္ေတာ့ ရွင္းသြားတာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ စာဖတ္ရင္း အခ်က္အလက္ေတြကို ခ်ေရး၊ နည္းလမ္းေတြကို လိုက္မွတ္၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ ေတးထား၊ ဘယ္လို လုပ္နိုင္တယ္ဆိုတာေတြ လိုက္ရွာ၊ သူမ်ား လုပ္ျပီးသားေတြကို လိုက္ျကည့္ အဲဒီလို လုပ္ရတယ္။

အဲဒီမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္လာတာက က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ National Corpus မရွိဘူး။ Lexicon Database မရွိဘူး။ အားလံုးက အဘိဓာန္ကိုပဲ ေျပးေျပး ျမင္ေနျကတယ္။ အက်ဉ္းေျပာရရင္ NC ဆိုတာက စာေပဘဏ္ ဆိုပါေတာ့။ သူ့အထဲမွာ ဘာသာရပ္တိုင္းက စာေတြ၊ စာတမ္းေတြ၊ ဝတဿထုေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြကို စနစ္တက် ထည့္သြင္း စုေဆာင္းထားတာ မ်ိုးပါ။ ဒီ NC မွာ စာေတြကို သိမ္းပံု သိမ္းနည္းကလည္း စနစ္က်ဖို့ လိုအပ္ပါတယ္။ အနည္းဆံုး စာတစ္ေျကာင္းခ်င္းစီကို အမွတ္အသား စဉ္တပ္ျပီး သိမ္းရတာမ်ိုးပါ။ အေသးစိတ္ သိခ်င္ရင္ ဂူဂယ္လ္မွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဝီကီမွာျဖစ္ျဖစ္ National Corpus လို့ ရိုက္ထည့္ျပီး ရွာျကည့္လို့ ရပါတယ္။ နိုင္ငံျခားက အဖြဲ့တစ္ဖြဲ့ Myanmar Corpus ဆိုျပီး လုပ္ေနတယ္လို့ ျကားတယ္။ ျကာေတာ့ ျကာျပီ။ ျမန္မာေတြ လုပ္ရမယ့္ဟာကို သူမ်ားက ယူလုပ္ေနတာ ရွက္ဖို့ေကာင္းတယ္။ Lexicon Database ဆိုတာကလည္း အရမ္း အေရးျကီးပါတယ္။ LD ဆိုတာ ေျပာရရင္ Dictionary, Thesaurus, Glossary, Grammar အဲဒါေတြ အားလံုးရဲ့ အရင္းအျမစ္ ဆိုပါေတာ့။ ဥပမာ ျပရရင္




အထက္ကလို သိမ္းထားတဲ့ ေဒတာေဘ့စ္။ အဲဒီ Lexicon ထဲက အခ်က္အလက္ေတြကို အဘိဓာန္ စာအုပ္ထဲမွာ ျမင္ရတာက ညာဘက္က ပံုစံ။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား အဘိဓာန္ေတြ ရိုက္ျကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို စနစ္တက် အဆင့္မီမီ သိမ္းထားတဲ့ ပံုစံ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးေသးဘူး။ အဘိဓာန္ သြားတဲ့ ပံုစံက Root Base လို့ေခါှတယ္။ တည္ပုဒ္ စာလံုး တစ္ခုမွာ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ဆက္စပ္ရာေတြ ထည့္သြားတာ။ ဒီ LDမွာက စာလံုးေျပာင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ အဓိပဿပာယ္ တစ္ခု ေျပာင္းတာနဲ့ ေဒတာတစ္ခု အေနနဲ့ မွတ္ရတာမ်ိုး။

ေနာက္ထပ္ ဒါေတြအျပင္ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ အဘိဓာန္ေတြ လိုအပ္တယ္။ တျခားဘာသာေတြ မစဉ္းစားပါနဲ့ဦး။ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္၊ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာကိုပဲ စဉ္းစားျကည့္ပါ။ ရုကဿခေဗဒနဲ့ ပတ္သတ္ျပီး ေက်ာင္းျပီးထားတဲ့ သူေတြက ရုကဿခေဗဒ အဘိဓာန္ ျပုစုျကသလား၊ သတဿတေဗဒနဲ့ ျပီးတဲ့သူကေရာ သတဿတေဗဒ အဘိဓာန္ ျပုစုသလား။ ဘာသာရပ္ေတြ အမ်ိုးမ်ိုး ရွိသလို အသံုးအနွံုးေတြလည္း မတူျကဘူး။ ဘူမိေဗဒ အဘိဓာန္၊ စိတ္ပညာ အဘိဓာန္၊ ရူပေဗဒ အဘိဓာန္ အဲဒါမ်ိုးေတြ အမ်ားျကီး လိုတယ္။ ဘာသာရပ္ အဘိဓာန္ဆိုလို့ တည္ပုဒ္ေလး ၅ဝဝေလာက္နဲ့ ကေခ်ာှကခ်ြတ္ စကားလံုးစုမ်ိုးက အဘိဓာန္လို့ မေခါှနိုင္ဘူး။ ေခတ္မီအသံုးေတြ၊ စကားလံုးအတြဲေတြ၊ ဂ်ာဂြန္းေတြ ပါမွ ျပည့္စံုလိမ့္မယ္။ အခု လိုျပီဆိုေတာ့ ဘယ္မွာ ရွာရမလဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ဖို့ကလည္း ကိုယ္က်ြမ္းက်င္တဲ့ နယ္ပယ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ တခ်ို့အဘိဓာန္ေတြဆိုလည္း သက္ဆိုင္ရာ ဌာနေတြကေန ထုတ္တယ္။ အျပင္မွာေတာင္ မျမင္လိုက္ရဘူး ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဥပမာ- လယ္ယာ စိုက္ပ်ိုးေရးက ထုတ္တဲ့ ျမန္မာ့ေဆးပင္မ်ား အဘိဓာန္ ဆိုပါေတာ့။ ဘယ္မွာဝယ္လို့ ဝယ္ရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ဒီေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က Resource မရွိတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ရသလို ျဖစ္ေနတယ္။ က်ြန္ေတာှ့အတြက္ေတာ့ National Resource ဆိုတာ ေက်ာက္စိမ္းမဟုတ္ဘူး၊ က်ြန္းမဟုတ္ဘူး။ ပညာသာ နိုင္ငံရဲ့ အရင္းအျမစ္ ျဖစ္တယ္လို့ ခံယူတယ္။

ဒါေတြက က်ြန္ေတာှ့ ပေရာဂ်တ္မွာ ထိပ္တန္းက အေရးပါတယ္။ အခု ဒါေတြကို ဘယ္သူကမွ လုပ္မထားေတာ့ ေတာှေတာှ ေခါင္းစားရတာေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ခ်ို့ကလည္း နဲနဲ လုပ္ထားတာေတာ့ ရွိပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ ပိုက္ဆံကို ေမ်ွာှကိုးျပီး လုပ္ေနျကတာက မ်ားေနတယ္။ အလကား ေပးရမယ္ဆိုရင္ စကားေတာင္ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ဆိုတာနဲ့ တိုးေနတယ္။ လုပ္ခ်င္တယ္၊ စိတ္ဝင္စားတယ္ ဆိုတဲ့သူေတြ အမ်ားျကီးနဲ့လည္း ေတြ့လာရတယ္။ သံုးေလးငါးနွစ္ ပိုက္ဆံ မရေသးဘဲ တစိုက္မက္မက္ အခ်ိန္နဲ့ လူ့စြမ္းအား ရင္းရမယ္လဲဆိုေရာ လစ္သြားျကေရာ။ ဘာျဖစ္လို့ ဒီအခ်ိန္ေလးကို ထည့္တြက္ေနျကတာလဲဗ်ာ။ ေနာက္၁ဝနွစ္ေလာက္ကို ေမ်ွာှျကည့္စမ္းပါ။ ခဏေလာက္ အငတ္ခံျကစမ္းပါ။ သူမ်ား မလုပ္တဲ့ဟာကို လုပ္မွ Pioneer ျဖစ္တာဗ်။ အခုဆို ဘာသာရပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ေတြ လိုက္စုတာ ဒီေလာက္ပဲရတယ္။
  • အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ေဆးပညာ အဘိဓာန္ - ေဒါက္တာရဲလွ
  • စီးပြားေရး ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ - ေမာင္ေဘာဂ
  • အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ စစ္ေဝါဟာရ အဘိဓာန္ - ဗိုလ္မွူးျကီးစံလြင္
  • ကြန္ပ်ူတာ အဘိဓာန္ - ေမာင္ထူးခ်ြန္
  • အဓိက သမိုင္းဆိုင္ရာ ေဝါဟာရမ်ား - ေအာင္သန္းထြန္း
  • ျမန္မာ့ ေဆးဝါးပင္မ်ား အဘိဓာန္ - လယ္ယာစိုက္ပ်ိုးေရး ဝန္ျကီးဌာန
  • ျမန္မာ့ အနုသုခုမ အဘိဓာန္ - ယဉ္ေက်းမွု ဝန္ျကီးဌာန
  • ဗိသုကာ ေဝါဟာရ - ေဒါက္တာသန္းထြန္း (စေကာှလာဂ်ာနယ္ အတြဲ၁၊ အပိုင္း ၂)
  • အေရွ့ေတာင္အာရွ အနုသုခုမ လက္ရာမ်ား အဘိဓာန္ - ေတာင္ခိုး
  • နကဿခတ္ေဗဒင္ဆိုင္ရာ ေဝါဟာရမ်ား - ဆရာဒဂုန္

အထက္က အဘိဓာန္ ျပုစုသူေတြကို တကယ္ေက်းဇူးတင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာသာရပ္ အမ်ားျကီး က်န္ေနေသးတယ္။ တစ္ခ်ို့ ဘာသာရပ္ စကားလံုးေတြဆိုရင္ အဘိဓာန္ မရွိလို့ ေအာက္ေျခမွတ္စုေလးေတြ လိုက္ဖတ္ျပီး ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္ကူးယူ ထားရတယ္။ ဘယ္စာအုပ္ေတြ က်န္ေသးတယ္ဆိုျပီး လမ္းညြွန္ေပးမယ့္သူ ကူညီမယ့္သူလည္း မရွိဘူး။ စိတ္ဓာတ္က်တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ စည္းစနစ္ကို မရွိဘူး။ ဘာမွလည္း ျကိုမေတြးျကဘူး။ တစ္ခုနဲ့တစ္ခု ဆက္စပ္လို့လည္း မရဘူး။ တကယ္ပါဗ်ာ။ စာအုပ္အေနနဲ့ မထြက္ဘဲ ဒါမ်ိုး အဘိဓာန္ေလးေတြ ျပုစုေပးခ်င္တဲ့ ပညာရွင္ေတြ ရွိရင္ ေျပာျပျကပါ။ စာအုပ္ မထုတ္ေပးနိုင္ေပမယ့္ ဉာဏ္ပူေဇာှေျကး ကန္ေတာ့လို့ ရပါတယ္။ သူတို့လည္း အလုပ္အတြက္ ဝင္ေငြရမယ္။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း စနစ္တက် အလုပ္လုပ္နိုင္မယ္။ နိုင္ငံအတြက္လည္း ပညာအရင္းအျမစ္ေတြ တိုးပြားလာမယ္။ ဒါေတြနဲ့ ပတ္သတ္လို့ စိတ္ဝင္စားတယ္၊ သိခ်င္တယ္ဆိုရင္ အခမဲ့ ေျပာျပေပးပါဦးမယ္။ အသံုးခ် နည္းပညာေတြ၊ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေတြကိုလည္း သိသေလာက္ ျပသေပးပါဦးမယ္။ အခုေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ မသိေသးဘူး။ ရွိတာေလးေတြနဲ့ စလုပ္ျကည့္မယ္။ ကိုယ္ပိုင္သံုးဖို့ Lexicon Database တစ္ခု ေဆာက္ယူရမယ္။ ျပီးမွ လိုအပ္တာေလးေတြ အဆင္ေျပသလို လိုက္ျဖည့္ေတာ့မယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ Fundamental Research မွာတစ္ေနတယ္။ သိပ္မျကာခင္ေတာ့ Applied Research ကို ကူးနိုင္လိမ့္မယ္လို့ ေမ်ွာှလင့္မိပါတယ္။

အလိုရွိသည္

အလိုရွိသည္


ေသာက္စကားမမ်ားေသာ
နွုတ္သီးေကာင္းလ်ွာမပါးေသာ
အတင္းအဖ်င္း မေျပာတတ္ေသာ
ထားရေန ေက်ြးရာစားေသာ
တကိုယ္ရည္ သန့္ရွင္းမွုရွိေသာ
တစ္လတစ္ခါ ေဆးခန္းပို့ေပးစရာ မလိုေသာ
ကိုယ္တိုင္ေရခ်ိုးေပးစရာ မလိုေသာ
အျပင္မွ ျပန္လာလ်ွင္ ပ်ူငွာစြာ ျကိုဆိုတတ္ေသာ

...
...
...

ျကက္တူေရြး (အမ) တစ္ေကာင္
အလိုရွိသည္။

မွတ္ခ်က္
  • အဂဿငလိပ္စကား ေျပာတတ္ရမည္။
  • နယ္အေဝး ညအိပ္ညေန ခရီးထြက္နိုင္ရမည္။
  • လိမ္ေျပာတတ္ရမည္။

Thursday, November 8, 2007

ေနျပည္ေတာှ သို့ ခရီးတစ္ေခါက္


မနဿတေလး ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ တန္ဖိုးရွိတာေလးေတြ လုပ္ဦးမယ္ဆိုျပီး စီစဉ္ေနတုန္း ပ်ဉ္းမနားက ဆက္သြယ္ေရး ေက်ာင္းအုပ္ျကီးက ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကို ဘေလာ့ဂ္ အေျကာင္း ေဟာေျပာေပးဖို့ ဆိုပါေတာ့။ က်ြန္ေတာှ့ဆီ ဖုန္းဆက္လာေတာ့ က်ြန္ေတာှလည္း ေတာှေတာှ ျငင္းရ ခက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ စဉ္းစားျပီး လက္ခံလိုက္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ အပိတ္ခံထား ရတာကို ျပန္ပြင့္မလားလို့ရယ္၊ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဘာမွ မသက္ဆိုင္၊ နားမလည္ေသးတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြကို ဒါေတြ ဒီလို လုပ္လို့ရတယ္ဆိုတာ ေဝမ်ွ ေျပာျပခ်င္တာရယ္ေျကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတင္းက ခဏေလးနဲ့ ျပန့္နွံ့သြားတယ္။ က်ြန္ေတာှ ဂ်ီေတာ့ခ္ တက္လိုက္တာနဲ့ ေနျပည္ေတာှသြားျပီး အစိုးရကို လက္ေထာက္ခ် ေတာ့မယ္ေပါ့၊ ဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ဟမ္းဖုန္းတစ္လံုးေတာ့ ေသခ်ာျပီ ဘာညာနဲ့ ကလိျကပါတယ္။

အခု ျဖစ္ျပီးသြားတဲ့ အေရးအခင္းမွာ နာမည္အျကီးဆံုးက ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြပဲ။ နိုင္ငံျခားက လူေတြကလည္း တကယ္ကို ဂုဏ္ျပုခ်င္တာလား၊ မတာလား၊ မစာနာတာလား မသိဘူး ေစာက္သရမ္းေတြ ခ်ီးမြမ္းခန္း ဖြင့္လိုက္ျကတာနဲ့ သိပ္မျကာခင္ဘဲ ဘေလာ့ဂ္ကို ပိတ္ထည့္လိုက္ ပါေတာ့တယ္။ က်ြန္ေတာှတို့မွာ အခက္အခဲေပါင္း မ်ားစြာနဲ့ ပိုက္ဆံ အကုန္အက်မ်ားစြာ ခံျပီး ဒီအင္တာနက္ေလးကို သံုးေနရတာ။ ဒီအင္တာနက္မွာမွ ကိုယ့္အတြက္ ဗဟုသုတလည္းရ၊ ပိုက္ဆံလည္း ဝင္နိုင္၊ စိတ္လည္း အပန္းေျပ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးေတြ လုပ္ျပီး နည္းပညာ ဖလွယ္ေနျကရတာ။ သူမ်ားေတြ အားပါးတရ သံုးေနတဲ့ ဒီဘေလာ့ဂ္ ပလတ္ေဖာင္းေလးကို ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြလည္း သံုးနိုင္ေအာင္ က်ြန္ေတာှတို့ တတ္နိုင္သမ်ွ ျကိုးပမ္းေနျကတာ။ အခုေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးေတြ ဆံုးရွံုးသြားျပီ။ ပိတ္ထားလို့ ဝင္မရဘူး မဟုတ္ဘူး။ ဝင္လို့ရတဲ့ နည္းလမ္းေတြက ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္လြယ္ကူကူ ဘယ္ဝင္လို့ ရေတာ့မလဲဗ်ာ။ ပံုမွန္ လာဖတ္သူ အေရအတြက္လည္း ထက္ဝက္မက နည္းပါးသြားခဲ့ရတယ္။ ဒီဘေလာ့ဂ္ကို အသံုးျပုျပီး ေဒါှလာ ေထာင္ေသာင္း ရသြားသူ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြလည္း ရွိတာေပါ့။ ရတဲ့သူ အမ်ားစုက နိုင္ငံျခားကပါဗ်ာ။ အင္တာနက္ကို စိတ္ျကိုက္သံုးလို့ ရေနတဲ့ နိုင္ငံေတြကပါ။ က်ြန္ေတာှတို့ ဆီကေတာ့ အမွုရွာတဲ့ ဘေလာ့ဂါရယ္ ဆိုျပီး ပုဂံဆာဗာက တစ္ခါတည္း ပိတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား ဒုကဿခေရာက္ကုန္ ပါေတာ့တယ္။ ထားပါေတာ့။

ဒီလိုနဲ့ အဲဒီေဟာေျပာပြဲအတြက္ သူတို့ဘက္က ခရီးစရိတ္၊ ေနထိုင္ဖို့ အားလံုး စီမံေပးပါတယ္။ ဒီသင္တန္းမွာ ပို့ခ်သူေတြက ဒါရိုက္တာ တင္သန္းဦးရယ္၊ ဦးကိုကို (Yangon Times)ရယ္၊ ဦးေသာင္းစုျငိမ္း (Inforithm Maze)၊ ဦးရဲျမတ္သူ (Alpha Mandalay)၊ ကိုေဇာှမိုးေအာင္ (Mandalay Blogger) နဲ့ က်ြန္ေတာှ ေမာင္ညီလင္းဆက္ (၁၀၉-၁၁၀) တို့ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အစီအစဉ္ မရွိဘဲ ရုတ္တရက္ ျဖစ္လာတဲ့ အေျကာင္းအရာမို့ က်ြန္ေတာှတို့ ဘက္ကလည္း ဘာျပင္ဆင္ခ်ိန္မွာ မရွိပါဘူး။ မနဿတေလးမွာတုန္းကလည္း ဘေလာ့ဂ္ဖြင့္ရင္ ဆြဲစိတယ္ ဆိုတာနဲ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကိုယ္ေတာင္ မဖြင့္ခဲ့ရဘူး။

သင္တန္းကို အထက္က ဆရာမ်ား ေရာက္မလာေသးတာေျကာင့္ က်ြန္ေတာှ့လက္ခ်ာနဲ့ စပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ျကီးဟာ က်ြန္ေတာှတို့ကို ျကည့္ရင္း အံ့အားသင့္ေနပံု ရပါတယ္။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့က ေဘာင္းဘီရွည္နဲ့ စပို့ရွပ္နဲ့ ဘာေတြနဲ့ဆိုေတာ့ ဆရာဂိုက္ မေပါက္ဘူးေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ့ ဘေလာ့ဂ္အေျကာင္း သမိုင္းအက်ဉ္း ရွင္းျပ၊ ဘေလာ့ဂါေတြ ဘာေျကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာေတြ ရွင္းျပ၊ ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးေတြကို ရွင္းျပရင္း အားလံုးကို လက္ေတြ့ ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခုဆီ စမ္းသပ္ဖို့ ေျပာတဲ့အခါ ဂူဂယ္လ္အေကာင့္ကို ျမန္မာျပည္က ပိတ္ထားတာနဲ့ ျကံုပါေလေရာခင္ဗ်။ က်ြန္ေတာှကလည္း အဲဒီအခ်ိန္ နွာေစးေနတယ္ ပိတ္ထားရင္ ဘယ္လို ေက်ာှရမယ္ မသိဘူးေပါ့။ ဒါနဲ့ ပညာရွင္မ်ားကို အကူအညီ ေတာင္းေတာ့လည္း သူတို့လည္း အေအးမိထားတယ္ခင္ဗ်။ ဒါနဲ့ ေအးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတို့ အဆင္ေျပသလိုသာ အေကာင့္တစ္ခုဆီဖြင့္ျပီး ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခုဆီ ယူထားျကပါလို့ ေျပာျပီး ခရီးဆက္ရပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ Underground Channel မဟုတ္တဲ့အေျကာင္း၊ ဘေလာဂ့္ဆိုတာ Media Explosion တစ္ခုျဖစ္ေျကာင္း၊ ဒါကို ဘာမွမတတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကေတာင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ဖန္တီးနိုင္ေျကာင္း၊ အေပ်ာှ လုပ္တာကေန ဝင္ေငြလည္း ရနိုင္ေျကာင္း၊ ဒါကို ပိတ္တာဟာ အက်ိုးမရွိဘဲ ကိုယ့္မွာသာ နစ္နာခ်က္ေတြ ျဖစ္နိုင္ေျကာင္း စတာေတြေျပာရင္း သူတို့ကို ကိုယ္တိုင္ စမ္းသပ္ လုပ္ကိုင္ေစပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ြန္ေတာှ ဝန္ထမ္းေတြ ဘဝကို ေတာှေတာှ သနားသြားတယ္။ သူတို့ေတာှေတာှမ်ားမ်ားဟာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ သိပ္မသိျကဘူး။ Technology Knowledge လည္းသိပ္နည္းေနျကတယ္။ သူတို့ဟာ သာမန္လူသားေတြပဲ။ သူတို့မွာ ေနာက္ဆံုးေပါှ နည္းပညာေတြ၊ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ့ ထိေတြ့ က်ြမ္းက်င္မွု ရွိရင္ ေနရာစံုမွာ တိုးတက္လာနိုင္တယ္လို့ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားမိလာတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာလည္း က်ြန္ေတာှတို့ တီထြင္ထားတာလည္း မဟုတ္၊ ပိုင္ဆိုင္တာလည္း မဟုတ္၊ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေရးဖို့ လုပ္ေပးထားတဲ့ အရာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။

က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ အျမင္မွာ လူအားလံုးဟာ တန္းတူ အခြင့္အေရး ရွိပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကို ဒီ Infrastructure ေအာက္က လူေတြမို့လို့ ဒါေတြ သင္မေပးသင့္ဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆကို က်ြန္ေတာှ မေထာက္ခံဘူး။ ဒါေတြသင္ေပးလို့ သာကီနြယ္လို ဘေလာ့ဂ္ေတြ မ်ားလာရင္ ခင္ဗ်ားတို့ေျကာင့္လို့ ေျပာတာလည္း ခံရပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဘယ္သူေရးေရး ေကာင္းတဲ့ဘေလာ့ဂ္၊ အခ်က္အလက္ သတင္းမွန္ကန္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုရင္ ဖတ္မယ္။ မေကာင္းတဲ့၊ မမွန္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုရင္ မဖတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကို လူျကိုက္မ်ားေစခ်င္ရင္ အဲဒီအခ်က္ေတြနဲ့ အနည္းဆံုး ျပည့္စံုမွရမယ္။ အဲဒီအခါမွာ Competition ဆိုတာ ျဖစ္လာမယ္။ အဲဒီလို ျပိုင္ဆိုင္မွုေတြ ရွိလာရင္ တဖက္မွာ တိုးတက္မွုေတြလည္း ရွိလာတာပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ အားနည္းတာ အဲဒါလို့ က်ြန္ေတာှထင္တယ္။ ျပိုင္ဆိုင္မွု မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ လူေတြ မ်ားမ်ားေရး၊ ဘေလာ့ဂ္ေတြ မ်ားမ်ားတင္။ ေနာက္ဆံုး နွစ္ခုျပိုင္မွ ဘယ္သူပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာ က်ြန္ေတာှတို့ ေရြးလို့ရမယ္။ သတင္းေတြ ထြက္လာတိုင္းလည္း ဖင္ပိတ္ ျငင္းေနတာမ်ိုးက မေကာင္းပါဘူး။ မ်က္စိနဲ့ တပ္အပ္ ျမင္ေနရသူေတြက ဖင္ပိတ္ျငင္းတဲ့ သတင္းေတြ ျကားရေတာ့ ရွက္ဖို့ ေကာင္းတာေပါ့။ ဆရာျကီးတစ္ေယာက္ ေျပာတာ ျကားနာလိုက္ရပါတယ္။ ဘီဘီစီ၊ ဗြီအိုေအ၊ အာအဖ္ေအ လိမ္ေနသည္ လို့သာ ပါတယ္တဲ့၊ အဲဒီအထဲမွာ ဒီဗြီပီ မပါေတာ့ ဒီဗြီပီက မလိမ္ဘူးလို့ ေလာဂ်စ္အရ ေျပာလို့ရတယ္တဲ့။ မွတ္သားစရာပါပဲ။

ဒီေဟာေျပာပြဲမွာ ဦးရဲျမတ္သူက ဒီဘေလာ့ဂ္ေတြ အေျကာင္းအျပင္ Web.2 ေပါှေပါက္လာပံုနဲ့ နည္းပညာ အေျကာင္းေတြကို ရွင္းျပသြားတယ္။ ဦးေသာင္းစုျငိမ္းက နိုင္ငံျခားမွာ ဝန္ျကီးခ်ုပ္ေတြေတာင္ ဘေလာ့ဂ္လုပ္ျပီး သူတို့ရဲ့ ေပါှလစီ၊ ခံယူခ်က္၊ အေတြ့အျကံုေတြကို ေဖာှထုတ္ျကတဲ့အေျကာင္း အေထာက္အထား ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ့ ေျပာသြားတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္း(မ္)က ဦးကိုကိုကေတာ့ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြရဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ၊ ျကံုေတြ့ရတာေတြ၊ သတင္းေတြအေျကာင္းကို ေျပာသြားပါတယ္။ ဒါရိုက္တာ တင္သန္းဦး ေဟာေျပာသြားတဲ့ အခ်က္မ်ားဟာလည္း အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အခ်ို့ အခ်က္မ်ားဟာ သမိုင္းဝင္မယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ။ ကိုေဇာှမိုးေအာင္က ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ အသံုးျပုတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေတြ၊ ကုဒ္ေတြ၊ အပလီေကးရွင္းေတြ အေျကာင္း ေျပာပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ ဒီဘေလာ့ဂ္ရဲ့ သေဘာသဘာဝနဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးေတြ အေျကာင္းကို ေဟာေျပာခဲ့တယ္။

ျမန္မာနိုင္ငံမွာ မီဒီယာ အရမ္းအားနည္းတယ္လို့ စကဿငာပူနိုင္ငံသား သူငယ္ခ်င္းက ေျပာဖူးတယ္။ အိနဿဒိယနိုင္ငံက အိုင္တီ မန္ေနဂ်ာ တစ္ေယာက္ဟာ ျမန္မာျပည္ကို ယိုးဒယားရဲ့ အစိတ္အပိုင္းလို့ ထင္ေနတုန္းပဲ။ ေျပာခ်င္တာက ဘေလာ့ဂ္ေတြ အမ်ားျကီး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဘေလာ့ဂါေတြ အမ်ားျကီး ရွိလာရင္ နယ္ေတြက သတင္းေတြ ရမယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္း အျဖစ္အပ်က္ေတြကို သိရမယ္။ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ရင္းနွီးမွုေတြ ပိုမ်ားလာမယ္။ အစိုးရကလည္း ဘေလာ့ဂ္ေတြလုပ္မယ္။ သတင္းမွန္တယ္ဆိုရင္ အစိုးရ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ လူေတြ မ်ားလာမယ္။ ဟိုးအရင္တုန္းက က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာတိုင္း(မ္) သတင္းစာဆိုရင္ အျမဲ ထူးျခားတဲ့ သတင္းေတြ၊ စစ္မွန္တဲ့ သတင္းေတြေျကာင့္ အျမဲ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ မဖတ္ေတာ့ဘူး။ တီဗြီမွာလည္း အျမဲ ေကာင္းတာေတြပဲ ျမင္ေနရေတာ့ မျကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ လူဆိုတာက မေကာင္းတာကို ပိုျကိုက္တာ မဟုတ္လား။

ဒီလို ဘေလာ့ဂ္ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးခြင့္ေပးမယ္ဆိုရင္ ဘယ္အစိုးရေျပာင္းေျပာင္း ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုေကာင္းပါတယ္လို့ ေအာက္ကလူေတြ လိမ္ထားလည္း အျဖစ္မွန္ကို ဒီလို ဘေလာ့ဂ္ေတြကေန အုပ္ခ်ုပ္သူ လူတန္းစားက သိလာမယ္။ သူမ်ား နိုင္ငံေတြမွာ ထူးျခားတာ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ အဲဒီသတင္းဟာ ထိပ္ဆံုးကေန ပါလာတယ္။ ရဟတ္ယာဉ္ေတြနဲ့ ျဖစ္စဉ္ကို အဆက္မျပတ္ ရိုက္ကူးျပတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ဆီမွာ အရင္လ အေရးအခင္း ျဖစ္တုန္းက သတင္းေစာင့္ နားေထာင္ေတာ့ အဲဒါမ်ိုး ပါမလာတဲ့အျပင္ ျမန္မာအမ်ိုးသမီး ေဘာလံုးအဖြဲ့ကို ဂုဏ္ျပုညစာစားပြဲ တည့္ခင္းဧည့္ခံတာေတြ ေလ်ွာက္ျပေနတယ္။ အစိုးရ သတင္းဌာနကေန အဲဒီလို သတင္းမ်ိုး မျကားရေတာ့ ေရဒီယိုကိုပဲ နားေထာင္ ရေတာ့တယ္။ အဲဒီက သတင္းေတြ မွန္မမွန္ ဆိုတာေတာ့ အားလံုးအသိပါပဲ။

အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္က သိပ္မေကာင္း၊ အခ်ိန္ကလည္းမရ၊ ကိုယ္ကလည္း အလုပ္တစ္ဖက္နဲ့မို့ သိပ္ေတာ့ အားမရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဝန္ထမ္းေတြ အရမ္းစိတ္ဝင္စားျကတာ ေတြ့ရလို့ ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ကလည္း ကုဒ္ေတြမတတ္၊ ကိုယ္ကလည္း အခ်ိန္မရဆိုေတာ့ နားလည္ေအာင္ ေျပာျပ ရွင္းျပရတာ ေတာှေတာှ ပင္ပန္းပါတယ္။ ညဘက္မွာ က်ြန္ေတာှတို့ကို ပ်ဉ္းမနားမွာ အျမဲညစာ ေက်ြးပါတယ္။ Breakfast ကိုေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ဝယ္စားရတယ္။ အဲဒီမွာ သြားေရးလာေရး ဆက္သြယ္ေရးက သိပ္ခက္ခဲပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ အဲဒီမွာ ၃ရက္ျကာတယ္။ အဲဒီကျပီးေတာ့ မနဿတေလး ျပန္တက္ဖို့ကလည္း အခက္အခဲ ရွိတာမို့ ရန္ကုန္ကိုပဲ တန္းျပန္လာခဲ့ ပါေတာ့တယ္။ ေလယာဉ္ပ်ံျကီးက ေကာင္းကင္ေပါှမွာဝဲလ်က္၊ အဲပုဂံမွ ကိုယ္လံုးမိုက္မိုက္ လွတပတ ေလယာဉ္မယ္ ပ်ိုေလးမ်ားက ပ်ူပ်ူငွာငွာ၊ က်ြန္ေတာှ့ လက္ထဲက ထိုေဟာေျပာပြဲအျပီးလက္ေဆာင္ ဦးဂ်မ္းပုဆိုးနွင့္ အဲရိုးရွပ္မွ အသစ္ရနံ့ေလးကလည္း သင္းသင္းပ်ံ့ပ်ံ့၊ ပ်ဉ္းမနား-မနဿတေလး လက္မွတ္မရလို့ ရန္ကုန္ကို ပါလာရတဲ့ ကိုေဇာှမိုးေအာင္လည္း ငူငူငိုင္ငိုင္၊ ေလယာဉ္ကြင္းကေန ရန္ကုန္ျမို့တြင္း တက္(ခ္)စီခက ၈၅၀၀။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ဆီက (ပါဆင္နယ္) ဘေလာ့ဂ္ေလးေတြ တက္လာေတာ့လည္း က်ြန္ေတာှျကည့္ျပီး ဝမ္းသာေနမိ ပါေတာ့တယ္။

သိဒဿဓတဿထ

သိဒဿဓတဿထ


အဲဒီညက သူဟာ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ့
အခန္းထဲ တိတ္တဆိတ္ဝင္လာရင္း ေငးေမာေနခဲ့တာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာတဲ့အထိ
အဲဒီအျဖစ္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ မေတြ့နိုင္ေတာ့ဘူး
ပင္လယ္ေတြထဲမွာ
စျကဝဠာထဲမွာ
သစ္ေတာေတြထဲမွာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာတဲ့အထိ သူ့စကားသံကို ရွာျကသူေတြ
ပင္လယ္ေတြထဲမွာ
စျကာဝဠာထဲမွာ
သစ္ေတာေတြထဲမွာ
နစ္မြန္းလြင့္ေမ်ာေပ်ာက္ကြယ္လို့သာသြားတယ္
အဲဒီအျဖစ္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ မေတြ့နိုင္ေတာ့ဘူး
သူ့ရဲ့နွုတ္ဆက္အနမ္းအဆံုးမွာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာတဲ့အထိ
သူဟာသူ့ကို ရွာေဖြသူမ်ားနဲ့ေဝးရာ
ပင္လယ္ေတြထဲမွာ
စျကဝဠာထဲမွာ
သစ္ေတာေတြထဲမွာ။


လင္းဆက္
07 Nov. 2007
18:59
မွတ္ခ်က္။ ။ဗဟိုဆြဲအား ဗဟိုခြာအား နွစ္ခုစလံုးကို ယွဉ္ေရးျဖစ္ေသာ ကဗ်ာ

Wednesday, October 31, 2007

ေနျကာဒဏဿဍာရီ

ေနျကာဒဏဿဍာရီ


ေဆာင္းခိုငွက္မ်ားရယ္
မရြာခ်ျဖစ္တဲ့ တိမ္ပံုျပင္ေတြရယ္နဲ့
ေနသာတဲ့ ေန့ေတြ အေျကာင္းပါ

ညအိပ္စက္ခ်ိန္
ေျကြခဲ့ေသာနွင္းေရ
ေန့ေတြမွာ သင္ဟာ ေရာက္မလာခဲ့ဘူး

က်ယ္ျပန့္ေသာ လြင္ျပင္ရင္ဘတ္ထဲမွာမွ
ပြင့္ေနခဲ့ေသာ ေနျကာ
မ်က္ရည္စက္ေတြနဲ့
ဆို့နင့္ေဝဝါးစြာ ေဆြးေဆြးဝါလို့

ငါတို့ကိုယ္က အခ်ိန္ေတြမွားခဲ့ျကတယ္
ငါတို့ကိုယ္က လမ္းေတြမွားခဲ့ျကတယ္
ငါတို့ကိုယ္က ေနရာေတြ မွားခဲ့ျကတယ္
ငါတို့ကိုယ္က
တကယ္ဆို
အေနကို ေဝးခဲ့ျကတာပါ။

မိုးမ်ား သည္းစြာ ရြာသည္
သို့ေသာှ......
ေမ်ွာှေလေသာသူကား ေရာက္မလာခဲ့။


လင္းဆက္
စကဿငာပူက ညတစ္ညမွာ တထိုင္တည္း ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ားေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ဒီကဗ်ာေလး သိမ္းေပးထားတဲ့ မေမကို သိပ္ေက်းဇူးတင္တယ္။

Tuesday, October 30, 2007

Milestone 1000 Posts


မဂဿငလာပါ။ ဒီဘေလာ့ဂ္ဟာ ဒီေန့ ပိုစ့္ ၁၀၀၀ ျပည့္ပါတယ္။ ၉၉ဂမွာ တစ္ေနတာ ေတာှေတာှျကာပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း အလုပ္မအား၊ အင္တာနက္ သံုးျဖစ္ရင္ေတာင္ ဘေလာ့ဂ္ဘက္ မေရာက္ျဖစ္တာမို့ ေတာှေတာှေလး အဆက္ျပတ္သြားတယ္။ က်ြန္ေတာှ့ ဘေလာ့ဂ္ကို 18+ Den လို့အမည္ ေပးထားတာ အေျကာင္း ရွိပါတယ္။ Den ဆိုေတာ့ သားရဲတြင္းေပါ့။ က်ြန္ေတာှ နားခိုရာ သားရဲတြင္းလို့ ဆိုခ်င္တာပါ။ သားရဲတြင္းဆိုေတာ့ အနံ့ဆိုးေတြလည္း ရွိပါလိမ့္မယ္။ စားျကြင္းစားက်န္ေတြလည္း ရွိမယ္ေပါ့။ သားရဲတြင္းဆိုေတာ့ လွတပတ ေနမွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အသက္ ၁ဂနွစ္ ေက်ာှျပီးသူေတြ အတြက္သာ ရည္ရြယ္တာမို့ ၁၈+ လို့ တပ္ထားတာပါ။ အဓိကကေတာ့ က်ြန္ေတာှ ဖတ္မိတာ၊ စမ္းမိတာ၊ သံုးမိတာေတြကို အမွတ္တရ ျပန္ျပီး သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ေနရာေလးပါ။ အရင္တုန္းကေတာ့ တစ္ရက္ကို အနည္းဆံုး သံုးေလးငါးပိုစ့္ တင္ျဖစ္တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ သိပ္မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ Blog Addict ျဖစ္ေနတဲ့ ေရာဂါကို ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္တဲ့ ျမန္မာျပည္ မီးစနစ္နဲ့၊ အင္တာနက္ စနစ္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္လိုက္ ပါေသးတယ္။ လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးနဲ့ သိသူ မသိသူ အားလံုးလည္း ဒီေနရာကေန တစ္ခုခု ရတယ္ဆိုရင္ ဝမ္းသာပါတယ္။ ပုဂဿဂိုလ္ေရး ပါဆင္နယ္ ကိစဿစေတြကလြဲလို့ ဒီေနရာမွာ အျကံေပးနိုင္၊ ေမးျမန္းနိုင္၊ ညြွန္ျပ သင္ျကား ေပးနိုင္ပါတယ္။ ဒီဘေလာ့ဂ္ကေန အေတြ့အျကံုေတြ မိတ္ေဆြေတြ အမ်ားျကီး ရခဲ့တယ္။ အကူအညီေတြ၊ အေနွာက္အယွက္ေတြလည္း အမ်ားျကီး ရခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမရတာထက္စာရင္ တစ္ခုခု ရေနတာက အျမဲလွုပ္ရွားေနရတဲ့ က်ြန္ေတာှ့ အတြက္ေတာ့ အေတြ့အျကံုေတြလို့ ယူဆပါတယ္။ အမ္ပီတီမွာ မပိတ္ဘဲ၊ ပုဂံမွာ အပိတ္ခံထားရတဲ့ ဘေလာ့စေပါ့ျကီးလည္း အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ပြင့္သြားပါေစလို့ ဆုေတာင္း လိုက္ပါတယ္။


ျမန္မာယူနီကုဒ္ စနစ္ကို သံုးသပ္ျခင္း

ျမန္မာျပည္အတြက္ လ်ာထားေသာ ယူနီကုဒ္ မ်ားကို သံုးသပ္ျခင္း



ယူနီကုဒ္နဲ့ ပတ္သတ္ျပီး က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ပုတ္ခတ္ ရန္လို တိုက္ခိုက္ေနျကတာ ေတာှေတာှ ျကာလာပါျပီ။ သူတို့ကေတာ့ ယူနီကုဒ္ ကြန္ဆိုတီယမ္ရဲ့ စနစ္ကို အျပည့္အဝ လိုက္နာ က်င့္သံုးထားတယ္လို့ ျမန္မာ၊ မိုင္ျမန္မာ၊ ပိေတာက္၊ ပုရပိုဒ္ ေဖာင့္စနစ္ေတြက ဆိုျကပါတယ္။ ဒါေျကာင့္မို့ အဲဒီ ကြန္ဆိုတီယမ္က ျပဋဿဌာန္းျပီး က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာ ပညာရွင္ျကီးမ်ား လက္ခံထားတဲ့ ယူနီကုဒ္စနစ္ ဗားရွင္း၅ကို ေလ့လာျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစကားဟာ ပါဠိစကား မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ မြန္စကားလည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ျမန္မာစာရဲ့ ေရေသာက္ျမစ္ေတြ ဆိုတာကို လက္ခံေပမယ့္ ျမန္မာစကားစာ ျမန္မာစကား ျဖစ္ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ျမန္မာစာကို ပါဠိဘာသာနွင့္ ယွဉ္ျပီး ခ်ဉ္းကပ္ ေလ့လာျခင္းဟာ မွားယြင္းတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာစကားမွာ သရဟာ အသံသာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ သရ အသံထြက္ကို ရေအာင္သာ စာလိုက္ ေရးျကတာ၊ သရအတြက္ သီးသန့္ အကဿခရာ မရွိပါဘူး။ ဒါေျကာင့္ ဩ၊ ဪ၊ ဥ၊ ဦ ကို သရယူနီကုဒ္တန္ဖိုး ေပးထားတာ အရမ္းကို အံ့အားသင့္မိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ပါဠိသက္ ေဝါဟာရေတြအေျကာင္း ေျပာဖို့ လိုပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာစကားမွာ ပါဠိစကားလံုးေတြ အမ်ားျကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ို့စကားလံုးေတြကို ျမန္မာေတြက အျပီးအပိုင္ ေမြးစားလိုက္ ျပီးပါျပီ။ အဓိက ျပသဿသနာက ဘုန္းျကီးေတြ ကေန ျဖစ္လာတယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ ေရွးတုန္းက ဆရာေတာှေတြဟာ စာတတ္ေပတတ္ သာမက၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြကို သင္ျကားေပးရသူေတြ ျဖစ္ေလေတာ့ သူတို့ဆီကေန ပါဠိစကားလံုး အမ်ားစု ျပန့္ကုန္တယ္လို့ ထင္မိပါတယ္။ ေမတဿတာတို့ သစဿစာတို့ စတာေတြဟာ ပါဠိကေန ယူထားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီစကားလံုးေတြကို ပါဠိလို့ မျမင္သင့္ပါဘူး။ ျမန္မာစာလို့ပဲ သတ္မွတ္သင့္ပါတယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ေမတဿတာလို့ ေျပာလိုက္တာနဲ့ လူတစ္ေယာက္က ဘာကိုမွ ရွင္းျပစရာမလိုပဲ အလိုလို နားလည္နိုင္တဲ့ အေနအထား ေရာက္ျပီး ျဖစ္ေနလို့ပါ။

အဂဿငလိပ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးကို ျမင္တာနဲ့ English ဆိုတာကို သိတယ္။ တကယ္တမ္း ဒီစကားလံုးကို တိတိက်က် ျမန္မာအသံထြက္ ေရးဖို့ မလြယ္ကူပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခုနက ေရးထားတဲ့ အဂဿငလိပ္ ဆိုတာဟာ ျမန္မာက တိုက္ရိုက္ ေမြးစားလိုက္ျပီး ျမန္မာမွု ျပုထားတဲ့ စကားလံုးပါပဲ။ ဟိုးတစ္ခါက ေျပာခဲ့သလို ပါဠိမွာ ဆကဿကဂံဆိုတာကို ျမန္မာေတြက ဆဋဿဌဂံဆိုျပီး စာလံုးအသစ္ ေမြးစား ျမန္မာမွု ျပုလိုက္သလိုပါပဲ။ ဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ အခုသံုးေနျကတဲ့ အဲဒီလို ပါဠိသက္၊ အဂဿငလိပ္သက္ စကားလံုးေတြကို မူရင္း ပါဠိ၊ အဂဿငလိပ္ စတာေတြနဲ့ သြားသြား မနွိုင္းယွဉ္ရင္ ေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ တကယ္တမ္း ဒါမ်ိုးက Etomology လို့ေခါှတဲ့ ဘာသာစကား ရင္းျမစ္ကို စူးစမ္းေလ့လာတဲ့ အခါမွသာ နွိုင္းယွဉ္ သင့္ပါတယ္။ ခုနက သရသံ ဩ အတြက္ ျမန္မာစာလံုး (ေအာ)(သေဝထိုး+ေရးခ်) ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ (ဪ)အတြက္ (ေအာှ) (သေဝထိုး+ေရးခ်+ေရွ့ထိုး) ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ (ဣ)အတြက္ (အိ)(လံုးျကီးတင္) ရွိပါတယ္။ (ဤ)အတြက္ (အီ)(လံုးျကီးတင္ဆန္ခတ္) အသံရွိတယ္။ (ဦ)အသံအတြက္ (အူ) (နွစ္ေခ်ာင္းငင္) ရွိပါတယ္။

ဒီယူနီကုဒ္ စနစ္မွာ ဩ၊ ဪ၊ ဥ၊ ဦ စတာေတြကို သရေနရာမွာ ထည့္ထားတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစဿစပါ။ တကယ္တမ္း အဲဒီေနရာမွာ ထည့္သင့္တာ အခုနလို သရသံရေအာင္ ဖြဲ့ထားတဲ့ စာလံုး အတြဲေတြပါ။ က်ြန္ေတာှသာ ဆိုရင္ အဲဒီေနရာေတြမွာ (ေရးခ်) (လံုးျကီးတင္) (လံုးျကီးတင္ဆံခတ္) (တစ္ေခ်ာင္းငင္) (နွစ္ေခ်ာင္းငင္) (သေဝထိုး) (ေနာက္ပစ္) စတာေတြကို ထည့္မွာပဲ။ အခုန စာလံုးေတြကို မထည့္ဘူးေတာ့ မဟုတ္ဘူး ထည့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ၍၊ ဤ၊၌ အဲဒီလို စကားလံုးေတြလို ပိုတဲ့ ေနရာမွာမွ ထည့္မယ္။ အခုေတာ့ ဘာမွ အသံုးမဝင္လွတဲ့ စာလံုးေတြကို အဓိက ထားျပီး ထည့္ထားတာ ေတြ့ရပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ရယ္ရတာက ဥ၊ ဦ ကိုေတာ့ ထည့္ထားျပီး (ဦး)ကိုက်ေတာ့ ခ်န္ထားခဲ့ ျပန္ပါတယ္။ ဝစဿစနွစ္လံုးေပါက္ပါလို့ (diacritic) အေနနဲ့ ခ်န္ခဲ့တယ္ ထင္ပါရဲ့။ သရသံအတြဲမွာ ဒါမ်ိုး ခြဲမရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား မသိဘူး။

ေနာက္ထပ္တစ္ခု လံုးဝ လက္ခံနိုင္စရာ မရွိတာက အခုခ်ိန္အထိ ေရွ့ထိုးနဲ့ အသတ္ကို မခြဲျခားေသးတာပါ။ ေရွ့ထိုးနဲ့ အသတ္ဟာ ဘယ္လိုမွ မတူပါဘူး။ တကယ္တမ္းဆို ေရွ့ထိုးဟာ သရသံ (ေအာှ)ကို ဖြဲ့စည္းရာမွာပါတဲ့ အတြဲျဖစ္ပါတယ္။ သူ့တန္ဖိုးဟာ အသတ္(Killer) ထက္မ်ားရပါမယ္။ အဲဒီ နွစ္ခုဟာ ကြဲျပားရပါမယ္။ အခုေတာ့ ေရာခ်ထားတဲ့အတြက္ (ေအာှ)သရသံလား၊ အသတ္လားဆိုတာ ေရာေထြး ေနပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ့ တဆက္တည္းက ပင့္ရစ္ဆြဲထိုး ကိစဿစပါ။ ဒီအခ်ိန္အထိ ပင့္ရစ္ဆြဲထိုးကို လုပ္မေပးေသးဘဲ ခ်န္ထားတယ္။ သီအိုရီအရ ယပင့္သည္ ယပက္လက္က ပင့္ထားတာ။ ရရစ္သည္ ရေကာက္က ရစ္ထားတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါကို ျမန္မာေတြက ယပင့္ ရရစ္ အစရွိတာေတြနဲ့ အစားထိုး ျမန္မာမွု ျပုခဲ့ျပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီပင့္ရစ္ဆြဲထိုးက ျမန္မာ့မူ စစ္စစ္ ျဖစ္တယ္လို့ က်ြန္ေတာှတို့ ေထာက္ျပသင့္တယ္။

ေနာက္တစ္ခု က်န္ေသးတယ္။ သေဝထိုးကို ဗ်ည္းေနာက္ ပို့ထားတဲ့ ကိစဿစ။ သူ့ဘာသာ ပါဠိက သေဝထိုး ေနာက္မွာ သိမ္းတာ က်ြန္ေတာှတို့ ျမန္မာစာက လိုက္သိမ္းစရာ မလိုပါဘူး။ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ သေဝထိုးက ဗ်ည္းေရွ့ေရာက္ေနရင္ စာလံုးစီတာ၊ စဉ္တာ၊ ျဖတ္တာ ေတြမွာ ေခါင္းေတာှေတာှ စားလိမ့္မယ္။ ဒါေျကာင့္မို့ အလြယ္လိုက္တဲ့ အေနနဲ့ ေနာက္ထားလိုက္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တူနဲ့ ထုေသဖို့သာ ေကာင္းေတာ့တယ္။

ဆိုေတာ့ကာ ကိုယ့္ျမန္မာစာ စနစ္ကို သူမ်ားက လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္ေနတာကို ဒီအတိုင္း ဘာမွမေျပာဘဲ လက္ခံရမယ္ ဆိုတာေတာ့ ရွက္ဖို့ေကာင္းပါတယ္။ ခုနက အခ်က္ေတြကို က်ြန္ေတာှတို့ ကန့္ကြက္ရမွာပါ။ တရားဝင္ကို ကန့္ကြက္ရမယ္။ ေျခေျချမစ္ျမစ္ ရွိတဲ့ အဆင့္မီ စာတမ္းေတြ တင္ရမယ္။ သက္ေသ အေထာက္အထား အစံုအလင္နဲ့ ျပရမယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္နြားကို သူမ်ားက တက္ေမာင္းသလို ျဖစ္ေနေတာ့မွာေပါ့။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ အထက္က အခ်က္ေတြနဲ့တင္ ဒီစနစ္ကို လံုးဝ မေထာက္ခံဘူး။ ျမန္မာျပည္က NLP နဲ့ အျခားပညာရွင္ ေတြကလည္း ဘာေျကာင့္မို့ လက္ခံထားတယ္ ဆိုတာ နားမလည္နိုင္ဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ဘဲ လူညီလို့ ဤကို က်ြဲ ဖတ္ျကေတာ့မယ္လို့ ဆံုးျဖတ္ျကရင္လည္း ကိုယ္တိုင္ပဲဖတ္၊ မသိနားမလည္တဲ့ ျပည္သူေတြကိုပါ ဆြဲေခါှတာမ်ိုး မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ဒီစနစ္ေတြသာ မျပင္ဆင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ဒီယူနီကုဒ္ ကြန္ဆိုတီယမ္ကို က်ြန္ေတာှတို့ ဆနဿဒျပသင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ဘယ္သူ့ကုဒ္ကျဖင့္ မွန္တယ္၊ ဘယ္သူကေတာ့ အမွား လုပ္ေနမယ့္အစား အားလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ့ တိုင္းျပည္က ဘာမွနားမလည္တဲ့ enduser ေတြ အက်ိုးကို ေရွ့ထားျပီး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သင့္ပါျပီ။ အဲဒီ ယူနီကုဒ္ ကြန္ဆိုတီယမ္က ျပဋဿဌာန္းထားတဲ့ လက္ရွိ တန္ဖိုးေတြကို အေျချပု တီထြင္ထားတဲ့ ျမန္မာယူနီကုဒ္ အားလံုးလည္း အထက္က အခ်က္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာင္းလဲ စဉ္းစားသင့္ပါျပီ။ အမွားျကီးကို အတည္လုပ္မယ္ ဘာျဖစ္လဲ ဆိုရင္ေတာ့ လိုက္အားေပး သံုးေနမယ့္အစား က်ြန္ေတာှကေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ Third Party Software ေရးျပီး သီးျခားသံုးစြဲတာကမွ ျမန္မာစာကို ထိန္းသိမ္းရာ ေရာက္တယ္လို့ ထင္မိပါေတာ့တယ္။


မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီပိုစ့္မွာ မွားေနတဲ့ အခ်က္ရွိရင္ ျမန္မာဘာသာ၊ ကြန္ပ်ူတာ ပညာရွင္မ်ားမွ အကိုးအကားနဲ့ ညြွန္ျပေပးေစလိုပါသည္။

Tuesday, October 23, 2007

မနဿတေလးသြား ျမို့လား (၁)

မနဿတေလးသြား ျမို့လား (၁)


ဒီတေခါက္ မနဿတေလး ခရီးသြားရတာ စိတ္လက္ ေပါ့ပါးတယ္။ ဘာလုပ္မယ္ရယ္လို့ ရည္ရြယ္ထားတာ ျကီးျကီးမားမား မရွိခဲ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ညီမ ေစ့စပ္ပြဲ သြားတက္မယ္ဆိုျပီး အဝတ္ သံုးစံုေလာက္ ဆြဲထည့္ရင္း ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အျမတ္ ထြက္ေအာင္ေတာ့ မနဿတေလး တဝိုက္က ဘုန္းျကီးေက်ာင္းေတြရဲ့ ကနုတ္ေတြ ဓာတ္ပံုလိုက္ရိုက္မယ္ေပါ့။ အဆင္ေျပရင္လည္း ပုဂံကူးမယ္ေပါ့။ ပိုက္ဆံေလး ပိုလ်ွံ ေနေသးရင္လည္း ပုပဿပါးသြားမယ္ေပါ့။ စိတ္ကူးနဲ့ အေျခအေနေပါှ မူတည္ျပီး အဆင္ေျပသလို လုပ္မယ္ဆိုျပီး ထြက္ခဲ့တာ။

တကယ္ေတာ့ ကားနဲ့ ခရီးသြားရတာ ပင္ပန္းတယ္။ က်ြန္ေတာှက ဘယ္ဘက္ အာရံုေျကာမွာ ဒဏ္ရွိတဲ့သူဆိုေတာ့ တေနရာထဲမွာ ျကာျကာ မထိုင္နိုင္ဘူး။ ကားခံုေတြကလည္း သိတဲ့အတိုင္း လွုပ္မရ ျပုမရနဲ့ ဒူးေတာင္ မလြတ္ခ်င္ဘူး။ ၂နာရီေလာက္ ထိုင္မိရင္ ဘယ္ဘက္ ေခါင္းကေနစျပီး ညာဘက္ ေျခဖ်ားအထိ တေလ်ာက္လံုး ေညာင္းလာတယ္။ ဒီခံစားခ်က္ကို ေတာှေတာှ စိတ္ပ်က္တယ္။ နာတာလည္းမဟုတ္၊ က်င္တာလည္း မဟုတ္၊ ေညာင္းေနတာ။ ေဆးအေခါှ Stiffness လို့ ေျပာရမလားမသိဘူး။ ဒါေျကာင့္ ခရီးေဝး သြားရမယ္ဆိုရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျခခင္းလက္သာ သြားရတဲ့ယာဉ္၊ ဒါမွမဟုတ္ အခ်ိန္ သိပ္မေပးရတဲ့ ေလယာဉ္နဲ့ပဲ သြားခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ေလယာဉ္ေဈးက သိတဲ့အတိုင္း။

အညာေဒသကို ဝင္လာတာနဲ့ ေလထဲမွာ အနံ့တမ်ိုးရတယ္။ တမာနံ့လိုလို၊ ဖံုနံ့လိုလို၊ ဆူးခ်ံုပင္ေတြကလိုလို၊ ေခ်ာင္းေကာ ေျမာင္းေကာေလးေတြက လိုလို။ လမ္းတေလ်ာက္လံုး အေျခခံလူတန္းစားေတြကို က်ြန္ေတာှ ျမင္ေနရတယ္။ စိတ္မေကာင္းဘူး။ တခ်ို့က နြားေတြဖက္ျပီး လယ္ထြန္ေနရတုန္းပဲ။ တခ်ို့က ေရလြွမ္းေနတဲ့ စပါးပင္ေတြကို လမ္းေဘးကေန ေငးေနတယ္။ တခ်ို့က ဗြက္သာသာ ေခ်ာင္းေရထဲမွာ ကူးခပ္ေနတယ္။ တခ်ို့က သနပ္ဖက္ ေဆးလိပ္ျကီးေတြဖြာရင္း ဘယ္ကေန ဘယ္ကိုမသိ ေနပူပူျကီးမွာ ေလ်ွာက္သြားေနျကတယ္။ တခ်ို့က လယ္ကန္သင္းေတြေဘးက ေျမာင္းေသးေသးေလးထဲကေန ငါးဖ်စ္သလဲေလးေတြကို ပက္ယူေနျကတယ္။ ကေလးငယ္ တခ်ို့က နြားေတြ က်ြဲေတြ ေက်ာင္းေနျကတယ္။ သူတို့ေတြရဲ့ ဘဝေတြကို က်ြန္ေတာှတို့ ဘယ္လိုမ်ား ကူညီနိုင္မလဲ။ ပညာတတ္ေအာင္ သင္ေပးရမယ္။ ပညာတတ္ခ်င္လာေအာင္ လွံု့ေဆာှေပးရမယ္။ လက္မွုကေန စက္မွုေျပာင္းနိုင္ေအာင္ ေခ်းေငြမ်ားမ်ား ထုတ္ေခ်းေပးရမယ္။ က်န္းမာေရး အသိဉာဏ္ေတြ ေပးရမယ္။ နည္းပညာေတြ ေပးရမယ္။ လုပ္ေတာ့ လုပ္ေနျကတယ္လို့ သိရတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ လုပ္ေနတာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ အရွိန္ဟုန္ျမွင့္ျပီး လုပ္မွ သူတို့ေတြရဲ့ လူေနမွုဘဝနဲ့ အသိဉာဏ္ေတြ ေျပာင္းလဲလာလိမ့္မယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ထင္တယ္။

မနဿတေလးကို က်ြန္ေတာှတို့ေရာက္ေတာ့ ညေနေစာင္း။ သူငယ္ခ်င္းက ျမန္မာျပည္ထုတ္ ဂ်စ္တစ္စင္းနဲ့ လာျကိုရွာတယ္။ သံျပားေတြကို လက္နဲ့ ရိုက္၊ ခ်ိုး၊ ေခြ၊ ေခါက္၊ ညွပ္၊ ကပ္၊ ဆက္ ထားတဲ့ အဲဒီကားေတြကို က်ြန္ေတာှ ေတာှေတာှ စိတ္ပ်က္တယ္။ စက္ေတြကေတာ့ ေကာင္းပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုျဖစ္ရင္ ဘယ္လို ကာကြယ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ အစီအမံေတြ၊ ေခတ္မီ တိုင္းတာခ်က္ေတြ ဘာတစ္ခုမွ ရွိတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ျပီးေတာ့ သိန္းတစ္ရာေက်ာှ ေပးျပီး ဝယ္ရေသးတယ္။ သိန္းတစ္ရာဆိုေတာ့ ေဒါှလာ ဂဝဝဝေလာက္ေပါ့။ ဒါေတြေျပာေနရင္ တျခားနိုင္ငံက လူေတြ မ်က္စိျပူးကုန္မွာပဲ။ ဘာလို့မ်ား ဒီေလာက္ ကားေဈးေတြ ျကီးေနရလဲလို့။ ထားပါေတာ့။ ဒီလိုနဲ့ သူငယ္ခ်င္း အိမ္ကိုအသြား ျဖုန္းကနဲ မိုးက သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာပါေလေရာ။ က်ြန္ေတာှတို့လည္း ရြွဲရြွဲစိုေပါ့။ လမ္းေတြေပါှမွာ ေရက တရိပ္ရိပ္ တက္လာတယ္။ ေရနွုတ္ေျမာင္းေတြလည္း မေတြ့ရျပန္ဘူး။ သူ့အိမ္ေရွ့မွာကို ေရက ေျခသလံုးေလာက္ ေရာက္ေနျပီ။ စတိုင္လိုမိုင္လို လာခဲ့တဲ့ ရန္ကုန္သား စစ္စစ္ေတြလည္း ျကြက္စုတ္ေတြကို ျဖစ္လို့။

စကားမစပ္ ခုနက က်ြန္ေတာှ ရန္ကုန္သား စစ္စစ္လို့ ေရးတာ ဖတ္မိပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါက ရန္ကုန္ေလ မဟုတ္ဘူး။ မနဿတေလးေလ။ မန္းသူ မန္းသားေတြက သူတို့ကိုယ္သူတို့ မနဿတေလးသား၊ မနဿတေလးသူ စစ္စစ္လို့ ေျပာရတာ သိပ္ျပီး အာေတြ့ လ်ွာေတြ့ ေတြ့ျကပံုေပါှတယ္။ မနဿတေလးမွာေမြး၊ မနဿတေလးမွာေန အဲဒီလိုမ်ိုး လူကိုမွ မနဿတေလးသား စစ္စစ္လို့ က်ြန္ေတာှ့ သူငယ္ခ်င္း ထိပ္တင္ေမာင္ေမာင္တုတ္ခန့္က ဂုဏ္ယူဝင့္ျကြားစြာ ေျပာျပတယ္။ က်ြန္ေတာှက ဒီေကာင့္ကို စခ်င္ေတာ့ ဒီလိုဆို ဒီတသက္ေတာ့ ငါဘယ္လိုမွ မနဿတေလးသား မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့လို့ ေမးလိုက္ေတာ့၊ ဒါေတာ့ ကိုယ့္ကုသိုလ္နဲ့ ကိုယ္ပဲေမာင္ ဆိုျပီး အထက္စီးကေန ဓနရွင္အျပံုးနဲ့ ေျပာပါတယ္။ ရပါတယ္ကြာ ဒီလိုမွ မျဖစ္ရရင္လည္း မနဿတေလးသူကိုယူ၊ ကေလးေလး နွစ္ေယာက္ေလာက္ ေမြးျပီး မနဿတေလးသူ၊ မနဿတေလးသား အေဖပဲ လုပ္ေတာ့မယ္လို့ က်ြန္ေတာှက ျပန္ေျပာေတာ့မွ မိုက္ရိုင္းလိုက္တဲ့ေကာင္ကြာ ဆိုျပီး ဆဲဆိုေနပါေတာ့တယ္။ (ေနာက္တေန့ က်ြန္ေတာှရယ္၊ ကိုရဲရယ္၊ အိုင္တီ ေမာင္ေမာင္ျကီးရယ္၊ ဆရာမ မျဖူျဖူဝင္းရယ္၊ မေခ်ာအိမာန္ရယ္ ညစာစားရင္း စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ အဲဒီ စစ္စစ္အေျကာင္းက ေရာက္ျဖစ္ေအာင္ ေရာက္သြားပါေသးတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ဗ်ာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ 300 ဇာတ္ကားထဲကလို က်ြန္ေတာှ ရန္ကုန္သား တပ္လန္ထြက္သြားတာေပါ့။ ဟားဟား။ )

က်ြန္ေတာှ မနဿတေလးမွာ လူတန္းစား ၂မ်ိုး ျမင္တယ္။ တစ္မ်ိုးက မိရိုးဖလာ စီးပြားေရး လုပ္တဲ့သူ၊ ေနာက္တစ္မ်ိုးက ေခတ္မီ စီးပြားေရး လုပ္တဲ့သူ။ လူထုစိန္ဝင္း ေျပာသလို မနဿတေလးဟာ ျမန္မာျပည္ ေအာက္ပိုင္းထက္ သူ့က်ြန္ျဖစ္တာ ေနာက္က်ခဲ့ေလေတာ့ ျမန္မာမွု အေငြ့အသက္ေတြက အဲဒီမွာ ပိုက်န္ေနေသးတာေပါ့။ မနဿတေလးမွာ ေခတ္မီ စီးပြားေရးသမား အမ်ားစုက စိန တိုင္းသားေတြပဲ။ သူတို့က အျမဲ နိုင္ငံျခား ရုပ္သံလိုင္းေတြကို ျကည့္တယ္၊ မဂဿဂဇင္းေတြ ဖတ္တယ္။ ဒါေျကာင့္ သူတို့ပိုင္တဲ့ ဆိုင္ေတြဆိုရင္ အခင္းအက်င္း၊ အျပင္အဆင္ေတြက ေတာှေတာှ ေခတ္မီတယ္။ ရန္ကုန္ထက္ကို သာတယ္လို့ က်ြန္ေတာှ ထင္တယ္။ စားသံုးသူလည္း မျပတ္ဘူး။ ဒါဆိုရင္ ဘာလို့ မနဿတေလးရဲ့ စီးပြားေရးဟာ ရန္ကုန္လို အဆက္မျပတ္ တိုးတက္မွု ျဖစ္မလာရတာလဲ။


အပိုင္း ၁ ျပီး၏။

Monday, September 24, 2007

Logos for Zawgyi Font

Zawgyi Font Logos, Set (1)


မိန္းမေဇာှဂ်ီ

လမ္းသရဲေဇာှဂ်ီ

ေဇာှဂ်ီဆရာဝန္

စူပါေဇာှဂ်ီ

ေဇာှဂ်ီငအ

ေဇာှဂ်ီပြဲစား

ကုလားေဇာှဂ်ီ

ပ်င္းလို့ဗ်ာ။ စိတ္လမ္း ရွုပ္ရွုပ္ ရွိတာနဲ့ အဲဒီအေကာင္ေလးေတြ ထိုင္လုပ္ေနမိတယ္။ သမရိုးက် ေဖာင့္ေဒါင္းလုဒ္ ပံုေတြကို မသံုးခ်င္လို့ တစ္ပံု လုပ္ရင္းက ဆက္လုပ္ ျဖစ္သြားတာ။ ဆနဿဒရွိရင္ စီးပြားေရး မဟုတ္တဲ့ ကိစဿစေတြမွာ လြတ္လပ္စြာ ယူသံုးလို့ ရပါတယ္။ ဘာခြင့္ျပုခ်က္မွ မလိုပါဘူး။ အင္တာနက္ အခက္အခဲနဲ့ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေျကာင့္ အကုန္ တင္မေပးနိုင္ေသးဘူးဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ေခါက္ေပါ့။ လိုခ်င္တဲ့ ပံုေလးေတြ ရွိရင္လည္း အျကံေပးလို့ ရပါတယ္။

Wednesday, September 19, 2007

Wanna see my poor face?



က်ြန္ေတာှ့ကို လမ္းမွာေတြ့ရင္ ေရွာင္လို့ရေအာင္ အမိုက္ဆံုး၊ အလွဆံုးပံု တင္လိုက္တယ္။ ဘဝေပး ကံေလးက မေကာင္းေလေတာ့ မ်က္နွာျပင္မွာ မဆင္မျခင္ ေပါက္ေနရရွာတဲ့ ဝက္ျခံေလးေတြကိုလည္း ခြင့္လြွတ္ဗ်ာ။ အို ရုပ္က အဓိက မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ထားေကာင္းဖို့ အဓိကပါ။ မဟုတ္ဘူးလား။ အားမငယ္ဘူး။ အားမငယ္ဘူး။ ရုပ္မလွလည္း ဘုရားေပးသေလာက္ေပါ့ ဘယ္တတ္နိုင္ပါ့မလဲ။ အရင္ဘဝက စိတ္ယုတ္မာေတြ ထားခဲ့မိလို့ မ်က္နွာျပင္မွာ လာထင္တယ္ ထင္ပါရဲ့။ ဒါေတာင္ဒါက လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးလေလာက္ကပံု။ အပူအေတာှ ျငိမ္းေနစဉ္က ပံုေပါ့။ အခုေတာ့ ဒိထက္ဆိုး။ လူေရွ့မွာ ဘီယာခြက္ ေတြ့ျကမွာေပါ့။ အေသာက္အစားကလည္း ဖက္လိုက္ေသးတယ္။ ဪ ဘဝဘဝ လွတပတေလးေတြမ်ားျမင္ရင္ ဝမ္းေတာ့နည္းမိသားဗ်ာ။

Tuesday, September 18, 2007

ယုဒသန္ ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာ မွားဖြင့္ထားျခင္း

လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က က်ြန္ေတာှစာအုပ္ တစ္အုပ္ ဖတ္ပါတယ္။ မနဿတေလးက ျမန္မာစာနဲ့ ပါရဂူဘြဲ့ရသူ ေဒါက္တာ ျဖူျဖူဝင္းရဲ့ ယုဒသန္ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာ ဆိုတဲ့စာအုပ္ပါ။ စာအုပ္ကို စဖတ္မိကတည္းက တခုခု လြဲေနမွန္းေတာ့သိတယ္။ ဘာလြဲေနတယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မစစ္ေဆးနိုင္ခဲ့ဘူး။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဂူဂယ္လ္က စာအုပ္ေတြ ရလိုက္ေတာ့မွ အဲဒီအခ်က္ကို သြားေတြ့ပါတယ္။

ပထမေဆာင္းပါးက အဂဿငလိပ္ ျမန္မာ ပထမဆံုး အဘိဓာန္ကို ျပုစုသူဟာ မကဿခရာ မင္းသားျကီး မဟုတ္ဘဲ အဂဿငလိပ္ ကုန္သည္ျကီး ခ်ား(စ္)လိန္းျဖစ္ေျကာင္းနဲ့ မကဿခရာ မင္းသားျကီးက ျမန္မာစာတည္းသာ ျဖစ္ေျကာင္း ေျပာျပထားတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။ ဒါကေတာ့ စဉ္းစားတတ္သူတိုင္း သိတဲ့ ကိစဿစပါ။ တည္ပုဒ္နဲ့ ျမန္မာျပန္အျကမ္းကို လိန္း(စ္)ကထုတ္၊ မင္းသားျကီးက ျမန္မာလိုအသံုး မွန္မမွန္စစ္ေပး ဒီေလာက္ပါပဲ။ ခ်ားလိန္း(စ္)က ကုန္သည္၊ မင္းသားျကီးကလည္း ဒါေတြကို စိတ္ဝင္စား၊ စိတ္အားထက္သန္မွုပဲရွိတာ၊ အေတြ့အျကံု မရွိလို့ သူတို့ အဘိဓာန္ဟာ ယုဒသန္လို စနစ္တက် မရွိပါဘူး။ ျမန္မာလို စာလံုးေပါင္း အမွားေတြဆိုတာလည္း အမ်ားျကီးပါပဲ။ ေရြွနန္းေတာှတြင္းမွာ ဉ (ညကေလး၊ ညဦးေခါင္းမဲ့)ကို က်က္သေရ မရွိဘူးဆိုျပီး မသံုးလို့ အဲဒီစာလံုးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ စာလံုးေတြအားလံုးမွာ (ည)ကို အစားထိုး သံုးထားတာကို ေတြ့ရတာေျကာင့္ မကဿခရာမင္းသားျကီး တည္းျဖတ္တယ္ ဆိုတာလည္း ေပါှလြင္လွပါတယ္။ အဲဒါနဲ့ တဆက္တည္း ဒုတိယ ေဆာင္းပါးက ပထမဆံုး အဂဿငလိပ္ ျမန္မာ အဘိဓာန္ဟာ G.H.Hough ရဲ့ အဘိဓာန္သာ ျဖစ္ေျကာင္း ေဆာင္းပါေလးပါ။ ေဟာင္းဟာ သူ့ရဲ့ စာအုပ္ကို ၁၈၂၅ ဧျပီလမွာ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ လိန္းရဲ့ အဘိဓာန္က ၁၈၄၁မို့ အမ်ားျကီး ကြာတယ္လို့ ေထာက္ျပပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီအယူအဆဟာ ျဖစ္နိုင္ မျဖစ္နိုင္ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားျကည့္တယ္။

ေဟာင္းဟာ သူ့ရဲ့ စာအုပ္ကို An English and Burman Vocabulary လို့ အမည္ေပးထားပါတယ္။ လိန္း(စ္)ကေတာ့ Dictionary, English and Burmese လို့ေပးထားပါတယ္။ ဘာလို့သူဟာ သူ့စာအုပ္ကို အဘိဓာန္(Dictionary)လို့ မေပးခဲ့လည္းဆိုတာ စဉ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ပါ။ အဘိဓာန္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ရွိပါတယ္။ ျပည့္စံုတဲ့ အဘိဓာန္ တစ္ေစာင္မွာ ပါဝင္ရမယ့္ အခ်က္ျကီး ငါးခ်က္ ရွိတယ္လို့ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ တည္ပုဒ္၊ အသံထြက္၊ ဗ်ုပဿပတ္၊ သဒဿဒါနဲ့ အဓိပဿပာယ္ ျဖစ္ပါသတဲ့။ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္ဟာ အဲဒီအခ်က္ေတြထဲမွာ အခ်က္ သံုးခ်က္နဲ့သာ ကိုက္ညီပါတယ္။ ေဟာင္းဟာ သူ့စာအုပ္မွာ အဂဿငလိပ္ တည္ပုဒ္ကိုေပးတယ္။ ျပီးရင္ ျမန္မာအသံထြက္ကို အဂဿငလိပ္လို ေရးျပတယ္။ အဲဒါျပီးမွ ျမန္မာစကားလံုးကို ျပပါတယ္။ တည္ပုဒ္ေတြမွာလည္း နာမ္နဲ့ ျကိယာေတြကိုသာ အမ်ားဆံုး ထုတ္နွုတ္သံုးသြားပါတယ္။ စာလံုးတိုင္းအတြက္ သဒဿဒါခြဲမျပထားဘူး။ ဗ်ုပဿပတ္မပါဘူး။ ဥပမာ ဥပေမယ် မထားဘူး။ အရိုးရွင္းဆံုး စကားလံုး ဘာသာျပန္ကိုသာ ေပးထားပါတယ္။ အနက္တူ အသံုးကြဲ စကားလံုးေတြလည္း မျပထားပါဘူး။ သူ့စာအုပ္ဟာ အဂဿငလိပ္ေတြကို ျမန္မာစာ နားလည္ေအာင္ ျပုစုထားတဲ့ စာအုပ္မို့လို့ တည္ပုဒ္ကို အသံထြက္ရာမွာ မူရင္း အဂဿငလိပ္ အသံထြက္ကို မျပဘဲ ျမန္မာအသံထြက္ကို အဂဿငလိပ္လို ေရးျပတာကလည္း အဘိဓာန္ အဂဿငါရပ္နဲ့ မကိုက္ညီဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ဒါေျကာင့္လည္း ေဟာင္းဟာ သူ့စာအုပ္ကို အဘိဓာန္လို့ နာမည္ မတပ္ဘဲ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ စကားလံုးမ်ားလို့ ေခါင္းစဉ္ေပးထားတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေျကာင့္ သူကိုယ္တိုင္ေတာင္ အဘိဓာန္လို့ မသတ္မွတ္တဲ့ စာအုပ္ကို က်ြန္ေတာှတို့က အဘိဓာန္လို့ သတ္မွတ္ဖို့ မလိုဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္မွာ စကားလံုးသက္သက္ စာမ်က္နွာ စုစုေပါင္း ၄၂၄မ်က္နွာ ပါပါတယ္။ ဆရာမေျပာတဲ့ စာမ်က္နွာ ၂ဝဝေက်ာှဆိုတာနဲ့ လြဲေနလို့ စာအုပ္မ်ား မွားေနသလားဆိုျပီး တိုက္ဆိုင္ျကည့္ဖို့ရာ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္နာမည္ကို ေဖာှျပထားတာ မေတြ့မိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၁၈၂၅မွာ ထုတ္ေဝခဲ့တယ္ ဆိုတာေျကာင့္ ဒီစာအုပ္ကိုပဲ ဦးတည္ညြွန္းဆိုတယ္လို့ မွတ္ယူမိပါတယ္။

လိန္း(စ္)ရဲ့ အဘိဓာန္ကေရာ အဲဒါေတြ အားလံုးနဲ့ ကိုက္ညီရဲ့လားဆိုတာ စစ္ျကည့္ပါတယ္။ မကိုက္ညီပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လိန္း(စ္)ရဲ့ စာအုပ္ဟာ အဘိဓာန္ဝိနည္း ေတာှေတာှမ်ားမ်ားကို အေျခခံထားတာေတာ့ ေတြ့ရပါတယ္။ အိတ္ေဆာင္ အဘိဓာန္၊ အက်ဉ္းခ်ုပ္ အေနထားေလာက္ လက္ခံလို့ ရပါတယ္။ လိန္း(စ္)ဟာ ပထမ တည္ပုဒ္ကို ျပတယ္။ ျပီးရင္ သဒဿဒါကို ေဖာှျပတယ္။ ေနာက္ဆံုး အနက္တူ အသံုးကြဲ အဓိပဿပာယ္ အားလံုးကို ျပေပးထားပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ သက္ဆိုင္ရာ အဖြင့္ကိုလည္း အဂဿငလိပ္လို ျပတာ ေတြ့ရပါတယ္။ အသံထြက္၊ ဥပမာေတြ မပါေပမယ့္ စနစ္က်တယ္လို့ ေျပာလို့ရပါတယ္။

ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္ အဖြင့္မွာ ဒီစာအုပ္ဟာ အေျခအေနအရ လိုအပ္လို့ ျပုစုထားတာ ျဖစ္ေျကာင္း၊ ဂ်ဒ္ဆင္က ပိုမိုျပီးျပည့္စံုတဲ့ဟာ ျဖစ္လာဖို့ ျကိုးစားေနေျကာင္း ပါရွိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဂ်ဒ္ဆင္ ထုတ္ေတာ့လည္း အဘိဓာန္ဆိုတဲ့ နာမည္တပ္ျပီး ျပည့္ျပည့္စံုစံု ျပုစုနိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေျကာင့္ ေဟာင္းရဲ့ စာအုပ္ဟာ ဆရာမေျပာသလို အဘိဓာန္ မဟုတ္ပါဘူး။ စကားလံုးစုစည္းမွု စာအုပ္သာ ျဖစ္တယ္လို့ မွတ္ယူမိပါတယ္။ ၁၈၄၅မွာ ေဟာင္းရဲ့ Anglo-Burman Dictionary ဆိုတဲ့ စာအုပ္နဲ့ ဆရာမ ပထမထားခ်င္တဲ့ စာအုပ္ကို နွိုင္းယွဉ္ ဖတ္ျကည့္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ဟာကသာ အဘိဓာန္ ပိုပီသလဲဆိုတာ သိနိုင္မွာ ျဖစ္ျပီး၊ ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ သူ့စာအုပ္ကို ဘာလို့ အဘိဓာန္လို့ နာမည္ေပးတယ္ ဆိုတာကိုလည္း သိနိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္လို့ ယံုျကည္မိပါတယ္။ ဒါေျကာင့္မို့ အဘိဓာန္နည္းစနစ္နဲ့ ပိုမို ကိုက္ညီမွုရွိျပီး ပိုလည္း ျပည့္စံုတဲ့ ၁၈၄၁ထုတ္ ခ်ား(စ္)လိန္းနဲ့ မကဿခရာမင္းသားျကီးတို့ရဲ့ အဘိဓာန္ကသာ ပထမဆံုး အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္လို့ သတ္မွတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ အျပည့္စံုဆံုးကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ ယုဒသန္ရဲ့ အဘိဓာန္ကိုသာ ပထမအေနနဲ့ သတ္မွတ္သင့္တယ္လို့ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ေတြ အျပင္မွာ မရွိေတာ့ရင္ ဂူဂယ္လ္ကေန ေဒါင္းလုဒ္ ေပးထားပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္ ျကည့္နိုင္ပါတယ္။

ကိုးကား

ယုဒသန္ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာ၊ ေဆာင္းပါး ၁၊ ၂၊ ေဒါက္တာျဖူျဖူဝင္း (ျမန္မာစာ)။ ထီးေပါင္းကား စာအုပ္တိုက္။
A Dictionary, English and Burmese, Charles Lane, 1841, Ostell and Lepage
A Dictionary, English and Burmese, Judson, 1849, ABM
An English and Burman Vocabulary, G.H.Hough, 1825, Serampore
Anglo-Burman Dictionary, G.H.Hough, 1845, ABM
အေတြ့အျကံု၊ အဆံုအျမင္နွင့္ အေတြးအျမင္။ ေဒါက္တာလွေဘ။ ေဒါင္းစာေပ။
ပူးတြဲဖတ္ရွုရန္


ေတာေျပာေတာေပ်ာက္

ေတာေျပာေတာေပ်ာက္


သတိထား…
ေတာထဲဝင္ရင္ ငါ့နာမည္မေခါှနဲ့။
ငါက ဝံပုေလြလာဆင္ပဲျဖစ္ျဖစ္။
ဟယ္ရီေပါှတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
အနိစဿစပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ဒုကဿခပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
“ေဟ့လူ” လို့ေခါှ။
မင္းက ဂ်က္လန္ဒန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ဆာအဲလက္စ္ဖာဂူဆန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ေခတ္ပ်က္သူေဌးပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ျဂိုဟ္သားပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
“ေဟ့လူ” လို့ပဲေခါှမယ္။
ငါတို့
“ေဟ့လူ” လို့ပဲ အျပန္အလွန္ေခါှျက။
လမ္းမွားရင္လည္းအတူတူ။ ဆူးစူးရင္လည္းအတူတူ။
လူကြဲသြားရင္ လွမ္းေခါှလိုက္ေပါ့ “ေဟ့လူ”….။
မိုက္မဲလွတဲ့ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ကိုမိရင္
ငါတို့ “ေဟ့လူ” နွစ္ေယာက္ ခုတ္ပိုင္း ခြဲေဝျက။
ပါလာတဲ့အရက္ေတြကို
“ေဟ့လူ”နွစ္ေယာက္မ်ွေသာက္ျက။
ေျမေခြးအသားကင္ကိုစားလို့။
ေျမေခြးအကကို ကလို့။
ဆဲဆိုရမ္းကားလို့ စိတ္ကိုေဖာက္ခြဲလိုက္တဲ့အခါ
“ေဟ့လူ” ေတြေပါက္ကြဲေနျကတယ္… ေပါ့။
ျပီးရင္
စမ္းေခ်ာင္းထဲ စိမ္မယ္။
ေတာသံေတာင္သံေတြနဲ့
ျကယ္ေတြစံုလြန္းလွတဲ့ညထဲ စိမ္မယ္။
ပြိုင့္တူးတူးကို ထမ္းလို့
ျပီးဆံုးသြားတဲ့ ကစားပြဲကို ထမ္းလို့။
ငါတို့
ျမို့ကိုျပန္ေရာက္ျကတဲ့အခါ
ပုခံုးဖက္ ကခုန္ခဲ့ဖူးသမ်ွ ေနြးေထြးလက္ေတြ
ျပန္လည္ ေအးစက္ ဆုတ္ခြာသြားခဲ့ျက။
နာမည္မ်ားကို သိထားတဲ့အတိုင္း
ျပန္ေခါှျကရမယ္။
အရင္အတိုင္း….
ငါက ငါပဲ။
မင္းက မင္းပဲ။

နိုင္မြန္ေအာင္သြင္
သတဿတုမိုးမ်ား၊ နွင္းဆီတရာ၊ ကေလာျမို့

က်ြန္ေတာှ သိပ္ျကိုက္တဲ့ ကိုနိုင္မြန္ေအာင္သြင္ရဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ခင္ဗ်ားတို့လည္း က်ြန္ေတာှ့ကို အျခားေနရာေတြမွာ ေတြ့တဲ့အခါ ေဟ့လူလို့ ေခါှျကပါ။ ျပီးရင္ အဲဒီအရာေတြ အားလံုးကို ေမ့ထားလိုက္ပါေတာ့။ ေနာင္တခ်ိန္ အျပင္မွာ ျပန္ေတြ့ျကတဲ့အခါ က်ြန္ေတာှကက်ြန္ေတာှ၊ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားေပါ့။ ေဟ့လူကို ယူမလာပါနဲ့ေတာ့။ နာမည္ဝွက္ သံုးျကစတမ္းေပါ့ဗ်ာ။ ေတာမွာေျပာတဲ့စကား ေတာမွာေပ်ာက္ ပါေစေတာ့။

Tags:

Friday, September 14, 2007

Burmese Ebooks Download at Google

မေန့က လူလည္းအားေန၊ ပ်င္းပ်င္းလည္း ရွိတာမို့ အင္တာနက္ ေတာှေတာှျကာေအာင္ သံုးျဖစ္တယ္။ အမတစ္ေယာက္ရဲ့ စကားအရ ဂူဂယ္လ္ကို အခ်ိန္ေပးျပီး ေမြွလိုက္တာ လိုခ်င္တာေတြ ရလိုက္လို့ ေပ်ာှလိုက္တာ အရမ္းပဲ။ ဂူဂယ္လ္ စာအုပ္ေတြကို က်ြန္ေတာှ အရင္က ေမြွဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒါင္းလုဒ္ မရခဲ့ဘူး။ မေန့ကေတာ့ ရတယ္ခင္ဗ်။ ရတာမွ က်ြန္ေတာှ လိုခ်င္ေနတဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားျကီးပဲ။ အဲဒီအထဲက အားလံုး စိတ္ဝင္စားမယ္ ထင္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို ေဖာှျပေပးပါမယ္။

A Dictionary of the Burman Language (1825) By Judson, 13.1 Mb
A Dictionary, English and Burmese (1849, ABM) A. Judson, 35.4 Mb
Anglo Burmese Dictionary (1845) By G.H. Hough, 26.2 Mb
Burmah & The Burmese (1853) By Kenneth R. H. Mackenzie, 7.8 Mb
Grammatical Notices of the Burmese Language (1842) By A. Judson, 1.76 Mb

အထက္က စာအုပ္ေတြက လူေတာှေတာှမ်ားမ်ား ျကားဖူးေနေပမယ့္ ျမင္ဖူးသူ ေတာှေတာှ ရွားပါတယ္။ တခ်ို့ စာအုပ္ေတြက ျမန္မာျပည္ စာျကည့္တိုက္ေတြမွာေတာင္ မရွိေတာ့ပါဘူး (အေဟာင္းတန္းကို လာေရာင္းစားျကတယ္ဟု စာအုပ္ေဟာင္း ေရာင္းသူ တစ္ဦးက ေျပာဖူး၏္)။ အဘိဓာန္ေတြနဲ့ ပတ္သတ္လို့ကေတာ့ မနဿတေလးသူ စစ္စစ္လို့ ဆိုထားတဲ့ ေဒါက္တာ ေဒါှျဖူျဖူဝင္းရဲ့ ယုဒသန္ကမဿမဝါစင္တာ မနဿတေလးမွာဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးနဲ့ အတူတြဲျပီး ေလ့လာဖတ္ရွုျကရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ရဲ့ အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္မ်ားကိုလည္း ေနာက္ပိုင္း ေဖာှျပပါဦးမယ္။

ပထမဆံုး ေဖာှျပထားတဲ့ ဂ်ဒ္ဆင္ရဲ့ စာအုပ္က ပထမဆံုး ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ အဘိဓာန္လို့ ေျပာလို့ ရပါတယ္။ မကဿခရာ မင္းသားျကီးတို့ လုပ္တဲ့ အဘိဓာန္က ၁၈၄၁မွဆိုေတာ့ ဒီေကာင္က ပိုေစာတယ္။ ဒီစာအုပ္သာ ပထမဆံုး ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ အဘိဓာန္လို့ ေျပာရပါမယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဂ်ဒ္ဆင္က အသိအမွတ္ မျပုဘူးလို့ သိရပါတယ္။ အမွာစကားကို ေဂ်ဝိဒ္က ေရးသားတယ္။ ဂ်ဒ္ဆင္ ျပုစုခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြကိုမွာ လိုတာေတြ ျဖည့္စြက္ျပီး ထုတ္ေဝတယ္လို့ သိရတယ္။ ဂ်ဒ္ဆင္ရဲ့ ျမန္မာအဂဿငလိပ္ အဘိဓာန္လို့ပဲ လူသိမ်ားပါတယ္။ ဘာလို့ ဂ်ဒ္ဆင္က အသိအမွတ္ မျပုသလဲဆိုတာကို နွိုင္းယွဉ္ဖတ္ရွုမယ္ဆိုရင္ သိလာပါလိမ့္မယ္။

ဒုတိယ စာအုပ္က ဂ်ဒ္ဆင္ရဲ့ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ပါ။ အခုထက္ထိ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာနဲ့ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ ကြဲကြဲျပားျပား မသိတဲ့သူ အမ်ားျကီး ေတြ့ဖူးပါတယ္။ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ဆိုတာက တည္ပုဒ္က အဂဿငလိပ္၊ အဖြင့္က ျမန္မာျပန္ေပါ့ဗ်ာ။ ျမန္မာ-အဂဿငလိပ္ဆိုရင္ တည္ပုဒ္က ျမန္မာဘာသာ အဖြင့္က အဂဿငလိပ္ေပါ့။ ဒီစာအုပ္ကို ၁၈၄၉မွာ ေမာှလျမိုင္ အေမရိကန္ သာသနာျပု အသင္းေတာှကေန ထုတ္ေဝခဲ့တာပါ။

တတိယ စာအုပ္ကေတာ့ ဆရာျကီး ယုဒသန္ကို ေလးစား ယံုျကည္သူ G. H. Hough ျပုစုခဲ့တာပါ။ ၁၈၄၅မွာ ထုတ္ေဝခဲ့တယ္။ ေမာှလျမိုင္ဘက္က အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ရည္စူးျပီး ထုတ္ေဝခဲ့တာလို့ အဖြင့္မွာ ဆိုထားပါတယ္။ အဂဿငလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ရဲ့ ထူးျခားခ်က္က ေက်ာင္းသားေတြကို အဓိက ရည္ရြယ္ထားတာ ျဖစ္လို့ အဂဿငလိပ္စာလံုး တည္ပုဒ္ေတြကို တဆက္တည္း မျပဘဲ Syllable ေတြအလိုက္ စကားလံုး ခြဲျပသြားတာပါ။ စာအုပ္မွာ အပိုင္း၁နဲ့ ၂ဆိုျပီး ခြဲထားပါေသးတယ္။ ဝါက် တည္ေဆာက္ပံုကိုလည္း တည္ပုဒ္ေနာက္ မထားဘဲ သီးသန့္ သင္ခန္းစာအေနနဲ့ ျပထားပါတယ္။

စတုတဿထ စာအုပ္ကိုေတာ့ ဗမာျပည္နဲ့ ဗမာျပည္သားမ်ားလို့ အမည္ေပးထားပါတယ္။ ၁၈၅၃မွာ ထုတ္ေဝပါတယ္။ အဖြင့္ စကားေလးကိုလည္း ျမည္းစမ္းျကည့္ပါ။

IN offering the following historical and social account of Burmese policy and importance, it may be permitted me to make a few remarks on the subject of the war now proceeding in that country. Unfortunate as any war always is, and must be, yet in contending with an unprincipled and tyrannical government like that of Burman, there is a grain of satisfaction in knowing that we thereby shake the despotie thrones of the East, and thus add something to the cause of liberty and peace. Such, too, is the only advantage of a contention with the king of Ava. If we cannot humanize by fair means,—of course, under fair means I do not intend to comprehend many, of the so-called missionary labours, which cause more harm in a short while than all diplomatic fiddling will do in the course of years,—we must, vi et armis, carry civilisation into the country, and openly defy the custom-house of tyranny.

.… They have many admirable customs; that they are industrious; that their moral propensities are as yet undefiled; and that their country presents a fine field for the development both of commercial and agricultural interests. Now, when even the colonies in the south are overstocked, or rather crowded with persons not capable, as a general rule, of occupying a responsible condition in life, there is a necessity for a new and yet old place. In Burman we have it. Under the rule of an independent sovereign, Pegu would form a fine place, where our vessels could lie; and the teak of the country would make Bassein and Rangoon of great importance to our shipping interests. If Burman should be incorporated with our own dominions, why, then at least the same degree of elevation in the intellectual world would be obtained, as in Hindustan, or in Siam, where, as Neale informs us, the king reads “Pickwick" in English, and enjoys it.

In some respects the following character of the English, drawn by the Burmese themselves, is so just, that I shall hardly be wrong in submitting it to the reader: — “The English are the inhabitants of a small and remote island: what businesses have they to come in ships from so great a distance to dethrone kings, and take possession of countries they have no right to? They contrive to conquer and govern the black foreigners, the people of castes, who have puny frames and no courage: they have never yet.....

ပဥဿစမတစ္အုပ္ကေတာ့ ယုဒသန္ရဲ့ ျမန္မာသဒဿဒါ စာအုပ္ပါ။ ၁၈၄၂မွာ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္အတြက္ ၂၆နွစ္ျကာခဲ့တယ္လို့ ဆိုထားပါတယ္။ ရွားပါးတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ။

အထက္က စာအုပ္ေတြလိုပဲ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားျကီး ေဒါင္းလုဒ္ ေပးထားပါတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာ့ တေနကုန္ေအာင္ အဲဒါေတြ ကူးေနမိတယ္။ သာသနာျပု မွတ္တမ္းေတြ၊ အတဿထုပဿပတဿတိေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေတြဟာ မူပိုင္ခြင့္ သက္တမ္း ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အဖိုးတန္ စာအုပ္ေတြမို့ သူတို့က ျပည္သူပိုင္ ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ အက်ိုးစီးပြား မပါတဲ့ အသံုးျပုမွုမ်ိုးကို ခြင့္ျပုတယ္လို့ ဆိုထားပါတယ္။ ျမန္မာဘြခ္စင္တာကလို ေကာှပီရိုက္ဘိုင္ ဘာညာသာဒကာေတြ တပ္မထားဘူးဗ်။ စကားမစပ္ အဲဒီျမန္မာဘြခ္စင္တာကို က်ြန္ေတာှ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ ေက်းဇူးေတြ ရွိပါတယ္။ က်ြန္ေတာှမွာ သူတို့ဆီက ေရာင္းခ်တဲ့ အီးဘြခ္ပီဒီအဖ္ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား မိတ္ေဆြတခ်ို့ ေကာင္းမွုေျကာင့္ ရထားလို့ပါ။ ေက်းဇူးတင္လို့မဆံုးေသးဘူး စာရြက္တစ္ရြက္တိုင္းရဲ့ ေအာက္ေျခမွာ Copyright@1998 Myanmar Book Centre, Thailand ဆိုတဲ့ စာေလးလည္း ေတြ့လိုက္ေရာ အဲဒီစိတ္က ဖ်တ္ကနဲကို ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။ သြားျပီး ရွာေဝဝယ္ယူ ဖတ္ရွု ျကည့္ျကပါ။ ေရွးေဟာင္း ရွားပါးစာအုပ္ အမ်ားျကီး ရွိပါတယ္။ အလကားေတာ့ မဟုတ္ဘူးေမာင္။ ေဒါှလာ ရာနဲ့ခ်ီ ေပးရတယ္။ က်ြန္ေတာှ စဉ္းစားျကည့္တယ္။ သူတို့က ဘာကို ေကာှပီရိုက္ လုပ္တာလဲလို့။ ပီဒီအဖ္ကိုလား၊ မူရင္းစာအုပ္ကိုလား၊ သူတို့က မူပိုင္သူလား။ က်ြန္ေတာှ့ အျမင္အရ အခ်ို့စာအုပ္မ်ားဟာ ဘယ္သူ့မူပိုင္ခြင့္နဲ့မွ မပတ္သတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေရးသားခဲ့သူေတြကလည္း ဒါေတြကို အမ်ားအက်ိုးအတြက္ ေရးခဲ့တာ။ ဒါကို သူတို့က မူပိုင္ခြင့္ ဘာညာကပ္ျပီး ေဒါှလာေထာင္နဲ့ခ်ီ ေရာင္းစားျကတယ္။ ဒီမူရင္း စာအုပ္ေတြကို စာျပန္ရိုက္ ေသေသသပ္သပ္လုပ္ျပီး ဒီလိုလုပ္ ေရာင္းစားရင္ က်ြန္ေတာှ မေျပာလိုပါဘူး။ အခုဟာကေတာ့ နိုင္ငံတကာ စေကာှလာေတြနဲ့ ျမန္မာျပည္သားေတြကို ဂုတ္ေသြးစုပ္ရာ က်ပါတယ္။ ရွက္ဖို့ေတာင္ ေကာင္းတယ္။ ထပ္ျပီး စဉ္းစားျကည့္တယ္။ ဒီေလာက္ ရွားပါး အဖိုးတန္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို သူတို့ ဘယ္ကေန ရသလဲလို့။ (တီ..တီ…တီ… ဟဲလို… ဟုတ္ကဲ့… ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်… ဟဲဟဲ ေရးတုန္းတန္းလန္းျကီး…. ခင္ဗ်ာ.. ဪဟုတ္ကဲ့ဟုတ္ကဲ့…..ဪ.. ဘယ္ကေန ရသလဲဆိုတာ ေရာက္သြားျပီ.. ခင္ဗ်ာ… ဟုတ္.. က်ြန္ေတာှလည္း မသိဘူးဗ်.. အဓိကကေတာ့ က်ြန္ေတာှသာဆို ဟာဒ္ကာဗာသာ ေရာင္းစားခ်င္ ေရာင္းစားမယ္.. ဒီလို ေကာှပီရိုက္ေတြတပ္ျပီး ေရာင္းမစားဘူး ရွက္တယ္လို့ ေျပာခ်င္တာပါ.. ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ…. ဪဒါလား လြယ္လြယ္ေလးပါ.. ဒီစာသားေဖ်ာက္တာလား… ဟိုေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေလးသံုးလိုက္.. ဟုတ္ဟုတ္.. ထိုင္းေရာက္ရင္ ေျပာလိုက္စမ္းပါဗ်ာ.. မသိတဲ့သူေတြကသာ ေလးစားမယ္.. သိတဲ့သူေတြက ခ်ဉ္ေနတယ္လို့… ဪ.. ဟုတ္.. ဒါပဲေနာှ.. ဘိုင္) ေတာှျပီဗ်ာ ေရးရင္းဘာေတြ ေရာက္သြားတယ္ မသိေတာ့ဘူး။

အခုန ဂူဂယ္လ္က ေပးထားတာ အဲဒီလို ေရာင္းစားခံေနရတဲ့ အဖိုးတန္ စာအုပ္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ဒီစာအုပ္ေတြအျပင္ အျခားအမ်ားျကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီစာအုပ္ေတြမွာ ဂူဂယ္လ္က ဒီစာသားေလးေတြ တပ္ထားပါတယ္။ အေပါှပိုဒ္က ေရာင္းစားခံရတဲ့ စာအုပ္ေတြမွာပါတဲ့ ေကာှပီရိုက္ဆိုတဲ့ စာသားနဲ့ နွိုင္းယွဉ္ ဖတ္ျကည့္ေပါ့ဗ်ာ။

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. We also ask that you:
  • Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes.
  • Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google’s system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.
  • Maintain attribution The Google “watermark” you see on each file is essential for informing people about this project and helping them findadditional materials through Google Book Search. Please do not remove it.
  • Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can’t offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book’s appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.

ဒီလိုစာအုပ္ေတြ ေဒါင္းလုဒ္ရေနျပီ၊ သူမ်ားကိုလည္း ေျပာျပေပးပါဆိုတဲ့ အမ မလွလွေဌးကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ စက္ကေန ေဒါင္းလုဒ္ဆြဲခ်ဖို့ အစဉ္မေျပတဲ့သူေတြ၊ စုေဆာင္းခ်င္တဲ့ ပညာသည္ေတြ က်ြန္ေတာှ့ဆီမွာ ကူးျပီးသား လာယူနိုင္ပါတယ္။ ဗိုင္းရပ္စ္ မပါတဲ့ Thumb Drive ေလးသာ ယူလာခဲ့ပါ။ ဝါသနာလည္းမပါ၊ စိတ္လည္း မဝင္စားဘဲ အလကားရရင္ ယူမယ္ဆိုတဲ့သူေတြ မလာပါနဲ့။ က်ြန္ေတာှ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ အင္တာနက္ အဆင္ေျပသူေတြက ဒီေနရာမွာ ရွာေဖြနိုင္ပါတယ္။

http://books.google.com

Keywords: Judson, Burmese Language, Burmese Dictionary

Thursday, September 13, 2007

Diary 13.09.2007

Diary

က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရင္း ျကည္သာေနတဲ့ စိတ္ဟာ အေျကာင္း တစံုတရာေျကာင့္ ညစ္ညူးသြား ခဲ့ရတယ္။ လူဟာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ ကိုယ့္အေျကာင္း ကိုယ္စဉ္းစားျကရင္ ေကာင္းလိမ့္မယ္။ ဘာေျကာင့္မ်ား သူမ်ားကိစဿစ လိုက္စြက္ဖက္ စပ္စု ပါဝင္ပတ္သတ္ခ်င္ျကတယ္ မသိဘူး။ က်ြန္ေတာှဟာ တခ်ိန္က အတိတ္ေတြကို တန္ဖိုးထား တမ္းတတတ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ လက္ရွိဘဝကိုပဲ ဂရုထားေတာ့တယ္။ အရင္ကဆို က်ြန္ေတာှဟာ မျဖစ္ခဲ့ရတာေတြ ဆံုးရွံုးခဲ့ရတာေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရ၊ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနရခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျဖစ္ေနတဲ့ဘဝမွာ အေကာင္းဆံုး လုပ္နိုင္ဖို့ကိုပဲ ဦးတည္လိုက္တယ္။

က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ေအာင္ျမင္ေက်ာှျကားမွု မလိုခ်င္ဘူး။ အဲဒါဟာ က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းကို ပိတ္ပင္တားဆီးရာ အေနွာက္အယွက္ တစ္ခုပဲလို့ က်ြန္ေတာှထင္တယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ သာမန္လူသား တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ မေကာင္းမွု လုပ္စရာရွိရင္ သာမန္လူသား တစ္ေယာက္လိုပဲ လုပ္မယ္။ အျခားသူေတြအတြက္ Ideal တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို့ က်ြန္ေတာှ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မကူးခဲ့ဖူးဘူး။ အရက္ေသာက္ခ်င္ ေသာက္မယ္၊ ဖဲရိုက္ခ်င္ ရိုက္မယ္၊ ရွုပ္ခ်င္ရွုပ္ ေပြခ်င္ေပြမယ္၊ လမ္းေပါှတက္ ဆဲခ်င္ ဆဲေနမယ္။ ဒါဟာ က်ြန္ေတာှ ပိုင္ဆိုင္ရာဘဝ က်ြန္ေတာှ ေရြးခ်ယ္ရာအတိုင္း ျဖစ္သြားမွာပါ။ သူမ်ား အထင္ျကီး ေလးစားတာ ခံေနရတဲ့ လူမ်ိုးေတာ့ မျဖစ္ခ်င္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ လုပ္သမ်ွကို လိုက္ေစာင့္ျကည့္ ေဝဖန္ ေနတာမ်ိုးကို မလိုခ်င္ဘူး။ သူတစ္ပါးကိုလည္း အဲလိုမ်ိုး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ဘူးသလို လုပ္ဖို့လည္း စိတ္မဝင္စားဘူး။ ဖိုရမ္က အကိုအမမ်ားက ေျပာဖူးတယ္ အထဲမွာ ေရးတဲ့စာနဲ့ အျပင္မွာေတြ့တဲ့ရုပ္ မလိုက္ဖက္ဆံုး အထဲမွာ မင္းက ပထမတဲ့။ သူတို့ အဲလိုေျပာခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာှက ေဘာင္းဘီတိုနဲ့ တီရွပ္နဲ့၊ ဆံပင္က အရွည္နဲ့။ က်ြန္ေတာှဟာ ျမန္မာျဖစ္ေပမယ့္ ျမန္မာ့ယဉ္ေက်းမွုကို ျမတ္နိုးေပမယ့္ ပုဆိုးဝတ္မွ၊ စတိုင္ပန္ ဝတ္မွ ခန့္ညားတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကိုေတာ့ လက္မခံနိုင္ေသးဘူး။ က်ြန္ေတာှ ပုဆိုးဝတ္တာျမင္ရင္ က်ြန္ေတာှ့သူငယ္ခ်င္းမ်ား အထူးအဆန္း ျကည့္ျကတယ္။ ဝတ္ခဲလြန္းလို့။ က်ြန္ေတာှက အပ်င္းထူတယ္။ ပုဆိုးက ခဏခဏ ျပင္ဝတ္ရတယ္။ အဲဒါကို သည္းမခံနိုင္ဘူး။ ေဘာင္းဘီတိုက ေပါ့ပါးတယ္။ လြတ္လပ္တယ္၊ ေျခေထာက္ေအးတယ္။ ဒါေျကာင့္ ပုဆိုးထက္ ေဘာင္းဘီတို ပိုျကိုက္တယ္။ ဒါေျကာင့္ သူတပါးက မေလးစားဘူးဆိုလည္း ကိစဿစမရွိ။

ကိစဿစရွိတာက ေသာက္တင္းေျပာတတ္တဲ့ သူေတြရယ္၊ ကိုယ့္အေရးမဟုတ္ဘဲ သူမ်ားကိစဿစ ဝင္ပါခ်င္ သူေတြရယ္၊ အလိုက္ကမ္းဆိုး မသိသူေတြရယ္၊ ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုပဲ ျကည့္တတ္သူေတြရယ္၊ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ သူမ်ား ဒုကဿခေရာက္တယ္ဆိုတာ မသိသူေတြရယ္၊ ဒီဘက္ကစကားကို နားေထာင္ျပီး ဟိုဘက္မွာ သြားေျပာတတ္သူေတြရယ္၊ အေျခအေန အခက္အခဲကို နားမလည္တတ္ သူေတြရယ္ အဲဒါေတြကို အမုန္းဆံုးပဲ။ ေနာက္ထပ္ အမုန္းစာရင္းေတြ ရွိေသးတယ္။ ဟန္းဖုန္းကို ေသေအာင္ မုန္းတယ္။ မက္ေဆ့ပါ ပို့လို့ရတဲ့ ဂ်ီအက္စ္အမ္ဆို ပိုမုန္းေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ြန္ေတာှ့ကို ဓာတ္ပံုလာရိုက္ရင္လည္း လံုးဝ မျကိုက္ဘူး။ မျကိုက္တာက အေျကာင္းရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ျကိုက္မွန္းမသိ မျကိုက္မွန္းမသိ ရိုက္ျပီး သံုးခ်င္တဲ့ ေနရာေတြမွာ သံုးျကလြန္းလို့။ မျကိုက္ဘူး။ စာအုပ္ငွားျပီး ျပန္မေပးတဲ့သူမ်ိုးဆိုရင္ ေခါင္းကြဲေအာင္ ရိုက္ခ်င္တယ္။ စာအုပ္ကို စုတ္ျပတ္ေနေအာင္ ကိုင္ျပီး ေထာင့္စြန္းေတြ က်ိုးေအာင္လုပ္တဲ့ သူမ်ိုးဆိုရင္ေတာ့ အေသသတ္ ပစ္ခ်င္တယ္။ ဉာဏ္ပိန္တဲ့ မိန္းမမ်ိုး ဆိုရင္လည္း စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္မျကီးတဲ့လူမ်ိုးကိုလည္း အထင္ကို မျကီးဘူး။ ကိုယ့္ျပသဿသနာကို သူမ်ားပါကူးစက္ေစသူမ်ိုး ဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္တယ္။ သူမ်ားအခ်ိန္ကို မျဖုန္းတီးဘူး။ ကိုယ့္အခ်ိန္ကို ျဖုန္းတီးသူ ဆိုရင္လည္း မျကိုက္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ကို ျခိမ္းေျခာက္သလို ဟိန္းေဟာက္သလို လုပ္သူမ်ိုး ဆိုရင္ေတာ့ အမုန္းဆံုးပဲ။ က်ြန္ေတာှ့ကို မွီခိုကပ္တြယ္ ေနသူဆိုလည္း စိတ္ညစ္တယ္။

လူတိုင္းဟာ နားလည္မွုကို အျမတ္နိုးဆံုးပဲလို ခဏခဏ ေျပာျကတယ္။ ဘာကိုနားလည္ ေနျကတာလဲ။ ဘယ္အရာက နားလည္မွုလဲ။ က်ြန္ေတာှလည္း ဒီလိုပဲ ေျပာတာပဲ။ ဟုတ္တယ္ က်ြန္ေတာှ နားလည္မွု လိုခ်င္တယ္။ အဲဒီနားလည္မွုဟာ ပါးစပ္နဲ့ ေျပာလို့ရတဲ့ အရာမဟုတ္ဘူး။ က်ြန္ေတာှ့ေျကာင့္ သူတပါး စိတ္အေနွာက္အယွက္ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာှ အဲဒီလူနဲ့ မေတြ့ျဖစ္ေအာင္ ေနမယ္။ သူမ်ားနဲ့ စကားေျပာေနတုန္း အဲဒီလူ သမ္းေဝေနတာ ေတြ့ရင္ ခ်က္ျခင္း နွုတ္ဆက္ျပီး ထြက္ခြာမယ္။ လူတစ္ေယာက္ဆီကေန သူတန္ဖိုးထားတဲ့အရာ တစ္ခုကို အတင္း မေတာင္းယူဘူး။ ကိုယ့္ကို အိမ္က မလိုအပ္ေတာ့ဘူး ဆိုရင္ အိမ္ေပါှက ဆင္းမယ္။ ညဉ့္နက္သန္းေခါင္ အေရးမျကီးတဲ့ ကိုယ့္ကိစဿစ တစ္ခုအတြက္ ဖုန္းမဆက္ဘူး။ ဖုန္းဆက္ရင္လည္း လိုအပ္တာပဲ ေျပာမယ္။ အခ်စ္အေျကာင္း ကိစဿစေတြကို မျကားခ်င္ဘူး။ ခံစားခ်က္ သက္သက္လို့ပဲ မွတ္ယူထားတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒါေတြေျပာေနလည္း အပိုပါ။ က်ြန္ေတာှက ဘဝမွာ ေမ်ွာှလင့္ခ်က္ မရွိတဲ့ေကာင္ တစ္ေကာင္ပဲ။ အမွန္ဆို ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္ျပီးရင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ေသလိုက္ခ်င္တယ္။ ၅၀-၆၀ မေနခ်င္ဘူး။ ေနာင္ဘဝကိုလည္း စိတ္မဝင္စားဘူး။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ျပီး ကိုယ္နဲ့ ပတ္သတ္သူေတြအတြက္ မစဉ္းစားတဲ့ေကာင္ပဲ။ ဆိုးသြမ္းေခါင္းမာတတ္ခဲ့သူပဲ။ မေကာင္းမွုမ်ိုးစံု စမ္းသပ္ဖူးသူပဲ။ က်ြန္ေတာှနဲ့ ပတ္သတ္သူေတြဟာ စိတ္ညစ္ရတယ္။ သူတို့ စိတ္ညစ္ရင္ က်ြန္ေတာှက နွစ္ဆပို စိတ္ညစ္ရတယ္။ အဲဒီအတြက္ အျခားသူေတြနဲ့ အရမ္းရင္းရင္းနွီးနွီး ပတ္သတ္ရမွာ က်ြန္ေတာှ ေျကာက္တယ္။ က်ြန္ေတာှဟာ Isolation ျဖစ္ေနတယ္လို့ ထင္တယ္။ က်ြန္ေတာှ့ဘာသာ က်ြန္ေတာှ ဒီလို ျဖစ္ေနတာ ဘယ္သူ့အတြက္မွ မထိခိုက္ဘူး ထင္ပါရဲ့။ က်ြန္ေတာှ့ကို ကယ္တင္ဖို့ ကုစားေပးဖို့လည္း လာမေျပာ၊ မကူညီျကပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှက ဒီမေကာင္းမွုမွာ ေပ်ာှဝင္ေနတာကိုး။ ဒီမေကာင္းမွုေလးကိုပဲ နွစ္သက္ေနတာကိုး။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘယ္သူ့ကိုမွ မေတြ့ခ်င္ဘူး၊ ဘယ္သူ့ နွစ္သိမ့္သံကိုမွလည္း မျကားခ်င္ဘူး။ ဘယ္သူ တရားခ်တာကိုလည္း မခံခ်င္ဘူး။ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ သြားျကတာေပါ့။ က်ြန္ေတာှနဲ့ တြဲသြားရင္ ခင္ဗ်ားတို့မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြ ေရာက္လာမွာစိုးလို့ ဒီခရီးမွာ က်ြန္ေတာှက ပထမဆံုး ရင့္ရင့္သီးသီး လမ္းခြဲထြက္ခဲ့တာပါ။ ခင္ဗ်ားတို့ အခ်င္းခ်င္း ေက်နပ္အားရေအာင္ က်ြန္ေတာှ့ မေကာင္းမွုေတြကို တဖြဖြ ေျပာလိုရာ ေျပာျကပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘက္ကမ္းကေန ဟိုဘက္ကမ္းအထိ ေရာက္ေအာင္ အထိေတာ့ သယ္မသြားျကပါနဲ့လို့ တိုက္တြန္းလိုက္ပါရေစ။

13.09.2007

Myanmar OCR

က်ြန္ေတာှ ခုတေလာ အလုပ္ေတာှေတာှ ရွုပ္ပါတယ္။ အရွုပ္ေတြ လုပ္ေနမိတာ ဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္။ အဓိကကေတာ့ စကန္ဖတ္ထားတဲ့ ရုပ္ပံုေတြကို စာသားျပန္ေဖာှ ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာ အားအားယားယား ေလ်ွာက္လုပ္ေနတယ္ ေျပာရင္လည္း ခံရမွာပါပဲ။ က်ြန္ေတာှ့အတြက္ ဘာအက်ိုးရွိလဲ ဆိုရင္ ဘာမွကို အက်ိုးမရွိပါဘူး။ အခ်ိန္ကုန္တယ္၊ မ်က္စိကိုက္တယ္၊ ေခါင္းေျခာက္တယ္၊ အိမ္နဲ့ အျငင္းပြားရတယ္။ ေျပာျပလည္း ေျပာျပတာပဲရွိတယ္။ သူတို့အျမင္မွာ က်ြန္ေတာှ ပိုက္ဆံျဖုန္းတီးေရးသမား ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္။ သူတို့ပိုက္ဆံ က်ြန္ေတာှ ထိုင္သံုးေနတာ ေတာှေတာှမ်ားျပီ။ သူတို့ေျပာတာက လုပ္ခ်င္တာ လုပ္နိုင္ဖို့ရာ လုပ္သင့္တာကို အရင္လုပ္ပါတဲ့။ ဒါလည္း ဟုတ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေခတ္ျကီးထဲမွာ ပိုက္ဆံ ေလာက္ေလာက္ငွငွ ရဖို့ရာ သမဿမာအာဇီဝ ဘယ္အလုပ္ကို ဘယ္ေလာက္ျကာေအာင္ လုပ္ရမလဲ။ ၁ဝနွစ္ေလာက္ လုပ္ရင္ေတာင္ က်ြန္ေတာှ့အသက္က ေတာှေတာှျကီးသြားျပီ။ ကိုယ္စူးစူးစိုက္စိုက္ လုပ္ေနတဲ့ အရာတစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္ကို အျခားတစ္ခုအတြက္ ေပးလိုက္ရမယ္ဆိုရင္ အားေလ်ာ့သြားမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ပိုက္ဆံလိုခ်င္တယ္၊ လိုအပ္တာ ဝယ္ယူဖို့ ပိုက္ဆံရွိမွျဖစ္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပိုက္ဆံရွာဖို့ အခ်ိန္မေပးနိုင္ဘူး။ ထားပါေတာ့။

ရုပ္ပံုေတြကို စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းတာ လြယ္လြယ္ေလးပါလို့ ထင္သူေတြ ရွိလိမ့္မယ္။ Acrobat8 နဲ့သာထုတ္လိုက္ တစ္မိနစ္ပဲလို့ ဆိုျကမယ္။ အိုေက က်ြန္ေတာှေျပာျပဦးမယ္။ အသိဉာဏ္မရွိတဲ့ ကြန္ပ်ူတာ တစ္လံုးဟာ ရုပ္ပံုတစ္ခုကို ျမင္တာနဲ့ ဒါဟာစာလံုး ဒါဟာရုပ္ပံုဆိုျပီး ခြဲျခားသိဖို့ဆိုတာ ေတာှေတာှ ခက္တယ္။ ဒါေျကာင့္ သူ့ကို ပရိုဂရမ္ေတြ ထည့္သြင္းျပီး သင္ျကားေပးရတယ္။ ဒီလိုသင္ျကားရာမွာ အလြန္တရာ လြယ္ကူတဲ့ အဂဿငလိပ္စာလို စာမ်ိုးမွာေတာင္ ကြန္ပ်ူတာက အတိအက် သိဖို့ဆိုတာ ေတာှေတာှခက္ခဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သင္ပါမ်ားေတာ့တတ္ ဆိုသလို အခါခါ သင္ျကားေပးတဲ့အခါ ေနာက္ဆံုး ကြန္ပ်ူတာက တတ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန့အထိ 100% မွန္ေအာင္သိတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲဆိုတာ မေပါှေသးဘူး။ 98-99% ေလာက္ေတာ့ မွန္ေနျပီ။ စာလံုးေရ တစ္ရာမွာ တစ္လံုး နွစ္လံုးေလာက္ေတာ့ မွားေသးတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။ တကယ္လို့မ်ား စာလံုးေရ တစ္သိန္းဆိုရင္ အမွားက အလံုးတစ္ေထာင္ ဒါမွမဟုတ္ နွစ္ေထာင္ ရွိေနတယ္လို့ တြက္ရပါမယ္။ စာမ်က္နွာ ၃ဝဆိုရင္ စာလံုးေရက ငါးေသာင္းေလာက္ ေအာက္ထစ္ ရွိပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ အမွား ငါးရာေလာက္ ထြက္လာပါတယ္။ ဒီလိုမွားရာမွာ မူရင္း စာလံုးေပါင္းအမွား ရွိသလို၊ စာကို စကန္ဖတ္၊ ဓာတ္ပံုရိုက္စဉ္က အားနည္းခ်က္ေျကာင့္ မပီမသတာမ်ိုး၊ မူရင္းစာသားေတြ ဖတ္မရေအာင္ ပ်က္ေနတာမ်ိုးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါကို ကြန္ပ်ူတာက မွန္သလား မွားသလား ေသခ်ာ မသိပါဘူး။ လူက လိုက္ျပင္ေပးရပါတယ္။

ဒီလိုျပင္တာ လြယ္တယ္လို့ မထင္ပါနဲ့။ ဥပမာ ဘာသာေရးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ စာေတြကို အမွားျပင္မယ္ ဆိုပါေတာ့။ ျပင္ရမယ့္ စာကလည္း မပီဝိုးတဝါးနဲ့မို့ မူရင္းစာလံုး ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ မေသခ်ာတဲ့ အေနအထားမ်ိုး ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုပါစို့။ အဲဒီစာလံုးေနရာမွာ အစားထိုး ျဖည့္နိုင္ဖို့ ဘာသာေရးနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ စာလံုးေတြ၊ အသံုးအနွုန္းေတြကို မျဖစ္မေန သိထားဖို့ လိုလာပါျပီ။ ကိုယ္သာ ေလ့လာမထားရင္ ဒီေနရာမွာ မလိုက္ဘက္ မညီညြတ္တဲ့ စာလံုးေတြ ထည့္မိသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုနဲ့ အားလံုး ျပင္ျပီးသြားတဲ့အခါ အဲဒီစာေတြအားလံုးကို အစကေနျပန္ျပီး သဒဿဒါစစ္ရပါတယ္။ အဂဿငလိပ္ေတြ ေရးတိုင္းလည္း သဒဿဒါမွန္တယ္၊ စာလံုးေပါင္း မွန္တယ္လို့ မထင္ပါနဲ့။ ေနာက္တစ္ခုက ကြန္ပ်ူတာက ပထမ စစ္ေဆးခ်ိန္မွာ သူ့အလိုအေလ်ာက္ မွတ္ခ်င္ရာ မွတ္လိုက္ျပီး အမွားအျဖစ္ မေဖာှျပတဲ့ စာလံုးေတြ ရွိေသးတယ္။ ဥပမာ မူရင္းစာလံုး Eရဲ့ေဘးမွာ အေျကာင္းအမ်ိုးမ်ိုးေျကာင့္ ေဒါင္လိုက္ ျခစ္ရာတစ္ခုက ထိကပ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီစာလံုးကို ကြန္ပ်ူတာက Bလို့ သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိုး အမွားေတြကိုလည္း ဒီအဆင့္မွာ ျပန္စစ္ေပးရပါတယ္။ သိသာထင္ရွားတဲ့ စာလံုးေပါင္း အမွားေတြ၊ သဒဿဒါအမွားေတြကိုေတာ့ ကြန္ပ်ူတာ အကူအညီနဲ့ ရွာေဖြ ျပင္ဆင္ ရပါတယ္။ အခ်ို့စာလံုးေတြကိုေတာ့ ေခတ္သစ္ အဘိဓာန္အရ မွားေနေပမယ့္ ေခတ္ေဟာင္းအသံုးမို့ မွားေသာှလည္း မျပင္ပါဘူး။ ဒီအတိုင္းထားရတယ္။ ဒီလို ေျပာင္းလဲရာမွာ စာသားေတြျကားထဲ ရုပ္ပံုေတြ ပါလာရင္ ပိုရွုပ္ပါတယ္။ တိက်တဲ့ ရုပ္ပံု ရခ်င္ရင္ လူက လိုက္သတ္မွတ္ေပးရျပန္ပါတယ္။

Acrobat 8 Professional မွာ OCR ဆိုတဲ့ Optical Character Recognition ဆိုတဲ့ စနစ္ပါပါတယ္။ ေတာှေတာှေလးလဲ လုပ္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားနည္းခ်က္ေတြ အမ်ားျကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီလို ရုပ္ပံုေတြကို စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းေပးနိုင္တဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြဟာ ေဒါှလာ သံုးေလးရာကေန နွစ္ေထာင္သံုးေထာင္အထိ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္ေတြကသာ ပေရာှဖတ္ရွင္နယ္အဆင့္ စစ္ေဆးတည္းျဖတ္မွု လုပ္နိုင္ပါတယ္။ Acrobat ကေတာ့ မူလတန္း အဆင့္ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ျမန္မာစာကို ဒီလိုနားလည္နိုင္တဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြ ေပါှေပါက္လာလို့ရွိရင္ အက်ိုးေက်းဇူး အမ်ားျကီး ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ အခုေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ဒီအိုစီအာရဲ့ အက်ိုးသက္ေရာက္မွုကို နားလည္တဲ့သူ ေတာှေတာှ နည္းပါးေနေသးတယ္။ ျမန္မာစာကို အဲဒီလို နားလည္နိုင္ဖို့ ကြန္ပ်ူတာကို ေလ့က်င့္ေပးဖို့ရာ စကားလံုးေတြ ကေတာ့ တည္ေဆာက္ျပီးသြားျပီ။ ဒီစာလံုးေတြကို ေလ့က်င့္ေပးနိုင္တဲ့ နည္းပညာနဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြ ရွိခဲ့ရင္ေတာ့ ျမန္ျမန္ ျပီးသြားနိုင္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှသာ အသက္ ၂ဝအရြယ္ေလာက္က အဲဒါေတြကို သိခဲ့ရင္ ေလ့လာလိုက္စား ခဲ့မိမွာပဲ။ အခုေတာ့ အသိဉာဏ္ ကင္းမဲ့ရာ ကာလထဲမွာ က်ြန္ေတာှ့ရဲ့ျမင္းဟာ အေတာင္မေပါက္နိုင္ခဲ့ဘူး။ လမ္းေလ်ွာက္ေနရဆဲပဲ။ ကဲပါေလ ဒါေတြဟာ ဘာအက်ိုး ရွိလဲလို့ ေတြးမိျကမယ္။ အမ်ားျကီး ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေတြဟာ Searchable Database ျကီးတစ္ခု တည္ေဆာက္နိုင္တယ္။ လူျပိန္းကေနစျပီး Scholar ေတြအတြက္ အမ်ားျကီး အက်ိုးရွိတာကို သံုးျကည့္ျကရင္ သိလာပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာ အိုစီအာစနစ္ ျမန္ျမန္ ေပါှလာပါေစလို့ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဂဿငလိပ္လို ေရးထားတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံ သုေတသန အသင္းက ဂ်ာနယ္ေတြကို ျပန္ေျပာင္းတာ ေတာှေတာှ ျပီးသြားျပီ။ UCL အတြက္လည္း လုပ္ေပးေနတယ္။

Technorati Tags Generator for Blogger

Technorati Tags Generator for Blogger



အထက္က က်ြန္ေတာှ့ ကြန္ပ်ူတာမွာ ေပါှေနတဲ့ ဘေလာ့ဂင္း ဧရိယာရဲ့ေအာက္မွာ ေနာက္ထပ္ ထူးျခားတဲ့ဟာ တစ္ခုကို ျမင္ျကမွာပါ။ ဒါက Tags Generator ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ တက္ခ္ ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို နားလည္ဖို့ လိုပါလိမ့္မယ္။ Tag ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ Keyword (or) Label ပါပဲ။ ကိုယ္ေရးတဲ့ ပိုစ့္ေတြကို အမ်ိုးအစား သတ္မွတ္ ေပးထားတဲ့ ေလဘယ္လ္ ေလးေတြပါ။ ေတာှေတာှမ်ားမ်ား လြဲမွားေနတာက ပိုစ့္တစ္ခုနဲ့ တစ္ခု တက္ခ္ လုပ္ျကတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ တက္ခ္ လုပ္ျကတယ္ ဆိုျပီး ေျပာသံေရးသံေတြ ျကားရပါတယ္။ တကယ္ဆို အဲဒီလို လုပ္တာကို link လုပ္တယ္လို့သာ ဆိုသင့္ပါတယ္။ ဥပမာ က်ြန္ေတာှက နည္းပညာ အေျကာင္း ေရးတယ္ဆိုရင္ အဲဒီပိုစ့္ကို Technology လို့ Tag လုပ္လိုက္မယ္။ ျပီးရင္ က်ြန္ေတာှေရးထားတဲ့ အေျကာင္းအရာနဲ့ တူညီတဲ့ ပိုစ့္ေတြကို အဲဒီ Tag Label ကိုလိုက္ျပီး ရွာေဖြလို့ ရပါတယ္။ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ပိုစ့္ေတြကို Related Posts အေနနဲ့ ျပေပးတဲ့ သေဘာပါပဲ။ က်ြန္ေတာှတို့ အခုသံုးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ အဲဒါနဲ့ အလားသဏဿဍာန္ တူတဲ့ Links to this post ဆိုတဲ့ Function ပါပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ တက္ခ္ ဆိုတာက အမ်ိုးအမည္ သတ္မွတ္တာ ျဖစ္ျပီး Related Posts ကသာ ဆက္စပ္ရာ ပိုစ့္ေတြလို့ သတ္မွတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခု ဘေလာ့ဂါမွာ ေလဘယ္ေလးေတြ ေတြ့ျကမွာပါ။ တခ်ို့လည္း ေလဘယ္ေတြကို ပြထေနေအာင္ ေပးျကတယ္။ အဲဒါဟာ တက္ခ္ သေဘာတရားကို နားမလည္ေသးလို့ပါ။ ဥပမာ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္က သူ့ဘေလာ့ဂ္မွာ သူ့ပိုစ့္တစ္ခု အေနနဲ့ဆို Sci-fi, Horror, Fiction, Humor စသည္ျဖင့္ အမည္ကြဲေလးေတြ ေပးလို့ရပါတယ္။ သူက သူ့ဘေလာဂ္မွာ စာပဲ ေရးတာကိုး။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ General Blog တစ္ခုကေနျပီး ေတာင္ျကီးမွာ ခရီးသြားရင္း ျကံုခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ခုကို Taungyi, Travel, Love, Diary, Essay စသည္ျဖင့္ ေပးထားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပိုစ့္ဟာ တကယ္တမ္း ဘာကို ရည္ညြွန္းခ်င္တဲ့ ပိုစ့္လဲဆိုတာ မထင္ရွားေတာ့ပါဘူး။ ဒါေျကာင့္ ပိုစ့္တစ္ခုခ်င္းစီ အတြက္ အလိုက္ဖက္ဆံုး Tags, Label ေတြကိုသာ ေရြးခ်ယ္ သင့္ပါတယ္။

တက္ခ္ဆိုတဲ့ဟာကို လုပ္ဖို့ရာ ျကားထဲက အခံတစ္ခု လိုပါေသးတယ္။ ဥပမာ အခုက်ြန္ေတာှ ဘေလာ့ဂ္မွာ အသံုးျပုထားတာ Technorati ကြန္ယက္အတြက္ Tag ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပိုစ့္ကို က်ြန္ေတာှက Technology လို့သတ္မွတ္ထားရင္ အဲဒီကြန္ယက္ထဲက အျခား Technology နဲ့သက္ဆိုင္တဲ့ ပိုစ့္ေတြနဲ့အတူ က်ြန္ေတာှ့ပိုစ့္ကို ေတြ့ရမွာပါ။ ဒီ Tagsဟာ အဲဒီ Tecnorati ကြန္ယက္အတြက္သာ အဓိက ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ကိုယ္ဘယ္ကြန္ယက္ကို အဓိကထားျပီး တက္ခ္ လုပ္မယ္ဆိုတာကလည္း အေရးျကီးပါတယ္။ ဒီ တက္ခ္ေတြဟာ အေရးပါပါတယ္။ အင္တာနက္ အသံုးျပုသူနဲ့ ကြန္ယက္ အမ်ားစုဟာ အဲဒါေတြကို ပထမဆံုး ရွာေဖြတာပါ။ ကိုယ့္တက္ခ္ေတြက အေရးပါ ထိေရာက္တဲ့ တက္ခ္ေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ကိုယ့္ပိုစ့္ကို စိတ္ဝင္စားသူ နည္းသြားမွာပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ျမန္မာလို တက္ခ္ေလဘယ္ေတြ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ နိုင္ငံတကာက အင္တာနက္ ယူဇာေတြကို ဆြဲေဆာင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျမန္မာလို တက္ခ္ ေတြကို ေရွာင္ရွားသင့္ပါတယ္။ ျမန္မာလို တက္ခ္ေတြကို ျမန္မာေဖာင့္ရွိတဲ့ ျမန္မာေတြသာ နားလည္ျကတာမို့ပါ။

အခု ဒီဂ်င္နေရတာေလးက အဲဒီလို တခ္ေလးေတြ ထည့္လို့ရေအာင္ ကူညီပါလိမ့္မယ္။ ဒါကို အသံုးျပုဖို့အတြက္ မီးလ်ွံေျမေခြး (Copyright) ဘေရာက္ဇာကို အသံုးျပုဖို့ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါက တန္းပလိတ္ထဲက ကုဒ္ဒင္ေတြကို ဝင္ျပင္စရာ မလိုဘဲ ဘေရာက္ဇာမွာ အက္အင္ေလး တစ္ခု ထည့္လိုက္တာပါ။

အဆင့္ ၁
မီးလ်ွံေျမေခြးဘေရာက္ဇာကို အသံုးျပုပါ။

အဆင့္ ၂
Grease Monkey FF Extention ကိုထည့္သြင္းပါ။ (https://addons.mozilla.org/firefox/748/)

အဆင့္ ၃
ဘေရာက္ဇာကို restart လုပ္ပါ။ ဘေရာက္ဇာ ေအာက္ေျခတြင္ ေမ်ာက္ပံုေလး ေပါှလာပါမည္။

အဆင့္ ၄
http://userscripts.org/scripts/source/3111.user.js
အထက္ပါလင့္ခ္ကို နွိပ္ျပီး အဆိုပါကုဒ္ကို သြင္းယူပါ။ အလိုအေလ်ာက္ လုပ္သြားပါလိမ့္မည္။ သို့မဟုတ္ နွစ္သက္ရာကို ဤေနရာတြင္ ေရြးပါ။ (http://userscripts.org/scripts/search?q=technorati+)

အဆင့္ ၅
ျပီးပါျပီ။ သင့္ဘေလာ့ဂ္တြင္ ပိုစ့္အသစ္တင္ရန္ ဖြင့္လိုက္လ်ွင္ တက္ခ္မ်ား ထည့္သြင္းနိုင္ေသာ ေနရာေလးတစ္ခုကို ေတြ့ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

အဆင့္ ၆
ေအာက္ေျခတြင္ က်ြန္ေတာှ အသံုးျပုထားေသာ Tags မ်ားကို နမူနာထား ေလ့လာ နိုင္ပါတယ္။

ဒီ တက္ခ္နဲ့ ပတ္သတ္ျပီးေတာ့ အျခား စိတ္ဝင္စားဖြယ္ နည္းလမ္း တစ္မ်ိုးကို ေတဇာရဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဖတ္ရွုေလ့လာ နိုင္ပါတယ္။ (Related Link)


 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz