Friday, March 31, 2006

မိုးေရစက္မ်ားအေျကာင္း

မိုးေရစက္မ်ားအေျကာင္း


အရမ္းခ်စ္တယ္။ တိုးတိတ္စြာလည္း ညည္းတြားခဲ့ ဖူးတယ္။ အပြင့္လင္းဆံုးလည္း ဟစ္ေအာှခဲ့ ဖူးတယ္။ သူမဟာ အလင္း နတ္သမီး တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျကယ္ေတြ ညြွတ္ေျပာင္းတဲ့ ညက စျကဝဠာမွာ ငါ့ကိုယ္ငါ ယာဇ္ပူေဇာှရင္း သူမကို လြမ္းဆြတ္ခဲ့ ဖူးတယ္။ ငါဟာ အတဿတမ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ျပတိုက္တစ္ခုပါ။ ငါျဖစ္ေနရတာက ေကာှေဇာတစ္ခ်ပ္။ ညနက္နက္ထဲက ဇရပ္ပ်က္ တစ္ေဆာင္။ မီးတို့ လင္းလက္ခဲ့ ဖူးေလသည္။ အိပ္မရတဲ့ ညေတြမွာ ငါဟာ ပန္းတစ္ပြင့္ကို ေဆးရည္စိမ္ ထားခဲ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ တာကေတာ့ မီးလ်ွံတစ္ခုပါ။ လမ္းေတြမွာ တံလ်ွပ္ေတြ ထင္လာျက လကြယ္ညက ငါ့ကို ျပုစားသြား ခဲ့ျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ့ ေန့ရက္ေတြ ျကာလာေတာ့ ေရြွေရာင္ အမွုန္အမွိုင္းေတြကို ဆြဲခ်ြတ္ရင္း ခ်စ္သူေပးခဲ့တဲ့ လက္စြပ္ေလး တစ္ကြင္း ေပ်ာက္ခဲ့ရတယ္။ ခ်စ္သူ သတိတရ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ေန့စြဲတစ္ရက္ဟာ ငါသူ့ေရွမွာ ေျခစံုခ် တမ္းတရင္း ခ်စ္ခြင့္ ရခ်င္ခဲ့တဲ့ ေန့တစ္ေန့သာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို့ေရာ က်ြန္ေတာှ့ကိုယ္စား ဘယ္လို ျကည္နူးေပးျကမလဲ။ ေကာင္းကင္ကို ေလေျပတိုးလို့ မိုးေတြ ရြာခ်တိုင္း တိမ္ညိုေတြ ရိုင္းစိုင္းေန လိုက္ျကတာ ငါမနာလိုခဲ့ ပါဘူးေလ။ ငါဟာ အရူးတစ္ေယာက္ပါ။ ငါဟာ ေရေသမွာ ကူးခတ္မိေနခဲ့သူ တစ္ေယာက္ပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ေတြ့လိုက္တဲ့ ေန့ကေတာ့ ေကာင္းကင္မွာ ပန္းပ်ိုးရမယ္လို့ ထင္ခဲ့မိတာကိုး။ အမွားမွား အယြင္းယြင္းနဲ့ အေသာက္ခံခဲ့ရတဲ့ စီးကရက္ တစ္လိပ္လို ဘဝမ်ိုး ငါ့မွာ ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီ ေမ်ွာှစင္ထိပ္ကို တက္လိုက္ပါ။ အဲဒီမွာ ပန္းတစ္ခင္း ပြင့္ေနတာ မင္းေတြ့မွာပါ။ ေခ်ြယူ နမ္းရွိုက္ မင္းျကိုက္သလို (ဖ်က္ဆီးခ်င္ဖ်က္ဆီး) ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို စိတ္ကူးမ်ိုး အစထဲက ရွိေနခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းကင္ကို ေရပံုးျကိုးဆြဲျပီး တက္မလာခဲ့ပါနဲ့။ ဒီပန္းေတြက မင္းေရျဖန္းမွ ပြင့္လာမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ငါေျပာပါရေစ။ ဒါဟာ ပြဲေတာှတစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ မ်က္လွည့္ျပကြက္ တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့ဘူး။ မ်ဉ္းျပိုင္ နွစ္ေျကာင္းရဲ့ အနာဂတ္ကို ငါေမ်ွာှမွန္း ဖူးပါတယ္။ သူတို့မွာလည္း မေရရာတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ရွိေနတယ္။

ငါ ေဆးလိပ္တို တစ္ေခ်ာင္းလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ လိုအင္ဆနဿဒ၊ ေရာဂါ၊ ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္း၊ နားလည္တတ္မွုနဲ့၊ ရနံ့မ်ား။ ငါ မ်က္ရည္ ေတြနဲ့လည္း ေျကကြဲရဲ ခဲ့ျပီ။ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့ ငါလိုေကာင္ရဲ့ ေသြးကိုေဖာက္ ကနဿတာရမွာ ခမ္းေျခာက္ သြားေအာင္ကို ဖ်န္းပက္လိုက္စမ္းပါ။ ငါဆိုတဲ့ ေကာင္ကေတာ့ ရင္ခုန္သံေငြ့ေငြ့နဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ထူမတ္ျပီး ျပန္လည္ပတ္ ပစ္လိုက္မယ္။ မိုးရြာထဲမွာ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္ လမ္းေလ်ွာက္ဖူးသလဲ။ သူမကျငင္းတယ္။ ေခါင္းေတာ့မခါ။ ပန္းကေလး လွေနတာကို (အခုမွ) သတိတရ ျကည့္လိုက္မိခါမွ ရနံ့မရလိုက္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို မသနားျကပါနဲ့။ လူဆိုတာ ကိုယ္နဲ့ ထိုက္တန္တဲ့ လမ္းကို သြားရျမဲပါပဲ။

သံသယေတြ မင္းရင္ခြင္မွာ အသြင္ေျပာင္း သြားတဲ့ေန့ က်ရင္သာ နင္ငါ့ကို သတိရပါေတာ့။ နွလံုးသားထဲ နစ္ေနတဲ့အထိ ငါမင္းကို ခ်စ္ခဲ့တယ္။ တိုးတိတ္စြာ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ေျကကြဲခဲ့ရတဲ့ ေန့ေတြကို နင္စာနာပါေတာ့။ လြမ္းတယ္။ ဝင္သက္ ထြက္သက္ေတြနဲ့သာ ဆိတ္ျငိမ္ ေအးစက္ခဲ့ရေသာ ငါ့ရဲ့ဘဝေတြ။ အရိပ္ေတြနဲ့၊ လွုပ္ရွားသက္ဝင္ ခဲ့ရတာေတြ။ ခံစားခ်က္။ အျဖူေရာင္ ေက်ာက္တံုး တစ္တံုးေပါှမွာ ေရးထားတဲ့ ဘာနဲ့မွ မေဖာှျပနိုင္တဲ့ ေကာင္းကင္ေတြ နင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။

က်ြန္ေတာှ.....
မိုးရြာထဲမွာ လမ္းေလ်ွာက္ခဲ့ဖူးတယ္........
မိုးရြာထဲမွာ လင္းလက္လာမယ့္ မီးအိမ္ေလးကိုလည္း ေငးေမာခဲ့ဖူးတယ္.......
တိမ္ေတြနဲ့လည္း ယဉ္ပါးခဲ့ဖူးတယ္.......
မိုးရြာထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲလြမ္းခဲ့ဖူးတယ္......
မိုးရြာထဲမွာ သူမကိုသတိရေနမိတယ္။


လင္းဆက္
Tags : NLS , Essay

No response to “မိုးေရစက္မ်ားအေျကာင္း”

 
© 2009 NYI LYNN SECK 18+ DEN. All Rights Reserved | Powered by Blogger
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz